DOCTOR CHA
Grabe naman.
Nandito na si Mama.
Mama.
-Mama. -Uy, Jeong-suk.
May nakita akong babae do'n
at ang tagal ko siyang tinititigan kasi ang ganda niya.
Nagulat ako, manugang ko pala 'yon.
Manugang ko pala.
Ang ganda ng suot mo ngayon.
Hindi po kita nakilala.
Parang hindi ka si Mama,
para kang isang kaibigan na gusto ko pang makilala.
Mama, ang ganda mo.
Nandito na ang cake.
Tingnan mo nga naman. Ang daming hinanda ni In-ho ngayon.
PARA SA MAHAL KONG ASAWA CHA JEONG-SUK
Hindi ko alam kung magugustuhan mo 'to. Pakisindihan na ang kandila.
Ano pang hinihintay n'yo? Kantahan na natin siya.
Happy birthday to you
-Happy birthday to you -Happy birthday to you
-Jung-min, mag-video ka. -Happy birthday, mahal kong asawa
-Happy birthday to you -Happy birthday to you
-Happy birthday, mahal kong asawa -Happy birthday, Seung-hi
-Happy birthday to you -Happy birthday to you
Hihipan ko na.
Mag-cheers na tayo.
-Salamat. -Happy birthday.
-Happy birthday.
ANG ANAK KONG SI EUN-SO
Tingin kayo rito.
Isa, dalawa, tatlo.
Ayos.
UMUWI KA NA, MAMA O-ORDER AKO NG FRIED CHICKEN
Sige na, buksan mo na.
Magandang binubuksan agad ang mga regalo.
Mamaya na.
Kapag nakauwi na tayo.
Mamaya pa lalabas ang pagkain kaya buksan mo na.
Oo nga.
Galing sa 'kin 'yan.
Puwede mo 'yang isuot sa trabaho.
Ang ganda nito. Salamat.
Mama, napansin ko na wala kang pabango.
Ang bango nito.
Salamat, Jung-min.
Galing sa 'kin 'yan.
Alam mo na mamahalin 'yan, 'di ba?
Oo naman.
Salamat, Mama.
Salamat.
In-ho, wala ka bang regalo?
Ito ang ibibigay ko sa 'yo kasi nabigay ko na ang regalo ko.
Happy birthday.
Salamat.
Nakakapagtakang binigyan mo 'ko nito.
Hindi ko inaakala na mangyayari 'to.
Dadalas na ang paglabas natin mula ngayon.
Kakain muna ba tayo ng cake bago dumating ang pagkain?
-Sige po, ayos 'yon. -Sige.
Ayan.
"Para sa mahal kong asawa, Cha Jeoung-suk." Para sa 'yo 'to.
Ayos.
Medyo gutom na 'ko. Puwede mo bang hatiin ang cake?
Hahatiin ko 'to sa tatlo, parang magandang gawin 'yon.
Nakakatawa 'to.
Honey, isipin mo na lang na regalo mo din sa 'kin 'yan.
Matagal ko na 'tong gustong gawin.
Ngayon alam ko na kung bakit ginagawa 'to ng mga tao.
Ano ba'ng tawag do'n?
Nakakagaan ng loob.
Pasensiya na, nabigla ka siguro.
Ayos ka lang ba?
-Masarap ba? -Ayos lang ako.
Parang nagulat ka.
Hindi naman.
RADYO
Hay, ang dami kong naaalala sa kantang 'to.
Gusto mo ang kantang 'to no'ng college ka, 'di ba?
Baka 'yong ex-girlfriend mo, hindi ako.
Pasensiya na.
Gusto ko rin 'yan dati.
Gusto mo rin, 'di ba?
O, 'di ba?
Hindi pa 'ko makakalimutin.
Ang galing.
Hindi naman 'yon nakakatuwa.
Hindi 'yon.
Pareho kami ng gusto
ng ex-girlfriend mo.
Mula sa mga kanta…
hanggang sa mga lalaki.
Iniisip ko kung magpapakasal ba siya sa katulad mo.
Kung ano-ano naman 'yang iniisip mo.
Mas mahalaga ang pamilya natin, 'di ba?
'Di ba wedding anniversary n'yo na sa susunod na buwan?
-A, oo. -Kumain tayo ulit sa hotel.
Sige, ako na'ng bahala.
Hay, salamat.
Mama, kuwentuhan mo kami, tungkol sa kasal n'yo.
Balita ko, nakakatawa raw kasi ang pangit kumanta ni Tita Mi-hee.
-Oo. -Totoo 'yon.
Tapos Papa, mali raw ang tuxedo na napadala sa 'yo,
pero sinuot mo pa rin sa kasal.
Oo.
Sobrang gulo talaga.
Habambuhay kitang mamahalin
Mamahalin kita Tulad ng pagmamahalan natin ngayon
Mamahalin kita
Higit pa sa kahit sino sa mundo
Hindi ka maiinip
Kukuwentuhan kita palagi
Gagawin ko 'to buong gabi
Mapasaya ka lamang
Pero gusto kong…
Magsama kayo habang buhay!
Inis na inis ako no'ng araw na 'yon.
Hay, wala akong nagustuhan no'n.
Pagkatapos ng kasal, hindi ako makapunta sa mga reunion
kasi nakakahiya lahat ng nangyari--
Bababa ako.
Hindi ako makahinga.
Sige.
-Jeong-suk. -Mama, ayos ka lang?
-Jung-min, sundan mo siya. -Dali.
-Palayo na si Mama. -Dito ka dumaan.
-Teka, may kotse sa likod natin. -May paparating na kotse.
Aabante muna 'ko.
Hoy.
Sa tingin mo nakahalata siya?
Nakita mo ba 'yong mukha niya no'ng sinubsob niya si In-ho sa cake?
Mukhang hindi siya nagbibiro.
Hindi, tumatawa pa siya, e.
At kung alam niya, bakit hindi siya nagalit?
Baka nagpipigil pa siya at naghahanap ng mga ebidensiya.
Masama 'to.
Walang babaeng kumakalma kapag nalamang may kabit ang asawa niya.
Madalas nagwawala talaga sila.
Akala ko nananaginip ako kanina.
Alam kong iba na ang panahon ngayon
pero paano niya nagawa 'yon sa harap ng biyenan niya?
Sabi ko na nga ba, mangyayari 'to,
pero sana
nangyari 'to nang patay na 'ko.
Mama!
Mama, ano'ng ginagawa mo?
Wala.
May nangyari ba?
Wala naman.
Dito muna ako matutulog ngayon.
ASAWANG NANGANGALIWA
BABAE NAGLAHO MATAPOS KUHANAN NG LITRATO ANG ASAWANG MAY KABIT
KONSULTASYON SA DIBORSIYO PAGKATAPOS MANGABIT NG ASAWA
KAILANGAN KO NG PAYO, GUSTO KONG HIWALAYAN ANG ASAWA KONG MAY KABIT
MAGHANAP KA NG EBIDENSIYA MAS MAGANDA KUNG VIDEO
HATIAN MO SA ARI-ARIAN ANG ASAWA MO, SIYA NAMAN ANG MAY KASALANAN
MAY NAG-POST SA PAGE NG KOMPANYA NG ASAWA AT NG KABIT NIYA
'WAG KANG MANINIWALA SA SINASABI NG IBA KUMONSULTA KA SA ABOGADO
Honey.
Alam mo ba kung nasa'n 'yong itim kong kurbata?
Sino'ng namatay?
Asawa ng teacher ko no'ng high school.
Teacher ko siya sa math at ang bait niya sa 'kin noon.
Kaya niya kayang mag-isa sa edad niyang 'yon?
Kailan ka mamamatay?
Tinatanong kita, kailan ka mamamatay?
Hindi ko alam.
Matutuwa ka ba kung masasagot ko 'yan?
Sana lang mauna kang mamatay.
Para hindi ka malungkot
at mamuhay mag-isa katulad ng teacher mo.
A, salamat sa pag-aalala.
Kaya ka ba sumasali sa marathon para mas tumagal ang buhay mo?
Oo gano'n nga.
Umuwi ka nang maaga, may sasabihin ako sa 'yo.
Una, humanap ka muna ng ebidensiya.
Mas maganda kung makukuhanan mo sila sa akto.
Litrato nila na palabas ng motel.
Lalong maganda kung makukuhanan sila habang nagtatalik.
Pero mahirap makuhanan 'yon.
Makikita mo ang asawa mo sa pinakamasamang lagay niya.
Sa madaling salita, maruming labanan 'to.
Paano kung…
gusto ko lang makipagdiborsiyo?
Walang malinis na diborsiyo.
DIVORCE SPECIALIST, LAW FIRM
Bakit ka huminto?
Wala nang…
saysay ang lahat.
Bakit pa kailangang tumakbo?
Bakit pa kailangang kumain?
Bakit pa kailangang huminga?
Wala nang saysay ang lahat
at wala na 'kong nararamdaman.
May nangyari ba?
Mukhang mahal ko na ang pagma-marathon.
Saan sila nagpunta?
Iniwan nila 'ko!
Malapit na tayo.
-Kaya mo 'yan! -Kaya ko 'to.
May dahilan ang lahat ng nangyayari.
May sanhi lahat ng nangyayari.
Dr. Cha, gusto mo bang maging medical volunteer?
Medical volunteer?
Nagbibigay ng medikal na tulong ang ospital natin sa mga komunidad.
Pupunta ako.
Sumama ka.
Gusto niyang makipag-usap?
Ano'ng gusto niyang sabihin sa 'tin?
Hindi ko alam.
Jung-min, may sinabi ba siya sa 'yo?
Ikaw nga walang alam, ako pa kaya?
Ikaw ang nagsimula ng gulong 'to.
I-rang, wala ka namang sinabi sa mama mo, 'di ba?
Bakit ko naman gagawin 'yon?
Hay, ano kaya 'yon?
Aalis na 'ko…
sa bahay na 'to.
"Aalis sa bahay na 'to?"
Ano'ng--
biglaan naman yata?
Balak kong tumira sa dorm ng mga resident.
Marami akong ginagawa sa trabaho sayang ang oras kung babiyahe pa 'ko.
I-rang, sana maintindihan mo.
Hindi mo ba kami tatanungin kung ayos lang sa 'min?
Aalis ka kung ayos lang kay I-rang?
Oo.
Ayos lang po ako, kaya gawin n'yo kung saan kayo komportable.
Hala.
Sino'ng gagawa ng gawaing bahay?
Hindi ko kayang gawin mag-isa lahat 'to.
Wala akong tiwala sa linis ng mga katulong.
Mama, pagod din ako.
Humanap na lang po kayo ng bagong katulong o babaan n'yo ang standards n'yo.
Pero pupunta ka pa rin naman dito, 'di ba?
GUSAN UNIVERSITY HOSPITAL
Dr. Cha, gusto mo bang maging medical volunteer?
Sa susunod na linggo ka pa pupunta sa dorm, 'di ba?
Magbo-volunteer ako.
Marami na 'kong gagawin, kaya maaga akong aalis.
Magme-medical volunteer ka?
-Biglaan naman ata? -Basta.
Gusto ko munang lumabas ng ospital.
Sa ibang bansa ka na ba titira? Ang dami mo namang iniimpake?
Pa'no mo 'to madadala lahat?
-Gusto mo bang tulungan kita? -Hindi na, tumawag na 'ko ng taxi.
-Ako nang magdadala nito. -'Wag na.
Aalis na po ako, Mama.
Bantayan n'yo po si I-rang.
Malaki na siya, alam kong kaya niya na ang sarili niya.
Aalis na ako.
-Bye. -Sige.
Parang iba ang pakiramdam ko.
Ano 'yon?
Pakiramdam ko, hindi na siya babalik dito.
Ano?
Ano'ng ginagawa mo?
Ngayon lang natapos ang trabaho ko sa tamang oras, nagbabasa ako ng komiks.
Bakit?
Wala akong ginagawa ngayon, kape tayo?
Maghapon na tayong magkasama sa trabaho.
Gustong-gusto mo ba talaga 'ko?
Ngayon mo lang nalaman?
Kung titingnan mo ng gano'n hindi ako makakahindi.
Bilisan mo na, nami-miss na kita.
-Sige, ibababa ko na 'to. -Sige.
Dr. Cha, ano'ng ginagawa mo d'yan?
Hindi ba puwede?
Nakatira ako rito bilang isang resident na tulad mo.
Ang ibig kong sabihin…
Malayo ang bahay ko, kaya dito muna ako tutuloy.
Mukhang magkatapat lang tayo.
Masaya akong maging kapitbahay ka.
Sige.
Pupunta ka siguro sa cafe.
Oo.
Pupunta ka rin do'n?
Oo, may bibilhin ako.
-Jung-min, galingan mo pa. -Sige.
-Hoy. -Uy.
Mukhang magkikita talaga sila rito.
Kumusta, Dr. Cha?
Kumusta.
Binili mo na ba 'ko ng kape?
A, oo isang Americano.
Uy, sabi ko gusto ko ng matamis, e.
Ano?
A, dolce latte na lang?
Ano? Dolce?
'Wag na nga.
-Isang-- -Inumin mo na lang, puwede?
Ako ba'ng kausap mo?
Hoy.
Hoy!
Honey, nasa'n ang maleta…
-Ito na ang mga mask, 'di ba? -Oo, 100 kahon.
-E, 'yong mga IV drip? -Ang mga 'yon…
Bilisan n'yo, tara na.
-Bilis. -Sapat na ba 'to?
May nakuha tayong 100 mask.
-Isulat mo. -Nasulat ko na.
MGA GAMIT MEDIKAL GUSAN UNIVERSITY HOSPITAL
Ako na'ng bahala d'yan.
Salamat.
-Mask ang mga 'to? Ilagay mo na rito. -Sige.
Kumusta, Director.
Nandito ka na.
Nagsama-sama ang mga talentadong tao
sa ospital na 'to para sa mabuting layunin.
Nandito ako para suportahan kayo.
Kahit na hindi ako sasama, kasama n'yo pa rin ako sa diwa.
Puwede rin namang maiwan ang diwa mo.
Sige, ingat kayong lahat. Magkita na lang tayo ulit.
Sige po.
Mama, nasa'n ka?
Mamimitas ako ng mugwort kasama si Ms. Ji.
Bakit kayo mamimitas ng mugwort kung sumasakit na ang balikat n'yo?
Kailangan ko 'tong igalaw para hindi mangalawang.
Nga pala, wala ka sa ospital ngayon, 'di ba?
Oo, may volunteer work kami.
Dahil maganda ang gagawin mo, magsaya at mag-ingat ka, ha?
Mag-ingat din kayo.
Sige, magkita na lang tayo pagbalik mo.
Sige.
-Ms. Oh Deok-rye. -Ako 'yon.
-Dito po tayo. -Sige.
GUSAN UNIVERSITY HOSPITAL
-Anong oras na ba? -Hindi ako sigurado.
-Nando'n na tayo bago mag-alas-kuwatro. -Akala ko dala mo.
-Ano ba? -Sa harap ka.
-Ayos ka lang ba? -Nalilito ako.
-May dala kami. -Ano?
-Tinitingnan mo ba lahat? -Oo naman.
-Professor Seo, puwede ba 'ko rito? -Puwede ba 'kong umupo rito?
-Chief Lim, dito ka na umupo. -Ikaw na.
-Ano 'to? -Ano?
-Ano'ng ano? -Ano nga?
-Bakit mo 'ko hinaharangan? -Ikaw ang nakaharang.
-Bakit ba gusto mo ng away? -Sino?
-Huwag na nga tayong mag-usap. -Katatapos lang.
Hay, naku.
-Kumusta. -Kumusta.
-Pasok ka.
Kumusta.
Anong oras tayo aalis?
Tingin ko nandito na ang lahat.
Bakit ngayon ka lang?
Hindi ako nagising agad.
Nandito na ba ang lahat?
Dalawang oras ang biyahe papunta ro'n,
puwede kang matulog sa biyahe.
Sige.
Tara na.
-Sige! -Sige.
GUSAN UNIVERSITY HOSPITAL
Nandito na tayo, puwede na kayong bumaba.
Nagugutom ako, ano'ng pagkain?
Kumain tayo ng baboy.
-Nag-abala pa po kayong lumabas para batiin kami.
-Salamat sa pagpunta n'yo ulit. -Salamat.
Gagalingan po ulit namin.
Salamat.
Salamat, sir.
Para sa mga residente ng Seopgyo-ri, kapitan n'yo ito.
Katulad ng balita no'ng nakaraan, nandito ang mga doktor
ng Gusan University Hospital para sa libreng gamutan.
Gagawin namin ang lahat para sa kalusugan ng matatanda.
Maraming salamat.
Puwede mo bang ayusin ang mga 'to?
Dadalhin ko ang mga gamit ng bawat department para maayos.
Nandito ang mga blood sample.
-Pakilagay naman 'yan dito. -Salamat.
-Ilalabas ko na ba 'to? -Oo.
Salamat.
-Hyun-seok, tinatawag ka nila do'n. -Sige.
Ayan.
Lahat ng mga staff na magbabahay-bahay,
pumunta sa harap ng gusali!
Sasama ako!
Hindi ako nagpalista do'n.
Ano?
Lakasan mo ang boses mo.
Ma'am, balita ko po laging sumasakit ang tuhod n'yo.
Malapit na kasi akong mamatay.
Pero kailangan pa rin pong mabawasan ang sakit na nararamdaman n'yo.
Salamat.
Ma'am,
ituturok po namin sa inyo 'to. Makakatulong po 'to sa sakit.
Kapag 350 po ang lumabas dalawang oras pagkatapos n'yong kumain,
ibig sabihin hindi maayos 'yon.
Sir, mas malala po ang lagay n'yo ngayon, 'di ba?
Sabi nila, dahil 'to sa diabetes ko pero parang lalo 'tong nangingitim.
Sir, nagtuturok po kayo ng insulin,'di ba?
Oo.
-Sa'n n'yo po nilalagay? -Teka, sa'n ko nga ba nilagay?
Ayon, nando'n.
Oo, 'yan nga.
Sir, kailangan pong nasa ref ang insulin.
Umiinom po ba kayo ng gamot sa oras?
Walang nagpapaalala sa 'kin kaya minsan nakakalimutan ko.
Saan siya pupunta?
Ano 'to?
-Ano? -Sir, lilinisin ko po ang paa n'yo.
'Wag na, ayos lang.
Ayos lang po, 'wag kayong gumalaw.
Naku, nakakahiya naman.
Kaya nga po ako nandito para gawin 'to.
Hay, sige na nga.
Hay.
Pasensiya ka na, ha?
Ayos lang po 'yon.
Ayos lang, puwede ka nang tumigil.
-Salamat. -Wala po 'yon.
Salamat.
Sir, nilagay ko po sa ref ang insulin n'yo.
Siguraduhin n'yo po na makakapagturok kayo sa oras.
Inayos ko na rin po ang mga gamot n'yo,
kaya uminom po kayo ng gamot pagkakain.
Sige.
Sir, pakita nga po ulit ng paa n'yo.
Paa ko, para saan?
Ikukumpara ko po sa susunod na pagpunta ko rito.
Ibig sabihin,
babalik kayo rito?
Hay, ayos lang naman kung hindi kayo bumalik.
Babalik po ako.
Sir, babalik ako kahit ano'ng mangyari.
Sir, kumakain po ba kayo sa tamang oras?
Pagkain? Ano…
Sir, kumain po kayo ng hapunan, ha?
Magpalakas po kayo.
Babalik po ako.
Alis na po kami.
Ang galing mo talaga, Dr. Cha.
Hindi ko nga naisip na hugasan ang paa niya.
Tingin ko marami pa ring maitutulong
ang mga doktor na tulad ko rito.
Buti na lang, 'no?
Ano pong problema n'yo?
-Masakit ang tuhod ko. -Patingin nga po.
-Natamaan ko ata 'to habang nagtatrabaho. -Itaas n'yo po ang binti n'yo.
-Itaas n'yo po nang dahan-dahan. -Sige.
Ano po'ng nangyari sa tuhod n'yo?
-Kumikirot. -At sumasakit din ang puso n'yo.
TULONG MEDIKAL NG GUSAN UNIVERSITY HOSPITAL
Almuranas po.
Ano'ng almuranas?
Mga maliliit na bukol po sila.
Pero gagaling lang ang almuras kapag inoperahan.
-Ano? -Pero hindi naman po malala ang inyo, sir.
Ano'ng gagawin ko?
Bibigyan ko po kayo ng gamot.
Uminom po kayo ng maraming tubig, at kumain ng maraming gulay.
-Ye-seo. -Ano po 'yon?
Reresetahan ko s'ya ng suppository, turuan mo siya kung paano 'to ilagay.
SURGICAL DEPARTMENT
Ma'am, iwasan n'yo po munang kumain ng maanghang at mamantika.
-Sige. -Bibigyan ko po kayo ng gamot sa pagtatae.
Habang nandito kayo, puwede po kayong magpa-nutrition injection.
Dok, para po kayong artista sa kagwapuhan n'yo.
Maganda siguro kung ipakilala kita sa bunso ko.
Ilang taon na po ba ang bunso n'yo?
52 na siya.
Dalawang taon nang patay ang asawa niya, ang hirap no'n, 'di ba?
Oo, mahirap nga po 'yon.
PROFESSOR SEO IN-HO
Hindi masasagot ang iyong tawag, mag-iwan ng mensahe.
Ay. Kumusta.
Ikaw 'yong tumingin sa 'kin no'ng nakaraan.
Ako 'yong tinanggalan mo ng nunal sa likod.
A, opo, kumusta po.
Kumusta.
-Ayos na po ba kayo? -Oo.
Isa o dalawang buwan na ang nakakalipas no'ng nagsimulang sumakit ang balikat ko,
kaya pumunta ako sa orthopedic department.
Hindi nakatulong ang punta ko sa malalapit na clinic.
Mag-isa lang po kayong pumunta rito?
Naisip ko na baka mag-alala ang anak ko, kaya pumunta ako rito nang palihim.
Mukhang malapit po kayo sa anak n'yo.
Gano'n talaga ang mag-ina.
Nakakainggit naman po.
Maaga pong manatay ang nanay ko.
Namatay po s'ya high school pa lang ako.
Pagkatapos kong magkaroon ng sariling anak,
naintindihan ko na nahirapan si mama no'ng naiwan niya 'ko.
Nalulungkot akong marinig 'yan.
Sigurado akong lagi ka niyang binabantayan
habang lumalaki kang talentado at maganda.
Kahit wala na sila, hindi sila aalis sa tabi mo.
Ang suwerte po ng anak n'yo.
Hindi totoo 'yan.
E…
ang totoo niyan,
doktor din ang anak ko.
Ay talaga po?
Kinukompleto niya ang residency niya sa family medicine.
Saang ospital po? Dito po ba?
Hindi. Sa ibang ospital.
Dapat po patingnan n'yo ang balikat n'yo.
Kung hindi pa rin po maayos, patingnan n'yo na po sa department namin.
Salamat, Professor.
-Professor Choi Seung-hi? -Bakit, sino po kayo?
Ako ang nanay ni Professor Seo In-ho.
Naaalala mo ba 'ko?
Ang kapal ng mukha mo.
Bakit mo ginawa 'yon?
Kahit na may suporta ng magulang, mga kapatid at asawa mo,
mahirap magpalaki ng anak.
Pero ginugol mo ang oras mo sa pagpapalaki ng anak.
Nakakahiyang mangialam dahil matanda na ang anak ko.
Pero sana tapusin mo na 'to.
-Mama. -'Wag mo 'kong tawaging Mama.
Labag man sa loob ko o hindi,
si Jeong-suk lang ang manugang ko.
Teka.
Ang ganda niya.
Napalaki mo siya nang maayos.
Nagpursigi ka.
Pero,
magkukunwari akong hindi ko 'yan nakita.
Matigas ang tiyan mo at puno ng hangin.
Tingin ko nagsusuka ka dahil hindi ka makadumi.
Bibigyan kita ng gamot pampatunaw, at 'wag po kayong kumain ngayong araw.
Sige. Salamat.
May emergency!
Hindi ba siya ang kapitan dito?
-Ano 'yon? -Mga doktor!
Tulungan n'yo po ang tatay ko!
-May emergency! -Hala.
Tatlong buwan na pong nangingitim ang mukha niya.
Mukhang mahirap 'yan.
Professor Seo, tingin ko…
Professor Seo, mukhang kailangang ikaw ang pumunta.
-Ako? -Ikaw ang eksperto
sa kondisyon ng pasyente.
-Oo nga. -Siyempre.
Pero nasa'n ang ibang resident sa department natin?
Dok! Tulungan mo ang tatay ko.
-Nakikiusap ako. -Tumayo po kayo.
Professor Seo, ikaw na ang bahala.
-Ikaw ang nakakaalam nito. -Pareho tayo ng department, 'di ba?
Mas alam mo ang butas ng puwit.
-Pareho tayo ng department, Chief. -Kailangan ako rito.
-Salamat! -Ano bang kailangang tingnan dito?
Wala naman atang dapat tingnan.
-Teka. 'Wag n'yo 'kong itulak. -Sige na.
Nandito na ba tayo? Dito na, 'no?
Kailangan nating maglakad, hindi kasya ang sasakyan do'n.
-Ano? -Nahihiya ako sa pinapagawa ko sa inyo.
Ayos lang.
Saan ba? Sa baba ba nito?
Hindi, dito sa bandang itaas.
Sundan n'yo ako.
Ang ganda ng lugar na 'to, 'no?
-Oo! -Dok, dito.
Sige.
Dok, tulungan mo naman ang matanda.
Mukhang mamamatay na siya.
Gaano na ba katagal?
Tay, gaano na ba katagal no'ng huli kang dumumi?
Tumigil na 'kong magbilang, pagkatapos ng walong araw.
Sinubukan na namin lahat ng gamot,
pero walang tumatalab.
Dok, anong gagawin natin?
May petroleum jelly po ba kayo?
Gusto ko lang namang dumumi. Bakit kailangan ko pang maligo?
Wala naman akong almuranas.
Sabi niya, pag nawala ang tensiyon sa muscles mo, e, matatae ka na.
Lumabas na raw po kayo, handa na siya.
Sir, humiga po kayo sa diyaryo tapos itaas n'yo po ang tuhod n'yo sa dibdib n'yo.
Paano?
Ganito, parang hipon po.
Sir, humanda na po kayo, hindi po 'to komportable.
Hindi komportable? Wala naman na sigurong mas lalala pa rito.
Hindi 'to komportable, sandali lang.
Naaawa ako sa 'yo. Pasensiya na.
Ayos lang.
Ang tigas.
Lumalabas ba?
Hinuhukay ko pa.
Lumalabas na.
Tay, ayos na po ba kayo?
Oo, ang gaan na ng pakiramdam ko. parang kaya kong gawin lahat.
Dok, mukhang nakatulong talaga
ang pag-ikot ng daliri n'yo.
Ayos na siya ngayon dahil po sa inyo.
-Wala 'yon. -Ngayon lang ulit ako sumaya nang ganito.
Salamat po, Dok.
Opo, buti naman po at nakatulong ako.
Dok, mukhang napagod kayo. Uminom ka muna.
Wala naman na kayong gagawin sa oras ng pagbaba mo.
Puwede ba?
Pakitingnan ang IV drip ni Mr. Jung Seung-ho at turukan mo pa siya ulit.
Sige, ma'am.
Enjoy.
-Ang galing mo. -Salamat.
-Dr. Dong-keun. -Bakit?
Aray ko!
May iba 'kong iniisip.
Ano'ng iniisip mo?
Ano?
Parang ang lalim ng iniisip mo nitong mga nakaraan.
Talaga?
Puwede mong sabihin sa 'kin kung may problema.
'Wag mong itago.
Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?
Ayos na 'ko. Salamat.
Buwisit kang…
Pasensiya na.
-Ano ba'ng problema niya? -Hay.
-Kailangan natin ng maraming bawang. -Gawin mo na lang!
Ano bang amoy 'yon?
-Hoy. -Bakit?
Umutot ka ba?
Hindi!
Wala akong naaamoy.
Nasanay na ba ako sa amoy ng tae?
EUN-SEO
119 AMBULANSIYA
Sige. Akyat na po kayo.
Hindi masasagot ang iyong tawag, mag-iwan ng mensahe.
PAPA
Sumakay na po kayo.
'Wag mong ilagay 'yan sa 'kin.
Hindi ako inaatake sa puso.
Kabag lang 'to.
-Doktor ako, alam ko 'to. -Sa Gusan University Hospital po tayo.
Hindi!
Dalhin n'yo 'ko sa ibang ospital.
Mama, ayos ka lang ba?
Oo.
Professor, subukan n'yo 'to.
Kumusta?
-Dagdagan mo ng kaunting soy bean paste. -Gano'n ba?
Tikman mo nga ulit.
Ang sarap.
Mukhang sanay na sanay kang magluto.
Alam 'to ng lahat.
Kung responsable kang tao,
dapat alam mo kung paano magluto.
Mukhang malapit kayo sa isa't isa ni Dr. Cha. Magkatabi pa kayo sa bus.
Magaling makisama ang asawa ko, 'di ba?
Sasabihin mo ba ang totoo?
Tungkol sa inyong dalawa?
Hindi pala, e.
Siyempre hindi.
-Ako na ang bahala do'n. -Sige, sabi mo, e.
Kung wala kang ginagawa, puwede ka bang gumawa ng sarsa para sa baboy?
-Sarsa? -Kaya mo naman, 'di ba?
Oo naman.
Ang dali-dali lang, e.
-Hay! -Hala!
Sayang naman!
Ano'ng gagawin natin?
Tatlong taon 'yang binuburo ng biyenan ko.
Madumi na ang damit mo.
Bakit ka ba nangialam kung 'di mo naman alam gawin?
-Wala akong dalang ibang damit. -Papahiramin kita.
'Yong maganda.
Akin na nga 'yan! Hay.
Sayang lang.
Hindi na natin 'to puwedeng ibalik.
-Pambihira naman. -Sayang.
Pero ang sarap.
Sayang 'to. Ano'ng gagawin natin?
Linisin mo 'yan!
Gamit ang kamay ko?
Ayan!
Mga dok, dahil ginalingan n'yo ngayong araw,
bilang kapitan ng lugar na ito, magbibigay ako ng maiinom.
Ang galing talaga ng kapitan natin!
-Sir, ano po 'yan? -Makgeolli!
Hindi pa ba kayo nakakakita nito?
-Hay. -Salamat, sir.
Wala 'yon.
Professor Seo. Ay, ma'am pala.
Sasalinan kita.
Ayos na 'ko.
Marami na 'kong nainom niyan kanina.
Alam mong hindi talaga ako nagpapakalasing.
'Yon ang prinsipyo ko…
Bakit ka naman tatanggi sa inuman sa ganitong kasiyahan?
Hindi mo ba naiisip ang nararamdaman ng makgeolli na 'to?
Wala ka namang operasyon bukas, uminom ka na lang.
Hindi ka talaga mapigil.
Paano ka nakapag-aral ng medisina sa ganiyang ugali?
Ano'ng sinabi mo?
Hindi mo ba 'ko narinig?
Hindi kita narinig, ulitin mo nga nang limang beses.
Lagyan mo pa ko.
Malakas akong uminom.
Dapat laging tinatanggap ang inumin na inaalok ng nakatatanda sa 'yo.
Anong klaseng prinsipyo 'yan?
Ako, hangga't may inumin, iinom ako.
Lagyan mo pa 'ko.
Ganiyan nga. Heto pa, ma'am.
Ano ka ba naman?
Sabi niyang ayaw na niya uminom, e!
'Wag ka namang sumigaw, nasa harap mo lang ako, naririnig kita.
Bakit ba laging magkaaway ang chief natin
at ang chief ng surgical department?
Balita ko malapit silang magkaibigan no'ng college.
Sa sobrang lapit nila, pinakilala no'ng chief ng Family Medicine
ang kapatid niyang babae sa chief ng surgical department.
Tapos?
Buwisit ka, alam ko na no'ng iniwan mo pa lang ang kapatid ko
para lang magpakasal sa mayamang babae.
-Kakarmahin ka rin. -"Kakarmahin ka rin."
Sawa na 'kong marinig 'yan.
Kasalanan ko bang tumandang mag-isa si Bong-suk?
Malapit na tayong mag-60. Ibig sabihin, 21,900 na araw na tayo.
-Hindi ka ba nahihiya? -Ano, sira-ulo ka ba?
'Wag mo 'kong tawaging sira-ulo, matanda na 'ko para do'n.
-Ano ba'ng problema mo? -Pareho lang naman sila.
Pareho silang hiniwalayan ng asawa nila.
Kalimutan n'yo na nga. Uminom na lang tayo.
-Tagay. -Tagay.
-Ang galing natin ngayong araw. -Uminom ka.
Isipin mo na lang kung gaano kasaya ang makgeolli na 'to ngayon.
Ganiyan nga, isipin mo kung gaano 'to kasaya.
-Ganiyan nga, Professor Seo. -Isa pa.
Sige, sir.
Heto pa.
Ayan.
Ayan na.
Kaya mo 'yan.
Nalasing ka na.
Bakit ang dami mong ininom?
-Pupunta lang ako sa banyo. -Sige.
May tumatawag sa 'kin.
Hello, Mama?
Ano'ng sabi mo?
Ngayon papunta akong…
-Oo. -Baliktad ang phone niya.
Mga buwisit na…
Ano?
-Namamahid ang binti ko. Hay. -Ang tahimik na tulad mo
Na unti-unting lumalayo
May karaoke pala.
Kung hindi man tayo magkikitang muli
'Wag mo 'kong kakalimutan
-'Wag mo 'kong kakalimutan! -'Wag mo 'kong kakalimutan!
Minahal kitang totoo
Ang guwapo mo, Chief Yoon, ang galing mo.
Chief Yoon, ang cute mo. Maraming salamat.
Dito kayong lahat.
Magsayaw at magkantahan tayong lahat.
Professor Seo, tara na!
Rohan Kimberley. Ay, Roy Kimberley pala, tara dito!
Sa huling tren…
Ayos ka lang ba?
Gusto mo bang mahiga sa loob?
Dalhin ba kita do'n?
Susuka ka ba?
Lumuluha na rin ako…
89168…
Ano?
89168…
Ano'ng sabi mo?
Sa abot ng
-Aking naaalala -89168!
Do'n ko nakilala ang mahal ko
Ang tahimik kong minamahal
Na unti-unting lumalayo sa 'kin
-89168! -Kung hindi man tayo magkikitang muli
May nakikita akong mga bituin.
Oo nga, e.
Mabuti naman at hindi na kisame ng ospital ang nakikita ko.
Nakakatuwa naman.
Sabi mo ayaw mong pumunta.
Pero ang ganda, 'di ba?
Basta.
'Di ba sabi mo may video ka ng Whipple procedure na ginawa mo?
Patingin ako.
Hindi ko lang maintindihan.
Gusto mong panoorin 'yon dito?
Oo naman.
Dali na. Patingin ako.
-Heto. -Ayan.
Salamat.
A, gano'n pala.
Marami ba 'kong nainom na makgeolli?
Pupunta lang ako sa banyo.
Bilisan mo.
Baka may iba pa siyang video.
-Happy birthday to you -Happy birthday to you
-Happy birthday, dear my wife -Happy birthday, dear Jeong-suk
-Happy birthday to you -Happy birthday to you
-Totoong, totoo talaga -Totoong, totoo talaga
-Ito na nga 'yon -Ito na nga 'yon
-Mamahalin kita nang buong-buo -Mamahalin kita nang buong-buo
-Mamahalin kita -Mamahalin kita
-Nang buong-buo -Nang buong-buo
Hoy.
Honey!
Ano? Sinong tinatawag niyang honey?
Honey na asawa?
Honey! Tara dito.
Sabayan mo 'kong
kumanta!
DOCTOR CHA
Si Dr. Cha Jeong-suk ang nanay mo?
Totoo ba? Asawa mo siya?
Bakit wala kang ginagawa?
Magtatrabaho na 'ko sa Family Medicine simula bukas.
Masaya akong makatrabaho ka.
Tingin ko, paparating na ang oras para gumawa ng desisyon.
Buwisit ka!
Kapag sinabi ko sa 'yo, baka mahirapan ka.
Hindi ako makapaniwala, kasi parang hindi 'to totoo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Kathrine Fulgencio