Bu dizide Karl Lagerfeld'in hayatından serbestçe esinlenilmiştir.
Bazı karakterler, aralarındaki özel ilişkiler ya da iş ilişkileri,
kişilerin eylemleri, beyanları, mekânlar ve olaylar,
bunun yanı sıra sanatsal yaratılar
teatral sebeplerden ötürü yazarlarca kurgulanmış ya da değiştirilmiştir.
Kurgulama ya da değiştirme durumlarında
kişilerin gerçek karakterleri ve geçmişleriyle olan benzerlikler
tamamen teatral sebeplerdendir
ve gerçek karakteri ya da geçmişini yansıtma amaçlı değildir.
1978 İLKBAHARI
Karl Lagerfeld, merhaba.
Uluslararası modanın yıldızı oldunuz.
"Yıldız" kısmını bilemem
ama yatağımda uyuduğumdan çok uçaklarda uyuyorum.
ROMA
Çanta çok hoş.
Sizin tasarımınız mı?
Tabii.
-Burası mı? -Evet.
Hayat kadını gibiyim.
KARL RÖPORTAJI 4 MART 1978
Öyle ama! Bu kadar meşgul olmam akılalmaz.
Sürekli ürünlerimin tanıtımını yapıyorum.
Ne zamandan beri dünya turundasınız?
Sözde on gün olacaktı ama üç hafta oldu.
Bütün büyük şehirler Chloé mağazası istiyor.
Dün New York'ta bagel yediniz. Bugün Roma'da çörek yiyorsunuz.
Jet-lag'e iyi geliyor.
O, Bayan Picasso'nun gelinliği mi?
-Evet, gece elbisesi. -Çok çarpıcı.
Durun, daha bir şey görmediniz. Bu sadece gelinlik değil.
Bu bir manifesto.
Bakayım.
Şahane!
Saint Laurent nasıl bir gündüz elbisesi yapıyor sizce?
Umurumda değil.
Peki.
-Gitmemiz lazım. Gecikeceğiz. -Siz gidin.
Ben biraz daha kalacağım.
Ama Fendi kardeşler sizi bekliyor.
İşim var. Beklesinler.
İyi.
Orada buluşuruz.
Modada en önemli şeyin satış olduğunu da unutmuyorsunuz.
Tabii. Giysi yapıyorum ben. Şiir yazmıyorum.
Sorun fikirlerin tükenmesi değil,
durdurulmanız gerekmesi!
Hayır. Haute couture'le uğraşırken
yılda iki kez 50 elbise yapıyordum.
Bu bana yetmiyordu.
Sıkıntıdan ölüyordum.
Çalışmam gerek.
Bana göre çizim yapmak nefes almak gibi.
İşimden başka sorumluluğum yok.
Sevdiğim tek şey de o.
Burada mıydınız?
Üç uçuşla iki toplantı arasında.
En sevdiğim kafe burası, dedin. Ben de şansımı denedim.
Tabii.
Bu, Kenzo'nun sevgilisi Xavier de Castella.
-Evet, tabii. -Merhaba Karl.
Bu da bugünkü arkadaşımız Gianni.
İletişim kuramıyoruz. Fransızca bilmiyor ama yakışıklı.
Konuşabilir miyiz?
Tabii.
Xavier'le nasıl gidiyor?
Kardeş gibiyiz.
Gezi nasıl gidiyor, onu soruyorum.
İyi.
Senden ne haber?
Birden karşıma çıkmana alışık değilim.
PALOMA VE RAFAEL'İN DÜĞÜNÜNE DAVETLİSİNİZ
Picasso'nun kızının düğününe davetiye! Mucize resmen.
Onu ben mecbur ettim.
Düğün benim evimde. Senin de gelmeni istiyorum.
Pierre'le Yves olacak mı?
Bizimle birlikte baş masada.
Başarılı olacağıma inanmadılar. Onlara laflarını yutturacağım.
Bakalım sindirebilecekler mi.
Kalsın.
Sonunda sözlerimi tutuyorum.
Seyahat etme, arkadaşlarınla görüşme, demiyorum.
İkimiz böyle iyiyiz Karl.
Doğru mesafede. Ne çok yakın ne çok uzak.
Geri adım atmak değil bu.
İkimizin de intikamını alıyorum.
Benim övünecek başarı hikâyelerim yok.
Peki etrafımda kimse yoksa
ben ne başarmış olurum?
Gelmezsen Pierre'le Yves kazanmış sayılır.
Bir gün döneceğim.
Paloma her ay evlenmiyor yalnız.
Seni destekliyorum, tamam mı?
Babam ölünce beni desteklediğin gibi. Ama şu var...
Yine gölgende kalmamı isteme.
Bir gün o yılan deliğine geri döneceğim
ama gurur duyduğum bir şey yapmadan olmaz.
Seninle olsam bile kendi başarılarımla konuşulacağım.
Ne zaman peki?
Karl! ABD'de bir numarasın. Karun kadar zenginsin.
Bana ihtiyacın yok.
Gölgemde kalmak istemiyorsun ama paramı alıyorsun.
İstersen geri vereyim.
Xavier'de para bol. Seve seve paylaşır.
Hayır.
Neyse, gitmem gerek.
Geldi!
Affedersiniz.
İşim uzadı.
Önemli bir şey mi?
İşten başka hiçbir şeyin önemi yok.
Rosemarie nerede?
Sizi Paris'ten arıyorlarmış. Konuşmaya gitti.
Bu reklam kampanyasında
hangi fotoğrafçıyı istiyoruz?
Rosemarie, Paloma Picasso'nun elbisesini sizin yapacağınızı söyledi.
Saint Laurent'a rakip olarak!
Kıyas yok, rekabet yok.
Ama en güzel elbiseyi siz yapacaksınız.
Bütün dünya da izleyecek.
Maalesef bütün dünya değil.
Bunu çok sevdim.
Paris'e dönmemiz gerek.
Paris'e mi?
Teşekkürler. Size minnettarım.
Hanımefendi nasıl?
Vücudu dinlensin diye uyutuyorlar.
Yarın uyandığında her şey yolunda giderse
eve ne zaman döneceği belli olacak.
Ev hazır olacak.
Hadi bakalım. Eminim işiniz vardır.
Teşekkürler.
-Monika? -Evet efendim?
İnme indiğinde her saniye önemli, biliyorum.
Az hasarla kurtulursa senin sayende olacak.
-İnsan hiç hazır olamıyor, değil mi? -Hayır.
Efendim, Bayan Picasso ve nişanlısı oturma odasındalar.
Düğün planlaması için gelmişler.
Hayır, istemiyorum.
-Mutluluk size çok yakışıyor. -Bizi unuttun sandım.
Aynen öyle.
Hatta...
Rafael.
Bir, iki, üç.
Asistanıma yaptırdım.
Şu küçük kartlar var ya?
Davetli listesini verin, yerleştirelim.
Liste sende mi?
Bak, biz buradayız.
Loulou ve Alexandre. Mükemmel.
Tanışmalarını istiyorum.
Aile ve annem orada...
Kenzo kimin yanında otursun? Kiminle arası iyi?
Ya burası?
Söylesene, Jacques gelecek mi?
Alo?
Pardon, anlamadım. Kim arıyor?
İtalyanca mı, İngilizce mi?
İngilizce lütfen.
Size içecek ikram ettiler mi? Kahve?
Evet, kahve iyi.
Carla Fendi. Dört numaralı kız kardeş.
Zahmet edip geldiğiniz için sağ olun. Roma'yı sevdiniz mi?
Evet.
Şimdi...
Yakında hazır giyim ürünlerimiz için
reklam kampanyası başlatacağız.
Markayı biliyorsunuz herhâlde.
Evet, biraz.
Amacımız imaj tazelemek.
Modern, beklenmedik bir şey olsun istiyoruz.
Birlikte çalışacağımız fotoğrafçının
markaya yeni bir perspektif katmasını istiyoruz.
Gençlere hitap etmeli ama Fendi geleneğinden şaşmamalı.
Tamam.
Öyle bir fotoğrafçı tanıyıp tanımadığımı mı soruyorsunuz?
Hayır.
Karl dün akşam arayıp bana sizden bahsetti.
Benden mi?
Fendi'nin imajını yenileme konusunda biçilmiş kaftan olduğunuzu düşünüyor.
Tamam.
Tam olarak öyle dedi.
Fotoğrafçılıktan anlamam ki.
Ben de öyle anladım.
Durum şu...
Karl on yıldan fazla zamandır stilistimiz.
Fendi ona çok şey borçlu.
Ondan esirgeyebileceğim çok az şey var.
Bu, asrın düğünü. İnsanları etkilememiz şart.
Ama güzel olması şart değil. Saint Laurent değil bu.
Omuzları ve kalçaları kabartalım.
Beli nasıl?
Daha dar olsun. Dapdar.
Burjuva işi olmasın. Bir beyanda bulunuyoruz.
Beyefendi, size telefon var.
-Alo? -Carla Fendi'ye bana iş mi verdirttin?
Niye böyle tepki veriyorsun?
Kendini ne sanıyorsun Karl?
-Sana iş teklif ediyorum. -Hayır.
Yapamayacağım işleri alayım diye nüfuzunu kullanıyorsun.
Patronuna beni zorla işe aldırıyorsun.
Kuklan değilim ben.
Bana her istediğini yaptıramazsın.
Sana da, işe de ihtiyacım yok.
Yazıyorum ben!
Evet, yazıyorum.
Fendi kreasyonu lansmanı benim için önemli değil mi sence?
Senin için risk alıyorum.
Yapabileceğini düşündüğüm için işi sana teklif ediyorum.
Fotoğrafçı değilim ben Karl!
Senden istenen tek şey fikir bulman.
Bir sürü fikrin var.
Sana lazım olan şey, başladığın işi sonunda bitirmek.
Bu sana gurur verecek.
O yüzden kabul et
ve Paris'e başın dik dön.
Düğün için.
Lütfen.
Sana ihtiyacım var.
Böyle iyi mi?
Evet.
Güzel bir akşam oldu, değil mi?
Hadi. Karl'a "hayır" dedin bir kere.
Aynen.
-Aynen. -Bu kadar işte.
Çalışacak olsan ne yapardın?
Çalışıyorum zaten. Mimarım.
Kendi evlerini yapıyorsun. Sayılmaz.
Başkasına ev yapmam.
Neden? Karl sana destek vermese sen ne yapardın?
Bilmem.
Pardon, rahatsız ettim efendim ama Bay de Bascher ısrar ediyor.
Telefon, efendim.
Alo?
Bir kız olacak. Amerikalı güzel bir kız.
Anne babası onu Baden-Baden'da kaplıcada sanıyor ama kız Roma'da.
Üstünde Fendi kıyafetlerle dolaşıyor.
Ne diyorsun?
Fendi kampanyası.
Fotoğraf çekemem ama senin için film çekebilirim.
Çok güzel bir şey.
Her görüntü tablo gibi olacak.
Roma'nın sevdiğim yerlerinde.
Fotoğraf çekmiyorsun ama yönetmen olacaksın. Cidden mi?
Yazar ve yönetmen.
Yapma Jacques. Makul ol.
Koca bir ekip istiyorsun.
Çok zahmetli olacak.
-Çok büyük bütçe gerekecek. -Teklifim bu.
Oyun değil bu.
Fendi'yle sözleşme yapacaksın.
Evet mi, hayır mı?
On beş dakikalık bir film.
Beş.
On beş.
Başarılı olursam düğüne gelirim.
Tamam.
Saçını her gün yapın.
Kimse görmese de bakımsız olmak istemez.
Tabii efendim.
Burası olmazsa seni geri götürürüz.
Paris'te ya da hastanede daha iyi olacaksan seni geri götürürüz.
Sorun olursa hemen söyle.
Olabildiğince çabuk döneceğim ve sık geleceğim.
Git çalış.
Göster onlara.
Sen yoksan kimin yanında kendim olacağım?
Kendin olmanın ne manası var ki?
Üzülüyorum...
Beni düşünme.
Hadi. Paris'e dönüyoruz.
Düğüne hazırlanmam gerek.
İKİ AY SONRA
Eyvah! Gelmişsin bile.
-Hâlâ burada mı? -Feci geç kaldık.
Makyajı, saçı yapılmadı. Giyinmedi de. Sinir bozucu.
-Kim geldi? -Gece elbisesi.
Bir saate belediyede olmamız gerek.
Ben ütü bulayım.
Burada olup olmayacağını merak ediyordum.
Herkesi geciktirdim.
Etek bitmemişti.
Dünyayı fethettikten sonra kendini yine antrede,
hanımefendinin elbisesini giymesini beklerken bulmak
insana haddini bildiriyor.
Dörtnala koşuyorsun.
Pierre'i görünce kaçacak mısın?
Hayır. Neden?
O pek hızlı koşamıyor.
Nasılsın?
-İyiyim. Sen? -İyiyim.
Yaşlanmışsın.
Kilo almışsın.
Beni özledin mi?
Beni terk etti, biliyor musun? Pierre.
Duymuştum.
Amerikalı bir bahçıvan için.
Adı ne, tahmin et.
Madison Cox.
Pierre'in hayatını iyi özetliyor.
Hizmetçilerimle yaşıyorum.
Bazı günler yataktan çıkmıyorum.
En güzel günler onlar.
Keşke yine 20 yaşında olsam
ve her şeyi güzellik için yapsam.
Yine başladık.
İhtiyar gibi konuşuyorsun.
"Modası geçmiş giysilerin yerde yığın oluşturduğu,
"solmuş güllerle dolu köhne bir yatak odasıyım."
Eminim şiirin tamamını bilmiyorsundur.
Sadece bu iki mısrayı.
Baudelaire okumam ben.
Annem ölüm döşeğinde.
Ya Jacques? O nasıl?
Jacques.
-İşte! -Bayıldım!
Güzel duruyor, değil mi?
Kusursuz.
Muhteşem olmuşsun canım.
-Saça geçelim mi kızlar? -Hadi.
Tasarımın bu mu?
Bununla kalem tutmayı dene de gör.
Hoş geldiniz. Buyurun.
-Merhaba Karl. -Merhaba.
-Harikulade. -Teşekkürler.
Karl, müthiş bir davet bu.
Buranın kralı sensin.
Güzel kokuyor.
Çok güzel Karl. Çok güzel!
Daha bir şey görmediniz.
Sabırsızlanıyorum.
Sağ olun. İyi ki geldiniz.
Teşekkürler.
İyi akşamlar. Hoş geldiniz.
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Bayan Picasso hazır.
Sizi girişten çağırıyorlar.
Siz kalıp girişini izleyin. Bunu hak ettiniz.
-Ben de hemen geliyorum. -Peki.
-Bay Lagerfeld. -İyi akşamlar.
Beni giydirir misin?
Koşturup duruyorum. Montajı beş saat önce bitirdim.
Direkt havalimanına gittim. Duş bile alamadım.
Hayır, daha klasik bir şey.
-Pierre'le Yves geldi mi? -Pierre geldi. Yves daha gelmedi.
Beyaz.
Paloma'nın elbisesi nasıl?
İltimas yok. Benimle aynı anda göreceksin.
Karl!
Çok çalıştım.
Öyle bir çalıştım ki beni tanımazdın.
İki aydır uyumuyorum.
"Ne yapacağım?" diye düşündüm.
Her sabah kendime şöyle diyordum. "Bırakıyorum. Karl'ı aramam lazım.
"Yapamayacağımı söylemem lazım. Büyük bir hata yaptım."
O yüzden sebat ettim.
-O aramayı yapmak istemediğim için. -Beni unuttuğunu sandım.
Yetenekliymişim.
Öyle dediler.
Gerçekten.
Çünkü bir ara aklıma bir fikir geldi.
Doğru olduğunu hemen anladım.
Yapılması gerekenin o olduğunu.
Ayak diredim. Onlar da tamam dedi.
Sonuç harika oldu. Gerçekten.
-Bana güvenmeye başladılar. -Bak işte.
Demiştim sana.
Artık yapmak istediğim şey bu. Film çekmek.
Sana yardım edeceğim.
Yakında etmene gerek kalmayacak.
-Olmadı. -Olmadı mı?
Sağ ol.
Beni özgür bıraktığın için.
Roma'dan geldim.
-Roma'dan mı? -Evet, demin.
-Demin mi? -Demin.
-Neden? -Film çektim de ondan.
Bir an önce izleyin istiyorum.
Harika olacak.
Ben yazdım, ben yönettim. Her şeyi ben yaptım.
Gerçekten...
Sen yanılsama yarattıkça seni daha iyi görüyorum.
Yalnız bir adamsın.
İyiyim, siz? Bir dakika, Anna geldi! Anna!
Jacques!
Arkadaşım.
Nasılsın?
Çok güzelsin.
Tebrikler. Müthiş gerçekten!
Çok teşekkürler.
-Güle güle. Teşekkürler. -Çok hoştu.
Üstünü değiştirmeyecek misin? Çıkıyoruz. Herkes gitti.
Bana yetti.
Hayır, benimle dışarı çık. Hadi.
Gitme.
Dönünce her şeyi anlatırım.
FENDI sunar
Bir JACQUES DE BASCHER filmi
Carla Fendi lütfen. Ben Karl Lagerfeld.
Sizi bağlayayım.
E? İzledin mi?
Güzel, değil mi?
Evet.
Ona güvenmiyordum. Artık söyleyebilirim.
Ama çok güzel, erotik ve hafif.
Fendi ruhunu anlıyor.
Haklıymışsın. Bu film mükemmel bir fikirdi.
Kreasyon lansmanı için
gazetecilere izleteceğiz.
Çok mu erken?
Özür dilerim. Hata yaptım.
Filmi kullanamayız.
Neden?
Profesyonel değil. Öğrenci filmi gibi.
Zaten o yüzden sevdik! Çok şaşırtıcı ve spontan.
Filmi göstermeyeceğiz.
Masrafları ben tazmin ederim.
Ama çocuk yetenekli, değil mi?
Evet...
Yetenekli.
ELISABETH LAGERFELD DÖRT AY SONRA, 14 EYLÜL 1978'DE
OĞLUNU BİR DAHA GÖREMEDEN PENHOËT'TE VEFAT ETTİ.
Alt yazı çevirmeni: Bilge Gündüz