(คุณหมอชา)
(ตอน 14)
(อาจารย์ซออินโฮ)
แม่
อึนซอ
นี่จะเลี้ยงหนูเพราะเป็นวันเงินเดือนออกเหรอ
แน่นอนสิ เดี๋ยวแม่เลี้ยงจัดเต็ม รวมของหวานด้วยเลย
เมนูอะไรเหรอ
เมนูเหรอ เนื้อวัวมั้ง
ดีไหม
ทำไมไม่รับสายเนี่ย
มีเรื่องด่วนอะไรเหรอ
โทรหาใครไม่หยุดเลย
ก็ที่โรงพยาบาลน่ะสิ
คุณคงอกสั่นขวัญหายที่ซึงฮี เป็นอาจารย์หมอที่ดูแลแม่ฉันสิท่า
พูดอะไรของคุณ
เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินหรอก
คุณนั่นแหละฟังให้เต็มหูซะ
สักวันแม่ฉันต้องรู้เรื่องก็จริง แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้
ถ้ามีวันไหนที่คุณพลาด จนทำให้แม่ฉันรู้เรื่องการหย่าของเรา
ก่อนที่ท่านจะรักษาเสร็จและได้กลับบ้าน
รู้ไว้ซะว่าฉันจะไม่อยู่เฉยแน่
แน่นอนอยู่แล้ว แต่เราไม่เคยหย่ากันนะ
เชิญครับ
อยู่นี่กันแล้วสินะ
- ครับ - อือ
คุณแม่ยาย มาแล้วเหรอครับ
อือ ฉันรบกวนคนที่งานยุ่งจนได้
ไม่ครับ ไม่เป็นไรเลย
ขนาดคนที่งานยุ่งกว่านี้ ยังปลีกเวลาได้เลย
- เข้าข้างในกันค่ะ คุณแม่ ไปกัน - อือ
อึนซอ วันนี้ต้องกินให้เยอะๆ เลยนะ โอเคไหม
เห็นนี่ไหม วันนี้หนูใส่กางเกงยางยืดมา
โอเค งั้นกินให้กางเกงตัวนั้นปริกันเลย
กล้าดียังไงมาอ่อยผู้ชายของฉัน
- คุณแม่ - เดี๋ยว
- เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า - คุณแม่
- เธอเข้าใจผิดมหันต์แล้ว - คุณแม่
ปล่อยนะคะ ปล่อยก่อนแล้วมาคุยกันดีๆ
คุณป้าครับ ปล่อยมือก่อนแล้วมาคุยกัน
- คุณแม่โอเคไหมครับ - ทำไงดี
คุณแม่งั้นเหรอ
ให้ตายสิ
นี่น่ะเหรอ ลูกชายที่มีชู้จนได้ลูก
เงียบปากนะ
ไม่นะ คุณแม่ลูกสะใภ้ ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ
อุดหูไว้
แม่กับลูกหลายใจเหมือนกันไม่มีผิด
เอกลักษณ์ประจำตระกูลหรือไง
- ปล่อย - เงียบหน่อยสิคะ
เมื่อกี้คุณป้าว่าไงนะคะ
ตาคนนี้มีชู้จนได้ลูกมางั้นเหรอคะ
ใช่ค่ะ
เขาเล่นชู้กับรักแรกจนได้ลูกสาว
คุณป้าไม่รู้เหรอ
เชิญครับ
อ้าว คุณย่าครับ
โธ่เอ๊ย
คือว่า
คุณนายกวัก
ผมขอโทษนะครับ
นี่ ไปกันเถอะ
ไปไหนเล่า
คุณนายกวัก
ไว้เดี๋ยวผมจะติดต่อไปนะครับ แล้วผมจะอธิบายทุกอย่างให้ฟัง
- ไปเถอะที่รัก - นอกใจก็คือนอกใจไง
ยังจะอธิบายอะไรอีก
ปล่อย ฉันไม่ยอมหรอกนะ
เดี๋ยวก่อน
ออกไปคุยกันก่อนแป๊บนึง
ปล่อยนะ
ทั้งสองคนมาทำอะไรที่นี่
มาร้านอาหารจะทำอะไรได้ ก็ต้องมากินข้าวสิ
บังเอิญเหรอ
ทุกคนรู้เรื่องอยู่แล้วเหรอ
คุณแม่ลูกเขย
จองมินกับอีรังด้วยเหรอ
จองซุก แกก็รู้อยู่แล้วเหรอ
แม่
แม่…
ลูกเขยซอหายไปไหน
ก็บังเอิญน่ะสิ คิดว่าเราเป็นพวกย่องตามพ่อเหรอคะ
ขอโทษที
ตอนนี้ผมไม่ค่อยมีสติ
วันนี้สถานการณ์ไม่ค่อยอำนวย
ต้องขอโทษทีนะ แต่ช่วยไปกินที่ร้านอื่นกันได้ไหม
ทำไมเราต้องทำแบบนั้นด้วย
- ซึงฮี - ฉันไม่อยากปิดบังอีกต่อไปแล้ว
ฉันไม่อยากดูน่าสมเพชต่อหน้าอึนซออีกแล้ว
ขืนเข้าไปตอนนี้ คุณไม่ได้จะดูน่าสมเพชหรอก
แต่คุณจะดูโหดร้ายมากกว่า
ซึงฮี อึนซอ ขอร้องนะ
ช่วยชีวิตผมสักครั้งเถอะนะ
ไอ้สารเลวซออินโฮอยู่ไหน
นะ
ขอโทษนะ
ผมขอโทษ
ไปเถอะ
ไปที่บ้านฉัน
ฉันด้วยไหมคะ
เราไปกินเนื้อย่างร้านอื่นกันไหม
ไม่ดีกว่า เปลี่ยนเมนูกันเถอะ ลูกอยากกินอะไร
แม่ยังคบกับพ่ออยู่อีกเหรอ
คู่สามีภรรยาตามกฎหมายก็ไม่ใช่ สิทธิ์ในการเลี้ยงดูก็ไม่มีด้วยซ้ำ
ทำไมยังเคลียร์ไม่จบอีก
อึนซอ
เดี๋ยวพอแกได้เจอคนที่แกชอบ แกก็จะเข้าใจ
มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอกนะ
หนูก็เข้าใจ ว่ามันไม่ได้ง่าย
จะไม่กินข้าวเหรอ
อารมณ์นี้ช่างเรื่องข้าวไปก่อนเถอะ
ไปคลายเครียดกันดีกว่า
- เผ็ดมาก - เผ็ดเหรอ
นี่ยอมจ่ายเงินกินของเผ็ดๆ แบบนี้เนี่ยนะ
เวลากินอะไรเผ็ดๆ แบบนี้ เราจะรู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยไรงี้มั้ง
แม่หยุดกินได้แล้ว ไม่นานมานี้แม่ก็ปวดเกร็งกระเพาะนี่
ไม่เป็นไร แม่ขอกินอีกหน่อย
ของแบบนี้มันกินแล้วหยุดไม่ได้แฮะ
- ใช่ไหมล่ะ - อือ
แม่
เรากลับไปอเมริกากันเถอะ
กลับไป
แล้วเริ่มต้นใหม่กัน
ทั้งแม่และหนู
นาย
มีลูกกับบ้านเล็กจริงๆ เหรอ
ผมขอโทษครับ คุณแม่ยาย
ขอโทษแบบนี้ก็คงแปลว่าเรื่องจริง
เธอคนนั้นคือใครกัน
ก่อนหน้านี้ ยัยคนนั้นบอกว่าเป็นรักแรกของนาย…
อย่าบอกนะว่า…
ผู้หญิงที่ว่าคืออาจารย์หมอที่ดูแลฉันเหรอ
อาจารย์ชเวซึงฮีนั่นน่ะนะ
แม่…
เพราะงั้นแกถึงอยากให้ฉัน เปลี่ยนหมอใช่ไหม ใช่ไหมล่ะ
คือว่า ที่จริง…
ผมขอโทษครับ คุณแม่ยาย
ผมสมควรตายครับ
นี่ยากับเครื่องสำอางแพงๆ
ที่แม่นายให้ฉันมาเป็นของขวัญ
เอาคืนไปซะ
คุณแม่ยายครับ แต่เครื่องสำอางไม่ได้ทำอะไรผิด…
ฉันคิดแล้วเชียว
ว่ามันแปลก ที่แม่นายซื้อของแพงๆ แบบนี้มาให้
ทั้งที่ปกติก็ไม่เคยทำมาก่อน
พอมาคิดดูตอนนี้ นางคงซื้อของพวกนี้ให้ฉัน
เพราะคาใจที่ลูกตัวเองทำผิดไว้
คิดว่าฉันรู้แบบนั้นแล้ว จะยังกินหรือทาของพวกนี้ลงเหรอ
แม่
แม่ไม่ต้องกังวลมากหรอก
เราจะทำสักทางเพื่อจัดการเรื่องนี้
แกจะจัดการยังไงล่ะ
ฉันก็โกรธแกเหมือนกันนะ
อุตส่าห์ผ่าตัดจนรอดตายมาได้
ทำไมถึงอมทุกข์อยู่คนเดียว ไม่ยอมพูดออกมา
แกเจอหน้าผู้หญิงคนนั้นในที่ทำงานเดียวกัน
แกก็คงจะโกรธเหมือนไฟสุมทรวง อยู่ทุกวันไม่ใช่หรือไง
โอเค
ฉันจะมาชี้ว่าอะไรผิดอะไรถูกเอาตอนนี้ ก็คงไม่มีประโยชน์
แต่ลูกเขยซอ
ครับ คุณแม่ยาย
คนเราย่อมทำพลาดและทำผิดได้
แต่ฉันคิดว่า
สิ่งที่มนุษย์ต่างจากสัตว์
คือการรู้จักสำนึกในบาปของตัวเอง และร้องขอการให้อภัย
ไม่ว่าจุดจบของทั้งสองคนจะเป็นแบบไหน
นายก็ต้องขอให้ลูกสาวฉัน ให้อภัยนายจากใจจริง
คุณแม่ยาย ผมผิดไปแล้วครับ
ผมจะใช้ทั้งชีวิตนี้ สำนึกผิดและขอให้เธออภัยให้ผมครับ
คุณแม่ยายช่วยเปลี่ยนใจเธอหน่อยนะครับ
เธอบอกว่าจะหย่ากับผมครับ
เธอสองคนมีหน้าที่หาข้อยุติเอง
ลุกขึ้น ฉันจะไปโรงพยาบาล
ไปโรงพยาบาลอะไรกัน
ฉันต้องไปเอาข้าวของของฉัน ที่โรงพยาบาลสิ
แม่ ตามขั้นตอนแล้วแม่ยังกลับตอนนี้ไม่ได้นะ ค่อยไปพรุ่งนี้เช้าเถอะ
แกก็ไปจัดการกับขั้นตอนเอาเอง
ฉันจะกลับไปนอนที่บ้านตัวเองให้สบายๆ
อย่างน้อยรอฟังผลก่อน แล้วค่อยทำเรื่องออกเถอะแม่
เป็นแกจะยังอยากอยู่ที่นี่ไหมล่ะ
ค่ะ ชาจองซุกค่ะ
ตอนนี้เหรอคะ
ผลเอ็มอาร์ไอสมองของคนไข้ออกแล้วนะครับ
คนไข้บอกว่าปวดศีรษะ ตั้งแต่สองเดือนก่อนแล้วใช่ไหม
ค่ะ ใช่ค่ะ
ถ้าดูรูปตรงนี้
หลอดเลือดแดงในสมองส่วนกลาง ด้านขวาเป็นสีขาวๆ อยู่
เกิดภาวะสมองขาดเลือด เพราะเลือดไหลเวียนไปตรงนั้นไม่ได้
ถ้าดูตรงจุดเริ่มต้นของหลอดเลือดแดง อินเทอร์นัลคาโรติดด้านขวา
กับหลอดเลือดแดงเวอร์ทีบรอลด้านซ้าย แสดงอาการตีบทั้งคู่เลยครับ
แต่โชคดีที่สามารถ ให้ยาละลายลิ่มเลือดได้ทันที
และเราอยากดำเนินการเดี๋ยวนี้เลยครับ
ค่ะ ได้ค่ะ
(ห้องตรวจวินิจฉัยหลอดเลือด)
คุณหมอ
คุณคงจะกังวลน่าดูเลย
โชคดีที่ลิ่มเลือดละลายได้ด้วยดีครับ
คนไข้อาจจะดีขึ้นในทันที แต่ว่าแต่ละเคสก็ต่างกันไป
เราจะติดตามสัญญาณชีพและอาการ ของคนไข้ในห้องไอซียูไปก่อน
และจะดูความคืบหน้า จากการทดสอบด้วยภาพครับ
ค่ะ
ขอบคุณนะคะ อาจารย์ ขอบคุณค่ะ
ครับ
แม่
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ใช่ แน่นอนอยู่แล้ว
ไม่เป็นไรเลย แม่เก่งแล้ว
นะ
(ชเวซึงฮี อยู่)
(ชื่อผู้ป่วย: โอด็อกรเย การวินิจฉัย: โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์)
คนไข้โอด็อกรเยได้รับการฉีดยา ที่ข้อต่อมาเยอะมากแล้ว
ตระเวนไปหลายแผนกจนมาแอดมิต
แต่อาการปวดไม่ดีขึ้น เธอก็เลยมีอาการซึมเศร้ารุนแรงค่ะ
หมอชาคงกังวลน่าดู
ปัญหามันอยู่ตรงไหนกันแน่นะ
คนไข้มีอาการปวดที่ไหล่ทั้งสองข้าง ที่คอ และที่ต้นขา
มีอาการตึงอย่างรุนแรงในทุกเช้า เลยทำให้เคลื่อนไหวลำบากค่ะ
ขึ้นบันไดไม่ได้ด้วย
หกเดือนมานี้ คนไข้น้ำหนักลดลงหกกิโลกรัม ร้อนวูบวาบ อ่อนแรงไปทั้งตัว
เลยถูกวินิจฉัยว่าเป็น โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์และเข้ารักษาตัว
แต่อาการไม่ดีขึ้นค่ะ
จากผลแล็บและการทดสอบด้วยภาพ มีปัญหาไหมครับ
ค่าอีเอสอาร์และซีอาร์พีสูงขึ้น สารบ่งชี้มะเร็งปกติ
ค่าเอเอ็นเอ อาร์เอฟ และแอนตี้ซีซีพี ก็ปกติดีทุกอย่างค่ะ
การตรวจคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อ การตรวจคลื่นไฟฟ้าประสาท
รวมถึงตรวจสแกนกระดูกทั้งตัว ก็ปกติดีทั้งหมดค่ะ
คนไข้เคยใช้ไฟโบรมัยอัลเจีย หรือยาทางจิตเวชไหม
ใช้ค่ะ แต่ไม่ค่อยได้ผลเท่าไร
การตรวจร่างกายทางระบบประสาท ก็ไม่มีปัญหาด้วยค่ะ
แม่
แม่ทำอะไรเนี่ย เก็บของทำไม
ฉันบอกแล้วไงว่าจะกลับบ้าน
ฉันจะอยู่ที่นี่ต่อไปทำไม
แม่ต้องรักษาตัวนะ
แล้วใครบอกว่าจะไม่รักษาล่ะ
โรงพยาบาลมีถมเถไป
ฉันจะรักษาตัวในโรงพยาบาล ที่มีไอ้พวกเวรที่ทำร้ายลูกฉันได้ยังไง
แม่ หนูขอเถอะ อย่าทำแบบนี้เลย
- แม่ ขอร้องนะ - หลีกไป
- แม่ อย่าทำแบบนี้สิ - หลีกไป
ปล่อยนะ
ลูกสาวแม่เป็นหมอในโรงพยาบาลนี้นะ
แม่
แม่รักษาที่โรงพยาบาลอื่นได้ก็จริง แต่ว่า…
แต่ว่าหนู…
หนู…
หนูไม่อยากให้แม่ป่วยในที่ที่ไม่มีหนู
แค่คิดก็ไม่อยากแล้ว
แม่ ถึงหนูจะรักษาโรคที่แม่เป็นไม่ได้
แต่อย่างน้อยหนูก็อยู่ใกล้ๆ แม่ได้นะ
ถ้าแม่ไปเจ็บป่วยในที่ที่ไม่มีหนู…
เดี๋ยวแม่ก็จะเอาแต่บอกว่าไม่เป็นไรอีก
โตแล้วนะ จะร้องไห้ทำไมล่ะยัยคนนี้
หนูไม่อยากให้แม่ป่วยเลย
หนูไม่ได้พูดไปงั้นๆ นะ แม่ก็รู้ใช่ไหม
โรงพยาบาลม.กูซาน ดีที่สุดในประเทศเราแล้ว
ก็ต้องรู้สิ ลูกสาวฉัน ทำงานที่โรงพยาบาลนี้ทั้งคนนะ
แล้วอีกอย่าง
แล้วอะไรอีก
ที่นี่ใช้ส่วนลดบุคลากรได้ด้วยนะ
ให้ตายเถอะ
ปัดโธ่
ให้ตายสิ
แม่ รักษาตัวแล้วหายไวๆ นะ
แม่ แม่รู้ใช่ไหมว่าหนูมีแค่แม่
หายไวๆ นะ เข้าใจไหม
เชิญค่ะ
มีอะไร…
สวัสดีค่ะ
มีธุระอะไรเหรอ
ฉันมีเวลาไม่มาก ขอโทษทีนะ แต่คราวหน้าค่อย…
หนูผิดไปแล้วค่ะ
เรื่อง
ที่ทำให้แขนอึนซอบาดเจ็บน่ะค่ะ
หนูได้ยินว่าปีนี้อึนซอเข้าคณะวิจิตรศิลป์ ตามที่ต้องการไม่ได้
เธอควรจะขอโทษอึนซอสิ
หนูจะขอโทษอึนซอด้วยค่ะ
หนูขอโทษแน่
แต่หนูมาเพราะมีเรื่องอยากจะขอค่ะ
- ขอเหรอ - ช่วยเลิกกับพ่อหนูทีค่ะ
หนูรู้ค่ะว่าคุณป้ามาก่อนแม่หนู
อึนซอบอกหนูหมดแล้ว
นางเลยขอให้หนูสละพ่อให้
พ่อหนู
อาจจะไม่ใช่พ่อที่ดีเต็มร้อย
แต่หนูก็กลัวจะเสียเขาไปค่ะ
หนูไม่ได้จะร้องขออย่างเดียวนะคะ
หนูเองก็จะรับบทลงโทษด้วย
หนูจะยอมตัดใจ…
จากคณะวิจิตรศิลป์
เหมือนกับอึนซอค่ะ
แล้วก็
ได้โปรดช่วยรักษาคุณยายหนูด้วยนะคะ
อีรังของเรา
ผมยาวจังเลยนะ
อย่างกับผู้หญิงที่เป็นสาวแล้วแน่ะ
คุณยาย หนูโตแล้วนะ
โธ่ โตที่ไหนกัน
ในสายตายาย แกยังเป็นเด็กน้อยอยู่เลย
- มานี่ซิ - ก็บอกว่าโตแล้วไง
ตอนที่อีรังของเรา
อายุสี่ขวบหรือห้าขวบนี่แหละ
พอยายไปรับแกที่เนอสเซอรี่ แกก็จะวิ่งปรี่มาหายาย
ตะโกนว่า "คุณยาย" แล้วโผเข้ามากอดยายใหญ่เลย
ให้ตายเถอะ
แกน่ารักมากจนใจยายแทบจะละลาย
แม้แต่ตอนนี้ ใจยายก็อ่อนยวบเหมือนเต้าหู้
ทุกครั้งที่คิดถึงตอนนั้นอยู่เลย
อีรัง
ตอนที่ยายเลี้ยงแม่แก
ยายไม่มีโอกาสประคบประหงม เหมือนตอนเลี้ยงแก
ฝากอีรังรักแม่เยอะๆ ด้วยนะ
อือ ได้เลยค่ะ
โอ๋
อีรังอ้อนคุณยายคนเดียวอีกแล้วเหรอ
คุณยายไม่สบายอยู่นะ รีบลงมาให้ไวเลย
แม่ คุณยายบอกว่าหนูสวยกว่าแม่แหละ
- แม่พูดงั้นจริงเหรอ - โอ๊ยตาย พูดอะไรหน่อยก็ไม่ได้
แม่พูดงั้นได้ไง ลูกแม่ต้องสวยกว่าสิ
ดูๆ
กลัวแล้ว ฉันกลัวแล้ว
ไม่หิวเหรอ อยากกินข้าวไหม
พี่พอจะว่างสักแป๊บไหม
ได้ไปไหนมาไหนทั้งที่นั่งอยู่แบบนี้ สบายสุดๆ เลย
รีบๆ หายแล้วมาเดินเองเลย
เพราะหนูขี้เกียจเข็นวีลแชร์ให้แม่มาก
จองซุก
หือ
ดาวสวยจังเลยนะ
สวยมากจริงๆ
แกอย่าคิดว่าชีวิตแกโชคร้ายนักเลย
ชีวิตคนเราจะมีแต่เรื่องดีๆ ไม่ได้หรอก
แกมีทั้งจองมิน มีทั้งอีรัง
และวนไปเวียนมา จนได้กลับมาเป็นหมอนี่ไง
อือ
ตอนนี้ไม่ว่าจะตายเมื่อไหร่ ฉันก็ไม่เสียดายแล้ว
ฉันได้เห็นเรื่องราวดีๆ มากมาย ก่อนจะจากไปแล้ว
ฉันพูดจริงๆ นะ
หือ
ก่อนไปเราปิดไฟด้วยเหรอ
นั่นน่ะสิ
- แต่นแต๊น - คุณยาย
ตกใจหมด
อะไรกันล่ะเนี่ย ไม่ใช่วันเกิดฉันสักหน่อย
ปาร์ตี้ไม่ได้จัดแค่ในวันเกิดนะ
เราเตรียมมาให้คุณยายยิ้มได้น่ะครับ
แต่นแต๊น มีของขวัญด้วยนะคะ
พระเจ้าช่วย
ของแพงๆ ทั้งนั้น
พวกเธอไม่ได้มีเงินมากมายสักหน่อย
หนูเก็บเงินอั่งเปาไว้เยอะเลยค่ะ
ตอนที่หนูเล่นขายของ กับคุณยายสมัยเด็กๆ
หนูจำได้ว่าคุณยายเคยบอก ว่าอยากได้เทรนช์โค้ต
กับกระเป๋าถือสวยๆ เหมือนของออดรีย์ เฮปเบิร์น
กระเป๋านี่พี่เขาซื้อค่ะ
เราเล่นขายของกัน ก่อนที่แกจะเข้าเรียนประถมซะอีก
ยังจำได้อยู่อีกเหรอ
ตายจริง
เด็กๆ ได้จากใครมา ถึงฉลาดเป็นกรดแบบนี้นะ
จะได้จากใครซะอีกล่ะ
ก็ต้องได้จากลูกสาวแม่สิ
คุณยาย เป่าเทียนสิ
แม่คงมีความสุขน่าดูเลย
(โอด็อกรเย)
สวยจัง
แม่ ดูสิ
หนูเลือกเองเลยค่ะ
(อึนซอลูกสาวแม่: แม่ เมื่อไหร่จะกลับ)
(วันนี้แม่ต้องดูเอกสารเยอะมาก น่าจะกลับดึก)
(ไม่ต้องรอแม่นะ นอนก่อนได้เลย)
(รักนะ ลูกสาวแม่)
เป็นไงบ้าง หมอชเว
สบายดีไหมคะ
ฉันติดต่อคุณมา เพราะมีเรื่องอยากจะถามน่ะค่ะ
ที่จริง ฉันมีคนไข้คนหนึ่ง ที่มีการวินิจฉัยที่ไม่ค่อยชัดเจน
แต่ฉันรู้สึกว่าตอนอยู่อเมริกา มีคนไข้คล้ายๆ กัน
ที่เป็นโรคหลอดเลือดแดงใหญ่อักเสบ พร้อมกับเป็นโรคพีเอ็มอาร์
อาการเป็นยังไงเหรอ
เธอมีอาการปวดที่ไหล่ทั้งสองข้าง ต้นคอ และต้นขา
จนขึ้นบันไดไม่ได้
มีไข้อ่อนๆ มีอาการตึงในช่วงเช้า แล้วก็น้ำหนักลด
จากผลการตรวจเลือดทางแล็บ นอกจากค่าอีเอสอาร์กับซีอาร์พีที่เพิ่มขึ้น
ผลอย่างอื่นก็ปกติดี รวมถึงการตรวจหา สารรูมาตอยด์และแอนตี้ซีซีพี
นอกจากนี้ การตรวจอีเอ็มจี เอ็นซีวี และสแกนกระดูกทั้งตัวก็ปกติ
คนไข้ทำเอ็มอาร์ไอที่คลินิกมาแล้ว ปรากฏแต่ผลความเสื่อมสภาพ
และเธอเพิ่งได้รับยาละลายลิ่มเลือด โรคหลอดเลือดสมองไม่กี่วันก่อน
คุณคิดว่าคนไข้เป็นโรคอะไรคะ อาจารย์
จากที่คุณพูดมา ตัดโรคพีเอ็มอาร์ออกไม่ได้เลยแฮะ
แต่โรคหลอดเลือดแดงใหญ่อักเสบ ก็ไม่ถึงกับพบบ่อยในคนเอเชีย
ใน 30 ถึง 50 เปอร์เซ็นต์ มักจะเป็นโรคพีเอ็มอาร์ร่วมด้วย
ลองตรวจชิ้นเนื้อดูก่อน
จากนั้นผมแนะนำให้ลองใช้สเตียรอยด์ และรอดูผลนะ
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะ คุณหมอ
โอเค
อ้อ ยังไม่มีวี่แววว่าคุณจะกลับมาอเมริกาอีกเหรอ
ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจเลยค่ะ
หลังตัดสินใจได้แล้ว ฉันจะติดต่อไปใหม่นะคะ
โอเค อย่าลืมบอกผมล่ะ
ผมอยากเจอคุณอีกครั้งนะ
จองซุก
คุณแม่
ตายจริง
เธอยุ่งอยู่แท้ๆ ไม่เห็นต้องมาถึงที่นี่เลย
คุณแม่
พูดแบบนั้นฉันน้อยใจนะคะ
ลำบากแย่เลยนะ
ลำบากอะไรเล่า
ไม่เห็นต้องซื้ออะไรมาเลย
คุณแม่ผอมลงเยอะเลย
ยังไม่รู้ผลวินิจฉัยเหรอ
พวกเขาทดสอบนั่นนี่กันอยู่
ฉันเองก็หาข้อมูลอยู่เหมือนกัน
แต่ไม่ง่ายเลย
จองซุก
เพื่อนน้องชายฉันเป็นอาจารย์หมอ
ที่แผนกประสาทวิทยา ของโรงพยาบาลอาซอง
ลองพาคุณแม่ไปที่นั่นดีไหม
โรงพยาบาลอาซองเหรอ
แผนกประสาทวิทยาของที่นั่นเป็นไง
อย่าให้พูดดีกว่า นัมเบอร์วันของประเทศเราเลย
แกอาจจะไม่สบายใจที่ไม่ได้ดูแลท่านใกล้ๆ
แต่การรักษาท่านก็ต้องมาก่อนนะ
ถ้าอยู่ที่นี่แล้วไม่คืบหน้า ก็ลองคิดดูนะ
ฉันจะขอให้อาจารย์คนนั้น ดูแลคุณแม่เป็นพิเศษเลย
ค่ะ หัวหน้าแผนก
คนไข้โอด็อกรเยน่ะเหรอคะ
ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ
หมอชาจองซุก
ฉันมีเรื่องเกี่ยวกับคุณแม่จะบอก
พูดตรงนี้ได้เลยค่ะ
ฉันตรวจชิ้นเนื้อของคนไข้โอด็อกรเย หลังจากปรึกษา
กับอาจารย์แผนกวิทยารูมาติก และศัลยกรรมประสาทแล้ว
จากการตรวจชิ้นเนื้อ หลอดเลือดแดงบริเวณขมับ
พบว่ามีการแทรกซึมของเซลล์ขนาดใหญ่ และการหนาตัวของหลอดเลือดด้านใน
เป็นหลอดเลือดแดงใหญ่อักเสบจริงๆ
คุณแม่ไม่มีปัจจัยเสี่ยง
แต่หลอดเลือดแดงใหญ่อักเสบ ทำให้เกิดภาวะสมองขาดเลือด
คำวินิจฉัยของฉันก็คือ คุณแม่เธอป่วยเป็นโรคพีเอ็มอาร์
ได้ยินว่าจะย้ายไปโรงพยาบาลอื่นนี่
จะไปก็ไม่ว่ากัน แต่ให้ยาเพรดนิโซนก่อนเถอะ
ถ้ารักษาที่นี่ต่อได้ก็จะยิ่งดี
นอกจากท่านจะเป็นแม่หมอชาแล้ว
ก็เป็นคนไข้ฉันด้วย
แล้วก็
ดูแลสุขภาพตัวเองบ้างเถอะ
สีหน้าเธอนี่ไม่ไหวเลย
(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยกูซาน)
ครับ
อ้าว หมอชาของเรามาอยู่ที่นี่ก่อนแล้ว
คุณโอด็อกรเย วันนี้เป็นยังไงบ้างครับ
ดีกว่าก่อนหน้านี้เยอะเลยค่ะ
ไหล่ก็ไม่ค่อยปวดแล้ว
ขาก็มีแรงพอให้ออกไปเดินเล่นได้แล้วค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ อาจารย์หมอ
แหม คำขอบคุณเนี่ย ต้องให้อาจารย์ชเวรับไว้นะครับ ไม่ใช่ผม
อาจารย์ชเวเขาทุ่มสุดแรงเลยนะครับ
เราจะคอยดูอาการอีกสักสองสามวัน
ถ้าไม่เป็นไรแล้วก็กลับบ้านได้ครับ
- ค่ะ - ขอบคุณสำหรับหลายๆ เรื่องเลยนะคะ
หมอชาก็ลำบากมามากเลย
จากนี้ก็ไม่ต้องเครียดแล้วนะครับ
ผมขอตัวครับ คุณแม่
มีอะไรเหรอ
ขอบคุณนะ…
ที่ช่วยรักษาแม่ฉัน
แต่ก็ไม่ได้แปลว่าฉันยกโทษให้เธอ
ไม่สิ
ฉันยกโทษให้เธอไม่ได้
แต่เรื่องขอบคุณก็ส่วนขอบคุณ
ฉันควรจะบอกขอบคุณเธอไว้
อีรังมาหาฉันด้วยนะ
แกบอกว่าขอโทษที่ทำให้อึนซอเจ็บตัว
และแกก็จะตัดใจ จากการเข้าเรียนวิจิตรศิลป์ปีนี้ด้วย
บอกให้อีรังเข้าคณะที่แกอยากเข้าเถอะ
ไม่ต้องรู้สึกผิดเรื่องอึนซออีกต่อไปแล้ว
เรา…
สร้างบาดแผลใหญ่ให้เด็กๆ เลยนะ
อะไรกัน ความเย็นวาบนี้
(คำร้องขอหย่า ระบุสิทธิ์การเป็นผู้ปกครอง)
(ซออินโฮ ชาจองซุก)
นี่มันอะไร
ดูไม่ออกเหรอ
คำร้องขอหย่าไง
หย่าโดยความยินยอมน่าจะดีกว่าขึ้นศาลนะ
ส่วนเอกสารสำคัญ ฉันจะส่งข้อความไปให้ พร้อมเมื่อไหร่ก็บอกมา
ฉันไปยื่นเรื่องคนเดียวก็ได้
คุณเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้ได้ยังไง
คุณหย่าฝ่ายเดียวได้เหรอ
ถ้าคุณจะเอาแต่ใจแบบนี้ ผมก็ให้ความร่วมมือไม่ได้หรอก
ถามจริง
คุณแม่ยายก็ยังพักฟื้นอยู่เลย คุณจำเป็นต้องทำแบบนี้ด้วยเหรอ
ใช่ ฉันต้องทำแบบนี้แหละ
สำหรับฉัน ตอนนี้การหย่าคือเรื่องด่วน ยิ่งกว่าเรื่องไหนๆ ในชีวิต
ลูกสาวฉัน
ลูกสาวทั้งสองของคุณกำลังเจ็บปวด
เด็กพวกนั้นกำลังทุกข์ทรมาน เพราะพวกผู้ใหญ่
แม่ฉันก็กำลังพักฟื้นอยู่
ฉันไม่อยากเลื่อนออกไป ด้วยเหตุผลอะไรอีกแล้ว
ฉันอยากจบให้เร็วที่สุด
ผมไม่หย่าหรอกนะ
ถ้าคุณอยากหย่ากับผมนัก
ก็ยื่นฟ้องเลย
รับบทเหยื่อเองเฉย
คุณคือคู่สมรสที่เป็นตัวการนะ คุณนั่นแหละที่ทำผิด
ผมรู้ ผมถึงคุกเข่าขอโทษคุณ
และพยายามทำตัวดีกับคุณอยู่นี่ไง
ถ้าเกิดว่าคุณยื่นฟ้อง…
ต่อให้ต้องใช้ทรัพย์สินทั้งหมดที่มี
ผมก็จะขัดขวางการหย่าของเราให้ได้
มาทำอะไรที่นี่
เรามาหลบสายตา คนในโรงพยาบาลกันที่นี่บ่อยๆ ไง
ก็นั่นแหละ
คุณพูดเองว่าจะทำดีกับเมียให้มากที่สุด
แล้วจะโผล่มาที่ที่เคยชอบมากับฉันทำไม
ก็มาเฉยๆ
สองขาของผมมันพามาที่นี่เอง จะให้ทำไงได้
ถามจริง
นึกครึ้มอะไรเอ่ย
แกเลี้ยงเหล้าฉันในที่แบบนี้ซะด้วย
ชิ ต้องมีแต่แกที่เลี้ยงหรือไง
ฉันก็อยากเปย์แกบ้างสักครั้งนี่
ชน
แหม คงจะเบาใจมากสินะคะ ที่คุณแม่กำลังฟื้นตัว
คงเพราะแบบนั้นมั้ง ฉันเลยรู้สึกร้อนใจ
หือ
ฉันขอหย่ากับพ่อจองมินแล้วนะ
จริงเหรอ
ฉันกรอกเอกสารหย่าให้เขาไปแล้ว
ซออินโฮว่าไง
เขาบอกว่าไม่อยากหย่า
แล้วก็ให้ฉันยื่นฟ้อง
ไอ้นั่นมันบ้าหรือเปล่า
ขอโทษนะ
ซึงฮีจ๋า ขอโทษจริงๆ ผมมันสมควรตาย
ใช่ไหมล่ะ
เงียบๆ หน่อยสิ
ชีวิตผมเนี่ย…
มันผิดตั้งแต่ติดกระดุมเม็ดแรกแล้ว
กระดุมของผมนะ
มันไปเกี่ยวเข้ากับคุณ
แต่ก็ดันพลาดไปเกี่ยวเข้ากับจองซุก
ผมพยายามปลดออกแล้วติดใหม่ ซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น
สุดท้ายกระดุมพวกนั้น
ก็ร่วงไปหมดจนได้
ผิดที่ผมเองนั่นแหละ เนอะ
รู้ตัวก็ดีแล้ว
แต่จะมาขอหย่าตอนนี้เนี่ยนะ
หย่าเหรอ
เธอทำแบบนั้นกับผมได้ยังไง
จริงอยู่ที่ผมไม่ได้ทำถูกไปหมดทุกเรื่อง
แต่ผม…
ถึงขั้นยอมคุกเข่า
ขอให้เธอยกโทษให้เลยนะ
คุกเข่างั้นเหรอ
ใช่ไง
ยังจะมีหน้ามาบอกฉันอีกเหรอ
ค่อยๆ ดื่มสิ
โอเค
เริ่มชีวิตใหม่ก็ไม่เป็นไรหรอก
เขาว่าพอรถเศษเหล็กจากไป ราชรถก็จะมาเกยไง
พอซออินโฮไป รอยคิมก็มาไง
แกก็พูดอะไรเลอะเทอะไปเรื่อย
เลอะเทอะตรงไหนก่อน
ฉันสงสัยอย่างสมเหตุสมผล
นี่ แกเอาอะไรมาสมเหตุสมผลไม่ทราบ
เขาสารภาพว่าชอบฉันหรือไงฮะ
ให้ตาย
ทีนี้ถึงตาคุณพูดบ้างแล้ว
เรื่องจองซุก
ผม…
ไม่ครับ
ผมเปล่าครับ
ก็
เขาก็ไม่ได้พูดแบบนั้นหรอก
ว่าแต่แกไม่ได้มีใจให้เขาเลยเหรอ
นี่
ฉันจะมีแรงที่ไหนไปสนใจเรื่องแบบนั้นล่ะ
แม่ฉันก็ป่วย
ฉันเองก็กำลังจะหย่า
ลูกก็ม.หก ส่วนฉันก็ทำงานอีก
ฉันแยกร่างไม่ทันแล้ว
แต่ถ้าเกิดว่าแกหย่า แกจะทนมอง…
ภาพซออินโฮกับชเวซึงฮี มีชีวิตดีๆ ด้วยกันได้เหรอ
สองคนนั้น…
จะมีชีวิตที่ดีได้จริงๆ เหรอ
ถ้าฉันเป็นชเวซึงฮี
ฉันว่าฉันน่าจะเบิกเนตรได้ในไม่นานนะ
อย่างกระเป๋ารุ่นลิมิเต็ดที่แกอยากได้นักหนา
แกกระวนกระวาย ว่าเดี๋ยวมันจะขายหมดซะก่อน
แต่พอได้มาอยู่ในมือเข้าจริงๆ
ความสุขใจนั้นก็อยู่แค่ไม่นาน แล้วก็จางหายไปนี่
ถึงขั้นลืมทิ้งไว้ในตู้เลย
ก็จริง
โอ๊ย
นี่ กระเป๋ากับผู้ชายมันเหมือนกันหรือไง
ไม่เหมือนหรอก
กระเป๋าดีกว่าอีก
ชน
ว้าว
มีสติหน่อยสิ
ลุกขึ้น
ลุกขึ้นมาสิ
ฉันบอกให้ลุกขึ้นไง
จริงๆ เลย
เอ้า หนึ่ง สอง
- เรียกคนขับรับจ้างหรือยัง - ฉันเรียกไว้แล้วเมื่อกี้
แกกลับก่อนเลย
ฉันจะเดินอีกหน่อยแล้วค่อยนั่งแท็กซี่
โอเคๆ
- กลับดีๆ นะ - ได้จ้ะ
จองซุก
ไม่ต้องเป็นห่วงนะ
ไปเถอะ
- กลับดีๆ - ไปเถอะ
- อย่าล้มพับซะล่ะ - รู้น่า
- กลับบ้านดีๆ นะ - รู้แล้วน่า บอกว่ารู้แล้ว
ถึงพวกแกจะแยกทางกัน ก็ยังดีที่มีที่ให้ไป
ซออินโฮไปหาชเวซึงฮี
ส่วนชาจองซุกก็ไปหารอย
ไม่ครับ
ผมเปล่าครับ
จริงเหรอคะ
ผมรู้ว่าความรู้สึกของผม
อาจจะเป็นภัยต่อหมอชาได้
เพราะงั้นสำหรับตอนนี้…
ไม่ครับ
เอาเป็นว่าผมปฏิเสธแล้วกันนะครับ
น่ากลัวกว่าบอกว่าชอบซะอีก
เหงาจัง
เหงาโว้ย
อีกสักกรึ๊บดีกว่าเรา
(อาจารย์พัคโฮวอน)
เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้…
นี่เขาจะหอบเงินฉัน แล้วหายหัวไปจริงๆ เหรอ
แค่โดนหาว่าเป็นชู้ ก็รู้สึกไม่แฟร์จะแย่
ไหนจะเงินฉันอีก
เดี๋ยวนะ หรือว่าฉันควรแจ้งตำรวจ
คุณแม่ตื่นเร็วจังครับ
ทำไมแกไปค้างนอกบ้านไม่บอกก่อนสักคำ
มีผ่าตัดทั้งคืนเหรอ
ครับ เจอคนไข้เคสยาก
นี่
อันนี้ส่งมาจากศาล คืออะไรเหรอ
ศาลเหรอครับ
(ศาลครอบครัวกรุงโซล ถึง ซออินโฮ)
(หนังสือฟ้องหย่า)
อุ๊ยตาย นี่หนังสือฟ้องหย่าเหรอ
โอ๊ย ฉันจะบ้าตาย
นี่พวกแกจะหย่ากันจริงๆ เหรอ
จนตอนนี้แล้วก็ยังเปลี่ยนใจนางไม่ได้อีก แกมัวทำอะไรอยู่
เดี๋ยวฉันก็ได้ตายก่อนวัยอันควรพอดี
โธ่เอ๊ย สุดท้ายพวกเรา ก็บ้านแตกสาแหรกขาดแบบนี้เหรอเนี่ย
นี่มันอะไร ถามว่านี่มันอะไรกัน
รู้แล้วจะถามทำไม
เมื่อวานก็ยื่นคำขอหย่าโดยยินยอมมา
พอวันนี้ก็ส่งใบฟ้องหย่ามา แบบนี้มันใช่เหรอ
นี่คุณจะเลิกกับผมให้ได้จริงๆ ใช่ไหม
อยากหย่าจนตัวสั่นเลยเหรอ
ตอนแรกฉันก็อยากจบแบบเงียบๆ ด้วยการหย่าโดยยินยอมนะ
แต่คุณไม่เอาด้วยนี่
ไหนบอกให้ฉันยื่นฟ้องไง
ฉันเดาไว้แล้วก็เลยเตรียมไว้ล่วงหน้า
ใครเขาใช้ให้ยื่นฟ้องจริงเล่า ผมหมายถึงไม่อยากหย่าต่างหาก
คุณไม่รู้จักความหมายแฝงเหรอ
ฉันอยากแสดงให้คุณเห็น ว่าฉันตั้งใจจะหย่าจริงๆ
คุณนี่นะ
อะไรคือเหตุผลที่คุณ อยากหย่าแทบเป็นแทบตายขนาดนี้
หมายความว่าไง
เพราะไอ้หมอนั่นเหรอ
รอย คิมเบอร์ลี่เหรอ
อย่ามโนไปเองนักเลย
เด็กหนุ่มสมประกอบแบบเขาไม่ได้บ้านะ
เชื่อเขาเลย
ตายๆ
ขี้แพ้ชวนตีไม่มีใครเกินจริงๆ
อุตส่าห์ช่วยฉันสลัดเยื่อใย ที่เหลืออยู่น้อยนิดซะด้วย
ขอบใจจ้า ขอบใจ
อี๋
สะบัดตูดไปงี้ได้ไง
มาคุยกันให้จบก่อน
พยาบาลพัค ขอชาร์ตคนไข้ชินกยูซอนหน่อยครับ
รอเดี๋ยวนะครับ
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ โทรจากกองกิจการสตรีและเยาวชน สถานีตำรวจซอโชนะคะ
คุณรอย คิมเบอร์ลี่ใช่ไหมคะ
ฉันโทรมาแจ้งข่าวดีค่ะ
ข่าวดีเหรอครับ
คุณหมอ
มีเรื่องอะไรดีๆ เหรอคะ
ครับ
ผมอยากบอกคุณหมอเป็นคนแรกเลย
จริงเหรอคะ
เจอครอบครัวแล้วจริงๆ เหรอคะ
ไม่น่าเชื่อเลย
แล้วคุณจะไปเจอครอบครัวไหมคะ
ครับ
พวกเขาบอกว่าผมมีพี่ชาย แล้วก็พี่สาวด้วยครับ
อ๋อค่ะ
ในเมื่อเลี้ยงพี่ๆ ได้ แล้วทำไมถึง ส่งผมให้คนอื่นรับเลี้ยงก็ไม่รู้นะครับ
ฉันได้ยินมาว่าเมื่อก่อน ครอบครัวที่ฐานะยากจน
มักจะส่งลูกคนสุดท้องไปให้คนอื่นรับเลี้ยงน่ะค่ะ
ให้เด็กได้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดี และได้เรียนจนจบมหาลัย
ก็ในเมื่อไม่มีพ่อแม่ มันจะเป็นสภาพแวดล้อมที่ดีได้ไง
ได้เรียนมหาลัยแล้วยังไงล่ะ ผมไม่เห็นเข้าใจเลยครับ
แต่ผมก็อยากไปเจอพวกเขาครับ
- ผมอยากรู้ - ค่ะ ไปเจอพวกเขาเถอะ
แต่ว่า
อย่าคาดหวังมากนักนะคะ
ห้ามคาดหวัง ผมจะจำให้ขึ้นใจครับ
แต่ว่า คุณหมอชาครับ
ผมอยากรบกวนเรื่องหนึ่ง
อะไรคะ
ตอนที่ผมไปเจอครอบครัว
ช่วยไปกับผมได้ไหมครับ
ผมรู้ว่าช่วงนี้คุณกำลังทุกข์ใจ แต่ผมขอร้องนะครับ
เอาตรงๆ เลย
ผมประหม่ามาก
คือว่า ผมอยากจะขอยื่นพักงาน ต้องทำยังไงเหรอครับ
มีอะไรหรือเปล่าคะ
ผมตั้งใจว่าจะไปเข้ากรมทหาร เลยอยากรู้ไว้ก่อนน่ะครับ
เข้ากรมตอนนี้น่าจะลำบากสุดๆ เลยนะ
น่าจะไปหลังจบแพทย์ประจำบ้านสิ
ฮะ เมื่อกี้นายว่าไงนะ
พูดมาช้าๆ อีกทีซิ
ฉันจะไปเข้ากรม
ฉันจะไม่ขอให้เธอรอหรอก
ไหนว่าจะไปหลังจบแพทย์ประจำบ้าน
ฉันต้องการเวลาใช้ความคิดน่ะ
เรื่องคนไข้ยูจีซอนก็ด้วย
ฉันอยากตามหาสาขาที่เหมาะกับฉันใหม่
เพราะฉันเข้าแผนกศัลย์ตามคุณพ่อ
โอเค
นั่นคือสิ่งที่นายเลือก ก็เอาเป็นว่าตามนั้น
แต่คือนี่จะขอเลิกกับฉันเหรอ
ฉันไม่ได้ขอเลิกสักหน่อย
แค่จะบอกว่าถ้าไม่รอก็ไม่เป็นไรเฉยๆ
เฮ้ย ตรงไปตรงมาหน่อยสิ
นายจะพอใจเหรอ ถ้าฉันมีผู้คนใหม่
ก็ต้องไม่พอใจอยู่แล้ว
งั้นก็ขอให้ฉันรอสิ
เอาให้ชัดๆ
เข้าใจแล้ว
งั้นรอฉันนะ
อย่าชายตามองคนอื่นเชียวล่ะ
นี่
คนเขาจ้องกันหมดแล้ว
จะบ้าตายจริงๆ
- ทำตามนี้ได้เลยค่ะ - ค่ะ ได้ค่ะ
คุณหมอ วันนี้คุณแม่จะกลับบ้านแล้วใช่ไหมคะ
ค่ะ
ขอบคุณมากๆ นะคะ ที่ช่วยดูแลแม่ฉันอย่างดีมาตลอด
แหม เรื่องแค่นั้นเองค่ะ
เราดีใจนะคะ ที่ท่านได้กลับบ้านอย่างแข็งแรง
- จะไม่แวะไปที่ห้องคนไข้เหรอคะ - ว่าจะไปนี่แหละค่ะ
- โชคดีนะคะ - ค่ะ
แม่
(ลูกสาวแม่)
ฉันได้กลับบ้านเพราะคุณเลยนะคะ
ค่ะ
ขอบคุณนะคะ ที่ช่วยรักษา โรคที่ไม่ใช่ว่าที่ไหนๆ ก็รักษาได้
ฉันนึกว่าตัวเองจะร่วงโรยตายไป ทั้งอย่างนี้ซะแล้ว
รู้สึกเหมือนได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งเลยค่ะ
ฉันตั้งใจจะเอาอันนี้มาให้ก่อนไป
ไม่ใช่ซองใส่เงินหรอก
อย่าตั้งความหวังนะคะ
(ถึงคุณหมอชเวซึงฮี…)
เวลาที่ฉันมองไปที่คุณหมอ
ในช่วงเวลาหนึ่ง ฉันเคยรู้สึกเห็นใจ และเอ็นดูคุณหมอเหมือนลูกสาว
ถึงแม้ว่าฉันจะมองคุณหมอ ด้วยความเอ็นดูไม่ได้อีกแล้ว
แต่ฉันยังคงเห็นใจคุณอยู่นะคะ
หลังจากป่วยเป็นโรคร้าย
มุมมองที่ฉันมีต่อโลกก็เปลี่ยนไปนิดหน่อยค่ะ
ชีวิตประจำวัน ที่เคยคิดว่าไม่ได้พิเศษอะไรเมื่อก่อนหน้านี้
กลับมีความหมายและล้ำค่าเหลือเกินค่ะ
แม่ เอาน้ำไหม
ฉันเลยอยากใช้ชีวิตที่เหลือต่อจากนี้ เป็นคนที่ดียิ่งขึ้น
แม้จะสายไปแล้ว แต่ฉันก็ตั้งปณิธานไว้แบบนั้นค่ะ
ฉันขอบอกแบบนี้ ในฐานะที่เป็นผู้หญิงและแม่เหมือนกัน
อย่าทิ้งขว้างโอกาสที่จะเป็นคนที่ดี และเป็นแม่ที่ดีเลยนะคะ
นับจากนี้ไป ใช้ชีวิตอย่างสง่าเพื่อตัวเองเถอะค่ะ
ถึงตอนนั้น คุณหมอจะได้พบกับ ความสุขที่แท้จริงค่ะ
ตื่นเต้นมากเหรอคะ
ใช่ครับ
ขอบคุณที่
มากับผมวันนี้นะครับ
คิดซะว่าสร้างสายสัมพันธ์แล้วกันค่ะ
เชิญข้างในเลยค่ะ ทุกคนในครอบครัวกำลังรออยู่
ครับ
ขอให้เจอกันอย่างราบรื่นนะคะ
ฉันจะรออยู่ตรงนี้
- ครับ - สู้ๆ
ตื่นเต้นจัง
สวัสดีครับ
- ผมชื่อรอยครับ - ดีใจที่ได้เจอนะคะ
มานั่งคุยกันสิคะ
คนนี้คือคุณพ่อของเรา
คนนี้คือน้องสาวฉัน ส่วนนั่นคือน้องชายคนเล็กค่ะ
ยินดีที่ได้เจอนะครับ
เติบโตมาอย่างดีเลยนะ
โตมาดีเหลือเกิน
ได้ยินว่าเป็นหมอเหรอ
ครับ
ความดีอย่างเดียวที่ผู้หญิงคนนั้นทำไว้
ก็คือตายเร็วนี่แหละ
ถ้านายเติบโตมาจากการเลี้ยงดูของแม่ ก็คงหนีความจนไม่พ้นหรอก
คุณพ่อ
จะยกเรื่องนั้นมาพูดที่นี่ทำไมคะ
ฉันขอพูดตรงไปตรงมาเลยนะคะ
คุณเป็นหมอ ก็น่าจะเข้าใจได้ง่ายๆ
เหตุผลที่เราตามหาคุณ เป็นเพราะคุณพ่อค่ะ
ตอนนี้คุณพ่อป่วยเป็น มะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิดเฉียบพลัน
เราก็เลย…
ต้องการคนที่จะปลูกถ่ายไขกระดูกให้ท่านได้ค่ะ
เรียบร้อยดีไหมคะ
ครับ
ผมอยากเจอคุณแม่…
แต่ท่านเสียชีวิตไปแล้วครับ
ค่ะ
คนอื่นในครอบครัวเป็นไงบ้างคะ
หน้าตาเหมือนอาจารย์มากไหม
- จะกลับไปโรงพยาบาลเลยเหรอคะ - ก็ควรจะอย่างนั้นครับ
คุณหมอล่ะครับ
ค่ะ ฉันก็กลับด้วย
งั้นเรานั่งแท็กซี่ไปไหมครับ
ค่ะ
อาจารย์คะ
เราวิ่งไปโรงพยาบาลกันไหมคะ
จากตรงนี้เหรอครับ
รอแป๊บนะคะ
จากตรงนี้ไปถึงโรงพยาบาล คือ 9.8 กิโลเมตรค่ะ
ระยะแค่นี้น่าจะวิ่งไหวนะคะ
แต่รองเท้าผมเป็นแบบนี้น่ะสิครับ
ดีไซน์เหมือนกันเป๊ะเลยค่ะ
นั่นสิครับ
- รสนิยมเราคล้ายกันหรือเปล่า - งั้นเหรอ
มา งั้นไปวิ่งกันเลยไหมคะ
เอางั้นเหรอครับ
ดูล้ามากเลยนะครับ
ใช่ค่ะ
เมื่อวานไปวิ่งมานิดหน่อย ก็เลยล้าสุดๆ ค่ะ
เริ่มมีอายุแล้วต้องดูแลสุขภาพดีๆ นะคะ
ฉันก็ว่างั้นค่ะ
จริงสิ คุณหมอชารู้ไหมครับ ว่าได้เป็นแพทย์ประจำบ้านยอดเยี่ยมประจำเดือน
คะ
ฉันเหรอคะ
(บุคลากรยอดเยี่ยมประจำเดือน คุณหมอชาจองซุก แผนกเวชศาสตร์ครอบครัว)
สุดปัง
ขอบคุณนะคะ
(คุณหมอชา)
รีบจัดการให้เร็วที่สุดนะครับ
ฉันไม่ได้ดูแลตัวเองเลยค่ะ
ตอนที่สร้างทรัพย์สินพวกนั้น คุณได้มีส่วนช่วยหรือเปล่าล่ะ
คุณไม่รู้เหรอว่าเมียคุณป่วย
ตับคุณน่ะ ไม่ต้องเอามาให้ฉันหรอก
คุณควรจะให้โอกาสผมสักครั้ง
เหมือนว่าอาจารย์รอย ตัดสินใจว่าจะบริจาคตับให้นะ
ผมจะให้เอง ทำไมคุณต้องมาแส่ด้วย
คุณเลือกมาเลย
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์