DOCTOR CHA
Hindi ba, nagbabago ang pagmamahal?
Nagbago nga ang sa 'yo, e.
E, ano naman?
Kaya ba buntot ka nang buntot sa asawa ko?
E, ano ngayon?
Ha?
Anak ng ******** ka!
Hoy!
'Wag mo 'kong murahin!
Tama lang sa 'yo 'yon!
Hoy! Ano'ng ginagawa n'yo?
Kami dapat ang nag-aaway, hindi kayo.
Lintik ka!
Ano ba 'yan! Nasa ospital kayo!
Bakit ba nagkakaganiyan kayo?
'Wag kang mangagat na parang duwag!
Masasaktan ka.
-Dumudugo ang ilong mo! -Dumudugo ang ilong mo!
'Di ba mga doktor kayo rito?
Delikado 'yan. 'Wag!
Professor Seo.
-Ospital 'to! -Teka.
-Nababaliw na ba kayo? -Ano ba!
Alam n'yong nasa ospital kayo?
-Kasalanan mo 'to. -Gusto mong masuntok?
-Bitiwan mo 'ko. -Gusto mong masuntok?
-Dalawang suntok sa 'yo. -Tatlong beses.
-Gusto mong tamaan nang apat na beses? -Kasalanan mo 'to.
Kasalanan mo 'to!
Bitiwan mo'ng buhok ko!
Tumigil kayong lahat!
Ang likod ko.
Nag-aaway kami dahil kay Bong-suk, pero ba't kayong dalawa…
Nasisiraan na ba kayo?
Ganito ba dapat kumilos sa ospital?
Ano ba? Akala ko ba gusto mo na panatilihin 'yang reputasyon mo?
Nababaliw ka na ba?
Ikaw rin, Dr. Kim.
May mga kumakalat na ngang tsismis na may love triangle tayo.
Gusto mo bang mas lalo tayong pagtsismisan?
Bakit para kayong mga batang walang pakialam?
Ba't napikon kayo at hinayaang mangyari 'to?
Dr. Cha, pasensiya na. Wala akong mabibigay na dahilan.
Sasabihin na lang namin na hindi kami magkasundo kaya nag-away kami.
-Talaga ba? Ikaw 'tong-- -Tama na!
Pero bakit ka nakikitulog sa bahay ng iba?
Mahiya ka naman.
Ba't ako mahihiya? Bakit ba?
May iba namang nando'n.
Nando'n din sina Dr. Jeon at Chief Resident Hwang.
Bastos kasi 'yang nasa isip mo.
Ano ba'ng iniisip mo?
Buti at nabanggit mo 'yan. Ano ba'ng iniisip mo?
Ilagay mo kaya ang sarili mo sa sitwasyon ko.
Imposible 'yan. Unang-una, 'di pa 'ko nangaliwa kahit kailan.
At wala akong anak sa labas.
Ikaw talagang ******** ka! Buwisit!
Ano ba!
Nakaiwas ka? Ikaw talaga…
Hay, naku.
Naku naman.
Kalma lang.
Ang sakit.
Bakit mo ba ipinagpipilitan ang sarili mo?
GUSAN UNIVERSITY HOSPITAL
Makakalabas na bukas si baby.
Talaga? Ayos 'yan.
-May naisip ka na bang pangalan? -Li-ji po.
"Li-ji?"
Pinaikli pong "Little Ji-seon".
Balita ko uso na ngayon ang mga tunog-English na pangalan.
-Ang ganda ni baby, 'di ba? -Opo, ang ganda-ganda niya.
Tinitingnan niya na 'ko tapos minsan ngumingiti pa siya.
Pero sabi nila, hindi totoong ngiti 'yon, likas na nangyayari lang.
Ang cute niya.
Bakit? Masakit ba?
Opo, parating sumasakit ang tiyan ko.
-Baka mamamatay na 'ko. -'Wag mong sabihin 'yan.
Pumunta ka na sa ER, ha?
'Di n'yo po ba puwedeng tingnan na lang?
Hindi kasi dapat gano'n.
Pumunta ka sa Family Medicine Department at magpatingin ka ro'n, ha?
Sino nga bang professor ang nasa outpatient ngayon?
-Grabe ba ang sakit ng tiyan mo? -Mas mabuti na po kaysa dati.
Kapapanganak mo pa lang,
kaya kahit simpleng sintomas puwedeng maging malalang sakit.
A, gano'n po pala.
Nag-aalala ako kasi may problema ka rin sa colon.
May bara siguro sa bituka.
Dapat siguro magpa-admit ka para mabantayan.
Magpa-admit po?
Huwag kang garapal.
Tapusin mo muna ang trabaho mo bago ka matulog.
Si Seo Jung-min 'to.
Sige, pupunta agad ako riyan.
Ayos ka lang ba?
Makakalabas na ang baby ko bukas. Dapat sabay kaming umuwi.
Dapat sinabi mong ayaw mong magpa-admit.
Sabi kasi ng doktor dapat siyang ma-admit, at napapayag naman siya.
Doktor, i-discharge n'yo na po ako.
Nag-request na ng konsultasyon sa Surgery Department si professor.
Tingnan muna natin ang sasabihin ng doktor do'n bago ka i-discharge.
Nandito na siya.
Dr. Seo, ikaw pala?
Hello.
Oo, 'yong pasyenteng 'yon.
Pumunta siya sa Family Medicine dahil sa sakit ng tiyan.
Nagduduwal at nagsusuka siya.
Hindi naman grabe, tapos nagtatae siya.
Rebound?
Parang borderline.
Parang hindi naman appendicitis
o sintomas na may kinalaman sa colon.
Ang suspetsa ko baka may kaunting ileus.
Sige.
'Yan na lang ang sasabihin ko sa kaniya tapos idi-discharge ko na.
May sakit na tinatawag na acute abdomen.
Nangyayari 'to kapag pumutok ang tiyan o ang bituka at nagkaka-peritonitis.
'Yong mga nararamdaman mo, hindi naman talaga sintomas ng acute abdomen,
pero posible pa rin 'yon.
Gusto sana ni professor na ma-admit ka,
o kahit ma-CT scan ka man lang.
Posibleng lumalala pa ang sakit ng tiyan mo
kung aalis ka rito.
Kung magkaro'n ng peritonitis o butas sa tiyan o bituka mo,
baka mahirap nang operahan ka.
Pero kung gusto mo talagang umuwi, dapat 'wag ka munang kumain.
'Pag gumanda na ang pakiramdam mo, kumain ka ng malalambot.
At dapat parating naiinitan ang tiyan mo.
Sige, gagawin ko 'yan.
Natural lang na may maramdamang sakit ang may cancer.
-Ingat. -Pero, Dr. Seo,
may sakit ka ba?
Parang mas may sakit ka kaysa sa 'kin.
Ayos lang ako.
Dr. Seo, gusto mo bang makita ang litrato ng baby ko?
Ang ganda niya.
RESULTA NG MOCK EXAM
Kinuha ko na po lahat ng gamit ko sa art academy.
I-refund n'yo na lang po ang bayad ngayong buwan.
Tapos na ang rounds, 'no? Puwede na kayong umalis.
Dr. Cha, puwede ka bang makausap?
Kailan ka magdedesisyon?
-Ano? -Kailangan mo nang magdesisyon
kung makikipagdiborsiyo ka o hindi para alam ko na ang sunod kong gagawin.
-Nababaliw ka na nga talaga. -Hindi, hindi ako nasisiraan ng bait.
Mas malinaw na ngayon ang nararamdaman ko.
Ayaw na ayaw kong makita ka.
Sobrang nakakainis na makita ka sa ospital araw-araw
na parang mababaliw na ako.
Kaya umalis ka na.
Choi Seung-hi.
Ikaw ba 'yong kahanga-hangang babae na kilala ko?
Sayang, akala ko iba ka.
Ganito ka ba talaga kabastos?
Ginagawa ko 'to para maiwasang maging bastos.
Mula no'ng magtrabaho ka rito,
kailangan kong manahimik na parang makasalanan tuwing makikita ka.
Pero ayoko nang mabuhay nang gano'n
at hindi ako papayag na tratuhin ang anak ko na parang makasalanan din.
Nagbibiro ka ba?
Ikaw pa ang ganito umasta kahit alam mong makasalanan ka?
Mabuti at nabanggit mo 'to.
Noong college tayo, no'ng nabuntis ako at nagpakasal kay In-ho,
ang…
sama ng tingin mo sa 'kin hanggang makapagtapos tayo.
Hindi mo 'ko pinansin tapos sobrang sama ng tingin mo na nakakahiya na.
Ipinamukha mo sa 'kin ang kasalanan ko hanggang makapagtapos tayo.
Pero para sa 'yo hindi patas na tinrato ka na parang makasalanan ng ilang buwan lang?
Nagagalit ka ba kasi isang taon na mahuhuli sa kolehiyo ang anak mo?
'Di magiging patas 'to nang gano'n lang.
Sige, kung ayaw mong umalis, e di magtrabaho ka pa rin dito.
Pero ang kapalit no'n,
habang nasa training pa 'ko,
lagi mong maaalala ang ginawa mo
tuwing makikita mo ang mukha ko.
Puwede ko na bang mabawi kung ano ang akin?
'Yong higit 20 taon na masayang pamilya na mayro'n ka,
'yong ninakaw mo sa 'kin?
Baliw.
Mag-ingat ka sa mga sinasabi mo. Ako ang advisor mo.
-Matuto kang lumugar. -Sayang naman.
'Yan lang ang kaya mong sabihin sa 'kin ngayon, 'di ba?
'Di ba?
Gusto mo bang pahirapan ako? O si Seo In-ho?
Hindi ko kailangang magpaliwanag sa 'yo.
'Wag mo nang patagalin 'to. Magdesisyon ka na.
Sinabi ko na, na hindi ako aalis sa ospital na 'to.
Kaya kung gusto mo, ikaw ang umalis.
O ilantad mo na ang totoo tapos tingnan natin ano'ng mangyayari.
Hindi mo man lang ba kukumustahin si Eun-seo?
Hindi na siguro siya makakapag-college ngayong taon!
Hindi na siya makapag-drawing tapos umalis na siya sa academy.
Hindi nila alam kung ga'no katagal bago siya gumaling.
Magsalita ka!
Kaya ba kinausap mo si Jeong-suk?
Oo, at hindi ako aalis dito sa ospital.
Kung 'di niya matiis 'yon, e di siya ang umalis.
Hindi na 'ko aatras. Babawiin ko kung ano ang akin.
Bakit? Hindi ba puwede?
'Di ba 'ko puwedeng magkaro'n ng normal na pamilya?
Habang-buhay ba dapat na walang ama si Eun-seo?
Seung-hi, hindi na yata tama 'to.
Kung titingnan mo ang kinalabasan nito,
para talaga tayo sa isa't isa.
Mag-usap tayo mamaya.
EMERGENCY MEDICAL CENTER
Excuse me, patingin ng CT scan ni Yoo Ji-seon.
Diyos ko.
Report po 'to tungkol sa pasyente sa ER.
21-taong-gulang na babae na may DT at RT sa buong tiyan.
Nasa 18,000 ang WBC niya, 8.5 ang hemoglobin,
at nasa 56 ang CRP base sa lab niya.
At may nakita rin pong hangin sa chest PA.
Nakita sa CT scan na may butas dahil sa gastric ulcer
at maraming naipong tubig sa peritoneum at may mga bakas ng dumi.
'Di ba, sa Gastrointestinal Surgery Department mo 'to dapat i-report?
Wala po sa opisina ang karamihan sa mga professor dahil nasa conference.
At may inooperahan naman 'yong mga naiwan.
Kayo po ang professor na naka-duty ngayon.
Sa 'yo ako nagpunta kasi urgent po 'to.
Ano ang vitals niya?
90 over 50 po ang BP niya, 105 naman ang heart rate.
38.1° ang lagnat niya.
-May vasopressor agent na ba? -Opo, tinurukan na siya ng central line
para mabigyan ng mababang dosage ng dopamine.
At nabigyan na rin po siya ng 500cc na fluid.
Ano'ng pangalan ng pasyente?
Yoo Ji-seon po.
Tumawag ka ng anesthesiologist,
magpareserba ka ng OR at kumuha ng consent form.
Sabihin mo sa mga guardian niya ang sitwasyon.
Dederetso na 'ko sa OR.
Sige po. Salamat po.
Grabe, ang baho.
Mas matagal na pala 'to kaysa akala ko.
Malala 'tong sugat na 'to para sa ulcer.
Hindi kaya perforated cancer 'to?
May nakakapa akong maliliit na bukol sa abdominal wall.
Tingin ko peritoneal seeding 'to.
Hindi kaya kumalat na ang colon cancer niya sa atay?
Kumalat na ba sa tiyan?
Imbes na kumalat sa tiyan,
gastric cancer perforation 'to na may peritoneal seeding.
Kung gano'n, double primary cancer 'to?
Kailangan nating i-biopsy para makasiguro.
Masama ang lagay niya, pero subukan pa rin natin.
Maghanda ng maraming maligamgam na saline irrigation.
Tawagan n'yo ang Pathology Department para sa biopsy.
Opo.
Kumain ka na ba?
Para namang may pakialam ka.
Sabi ni Choi Seung-hi umalis na 'ko rito at makipaghiwalay sa 'yo.
Parang gusto niyang magsama na kayo.
'Yon din ba ang gusto mo?
Magiging masaya na ba kayo kung aalis na 'ko?
Ano ba'ng pinagsasabi mo? Wala akong intensiyong gawin 'yan.
Wala akong pakialam.
Wala akong pakialam kung magsama man kayo o hindi.
Basta 'wag n'yo 'kong iinisin.
'Wag n'yo na 'kong guguluhin.
Bigyan mo 'ko ng panahon.
Tatapusin ko na 'to.
Seung-hi, may sasabihin ako.
Sabihin mo na. 'Wag mo lang sasabihin na makikipaghiwalay ka na.
'Pag sinabi mo 'yan, papatayin kita.
Pasensiya na.
Wala talaga akong masabi.
Tumahimik ka.
Ibibigay ko kay Eun-seo ang makakaya ko.
Pero kailangan kong bumalik…
kung saan talaga ako dapat.
Nalihis ang buhay ko dahil sa mga pagkakamali ko,
pero sa tingin ko, panahon na para itama ito.
Hindi na siguro ako magkakaro'n ng isa pang tsansa.
Alam kong napakasama ng ginagawa ko sa 'yo pero pasensiya na talaga.
Baka ito rin ang mas makakabuti para sa 'yo.
Gano'n na lang ang isipin mo.
Iiwan…
mo na naman ako?
Magiging mas maganda ang buhay mo kung wala ako.
Ikaw lang ang parang tanga na 'di nakikita 'yon.
Ba't ikaw ang nagdedesisyon niyan para sa 'kin?
Alam mo ba kung gaano ako kalungkot?
'Di mo ba alam na kailangan talaga ni Eun-seo
ng ama?
Kahit na bumalik ka,
iba na ang magiging pakikitungo nila sa 'yo.
Magiging malupit sila sa 'yo hanggang mamatay ka.
Alam ko.
Pero babalik ka pa rin?
Mahal mo ba ang asawa mo?
Masyado na 'kong…
nakaasa sa kaniya.
'Pag iniisip ko nga,
inasa ko na sa kaniya lahat no'ng magkaanak kami
kahit ang bata pa namin
at no'ng magkasakit ang tatay ko.
Kaya habang-buhay ako
na hihingi ng tawad sa kaniya.
Sinasabi mo naman ngayon na masyado kang umasa sa asawa mo?
Hihingi ng tawad?
Kung may konsiyensiya ka, hindi mo sasabihin 'yan.
Wala kang karapatan na sabihin ang mga 'yon.
Kung maghihiwalay man tayo, ako ang tatapos nito.
Kapag binanggit mo ulit 'to,
ako ang magbubunyag ng lahat, hindi ang asawa mo.
-Naiintindihan mo? -Seung-hi.
Huwag ka nang magpumilit.
Walang-hiya ka.
Duwag kang loko ka.
Walang kuwenta.
RADYO
SCRUB ROOM
-Hello po, Doktor. -Hello.
Ano 'yon?
Idetalye mo.
Nandito ka ba para kay Jung-min?
Wala siya sa trabaho at 'di niya sinasagot ang cellphone niya.
Umuwi ako kasi baka nandito siya.
-Si Mama? -Wala siya rito.
Hindi pa umuuwi si I-rang galing sa academy.
Napakahina niya.
Bakit nagtatago siya imbes na ayusin ang gulong 'to?
'Di ito ang panahon para sabihin 'yan.
Naiinis lang kasi ako.
Hello.
Hello po, ma'am.
Alam n'yo po bang lumabas na ang resulta ng mock test ni I-rang?
Oo.
Pero hindi ko pa natitingnan.
Ang laki po ng ibinaba ng national rank niya ngayon.
At walang gana si I-rang.
At higit pa riyan…
Oo.
Oo, siyempre.
Oo, sige.
Salamat.
Homeroom teacher 'yon ni I-rang?
Ano'ng sabi niya?
Malaki ang ibinaba ng grade niya sa mock test.
Sinasabi na nga bang mangyayari 'to!
Nagpabaya siya ngayong art na ang kinukuha niya.
Sinabi ko sa 'yong dapat 'wag siyang magpabaya kahit magpapalit siya ng kurso.
Kaninong kasalanan ba 'to?
Wala nang kinakusap sa eskuwela si I-rang ngayon.
Tinanong ako ng teacher kung may problema sa bahay.
Naiintindihan mo ba kung ano'ng dahilan?
Wala nang panahon para sa ganito. Magbihis ka.
May pupuntahan tayo.
Ikinalulungkot ko po ang nangyari.
Anak n'yo ang nagpabaya sa anak ko, 'di ba?
Bakit kayo ang nandito imbes na anak n'yo na pumatay sa anak ko?
Akala n'yo ayos lang na pabayaan siyang mamatay dahil may malubhang sakit siya?
Medical malpractice 'to!
Kakasuhan ko kayong lahat!
Kakasuhan ko kayo at sisiguruhing makukulong kayo!
Tama na, itigil mo na 'yan.
Naririnig ka ni Ji-seon.
Sinasabi ko nga para marinig niya 'ko.
Bakit kayo nag-discharge ng pasyenteng may sakit nang 'di nagsasabi sa guardian?
Malinaw na medical malpractice 'to. Panindigan n'yo 'to!
Grabe, ang sama ng loob ko para kay Ji-seon. Ano'ng gagawin natin?
Hindi na kayo nahiyang pumunta rito!
Iharap n'yo ang doktor na 'yon, ngayon na!
Grabe, ang kawawang Ji-seon namin.
Pa'no n'yo pananagutan ang nangyari kay Ji-seon?
Pa'no?
'Wag kayong umupo lang diyan, magsalita kayo!
-Ano'ng gagawin natin para kay Ji-seon? -Buwisit.
SEO JUNG-MIN
-Dr. Jeon. -Ano 'yon?
Pinapatawag ka ni Hong Seo-hui kasi grabe raw ang sakit.
Sige, pupunta na 'ko.
Dr. Jeon, nakita ko kanina si Dr. Seo Jung-min.
Saan?
Nag-request ang Family Medicine
na magkonsulta sa department namin tungkol sa pasyente, 'di ba?
Kailan 'yon?
No'ng araw na na-discharge siya.
Sino ang doktor na namamahala?
Si Park Ji-yeon, third-year. Chief resident namin siya.
-Bakit? -Inaalam ko lang ang mga nangyari.
Alamin natin kung sino ang dapat managot.
Unang-una, baka mali ang pag-diagnose ng department n'yo.
Nakita mo ba 'yong chart?
Oo.
Pinatingnan namin sa General Surgery bago siya i-discharge.
Tapos dumating si Jung-min at sinabing puwede na siyang i-discharge.
Alam kong masakit, pero si Jung-min ang may kasalanan.
May ginawa man lang sanang mga test.
Kaya bakit tungkol sa mananagot 'yang sinasabi mo?
Kailangan pa rin nating palabasin na kasalanan 'to ng department mo.
Para hindi mapasama si Jung-min.
Si Choi Seung-hi ang namamahala no'n.
Kung gagawan mo ng issue 'to,
baka madamay rito si Seung-hi.
Nakipaghiwalay na 'ko kay Seung-hi.
Para namang totoo.
Pinag-uusapan pa lang namin ang paghihiwalay.
Aayusin ko 'tong problema kay Jung-min, kaya 'wag kang mag-alala.
At kung maghihiwalay nga kayo?
Ayos lang na gawin 'to sa kaniya?
Para sa anak ko 'to.
Nakakatawa.
Bakit bigla akong naaawa kay Seung-hi?
'Di ko hahayaang panghinaan ng loob si Jung-min.
Kaya 'wag ka nang magsasalita.
Nakita na nila si Jung-min.
Ako na'ng bahala kay I-rang.
Puntahan mo si Jung-min at kausapin siya.
Ikaw ang mas kailangan ni Jung-min ngayon
kaysa sa 'kin.
Pa'no tayo?
Ano'ng mangyayari sa 'tin?
Jeong-suk.
Mapapatawad mo ba 'ko?
SUMALANGIT NAWA ANG KALULUWA MO
ANG NAMAYAPANG SI YOO JI-SEON
Bago…
ako magsimula sa residency ko,
muntik na 'kong mamatay dahil sa acute liver failure.
Ang sama ng loob ko dahil muntik na 'kong mamatay,
kaya ni hindi ko maisip ang sakit…
pagkatapos mawalan ng anak.
Sa tingin ko,
alam ko na kung bakit gustong-gustong manganak
ni Ji-seon.
Para hindi malungkot ang mama at papa niya.
Para hindi nila sukuan ang buhay.
'Yon ang paraan niya
para bigyan ang mga magulang
ng pagkakataong makasama siya sa katauhan ng anak niya.
Parang…
alam na ni Ji-seon
na mamamatay na siya.
Kaya intindihin n'yo sana ang gusto niya.
Maging masaya kayo kasama ang anghel na iniwan niya.
At…
balang araw,
makikita n'yo siyang muli.
Bakit…
hindi ka humihingi ng tawad para sa anak mo?
Wala akong karapatang hingin 'yon sa 'yo.
ACCESSIBLE PARKING
DRIVER WITH DISABILITY
Nag-apply ka na ba para sa disability rating mo?
Disability rating?
Pero para ano pa? Wala naman masyadong benepisyo?
Ano'ng pinagsasabi mo? Dahil sa hirap na mag-park ngayon,
magandang mag-park sa parking space ng disabled.
Maganda rin ang puwesto.
Hindi makakapunta si Jeong-suk ngayon.
Alam ko.
Alam mo, pero panay pa rin ang linga mo dahil baka sumulpot siya.
Ha?
-A… -Kung wala kang gagawin mamaya,
gusto mong uminom pagkatapos tumakbo?
Ito 'yong oras na nagpapakatotoo tayo.
Naniniwala ako sa give and take.
Dahil diyan, may sasabihin ako sa 'yong sekreto.
Pero puwedeng may hihingin akong kapalit?
Sige.
Guwapo ka.
Natapos ko ang buong marathon.
Nakatapos ako ng siyam. Hindi mo alam 'yon, 'no?
Wala ka sigurong kaalam-alam.
Binigay ko lahat nang makakaya ko.
Sige, ikaw naman.
Gusto mo ba si Jeong-suk?
Pero alam ko naman na natapos mo ang buong marathon.
'Di ka nakahukot at 'di ka hinihingal.
Buwisit.
E di may sasabihin akong ibang sekreto.
Sumali ako sa grupong 'to kasi may gusto ako sa 'yo.
Pero hindi na gano'n ngayon.
Kasamahan na lang kita sa grupo ngayon.
Sige, ikaw naman ang magsalita.
Tungkol kay Jeong-suk.
A…
Bumagsak po ako sa mock exam.
Nabalitaan ko nga.
Gusto ko talaga sanang ipakita kay Papa.
Na pinili ko ang art school hindi dahil 'di ko kaya ang med school.
Gusto kong patunayan 'yon.
Sobra akong naiinis.
Dapat mag-aral ka para sa sarili mo.
Hindi dahil gusto mong magrebelde.
Mama.
Masyado nang gasgas 'yan.
Hindi nga.
Mas gusto ko pa pong sigawan mo 'ko dahil bumagsak ako sa exam.
Pa'no ko naman kayo sisigawan pagkatapos ng stress na binigay ko?
Hindi madali
na ayusin ang sitwasyong 'to.
Pero aayusin ko 'to sa pinakatahimik na posibleng paraan.
Para hindi na tayo masyadong masaktan.
Napanood ko po 'yan sa TV,
pero hindi ka naging mahigpit sa pagpapalaki sa 'kin.
Pinupuna mo ba na mali ang pagpapalaki ko sa 'yo?
Ikaw talaga.
Masyado ka nang prangka ngayong malaki ka na, 'no?
Mabuti na lang kabaligtaran si Papa,
kaya medyo spoiled lang ako.
Kung hindi, baka naging pasaway na talaga 'ko.
Pasaway?
Hay, naku.
Gusto ko…
na parang bata pa rin ang mga anak ko habang lumalaki.
Lagi akong nando'n 'pag umuuwi kayo,
at kung may gusto kayong isang bagay, kukulitin n'yo 'ko para do'n.
Hindi ako naging gano'n.
Sa madaling salita, sinadya ko kung pa'no ko kayo pinalaki.
Natupad po 'yong gusto n'yong mangyari.
Siyempre. Tingnan mo, 'di ako mahigpit sa pagpapalaki sa inyo,
at nakatulong 'yon na malaman ang gusto n'yo sa buhay.
Totoo po 'yon.
Pero hindi ko pa rin naiintindihan.
Kanino ka kaya nagmana sa galing ng pag-drawing?
Na-admit sa ospital ang pasyenteng 'to para operahan sa colon cancer.
Katandaan ang pangunahing dahilan na tinitingnan natin.
At base sa imbestigasyon natin, dala ng katandaan ng pasyente,
'yong mga pagkain na patuloy niya pa ring kinakain,
kulang na kulang 'yon sa dietary fiber.
Mahilig ding kumain ang pasyente
ng mga pagkaing mataba at ng processed food.
Kaya tingin namin 'yon ang dahilan.
-Saan bang-- -'Wag mong sabihin 'yan!
Hindi ko sinasabing kunsintihin mo siya.
'Wag mo lang pagalitan nang husto.
Pasensiya na po.
No'ng first-year ako na naka-night duty sa ER,
sabay-sabay na dumating ang tatlong pasyente galing sa banggaan ng sasakyan.
Lahat sila hindi maganda ang vitals, at lahat sila duguan.
Napakamapanganib ng sitwasyong 'yon, pero kaunti lang ang doktor namin.
Akala ko idedeklara kong patay na silang lahat dahil do'n.
Pero mabuti na lang naoperahan agad ang dalawa sa kanila kaya nabuhay.
Pa'no po 'yong isa?
Dalawa lang ang naisip kong pagpipilian.
'Yong isa, maghintay ng professor na puwedeng mag-opera.
At ang isa pa, ilipat sila.
Nagdesisyon akong ilipat sila sa ibang ospital.
Pero habang nililipat,
nag-cardiac arrest ang pasyente at dineklarang DOA.
Kung naghintay ako, maooperahan kaya ang pasyente?
E di mabubuhay sana ang pasyente.
Ilan 'yon sa mga naisip ko.
Do'n ko nalaman 'yon.
Na ang pasiya ng doktor
ang magsasabi kung mabubuhay o mamamatay ang pasyente.
Jung-min.
Namatay ang pasyente. Hindi maikakaila 'yon.
Opo.
Kung gusto mong maging magaling na doktor, 'di maiiwasan ang ganitong sitwasyon.
Kung gusto mong magprotesta, gawin mo.
Kung nagkamali ka, aminin mo tapos humingi ka ng tawad.
'Wag mong kalimutan ang pagkakamali mo at dapat may matutuhan ka.
Para makagawa ka ng tamang desisyon.
Para mas marami kang taong matutulungan.
Gano'n tayo nagiging doktor.
Sige po.
'Di ko alam kung sasang-ayon ka rito,
pero siguradong…
may mga ugali ka na mas mabuti kaysa sa 'kin.
Ayos ka lang ba?
Hindi.
Kung puwede lang,
gusto kong mawala na lang.
Alam mo naman,
hindi ako magaling magsalita.
At…
wala namang salita na magpapagaan sa pakiramdam mo ngayon.
Pero pinapangako ko sa 'yo 'to.
Hanggang makahanap ka ng paraan para makabangon ulit,
dito lang ako sa tabi mo,
kung papayag ka.
Gustong magdemanda ng pamilya.
Tutugon nang naaayon ang ospital,
pero dahil si Jung-min ang nag-discharge sa kaniya,
tingin ng pamilya may mali ro'n.
Kailangang subukan ni Jung-min na makipagkasundo.
Parang hindi patas 'to para sa 'yo, pero ano'ng magagawa natin?
Mas mabuting ayusin na 'to bago pa lumaki.
Naiintindihan ko ang sinasabi n'yo.
Pero sa tingin ko kailangan pang busisiin ang sitwasyong 'to.
Sa department natin
idinidiin ni Professor Seo In-ho ang medical accident.
Dahil may kinalaman ang anak niya rito,
desidido siyang department natin ang masisisi.
Naku, hindi mo alam?
Si Professor Seo?
Ang kapal ng mukha niyang isisi 'to sa lahat.
Pasyente mo
ang pasyenteng 'yon, Professor Choi.
Ipagtanggol mo ang sarili mo.
Kung hindi, ikaw ang mananagot.
Professor Kim.
Hindi ka makakain, 'no?
Hindi nga.
Dapat ka nang magpa-checkup.
Oo nga.
May natitira pa 'kong gamot kaya nakalimutan ko.
-Dapat na nga 'kong pumunta. -May natitira ka pa,
kaya ibig sabihin, nakalimutan mong uminom.
Hindi totoo 'yon.
Sinisiguro kong naiinom ko ang gamot ko.
Magsisinungaling ka pa rin?
Ang totoo niyan, ilang beses kong nakalimutang uminom.
Hindi ka kumakain o umiinom ng gamot.
Hindi puwede 'to. Hihintayin kong matapos kang kumain.
Hindi naman kailangan 'yon, Professor.
Dr. Cha.
Gamitin mo sa sarili mo ang kalahati ng lakas na binibigay mo sa iba.
Kung patuloy mong pababayaan ang sarili mo,
may masama talagang mangyayari.
May karapatan akong kulitin ka.
Siyempre naman. Simula ngayon, regular ko nang iinumin ang gamot ko.
At kakain na 'ko nang mabuti.
Salamat sa pag-aalala sa 'kin.
Professor Seo.
Balita ko sinisisi mo ang department namin para sa cancer patient.
Ang Family Medicine ang nag-admit at nag-discharge sa pasyente,
kaya kayo ang may pananagutan kung may mangyari.
Pa'no naging responsibilidad ng department namin 'yon?
Nag-request kami ng konsultasyon,
at isang tingin lang ng department n'yo, dinischarge na siya kaagad.
Gano'n ba?
Hoy, Seo In-ho!
Alam kong tinawagan ng resident n'yo ang resident namin,
kinukumpirma na pumayag kang i-discharge na ang pasyente.
Hindi mo ba talaga alam 'yon?
Na-discharge na siya bago pa naibigay ang opisyal na sagot.
Kahit pa gano'n 'yon, manggagaling ang opisyal na desisyon na i-discharge
sa department na nag-admit sa kaniya.
Kaya naman, hindi ba pasyente siya ng department n'yo?
Kaya nga humingi kami ng konsultasyon, kaya tiningnan siya ng resident n'yo,
at ikaw pa ang nag-okay.
Kung surgery department ang nagsabi,
walang rason para 'di namin siya i-discharge.
Mukhang nagkamali ang resident ko.
Dahil diyan, bibigyan ko siya ng warning.
Hindi naman maaayos ang problema sa pagbigay ng warning, 'di ba?
Hindi ako sigurado.
Kung nakalagay sa record lahat ng detalye,
at ginawa niya lahat ng kailangan,
ibig sabihin, 'di pinansin ng pasyente ang warning niya at umuwi na.
Tungkol naman sa peritonitis, inoperahan namin siya agad,
pero hindi maganda ang kinalabasan.
Kaya mahirap sabihin kung kasalanan ng ospital.
Kahit pa, masama ang loob ko na dinawit ang department ko.
Siyempre dawit ang Family Medicine.
Nangyayari ang mga medical accident kahit ano pa'ng intensiyon o pagkakamali.
Pero kailangang may managot.
Kaya kailangan nating magdesisyon kung sino ang may kasalanan.
Kung maaapektuhan ang department namin dahil dito--
Kung na-admit ang pasyente pagkatapos magpatingin sa Family Medicine--
Kahit na,
bawiin mo ang sinabi mo
na Family Medicine ang dapat panagutin.
-Ano? -Alam kong gagawin mo ang sinabi ko.
Nandito ka na naman.
Ang totoo niyan,
nandito ako kasi may sasabihin ako sa inyong dalawa.
Pumunta rin dito 'yong resident na nag-discharge sa kaniya.
Umalis siya matapos umiyak nang nakaluhod.
Pero hindi maibabalik ang anak namin sa paggawa no'n.
Gusto kong ipaliwanag sa inyo kung bakit namatay ang anak n'yo.
Ayoko nang marinig 'yan, kaya umalis ka na.
Bakit ka nandito ng ganitong oras?
May problema ba?
Ano naman po ang problema?
Nandito lang ako para makitulog.
Sigurado ka bang walang problema?
Sinasabi ko na nga po na walang problema.
Pumunta ako rito pagkatapos ng group dinner kasi miss na miss ko po kayo.
MS. OH DEOK-RYE
Ano 'yon, Ms. Oh?
Medyo matagal na rin, ha.
Bakit ka ba napatawag?
Tumawag lang ako para mangumusta.
Ginagamit ko 'yong binigay mong pampaganda
at naisip ko kung kumusta kaya kayo,
at kung kumusta ang pakiramdam mo pagkatapos ng operasyon mo.
A, gano'n ba?
Naku, salamat sa 'yo, maayos na maayos ang pakiramdam ko.
Wala namang problema kina In-ho at Jeong-suk, 'no?
Ang totoo niyan, mukhang
malungkot si Jeong-suk no'ng huli kaming nagkita kaya 'di ako mapalagay.
Hala.
Mahirap kasi ang trabaho sa ospital.
Oo nga.
May gusto nga pala akong puntahan kasama ka.
May oras ka ba ngayon?
Ngayon?
Sikat na sikat na Korean medical clinic 'to.
Pagkatapos kong inumin 'yong gamot na nabili ko rito,
bumalik ang lakas ko.
Ms. Oh Deok-rye.
-Ako 'yon. -Sige po.
PROFESSOR PARK HO-WON NATANGGAP KO NA ANG INVESTMENT MO
SANA'Y MAGING MAUNLAD ANG KINABUKASAN NATIN
Hindi regular ang pulso mo.
Mababa ang blood density mo habang dumadaloy sa mga ugat,
at hindi rin tuloy-tuloy ang pagdaloy nito.
Humina na nang husto 'yong pulso na nakakabit sa atay mo
at sa mga may kinalaman sa tiyan.
May pamamaga rin sa loob ng katawan mo.
Gano'n ba kalala ang sakit ko?
Suwerte mo dahil buhay at gumagalaw ka pa.
Malamang hirap kang matulog at kumain.
Ayos na may gamot ka, pero dapat umpisahan agad ang treatment mo.
VERITY KOREAN MEDICAL CLINIC
Magaling daw 'yong doktor na 'yon.
Nakakapagtaka lang.
'Wag kang mag-alala.
Matanda na kasi ako.
Ililibre din kita ng hapunan. Ano'ng gusto mong kainin?
-Gusto mong maghapunan? -Oo.
Ms. Kwak.
Alam mo ba kung anong araw ngayon?
Anong araw ba ngayon?
Hindi ko naman birthday…
Ano ba 'yon?
May mas mapupula ka bang mansanas?
Siyempre. Maghahanda ka ba para sa memorial service?
Opo.
Para kanino ba 'yan?
Sa biyenan kong lalaki po.
Naku, sa panahong 'to?
Pambihirang manugang ka.
Salamat po.
-Pinapunta mo ba siya rito? -Hindi po.
'Di ako gano'n kakapal.
Pa'no ko siya sasabihan na maghanda sa memorial service ng tatay ko?
Kung kusa siyang pumunta rito
para ihanda lahat 'to para sa biyenan niya,
'di ba ibig sabihin no'n pinapatawad ka na?
'Di ba parang hudyat 'to
na tapos na siya sa ginagawa niya at babalik na siya rito sa pamilya?
Mabuti 'yon kung gano'n.
Tulungan natin siyang maghanda ng pagkain.
Pero kagagawa lang ng kuko ko.
Puwede bang makipagtulungan ka naman!
Para sa kaniya, kasabwat ka.
Bakit ako naging kasabwat?
Ikaw ang nangaliwa, hindi ako.
Walang galang kang magsalita
sa anibersaryo ng kamatayan ng tatay mo.
Buti kung hindi ma-empatso ang tatay mo
pagkatapos kumain ngayon.
Jeong-suk.
May maitutulong ba 'ko sa 'yo?
'Wag masyadong maliliit ang paghiwa ng labanos para sa bean sprout soup.
Hiwain mo po nang mahaba, ganito, parang toge.
-Ganito? -Opo.
Gano'n din para sa chive at scallion pancakes.
Hindi puwedeng hiwain nang maiksi ang iaalay na pagkain.
Hay, alam na alam mo na 'tong mga 'to.
Bakit kailangan ko pang malaman?
Hindi ko po magagawa 'to habang-buhay.
Ano?
Honey, puwede bang ganito?
Panoorin mo 'tong mabuti. 'Wag sa gitna, dapat sa pang-one-third.
Para makita sa harap 'yong pula ng crab meat.
Sige.
Tapos dilaw na labanos.
Sige.
Gano'n din para sa chives.
Ipakita mo sa harap 'yong mas malapad, 'wag 'yong payat.
-Gano'n pala. -Gano'n pala.
'Yong mushrooms din.
Tapos isunod mo ang ham. Para maganda ang kulay tulad nito.
Tapos sa dulo, 'yong panghuling pulang crab meat.
Maingat dapat para sa memorial service.
Dapat ganito ang pagkakagawa para magandang tingnan,
at para dumikit nang maayos ang itlog, harina at tubig at maluto nang maayos.
-Gawin mo 'tong halimbawa tapos sundan mo. -Sige.
Seremonya lang naman 'to kaya 'wag mo masyadong paghirapan.
Ano'ng ginagawa mo?
Ano?
Sa tingin ko,
dapat itigil na natin 'tong memorial service.
Simula ngayon, dapat magtipon na lang tayong pamilya para magdasal
at magsalo-salo sa araw na 'to.
Ba't biglaan?
Mga Kristiyano tayo,
kaya nasa langit na siguro ang tatay mo.
Kaya bakit pa gagawin 'to?
At saka hindi tama 'to, masyadong matrabaho para kay Jeong-suk.
Tingnan n'yo 'yong kanina.
Nakatayo siya maghapon at nagpakahirap.
Kayo na po ang gagawa simula sa sunod na taon, Mama.
Alam mo namang 'di ako marunong magluto.
Bago kayo ikinasal, 'yong biyenan ko ang nag-asikaso nito.
Simula nang dumating ka, nagawa mo lahat nang maayos.
Kaya 'di na 'ko nagkaro'n ng panahon para matutong magluto.
Puwede ho kayong matuto ngayon.
-Puwede rin po akong tumulong. -Ano ba!
Sinabi ko nang ayoko nang gawin 'to!
'Di ko maintindihan kung ba't gusto n'yong ihinto ang memorial service kay Papa.
Lola, may boyfriend ka ba?
Kasi…
Oo, may dine-date ako.
'Di ko alam kung saan kami papunta,
kaya hindi ako komportable na ituloy pa ang memorial service
para sa tatay mo.
Sinasabi mo bang may boyfriend ka?
Balak mo bang magpakasal?
Bakit?
May rason ba kung bakit hindi puwede?
Wala akong asawa.
May boyfriend siya sa gano'ng edad.
Kalokohan 'to.
'Di ko alam kung naisip mo 'to,
pero magkakaro'n ka na ng bagong biyenan.
Pumunta ka na sa kuwarto mo. Ako na'ng bahala rito.
'Di ako tumulong sa mga gawain dati. Simula ngayon, tutulong na 'ko.
Oo, mabuti ngang matutuhan mo 'to.
Kasi mawawala na 'ko rito.
Ano ba'ng ibig sabihin niyan?
Ito na ang huling memorial service na ihahanda ko.
Mag…
hiwalay na tayo.
Maghiwalay?
Nakita ko 'yong kotse mo sa parking lot ng ospital.
Nasa 'yo ang disability sticker na natanggap ko
at naka-park ka sa mismong entrance ng ospital
kung sa'n nando'n ang accessible parking.
DRIVER WITH DISABILITY
ACCESSIBLE PARKING
Nilagay mo 'yong disability sticker ko sa kotse mo…
at ipinagmamaneho si Seung-hi.
Natawa 'ko no'ng naisip ko 'yon.
Pakiramdam ko sobra akong nakakaawa
at ang tanga ko, na inalagaan at tiningala ko
ang buwisit na lalaking 'to.
Tapos biglang,
may pumasok sa isip ko.
Hindi lang ikaw ang may kasalanan dito.
Hindi ka naturuan ng nanay mo kung ano ang tama at ano ang mali.
At pinayagan ko namang mangyari lahat 'to.
Hindi nabawasan ang responsibilidad natin dito.
May gusto po akong i-report.
May ilegal po na naka-park sa accessible parking spot.
May disability sticker ang driver sa sasakyan niya.
Pero wala naman siyang kapansanan.
Oo.
Nakapagdesisyon na 'ko.
Sa tingin ko dumating na ang panahon
na mga magulang na lang tayo nina Jung-min at I-rang.
Bilang ama ng mga anak ko, puwede kong palampasin 'yon.
Pero…
bilang asawa ko,
wala ka nang…
halaga sa 'kin.
Ayoko nang kamuhian ka.
Wala nang silbi na kamuhian pa kita.
Tapos na…
tayong dalawa.
Gusto ko nang makalaya sa impiyernong 'to.
Maghiwalay na tayo.
Magdiborsiyo na tayo.
Huwag ka nang mag-inarte.
Tumayo ka na.
Tayo na!
Honey.
Honey, gising. Sige na.
Honey.
In-ho!
Ano ba'ng nangyayari sa 'yo?
In-ho, ibukas mo'ng mga mata mo.
Honey!
Honey, gumising ka!
DOCTOR CHA
Ayokong makipagdiborsiyo.
Pagkakataon mo na 'to para maging mabuting asawa.
Mr. Seo In-ho, huli na ang lahat.
Mama, may masakit ba sa 'yo? Ano'ng nangyari?
'Wag mo munang ipaalam sa nanay ko ang nangyayari sa 'tin.
Ang professor na in charge kay Lola.
Si Professor Choi Seung-hi.
Sinadya mo ba na kuning pasyente ang nanay ko?
'Di ba nasa sa 'yo 'yon?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Joan G. Cabato