Deze serie is geïnspireerd door het leven van Karl Lagerfeld.
Personages, hun relaties, woorden, daden, locaties, feiten en creaties
berusten deels op verbeelding.
VOORJAAR 81
Het was magisch, geweldig. Zoiets heb ik nog nooit gezien.
Geweldig. Echt waanzinnig.
Wat was dat nou? -Nu snap je 't.
Ja, ik snap 't.
Thierry Mugler en de zijnen geven niks om schoonheid...
...of iets wat je kunt dragen.
Het zijn kinderen van de crisis: rebels, nihilistisch, heftig.
Daarbij vergeleken zijn wij Madame de Pompadours theekransje.
Hoeveel kost zo'n show? Drie ton?
Op z'n minst.
Absurd. Wat kunnen we doen?
Ja, hallo?
Laat me een haute couture-lijn doen. Waarom ben je er zo fel op tegen?
We zijn de jonkies niet meer.
Maar we kunnen de confrontatie ontlopen door haute couture te maken.
Ik maak geen jurken voor miljonairs.
Maar voor vrouwen als ikzelf. -Links, hoor.
Je verkoopt aan de rijken.
Doen we niks, dan zijn we binnen twee jaar ouderwets.
Neem je niet aan? Het kan belangrijk zijn. -Ik ben je artistiek directeur.
We moeten ons aanpassen, of we hebben afgedaan.
Ik doe geen haute couture en ik verander niks.
Pardon, hij staat erop. Weer een probleem bij uw oude appartement.
Elke nacht, weet u dat?
Elke nacht feest. -Ik betaal voor de schade.
Gooi maar met geld. Dit is een fatsoenlijk gebouw.
Klaar met die orgieën.
Volgende keer bel ik de politie.
Jacques?
Je hoest over me heen.
Waar is hij?
Hoi, Karl.
Met het goede been uit bed gestapt?
Waar is hij?
Misschien bij Le Palace?
Of La Main jaune, of Les Bains Douches, of La Java.
Om 11.00 uur? En jullie liggen hier te parasiteren?
Gebroken meubels op straat, maar er is niks aan de hand.
Vooruit, eruit.
Eruit. Nu.
Mijn huis uit. Nu. Vooruit.
Jullie zijn z'n vrienden.
Kun je niet een klein beetje naar hem omkijken?
En jij dan, Karl?
Kijk jij naar hem om?
Halve zool.
Hallo, Karl. -Goedemorgen.
Jeannick, uw rolzoom is uit de kunst.
Dank u wel. -Nee, dank u.
De volgende.
Mevrouw Aghion. -Valérie.
Ze wil geen haute couture doen. -Ik hoorde 't.
Dank u.
En? Jij bent tenslotte de baas bij Chloé. -Ik ben nog niet aan pensioen toe.
Hoeveel gaat haute couture kosten?
Het brengt geld op. -O ja?
Staat Pierre Bergé 't toe? -Geen idee.
We proberen 't.
Goedemorgen.
Nee, toch?
Pak me dan.
Ik ben het haasje.
Wacht. -Nee.
Jawel, vang me dan. Ik ga springen.
Mijn god, dat is...
Daar heb je hem. Heil Hitler.
Meneer de Bascher, komt u nu. -Wacht, ik kom er al af.
Pardon. -Kom, Jacques.
Is dit m'n straf?
Behoorlijk eten is goed voor je.
Alles gaat prima, zeg je, het zijn maar feestjes.
Wanneer was je voor het laatst niet bezopen of high?
Want ik weet 't niet.
Begin je kinds te worden?
Jij bent geen tiener en ik ben je vader niet.
Ik wil alleen maar helpen.
Zo kan 't niet doorgaan.
Ja, maar iets anders zit er ook niet in.
Ik sta vroeg op, nuchter en wel, en wat moet ik dan?
Hoe vul ik de dag?
Aan de zoveelste debuutroman beginnen?
Wachten tot ik met jou mag praten?
Enig toch? -Zoals ik al zei...
Eén mislukte film maakt je nog niet waardeloos.
Dat weet ik, ik ben goed. In van alles, dat is juist zo jammer.
Ik weet niet wat ik ermee moet.
Maar niet getreurd.
Ik probeer te aanvaarden dat meer er niet in zit.
De aanvaarding verzacht de pijn.
Wat kan ik voor je doen?
Wat kun je voor me doen?
Neem me mee op reis.
Naar de kokospalmen.
Dan beginnen we opnieuw.
Herenmode maken in Rio de Janeiro.
Dan inspireer ik je.
Of jij kunt 't me leren.
Nee, maar, serieus.
Ik ben serieus.
Dat zou mijn redding zijn.
Ik ga. Diane en Xavier wachten op me.
Zij trekken je juist de afgrond in. -Nee.
Ze houden me gezelschap.
Bedankt voor de soep.
Monaco.
Geen kokospalmen, maar het is zonnig en bij de zee.
Vluchten naar een belastingparadijs?
Dan kom je er weer bovenop. Dat zal toch wel kunnen?
Je hebt geen tijd voor jezelf. -Ik neem je mee naar Monaco.
Ik zorg voor je.
Wanneer je maar wil.
Madame Grès.
Een revenant.
Bedankt, Jean-Jacques. Thee, graag. -Jawel.
De jongeman van bij Patou. -Dat is lang geleden.
Ik ben er nog steeds. -Kind aan huis bij Raphael.
Mijn atelier is om de hoek.
Nou, vertel het eens.
Bedankt voor dit gesprek. Ik weet hoe druk u bent.
Zou u als voorzitster van de Féderation de la Couture...
...Chloé steunen om een haute couture huis te worden?
Waarom zou ik dat doen?
U doet niets dan zeggen hoe stomvervelend haute couture is.
Alleen een gek blijft bij zijn mening.
De haute couture is nog hetzelfde, of zelfs erger. En u blijft een Duitser.
Ik heb voorbeelden van ons werk bij me.
U ziet dat we qua stoffen en technieken al aan haute couture doen.
Het statuut verkrijgen is een logische voortzetting van wat we al doen.
Alsof je haute couture bedrijft met alleen haute couture-naden.
Het is een geloof, niet een techniek. Het streven naar perfectie.
Omdat u gek van mode bent.
Ooit waren er 200 huizen. Nu nog maar 20.
Ik breng vers bloed in.
Twee ateliers.
Een tailleur en een flou. Twintig voltijds naaisters.
Salons... -Dertig privéshows per jaar.
Twee openbare shows. Per collectie tenminste 25 modellen.
Dat hou ik vier jaar vol om het statuut te verkrijgen.
En zo niet, bent u weg. -Ik ben er klaar voor.
Krijg ik het met Bergé aan de stok als ik u help?
Laat hem aan mij over, dat regel ik.
Nou, dan.
Ik zal uw werk eens bekijken.
Doet ie wel. -Niet.
Dat weet je niet.
Hij begrijpt waar je behoefte aan hebt.
Ja.
Ik kom altijd op de eerste plaats.
Maar ja, Monaco... Oud geld en nep-aristocraten.
Als ik lef had, ging ik bij 'm weg.
Ik ben een lafbek.
Het lijkt soms of je 't jezelf aandoet om te zien of hij je komt redden.
Nou, een laatste kans, en als hij je weer laat zitten, laat de hoop dan varen.
Ga bij hem weg. -En wat doe ik dan?
Geen idee. Je vindt wel iets. Je bent een grote jongen.
Ik moet gaan.
Bevalt je leven je?
Ik ben vrij.
Ja.
En eenzaam.
Weet je hoe ik me je herinner?
Je was terug uit Saigon met pa en ma en ik kwam jullie ophalen.
Je had mij nog nooit gezien.
Ik stond bij de loopplank.
Een piepklein jochie kwam naar me toe rennen...
...armen wijd, en riep: Mijn zus, mijn zus.
Zo zul je voor mij altijd zijn.
Kon ik je maar weer zo blij zien.
Mag ik uw handtekening?
Zeker. Is 't voor u? -Ja.
Voor u. -Dank u.
Hier? -Ja.
Ik ben laat. -Dank u.
Ciao.
Hallo, Thierry.
Het is bizar.
Ze dragen Thierry Mugler, het Thierry Mugler-merk...
...en nog moet ik 't tekenen.
Bij je volgende collectie print je gewoon je naam op de kleren.
Dat verkoopt zichzelf. -Als ik ooit om een idee verlegen zit...
Jean-Paul, wacht, we moeten samen naar binnen gaan.
Aan wiens kant sta je? -In het leven?
Ik hang naar alle winden.
Steun je ons tegen de behoudzucht? -We zien wel.
Graag even opschieten.
Dames en heren, alstublieft.
Goedendag, allemaal.
We beginnen.
Iedereen heeft veel te doen, dus we houden 't kort.
Het eerste agendapunt is een maximum te stellen aan wat we besteden...
...aan de modeshows.
Ons vak is de mode, geen shows met vuurwerk...
...of mannequins die uit de lucht komen vallen.
Waarom niet?
De shows tonen mode die bestaat om te dragen...
...niet om theater mee te maken.
We willen best praten...
...maar niemand zegt hoe u uw shows moet doen.
Waarom mag u ons dat wel vertellen?
U bent de enige niet, al schijnt dat niet tot jullie door te dringen.
We kennen uw argument.
We verzwakken u ermee, en het prestige van de Franse mode.
En steeds minder mensen die naar uw shows komen.
Nou ja, met 3000 mensen...
...waaronder 400 journalisten, bij mijn laatste show...
...zal ik er wel een stel kunnen missen.
Je huis is twee jaar oud. Je bent nu in. Blijft dat zo?
Of u maakt uw shows minder oubollig.
Hebben zij die ooit de dienst uitmaakten nog wel een plaats aan deze tafel?
Wij mogen dan oubollig zijn, we hoeven dat de nieuwelingen niet op te leggen.
Dank u.
De vraag is: wie beslist?
In plaats van de oude garde...
...moeten misschien de vernieuwers van de Franse mode de koers bepalen.
Hoe dan ook, ik vind niet dat de oude garde mag beslissen voor de vernieuwers.
Zo is dat.
Dit is geen geschil tussen de oude en nieuwe garde.
Maar tussen de wijzen en de dwazen.
Het gaat om geld.
Lagerfeld, ik dacht dat u tenminste wat wijzer was.
Kom praten, Pierre.
Mijn deur is altijd open.
Goedenavond, Geoffrey. -Goedenavond.
Meneer de Bascher wacht op u.
Hoelang al? -De hele middag.
Ik moet gaan. Mijn jas, graag.
Voor jou.
Die foto nemen we in het echt.
Wanneer? -Gauw.
Wat is het oponthoud?
Twijfel niet aan me.
Hij wordt ongeduldig, meneer.
Pardon, ik had de Amerikaanse Vogue aan de lijn.
Dat ging maar door.
Koffie? -Nee.
Je koopt je stoffen bij dezelfde leverancier als wij.
Je wilt geen geld gaan wegsmijten aan shows zoals die van dat joch.
Wat voer je in je schild?
Ga zitten.
Hoe is 't met Yves?
Hoezo dat?
Je schijnt The Met in New York zover te hebben...
...dat ze een overzichtstentoonstelling doen.
Praten we over Yves of over Thierry Mugler en zijn clubje?
Het gaat niet goed met Yves.
Dat is een publiek geheim.
Hij heeft geen nieuwe ideeën, hij herhaalt zichzelf.
En nu maak je hem een museumstuk voordat de trieste waarheid uitkomt.
Je wijdt hem tot god omdat je begrijpt dat dat prestige glans verleent...
...al is de glans vergaan.
Een interessante theorie.
Ik heb een voorstel.
Chloé krijgt het statuut van haute couture.
En jij staat dat niet in de weg. -Nee.
Waarom zou ik?
Je hebt me nodig.
De jonkies negeren je omdat ze je niet mogen.
En je kunt hen niet langer je wil opleggen.
Hoe meer Yves z'n talent verliest, hoe meer macht jij verliest.
Daarom verhef je je stem als voorzitter.
Ze luisteren naar mij.
Ik kan ze laten inzien dat ze mét ons sterker zijn dan tegen ons.
Zoals ik nu tegen jou zeg.
Nee.
Als ze de bond uitgaan, onttrekken ze zich voorgoed aan je controle.
Je wilt het statuut haute couture?
Zorg dat ze weer rond de tafel komen en bereid zijn erover te stemmen.
En jij stemt tegen ze.
En dan laat je me met rust?
Hallo? -Met mij.
Ja? -We moeten praten.
Kom maar. -Liever bij mij.
Nee, wil je praten, kom dan. Goed?
Politie, doe open.
Politie.
Verrassing.
Voor de reis naar Monaco, hiep, hiep...
Hoera.
Oké. -Voorzichtig.
Hé, knapperd.
En nu drinken.
Drink.
Wat lief.
Organiseer jij nu de feestjes? -En ik? Wel op de wang.
Wat zie je er mooi uit. -Nou, hè?
Om je in de stemming te brengen. -Om je te laten blijven.
Tja... -Hier.
Ja. -Hier.
Ze is gek op je.
Diane valt op je.
Toen ik twaalf was, zag ik haar in de Who's Who.
Diane, prinses van Beauvau, markiezin van Craon.
Lekker bekkie.
Ik zei tegen m'n broertje: Met haar ga ik trouwen.
En? -Je boft, ik maak geen dromen waar.
Mijn dromen komen altijd uit, dus pas op met je grote mond.
Heel wat te doen.
Is dat niet de beroemde Karl Lagerfeld?
Wat doet u daar?
Niets. -Niets? Nee.
Dit keer komt u niet zo snel weg.
Jacques ziet u graag even, dit is zijn afscheidsfeest.
Jacques? Karl is er.
Karlito.
Een afscheidsfeest? -Als verrassing.
Het was een verrassing.
Kunnen we praten? -Ja, praat maar.
Ik heb een appartement.
Een appartement? -In Monaco.
Een hele etage met twee voordeuren.
Ieder driehonderd vierkante meter, uitzicht op zee.
Francis Bacon en Helmut Newton woonden daar ook.
Wat chic.
Er moet nog wel wat aan gebeuren, maar het is mooi.
Logeerkamers? -Meerdere.
Wat is er? -Verspeel al z'n geld in het casino.
Kom eens.
Het is echt mooi. -O ja?
Echt iets voor jou.
Morgen kun je erheen en aan de renovatie beginnen.
En dan kom ik zodra ik kan.
Jij...
Jij komt op visite?
Zo vaak als ik kan.
Ik kom echt, Jacques, ik kom.
Het zal je goeddoen, daar ver weg.
Kijk nou niet zo.
Ik moet werken.
Ik kan ze niet laten zitten. -Natuurlijk niet.
Een drankje? Of een lijntje? Een speedball? Nee.
Je wil alweer naar huis.
Nou, ga dan maar.
Ik had nog een voorstel. -Wat dan?
Verkoop me maar weer een droom. Kom op, Karl.
Kom maar op. -Ik wil je adopteren.
Ik meen het.
Dan is er een officiële band tussen ons.
Dan twijfel je niet meer aan me.
Dat is...
Ga weg.
Fraai is dat. U bent er, maar u doet er helemaal niets aan.
Lik m'n reet.
Goedemorgen.
Niet voor mij.
Ik zie in haute couture geweldige mogelijkheden.
Dat heeft Chloé nodig.
Niet mijn zaak, ik heb geen meerderheidsaandeel.
Lenoir beslist en hij is 't met je eens, dus...
Je ligt dwars omdat je het hele plaatje niet ziet.
Ga je nu zo beginnen? -Als iemand die je huis redt? Ja.
Toen ik je voor het eerst zag, zat je helemaal stuk.
Je zat al tien jaar in de haute couture. Ze vonden je niet goed genoeg.
Je ontwerpen waren onbeholpen.
Je bleef overal maar details aan toevoegen omdat je geen sterke ideeën had.
Ik nam je onder m'n hoede.
Waar anderen Teutoonse wansmaak zagen, zag ik een jongeman tjokvol ideeën.
Ik had vertrouwen in je.
Ik nam een jurk van je aan, nog eens twee of drie.
En tenslotte...
...vertrouwde ik je m'n huis toe.
En ik ben er nog.
Ik vecht voor jou.
Ik offer veel op voor jou. -Welnee. Je gebruikt me...
...om je weg terug te klauwen in de haute couture en je vriendjes te laten zien...
...dat ze je niet hadden moeten uitlachen.
En dit...
Achttien jaar samenwerking... Alleen daarvoor.
Ik gaf alles voor Chloé.
Had je me partner gemaakt, zoals ik verdiende...
...had ik niet achter je rug om hoeven gaan.
Karl.
Vriendschap gaat voor alles.
Het vertrouwen.
En de liefde.
Goed.
Je begint aan je haute couture-lijn.
Maar zonder mijn hulp, en we zien wel wat er van komt.
Lekker verkoold, Diane.
Ik heb nooit een pan leren gebruiken.
Toe nou, verkoold roerei, dat kan toch niet.
Ja.
Hoe laat is 't?
Geen idee.
Bedankt.
Xavier is vertrokken.
Wat is er gebeurd?
Je moest overgeven.
Die brave Jacques.
Je zei de hele tijd dat je een magnifieke mislukkeling was.
Niet over praten.
Waarom zeg je dat?
Ik klets uit m'n nek, Diane, daarom.
Ga dan bij hem weg.
Dat kan ik niet.
Waarom niet?
Omdat ik een mislukkeling ben.
Lastpak.
Mooi en oervervelend. -En mislukt.
Hoe mislukt?
Omdat je geen baan hebt? -Dat kan me niet schelen.
Maar ik had graag...
...iets willen doen...
...met mijn talent.
Iets met z'n talent doen, en z'n leven.
Hoor je jezelf niet? Zo burgerlijk.
Je bent nog wel Jacques de Bascher de Beaumarchais.
Zoiets verzin je niet.
Succes is voor lui zonder afkomst.
Voor een...
...Karl Lagerfeld, een Yves Saint Laurent...
...al die galeislaven. Laat ze kleren en kastelen kopen...
...en 18e-eeuwse meubels, alsof ze niet van de straat zijn.
Je bent wie je bent.
En je bent al geweldig.
Dat hoef je niet meer te worden.
Wat doe je nou?
Niets.
Ik hou je in de gaten. -O ja?
Ik dank u allen voor uw komst.
Het is al heel wat dat iedereen weer aan de tafel zit.
Ik hoop dat we ditmaal een compromis kunnen vinden...
...waarbij iedereen zijn eigen zaken kan doen in solidariteit en harmonie.
Ik wilde de tafel rondgaan en iedereen zijn grieven laten uiten...
...zonder interrupties. Daarna kunnen we stemmen.
We zijn terug omdat, lijkt me, wij deel uitmaken van de modewereld.
Bij de laatste bijeenkomst...
...had ik de indruk dat er diverse rangen en standen waren.
Mogen we wel aan dezelfde tafel zitten? Want als er echte ontwerpers zijn...
...en aan de andere kant: wij, de ontwerpers van vodden...
...die alleen maar spectaculaire shows willen opvoeren...
...dan zeggen we meteen: er is geen compromis.
Thierry, niemand had 't over vodden.
Ook de jonkies kunnen tussen de regels lezen.
Zullen we voor de verandering eens eerlijk zijn?
U hoorde me misschien niet goed. -Nee, ik hoorde u heel goed.
Ik ben een welwillend voorzitter...
...en ik sta open voor gezichtspunten, maar regels zijn regels.
Welwillend? -Dat blijft zo.
Kom nou, dit gaat niet om regels.
Deze bond bestaat al langer dan u. U bent lid.
Er zijn regels. -Het gaat u om uw voorrecht.
Voorrecht heeft er niets mee te maken. -Dat heeft er alles mee te maken.
Ik sta erop dit uit te spreken.
Karl?
We wachten op je stem.
Gelukt.
Fantastisch.
Te gek.
Gefeliciteerd.
Adder dat je er bent.
Je ging je toch niet aan je belofte houden.
Liever ten onder gaan dan mij haute couture toe te staan.
De ober komt eraan.
Dat is zo raar aan deze luxe-paleizen.
Al die kouwe kak, maar een behoorlijke ober kunnen ze nergens vinden.
Pardon, ik heb honger en dorst.
Eindelijk. Ik wind me op.
Meneer. -Dank u.
Ik heb nu al spijt.
Lust je wat van mijn frites? -Nee.
Nou.
Daar zitten we dan.
U lijkt best op Ludwig II, wist u dat?
Karl Lagerfeld, prêt-à-porter-huurling.
Jacques de Bascher.
En verder niets.
Komt u hier vaker?
Ik kom hier voor het eerst.
Ik ben op vakantie met mijn...
Altijd maar dingen benoemen...
Definitie is demarcatie.
Citeert u Oscar Wilde?
Heeft u hem gelezen?
Wanneer las je voor 't laatst iets voor de lol?
Toen Marilyn Monroe nog leefde.
Zal ik je 'n leeslijst geven? -Nee.
Nee?
Nu nog niet.
Spontan, zoals wij zeggen.
We nemen alle tijd om de dingen bij te leggen.
Oké.
Alsjeblieft. -Hou op.
Hoe laat komt de architect? -15.00 uur.
Is er gebeld? -Jawel.
Voor u, ik heb het nummer genoteerd.
Excuseer.
Met het huis Chloé. -Rosemarie, had je gebeld?
Ja, ik wil u eigenlijk niet storen op vakantie.
Uw geschil met mevrouw Aghion is een publiek geheim geworden.
En? -Het heeft niet lang geduurd.
Er ligt een bod op tafel. Ik zal 't faxen.
Als u dit aanneemt, ga ik met u mee.
En verschillende naaisters willen ook mee.
Goed.
Stuur maar.
Chanel zoekt een artistiek directeur.
We willen graag met u praten.
Maandag, 8 juni, 17.00 uur, Reform Club, Londen.
Vertaling: Jolanda van den Berg