(คุณหมอชา)
มีเรื่องอะไร
ใช่ไหมล่ะคะ
มีค่ะ
มีก็จริง
แต่ฉันทำใจเชื่อไม่ลงเลยค่ะ
อย่างกับเรื่องโกหกแน่ะ
ฉันว่าฉันรู้นะคะว่าเรื่องอะไร
ไม่หรอกค่ะ
ไม่มีทางรู้หรอก
ฉันว่าฉันรู้ว่าเรื่องอะไรนะ
คุณอยากฆ่าสองชั่วนั่นไงคะ
ก็อาจารย์ซออินโฮนอกใจนี่คะ
ฝนตกค่ะ
รีบปิดสิคะ
ทำไงดี
- ทำไมไม่ได้ล่ะ - รีบทำอะไรสักอย่างสิคะ
ทำอยู่นี่ไงคะ
ปิดหลังคารถตัวเองก็ไม่เป็นเหรอคะ
ฉันก็เพิ่งเปิดวันแรกนี่แหละค่ะ
โธ่เอ๊ย ทำไงดี
โอ๊ย เย็น
ปัดโธ่
ใช่เวลามาขำไหมคะ
โอ๊ย เย็น
หยุดขำเลยนะคะ
ทะเลาะกันอีท่าไหนถึงได้ลงเอยสภาพนี้
แกจะเอามือแบบนี้ไปวาดรูปได้ยังไง ใกล้จะสอบเข้าอยู่แล้วนะ
- ทำไมเล่า - ไหนว่าปลดปล่อยไปหมดแล้วไง
แกควรทำเป็นไม่สนสิ จะไปทะเลาะกันทำไม
งั้นหนูควรยอมทั้งที่โดนจิกหัวเหรอ
อะไรนะ
ทำไมหนูต้องย้ายกวดวิชาด้วย
นางสั่งให้หนูย้ายอยู่ได้
นังนั่นทำอย่างกับว่าหนูก็เป็นชู้ด้วย
ฉันกลับนะคะ
- เหนื่อยแย่เลยนะคะ - ขอบคุณนะคะ
ลานะคะ
อีรัง
(ตอน 11)
จริงๆ เลย
โชคดีที่น่าจะไม่ทิ้งรอยแผลเป็น
ไม่มีแผลที่อื่นแล้วใช่ไหม
นี่มันเรื่องอะไรกันแน่
นี่เธอโดนกลั่นแกล้งในโรงเรียน อะไรแบบนี้เหรอ
ไม่ใช่เด็กม.ต้นกันแล้วนะ จะเป็นผู้ใหญ่วันนี้วันพรุ่งแล้ว
เป็นอะไรกันเนี่ย ให้ตายสิ
มันเป็นใคร ฮะ
- คุณน้า - ว่า
หนูสงสารแม่ชะมัดเลยค่ะ
แม่เหรอ
(มีฮี: อีรังแวะมาที่คลินิกฉัน…)
(มีฮี: อีรังแวะมาที่คลินิกฉัน)
(ฉันจะพาแกไปส่งบ้านเอง ไม่ต้องเป็นห่วงนะ)
ใครคะ
มีแบบไม่มีแอลกอฮอล์ด้วยนะ
ตอนวันเกิดคุณย่า
ทุกคนในครอบครัวฉัน มารวมตัวกินข้าวด้วยกันค่ะ
ที่โรงแรม
แล้ววันนั้นฉันก็บังเอิญเห็นอาจารย์หมอ
แล้วก็เห็นด้วยว่าอีกฝ่ายคือใคร
ตอนฉันเรียนม.ต้น
พ่อฉันก็เคยทำแบบนั้นค่ะ
แม่ฉันเป็นโรคซึมเศร้าเพราะเรื่องนั้น
ท่านทรมานมามากกว่าสิบปีเลย
ฉันก็เลยพอรู้อยู่บ้าง
ว่าเรื่องพวกนั้นมันมีพลังทำลายล้าง พอที่จะทำให้คนคนหนึ่ง…
แหลกสลายไม่มีชิ้นดี
แล้วเป็นไงคะ
อยากให้พ่อกับแม่
หย่ากันไหมคะ
ตอนนั้น
ฉันว่าแม่อยู่ได้ด้วยแรงเกลียดพ่อค่ะ
ถ้าพวกเขาหย่ากัน
ฉันกลัวว่าแม่ จะสูญเสียความมุ่งมั่นเดียวในชีวิตไป
ฉันเลยบอกพ่อ
ว่าถ้าเขาหย่ากับแม่
ฉันจะกระโดดดาดฟ้าฆ่าตัวตายซะ
ฉันขู่แบบนั้นค่ะ
คุณไม่ชอบเล่าเรื่องตัวเองแท้ๆ
แต่ก็พยายามปลอบใจฉัน
ขอบคุณนะคะ
ฉันไม่ได้พูดเพื่อจะปลอบหรอก
แค่จะบอกว่า…
เรื่องแบบนั้นมันเกิดขึ้นค่ะ
เยอะกว่าที่เราคิดด้วย
นอนหลับเก็บแรงหน่อยสิคะ
ขอบคุณที่พาไปขับรถเล่นวันนี้นะคะ
ค่ะ
ที่จริง
ฉันมีเรื่องจะสารภาพค่ะ
ทั้งสองคน
จองมิน
เรื่องที่คุณคบกับลูกชายฉัน
ฉันรู้อยู่แล้วนะคะ
พอมาดูตอนนี้แล้ว
ทั้งคู่เหมาะกันดีนะคะ
(แพทย์เฉพาะทางด้านศัลยกรรม ลำไส้ใหญ่และทวารหนัก ซออินโฮ)
(ไม่อยู่)
- ฝากเช็กคำขอปรึกษาด้วยนะคะ - ค่ะ ได้ค่ะ
วันนี้จะทำงานไหวเหรอคะ
ต้องทำสิคะ
นี่คือสิ่งเดียวที่ฉันทำได้ในตอนนี้
- เห็นตรงนี้ใช่ไหม - อือ
มีปัญหาเพราะส่วนนี้นี่แหละ
- เธอบอกว่าแกวาดรูปใช่ไหม - อือ
ถึงจะถอดเฝือกออก แขนแกก็อาจจะยืดได้ไม่เต็มที่
ข้อมือก็อาจจะขยับได้ไม่เท่าที่ต้องการ
กว่าเส้นประสาทจะฟื้นตัว อาจใช้เวลาอย่างน้อยสามเดือน
หรืออย่างมากก็หกเดือน
คนที่อยู่ใต้บารมีสามีและพ่อแม่ มีครอบครัวสุขสบายแบบเธอจะไปรู้อะไร
ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกว่า ซึงฮีทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลเรา
แต่ผมก็อธิบายไปแล้วว่า ที่ไม่บอกเพราะไม่ใช่เรื่องดีอะไร
ส่วนเรื่องที่ลูกซึงฮีกับอีรังเป็นเพื่อนกัน ผมก็เพิ่งรู้นี่แหละ
สร้อยข้อมือนั่น ฉันขอถามได้ไหมว่าซื้อมาจากไหน
สามีฉันซื้อให้ ฉันไม่รู้หรอกว่าเขาซื้อมาจากไหน
- ตอนนี้ชเวซึงฮีอยู่ไหนคะ - คะ
น่าจะอยู่ในห้องสัมมนานะคะ วันนี้อาจารย์หมอทุกคน…
เมื่อกี้เขาเรียกว่าชเวซึงฮีเฉยๆ ไหม
"ตอนนี้ชเวซึงฮีอยู่ไหนคะ" เหมือนจะพูดว่างั้นนะ
บ้า ไม่น่าใช่มั้ง
ที่เรายื่นเรื่องขอเงินทุนทางวิชาการไป ได้เรื่องว่ายังไงบ้าง
เราตั้งใจว่าจะยื่นเรื่องขอร่วมวิจัย เป็นทีมสหสาขาวิชาชีพ
เลยอยู่ในช่วงเตรียมแผนการวิจัยร่วมกัน
กับแผนกโรคติดเชื้อและวิทยาปอดค่ะ
เราควรจะต้องมีการประชุม เป็นประจำนะครับ
โอเคครับ ประชุมก็เรื่องหนึ่ง
แต่ระหว่างนั้นก็ต้องรายงานทางอีเมล…
อือ มีอะไรเหรอ
อาจารย์ชเวซึงฮี
มาคุยกับฉันหน่อยสิคะ
ถ้าไม่ใช่เรื่องด่วนก็ค่อยคุยค่ะ ฉันประชุมอยู่…
เรื่องด่วนค่ะ
หรือจะคุยตรงนี้คะ
- มีอะไร - ไปที่ห้องเธอ
บอกให้เขามาที่นี่
ซออินโฮ
ฟังไม่รู้เรื่องเหรอ
บอกซออินโฮ
ให้มาที่นี่ซะ
เดี๋ยวนี้เลย
โทรสิ
อือ
เพิ่งตรวจคนไข้นอกเสร็จ เลยพอมีเวลานิดนึง
ที่ห้องคุณเหรอ
มาเถอะ ไม่ต้องถาม มาแล้วเดี๋ยวก็รู้เอง
มาที่นี่เดี๋ยวนี้
ถ้าไม่อยากให้เรื่องคบชู้
ระหว่างคุณกับชเวซึงฮี ฉาวโฉ่ไปทั้งโรงพยาบาล
(ห้องทำงานอาจารย์)
(แพทย์เฉพาะทางด้านเวชศาสตร์ครอบครัว ชเวซึงฮี อยู่)
(ไม่อยู่)
- ที่รัก - หุบปาก
ฉันต้องเช็กเรื่องหนึ่งก่อน
เพื่อนของอีรัง อึนซอ
ลูกสาวเธอน่ะ
คือลูกซออินโฮหรือเปล่า
ที่รัก เรื่องนั้น…
ใช่ ลูกสาวซออินโฮ
คุณอินโฮมาอบรมที่โรงพยาบาล ในชิคาโกที่ฉันฝึกงานอยู่
เราเลยบังเอิญเจอกัน
เรามีอึนซอตอนนั้น และฉันก็คลอดแกออกมา
เราไม่ได้ไปมาหาสู่กันตลอดนะ
ซึงฮีกลับมาเกาหลีเมื่อสามปีก่อน แล้วก็มาอยู่โรงพยาบาลนี้
เราก็เลยใกล้ชิดกันอีก…
ไม่มีที่อื่นให้ไปเล่าเรื่องรักๆ ของพวกเธอแล้วเหรอ
สองคนพูดรับส่งกัน
เหมือนจะขาดใจถ้าไม่ได้พูดงั้นแหละ
ก็ได้ ทั้งสองคน
รักกันงั้นเหรอ
ขอให้รักกันชั่วนิรันดร์แล้วกัน
ไม่ใช่แบบนั้นนะ ที่จริง…
- เราจะเลิกกัน… - ใครจะเลิกไม่ทราบ
ฉันไม่ได้คิดจะเลิกนะ
ทั้งสองคนจะเลิกกันหรือไม่
จะอยู่ด้วยกันเป็นพันปีหมื่นปีหรือไม่
ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันอีกแล้ว
ฉันกลับมาเป็นแพทย์ประจำบ้าน อีกครั้งในรอบ 20 ปี และจะเรียนให้จบด้วยดี
พวกเธอสองคน
อย่ามาทำให้ฉันกับลูกชายฉันเสื่อมเสีย
แล้วก็ ชเวซึงฮี
เธอออกจากโรงพยาบาลนี้ซะ
นอกจากที่นี่เธอก็ยังมีที่ไปอีกเยอะนี่
เธอมันลูกคนรวยไม่ใช่เหรอ
ที่ผ่านมาพวกเธอพยายามทำทุกวิถีทาง ให้ฉันออกจากโรงพยาบาลนี้
ฉันรู้หมดนะ
แผนการต่ำๆ พวกนั้นไม่ได้ผลแล้ว เธอลาออกไปซะเถอะ
ฉันให้หนึ่งเดือน
ลาออกภายในหนึ่งเดือน
และไปให้พ้นหน้าฉัน
ส่วนแก ซออินโฮ
เจียมตัวรอให้เหมือนคนตายซะ
ฉันกำลังคิดอยู่ว่าจะทำยังไงกับแกดี
ไหนว่าให้ห่างกันไปทบทวน
ไม่ได้แปลว่าคุณขอเลิกหรอกเหรอ
คุณอยากได้ยินแบบนั้นล่ะสิ
คงหวังให้ฉันตัดใจแทบแย่สิท่า
ไม่ใช่แบบนั้น
งั้นหลังจากนี้…
เราต้องเลิกกันด้วยเหรอ
คุณน่าจะได้หมดพันธะแล้วนี่
- หมดพันธะเหรอ - ไม่คิดว่าจะโดนหย่าเร็วๆ นี้เหรอ
นี่มัน…
อีรังรู้ถึงขั้นไหน
บอกฉันมาตรงๆ
รู้ทุกอย่าง
จองมินล่ะ
- เขารู้ - อะไรนะ
คุณแม่ก็รู้ด้วย
เชื่อเขาเลยจริงๆ
ใช้ชีวิตโสมมแบบนั้น ยังมีหน้ามาอวดดี ทำเป็นวางท่า
จองหองใส่ฉันอีกเหรอ
สงสารลูกชะมัดที่มีพ่อแบบแก ไอ้เวร
เบาๆ หน่อยสิ
ทำไมทำให้ฉันโง่อยู่คนเดียว ทั้งที่ทั้งบ้านรู้กันหมด
ทำไมไม่ให้ฉันรู้อยู่คนเดียว
ลูกๆ ห้ามไว้
คุณยิ่งไม่สบายอยู่ เด็กๆ เลยห้ามไม่ให้พูด เพราะกลัวคุณจะช็อก
ใช้ทั้งชีวิตแก
ชดใช้กรรมต่อลูกๆ ซะ
ไอ้ชาติชั่วเอ๊ย
ทำแบบนี้ได้ยังไง
ทำแบบนี้กับลูกของเราได้ยังไง
คุณหมอ สวัสดีค่ะ
- มาดูลูกอีกแล้วเหรอ - ค่ะ
โล่งอกไปที่ปลอดภัยทั้งคู่นะครับ
ตอนที่รู้ว่าต้องคลอดทันที เพราะภาวะน้ำคร่ำแตกก่อนเจ็บครรภ์
ผมตกใจมากเลย
น้องเข้มแข็งแกทนเก่งน่ะค่ะ
น้องกำลังฟื้นตัวอย่างดี เหมือนชื่อเล่น "น้องเข้มแข็ง"
เก่งจังเลยครับ
ได้ยินว่าจะกลับบ้านแล้ว
ค่ะ
ส่วนน้องเข้มแข็งก็น่าจะกลับบ้านได้ ในอีกสองสัปดาห์ค่ะ
จะกลับไปทั้งที่ไม่รักษาจริงๆ เหรอครับ
ค่ะ
ฉันจะกลับไปบ้าน ให้แม่ช่วยดูแลหลังคลอด
และพอลูกได้กลับบ้าน
ฉันก็จะป้อนนมให้แก กล่อมแกเข้านอน อาบน้ำให้แก
ฉันอยากทำแบบนั้นค่ะ
ถ้าฉันเริ่มการรักษา ฉันก็จะทำแบบนั้นไม่ได้นี่คะ
ยังไงก็ไม่มีหวังอยู่แล้ว
ทำดีกับแม่ไว้นะคะ เป็นแม่นี่ยากชะมัดเลย
หนูไปดูน้องเข้มแข็งมา
น้องจ้ำม่ำกว่าเมื่อวานอีกนะ
พอหนูเรียกว่า "น้องเข้มแข็ง"
น้องก็ลืมตาแบบนี้ อย่างกับจำเสียงหนูได้…
ฉันไม่อยากฟัง พอแล้ว
ใครเขายินดีกับแกไม่ทราบ
แม่
เลิกเกลียดลูกหนูได้แล้ว
พอไม่มีหนู แกก็มีแค่แม่กับพ่อที่จะพึ่งพาได้
แม่กับพ่อต้องเลี้ยงดูแกนะ
แกก็เลี้ยงเองสิ
ลูกแก แกก็เลี้ยงเองสิ จะมาขอให้ใครเขาเลี้ยงให้
แกต้องจัดงานฉลอง 100 วัน จัดงานฉลองครบขวบให้ลูกแก
รอดูลูกเข้าโรงเรียน ทุกอย่างนั่นแหละ
ไม่งั้นฉันไม่เลี้ยงลูกแกหรอกนะ
เข้าใจแล้ว
หนูจะทำทุกอย่างเลย
ครับ สถานีตำรวจซอโชใช่ไหมครับ
ผมอยากตามหาครอบครัว ที่จากกันไปเมื่อตอนเด็กๆ ครับ
ถ้าจะลงทะเบียนดีเอ็นเอ ผมต้องทำยังไงบ้างครับ
เลิกงานแล้วว่างไหม
รู้ตัวไหมว่าพูดงั้นครั้งแรกเลย
เธอไม่เคยเป็นฝ่ายถามก่อนว่าฉันว่างไหม หรือชวนมาเจอเลยสักครั้ง
ฉันเป็นฝ่ายตามตื๊อเธอ เอาใจเธอ แล้วก็โกรธเองตลอด
ขนาดนั้นแล้ว เธอก็ยังมาเจอฉันแค่หนึ่งในห้าครั้งเองมั้ง
ฉันว่านี่ไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่ปกติแล้ว
โอเค
ถ้านายคิดแบบนั้นก็ตามนั้น
ทำไมคนเอาแต่ใจแบบเธอ ถึงเห็นด้วยกับฉันได้ง่ายๆ ในเวลาแบบนี้ล่ะ
เธอควรจะเกรี้ยวกราดใส่ฉัน ว่าความสัมพันธ์มันมีหลายแบบไม่ใช่เหรอ
จะเกรี้ยวกราดให้ได้อะไร ก็ทุกอย่างมันจะจบแล้ว
แต่เราก็ควรจะจบกันดีๆ สิ
ใช่ว่าจะไม่ได้เจอหน้ากันอีก
ฉันมีเรื่องจะพูดด้วย
เลิกงานแล้วมาเจอกันหน่อย
(ดีแอนด์เจ โรงเรียนกวดวิชาศิลปะ)
- ซออีรัง - แม่
รอนานไหม
ไม่นานเท่าไรหรอก
ดูขยันขันแข็งเชียว
- เห็นด้วยเหรอ - เห็นสิ
ไปกินของอร่อยๆ กัน
- เลิศ - เลิศ
แม่มีอะไรจะพูดเหรอ
แม่…
- รู้เรื่องแล้วนะ - เรื่องอะไร
เรื่องพ่อ
แล้วก็เรื่องอึนซอ เพื่อนแกด้วย
แกคงปวดใจมากเลย
จะบอกแม่ก็ไม่ได้
มันรู้สึกแปลกๆ น่ะ
ที่ดันมีพี่น้องอีกคนที่ไม่ใช่พี่จองมิน
มีใครอีกคนเรียกพ่อหนูว่า "พ่อ" เหมือนกัน
และคนคนนั้นก็ดันเป็นอึนซอ
ขอโทษนะ
ที่ทำให้ลูกต้องคิดมาก กับเรื่องที่เด็กคนอื่นไม่ต้องพบเจอ
บอกพี่หรือยัง
ว่าแม่รู้ทุกอย่างแล้ว
พี่เขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว แม่ไม่ห่วงหรอก
หนูก็โตแล้วนะ ไม่ต้องเป็นห่วงหนูหรอก
อีกอย่าง แม่อยากทำอะไรก็ทำเลย
ไม่ว่าเรื่องอะไร หนูก็ไม่สนหรอก
ไม่สิ หนูไม่เป็นไร
แม่รู้สึกอุ่นใจจัง
ที่มีลูกๆ อยู่
รีบกินสิ
เดี๋ยวหนูกินหมดซะเลย
กินจ้ะ
กินกันเถอะ ต็อกบกกีอร่อยไหม
อร่อยนะ
อึนซอ เป็นอะไรไป
หนูจะใช้มือนี่สอบรับตรงได้ยังไง
สอบรอบปกติก็ได้ไง
ค่อยเตรียมตัวหลังถอดเฝือกก็ได้นี่
แม่ไม่รู้อะไรเลย
ตอนสอบรอบปกติ
หนูสมัครม.ฮันกุกหรือม.ฮงอิน ได้แค่ที่เดียว
ก็สมัครแค่ที่เดียวสิ
แม่เคยเซ้าซี้แกเรื่องมหาลัยด้วยเหรอ
แต่ซออีรังจะสอบรอบรับตรงกับรอบปกติ ในม.ที่หนูอยากเข้าได้หมดเลยนะ
ส่วนหนูหมดสิทธิ์สอบรอบรับตรง แถมสมัครรอบปกติได้แค่ที่เดียวอีก
อึนซอ
ให้ตายหนูก็ไม่ยอมเข้ามหาลัย ที่กระจอกกว่ายัยซออีรังนั่นหรอก
ถ้าใส่เฝือกตั้งสองเดือน หนูก็ต้องมือตกสิ
หนูจะทำยังไง
ไม่เป็นไรนะ
ลูกไม่มือตกหรอก
ลูกสาวแม่…
จะทำได้ดี
ทำไมต้องมีแค่หนูที่ถูกแย่งล่ะ
ทั้งพ่อ ทั้งโอกาส
ทำไมต้องเป็นหนูตลอด
เราจำเป็นต้องมาเจอกัน เพื่อบอกเลิกกันด้วยเหรอ
ฉันมีเรื่องจะพูด
เอาสิ
เผอิญฉันรู้แล้วว่าอาจารย์ซอมีชู้
และเผอิญรู้ด้วยว่าหมอชาจองซุก
รู้เรื่องนั้นแล้ว
ฉันกระดากใจที่ดันมารู้ เรื่องในครอบครัวนายทุกซอกทุกมุม
แต่ฉันคิดว่าฉันควรจะบอกนาย
ถ้านายยังไม่รู้ ก็ควรจะรู้ไว้
ไม่รู้เหรอ
ฉันรู้ว่าพ่อนอกใจ
แต่เพิ่งรู้นี่แหละว่าแม่รู้เรื่องแล้ว
- นายคงเจ็บปวดมาก - มันคือสิ่งที่ฉันต้องรับมือ
พูดจบแล้วใช่ไหม
ไปนะ
(ผิวพรรณและความงาม)
ซออินโฮ ไอ้เวรนั่น
ดูทรงแล้วไม่ใช่แนวนั้นเลย
ที่แท้ก็เป็นมนุษย์ที่มีสัญชาตญาณ ในการสืบพันธุ์อย่างรุนแรงนี่เอง
ไม่งั้นมันจะมีสองบ้าน แถมมีลูกกับชู้
ในยุคสมัยนี้ได้ยังไง
เอาเลย
ไปบอกให้คนเขารู้สามบ้านแปดบ้านเลยสิ ว่าสามีฉันมีสองบ้าน
ทำไมล่ะ อยากได้ไมค์ด้วยไหม
ไอ้หมอนั่นมันมีเสน่ห์ตรงไหน
มันมีสิทธิ์อะไรมาเป็นเจ้าของ ผู้หญิงเลิศๆ สองคนไว้แค่คนเดียว
ซออินโฮแซ่บเรื่องบนเตียงเหรอ
โอ๊ย ให้ตายเถอะ
ทำไมยะ ฉันต้องรู้ก่อน จะได้อธิบายสถานการณ์นี้ได้ไง
นี่
แกคิดว่าฉันจะระลึกได้ไหมล่ะ แยกห้องกันมาสิบปีแล้ว
ก็จริง แกมันแคนดี้นี่นะ
แล้วหลังจากนี้จะทำไงต่อ
ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ
ทะเลาะกันไป ยั่วยุกันไป
สุดท้ายก็คงจบที่การหย่า
แกจะหย่าไปเพื่อใครกัน
แล้วยังไง
ทีนี้แกจะเอายังไงต่อ
แกจะอยู่กับแม่เด็กๆ ต่อไป
หรือจะหย่ากันแล้วไปอยู่กับยัยคนนั้น
เด็กๆ ก็อยู่ตรงนี้ด้วย…
พวกเราก็ควรจะรู้สิครับ ทิศทางชีวิตคุณพ่อหลังจากนี้น่ะ
สรุปว่าจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นเหรอ
พูดอะไรไม่เข้าท่า
แบบนี้มันทุเรศสุดๆ เลยนะ
จะทิ้งใครก็ทิ้งไป แล้วทุ่มเทกับคนคนเดียวยังจะดีกว่าอีก
แบบนี้มันทุเรศสุดๆ ทั้งกับแม่และผู้หญิงคนนั้นเลย
มันไม่ใช่การตัดสินใจง่ายๆ เหมือนอย่างที่แกคิดนะ
แกจะมาพูดเรื่องของผู้ใหญ่ แบบสนุกปากไม่ได้
สรุปว่าจะหย่าไหมล่ะครับ
สรุปว่าแกจะเอายังไงต่อ
ผม…
ไม่อยากหย่าครับ
เดินดีๆ สิ
เกิดมาฉันเพิ่งจะเคยเดิน ออกจากร้านเหล้าเอง
เพราะขายหน้านี่แหละ
แกไม่โตขึ้นบ้างหรือไงเนี่ย
ทำไมเหมือนสมัยมหาลัยได้ขนาดนี้
จ้า มีแต่แกนี่แหละที่โตเป็นผู้ใหญ่ โตเหลือเกินจ้ะสาว พอใจไหม
พอใจละ
- โอ๊ย เหนื่อย - นั่งก่อน
โธ่เอ๊ย จะดื่มเยอะทำไมก็ไม่รู้
จองซุก
รอบตัวฉัน มีผู้ชายห่วยแบบนั้นเต็มไปหมด
แกคงคิดว่าเมียคนพวกนั้น ไม่ได้เรื่องใช่ไหมล่ะ
ไม่เลย ทุกคนปกติดี
คิดว่าผู้หญิงพวกนั้นไม่หย่า เพราะไม่มีศักดิ์ศรีเหรอ
พวกนางก็แค่อยู่ๆ ไป
แกสนุกกับการใช้ชีวิตคนเดียว
พอตอนนี้จะมาห้ามไม่ให้ฉันหย่าเหรอ
ชีวิตฉันก็กระจอกเหมือนกันแหละ
แกไม่รู้ว่าควรจะขอบคุณ ชีวิตกระจอกๆ นั่นต่างหาก
เอาจริงนะ
ถ้านรกมีจริง
ที่นั่น
ก็คงเป็นตรงนี้
แต่ยังไง แค่นั้นฉันก็อิจฉาแล้ว
แกใช้ชีวิตให้สมกับเป็นตัวเองเหอะ
จะให้ฉันทนต่อไปแบบนี้เหรอ
ต้นไม้ราคา 5,000 วอน ที่ฉันซื้อให้แกสมัยเรียนมหาลัย
จนตอนนี้ผ่านมาเกิน 20 ปี แกยังเลี้ยงดูไม่ให้มันตายด้วยซ้ำ
คนที่ประคับประคองทุกความสัมพันธ์จนยิบตา
ไม่ว่าจะกับสัตว์หรือพืชอย่างแกเนี่ย
จะทิ้งซออินโฮลงเหรอ
ก็ได้
ถ้านั่นคือหนทางที่ทำให้แกมีความสุข
ฉันก็ยินดีด้วย พร้อมอ้าสองแขนและสองขา…
นี่ๆ
- เต้นยักไหล่ให้ด้วยเลย - โอ๊ย จริงๆ เลย
ไงก็เถอะ
ตัดทุกเรื่องไปก่อน
ถ้าการเลิกราคือหนทางที่จะทำให้แกทุกข์
มันก็ไม่ใช่ไหม จองซุก
ลองคิดดูดีๆ
ไม่มีใครมาใช้ชีวิตแกแทนแกสักหน่อย
แกรู้จักฉันดี
ยิ่งกว่าตัวฉันเองซะอีก
ทำไมฉันต้องลาออกจากโรงพยาบาลด้วย
ถ้าเธอหย่า ฉันจะลาออกเอง
แบบนั้นเธอคงจะเรียนจบ ได้อย่างราบรื่นเลย
นี่เธอกำลังบอกให้ฉัน
หย่างั้นเหรอ
ฉันจะหย่าหรือไม่
เธอมีสิทธิ์อะไรมาพ่นคำนั้นออกจากปาก
"สิทธิ์" เหรอ
งั้นเธอล่ะมีสิทธิ์อะไร
เธอเป็นฝ่ายแย่งผู้ชายของฉัน จนท้องแล้วแต่งงานกับเขาก่อนเอง
เธอกล้าดียังไงมาร่ายเรื่องสิทธิ์กับฉัน
อย่างเธอเนี่ยนะ ชาจองซุก
ถ้าเธอไม่ทำตัวแบบนั้น เรื่องแบบนี้มันก็ไม่เกิดขึ้นหรอก
แม้แต่ตอนที่ฉันท้องที่อเมริกา
ฉันก็ไม่คิดจะทำลายครอบครัวเธอเลยสักนิด
พอมาย้อนคิดดู ฉันคงจะทะนงตัวแหละ
ฉันไม่อยากเป็นผู้หญิงที่ตามราวี เลยแกล้งทำตัวสง่าผ่าเผย
แต่เอาจริงๆ มันไม่จำเป็นเลย
ฉันน่าจะแกล้งบ้า แย่งเขาคืนมาแบบหน้าด้านๆ ซะ
เหมือนกับที่เธอทำ
นี่เธอกำลังหาความชอบธรรม
ให้การกระทำของตัวเองเหรอ
ใช่ ฉันไม่บอกว่าฉันทำถูกหรอก
งั้นซออินโฮควรทำยังไงล่ะ
เขามีลูกชั่วข้ามคืนเพราะพลาด
ให้เหมือนกับที่เขาทิ้งฉันไปเพราะเธอท้อง
เขาควรจะทิ้งเธอไป เพราะมีลูกกับฉันด้วยไหม
แบบนั้นเหรอ งั้นเธอก็ไม่ควรได้รับการชดใช้เหมือนกัน
เธอกับฉันต่างกันแค่เส้นบางๆ นี่
ทำไมมีแค่ฉันที่เป็นคนผิดศีลธรรมล่ะ
ทำไมมีแค่เธอที่เป็นเหยื่อ
ฉันก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน ลูกสาวฉันก็เป็นเหยื่อด้วย
อึนซอลูกฉันอาจจะต้องตัดใจ จากการเข้ามหาลัยปีนี้ก็เพราะลูกเธอ
ทีนี้สะใจเธอหรือยังล่ะ
ไม่
สำหรับสถานการณ์ของฉันตอนนี้
แค่ลูกสาวเธอลงเอยแบบนั้น ไม่พอให้ฉันสะใจหรอก
แต่ฉันหวังว่าเธอจะคิดได้อย่างหนึ่งนะ
ความโชคร้ายของลูกเธอ คือราคาจากการกระทำของเธอเอง
ไม่ต้องเจ็บช้ำน้ำใจหรอก
เพราะฉันก็จะคิดว่ากำลังชดใช้ ราคาจากการกระทำของฉันเองเหมือนกัน
มีผ่าตัดด่วนสินะคะ
มีคนไข้เยื่อบุช่องท้องอักเสบ จากการอุดตันของมะเร็งเข้ามา
ฉันเลยผ่าตัดแบบฮาร์ตแมนน์ไปแล้ว โชคดีที่การผ่าตัดราบรื่น
- ตั้งใจทำงานนะ - ค่ะ
อาจารย์คะ
- อาจารย์คะ สวัสดีค่ะ - เกิดอะไรขึ้นครับ
ไฟน่าจะไหม้หอพักเพราะไฟฟ้าลัดวงจรค่ะ
โชคดีที่ลุงยามไปเจอเร็ว
เลยไม่ลามไปเยอะนัก
แต่ควันรุนแรงมากเลยค่ะ อย่างกับการฝึกในห้องรมแก๊สน้ำตาไรงี้
โอเคครับ ไว้เจอกันนะ
จองซุก
ฉันต้องไป ต้องไป
จองซุก
คุณหมอชา
คุณหมอชา อยู่ข้างในไหมครับ
คุณหมอชา ตื่นครับ
คุณหมอชา ตื่นสิครับ
คุณหมอชา
เปิดประตูครับ เดี๋ยวนี้
คุณหมอชา
คุณหมอชาครับ
เราต้องออกไปจากที่นี่ครับ
รีบออกไปกันครับ
จับผมไว้นะ
จองซุก
ผมจะพาภรรยาผมไปเองครับ
ปล่อยสิ ปล่อยฉันลง
ปล่อยฉัน
ฉันไม่เป็นไรแล้ว ไปซะ
ว่าแต่ไอ้หมอนั่นอยู่ที่นี่กับคุณได้ไง
แล้วคุณล่ะมาทำไม
ทำไม
กลัวว่าฉันจะตบซึงฮีหรือไง
ซึงฮีมาหาเหรอ
ใช่ นางมาอาละวาดใส่ฉันเต็มที่แล้วก็ไป
ซึงฮี
- แม่ - อือ
ขอบใจจ้ะ
ควันยังเยอะอยู่ใช่ไหม
ดีกว่าก่อนหน้านี้แล้วครับ
คือว่า แม่
ได้ยินว่าแม่รู้เรื่องนั้นแล้ว
เรื่องพ่อน่ะครับ
หมอโซราบอกเหรอ
ครับ
เราค่อยคุยเรื่องนั้นทีหลังเถอะ
ตอนนี้แม่ไม่มีแรงเลย
ไม่เป็นไรหรอก
แม่แค่ต้องการเวลานิดหน่อย
แม่ไปห้องฉุกเฉินกับผมนะครับ
แม่สูดควันไปเยอะเลยนี่ แถมดูไม่ค่อยสู้ดีเลย
แม่ออกมาเร็ว เลยสูดควันไปไม่เยอะ
พักสักหน่อยก็พอ
แต่หอพักจะปิดสามวันนะครับ
พวกเขาต้องหาสาเหตุเพลิงไหม้
อ้อ
จะกลับมาที่บ้านไหมครับ
(อาจารย์รอย)
ผมเปิดห้องว่างแบบฟรีๆ ให้เหล่าแพทย์ประจำบ้าน
ที่เสียห้องพักเพราะเพลิงไหม้ครับ
เดินจากโรงพยาบาลสามนาที
มีขนมปังกับรามยอนให้ไม่อั้น
(ห้องเวรดึก)
คุณหมอ อาการเป็นไงบ้างคะ
ไม่เป็นไรแล้วค่ะ
มาทำอะไรที่นี่ตอนนี้คะ
ห้องเวรดึกที่แผนกฉันเต็มแล้ว
ถ้าที่นี่ยังมีที่ว่างอยู่ ฉันว่าจะมางีบสักหน่อยน่ะค่ะ
ไม่เห็นข้อความเหรอคะ
เห็นว่าอาจารย์รอยเปิดห้องที่บ้านด้วยนะ
แต่จะให้ฉันไปที่นั่นได้ไงล่ะคะ
แล้วจะอาบน้ำนอนหลับที่ไหนล่ะคะ
ห้องเวรดึกที่นี่ไม่มีที่แล้วค่ะ
แต่จะให้ฉันไปมันก็…
ถ้าเราไปทีละคน เดี๋ยวมันจะดูเก้ๆ กังๆ
งั้นไปด้วยกันเถอะค่ะ
ผมอุตส่าห์เล่นใหญ่ ประกาศซะขนาดนั้น
กลุ้มอยู่เลยว่าถ้าไม่มีใครมาจะทำไง
ยินดีต้อนรับทั้งสองท่านจากใจครับ
ทางนั้นมีห้องว่างสองห้อง
ใช้คนละห้องได้เลยครับ
ฉันขออาบน้ำก่อนนะคะ
ส่วนเรื่องห้อง ใครจองก่อนก็ได้ก่อนใช่ไหมคะ
ตามสบายเลย
เป็นยังไงบ้างครับ
ก่อนหน้านี้คุณดูอาการไม่ดีเลย
ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันน่าจะฝันร้ายน่ะค่ะ
ดื่มชาสักแก้วไหมครับ
พ่อแม่ผมเองครับ
งั้นที่บอกว่าถูกรับเลี้ยงก็…
เป็นเรื่องจริงครับ
พวกเขาดูเป็นคนดีนะคะ
ใช่แล้วครับ
ผมเป็นเคสที่โชคดีมากๆ
ที่จริง ผมว่าจะพยายาม ตามหาครอบครัวที่เกาหลีครับ
เริ่มจากลงทะเบียนดีเอ็นเอก่อน
คิดถูกแล้วค่ะ
ต้องลองดูก่อนสักครั้ง จะได้ไม่เสียใจทีหลังค่ะ
ขอให้โชคดีนะคะ
ขอบคุณครับ
ฉันขอตัวเข้าข้างในก่อนนะคะ
ขอบคุณสำหรับวันนี้มากๆ นะคะ
ถ้าไม่ใช่เพราะอาจารย์ ฉันคงหนีออกมาไม่ได้
อาจารย์ นี่คือโอกาสนะคะ
- อะไรนะครับ - อาจารย์ชอบหมอชานี่คะ
ผมน่ะเหรอครับ
ออกอาการขนาดนั้น คิดว่าคนอื่นเขาจะไม่รู้เหรอคะ
ถึงจะผิดศีลธรรมนิดนึง แต่ตอนนี้ถือเป็นสถานการณ์ยกเว้น
ฉันว่าไม่เป็นไรนะคะ
รุกเลยค่ะ
ก็รู้ว่าอาจารย์ซออินโฮนอกใจนี่คะ
ก็…
แต่ว่า…
หมอชาอาจจะ…
ให้อภัยก็ได้นี่ครับ
ถึงเธอจะจิตใจแม่พระแค่ไหน
ก็น่าจะให้อภัยได้ยากนะคะ
เขามีลูกด้วยนะ
อาจารย์ซอกับหญิงชู้น่ะ
สวัสดีครับ
บอกให้แม่แกกลับมาบ้านสิ
ได้ยินว่าหอพักปิดหลายวันเลยนี่
ผมก็บอกแบบนั้นแล้ว แต่แม่บอกว่าจะไม่กลับครับ
งั้นจะไปนอนที่ไหน
เห็นว่าอยู่ที่บ้านอาจารย์รอยนะครับ
อะไรนะ
อาจารย์เขาเปิดบ้านตัวเอง ให้แพทย์ที่ไม่มีที่ไปเพราะเหตุไฟไหม้น่ะครับ
น่าจะมีคนไปเยอะอยู่นะ
เอาล่ะ เราไปต่อที่วาระต่อไปกันเลย
ที่อาจารย์รอยยื่นเรื่อง…
เครื่องมือที่คุณยื่นขออนุมัติซื้อ
จะเอาให้ได้ใช่ไหมครับ
ครับ
เวลาคนเขาถาม
คุณควรจะตอบมาพร้อมเหตุผลไม่ใช่เหรอครับ
ด้วยเครื่องมือส่องกล้องที่เรามีอยู่ตอนนี้
มันยากที่จะผ่าตัดตับครั้งใหญ่ได้
เลยต้องมีระบบส่องกล้อง คุณภาพระดับสี่เคและความคมชัดสามมิติครับ
เราต้องการกล้องไอซีจี เพื่อเช็กขอบเขตการผ่าตัดอย่างแม่นยำ
และลดการบาดเจ็บที่ท่อน้ำดีให้มากที่สุดด้วย
คุณก็ใช้เครื่องมือส่องกล้อง ความคมชัดสามมิติอยู่แล้วนี่ครับ
คุณไม่รู้อะไรซะแล้ว
มันอาจจะไม่มีปัญหาอะไร ในการผ่าตัดทางเดินอาหาร
แต่มันมีข้อจำกัดในการผ่าตัดตับ ถุงน้ำดีและตับอ่อนอยู่ครับ
แถมแปลงไอซีจีแบบเรียลไทม์ไม่ได้ด้วย
ผมเคยอธิบายไปหมดแล้ว ในการประชุมทางการแพทย์คราวก่อน
ก่อนจะยื่นขออนุมัติซะอีก แต่คุณมามีปัญหาเอาตอนนี้…
ผมขัดใจนะครับ
เราเพิ่งจะซื้อเครื่องมือไปไม่ถึงสามปีเอง
คุณเล่นขอซื้อทันทีที่เข้ามาอยู่โรงพยาบาลนี้
แล้วเครื่องมือที่แผนกอื่นขอล่ะครับ จะทำยังไง
ท่านผอ.โรงพยาบาล กับผอ.ฝ่ายวางแผนจะลำบากใจเอานะครับ
เรามีคนไข้น้อยลงแล้ว ถึงเปลี่ยนเครื่องมือไป รายได้ก็ยังเท่าเดิม
แล้วนี่ยังจะขออนุมัติอีก
โทษทีนะครับ ผมขอพูดอะไรอย่าง
เอ่อ เรื่องนี้…
นั่นมันตอนที่ผมไม่ได้อยู่โรงพยาบาลนี้นี่
ในเมื่อผมมาอยู่นี่แล้ว หลายอย่างก็ควรเปลี่ยนไม่ใช่เหรอครับ
อีกอย่างอาจารย์ซอจะกังวลไปทำไมครับ
หัวหน้าแผนกยังไม่ว่าอะไรเลย
อะไรนะ
พอๆ พอแล้ว
มาจิกเปียกันแบบนี้ ระหว่างการประชุมได้ยังไง
เป็นหมอซะเปล่า ทำตัวเป็นแบบอย่างก็ไม่ได้
ยังจะตาเขียวใส่กันอีก
ขนาดฉันพูดอยู่ ก็ยังจะจ้องกันอีก
ตอนประชุม ผมทำเกินไปครับ
ผมขอโทษครับ
ทีตอนแหกหน้าผม คุณทำโจ่งแจ้งต่อหน้าทุกคน
พอตอนขอโทษ ดันทำในที่ลับตาคน มีเจตนาอะไรกันแน่ครับ
ผมเข้าใจได้ว่าคุณไม่รู้วัฒนธรรมองค์กร
เพราะโตที่เมืองนอก
แต่เล่นมารยาทก็ไม่มี แถมหน้าไหว้หลังหลอกด้วยได้ไงเนี่ย
เห็นคุณมองผมด้วยแววตาดูถูกแบบนั้นตลอด แต่อย่าสำคัญตัวผิดล่ะ
คุณกับผมแตกต่างกันตรงไหนเหรอ
อย่างน้อยผมก็…
ไม่เคยจ้องจะงาบของของคนอื่น
น่าเกลียดซะไม่มี
อือ ที่รัก
ว่ามาสิ ที่รัก
ไม่เป็นไร พูดมาได้เลย
ฮัลโหล อาจารย์ครับ
จ้าๆ อือ
บอกให้พูดมาไง
ครับ
ญาติคนไข้พัคกวีนัม ที่ผ่าตัดไปเมื่อสองวันก่อน
บอกว่าอยากพบอาจารย์ให้ได้ครับ
เอาไงดีครับ
คนไข้กำลังเจ็บ แวะมาดูสักครั้งมันยากนักเหรอคะ
แค่ผ่าตัดก็เป็นอันจบเหรอ
คนไข้เจ็บจากการผ่าตัดของคุณนะ
คุณก็ควรจะทำอะไรสักอย่าง ไม่ให้แกเจ็บสิ
ผมเข้าใจว่าเป็นห่วงนะครับ
แต่เพิ่งจะผ่านมาแค่สองวันหลังผ่าตัด ก็ไม่แปลกที่จะยังเจ็บมาก
ก็เลยขอยาอยู่นี่ไง ขืนคนแก่เป็นแบบนี้ต่อไป เดี๋ยวก็ตายกันพอดี
เราให้ยาแก้ปวดคนไข้ไป มากเท่าที่จะให้ได้แล้วครับ
ถ้าเราให้มากกว่านี้
แล้วยาแก้ปวด ทำให้พบจุดที่ปวดจุดอื่นสายไป
อาจจะเป็นเรื่องใหญ่ได้
ทำเป็นห่วงใยไปได้
คุณป้าฉันเคยผ่าตัดมะเร็งลำไส้ใหญ่ ที่โรงพยาบาลอื่นมาแล้วเหมือนกัน
แต่แกหายปวดเป็นปลิดทิ้งในวันเดียว แถมเดินได้ด้วย
เป็นแค่หมอเถื่อนที่ผ่าตัดชุ่ยๆ ยังจะมีหน้ามาพูดหมาๆ อีก
เวรเอ๊ย
การผ่าตัดเรียบร้อยดีครับ
ระดับความเจ็บปวดที่คนไข้กำลังประสบอยู่
คือภาวะแทรกซ้อนที่เราอธิบายไว้แล้ว ตอนให้เซ็นใบยินยอม
ถ้าคนไข้อาการแย่ลง
เราจะหายาแก้ปวด ที่สามารถจ่ายให้ได้นะครับ
อะไรน่ะ
เกิดอะไรขึ้น
นางถุยน้ำลายใส่
- ฮะ - ว่าไงนะคะ
ถุยน้ำลายใส่หน้า
- น้ำลายเหรอ - ถุยน้ำลายเลยเหรอ
ใคร
ตายแล้ว
ทำอะไรผิดอีกล่ะเนี่ย
- ฉันแค่… - คืองี้ เดี๋ยวนะ…
ปอดแหกเอาฟันมากัดฉันเหรอ
ปอดแหกเอาเล็บมาหยิกฉันเหรอ
- ฉันหยิกเพราะนายกัดก่อนไง - ฉันกัดเพราะนายหยิกไง
เดี๋ยวพ่อจับส่งเข้าไอซียูซะเลย
มาตีกันในโรงพยาบาลเนี่ยนะ ขายหน้าเป็นบ้า
นาย
รู้ไว้ซะว่าวันนี้โชคดีที่ยังไม่สิ้นใจ
ต่อไปนี้ถ้านายติดต่อมาหาบงซุกอีกสักทีละก็
ไม่มีคำว่าเพื่อนหรืออะไรทั้งนั้น
ฉันบอกกี่รอบแล้ว
บงซุกแชตมาหาฉันก่อน
วันนี้น่ะนะ
จะแชตหรือข้อความอะไรก็ไม่ต้องสน บล็อกไปซะสิ
อย่ามาสั่งฉันนะ ไม่ต้องมายุ่ง
หักหลังน้องสาวฉันไปแต่งกับลูกคนรวย
ยังจะมาเล่นกับใจน้องฉันอีก
ไอ้เชื้อโรคเวรเอ๊ย
เชื้อโรคเหรอ
ไอ้ไวรัส นายมายุ่งอะไรด้วย
จะมายุ่งกับความรักอันร้อนแรง และถึงใจของเราทำไม
นายคือพี่บงซุก ไม่ใช่พ่อนะโว้ย
ฉันเป็นพี่ที่เหมือนพ่อ
ตอนที่พ่อฉันจะสิ้นใจ ท่านสั่งเสียไว้ ว่าอย่าคบกับคนแบบนายเด็ดขาด
พ่อนายตายตอนนายเรียนประถม ก่อนเราจะเจอกันอีกโว้ย
ฉันเอาเข็มในห้องผ่าตัด เย็บปากนายซะดีไหมเนี่ย
- เอาอีกสักหมัดไหม หรือสาม - เดี๋ยวฉันจะให้สอง
- ฉันให้สี่ หกเลยเอ้า - เดี๋ยวโดนสักห้า
เงียบหน่อยสิครับ
ก็ไอ้หมอนี่มันเรียกฉันว่าเชื้อโรคนี่นา
ฉันกะจะเรียกว่าไอ้เนื้อร้าย แต่ยั้งปากไว้
ไอ้สารเลว นายเป็นพ่อม่ายลูกสองนะ
น้องฉันยังเป็นสาวโสดอยู่ กล้าดียังไงมาเกาะแกะ
ใจเย็นหน่อยสิครับ ทั้งสองคนทำแบบนี้ไป…
ทั้งสองคนทำแบบนี้ไป ก็แก้ไขอะไรไม่ได้นะครับ
นั่นแหละครับที่ผมจะพูด
แล้วสรุป…
หัวหน้าแผนกยุน
จะทำยังไงต่อไปครับ
ขอแค่บงซุกยกโทษให้
ฉันก็อยากกลับไปเริ่มใหม่ด้วยใจจริง
หัวหน้าแผนกอิม
ถ้าน้องสาวคุณยกโทษให้เขา
นี่จะเป็นพรหมลิขิต และเหมาะสม…
ยกโทษกับมะเหงกสิ
บงซุกเองก็บอกฉันว่ายังลังเลอยู่
น้องฉันกำลังไปได้สวย กับทนายที่เพิ่งไปนัดบอดมา
ถ้าเป็นหมอ หมอจะไม่ห้ามเหรอ
ถ้าคนนั้นคือคนที่สำคัญ
ผมก็ห้ามครับ
แล้วก็เชียร์รักครั้งใหม่ด้วย
คนมันเคยหักหลังมาแล้ว คิดว่าจะไม่มีครั้งที่สองเหรอครับ
- จริง - ไอ้นี่ หมอรอย
ถ้าคุณบงซุกให้อภัยล่ะ คุณจะเอายังไง
ความรัก…
คือสิ่งที่นิรันดร์นะ
ความรักคือสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ใช่เหรอครับ
คุณผ่านประสบการณ์จริงมาแล้วนี่
พร้อมแล้วสินะคะ
สวัสดีค่ะ มาแล้วเหรอคะ เมื่อกี้คุณหมอรอยก็แวะมาด้วยนะ
คนไข้ของฉันจะกลับบ้านทั้งคน ฉันก็ต้องมาสิคะ
- วันนี้ก็ไปดูลูกมาเหรอคะ - ค่ะ
น่ารักใจเจ็บเลยค่ะ
จะห่างกันได้ยังไงล่ะเนี่ย
ตอนนี้ลูกอาจจะเหมือนนางฟ้านะ
แต่พอเลี้ยงไป จะเหนื่อยจนคิดไม่ถึงเลยค่ะ
เนอะ คุณแม่
แต่ว่ากันว่าไม่มีแม่คนไหน เสียใจที่คลอดลูกออกมาหรอกค่ะ
นี่เตรียมจัดงานครบขวบแรกแล้วเหรอคะ
- ค่ะ - โธ่ อย่าให้พูดดีกว่าค่ะ
แกเตรียมจองโต๊ะ แถมเตรียมตัดชุดฮันบกให้วุ่นเลยค่ะ
ให้ตายเถอะ ไม่มีแม่ที่ไหนขี้เห่อกว่านี้แล้ว
ก็เหมือนคุณแม่ไงคะ
คุณหมอคะ ตอนงานครบขวบแรก คุณหมอจับอะไรเหรอคะ
ผมเหรอครับ
เอ่อ…
คุณหมอซอ
จับดินสอค่ะ
ที่จริง นี่ลูกชายฉันเองค่ะ
- อุ๊ย - อุ๊ย
จริงเหรอคะ
- พระเจ้าช่วย - คล้ายกันเลยค่ะ
- คล้ายเนอะ - ค่ะ
เขาคล้ายพ่อน่ะค่ะ
อ๋อ
- งั้นฉันรบกวนคุณหมออย่างหนึ่งได้ไหมคะ - ครับ
ฉันว่าจะเตรียมม้วนด้าย แบบที่แข็งแรงสุดๆ ไว้
แต่ดินสอเนี่ย เขาว่าให้เป็นของที่ใช้แล้วจะดีกว่า
เป็นของที่คนฉลาดใช้
อ้อ ปากกาลูกลื่นก็ใช้ได้ใช่ไหมครับ
ฉันรับอันนี้ไว้ได้ใช่ไหมคะ
ครับ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณนะคะ
เดินทางปลอดภัยนะคะ
- แม่ ส่งมาเลย - โธ่ ไม่เป็นไร
เอามา หนูถือเอง
เธอจะได้จัดงานครบขวบแรกใช่ไหมครับ
ได้จัดสิ
จริงสิ
ปากกาลูกลื่นเมื่อกี้ พ่อให้แกเป็นของขวัญไม่ใช่เหรอ
ตอนที่แกสอบติดคณะแพทย์
ครับ
ผมไม่สนหรอก
ไปนะครับ
ค่ะ ชาจองซุกพูดสาย
อะไรนะคะ
อันตรายนะ เฮ้ยๆ
หยุดสิ
จับไอ้หมอนี่ไว้
- หยุดเลย นี่โรงพยาบาลนะ - ไม่จริงมั้ง
ไม่หรอก
- บอกให้หยุดไง - ตายแล้ว
ตายแล้ว
- ตายๆ - บอกให้หยุด
- บ้าไปแล้วไหมเนี่ย - ปัดโธ่
(คุณหมอชา)
คนที่ห่วงภาพลักษณ์แทบตายแบบคุณ สมองกลับเหรอ
ตั้งการ์ดดีๆ นะครับ เพราะถ้าพลาดขึ้นมา คอคุณหลุดจากบ่าได้เลย
ต้องมีใครสักคนรับผิดชอบเสมอ
นี่ ซออินโฮ
ฉันรำคาญจนจะบ้าตายอยู่แล้ว
รีบออกไปซะ
เธอสมองกลับแล้วสินะ
ถ้าคุณบอกเลิก ฉันจะฆ่าคุณซะ
ผมจะรอจนกว่าคุณจะกินข้าวเสร็จครับ
เราหย่ากันเถอะ
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์