DOCTOR CHA
KABANATA 14
PROFESSOR SEO IN-HO
Mama.
Eun-seo!
Suweldo n'yo po ba kaya manlilibre ka?
Siyempre. Full-course 'to, kasama ang dessert.
Ano pong kakainin natin?
Teka. Beef?
Gusto mo 'yon?
Bakit 'di siya sumasagot?
Biglaan ba 'yan?
Sino'ng tinatawagan mo?
Sa ospital 'to.
Mukhang kabado ka kasi Seung-hi ang in charge sa nanay ko.
Ano ba'ng sinasabi mo?
Baka may makarinig sa 'yo.
Makinig kang mabuti.
Baka malaman din 'to ng nanay ko pero 'wag muna ngayon.
'Pag nagkamali ka at nalaman ng nanay ko ang tungkol sa diborsiyo
bago siya magamot at ma-discharge,
lagot ka sa 'kin.
Oo, sige. Pero hindi pa naman tayo naghihiwalay.
Tuloy po kayo.
Nandiyan ka pala.
-Kumusta. -Uy.
Mama, nandito na pala kayo.
Oo, nahihiya nga akong naistorbo ko kayo kasi ang dami n'yong ginagawa.
Hindi po, ayos lang.
'Yong mas abalang tao nga ginagawa 'to sa pamilya nila.
-Pasok na po tayo, Mama. Tara, Ma. -Sige.
Eun-seo, dapat damihan mo ang kain mo, ha?
Nakikita n'yo po 'to? May garter po ang pantalon ko.
Sige, kumain tayo hanggang masira 'yang pantalon mo.
Ang kapal ng mukha mo na akitin ang asawa ko?
-Mama! -Hindi!
-Hindi lang tayo nagkaintindihan! -Mama!
-Nagkakamali ka! -Mama!
Bitiwan mo siya! Bitiwan mo muna siya para makapag-usap tayo.
Ma'am, bitiwan mo siya.
-Ayos ka lang? -Ano'ng gagawin natin?
Mama?
Tingnan mo nga naman.
Ikaw pala ang anak niya na may anak sa kabit niya?
Manahimik ka!
Hindi, Ms. Oh. 'Wag kang makinig sa kaniya.
'Wag mo siyang pakinggan.
Pareho kayo ng anak mo, mga manloloko!
Nasa dugo n'yo ba 'yon?
-Bitiw na sabi, e! -Manahimik ka na!
Ma'am, ano'ng sabi mo?
Sinabi mo bang may kabit at anak siya sa labas?
Oo!
Nangaliwa siya kasama ang first love niya at nagkaroon sila ng anak.
Hindi mo ba alam?
Magandang gabi.
Hala, Lola.
Diyos ko po.
Sandali.
Ms. Kwak.
Pasensiya na.
Uy, tara na.
Saan tayo pupunta?
Ms. Kwak.
Tatawagan kita. Ipapaliwanag ko sa 'yo lahat.
-Halika na. -Ang pangangaliwa ay pangangaliwa!
Ano pa bang paliwanag ang kailangan?
Bitiwan mo ko! Hindi mo 'ko mapipigilan!
Teka.
Lumabas tayo't mag-usap sandali.
Bitiwan mo 'ko.
Ano'ng ginagawa n'yo rito?
Nandito kami para kumain. May iba pa bang dahilan?
Nagkataon lang?
Alam n'yo bang lahat ang tungkol dito?
Ms. Kwak.
Pati kayo Jung-min at I-rang?
Jeong-suk, alam mo rin ba?
Ma.
Mama…
Saan nagpunta si In-ho?
Nagkataon lang po talaga. Akala n'yo ba sinusundan namin kayo?
Pasensiya na.
Naguguluhan lang ako ngayon.
Pero magulo rito ngayon.
Pasensiya na, pero puwedeng sa iba na lang kayo kumain?
Bakit namin gagawin 'yon?
-Seung-hi. -Ayoko nang magtago.
Ayoko nang magmukhang kawawa sa harap ni Eun-seo.
'Pag pumasok ka ro'n, hindi ka magmumukhang kawawa.
Magmumukha kang kasuklam-suklam.
Seung-hi, Eun-seo, sige na.
Gawin n'yo 'to para sa 'kin kahit ngayon lang, ha?
Seo In-ho, lintik ka. Nasa'n ka?
Puwede ba?
Pasensiya na.
Bye.
Pumunta tayo sa bahay ko.
Kasama ba 'ko?
Sa ibang restaurant na may beef na lang ba tayo?
Hindi, ibahin natin ang kakainin natin. Ano'ng gusto mong kainin?
Nagde-date pa rin po ba kayo ni Papa?
Hindi naman kayo kasal at saka wala namang custody issue.
Kaya bakit nagkikita pa rin kayo?
Eun-seo.
Maiintindihan mo kapag may nakilala ka nang gusto mo.
Hindi madali ang mga ganitong bagay.
Naiintindihan ko pong hindi madali.
Gusto mo bang kumain?
Nawalan na po ako ng gana.
Tara po at magpalipas tayo ng sama ng loob.
-Ang anghang. -Maanghang po?
Gumagastos ka sa ganito kaanghang?
Parang nakakagaan ng loob 'pag kumakain ng ganito kaanghang.
Mama, tama na po 'yan. Nagka-gastric cramps ka kailan lang.
Ayos lang. Kakain pa ako nang kaunti.
Medyo nakakaadik pala 'to.
-'Di ba? -Opo.
Mama.
Bumalik na po tayo sa US.
Bumalik na po tayo
at magsimula ulit.
Tayong dalawa.
May
anak ka ba talaga sa labas?
Patawad po, Mama.
Mukhang totoo kasi humihingi ka ng tawad.
Sino ang babaeng 'yon?
Sabi ng babae kanina, first love mo 'yon…
'Wag mong sabihing…
Siya ba ang doktor na gagamot sa 'kin?
Si Professor Choi Seung-hi?
Mama…
Kaya gusto mo akong magpalit ng doktor? Tama ba?
Ang totoo po niyan…
Patawad po, Mama.
Walang kapatawaran ang ginawa ko.
Mga gamot 'to at mamahaling pampaganda
na niregalo sa 'kin ng nanay mo.
Ibalik mo sa kaniya.
Pero wala pong kinalaman ang mga pampaganda--
Naisip kong may kakaiba
no'ng nag-umpisang magregalo ng mga mamahalin ang nanay mo
kasi hindi niya 'to ginagawa dati.
Pero ngayon alam ko na na binilhan niya 'ko ng mga 'to
dahil nakokonsiyensiya siya sa ginawa ng anak niya.
Sa tingin mo matatanggap at gagamitin ko ang mga 'to ngayong alam ko na?
Mama.
Mama, 'wag na po kayong mag-alala.
Maaayos din po 'to.
At pa'no mo aayusin?
Galit din ako sa 'yo.
Naoperahan ka at muntik nang mamatay.
Bakit mo kinikimkim 'to?
Nagtatrabaho kayo ng babaeng 'yon sa iisang lugar.
Ang tindi siguro ng nararamdaman mo na galit araw-araw.
Sige.
Wala nang silbing sabihin ko pa kung ano ang tama at mali.
Pero, In-ho.
Opo, Mama.
Nagkakamali ang mga tao.
Pero…
ang pagkakaiba ng tao sa hayop,
ang tao, pinagsisisihan ang kasalanan nila at humihingi ng tawad.
Anuman ang mangyari sa inyong dalawa,
dapat taos-puso kang humingi ng tawad sa anak ko na nasaktan mo.
Mama, mali po ang ginawa ko.
Habang-buhay po akong magsisisi at hihingi ng tawad.
Kausapin mo po siya para magbago ang isip niya.
Gusto niyang makipagdiborsiyo.
Bahala na kayong dalawa riyan.
Tumayo ka. Kailangan kong pumunta sa ospital.
Pupunta po sa ospital?
Kukunin ko ang mga gamit ko.
Mama, hindi ka pa po puwedeng makalabas. Bukas na lang po tayo umalis.
Ikaw na'ng bahala sa mga dapat gawin.
Gusto kong makatulog nang mahimbing sa sarili kong bahay.
Tingnan po muna natin ang resulta bago kayo umuwi.
Kung ikaw ako, gugustuhin mo bang manatili rito?
Oo, si Cha Jeong-suk ito.
Ngayon na?
Lumabas na ang resulta ng brain MRI ng pasyente.
Dalawang buwan nang sumasakit ang ulo niya, 'di ba?
Gano'n nga po.
Kung titingnan mo 'to,
maputi sa kanan ng gitnang cerebral artery.
Nagkaro'n ng cerebral infarction dahil 'di nakadaloy ang dugo ro'n.
Kung titingnan mo simula sa right internal carotid artery
at ng left vertebral artery, parehong may signs ng stenosis.
Pero buti na lang at puwede kaagad siya na mag-fibrinolytic therapy.
Gusto naming umpisahan 'to kaagad.
Sige po.
ANGIOINTERVENTION ROOM
Dok.
Nag-alala ka siguro.
Natunaw nang maayos ang lahat na namuong dugo.
Gagaling siya kaagad, pero magkakaiba rin bawat kaso.
Titingnan namin ang vitals at mga sintomas niya sa ICU
at susubaybayan ang lagay niya gamit ang imaging tests.
Sige po.
Salamat po, Professor.
Sige.
Mama.
Ayos na ba?
Oo naman po.
Ayos na. Maayos ka na.
Ha?
CHOI SEUNG-HI NASA OPISINA
PANGALAN NG PASYENTE: OH DEOK-RYE DIAGNOSIS: RA (RHEUMATOID ARTHRITIS)
Tinurukan ng maraming localized injections si Ms. Oh Deok-Rye sa mga kasukasuan niya
at na-admit pagkatapos magpatingin sa iba't ibang department.
Pero na-depress siya kasi hindi pa nababawasan ang sakit.
Alalang-alala siguro si Dr. Cha.
Ano ba kasi ang problema?
Masakit ang parehong balikat niya pati ang leeg at mga hita niya.
Grabe ang paninigas ng katawan niya sa umaga kaya mahirap gumalaw.
Hindi rin makaakyat ng hagdan.
Sa anim na buwan, bumaba ng anim na kilo ang timbang niya,
may hot flashes at asthenia,
kaya na-diagnose at ginamot siya para sa rayuma.
Pero hindi gumaling.
Wala bang problema sa mga lab at image test niya?
Tumaas ang ESR at CRP niya. Normal naman ang tumor marker niya.
Gano'n din ang ANA, RF at Anti-CCP niya.
Ang electromyography at electroneurography test niya,
at kahit ang WBBS niya normal din.
Uminom na ba siya ng fibromyalgia o ng psychiatric medication?
Oo, pero wala masyadong epekto.
Wala ring problema sa lahat ng neurological exams niya.
Mama.
Ano pong ginagawa mo? Bakit ka nag-e-empake?
Sinabi ko na sa 'yong uuwi na 'ko.
Ba't pa 'ko mananatili rito?
Kailangang magamot ka!
Sino ba'ng nagsabi na hindi ako magpapagamot?
May mga ospital naman kahit saan.
Bakit ako magpapagamot sa mga lintik na nanakit sa anak ko?
Mama naman. 'Wag kayong ganiyan.
-Mama naman. -Alis diyan.
-Mama, 'wag mong gawin 'to. -Alis!
Bitiwan mo 'ko.
Doktor sa ospital na 'to ang anak mo!
Mama.
Hindi po kayo puwedeng magpagamot sa ibang ospital…
pero ako…
ako…
Ayokong magsakit ka nang hindi mo ako kasama.
Ni ayaw kong isipin 'yon.
Mama, hindi ko po magagamot ang sakit n'yo,
pero kahit papa'no, makakasama n'yo 'ko rito.
Kung hindi mo 'ko kasama…
sasabihin mo na naman po na ayos ka lang.
Huwag ka ngang umiyak, ang tanda mo na.
Ayoko ko pong may sakit ka.
Alam n'yong hindi lang ako ang nagsasabi nito, 'di ba?
Ang Gusan University Hospital ang pinakamagaling sa bansa.
Siyempre alam ko. Dito nagtatrabaho ang anak ko, 'no.
At…
At ano?
May employee discount ako rito.
Hay, naku!
Grabe ka.
Pambihira.
Mama, dapat po kayong magamot at magpagaling kaagad, ha?
Alam mong ikaw na lang ang natitira sa 'kin, 'di ba?
Magpagaling ka kaagad, ha?
Pasok.
Ano'ng maipaglilingkod ko…
Hello po.
Bakit ka pumunta rito?
Wala akong gaanong oras, kaya siguro sa susunod--
Patawad po.
Para sa ano?
Dahil nasaktan ko po ang braso ni Eun-seo.
Balita ko po hindi siya makakapasok sa gusto niyang art school ngayong taon.
Kay Eun-seo ka dapat humingi ng tawad.
Hihingi rin po ako ng tawad kay Eun-seo.
Gagawin ko po 'yon.
Pero pumunta po ako rito para humingi ng pabor.
-Pabor? -Makipaghiwalay na po kayo sa papa ko.
Alam kong nauna kayo sa mama ko.
Sinabi sa 'kin lahat ni Eun-seo.
At sabi niya ibigay ko na sa kaniya ang papa ko.
Maaaring hindi
perpektong ama ang papa ko.
Pero kahit na po, natatakot pa rin akong mawala siya.
Hindi ko aasahang walang kapalit ang pabor na 'to.
Tatanggapin ko rin ang parusa.
Hindi na po ako tutuloy
sa art school…
tulad ni Eun-seo.
At…
iligtas mo rin po ang lola ko.
I-rang.
Ang haba na ng buhok mo.
Para ka nang dalaga.
Lola, dalaga na po talaga ako.
Naku, talaga lang, ha.
Para sa 'kin baby ka pa rin.
-Halika rito. -Dalaga na po ako.
I-rang.
No'ng apat o limang taong gulang ka,
sinusundo kita sa daycare, tapos tumatakbo ka sa 'kin.
Sumisigaw ka ng "Lola!" tapos yayakap sa 'kin.
Grabe.
Ang ganda-ganda mo no'n, parang sasabog ang puso ko.
Kahit ngayon, gumagaan ang pakiramdam ko
tuwing naiisip ko 'yon.
I-rang.
Hindi ko napalaki ang mama mo
na may pag-aaruga at pagmamahal na mayro'n ka.
Kaya siguraduhin mong mamahalin mo nang husto ang mama mo.
Opo.
Hala.
Naglalambing ka na naman ba sa Lola mo?
Maysakit si Lola. Bumaba ka na d'yan, bilisan mo.
Mama, sabi po ni Lola mas maganda raw ako kaysa sa 'yo.
-Ma, sinabi n'yo ba talaga 'yon? -Naku, 'wag mong pansinin 'yon.
Paano n'yo nasabi 'yon. Dapat mas maganda ang anak n'yo.
Tingnan mo.
Tinatakot mo naman ako.
Hindi ka ba nagugutom? Gusto mong kumain?
May oras ka ba ngayon?
Napakakomportableng mamasyal habang nakaupo nang ganito.
Dapat magpagaling na po kayo at maglakad na.
Ayokong itinutulak kayo sa wheelchair.
Jeong-suk.
Po?
Ang ganda ng mga bituin.
Oo nga po.
'Wag mong isipin na napakamiserable ng buhay mo.
Hindi puwedeng puro maganda lang ang buhay.
Nandiyan naman sina Jung-min at I-rang.
At pagkatapos ng maraming paikot-ikot, naging doktor ka na ulit.
Oo nga po.
Kung mamamatay ako ngayon, hindi ako masyadong malulungkot.
Aalis ako na maraming nakitang magagandang bagay.
Totoo 'yon.
Ano?
Pinatay ba natin ang ilaw?
Pinatay ba natin?
-Bulaga. -Lola.
Ginulat n'yo 'ko.
Ano 'to? Hindi ko naman birthday.
Para sa birthday lang po ba ang party?
Hinanda namin 'to para mapangiti kayo.
Ito pa! May mga regalo rin po.
Hala.
Ang mamahal nito.
Sa'n kayo kumuha ng pera?
Inipon ko po ang baon ko.
Noong nagbabahay-bahayan tayo no'ng maliit pa 'ko,
natatandaan ko po 'yong sinabi n'yo na gusto n'yo ng trench coat
at magandang handbag na tulad ng kay Audrey Hepburn.
Si Jung-min po ang bumili ng handbag.
Nagbahay-bahayan tayo bago ka pa mag-elementary.
Natatandaan mo pa 'yon?
Grabe.
Kanino n'yo kaya namana ang pagiging matalino?
Ano pong kanino?
Mana sila sa mama nila.
Lola, 'yong kandila po.
Ang saya n'yo po siguro, Ma.
OH DEOK-RYE
Ang ganda.
Mama, tingnan n'yo po.
Ako po ang pumili niyan.
EUN-SEO MAMA, ANONG ORAS PO KAYO UUWI?
MARAMI PA AKONG KAILANGANG TINGNAN KAYA GAGABIHIN AKO
'WAG MO NA AKONG HINTAYIN AT MATULOG KA NA
MAHAL KITA, ANAK
Kumusta ka, Dr. Choi?
Kumusta na riyan?
Tinawagan kita kasi may gusto akong itanong.
Ang totoo niyan, may pasyente akong hindi malinaw ang diagnosis.
At mukhang katulad 'to sa pasyenteng
may giant cell arteritis na may PMR no'ng nasa States pa 'ko.
Ano ang mga sintomas?
Masakit ang parehong balikat niya, leeg at mga hita,
kaya ni hindi siya makaakyat sa hagdan.
May sinat din siya, naninigas ang katawan sa umaga at bumaba ang timbang.
Sa mga laboratory blood test naman, maliban sa pagtaas ng ESR at CRP,
normal ang ibang resulta niya, pati na ang rheumatoid factor at anti-CCP.
Normal din ang EMG niya, NCV test at bone scan ng buong katawan.
May nakita lang na paglala ng sakit sa MRI na kinunan sa ibang clinic.
At nagpa-t-PA siya para sa stroke noong nakaraan.
Ano sa tingin n'yo ang sakit na 'to, Professor?
Base sa mga sinabi mo, 'wag dapat isantabi ang PMR.
Pero hindi karaniwang sakit ng mga Asyano ang GCA.
Dahil 30% hanggang 50% ng mga GCA ay may kasamang PMR,
mas mabuting ipa-biopsy mo muna.
Tapos irerekomenda kong subukan ang steroids at tingnan ang mangyayari.
Maraming salamat sa payo mo, Doktor.
Sige.
Wala pa rin bang balita kung babalik ka sa US?
Hindi pa ako nakakapagdesisyon.
Tatawagan ulit kita 'pag nakapagdesisyon na 'ko.
Sige. Sabihan mo 'ko.
Gusto kitang makita ulit.
Jeong-suk.
Ma'am.
Hala.
Marami ka sigurong ginagawa. Bakit pumunta ka pa rito?
Ma'am.
'Wag n'yo pong sabihin 'yan. Siyempre bibisita ako.
Ang hirap, 'no?
Hindi, ayos lang naman.
Hindi mo na dapat binili lahat 'to.
Ang payat ng nanay mo.
Wala pa bang diagnosis?
May iba't ibang test pa silang ginagawa.
Tinitingnan ko rin.
Pero hindi madali.
Jeong-suk.
Professor ang kaibigan ng kapatid ko
sa Neurology Department ng Aseong Hospital.
Ano kaya kung dalhin mo ang nanay mo ro'n?
Aseong Hospital?
Kumusta ang Neurology Department nila?
Ano pa ba'ng masasabi ko? Sila ang pinakamagaling sa bansa.
Alam kong gusto mo na kasama mo ang nanay mo,
pero ang pagpapagamot niya ang pinakaimportante.
Pag-isipan mo 'yon kung walang mangyayari dito.
Papakiusapan ko 'yong professor na 'yon na bantayan nang husto ang nanay mo.
Ano po 'yon, Chief.
Si Ms. Oh Deok-rye?
Pupunta ako agad diyan.
Dr. Cha.
May sasabihin ako tungkol sa nanay mo.
Dito mo na sabihin sa 'kin.
Nag-biopsy ako pagkatapos kong tanungin ang kondisyon ni Ms. Oh
sa mga professor sa Rheumatology at Neurosurgery Department.
Base sa biopsy ng temporal artery niya,
may large cell infiltration at intimal hyperplasia.
Giant cell arteritis ito.
Hindi delikado ang lagay ng nanay mo,
pero nagka-cerebral infarction siya dahil sa GCA.
Ang diagnosis ko, may polymyalgia rheumatica ang nanay mo.
Balita ko lilipat na siya ng ospital.
Kahit lilipat pa siya, pabigyan mo muna siya ng prednisone.
Ang mas mabuti, dito mo na siya ipagamot.
Hindi mo lang siya nanay,
pero pasyente ko rin siya.
At saka,
alagaan mo rin ang sarili mo.
Parang may sakit ka.
Kumusta.
Uy, Dr. Cha. Nandito ka rin pala.
Ms. Oh Deok-Rye, kumusta ho ang pakiramdam n'yo ngayon?
Mas mabuti na kaysa dati.
Halos hindi na sumasakit ang balikat ko,
at may lakas na ang mga binti ko para makapaglakad.
Maraming salamat, Professor.
Kay Professor Choi ka dapat magpasalamat.
Pinaghirapan 'to ni Professor Choi.
Susubaybayan ka namin ng ilang araw.
Puwede ka nang lumabas pagkatapos.
-Sige. -Salamat po sa kabutihan n'yo.
Dr. Cha, ang dami mo nang pinagdaanan.
Puwede ka nang magpahinga.
Sige po, ma'am.
Ano 'yon?
Salamat…
sa paggamot sa nanay ko.
Pero hindi ibig sabihin no'n na napatawad na kita.
Hindi.
Hindi kita mapapatawad.
Pero, nagpapasalamat pa rin ako sa ginawa mo.
Naisip ko lang na dapat akong magpasalamat.
Pinuntahan ako ni I-rang.
Humingi siya ng tawad kasi sinaktan niya si Eun-seo.
At sabi niya, 'di raw n'ya itutuloy ang art school ngayong taon.
Sabihin mong pumasok siya sa eskuwelahang gusto niya.
'Di niya na kailangang makonsiyensiya tungkol kay Eun-seo.
Masyado nating…
nasasaktan ang mga anak natin.
Parang may masamang mangyayari.
DIVORCE APPLICATION (APPOINTMENT OF PARENTAL RIGHTS)
SEO IN-HO, CHA JEONG-SUK
Ano 'to?
Hindi pa ba halata?
Divorce application 'yan.
Mas maganda kung magkasundo tayo kaysa mag-trial, 'di ba?
Sasabihin ko sa 'yo lahat na kailangang papeles
kaya sabihin mo kung kailan ka puwede.
Puwede akong pumuntang mag-isa para ibigay ang papeles.
Bakit ikaw lagi ang nasusunod?
'Di puwedeng makipaghiwalay nang mag-isa.
Hindi ako makikipagtulungan kung gagawin mo kung ano'ng gusto mo!
Ang ibig kong sabihin,
kailangan mo ba talagang gawin 'to ngayong nagpapagaling pa ang nanay mo?
Oo, kailangan kong gawin 'to.
Ang diborsiyong ito ang pinakaimportante sa 'kin.
Ang anak kong babae.
Ang mga anak mong babae ang nagdurusa.
Nasasaktan ang mga bata dahil sa 'tin.
Nagpapagaling na ang nanay ko,
at ayoko nang gumawa ng dahilan para hindi matuloy 'to.
Gusto kong tapusin na kaagad 'to.
Hindi ako makikipagdiborsiyo!
Kaya kung gusto mo 'kong idiborsiyo,
dalhin mo 'to sa korte.
Nakakagulat 'yang tapang mo.
Ikaw ang asawang nagkamali! Ikaw ang dahilan ng diborsiyo!
Kaya nga nakiusap at humingi ako ng tawad!
At ginagawa ko ang lahat para mapasaya ka!
Kung dadalhin mo 'to sa korte…
Pipigilan ko ang diborsiyo,
kahit maubos pa lahat ng kayamanan ko.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Pumupunta tayo rito noon para makaiwas sa mga katrabaho.
Alam ko.
Sabi mo gagawin mo ang lahat para sa asawa mo,
kaya bakit pumunta ka sa lugar na madalas nating puntahan?
Pumunta lang ako.
Ano'ng magagawa ko kung dinala ako rito ng mga paa ko?
Ibig kong sabihin,
ano ba'ng nangyayari?
Nililibre mo ako ng maiinom sa ganitong lugar?
Hay naku, dapat bang ikaw parati ang manlibre?
Gusto kong ilibre ka rin minsan.
Cheers.
Naku, mukhang kalmado ka na ngayong nagpapagaling na ang nanay mo.
Siguro dahil do'n, pero pakiramdam ko nagmamadali ako.
Ano?
Sinabi ko kay In-ho na gusto kong makipagdiborsiyo.
Talaga?
Binigay ko na sa kaniya ang papeles.
Ano'ng sabi niya?
Ayaw niyang makipagdiborsiyo.
Dalhin ko raw 'to sa korte.
Nababaliw na ba siya?
Patawad!
Pasensiya na talaga, Seung-hi. Dapat sa 'kin mamatay na.
'Di ba?
Tumahimik ka nga.
Ang buhay ko ay parang…
parang damit na mali ang pagkakabutones sa simula pa lang.
Ang mga butones na 'to,
nakadikit ang mga 'to sa yo,
pero nagkamali ako na idikit 'to kay Jeong-suk.
Sinubukan kong buksan at ibutones ulit. At paulit-ulit kong sinubukan.
Pero sa bandang huli,
nalaglag lahat ng butones.
Kasalanan ko 'to lahat, 'di ba?
Buti alam mo.
Pero ngayon gusto niyang makipagdiborsiyo?
Diborsiyo!
Pa'no niya nagawa sa 'kin 'yon?
Marami akong pagkakamali.
Pero…
lumuhod pa nga ako
at nagmakaawang patawarin niya.
Lumuhod ka?
Oo!
Bakit mo sinasabi sa 'kin 'to?
Dahan-dahan lang sa pag-inom.
Oo naman.
Ayos lang na magkaro'n ulit ng bagong buhay.
Marami pang ibang matatabang isda sa dagat.
'Pag wala na kayo ni Seo In-ho, puwede na kayo ni Roy Kim.
Ano bang kalokohan 'yang pinagsasabi mo?
Anong kalokohan?
Makatuwiran ang suspetiya ko.
Hoy, pa'no naging makatuwiran 'yan?
Umamin ba siya na may gusto siya sa 'kin?
Naku.
Sige, ikaw naman ang magsalita.
Tungkol kay Jeong-suk.
A…
Hindi.
Hindi naman.
Puwes.
Hindi niya sinabi 'yon.
Pero wala ka ba talagang nararamdaman sa kaniya?
Hoy.
Wala na 'kong lakas para isipin pa 'yan.
May sakit ang nanay ko.
Makikipagdiborsiyo na 'ko.
Nasa grade 12 ang anak ko. Nagtatrabaho ako.
Ang dami kong iniisip.
Pero kung matuloy ang diborsiyo, ayos lang ba talaga sa 'yo
na makitang magkasama na sina Seo In-ho at Choi Seung-hi?
Magkakaro'n ba talaga sila…
ng magandang buhay nang magkasama?
Kung ako si Seung-hi,
sa wakas makikita ko na ang totoo.
Kunyari may limited handbag na gustong-gusto mo
at nag-aalala ka na muubusan ka.
Pero oras na maging sa 'yo na 'yon,
hindi magtatagal ang kasiyahan mo rito.
Itatago mo lang sa aparador mo at makakalimutan na 'to.
Totoo 'yan.
Ano ba!
Uy, magkaiba ang handbag at lalaki.
Magkaiba nga.
Mas maganda ang handbag.
Cheers.
Ayos.
Umayos ka nga.
Tumayo ka na.
Tayo!
Sabi nang tayo!
Talaga naman.
Sige na, isa, dalawa.
-Tumawag ka ba ng designated driver? -Tumawag ako kanina.
Mauna ka na.
Maglalakad muna ako at tatawag na lang ng taxi.
Sige.
-Ingat sa pag-uwi. -Sige.
Jeong-suk.
'Wag kang mag-alala.
Sige na.
-Ingat. -Ingat.
-'Wag kang madadapa, ha. -Oo na.
-Ingat sa pag-uwi. -Sabing oo na, e!
Maganda na may mapupuntahan kayong dalawa kahit maghiwalay kayo.
Pupunta si Seo In-ho kay Choi Seung-hi.
At si pupunta si Cha Jeong-suk kay Roy.
Hindi.
Hindi naman.
Talaga?
Alam kong puwedeng makagulo
kay Dr. Cha ang nararamdaman ko.
Kaya hindi muna…
sa ngayon.
Sabihin na nating nagpatay-malisya ako at sinabing, "Hindi."
Mas nakakatakot 'yan kaysa sabihing gusto mo siya.
Malungkot ako.
Sobrang lungkot.
Kailangan ko pang uminom.
PROFESSOR PARK HO-WON
Hindi makakonekta. Ililipat sa voicemail…
Itinakas niya ba ang pera ko at nagtatago na?
Hindi naman tama na tawagin akong mangangalunya.
Tapos ngayon wala na rin ang pera ko.
Teka, kailangan ba 'tong i-report sa pulis?
Mama, ang aga n'yong nagising.
Bakit nagpa-umaga ka na hindi man lang tumawag?
Magdamag ka bang may inoperahan?
Opo, ang hirap operahan no'ng pasyente.
Uy.
Galing 'to sa korte. Ano 'yan?
Sa korte?
SEOUL FAMILY COURT PARA KAY SEO IN-HO
PETISYON PARA SA DIBORSIYO
Naku, petisyon ba 'yan para sa diborsiyo?
Ano ba naman!
Magdidiborsiyo ba talaga kayong dalawa?
Ano ba'ng ginagawa mo? Dapat binabalikan mo na siya ngayon!
Mamamatay ako sa 'yo.
Sa ganitong paraan pala nasisira ang pamilya.
Ano ba 'to? Ano'ng ibig sabihin nito?
Alam mo kung ano 'yan.
Bakit mo 'ko pinadalhan ng petisyon
pagkatapos humiling na magkasundo tayo na magdiborsiyo?
Makikipaghiwalay ka na ba talaga sa 'kin?
Gustong-gusto mo ba talaga 'to?
Gusto ko sanang tahimik na tapusin 'to sa magkasundong pagdiborsiyo.
Pero tumanggi ka.
Sabi mo dalhin ko sa korte.
Inaasahan ko na 'yon kaya pinaghandaan ko 'yon.
Akala mo gusto ko talaga 'yon.
Sinabi ko lang 'yon kasi ayoko ng diborsiyo!
Hindi mo ba naiintindihan 'yong nagpapahiwatig lang?
Sinasabi ko sa 'yo na determinado akong makipagdiborsiyo.
Ano ba ang totoong rason…
kung bakit gustong-gusto mong makipagdiborsiyo?
Ano'ng gusto mong sabihin?
Dahil ba sa lokong 'yon?
Si Roy Kimberley?
Huwag kang makakasiguro.
Sa tingin mo may gusto sa 'yo ang disenteng lalaking 'yon?
Talaga lang, ha.
Naku.
Ikaw ang pinakawalang-kuwentang talunan na nakita ko.
Maraming salamat at tinulungan mo 'ko
na mawala ang katiting na pagmamahal na nararamdaman ko pa sa 'yo.
Naku.
Huwag kang basta lang umalis.
Hindi pa tayo tapos mag-usap!
Ms. Park, puwede ko bang mahiram ang chart ni Shin Gyu-seon?
Sandali lang.
Hello?
Hello? Sa Women's and Juvenile Affairs Division 'to ng Seocho Police Station.
Si Roy Kimberley po ba ito?
Tumawag ako para ipaalam sa 'yo ang magandang balita.
Magandang balita?
Dr. Cha!
May maganda bang nangyari?
Oo.
At gusto kong ikaw ang unang makaalam.
Talaga?
Nahanap mo na talaga ang pamilya mo?
Hindi ako makapaniwala.
Makikipagkita ka ba sa kanila?
Oo.
Sabi nila mayro'n akong nakakatandang kapatid na lalaki at babae.
Gano'n pala.
Pinalaki sila ng mga magulang ko, kaya nagtataka ako kung ba't ako pinaampon.
Balita ko na ang mga pamilya na hirap sa pera noon
ay pinapaampon minsan ang bunso nila.
Nang sa gano'n, makakapag-college siya sa maayos na lugar.
Ano'ng silbi ng maayos na lugar kung wala namang mga magulang?
At hindi ko rin makita ang silbi ng college.
Pero gusto ko pa rin silang makilala.
-Interesado ako. -Oo, dapat mo silang makilala.
Pero…
'wag ka masyadong umasa.
Hindi dapat umasa. Tatandaan ko 'yan.
Pero, Dr. Cha,
may hihingin sana akong pabor.
Ano 'yon?
'Pag nakipagkita ako sa pamilya ko,
puwedeng samahan mo ako?
Alam kong marami kang inaalala, pero sana samahan mo 'ko.
Kinakabahan talaga ako,
sa totoo lang.
Pasensiya na pero pa'no ba mag-apply ng leave of absence?
May problema ba?
Balak kong pumasok sa pagkasundalo, kaya gusto lang munang tingnan kung pa'no.
Mahihirapan ka kung ngayon ka magsusundalo.
Tapusin mo muna ang residency mo.
Ano'ng sinabi mo?
Ulitin mo nang dahan-dahan.
Magsusundalo ako.
Hindi ko hihilingin na hintayin mo ako.
Akala ko pagkatapos pa ng residency mo.
Kailangan kong mag-isip.
Hindi lang dahil sa nangyari kay Ms. Yoo Ji-seon.
Gusto kong makahanap ng specialty na babagay sa 'kin.
Pumunta lang ako sa Surgery Department dahil sa tatay ko.
Oo naman.
Desisyon mo 'yan kaya ayos lang sa 'kin.
Pero nakikipaghiwalay ka na ba sa 'kin?
Hindi ko sinabi 'yan.
Sinasabi ko lang na hindi mo 'ko kailangang hintayin.
Hoy, magsabi ka ng totoo.
Magiging masaya ka ba kung makikipag-date ako sa iba?
Siyempre hindi.
E di sabihin mong hintayin kita!
Linawin mo.
Sige.
E di hintayin mo 'ko.
'Wag kang makikipag-date sa iba, ha.
Uy.
Nakatingin silang lahat.
Grabe 'to.
-Puwede mong gawing ganito. -Oo, sige.
Dr. Cha, makakalabas na ngayon ang nanay mo, 'di ba?
Oo.
Maraming salamat sa pag-alaga sa nanay ko.
Naku, wala 'yon.
Masaya kami na malusog siyang uuwi.
-Hindi ka ba pupunta sa kuwarto niya? -Papunta na nga ako.
-Sige, galingan mo. -Ikaw rin.
Mama.
JEONG-SUK
Salamat sa 'yo, makakalabas na ako.
Opo.
Salamat dahil napagaling mo ako kahit walang ibang nakagawa no'n.
Akala ko manghihina na lang ako at mamamatay nang ganito.
Pero pakiramdam ko parang nabuhay ulit ako.
Nandito ako para ibigay 'to sa 'yo bago ako umalis.
Walang pera diyan,
kaya 'wag ka masyadong umasa.
PARA KAY DOCTOR CHOI SEUNG-HI…
'Pag tinitingnan kita, sa isang saglit,
nakakaramdam ako ng awa at pagmamahal sa 'yo na parang anak.
Pero kahit wala na ang pagmamahal ko sa 'yo,
nararamdaman ko pa rin ang awa.
Medyo nag-iba na ang pananaw ko sa mundo
pagkatapos magkasakit nang malubha.
Dati, parang balewala lang ang buhay ko,
pero ngayon, napakaimportante na nito.
Mama, gusto mo po ng tubig?
Kaya gusto kong magpakabait na sa natitira pang panahon sa buhay ko.
Huli na siguro, pero 'yon ang napagdesisyunan kong gawin.
Sinasabi ko 'to sa 'yo bilang kapuwa babae at ina.
'Wag mong sayangin ang pagkakataon na maging mabuting tao at ina.
Simula ngayon, maging marangal ka na.
Saka mo pa lang mahahanap ang totoong kaligayahan.
Kinakabahan ka ba?
Oo.
Salamat
dahil sinamahan mo 'ko.
Sabihin nating bumubuo ako ng magandang koneksiyon.
Puwede ka nang pumasok. Naghihintay na ang pamilya mo.
Sige.
Sana maging masaya ka habang kasama mo sila.
Maghihintay ako rito.
-Sige. -Kaya mo 'yan.
Kinakabahan ako.
Hello.
-Ako po si Roy. -Masaya akong makilala ka.
Maupo ka.
Siya ang papa natin.
Sila ang nakababata kong kapatid na babae at lalaki.
Masaya po akong makilala kayong lahat.
Lumaki ka nang maayos.
Lumaki kang mabuting tao.
Balita ko doktor ka.
Opo.
Ang nagawa lang na mabuti ng babaeng 'yon
ay mamatay nang maaga.
Kung pinalaki ka ng nanay mo, mahirap ka siguro ngayon.
Papa.
Bakit mo sinasabi 'yan dito?
Dederetsahin na kita.
Dahil doktor ka, madali mo 'tong maiintindihan.
Dahil sa tatay natin kaya ka namin nahanap.
May acute leukemia ang tatay natin.
Kaya…
kailangan namin ng puwedeng gumawa ng bone marrow transplant.
Maayos ba ang pagkikita n'yo?
Oo.
Gusto ko sanang makilala ang nanay ko…
pero namatay na siya.
Gano'n ba?
Kumusta naman 'yong ibang miyembro ng pamilya mo?
Kamukha mo ba sila?
-Babalik ka na ba sa ospital? -Oo.
Ikaw?
Oo, ako rin.
E di tumawag na tayo ng taxi.
Sige.
Professor Kim.
Gusto mong tumakbo papunta sa ospital?
Galing dito?
Sandali.
9.8km mula rito hanggang ospital.
Kaya nating takbuhin 'yon, 'di ba?
Pero hindi ko dala 'yong sapatos ko.
Magkaparehas tayo.
Oo nga.
-Pareho ba tayo ng gusto? -Pareho ba?
Takbo na tayo?
Tara?
Mukhang pagod na pagod ka.
Oo.
Tumakbo ako kahapon, kaya pagod na pagod ako.
Dapat lang 'yan para mapanatili 'yang katawan mo, sa edad mong 'yan.
Sinabi mo pa.
Dr. Cha, alam mo ba na ikaw ang Resident of the Month?
Ano?
Ako?
PINAKAMAHUSAY NA EMPLEYADO NG BUWAN DR. CHA JEONG-SUK, FAMILY MEDICINE
Ang galing nito.
Salamat.
DOCTOR CHA.
Bilisan mo.
Napabayaan ko ang sarili ko.
May naiambag ka ba kahit isa para mabuo ang mga pag-aaring 'to?
Alam mo bang may sakit ang asawa mo?
Hindi ko kailangan ang atay mo.
Bigyan mo 'ko ng kahit isang pagkakataon.
Mukhang ido-donate ni Professor Roy ang atay niya.
Ibibigay ko sa kaniya ang atay ko. Kaya bakit ka ba nakikialam?
Mamili ka.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Joan G. Cabato