Bu dizide Karl Lagerfeld'in hayatından serbestçe esinlenilmiştir.
Bazı karakterler, aralarındaki özel ilişkiler ya da iş ilişkileri,
kişilerin eylemleri, beyanları, mekânlar ve olaylar,
bunun yanı sıra sanatsal yaratılar
teatral sebeplerden ötürü yazarlarca kurgulanmış ya da değiştirilmiştir.
Kurgulama ya da değiştirme durumlarında
kişilerin gerçek karakterleri ve geçmişleriyle olan benzerlikler
tamamen teatral sebeplerdendir
ve gerçek karakteri ya da geçmişini yansıtma amaçlı değildir.
1981 İLKBAHARI
Büyüleyiciydi, müthişti. Hiç böylesini görmemiştim.
Muhteşem! Çok acayip!
-O neydi öyle? -Artık anlamışsındır.
Evet, anladım.
Thierry Mugler'le tayfasının derdi güzel ya da giyilebilecek giysiler
yapmak değil.
Onlar ekonomik kriz çocukları.
İsyankâr, nihilist, hiddetli.
Onların yanında ikindi çayına gitmiş Madame de Pompadour gibiyiz.
O defile ne kadara patlamıştır? 300 bine mi?
En az.
Çok saçma. Ne yapabiliriz ki?
Alo?
İzin ver, haute couture kreasyonu yapayım.
Niye diretiyorsun ki?
Biz genç nesil değiliz.
Ama haute couture'e geçersek onlarla rekabet etmemiz gerekmez.
Hayır, milyonerlere giysi yapmıyorum ben.
-Benim gibi kadınları giydiriyorum. -Bırak sosyalistliği.
Zenginleri giydiriyorsun.
Bir şey yapmazsak iki yıla unutuluruz.
Niye açmıyorsun? Önemli olabilir.
Ben sanat yönetmeninim.
Ya değişiriz ya bir kenara atılırız, diyorum.
Haute couture işine girmem. Hiçbir şeyi değiştirmeyeceğim.
Pardon efendim ama ısrar ediyor.
Eski dairenizde yine sorun varmış.
Her gece! Farkında mısınız?
-Her gece çılgın partiler! -Merak etmeyin, hasarı tazmin edeceğim.
Paradan başka laf bilmiyorsunuz. Burası saygın bir bina!
Seks partisi yok artık!
Bir dahaki sefere polis çağıracağım!
Jacques?
-Suratıma öksürmesene! -Pardon.
Nerede o?
Merhaba Karl.
Bu sabah nasılsın? Keyfin yerinde mi?
Nerede o?
Le Palace'ta olabilir.
La Main jaune'da da. Les Bains Douches veya La Java'da da.
Sabahın 11'inde mi?
Siz de parazit gibi buradasınız.
Dışarıda kırık mobilyalar var ama size göre hava hoş!
Çıkın gidin.
Gidin! Hemen!
Evimden defolun! Hadi! Dışarı!
Sözde arkadaşlarısınız.
Ona biraz olsun göz kulak olamaz mısınız?
Ya sen Karl?
Ona göz kulak oluyor musun?
Deli bu!
-Merhaba Karl. -Günaydın.
-Merhaba Karl! -Günaydın.
-Merhaba Karl. -Merhaba Karl.
Jeannick, sen piko kenar kraliçesisin.
-Çok sağ olun. -Hayır, sen sağ ol.
Maaş çeki...
-Bayan Aghion. -Valérie.
-Haute couture'e hayır diyor. -Söyledi.
Teşekkürler.
E? Chloé'de patron sensin sonuçta.
Emekli olmaya hazır değilim.
Haute couture ne kadara mal olacak?
-Para bulurum... -Sahi mi?
-Pierre Bergé izin verir mi? -Emin değilim.
-Nathalie. -Deneyelim.
Günaydın!
Mümkün değil!
Beni yakalayabilir misin?
Ben tavşanım, sen de kedi ol.
-Hayır! -Dur!
Evet! Beni böyle yakalamanız lazım.
Atlayacağım! Tamam!
Tanrım. Bu...
Orada!
Bay de Bascher, inin oradan lütfen.
Durun, iniyorum.
-Pardon. -İn Jacques.
Cezalı mıyım?
En azından sağlığa faydalı bir şey yap.
"İyiyim. Sadece eğleniyorum." deyip duruyorsun.
En son ne zaman içkiden ya da uyuşturucudan kafan iyi değildi?
Ben hatırlamıyorum da.
Yaşlanıp bunadın mı?
Ergen değilsin. Ben de baban değilim.
Yardım etmek istiyorum.
Bu böyle devam edemez.
İşlerin değiştiğini hayal etmek zor, değil mi?
Sabah erken kalkıp içmeyi bıraksam ne yapacağım ki?
Nasıl oyalanacağım?
Yine roman yazmaya mı başlayayım?
İşin bitsin de gel diye bekleyeyim mi?
-Olmaz mı? Hoş olurdu. -Dedim ya.
Tek bir filmde başarısız olmak seni değersiz kılmaz.
Biliyorum. İyiyim ben.
Birçok alanda. Üzücü olan da o.
Yeteneğimle ne yapacağımı bilmiyorum.
Ama önemli değil.
Asla daha iyi olamayacağımı kabullenmeye çalışıyorum.
Kabullendikçe de canım daha az yanıyor.
Senin için ne yapabilirim?
Benim için ne yapabilirsin?
Beni uzak bir yere götür.
Hindistan cevizi ağaçları olsun.
Her şeye sıfırdan başlayalım.
Rio de Janeiro'da erkek terzisi olayım.
Esin kaynağın olabilirim.
Hatta işi bana da öğretirsin.
Hayır ama... Cidden soruyorum.
Ciddiyim ben.
O zaman kurtulurdum.
Tamam, ben gidiyorum. Diane'le Xavier bekliyordur.
-Seni aşağı çeken onlar. -Hayır.
Bana eşlik ediyorlar.
Çorba için sağ ol.
Monako!
Hindistan cevizi yok ama...
Güneşli ve deniz kenarında.
Sol kazanacak diye mi korkuyorsun? Vergi mi kaçıracaksın?
Sen ayağa kalk diye. Hem Monako bana da uyar.
-Kendine ayıracak vaktin bile yok. -Seni Monako'ya götüreceğim.
Sana göz kulak olacağım.
Ne zaman istersen.
Bayan Grès.
Hayalet görmüş gibiyim.
Sağ ol Jean-Jacques. Çay lütfen.
Peki efendim.
-Patou modaevindeki delikanlı. -O zamandan beri çok yol katettim.
Bense hâlâ buradayım.
Hâlâ Raphael müdavimisiniz bakıyorum.
Atölyelerim yakında.
E? Sizi dinliyorum.
Benimle görüştüğünüz için sağ olun. Çok meşgulsünüz, biliyorum.
Couture Federasyonu başkanı olarak
Chloé'nin haute couture markası olma çabasını desteklemenizi rica ediyorum.
Niye destekleyeyim ki?
Sürekli haute couture'ün sizi sıkıntıdan öldürdüğünü söylüyorsunuz.
"Bir tek aptallar fikir değiştirmez."
Sektör değişmedi. Eskisinden de beter.
Siz de hâlâ Alman'sınız.
Size işlerimizden numuneler getirdim.
Görüyorsunuz ki zaten haute couture kumaşları ve teknikleri kullanıyoruz.
O statüyü kazanmak hâlihazırda yaptığımız şeyin
devamı sayılır.
Sanki haute couture için haute couture dikişi yetiyor da.
Lüks moda bir teknik değil, bir dindir. Mükemmeliyet arayışıdır.
Modaya taparsınız.
Eskiden 200 modaeviydiniz. Artık sadece 20 tane kaldınız.
Size yeni kan getiriyorum.
İki atölye.
Bir yumuşak, diğeri sert kumaş için. Tam zamanlı 20 terzi.
-Salon... -Yılda 30 özel defile.
İki genel defile.
Her kreasyonda en az 25 model.
Statüyü hak etmek için dört yıl bu tempoda çalışacağım.
Başaramazsanız bu iş biter.
Hazırım.
Yardım edersem Pierre Bergé engel olur mu?
Onu ben hallederim. Sorun olmayacak.
Peki.
Elbiselerinize bakayım.
-Yapacak. -Yapmayacak.
Belli olmaz.
Buna ihtiyacın olduğunu anlamış gibi.
Evet.
Zaten hep bana öncelik veriyor.
Hem Monako...
Zenginler ve sahte soylularla dolu.
Cesaretimi toplayıp ondan ayrılmalıyım.
Korkağın tekiyim.
Bazen sırf seni kurtaracak mı, görmek için
kendini mahvettiğini düşünüyorum.
Ona son bir şans ver. Seni yüzüstü bırakırsa umudu kes.
-Onu terk et. -Ne yapayım peki? Nereye gideyim?
Bilmem. Bir şey bulursun. Kocaman adamsın.
Gitmem gerek.
Hayatını seviyor musun?
Özgürüm.
Evet.
Yalnızsın da.
Seni düşününce kafamda canlanan şu.
Annemlerle Saygon'dan yeni dönmüşsün.
Sizi almaya gelmişim.
Beni tanımıyordun. Hiç görmemiştin.
İskeledeydim.
Bana doğru gelen minicik bir oğlan gördüm.
Kollarını ardına dek açmış, "Abla." diyordu.
Seni hep öyle hatırlayacağım.
O mutluluğu tekrar görmeyi çok isterdim.
...işiniz. Bunu imzalar mısınız?
Tabii. Sizin için mi?
Evet.
-Sizin için. -Sağ olun.
-Buraya mı? -Evet.
-Geç kaldım. -Teşekkürler.
Hadi. Ciao.
Merhaba Thierry.
Anlamadım gitti.
Thierry Mugler giyiyorlar. Thierry Mugler etiketi var.
Yine de imza istiyorlar.
Yeni kreasyonda
giysilere adını bastır.
Yok satarsın.
İyi fikir. İlham gelmezse öyle yaparım.
Jean-Paul, dur. Güçlü bir giriş yapalım.
Kimin tarafındasın sen?
Hayatta mı?
Rüzgâr hangi yöne eserse o tarafta.
-Gericilere karşı bizi destekliyor musun? -Göreceğiz.
Çabuk olalım lütfen.
Hanımlar, beyler, lütfen.
Herkese günaydın.
Başlayalım.
Çok işimiz var.
O yüzden çabuk olalım.
Öncelikle defilelerimiz için bir harcama sınırı belirlememizi
istiyorum.
Gökten inen mankenlerin falan olduğu havai fişek gösterileri değil,
moda defilesi yaptığımızı hatırlatmak isterim.
Neden olmasın?
Moda dediğiniz giyilecek kıyafetlerle ilgilidir de ondan.
Saçma sahne gösterileriyle değil.
Bakın, konuşmaya hazırız
ama kimse size defilelerinizi nasıl yapacağınızı söylemiyor.
Bize niye bir şeyler dayatılıyor?
Çünkü yalnız değilsiniz.
Siz yeni gelenler bunu anlamıyor gibisiniz.
Savınızı biliyoruz.
Sizi baltalarsak Fransız modasını baltalamış oluruz.
Evet. Defileleriniz de sinek avlar.
Öyle diyorsunuz da...
Son defileme
400 gazeteci dâhil 3.000 kişi geldi.
Önemli değil. Birkaç kişi de gelmeyiversin.
Evet. Modaevin iki yıllık.
Heyecan vericisin ama ölümsüz değilsin.
Defileleriniz demode olduysa değişiklik yapın.
Bu masada oturabilmek için dünün karar mercilerine uymamız şart mı?
Doğru, biz demode olduk diye onlara da demode olun, diyemeyiz.
Teşekkürler.
Asıl soru şu. "Karar kimin olmalı?"
Fransız modasının geleceğini
belki yaşlı kurtlar yerine bugün o modayı baştan yaratanlar
belirlemeli.
Her hâlükârda, yaşlı kurtların gençler adına karar vermesi
gerektiğini söyleyenlerden olmayacağım.
Bravo!
Lütfen, bu savaş eskilerle yeniler arasında değil.
Akıllılarla aptallar arasında.
Mesele para.
Sana gelince Lagerfeld, seni aklı başında biri sanıyordum.
Bu konuyu konuşalım Pierre.
Kapım açık.
-Merhaba Geoffrey. -İyi akşamlar.
Bay de Bascher sizi bekliyor.
-Ne zaman geldi? -Ta öğlen.
Gitmem gerek. Geoffrey, ceketim.
Bunu sana aldım.
MONAKO ZENGİNLERİN YENİ ELDORADOSU MU?
Bu resmi gerçekten çektirebileceğiz.
-Ne zaman? -Yakında.
Sana engel olan ne?
Şüphe etmeyi bırak.
Sabırsızlanıyor efendim.
Özür dilerim, Vogue'un Amerika ofisinden aradılar.
Kısa kesmem imkânsızdı.
-Kahve? -Hayır.
Kumaşlarını bizim tedarikçiden alıyorsun.
Çocuk gösterilerine benzeyen defilelere tonla para harcayamazsın.
Amacın ne senin?
Otur.
Yves nasıl?
Niye soruyorsun?
Anladığım kadarıyla New York Metropolitan Sanat Müzesi'ni
onun retrospektifini yapmaya razı etmişsin.
Yves'i konuşmak için mi buradayız, Thierry Mugler'le tayfasını mı?
Yves iyi değil.
Bunu herkes biliyor.
Yeni tasarım yapamıyor. Sadece kendinden alıntı yapıyor.
Sense bizler acı gerçeği öğrenmeden önce
onu kutsallaştırmak için müzeye koyuyorsun.
Onu tanrılaştırıyorsun
çünkü prestijin, pırıltını kaybettikten çok sonra bile
seni parlattığını fark ettin.
İlginç bir teori.
Sana bir teklifim var.
Chloé haute couture statüsü alsın.
-Sen de buna engel olma. -Hayır.
Niye tamam diyeyim ki?
Bana ihtiyacın var.
Gençler seni dinlemiyor çünkü seni sevmiyorlar.
Artık onlara bir şey dayatamazsın da.
Çünkü Yves yeteneğini kaybettikçe
sen de gücünü kaybediyorsun.
Toplantılarda o yüzden bağırıyorsun.
Ben onlarla konuşabilirim.
Onları şuna inandırabilirim.
"Karşımızda değil yanımızda durursanız daha güçlü olursunuz."
Şu an seni inandırdığım gibi.
Hayır.
Ticaret birliğinden ayrılırlarsa
onlara bir daha hiç söz dinletemezsin.
Haute couture statüsü mü istiyorsun?
Pazarlık masasına geri dönüp
oylama sonucunu kabul etsinler.
Ayrıca aleyhlerine oy vereceksin tabii.
Beni rahat bırakacak mısın?
-Alo? -Benim.
-Evet? -Konuşmamız lazım.
-Bana gel. -Benim evim daha iyi.
Hayır, konuşmak istiyorsan sen buraya gel.
Polis. Açın.
Polis!
Sürpriz!
Monako yolu gözüktü...
Yaşasın!
-Tamam! -Dikkat.
Selam yakışıklı!
İçki lütfen!
İç.
Sizi seviyorum!
Adıma parti vermek nereden çıktı?
Ya ben? Yanaktan.
-Çok güzel olmuşsun! -Herhâlde yani!
-Sana iyi enerji vermek için! -Hayır! Kalmak istemen için.
-Peki. -Al.
-Tamam. -Hadi.
Bak, sana deli oluyor.
Diane sana resmen yanık.
Diane'i 12 yaşındayken Who's Who'da buldum, demiş miydim?
Diana, Beauvau Prensesi, Craon Markizi.
Şu minik surata bak.
Erkek kardeşime şunu dedim. "Bir gün onunla evleneceğim."
-E? -Neyse ki hayallerim gerçek olmuyor.
Benimkiler hep olur. Dikkat et yani.
Şimdi yapacak bir şeyimiz var.
Meşhur Karl Lagerfeld mi bu?
Dışarıda ne işiniz var?
-Hiç. -Hiç mi? Hayır.
Bir kez olsun buradasınız. Kaçamazsınız.
Jacques sevinecek. Veda partisi yapıyoruz.
Jacques? Karl geldi.
Karlito!
-Veda partisi mi yapıyorsunuz? -Evet, sürpriz oldu.
Sürpriz!
Konuşabilir miyiz?
Tabii! Söyle.
Ev buldum.
-Ev mi? -Monako'da.
Katta tek. İki girişli.
Üç yüz metrekare. Deniz manzaralı.
Francis Bacon ve Helmut Newton'ın yaşadığı bina.
Çok klas!
Biraz tadilat lazım. Mobilya da. Ama onun dışında iyi.
-Misafir odası var mı? -Bir sürü.
-Orada yapacak ne var? -Karl'ın parasını kumarhanede yiyeceğiz.
Dur. Benimle gel.
-Güzel bir ev. -Öyle mi?
Çok seveceksin.
İstersen yarın git, tadilatı başlat.
Ben de gelebildiğimde seni görmeye gelirim.
Sen...
Ziyarete mi geleceksin?
Evet, gelebildiğimde.
Gerçekten geleceğim Jacques. Geleceğim.
Uzaklaşmak sana iyi gelir.
Ama hayal kırıklığına uğrama.
Çalışmam gerek.
-Herkesi terk edemem. -Evet, tabii.
Bir şey içer misin? Kokain de var.
Speedball? İstemez misin?
Belki eve gitmek istiyorsundur.
Git o zaman.
-Sana bir teklifim daha var. -Ne?
Hadi. Bana bir hayal sat.
Hadi Karl.
-Hadi, sat. -Seni evlat edinmek istiyorum.
Ciddiyim.
Aramızda resmî bir bağ olur.
Sen de şüphe etmeyi bırakırsın.
Bu...
Git!
Harika. Demek buradasınız...
Siktir git!
Günaydın.
Bu bana değil.
Bence haute couture büyük bir fırsat.
Chloé'ye lazım olan şey bu.
Beni ilgilendirmez. Büyük hissedar değilim.
Karar Lenoir'nın. O da seninle hemfikir.
Mutlu değilsen net göremediğin içindir.
Bu mu yani? Böyle biri mi olacaksın?
Evet, modaevini kurtarmaya çalışan biri.
Buraya ilk geldiğinde mahvolmuş hâldeydin.
On yıl haute couture'de çalışmıştın.
Seni yetersiz buluyorlardı.
Tasarımların eğretiydi.
Ayrıntı ekleyip duruyordun
çünkü sağlam bir fikir bulamıyordun.
Seni kanadımın altına aldım.
İnsanlar sana bakınca zevksiz bir Alman görürken
ben kafası fikirlerle dolup taşan bir delikanlı gördüm.
Sana güvendim.
Senden kıyafet aldım. Sonra başka kıyafetler.
Sonunda da modaevimi
sana emanet ettim.
Buradayım işte.
Senin için savaşıyorum.
Senin için çok şey feda ediyorum.
Hayır, etmiyorsun.
Beni kullanıyorsun.
Haute couture'e geri dönüp arkadaşlarına o zamanlar seninle dalga geçerek
hata yaptıklarını kanıtlamak için.
Bütün bunlar...
Birlikte çalıştığımız 18 sene... Hepsi onun içindi.
Chloé'ye her şeyimi verdim.
Beni hak ettiğim gibi ortak yapsan
arkandan iş çevirmem gerekmezdi.
Karl.
En önemli şey dostluk.
Ve güven.
Ve sevgi.
İyi.
Haute couture kreasyonunu yapacaksın.
Ama benim yardımım olmadan. Bakalım nasıl olacak.
Bu yanmış Diane.
Bana tava kullanmayı öğreten olmadı.
Pes doğrusu! İnsan çırpılmış yumurtayı nasıl yakar ki?
Evet.
Saat kaç?
Bilmem.
Sağ ol.
Xavier gitti.
Gece nasıl bitti?
-Kustun. -Öyle mi?
Zavallı Jacques.
Bütün gece müthiş bir fiyasko olduğunu söyledin.
Bunu konuşmayalım.
Niye öyle şeyler diyorsun?
Saçmalıyorum da ondan Diane. Hep saçmalarım.
Mutlu değilsen onu terk et.
Edemem.
Neden?
Çünkü fiyaskoyum.
Çok gıcıksın!
-Yakışıklısın ama gıcıksın! -Fiyasko.
Nedenmiş o?
-İşin yok diye mi? -İş umurumda değil. Mesele o değil.
Yeteneğimle
bir şeyler yapmak
isterdim.
Onun yeteneğiyle, onun hayatıyla bir şeyler yap!
Ne dediğinin farkında mısın? Burjuva burjuva konuşma.
Adın ne senin? Jacques de Bascher de Beaumarchais.
Uydursan bu kadar olmaz.
Hayatta başarılı olmak soylu olmayanların derdidir.
Mesela
Karl Lagerfeld ve Yves Saint Laurent gibilerin.
Gemilerde çalışan köleler gibiler.
Geçmişleri varmış gibi davranmak için
giysiler, şatolar, 18'inci yüzyıl mobilyaları alsınlar.
Sen neysen osun.
Bu hâlinle müthişsin.
Bir şey olmana gerek yok.
Ne yapıyorsun?
Hiç.
-Gözüm üstünde. -Üstümde mi?
Geldiğiniz için hepinize teşekkürler.
Herkesi bu masada toplamak bile bir zafer.
Bu kez herkesi kendi işini yapma konusunda özgür kılmanın yanı sıra
birlik beraberlik de yaratan bir çözüm
bulacağımızı umuyorum.
Bu yüzden kimse kimsenin sözünü kesmeden
bu masada sorunlarımızı dile getirmemizi
öneriyorum.
Sonra da oylama yapacağız.
Buraya tekrar geldik çünkü bana göre
hepimiz moda dünyasının bir parçasıyız.
Son toplantıda
birden çok sınıf olabileceği izlenimine kapıldım.
Belki masa da birden çok olmalı.
Çünkü bir tarafta gerçek tasarımcılar var,
diğer taraftaysa biz varız.
Sadece gösteri yapmaya gelmiş,
uyduruk giysi tasarımcıları.
O yüzden lafı dolandırmayalım.
Anlaşamayacağız.
Thierry, kimse uyduruk giysi yaptığınızı söylemedi.
Genciz ama satır aralarını okuyabiliyoruz.
Bir kez olsun dürüst olalım ve açık konuşalım.
Muhtemelen düzgün dinlemediniz...
Hayır, dikkatle dinledim.
Bu birliğin başkanlığını
iyi niyetle, açık fikirlilikle yapıyorum ama kurallar belli.
-İyi niyetle mi? -Kuralları değiştirmem.
Yine başlama. Kural kanun meselesi değil bu.
Bu birliği sen yokken kurduk. Sen de üye oldun.
-Bazı kurallar var. -Ayrıcalıklarından vazgeçmiyorsun.
Mesele ayrıcalık değil.
Mesele tabii ki o.
Pardon ama bunu belirtmeye hakkım var.
Karl?
Oy vermen gerek.
İşte bu!
Çok iyi.
Şahane.
Tebrikler.
Bana güzel kazık attın.
Zaten sözünü tutmaya niyetin yoktu.
Haute couture yapmama izin vermektense ölmeyi yeğlersin, değil mi?
MONAKO
Tamam, garson geliyor.
Bu lüks oteller beni hep şaşırtıyor.
Tarza kafayı takmışlar
ama düzgün garson çalıştıramıyorlar.
Pardon. Açım ve susadım.
Sonunda. Sinir oldum.
-Buyurun. -Teşekkürler.
Şimdiden pişman oldum.
-Patatesimden yer misin? -Hayır.
Evet...
Sonunda buradayız.
İkinci Ludwig'i andırıyorsunuz, biliyor musunuz?
Ben Karl Lagerfeld,
hazır giyim canavarı.
Jacques de Bascher.
Kısa ve öz.
Buraya sık geliyor musunuz?
Aslında bu ilk gelişim.
Şeyimle tatildeyim...
Bu ad koyma merakı...
"Tanımlamak, sınırlamaktır."
Oscar Wilde'dan mı?
Oscar Wilde'ı biliyor musunuz?
En son ne zaman eğlenmek için bir şey okudun?
Sanırım Marilyn Monroe hayattayken.
-Sana okuma listesi vereceğim. -Hayır.
Hayır mı?
Bu sefer değil.
Spontan. Memleketimde öyle deriz.
Acele etmeyeceğiz. Her şeyi yavaş yavaş düzelteceğiz.
Tamam.
-Hadi! -Yapma!
-Mimarla ne zaman görüşeceğiz? -Üçte.
-Arayan oldu mu? -Evet, bir kişi.
Sizi efendim. Numarayı yazdım.
Müsaadenle.
-Chloé Modaevi. -Rosemarie, sen mi aradın?
Evet, pardon. Tatildeyken rahatsız etmek istemezdim.
Bayan Aghion'la ters düştüğünüz söylentisi dolaşıyor.
-E? -Pek uzun sürmedi.
Size bir teklif geldi. Faksı size göndereceğim.
Bu teklifi kabul ederseniz sizinle geliyorum.
Birçok terzinin de geleceğini biliyorum.
Tamam.
Gönder.
Chanel yeni sanat yönetmeni arıyor.
Sahipleri sizinle görüşmek istiyor.
8 Haziran Pazartesi, 17.00'de Reform Club, Londra'da.
Alt yazı çevirmeni: Bilge Gündüz