وارز تقدیم میکند IRWAREZ.COM
الو؟
نه، همسرشون استفن ابوت هستم.
چی؟
زنم تو ماشین بود؟
کجاست؟ یعنی...
اسم یا... یعنی شماره‌ای دارین؟
خانم، گفتم که...
من همسرشون استفن ابوت هستم.
خانم، خانم میشه بهم بگین...
زنم آسیب دیده؟
چی؟
بابا؟
مردی که باهاش بود کی بود؟
اون یه بیمار بود که باربارا درمانش می‌کرد.
برای افسردگی حاد.
از قضا، اون بود که زنده موند.
به یه کامیون زدن.
یکی از اون کامیون‌های عظیم‌الجثه حمل چوب.
روزنامه نوشته بود...
اون واقعاً از ماشین پرت شده بود بیرون.
آن، فکر کنم دیگه باید راه بیفتیم.
آلیسیا یه کم خسته شده.
فقط می‌خواستم...
ممنون باشم بابت متل و همه چیز.
در مورد مراسم چی فکر کردی؟
به نظرت خیلی کوتاه نبود؟
به نظرم خوب بود.
متاسفم که ما نذاشتیم...
شعری رو که تو نوشتی، استفن.
ما تصمیم گرفتیم...
چیز خیلی شخصی‌ای نداشته باشیم.
خب...
کالیفرنیا...
چند نفری رو اونجا تو سانفرانسیسکو می‌شناسم.
و فکر کردم می‌تونم کار بیشتری پیدا کنم.
به عنوان نویسنده، می‌دونی؟
سعی کنم کتابم رو چاپ کنم.
بیشتر فکر کردی...
در مورد پیشنهاد ژانت برای بزرگ کردن آلیسیا؟
آلیسیا با فامیل‌هاش خوب کنار میاد.
هنک یه شغل خوب داره و آدم‌های خوبی هستن.
اون هنوز کوچیکه، می‌دونی...
هنوز برای اون دیر نشده که...
یه خانواده واقعی داشته باشه.
اون یه خانواده واقعی داره، آن.
منظورم رو می‌فهمی.
واقعاً کوتاه به نظر می‌رسید.
چی؟
مراسم باربارا.
کوتاه بود.
فقط آهنگ‌های معروف، همیشه.
♪ KFRC، سانفرانسیسکو ♪
♪ هفتاد و سه مرد از خلیج سانفرانسیسکو حرکت کردن ♪
♪ از کشتیشون پیاده شدن ♪
♪ و این چیزیه که باید می‌گفتن ♪
♪ همه رو دعوت می‌کنیم که سوار بشن ♪
♪ به یه ساحل دیگه ♪
♪ می‌تونیم زندگی رو به خنده بگذرونیم و دوباره آزاد باشیم ♪
♪ ولی هیچ کس صداشون رو نشنید ♪
♪ هیچ کس نیومد ♪
♪ چون خیلی مشغول بودن ♪
♪ تماشای افتادن اون قطره‌های بارون قدیمی ♪
♪ در حالی که طوفانی در دریای آرام می‌وزید ♪
♪ هفتاد و سه مرد که به سوی تاریخ می‌رفتند ♪
♪ بران، کاپیتان، بر کشتی اسرارآمیزت بران ♪
♪ از دوستانی که تو این سفر داری شگفت‌زده شو ♪
♪ بران، کاپیتان، بر کشتی اسرارآمیزت بران ♪
♪ در راهت به سوی دنیایی ♪
♪ که شاید دیگران از دست داده باشن ♪
♪ هفتاد و سه مرد از خلیج سانفرانسیسکو حرکت کردن ♪
♪ از کشتیشون پیاده شدن ♪
♪ و این چیزیه که باید می‌گفتن... ♪
فکر کنم جای درستی اومدیم.
صبر کن!
هی.
گری.
من استیو هستم.
اینم دوتا لید، استیو. نه...
به دارل بگو می‌تونه اینا رو به کیسه‌های ده دلاری تقسیم کنه.
استیو ابوت هستم. داریم اسباب‌کشی می‌کنیم.
اوه، لعنتی!
تو حتماً پاولت هستی.
خود خودشم، عزیزم.
بیا تو.
متاسفم که چند هفته دیر کردیم.
خیلی بیشتر طول کشید...
که زندگیمون رو جمع و جور کنیم، تا اون چیزی که فکر می‌کردم.
آره، شنیدم چی شده.
خیلی اوضاع سختیه، رفیق.
هردوی پدر و مادرم تو تصادف رانندگی کشته شدن.
وقتی شش سالم بود.
شب هالووین بود.
قرار بود از یه مهمونی دنبالم بیان.
ولی هیچوقت نیومدن.
من بین...
کلانتری و بیمارستان جابجا می‌شدم.
و هیچ کس بهم نمی‌گفت چی شده.
و کل شب من با این...
لباس یتیم کوچولو آنی راه می‌رفتم.
چه کتی به قامتش بود!
اتاقم کدومه، بابا؟ اِم
این یکی برات امنه، کوچولو.
اوه!
باحاله، نه؟
یالا!
خب، اِم... دیگه کیا اینجا زندگی می‌کنن؟
اِم...
این اتاق جانی‌ئه.
من سرم شلوغه!
جانی فقط چند سال اخیر رو...
تو یه صومعه بودایی گذرونده.
هم‌خونه‌های جدید رسیدن!
خب، سلام.
اینا گَری و اَلیشیا هستن.
اِم، اِستیو.
فکر کردم امشب می‌تونیم یه مهمونی کوچیک بندازیم...
به افتخار اومدنشون.
خودتو برسون پیش بابا.
فقط نه خیلی زود.
خب، اِدی که هنوز ندیدینش...
روی کاناپه می‌خوابه.
و... آره، همینا.
حالا، اگه جای تو بودم می‌رفتم وسایلمو از ماشین برمی‌داشتم.
شاید اینجا هیت-اشبری باشه،
ولی عزیزم، دیگه دوران تابستان عشق گذشته.
بیا دیگه!
خیلی باحاله. آره.
باکلاس. می‌دونم.
خیلی، خیلی باکلاس. مامان!
مامان!
برابری نباید تسلیم شدن به وضعیت موجود باشه.
می‌دونی چیه؟ تو این مورد باهات موافقم، ولی هست...
ببخشید که حرفتون رو قطع می‌کنم،
ولی خانم اَلیشیا انگار حالش بده.
وای خدا. بیا.
موش، موش!
خیلی متاسفم. خیلی متاسفم.
بیا اینجا.
چی شده، موش؟
می‌خوام برم خونه.
ما خونه‌ایم.
اینجا خونه جدیدمونه.
چرا مامان اینجا نیست؟
مامان دیگه زنده نیست.
در مورد این حرف زدیم.
یادت میاد با ماشین‌های اسباب‌بازی بازی می‌کردیم؟
و بهت نشون دادم چطور یه ماشین به اون یکی زد؟
همون اتفاق برای ماشین مامان افتاد.
مامان دیگه برنمی‌گرده.
سلام.
اسمت چیه؟
اَلیشیا.
سلام، اَلیشیا.
من اِدی هستم.
تو روی کاناپه می‌خوابی؟
بعضی وقتا.
تو کجا زندگی می‌کنی؟
اینجا.
من اتاق خودم رو دارم.
اتاق خودت؟
وای!
عالیه.
صبحانه خوردی خانم اَلیشیا؟
می‌خوای کمک کنی "قورباغه در گودال" درست کنیم؟
حدس می‌زدم.
این یکی خوب بود.
تا ته راهرو صداتون میاد.
هی!
چی اینقدر خنده‌داره؟
اِدی بهش میگه "قورباغه در گودال".
خب، اسمش همینه.
ما بهش میگیم "چشم مصری".
تو هرچی دوست داری صداش کن،
ولی وقتی من می‌پزم، میشه "قورباغه در گودال".
اِدی روی کاناپه زندگی می‌کنه... بعضی وقتا.
اِدی بقیه وقتا کجا زندگی می‌کنه؟
با هرکسی.
هی، منظورت چیه؟
چون اسمت اِدی بادی‌ئه!
اِدی بادی، ازش خوشم اومد.
هنوز می‌خوایم بریم پارک گلدن گیت؟
اِدی؟
دوست داری به ما ملحق بشی؟
شما چی فکر می‌کنی خانم اَلیشیا؟
مادرش چه جور آدمی بود؟
کجا باهاش آشنا شدی؟
می‌دونی که ما تو تحصیلات تکمیلی با هم آشنا شدیم.
من تو محوطه دانشگاه بودم،
داشتم برای یه تظاهرات بزرگ ضدجنگ بروشور پخش می‌کردم.
و اومد سمتم، و...
اون زیبا بود.
خیلی مرتب و آراسته به نظر می‌رسید.
یه پشته بزرگ کتاب دستش بود.
می‌دونی، دامن چین‌دار و یه مدل موی "تریشیا نیکسون".
اِدی بادی چی؟
اون کسی رو داره؟
من یه خانمی تو "جکسون" دارم.
هوم.
دارلین.
دارلین؟
آره.
اون یه فسقلی شیرینه.
و تو اینا رو نوشتی؟
هنوز کار دارن.
"چیزهای گمشده
"یه گربه
"یه کیف چرمی کوچیک
"یه لنگه جوراب آبی
"اون حس درونم که خوبم و زیبام."
بابا؟
بابا!
بذار برم بخوابونمش.
بیا عزیزم. بیا.
برام قصه شب می‌خونی؟
امشب نه، عزیزم.
لطفاً؟ فقط...
گوش کن. یکی بود یکی نبود، سه تا خرس بودن...
الان هزارتا شدن.
می‌تونم یه چیزی برات بخونم؟
خوشگلی به رفتار آدمه.
با اینکه تازه همو دیدیم،
می‌خوام اونقدر حرف بزنیم تا دیگه حرفی نمونده باشه.
چه زیبایی مرموزی یا چه ترس‌هایی
گوشه لبخندت کمین کرده.
می‌خوام به هر دومون بگم "شجاع باش،"
معجزه این لحظه رو دریاب.
می‌خوام بگم "توی چشمام نگاه کن"
"و خونه‌تو پیدا کن،"
ولی همه این حرفا حسابی احمقانه به نظر می‌رسن.
خب، این برای ادیه.
معنی نداره.
خب، شعر قرار نیست معنی بده،
تا وقتی که یه چیزی رو بهت حس بده.
بابا! نیا تو، موش کوچولو.
من تموم نکردم! بابا!
نیا تو! من تموم نکردم.
برو بیرون!
♪ من اونو توی ایستگاه دیدم ♪
♪ اون سر وقت اونجا نبود ♪
♪ بهش گفتم که کلافه‌ام ♪
♪ اون گفت که نابیناست ♪
♪ اوه، لوری... ♪
اینا چین؟
وای. تو از کجا اومدی؟
اینا چین؟
اونا بیضه‌ان.
بیضه؟
بهشون خایه هم میگن.
چیکار می‌کنن؟
کمک می‌کنن بچه درست شه.
بابات هنوز بهت در مورد اینا نگفته بود؟
نه.
مردها دارنشون.
میشه، اِم...
اون حوله رو اونجا بهم بدی لطفاً؟
وای، خدا.
تولدت مبارک، کوچولو.
میشه منو آرایش کنی؟
البته.
تا حالا شده آرزو کنی دختر باشی؟
عمراً
ولی مثل دخترا لباس می‌پوشی.
خب، کی گفته نمی‌شه هم پسر بود هم دختر؟
من وقتی همسن تو بودم،
یواشکی می‌رفتم تو کمد لباس پدر و مادرم،
و ساعتها وقت می‌گذاشتم
بین لباس‌های بزرگسالان می‌گشتم.
طرف مادرم تو کمد یه گنجینه بود؛
پر از کت‌های گلدوزی شده،
کلاه‌های عجیب و غریب پردار،
و لباس‌های ابریشمی شیک.
من هیچوقت نمی‌فهمیدم چرا فقط دخترا باید می‌پوشیدن
چیزای قشنگ.
عادلانه به نظر نمی‌اومد.
عالیه.
من دیگه مادر ندارم.
می‌دونم.
پولت نه مادر داره نه پدر.
هیچ خانواده‌ای نداره.
کی میگه اون خونواده نداره؟
پس ما چی هستیم؟
یه نگاه بنداز. نظرت چیه؟
دوستش داری؟
بازم می‌خوای؟
بریم انجامش بدیم!
آلیسیا همین الان وقتی تو وان بودم اومد تو.
همه چی رو دید. خب که چی؟
خب، تا وقتی که خودت باهاش مشکلی نداری...
الو؟
فکر کنم مادر زنته.
آره... ام‌مم... اوه!
استیو الان دستش بنده.
تادا! تادا!
شماها عالی به نظر می‌رسین!
بابایی. می‌تونی پسر باشی یا دختر.
هر کدوم رو که دلت می‌خواد.
فکر کنم من دختره بشم.
فکر کنم تو باید گوشی رو برداری.
هی آلیسیا. مونچا می‌خواد تولدت رو بهت تبریک بگه.
سلام؟
تولدت مبارک، عزیزم.
امیدوارم روز خوبی داشته باشی.
آره، داریم.
بابا داره برام قلعه می‌سازه.
عالیه!
مردی که جواب تلفن رو داد کی بود؟
اوه، اون اِدی بادی بود.
چسب واسم داری؟
اوهوم.
اونم اونجا زندگی می‌کنه؟ آره.
و اونم تخم داره. عزیزم.
هی، اَن.
من اِستیو هستم.
نمی‌دونستم...
اینقدر زیاد اونجا زندگی می‌کنید.
چی؟ من اون روز زنگ زدم...
یه زن غریبه جواب داد.
و هی ازم می‌پرسید...
که می‌خوام با یه شیشه پنجره بیام اونجا.
فکر کنم منو با سرایدارتون اشتباه گرفته بود.
حالا هم اِدی؟ اون کیه؟
اِدی اینجا زندگی می‌کنه.
اوهوم. تو یکی از اون کُمون‌ها زندگی می‌کنید؟
من همه چیز رو درباره‌ی کُمون‌ها می‌دونم...
توی سانفرانسیسکو. - نه، اَن.
ما توی کُمون زندگی نمی‌کنیم. باشه؟
اجاره اینجا خیلی گرونه...
و چند نفرمون داریم این آپارتمان رو شریک می‌شیم.
بچه‌های دیگه‌ای هم هستن؟
اون میله رو بالا نگه دار.
چند تا.
مدرسه چی؟ پیدا کردین؟
داریم دنبالشیم.
اون باید بره مدرسه، اِستیو.
هی، اَن.
بعدازظهر بهت زنگ می‌زنیم.
خیلی خب. اون میاد...
از روی پل متحرک... برو بالا تو برج.
شاهزاده! بیا تو برج.
از روی خندق رد میشه.
و اون رد میشه...
عالی! هی!
آره!
خیلی خب.
و فوتشون کن! فوتشون کن!
تولدت مبارک!
آره!
قدرت زنان!
حقوق مردان همجنسگرا!
آره!
برابری!
یالا! یالا!
حقوق همجنسگراها همین الان!
قدرت لزبین‌ها!
سلام.
ایشون الان نیستن. می‌تونم بپرسم کی تماس می‌گیره؟
هیچ‌وقت نگفته بودی ازدواج کردی...
یا اون حامله‌س!
نمی‌خوام یه صحنه بد بشه، باشه؟
اون درباره‌ی من می‌دونه؟
اون درباره‌ی تو می‌دونه؟
من دارم سعی می‌کنم اینجا کار درست رو انجام بدم.
شاید تو نمی‌تونی ببینی.
این یعنی چی؟
ببین، تو پدر خوبی هستی، اِستیو.
هیچ‌وقت به این فکر کردی که آیا این نوع زندگی...
برای دخترت مناسبه؟ ها؟
همیشه دور و برِ کوییرها بودن؟
دخترم خوشحاله.
اون به مادر نیاز داره.
این چیزیه که مادرش می‌خواست.
از بابات مراقبت کن برام، باشه کوچولو؟
به جانی و پائولت چی بگم؟
بهشون بگو کاناپه خالیه.
امشب بادها...
بالاترین دما فردا دوباره توی ۷۰ (درجه) میرسه.
فردا یه روز فوق‌العاده زیباست.
اوکلند ۶۵، سن خوزه ۸۲.
در شهر ۶۷ درجه.
از KFRC.
نمی‌دونم چی بردارم.
خب، هوا گرم میشه.
پس، مایو و چند تا شلوارک بردار.
مطمئنم اگه چیزی رو یادت بره...
مامان بزرگ و بابا بزرگ احتمالاً برات می‌خرن.
و یادت باشه...
به مامان بزرگ و بابا بزرگ نگی...
درباره‌ی هیچ‌کدوم از دوست‌پسرای بابا، باشه؟
پاتریک؟ نه.
جِری؟ نه.
تراویس؟
باشه. دیگه هیچ‌وقت درباره‌ی تراویس حرف نمی‌زنیم. قبوله؟
وینی.
وینی؟
وینی کیه؟
وینی از "به خونه خوش برگشتی، کاتر".
تو ازش خوشت میاد!
آره. می‌تونی به مامان بزرگ و بابا بزرگ بگی...
تمام این که بابا چقدر وینی رو دوست داره.
از «بازگشت کاتر»
بابا
چرا فقط دوست‌پسر داری؟
و هیچ‌وقت دوست‌دختر نه؟
خب، آخه...
مامانت دختر مورد علاقه‌ی من بود
و من هرگز نمی‌تونستم یه دختر دیگه رو دوست داشته باشم
به اندازه‌ای که اون رو دوست داشتم
حالا برو بقیه وسایلتو جمع کن
♪ وقتی که با توام ♪
♪ تمام دنیا آفتابیه و شاد ♪
♪ باید تو رو پیشم داشته باشم تا هر روز یه روز آفتابی باشه ♪
اوه، هی! دلت برای خونه تنگ شده؟
نه
ام، من و گرامپا داریم میریم برگر جاینت
و شام بگیریم
تو هم می‌خوای با ما بیای؟ من همینجا می‌مونم
باشه. عمو هنک و بچه‌عموهات
تو اتاق نشیمن دارن بازی نگاه می‌کنن
اگه می‌خوای بری پیششون
اون چیه؟
ام، اون کلارینت مامانته
می‌تونم ببینمش؟
بیا بعد از شام نگاهش کنیم
خیلی خب ببین چی داریم!
هی، چه خوب به نظر میاد! همه سیب‌زمینی‌ها رو نخور
لطفاً پخش‌شون می‌کنی؟
باید اینا رو بذاریم رو میز. ببین اینجا. عالیه!
بفرما. ممنون
نگاش کن، نگاش کن!
یکی یکی
و یادتون باشه لطفاً با هم تقسیم کنین، باشه؟
به سلامتی. آره. آره، به سلامتی با...
خیلی خب... قشنگه
هر کسی مال خودشو داره
بذارین رو میز. آره
این یه لباس خواب کاملاً نو از جی‌سی‌پنیه
دوستش داری؟
آره
فکر کنم یادمه
بابات تابستون پیش یادش رفت لباس خوابتو بذاره
پس امسال از قبل برنامه‌ریزی کردیم
خب، از سانفرانسیسکو برام بگو
دوست پیدا کردی؟
جانی احتمالاً بهترین دوستمه
جانی؟ ما قبلاً باهاش زندگی می‌کردیم
تو آپارتمان قدیمیمون
اون واقعاً بامزه‌ست
اون کلی لباس‌های قشنگ داره
بابات هم لباس زنونه می‌پوشه؟
دیگه نه
اون الان "بوچ"ـه
یعنی چی؟
نمی‌دونم. خودش همینطوری می‌گه
حتماً خیلی مشتاقی
به مدرسه‌ی جدیدت تو پاییز
بابات می‌گه مدرسه‌ش فرانسویه
و ازت انتظار میره
هر روز فرانسه صحبت کنی
آره، و اینکه، یونیفرم هم می‌پوشیم
اوه، به نظرم هیچی قشنگ‌تر نیست
از یه دختر مدرسه‌ای با یونیفرمش
خیلی خب، کوچولو
وقت خوابه
فکر می‌کنی داره بهش بی‌توجهی می‌کنه؟
خب، یه لباس نو برای هواپیما
خیلی خوب می‌شد
احتمالاً پولش رو نداره
می‌دونم که نمی‌تونه
تو و بابا می‌تونین کمکش کنین؟
داریم کمک می‌کنیم، عزیزم
بابات داره شهریه مدرسه‌ی خصوصی رو میده
که استیو می‌خواست
فقط نمی‌فهمم چرا نمی‌خواد تلاش کنه
که یه کار ثابت پیدا کنه
دلم برات تنگ شده بود، بابا
منم دلم برات تنگ شده بود، موش کوچولو
یه پرتقال. اینو گرفتم
باشه، این
باشه. پس، حالا می‌تونین همه‌شونو ببینین
یه پرتقال به پرتقال‌ها. ذرت
ذرت. خیلی خب، همه‌شونو برگردون
بوفالو
و... گندم
نفر بعدی استفن ابوت
«در صبح سی‌سالگی‌ام
«در سرما منتظر اتوبوسم
«صبح صاف است
«فرشتگان هنوز به خیابان‌ها نیامده‌اند.»
فقط برای من سیب رو تمیز کردی؟
«در سن سیزده‌سالگی کجا بودم؟
«منتظر اتوبوس با جعبه ترومپت در دستم
«کنار یک دونات‌فروشی
«بوی ملودی‌های چاک بری را استشمام می‌کردم
«و دریفتِرز را
«آه، تولدها، ای وعده‌های کوچک طلایی شکست‌خورده
«بر رویاهای من سوار می‌شوید همچون معشوقه‌های سابق
«با من کاری نمی‌کنید اما می‌دانم که اهمیت می‌دهید
«زیرا آتش‌هایتان را می‌بینم که می‌رقصند
«بر روی شمع‌های آب‌شونده‌ی کیک دختر کوچولوی خودم.»
"چشمک زدن و بال‌بال زدن..."
نمی‌تونی این کارو بکنی!
"...تو هوا معلقم."
"اگه جرات داری زنگو بزن."
"تو بهشت، همه اتوبوس‌ها مجانی‌ان."
این نامردیه!
می‌گیرمت!
مواظب باش!
"و دیگه هر جا که برم..."
"من از قبل اونجام."
آره. کارت خوب بود.
بابا؟
هوم؟
بابا، امروز مدرسه دارم!
پاشو!
آه، لعنتی!
اخبار صبحگاهی KGO
۸:۱۰ صبح، سانفرانسیسکو
خواننده برنده مسابقه زیبایی
و سخنگوی
کمیسیون آب پرتقال فلوریدا، آنیتا برایانت
کمپینی را برای ممنوعیت همجنس‌گرایان آغاز کرده است.
KFRC رو می‌خوام! وایسا، وایسا، وایسا.
برایانت از یک طرح در کالیفرنیا حمایت کرده است
که "طرح شش" نام دارد.
"طرح شش" نه تنها همجنس‌گرایان زن و مرد را
بلکه هر کسی که از حقوق همجنس‌گرایان حمایت می‌کند را
از کار در سیستم مدارس دولتی کالیفرنیا ممنوع خواهد کرد.
یا خدا!
کاندیدای آشکارا همجنس‌گرای نظارت بر شهر سانفرانسیسکو،
هاروی میلک، پاسخ داده است
با درخواست تحریم ملی
آب پرتقال فلوریدا.
استرس داری؟
نه؟
هی. اومدی برسونی؟
آره. آلیسیا ابوت، کلاس مادام برون.
فکر کنم یه کم دیر کردیم.
من مطمئن میشم که بره.
هی، آلیسیا.
بهت افتخار می‌کنم.
اون میگه تو "دِگولاس" هستی.
میدونی "دِگولاس" یعنی چی؟
هی، سالوت!
سلام، خانم اِم.
اون نمیدونه یعنی چی.
هی، عزیزم.
"دِگوگلاسی" چیه؟
منظورت "دِگولاس"ه؟
یعنی کثیف یا
زشت یا حال به هم زن.
این کلمه‌ایه که تو مدرسه بهت یاد دادن؟
سینک دستشویی می‌تونه خیلی دِگولاس بشه.
چرا نمی‌تونم برم یه مدرسه عادی؟
میدونی چقدر فوق‌العاده‌ست که یه زبان دیگه یاد بگیری؟
ها؟ درباره فرهنگ‌های مختلف یاد بگیری؟
میدونی؟ وقتی بزرگتر بشی،
با هم تو فرانسه سفر می‌کنیم.
و میریم طاق پیروزی رو می‌بینیم.
و نوتردام.
باشه.
بشین پای تلویزیون. در رو باز نکن.
و من چند ساعت دیگه میبینمت.
داری به من بی‌توجهی می‌کنی.
نه، من بهت بی‌توجهی نمی‌کنم.
دارم بهت استقلال یاد میدم.
باشه.
اون موقع‌ها که من مدرسه می‌رفتم،
آثار لرد بایرون رو بهم یاد می‌دادن،
والت ویتمن، گرترود استاین،
اما هرگز به من گفته نشد
که هیچ‌کدوم از این شاعرای معروف همجنس‌گرا بودن.
یک عنصر اساسی از چیزی که
احتمالاً بیشترین تأثیر رو روی اون‌ها به عنوان نویسنده گذاشته بود،
توسط تاریخ نادیده گرفته شد.
کاش اون موقع اینو می‌دونستم،
فکر کن چه فرقی می‌کرد.
آلیسیا!
چی شد؟
منو نگاه کن. این پول هزینه داره، باشه؟ تو...
لعنت بهش. هی، رفیق.
به نظر میاد سرت حسابی شلوغه.
من دیگه راه افتادم.
اوه، نه، بذار فقط بخوابونمش.
اشکالی نداره.
یه وقت دیگه.
نیروهایی که در حال جستجو در
کمون مذهبی "جونزتاون" بودند،
یادت میاد
امروز بعد از مدرسه باید سوار کدوم اتوبوس بشی؟
امروز صبح زود،
اسم ایستگاهی که باید پیاده بشی رو یادت میاد؟
متوجه شدند که هیچ کس زنده نیست در مقر
"معبد مردم".
می‌خوای بنویسم؟
چرا نمی‌تونی بیای دنبالم؟
چون بهت گفتم
بعد از ظهر کارگاه نویسندگی دارم.
و گذشته از این، خوبه که یاد بگیری چطور با اتوبوس بری.
یعنی بهت استقلال یاد میده.
لعنت بهت، آلیسیا!
خشونت بدنی
این کار باباست. باشه؟ متوجه شدی؟
واقعاً مهمه
ببین. متاسفم
حدود ۱۱۰۰ نفر، همگی آمریکایی
گزارش شده... در اردوگاه
رایان گروهی را رهبری کرده بود از
بابات پسرها رو دوست داره یا دخترها؟
اه، بابات پسرها رو دوست داره
خوب به نظر می‌رسه
کره بادام زمینی و ژله؟
فقط کره بادام زمینی. ژله تموم کردیم
مال من سالاد تخم مرغیه
دوست پسرم بهترین ساندویچ‌های سالاد تخم مرغ رو درست می‌کنه
گم شدی؟
آره
کجا زندگی می‌کنی؟
خیابان پیج
اوه، زیاد دور نیست
می‌تونم برسونمت. بیا بالا
ببخشید، دختر کوچولو
با منه. ممنون
موش!
چی شد؟
خیلی متاسفم. خیلی متاسفم
تو می‌دونستی کجا از اتوبوس پیاده شی. چی؟
ممنونم. خیلی ممنون
شاید یکم کوچیکه که تنها با اتوبوس بیاد؟
نه، اون می‌دونست کجا از اتوبوس پیاده بشه
من یادداشت کردم
خب، خوشحالم که تونستم کمکی کنم
ممنون
به عنوان رئیس هیئت نظارت،
وظیفه من است که این اطلاعیه را اعلام کنم
هم شهردار مسکون
و هم ناظر هاروی میلک
مورد اصابت گلوله قرار گرفته و کشته شده‌اند
♪ این مسیر منه ♪
♪ این پیشنهاد منه ♪
♪ خیلی سخته ♪
♪ داره منو گمراه می‌کنه ♪
♪ وسواس من ♪
♪ این آفرینش منه... ♪
کواک کا-کیو-اِی-کی، سان فرانسیسکو
راک دهه ۸۰
هی! ...بی اِریا
هی، اون ماشین بابامه!
لعنتی!
بابا؟
میزبان شما در این ویژه برنامه اختصاصی
از برنامه سبک زندگی ثروتمندان و مشاهیر
سلبریتی رابین لیچ است
در داستانی ناگفته
الو؟ سلام، عزیزم
سلام، مونکا
همه چی چطوره؟ مدرسه چطوره؟
این هفته امتحان نهایی داریم
خب، پس می‌دونم داری درس می‌خونی
آره
بابات چطوره؟ بهش بگو ما سلام رسوندیم
الان بیرون رفته. دوباره؟
آلیسیا، نباید اینجوری تنها بمونی
مخصوصاً شب‌ها
اشکالی نداره. عادت کردم
می‌دونی، آلیسیا،
اگه یه روزی حس کردی نیاز به تغییر داری،
خیلی خوشحال می‌شیم اینجا داشته باشیمت
دبیرستانی که مادرت می‌رفت
همین پایین خیابونه
اون با رتبه اول فارغ‌التحصیل شد
آلیسیا؟ عزیزم؟
آره، هستم
باید برگردم سراغ درس خوندن
باشه
خداحافظ
در مراسم پر ستاره میلیاردرها
برای مالکوم، یک سبک زندگی
چارلی!
هی! ساکت باش
چارلی!
تو اونو هل دادی... چارلی. هی!
از دستم
اوه، لعنتی!
هی، موش!
هی، ببخشید دیر کردم
شام خوردی؟ اون خوابه؟
چارلی! هیس!
آلیسیا، چارلی رو یادته؟
هی!
خبر خوب رو بهش گفتی؟
کتابم داره چاپ میشه
قراره چاپ بشم!
خیلی هیجان‌زده‌ام! خیلی هیجان‌زده‌ام!
تبریک می‌گم. قیافه‌شو دیدی؟
هی!
هی! هی! آروم باش! وای خدا!
هی، هی، هی. حواست باشه!
خرس گنده. من دارم اینجا راه می‌رم
بیا اینجا تو خرس پشمالو
تو خرس فسقلی.
تو خرس کوچولو.
آره، آره! آره! بیا اینجا تو!
زود باش. باشه، به اون دست نزن.
هی، هی، هی!
شنبه شب میریم پالادیوم؟
بابام این آخر هفته دوست‌دخترشو می‌بره تاهو.
خونه رو واسه خودمون داریم. خبری از ساعت برگشت نیست.
نمی‌تونم. باید برم مهمونی کتاب مسخره بابام.
گوش بده. اتفاقاً خیلی خوبه.
سلیقه خوبی داری. اوناشه.
تازه شروع کرده اینجا کار کنه.
خیلی جیگره.
آره. شبیه جان تیلور از دوران دوران می‌مونه.
به نظرم از جان تیلورم خوش‌تیپ‌تره.
اوه. پس کس دیگه هم متوجهش شده.
چی؟
یعنی من نباید فکر کنم یه پسر خوشگله؟
اوضاع چطوره اینجا؟
میره باهاش صحبت کنه؟
فکر کنم همینه.
آره. پیداش کردم و اونقدرام سخت نبود.
فقط زیر صندلی رو نگاه کردم.
می‌دونی اینا خوبن؟
اوه، آره، هست. باشه. باشه.
خوبن دیگه.
یه جورایی مُدن.
چی دوست داری؟
اَه، دپش مـُد. اُ. اِم. دی.
یه چیزی دارم که ممکنه خیلی خوشت بیاد.
اون خودش اصلاً از این صفحه‌ه خوشش نمیاد.
آره.
مطمئن نیستم تو تیم شما باشه.
منظورت چیه؟
ممکنه از دخترا خوشش بیاد یا نیاد. هنوز نمی‌دونیم.
متنفرم وقتی نمی‌شه فهمید.
به زندگی هر روز من خوش اومدی.
پنج دلار.
اگه ازش خوشت نیومد، برش گردون.
من سَمَم.
من آلیشیا هستم.
شاید اون... ...بریتانیایی باشه.
این چه ربطی داره؟
می‌دونی، پسرهای بریتانیایی همیشه یه جورایی گی به نظر میان.
لهجه نداشت. اوه.
داستان اون دو تا پسر گی ایرلندی رو شنیدی؟
نه. شان فیتزپاتریک.
و پاتریک فیتزشاون!
عموم دکتره.
میگه گی بودن می‌تونه باعث سرطان بشه.
مسخره‌ست. یا شایدم یه سرطان جدیده.
که کشف کردن ممکنه آدمای گی بگیرن.
مثل بیماری‌های مقاربتیه ولی خیلی بدتر.
یه نوع جدید از دایناسور گی هم کشف کردن.
اسمش مگا-سور-اَس (Mega-Sore-Ass)ئه.
لعنتی.
اوم، کسی تامپون داره؟
من تو خونه‌م دارم.
وای خدا، دارم از گرسنگی می‌میرم. می‌تونیم یخچال تو رو غارت کنیم؟
اَه، آره. بذار برم از بابام بپرسم می‌تونم مهمون داشته باشم یا نه.
ممکنه داره می‌نویسه.
آره.
عجله کن.
لعنتی.
بابا؟
اوه.
هی موش. بابام خونه‌ست؟
ام‌مم. نه. اون بارت رو برد... اِم...
اوکلند؟ اوکلند.
باشه، بهش بگو من بعداً برمی‌گردم.
آره، بابام داره کار می‌کنه.
نمی‌تونیم مزاحمش بشیم.
این دیگه چه کوفتیه؟
چی؟
اینا مال دهه پنجاه میلادیه؟
شبیه بالشن. ببین. آره.
مثل اسفنج می‌مونه.
باید می‌گرفتیش.
خوب می‌شه. اگه ژاکته هنوز اونجا بود...
مثلاً تا یه هفته دیگه... هی دخترا.
سلام آقای اَبوت.
آلیشیا.
نسخه‌های کتابم تازه رسیدن.
می‌خواین بیاین خونه؟
الان می‌خوام برم به چارلی نشونشون بدم.
یادداشتتو دیدم. داشتی کار می‌کردی.
نمی‌خواستیم مزاحمت بشیم.
یادداشتم. من...
شاید یه یادداشت قدیمی بود.
به هر حال، ما می‌خوایم بریم خونه یِیْن درس بخونیم.
باشه. دخترا رو به مهمونی کتاب شنبه دعوت کردی؟
اونا شنبه شب برنامه‌دارن، بابا.
اوه.
باشه. خداحافظ بابا.
باشه.
از ژاکت بابات خوشم میاد. باحاله.
آره.
شاید، ولی به اون نمیاد.
دوست‌دختر داره؟
اون هیچ‌وقت نتونست مامانمو فراموش کنه.
خب، ولی شاید اون فقط...
از شیشه جلوی ماشینش پرت شد بیرون.
می‌گفتن بزرگراه تا هفته‌ها آغشته به خونش بود.
چارلی کجاست؟
شب مهمت رو از دست داده؟
فکر کردم من و تو باید یه کم با هم وقت بگذرونیم.
فقط خودمون دو تا.
و همه اون دوستای هنرباز و پرمدعات.
من چطور همچین دختر عادی‌ای بزرگ کردم؟
ها؟
کجا گند زدم؟
واقعاً می‌خوای لیست کنم؟
چون احتمالاً مهمونی رو از دست می‌دیم.
خب، اگه...
اگه یه شب در هفته رو با هم بگذرونیم چی؟
مثلاً شام و یه فیلم.
حتماً. خوبه بابا.
برای این کتاب پول زیادی بهت میدن؟
خب، یه شرکت انتشاراتی کوچیکه.
واسه همینم خیلی چیزی نیست.
پس، این قرار نیست ما رو پولدار کنه.
خب، قضیه پول نیست، آلیسیا.
اینکه ما اینجوری زندگی می‌کنیم، شاعرانه و باشرافته.
پول فقط ما رو خراب می‌کنه.
نه، نمی‌کنه.
اوه، هی، ممنون که اومدین.
ممنون که اومدی.
مهمان افتخاری!
بالاخره!
کوین.
دیدنت خیلی عالیه. آخ.
دخترم آلیسیا رو یادت میاد؟
معلومه.
فرانسه‌ات چطوره، آلیسیا؟
تقریباً روان حرف می‌زنه.
چند سال دیگه،
یه نویسنده معروف میشه که توی پاریس زندگی می‌کنه.
دخترم پیاف فقط سه سالشه،
و از همین الان می‌خواد شاعر بشه.
بگو اون...
اون حرفی که اون روز درباره پاهاش زد.
داشتم کمکش می‌کردم جوراباش رو بپوشه.
یه سوراخ تو یکیش دید و گفت:
"یه سوراخ توی جورابم،
"یه بالکن برای انگشتای پام."
ناب نیست؟
و دوباره، کوین، خیلی ممنون.
خب،
آلیسیا، چه کلاسی هستی؟
سال دوم.
اوه.
به کالج فکر کردی؟
آره، شاید دانشگاه نیویورک.
نیویورک. از خونه دوره.
هوم. اصل قضیه همینه.
خب، دختر من توی لس آنجلس میره مدرسه.
اون گواکاموله است؟
واسابی.
میتونم یه نصیحت بهت بکنم؟
چیزی که کاش می‌تونستم قبل رفتن به دخترم بگم.
حتماً.
اگه تاول‌های کوچیک روی سر آلت تناسلی یه مرد دیدی،
دور بمون.
اسمش تبخال تناسلیه و چیز جالبی نیست.
مواظب باش. تنده.
ایشون نیازی به معرفی ندارن،
ولی من یه معرفی خیلی خوب نوشتم.
یه رادیکال،
یه پدر،
یه عاشق.
نوشته‌هاش شخصیه و سیاسی.
اثبات می‌کنه که یک راهبه و یک فاحشه
می‌تونن به شکل خلاقانه‌ای در یک بدن جای بگیرن.
دوستم استیون ابوت.
دوباره، کوین،
ممنون.
ممنون از همه شما که امشب اومدین.
"قبل از اینکه زنم بمیره،
"خواب دید که آکواریوم‌مون شکست
"و همه ماهی‌ها روی خیابون می‌افتادن.
"هیچکس کمکش نمی‌کرد نجاتشون بده.
"اون یه روانشناس بود
"که عاشق بیمار روانیش شد.
"اون یه بچه بود که می‌خواست همه رو بکشه
"از شهر کوچیکش.
"اما به قول اون، توی تختخواب فوق‌العاده بود.
"گرچه از همجنس‌گراها متنفر بود،
"تصور می‌کرد که من مثل مسیح به سمتش میام
"با یه تاج گل رز روی سرم.
"می‌دونستم این نشونه بدشانسیه.
"وقتی فهمیدم جمجمه زنم
"با یه کامیون له شده،
"سرم گیج می‌رفت،
مثل یه ساعت شنی توی تلویزیون.
"همه کانال‌ها دیوونه شده بودن.
"سعی کردم این اتفاق رو برای دختر پنج ساله‌ام توضیح بدم
"با استفاده از ماشینای اسباب‌بازی خودش.
"ما برای محافظت از خودمون فاصله می‌گیریم،
"وقتی هوا سرده روسری سرمون می‌کنیم.
"آنچه در زندگی‌نامه‌مان عجیب‌ترین به نظر می‌رسد
این چیزیه که واقعاً اتفاق افتاد.
فقط شرایطن
که مرگ رو به یه اتفاق وحشتناک تبدیل می‌کنن.
لازم نیست هر روز دستتو بسوزونی
تا رمز و راز آتش رو حس کنی.
داری میری؟ چرا باید اون رو می‌خوندی؟
مشکلش چی بود؟
اینا مسائل شخصیه خانوادمونه.
چرا باید با یه عالمه غریبه به اشتراک بذاریش؟
آلیسیا، نوشتن کلاً همینه.
اینکه تجربیات شخصی‌تو به اشتراک بذاری.
می‌دونی همیشه این بوده
یه بخش بزرگ و مهم از کارم،
اینکه راستگو باشی.
آره، ولی اون چیزی که گفتی همش درست نبود.
منظورت چیه؟
گفتی مامان عاشق بود
اون بیمارش که تو تصادف بود.
چرا باید همچین چیزی می‌گفتی؟
چون بود.
فکر می‌کردم تو و مامان خیلی عاشق همدیگه بودید.
تو هیچ‌وقت نتونستی فراموشش کنی.
به خاطر همین نیست که الان با مردایی؟
این چیزیه که تو فکر می‌کنی؟
این چیزیه که تو بهم گفتی.
آلیسیا، کجا میری؟
امشب میرم خونه یِین.
هِی، رسیدی!
صبر کن. مهمونی کتاب چی شد؟
گند بود.
خب، پس بریم مشروب گیر بیاریم
و حسابی مست کنیم!
من به بابام گفتم امشب خونه تو می‌مونم.
من به مامانم گفتم امشب خونه تو می‌مونم.
نه. خنده‌دار نیست!
تا حدی خنده‌داره. نه، نیست.
آره. من فکر می‌کنم خنده‌داره.
نگاه کن، یارو مغازه صفحه فروشیه.
باید بری ازش بپرسی.
چرا من؟ اون دوست‌پسر توئه.
اون دوست‌پسر من نیست.
عملاً.
هِی، آلیسیا.
اوه، هِی، سم.
شماها می‌رید تو؟
آره، داریم سیگار می‌کشیم.
منم همینطور.
بفرما.
سم؟ بله؟
من از اون آلبومی که معرفی کردی خیلی خوشم اومد.
کدوم بود؟ - "The Birthday Party"
اوه، آره، باحال. خوشحالم.
سم؟
بله؟
اگه بهت پول بدیم،
میشه بری بازار جک؟
حتماً. چی می‌خواید؟
بوربون؟ بوربون.
بوربون؟
چی؟ بگو ودکا، ودکا.
مردم همیشه ودکا می‌خورن.
باشه. ودکا. صبر کن، صبر کن، صبر کن. نه، نه، نه.
باشه. ودکا. ودکا نخوردیم.
باشه، بوربون. بوربون بگیر.
می‌تونستم خیلی به این عادت کنم. اگه می‌خواستم، می‌تونستم.
♪ این چیزای ضروری که می‌پرسی چی هستن؟ ♪
♪ خب، دلم می‌خواد بهت بگم ♪
♪ ولی یه چیزایی هست که باید خودت بفهمی ♪
♪ به تنهایی ♪
♪ چیزای مختلف مهم هستن ♪
♪ برای آدمای مختلف ♪
دیدی، بهت گفتم. اون یه کونی به تمام معناست!
آه، می‌بینم که برگشتیم به او‌جی.
خب، روز آزادی گی‌هاست
و من هرچی دلم بخواد می‌خورم.
دیگه بهش روز آزادی گی‌ها نمی‌گن.
الان بهش روز افتخار گی‌ها می‌گن. باشه؟
به سلامتی.
اوم. اوم! اوم.
اوه خدای من، چارلی. اون تاپینگ.
به نظرت یکم زوده؟
داریم جشن می‌گیریم.
آره، باشه.
هوم. هِی. هِی. چیه؟
اون؟ اون چیه؟
اوه، احتمالاً فقط یه کبودیه.
بهتره هیکی نباشه.
خب، اگه باشه چی؟
احتمالاً هست.
هِی، آلیسیا، امروز با ما میای برای رژه؟
فکر کنم این یکی رو شرکت نکنم.
خب، دیشب کجا بودی؟
منظورت چیه؟
خب، با مامان یِین حرف زدم.
چی؟
آره. گفت دیشب شما دو تا اونجا نموندید.
کجا بودی؟
به مامان یِین زنگ زدی؟
نه، اون بهم زنگ زد.
کجا بودی؟
کاپشن‌هامون رو میارم.
یه اشتباهی شد و ما موندگار شدیم.
خونه بابای اسکید تو پسیفیک هایتز.
مامانش اینو نمی‌دونست، باشه؟
نمی‌دونست کجایی.
و منم نمی‌دونستم.
ما خوب بودیم، بابا. مطمئنم خوب بودین.
باشه، ولی باید زنگ بزنی.
هی، من باید بدونم کجایی.
یعنی، من باباتم و تو مسئولیت منی.
اوه، پس حالا یادت افتاده مسئولیت‌پذیر باشی؟
مگه تا حالا به فکرت نیفتاده بود
که این کارو قبلاً تو بچگی من بکنی؟
هی! این یعنی چی؟
ببین، من داشتم سعی می‌کردم یادت بدم
که مستقل بشی، باشه؟
این خیلی باارزشه.
این کارو می‌کردی چون برای من باارزش بود؟
یا چون برای خودت راحت بود؟
راحت... برای من راحت بود؟
می‌دونی، شاید اینقدر اذیت نمی‌شدی
که همش بیرون می‌رفتی و منو تنها می‌ذاشتی
چون خودتو قانع کرده بودی که این یه جورایی برای من خوبه.
فکر می‌کنم همینطور بود!
عالیه.
خب، آزمایشت جواب داد.
من از خودم می‌تونم مراقبت کنم.
آلیسیا، می‌دونم که می‌تونی از خودت مراقبت کنی.
باشه، من نگران بودم.
چون هیچ‌کس نمی‌دونست کجایی.
باشه، خب، منم وقتی نمی‌دونم تو کجایی نگران میشم.
تا حالا به این فکر کردی؟ خب، گوش کن.
اگه انقدر ناراحتی، شاید دلت بخواد پیدا کنی
یه جای دیگه برای موندن! شاید هم بکنم.
مانکا میگه می‌تونم تا فارغ‌التحصیلی پیش اونا بمونم.
اوه، عالیه. برو با پدربزرگ و مادربزرگت زندگی کن.
مطمئناً زندگی منو خیلی راحت‌تر می‌کنه.
بفرمایید. ممنون.
باشه.
چطور به نظر میایم؟
مثل همه همجنس‌بازای دیگه.
چطور جرئت می‌کنی؟
فقط راحتم بذار، چارلی.
می‌دونی، من می‌فهمم
اگه یه مشت نوجوان نادون
اون مدل مزخرفات رو بگن
چون بهتر از اینو نمی‌دونن.
ولی تو؟
تو بهتر می‌دونی.
گرفتمت. یه لحظه.
هی، هیچکس با من نرقصید.
می‌خوای برقصی؟ بیا.
هی!
چارلی کجاست؟
اوه، اون...
مست بود برای همین تو "اند آپ" ولش کردم.
گرسنه‌ای؟
آره. خب، بفرما، بشین.
من تازه یه غذای بیرون‌بر سفارش دادم.
متاسفم اگه غافلگیرت کردم
اون شب تو مهمونی کتاب.
می‌دونم چیزایی در مورد رابطه‌ام با مادرت هست
که احتمالاً باید زودتر برات توضیح می‌دادم.
فقط فکر نمی‌کردم اون موقع به اندازه کافی بزرگ باشی
که بفهمی.
نمی‌خوام فکر کنی که
من شدم اون آدمی که الان هستم
به خاطر مرگ مادرت.
چون این درست نیست.
من قبل از اینکه با مادرت آشنا بشم با مردها بودم.
و اون اینو می‌دونست.
پس چرا ازدواج کردین؟
چون همدیگه‌رو دوست داشتیم.
و به همدیگه اهمیت می‌دادیم.
اون بهترین دوستم بود.
و...
تلاش کردیم که درست پیش بره، و پیش رفت.
اما در نهایت
من نمی‌تونستم چیزی که اون نیاز داشت رو بهش بدم.
و برای همینم آخرش به ولف رسید.
همون پسری که شبی که مرد باهاش بود.
گوش کن.
وقتی من همسن تو بودم
نمی‌تونستم اون آدمی باشم که می‌خواستم.
باید وانمود می‌کردم که کس دیگه‌ای هستم.
و اینجور چیزا می‌تونه
واقعاً آدمو تو بچگی داغون کنه.
باشه.
یک، دو
سه. فارغ‌التحصیلی! آره!
فوق‌العاده‌ست.
پس این اون شعریه که توش
اولین صدای تغزلی هوگو شروع به رسیدن به بلوغ می‌کنه.
موضوعات اصلی مربوط به دوران کودکیه.
طبیعت، عشق.
ممنون.
بابا، من رسیدم خونه!
می‌تونم کمکتون کنم؟
اِم، مطمئن نیستم جای درستی اومده باشم.
دنبال آسایشگاه مایتری می‌گردین؟
آره، اوم، قرار بود پدرم رو اینجا ملاقات کنم.
اسم ایشون استفن ابوت هست.
شما باید آلیسیا باشید.
من سو هستم.
پدرتون برای دیدنتون خیلی ذوق داره.
داره با جی‌دی صحبت می‌کنه.
اونا تو اتاق اول طبقه پایین هستن.
باشه. ممنون.
"چند تا تابستون پیش
"با دوست‌پسرم مشکل داشتم.
"من یه رابطه متعهدانه می‌خواستم.
"جو از من خوشش می‌اومد،
"اما حس می‌کرد میل من به دسته‌بندی‌ها محدوده.
"برای پر کردن شکاف ارتباطی‌مون...
"...اسید مصرف کردیم..."
سلام، بابا!
دخترم! و نگاه کن!
چقدر نیویورکی شدی!
سلام، من آلیسیا هستم.
به خونه خوش اومدی.
پدرتون برام تعریف کرده
همه ماجراهای دانشگاه‌تون تو NYU رو.
سه تا هم‌خونه داری و همه اسمشون ریچل؟
آره. ما با فامیل صداشون می‌کنیم.
گودمن، استراوس و شاو.
مثل یه شرکت حقوقی می‌مونه.
من همیشه دلم می‌خواست نیویورک رو ببینم.
شرط می‌بندم فوق‌العاده‌ست.
گوش کن، جی‌دی،
فکر نمی‌کنم این هفته دیگه بتونم بیام اینجا، پس...
(No translation for trailing off, it's captured by the ellipsis in English)
کریسمس خوبی داشته باشی.
ممنون، استیو.
بریم؟
خب، درسات چطوره؟
NYU به اسمش وفا کرده؟
خب، من عاشق درسامم،
ولی هنوز حس یه نیویورکی رو ندارم.
هوم.
پیدا می‌کنی.
یادت باشه،
شهر نیویورک پر از آدماییه
که اولش نیویورکی نبودن.
اینا همه بخشی از زندگی تو دنیای واقعیه.
اونا همیشه سعی می‌کنن جا بیفتن.
خب، منم دوست دارم جایی جا بیفتم.
ولی... می‌دونی،
اگه نیویورک به دردت نمی‌خوره،
شاید بتونی به انتقال به یو سی برکلی فکر کنی،
یا حتی دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو.
منظورم اینه که
اگه نزدیک‌تر خونه باشی، مطمئناً گله‌ای نمی‌کنم.
اسپگتی‌ات چطوره؟
خوبه ولی این انجل هیره، بابا.
هر ماکارونی‌ای اسمش اسپگتی نیست.
درسته، درسته.
چیز دیگه‌ای می‌خواین؟
یه اسپرسو لطفا.
اوم، می‌تونم یه جینجر ایل دیگه بگیرم لطفا؟
هنوز هم نمی‌نوشی؟
باورت می‌شه؟
نه مواد، نه الکل، حتی گل هم نه.
شاید اینکه چارلی منو ول کرد،
بعد از همه اینها چیز بدی هم نبود.
خوب به نظر می‌آی.
تو مرکز ذن مدیتیشن می‌کنم.
می‌دونی، شگفت‌انگیزه،
حس آرامش و سکونی
که فقط با خالی کردن ذهنت بهت دست می‌ده.
می‌دونی، فکر می‌کنم واقعاً می‌تونی ازش بهره ببری.
من قبلاً هم مدیتیشن کردم.
نه، می‌دونم. منظورم
متعهد شدن بهش به عنوان یه تمرینه.
فکر می‌کنم واقعاً کمکت می‌کنه تمرکز کنی.
خب، من همین الانم به اندازه کافی تو مدرسه کار دارم که روشون تمرکز کنم.
آره، می‌دونم ولی من فقط فکر می‌کنم شاید بشه
چیزی باشه که تو بتونی... بابا!
قرار نیست همه مشکلات تو، مشکلات من باشن.
حق با توئه.
ممنون. هوم.
ممنون.
این چیه؟
کادوی کریسمس زودهنگام.
مجموعه‌ای از کارهای مورد علاقه‌م از مدرسه‌ست.
بیشتر از کلاس نویسندگی خلاقم،
اما چند تا چیزم هست که خودم نوشتم.
"صدای تو..."
چی بود؟ "صدای تو..."
شعری که وقتی شش ساله بودی نوشتی.
آه، آره! اوم...
"صدای تو..." "صدای تو..."
"صدای تو قدرت داره."
"و وقتی قدرت می‌ره..." "و وقتی..." آره.
"...سکسکه می‌شه." "سکسکه می‌شه."
آه، عاشقشم.
می‌دونی که نمی‌تونم برای خوندنش صبر کنم.
زیاد ذوق نکن.
بعضی‌هاشون هنوز در حال تکمیل‌اند.
این رو از کجا آوردی؟
پسری که تو آسایشگاه بهش سر می‌زنی چند سالشه؟
جی‌دی؟
تازه ۲۳ سالش شده.
جوونه.
آره، می‌خواد طراح مد بشه.
خودش میگه "کلوین کلاین بعدی".
پس حتماً باید بره نیویورک.
اون تو آسایشگاهه، آلیسیا.
می‌دونی اونجا کجاست؟
اونجا جاییه که آدما میرن تا بمیرن.
بالاخره یه درمانی براش پیدا می‌کنن، مگه نه؟
رئیس جمهور فعلی...
...واقعاً اینو تو لیست کاراش نداره.
می‌دونی که جمهوری‌خواها مراقبت‌های بهداشتی رو...
...مثل ثروتشون میبینن.
"مسئولیت خودته،
خودت باید مراقبش باشی."
خب، در واقع یه چیزی هست که می‌خواستم باهات حرف بزنم.
اوه، باز پاستای اشتباهی گفتم؟
بابا!
چیه، تو آپارتمان دستگاه اسپرسو نیست؟
بابا، من جدی می‌گم.
چی؟
دانشگاه نیویورک یه برنامه داره...
...که می‌تونی یه سالشو خارج از کشور درس بخونی.
می‌خوام سال دیگه درخواست بدم برم فرانسه درس بخونم.
فرانسه؟
ظاهراً بورسیه‌م بیشتر هزینه‌ها رو پوشش میده.
و با مونتسا هم صحبت کردم.
میگه اون و گرومپا پول بلیط هواپیمام رو میدن...
...و هر هزینه دیگه‌ای که ممکنه لازم داشته باشم.
پس از قبل باهاشون در موردش حرف زدی؟
خب، می‌دونستم تو نمی‌تونی از پس هزینه‌ش بربیای.
وای، من...
من سر شام بودم...
...داشتم سعی می‌کردم راضیت کنم برگردی خونه...
...و الان داری میری اون سر دنیا.
اما با این ایده مشکلی نداری، درسته؟
خودت بودی که همیشه تشویقم می‌کردی یه همچین کاری بکنم.
معلومه، معلومه.
فقط ناراحتم که می‌دونم...
...که اینقدر ازم دور میشی، همین.
آره، ولی تو میای دیدنم.
تو پاریس؟
میری موزه اورسی.
من فلوبر و بالزاک رو مطالعه می‌کردم...
...تو کلاس تاریخ قرن نوزدهم.
و خیلی دوست دارم نقاشی‌ها...
...از اون دوره رو ببینم.
آره، یعنی...
خیلی دوست دارم، ولی...
فقط باید صبر کنیم و ببینیم.
اوه، این مورد علاقه‌ی بابامه، برای همین می‌خواستم فقط بخونمش.
سعی می‌کنم... نه.
مرسی. ممنون.
دوستش نداشتم.
نه؟ چرا؟ نه.
فردا می‌بینمت.
باشه.
یادته؟
یا حداقل کنار برج ایفل این کارو کردی!
آره، درسته؟
اون مرده رو ببین. چقدر خجالت‌آوره.
فکر کنم یه کم پایین‌تر از این سمته.
هست؟ فکر می‌کنی؟
آره.
آلیسیا. اوه، آمریکایی؟
آره.
بابت توریست‌ها عذر می‌خوام.
خیلی بی‌ادبانه بود.
اشکالی نداره. من توریست نیستم. من دانشجو هستم.
اوه، سوربون؟
بودلر.
معلومه سلیقه خوبی تو کفش داری...
...و تو نویسنده‌های فرانسوی.
اون مورد علاقه مطلق پدرمه.
من تازه دارم باهاش آشنا میشم.
خب، پدرت سلیقه خوبی داره.
نزدیک دانشگاه اقامت داری؟
خوابگاه دختران کارگر جوان؟
من همیشه اسمشو دوست داشتم.
یه حس سوسیالیستی قشنگ داره، اینطور نیست؟ انگلیسی‌ات واقعاً خوبه.
اینطور نیست؟
ممنونم، ولی زمان‌بندیم خوب نیست.
شاید بتونیم دوباره برای یه قهوه همدیگه رو ببینیم؟
باشه. باشه، عالیه.
اوه، فردا، همین ساعت، کافه لویی فیلیپ؟
حتماً. عالیه.
فردا می‌بینمت. آره.
کارگران جهان متحد شوید!
"پدر عزیزم،
امشب دوستامو ترک کردم...
...و از بلوار فیه دو کَلوِیر راه افتادم...
...به سمت مارای،
به میدان دِ ووژ، قدیمی‌ترین میدان پاریس."
"روی یه نیمکت پارک یه فلافل خوردم...
...تو باغ لویی سیزده.
بابا، خیلی حس فرانسوی بودن داشتم.
یه پسر خوشگل حتی منو با یه پاریسی اشتباه گرفت."
ببخشید. مثل یه...
من که تکامل پیدا کردم، میدونی.
لطفاً برام بنویس.
عاشق شنیدن جزئیات زندگیت هستم
و هرچیزی که اونجا تو خونه اتفاق میفته.
دلم برات تنگ شده.
با عشق، آلیسیا.
پ.ن.
خیلی متاسفم بابت جِی‌دی.
آدم خیلی خوبی به نظر می‌رسید.
استفان ابوت
بفرما. مم.
چی تو کیفه؟
اوه، شیک! اوه.
بفرما. ممنون.
مم.
ممنون.
مم. بعداً.
باید بریم. اگه الان نریم بازار،
همه چی تموم میشه.
هیچی برای شام نداریم.
باشه؟ میتونیم پیاده بریم اونجا؟
اوم، وقت نداریم. با دوچرخه میریم.
من دوچرخه سواری بلد نیستم.
چی؟
من تا حالا دوچرخه سوار نشدم.
خنده دار نیست، خجالت آوره.
خیلی راحته، بهت نشون میدم.
بیا.
بیا دیگه. به من اعتماد کن.
من که... باشه؟
باشه. پس، تو به جلو نگاه کن
و هیچ وقت رکاب زدن رو متوقف نکن. باشه؟
آره. تا وقتی تو با منی، خوبم.
من اینجام. بریم. باشه.
باشه. نه، نه. نه!
حالت خوبه. آره، باشه.
باشه. دوباره بریم. آره. باشه.
باشه. بریم. باشه. اها.
اینقدرام بد نیست.
عالی داری میری! ادامه بده!
آفرین!
تئو!
حالت خوبه؟ آره.
خوبی؟ آره، لیز خوردم.
وای خدا.
حالت خوبه؟ آره.
وای خدای من، خیلی حال داد.
نفس کم آوردم.
شاید به جای برگشتن به نیویورک
میتونستم بمونم و درسمو تو پاریس تموم کنم.
خیلی دوست دارم.
باشه، مسابقه بدیم تا برگردیم!
باشه.
چی انقدر خنده‌داره؟
گذروندن تعطیلات مدرسه‌ت
تو روستا با تئو عالی به نظر میرسه.
خوش‌شانس بودی که یه دوست‌پسر پولدار گیرت اومده.
فقط امیدوارم زیادی بورژوا نشی.
اوه، از همین الان میتونم بگم
من و اون خیلی خوب با هم کنار میایم.
هی، آلیسیا، داشتم فکر میکردم
شاید اگه قصد داری تو پاریس بمونی
میتونی از خوابگاه، اوم، بیای بیرون
و بیای آپارتمان من.
فقط چهارتا خیابون اونورتر از مدرسه‌ست.
میدونم کوچیکه ولی فقط فکر کن
آشیونه‌ی پاریسی خودت.
آلیسیا؟
اونجایی؟
آره، من اینجام.
خب، حالا به پدرت زنگ بزنیم
و ببینیم اون چی فکر میکنه.
بابا صبح‌های یکشنبه تای‌چی کار میکنه.
هنوز خونه نیست.
بابا؟
موش کوچولو؟
نامه‌ت به دستم رسید.
پرواز برگشتت رو رزرو کردی؟
داشتم فکر میکردم شاید باید
اول بمونم و ترم رو تموم کنم.
به یکی نیاز دارم کمکم کنه، آلیسیا. من
واقعاً بهت اینجا نیاز دارم.
نمیدونم از پسش برمیام یا نه.
چی رو؟
مراقبت از تو.
میدونی چقدر
سخته
که اینو ازت بخوام؟
وقتی مادرت مرد، من آماده‌ی مراقبت از تو نبودم.
ولی انجامش دادم.
یه لبخند چی؟
یِپی! گمشو.
باحال بود، رفیق.
خب، کی...
...دنیا؟
خب، مادرت که نبود.
بسته برام اومده؟
من! نه، از تئوئه.
اون یکی، هرچند
تو دنیا! بالاخره یه جایزه بردم!
تو بودی که گفتی من احمقم که این همه تو مسابقه شرکت می‌کنم.
هی! دوباره یایْنه است.
یک میلیون پیغام برات گذاشتم.
می‌خوام همه چیزو درباره فرانسه بشنوم.
- امشب می‌خوای بریم بیرون؟ حالت چطوره؟
پاهام درد می‌کنه.
ده دقیقه طول کشید.
فقط واسه اینکه تا ته راهرو برم و برگردم تا برم دستشویی.
خب، چرا یکی از مسکن‌ها رو نمی‌خوری؟
آخه وقتی واقعاً درد داری، دیگه حال نمیده.
حالا کی احمقه؟
آره، احمق، ولی جیبم پره.
نامه از طرف کیه؟
نامه ردی از ناشر.
می‌گه کارم رو دوست دارن. از این حرفا...
بعدش ادامه می‌ده می‌گه...
یه چیزی درباره دم اسبی موهام.
من که اصلاً دم اسبی ندارم.
آره بابا. خانوما دیگه.
بابا، نوشته «پتانسیل».
ها؟
دارن درباره استعدادت حرف می‌زنن
آها
فکر کردم نمی‌خوان کتابمو چاپ کنن...
چون موهامو دم‌اسبی بسته بودم
این یکی دیگه نوبرش بود
البته که نه، دوروتی
اوضاع نوشتنت چطوره؟
چی؟
نوشتنت؟ اوضاع نوشتنت چطوره؟
نامه‌هات از فرانسه خیلی عالی بودن
می‌دونی، واقعاً جوری می‌نوشتی که انگار خودم اونجا بودم
اینجا زیاد چیزی برای نوشتن ندارم
باید درباره همه اینا بنویسی
اینکه داره سرمون چی میاد
من بودم همین کارو می‌کردم
ناهار چطور بود؟
سوخت
پس کلاً امروز هیچی نخوردی؟
گرسنه نیستم
بابا، باید غذا بخوری.
دوروتی، میشه لطفاً لیستمو چک کنی؟
و ببینی که کسی رو دعوت کردن یادم نرفته باشه
برای مهمونی جنون مهتابم.
آلیسیا
ها؟
می‌خوام برم بیرون.
کجا؟
یه جایی که آدم باشه.
امروز شاید روز خوبی نباشه، بابا.
خب، شاید باید بهت خبر بدم
در مورد پیش‌آگهیم، آلیسیا.
دیگه روزای خوبی در کار نیست.
بابا؟
دارم فکر می‌کنم واسه یه کم برم بیرون.
خوبی؟
باشه.
خوش بگذره، موش کوچولو.
موش؟
ها؟
می‌دونم عصبانی هستی
ولی این بهم کمک می‌کرد
که بدونم عصبانی هستی چون ایدز دارم
و دکترا هنوز درمانی براش پیدا نکردن
تا اینکه خشمت رو سر چیزای دیگه خالی کنی
مثلاً اینکه ناهارمو سوزوندم
یا هر چیز دیگه
باشه
ممنونم
باید زودتر همه اینا رو بهت می‌گفتم
نه
می‌فهمم. آخه خیلی درگیر بودی
از وقتی برگشتی
نه، منظورم قبلاً بود
مثلاً تو دبیرستان
نمی‌دونم چرا همه چیزو اینقدر مخفی نگه داشتم
یعنی، می‌دونی هیچکس اهمیتی نمی‌داد
همه‌مون فکر می‌کردیم بابات واقعاً باحال بود
واقعاً؟ آره
ولی اون موقع شوخی‌های همجنس‌گرایانه زیادی می‌شد ها
اون اِسکید بود.
تو هم داشتی به اون جوکا می‌خندیدی، یِین.
منظورم اینه که، ما خنگ بودیم.
چرا هیچ‌وقت هیچی نگفتی؟
راستش فکر نمی‌کنم بلد بودم.
وقتی یه رازی رو این همه مدت نگه می‌داری
جزئی از وجودت میشه.
و
اینکه بالاخره مجبور باشی اعتراف کنی
این همه سال در مورد یه چیزی دروغ می‌گفتی،
خب،
اون آخرش خجالت‌آورتره
تا اون چیز احمقانه‌ای
که از اول سعی می‌کردی پنهونش کنی.
آخ!
این دیگه کیه اینجا؟ هی!
اگه یکی داره از زیباییت تعریف می‌کنه،
باید بگی "مرسی"!
می‌خورمش، رفیق. لعنتی!
مرسی.
اومدم بسته استفن ابوت رو بگیرم.
میشه کارت شناساییتون رو ببینم؟
آلیسیا ابوت؟
شما دختر استیو ابوت هستید؟
آره.
احتمالاً یادتون نیست...
ولی من با شما و پدرتون تو یه آپارتمان زندگی می‌کردم.
اون موقع که اینقدر کوچولو بودید.
من پولت هستم. آره، پولت!
معلومه که یادمه.
وای، چه مدت طولانی‌ای گذشته.
حالتون چطوره؟
می‌گذره.
با جانی هنوز دوستید؟
قشنگ‌ترین خاطراتمو باهاش دارم، وقتایی که باهم لباسای مسخره می‌پوشیدیم.
حدود دو سال پیش فوت کرد.
متاسفم که می‌شنوم.
آره.
دوست خوبی بود.
اِدی چطور؟
همون که بابام خیلی دوستش داشت.
خبر ندارم.
این چند سال اخیر، یه جورایی خودم رو جمع کردم.
یعنی، دیگه خیلی سخت شده بود که هی دوستامو از دست بدم.
دیگه روزنامه نمی‌خوندم.
وای خدای من، می‌ترسیدم که بشناسم...
یه چهره دیگه رو بین اون همه مرد جوون.
این...
اوه، لعنتی.
متاسفم. من...
اشکالی نداره.
حالش چطوره؟
شما بگید.
آه.
ای‌زی‌تی براش تایید شده.
چه خبر خوبی.
واقعا؟ آره.
اون چیه؟
قرار بود یه داروی معجزه‌گر جدید باشه.
همه به این یکی امید زیادی بستن.
ولی عوارض جانبیش می‌تونه خیلی شدید باشه.
کهیر، استفراغ، آسیب کبدی.
و هنوز هم نمی‌دونن کار می‌کنه یا نه.
شاید نباید بگیرتش.
این آدما دارن برای زندگیشون می‌جنگن.
اونا... اونا باید هر کاری رو امتحان کنن.
یه روزی یکی از این داروها...
واقعاً جواب میده.
یه قرص میاد که فقط می‌خوریش.
و ایدز نمی‌گیری.
و باید از آدمایی مثل بابای شما به خاطر این قضیه تشکر کنیم.
ممنون.
بهش سلام برسونید.
عاشق اینم که داستان‌هاش رو توی مجله‌ها می‌بینم.
به دوستام می‌گفتم:
"من قبلاً با این آقا زندگی می‌کردم."
هی.
می‌دونید، خیلی از پسرایی که اینجا میان...
دارن این وضع رو... تنها می‌گذرونن. اونا...
همه رو از دست دادن.
خوبه که اون شما رو داره.
خب، لباس بپوش.
کجا می‌ریم؟
هر جا که تو بخوای.
حموم‌های فولسوم؟
هی، استیو.
اون کیه؟
نمی‌دونم.
به‌زور می‌تونم چیزی ببینم، چشمام خیلی ضعیف شده.
مثل این می‌مونه که اسید خورده باشی.
این منو یاد چیزی انداخت.
هیچ‌وقت حدس نمی‌زنی کی تو داروخونه کار می‌کنه.
کی؟ هم‌خونه قدیمی‌مون، پولت.
اوه.
هنوز هم مواد می‌فروشه؟
بابا، اون داروسازه.
آره، آره، می‌تونم تجسمش کنم.
"بفرمایید اینم داروی حساسیت‌تون و دو تا دوز انجل داست."
دیگه کسی انجل داست نمی‌زنه.
من بهت قول میدم پولت میزنه.
کاش می‌تونستم تو رو در نقش یه مادر کلافه ببینم.
"پرودنس، برنارد، خاکستر پدربزرگ رو بذار زمین."
بابا، این وحشتناکه.
وقتی راجع به بقایای جسدم حرف می‌زنم، ناراحتت می‌کنه؟
نه، اون اسماست. اونا وحشتناکن.
داستان پشت اسمت رو می‌دونی؟
یادم نمیاد گفتی یا نه.
روزی که تو به دنیا اومدی...
من پشت شیشه ایستاده بودم.
توی بخش نوزادان.
و یادمه...
صورتم اینقدر به شیشه نزدیک بود.
که با نفسم بخار می‌گرفت.
و یادمه که به همه نوزادای تازه نگاه می‌کردم.
و همه شما مثل میوه توی سوپرمارکت بودید.
و تو اونجا بودی.
و یادمه که نگاهت می‌کردم.
نه که ببینم شبیه من یا مادرت هستی.
بلکه که ببینم می‌تونم بفهمم...
که قراره چه جور آدمی باشی.
و تنها چیزی که مدام بهش فکر می‌کردم،
پلنگ سیاه بود،
آنجلا دیویس که تو دادگاه مشتشو بالا گرفته بود.
و هنوز اسمی انتخاب نکرده بودیم،
واسه همین من گفتم:
آنجلا دیویس گرترود استاین،
آملیا ارهارت، کاهن اعظم!
مامان چی فکر می‌کرد؟
آره، عاشقش بود.
ولی
فشار و واقع‌بینی
به ما غلبه کرد.
واسه همین... ما
تو بیمارستان تو کتابای اسم گشتیم
و آلیسیا ربکا رو پیدا کردیم.
که معنیش می‌شد "دلربای صلح‌جو".
و از اون خوشمون اومد.
فکر می‌کنی من پدر خوبی بودم؟
آره، معلومه که بودی.
الان هم هستی.
چرا اینو می‌پرسی؟
نگرانم که بعضی از انتخابامو زیر سوال ببری.
ببین، راستش من واقعاً نمی‌دونستم چطور یک پدر تنها باشم.
اون موقع که من بزرگ می‌شدم،
نمونه‌های زیادی از این قضیه نبود.
تنها چیزی که می‌دونستم این بود که
نمی‌خواستم تو جوری بزرگ بشی
که من بزرگ شدم.
بچگی من پر از محدودیت و تنبیه بود.
این جور چیزا واقعاً می‌تونه آدمو فلج کنه.
و قرار نبود برای تو اینجوری باشه.
پس
اگه بعضی وقتا
تو پدر بودن شکست خوردم،
فقط بدون که اینا شکست‌های شرافتمندانه‌ای بودن.
و من همیشه سعی کردم کاری رو بکنم که برای تو درست بود.
و بعضی وقتا چیزی نبود
که برای ما به عنوان یک خانواده بهترین باشه،
ولی چیزی بود که فکر می‌کردم برای تو به عنوان یک فرد بهترینه.
کسی که قوی باشه،
باگذشت باشه،
و از این دنیا نترسه.
من خوبم، بابا.
هی، آبمیوه بیشتر می‌خوای؟
اون روز که داشتی جاروبرقی می‌کشیدی،
بهم کمک کرد بخوابم.
صداش...
منو یاد مادرم انداخت.
می‌خوای جاروبرقی بکشم؟
لطفاً. روشنش کن.
فقط همین که صداشو بشنوم.
هیس. اشکال نداره.
بابا؟
سلام.
خب، ذره‌بینتو آوردم
و چند تا مجله.
هوم. پیپل این هفته.
نگران دایانا هستم.
من به کامیلا پارکر بولز اعتماد ندارم.
ببین چی پیدا کردم.
اینو یادت میاد؟
تو بچه باهوشی بودی.
تو هم یه بزرگسال بچه‌صفت بودی.
گمونم همین باعث می‌شد ما با هم برابر باشیم.
دروازه‌های گذشته.
چی؟
این اسم
یادبودی هست که ما جلوش ایستادیم.
این تنها چیزیه که از
یک عمارت تو نوب هیل باقی مونده
که با زلزله سال
۱۹۰۶ نابود شد.
اونو به پارک منتقل کردن.
قرار بود نماد
استقامت سانفرانسیسکو باشه.
یعنی عبور از تراژدی‌های گذشته‌اش.
دانشگاه می‌ری؟
آره، بابا.
می‌رم NYU.
اون کارو
خودت تنهایی انجام دادی؟
منظورت چیه؟
فرم درخواستو
خودت تنهایی پر کردی؟
تقریباً.
خوبه.
به مادرت گفتی
که تو NYU قبول شدی؟
آره.
می‌دونه.
حتماً
خیلی بهت افتخار می‌کنه.
"فکر کنم دیگه همه چی تموم شد.
کوتاه مثل آسمون بی‌ابر،
خالی مثل دهان دخترم،
تو داری برای کریسمس به خونه پرواز می‌کنی.
برگشتم خونه، این یادداشتو خوندم:
ای فرشته دندان عزیز، امشب همون شبه.'"
دندون زیر بالش.
هواپیمات همینطور داره پیش میره
نمی‌دونم کجا می‌بردت.
دندون آلیسیا رو عوض می‌کنم
با یه سکه‌ی حلبی براق.
زیر بالش خودم، خوابای آشفته می‌بینم.
صبح که بشه،
تنها پری خوبی می‌شم که تو شهر مونده.
میشه یه عکس بگیری؟ اوه، آره حتماً.
باشه، ممنون.
باشه، آماده‌ای؟
الو؟
الو، عزیزم.
سلام، مونیکا.
کارا چطور پیش میره؟
خوبه. همه چیز تقریباً بسته‌بندی شده.
کلاسا تا یه هفته‌ی دیگه شروع نمیشه،
پس چند روز دیگه اینجا می‌مونم.
فقط یه چند تا کار هست که می‌خوام انجام بدم
قبل از اینکه برگردم نیویورک.
قبلش فرصت نشد بهت بگیم،
ولی خیلی تحت تأثیر قرار گرفتیم
با حرفایی که تو مراسم زدی.
خیلی بهت افتخار می‌کنیم، آلیسیا.
اون تمام تلاششو کرد، می‌دونی.
چی گفتی؟
بابا.
اون تمام تلاششو کرد.
آره، می‌دونم. اون کرد.
خداحافظ. خداحافظ.
اینجا،
جایی که من و پدرم با هم زندگی می‌کردیم،
سرزمین پریان ما،
خیالی نبود،
بلکه یه جای واقعی با آدمای واقعی بود.
اینجا جایی بود که پدرم می‌تونست خودش باشه
و جایی که بهم یاد داد که خودم باشم.
من میراث اینجام،
این مردم و این زمان.
تاریخ اون‌ها حالا تاریخ منه.
تاریخ اون‌ها حالا تاریخ ماست.
💫✿ 𝗪𝗔𝗥𝗘𝗭-𝗜𝗥 ✿💫 🌸♡ 𝗜𝗥𝗪𝗔𝗥𝗘Z.𝗖𝗢𝗠 ♡🌸