(คุณหมอชา)
ว่าแต่คุณหมอชาหยุดทำงาน ไปเป็นแม่บ้านมาเหรอครับ
ค่ะ
ทางบ้านคงอยู่ดีกินดีสินะ
สามีทำงานอะไรเหรอ
สามีฉันเหรอคะ
สามีนั่นแหละ
ตายแล้วค่ะ
- โอ๊ยร้อน - จองมิน
- แค่เหล้าน่ะ ไม่เป็นไร - ไม่เป็นไรครับ
โอเคนะ
ขอโทษ
อย่านะ
- สุดจะทนจริงๆ - ขอทิชชูหน่อย
คุณหมอชา
ผมขอโทษจริงๆ ครับ
เรื่องอะไรคะ
ที่ผมถามอะไรที่ไม่น่าถาม
โธ่ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ผมขอถามอะไรที่ไม่น่าถามอีกอย่างนะครับ
สามีคุณเสียไปตั้งแต่เมื่อไหร่
อ๋อ คือว่า…
เขาตายไปชาติเศษแล้วค่ะ
ขอถามอะไรที่ไม่น่าถามเป็นอย่างสุดท้าย
บางทีก็คิดถึงเขาใช่ไหมครับ
ไม่คิดค่ะ
ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำค่ะ ว่าแต่งงานไปแล้วหรือยัง
วันนี้ขอจบลงที่นี่เพียงเท่านี้
ดื่มเบียร์เลย ซดไป
ว่าด้วยสิ่งที่ไม่อาจหวนคืนมา
คนต่อไป นักแสดงฮอลลีวูดยังต้องอิจฉาเขา
ขอเชิญพบกับอาจารย์รอยครับ
ปรบมือ
ฉันจะจูบเปลือกตาของเธอ
ในตอนที่เธอกำลังคิดมาก
เราจะก้าวเดินไปด้วยกัน
ตั้งแต่ได้เจอเธอ
อาจารย์เลือกคนต่อไปได้เลยค่ะ
งั้นผมเลือก…
คุณหมอชาจองซุก
ฉันเหรอคะ ไม่นะๆ
ไม่เอา
ฉันร้องไม่ได้
- ชาจองซุก - ชาจองซุก
- ไม่เป็นไรๆ - ชาจองซุก
- ชาจองซุก
ชีวิตมีหนเดียว อย่าเสียดายทีหลังเลย
จงไขว่คว้าสิ่งที่เธอปรารถนาจริงๆ เถอะ
เหนือท้องฟ้าสีครามที่งดงามแห่งนี้
เราจะขี่พรมวิเศษบินเหาะไปด้วยกัน
ในท้องทะเลสีมรกตสุดสวยแห่งนี้
เราจะขี่รถสีแดงวิ่งฝ่าไป
- บนโลกอันสุดวิเศษแห่งนี้ - บนโลกอันสุดวิเศษแห่งนี้
- เราจะขี่พรมวิเศษบินเหาะไปด้วยกัน - เราจะขี่พรมวิเศษบินเหาะไปด้วยกัน
- สนุกกับชีวิตที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ - สนุกกับชีวิตที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ
- เธอกับฉัน เพียงเราสองคน - เธอกับฉัน เพียงเราสองคน
ขอกลับก่อนนะครับ
- ลานะครับ - กลับดีๆ นะคะ
ผมขอพูดอย่างหนึ่งนะครับ
งานกินเลี้ยงวันนี้จบแล้วจริงๆ
(ฟีล ห้องคาราโอเกะ)
ลานะครับ
- ลาก่อนครับ - ลานะคะ
ลาก่อนค่ะ
อาจารย์คะ
- คนขับรถรับจ้างบอกว่าใกล้ถึงแล้วค่ะ - อือ
คือว่า
ทุกคนกลับบ้านยังไงกันเหรอคะ
ผมว่าจะไปนอนที่หอพักแพทย์ประจำบ้าน
คุณหมอล่ะครับ
ฉัน…
ว่าจะนั่งแท็กซี่ค่ะ
งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ
อาจารย์คะ
บ้านคุณไปทางไหนคะ
ไปส่งฉันหน่อยได้ไหมคะ
เอางั้นเหรอครับ
- ขึ้นมาเลย - จริงเหรอคะ
ขอบคุณนะคะ
- ผมไม่ได้เมาแล้วขับนะครับ - ค่ะ
- จะไปละนะครับ จับแน่นๆ - ค่ะ
เป็นไงบ้างครับ
ก็ดีมากอยู่หรอก
แต่คุณเลือกเพลงไม่ได้เรื่องเลยนะคะ
คุณหมอ
ฉันรู้สึกท้องไส้ไม่ดีเลยค่ะ
เอาใหญ่เลยนะ
เอาใหญ่อะไร
อยู่รพ.เธอเป็นรุ่นพี่ก็จริง แต่ที่นี่ไม่ใช่นะ
อยู่นิ่งๆ ไปเลย
คุณหมอ ดีขึ้นหรือยังครับ
- ค่ะ - ดื่มน้ำหน่อยสิครับ
ขอบคุณค่ะ
ฉันมาอยู่ที่นี่ในเวลานี้เหรอเนี่ย
ไม่อยากจะเชื่อเลยค่ะ
ที่นี่ไม่ต้องนั่งเครื่องบินมาสักหน่อย
ทำไมถึงมาไม่ได้ล่ะครับ
ก็นั่นน่ะสิคะ
ไม่ใช่ว่าฉันไม่มีเงินนะ แล้วก็ไม่ใช่ว่าไม่มีเวลาด้วย
เป็นเพราะอะไรกันนะ
อย่างน้อยได้มาตอนนี้ก็ดีแล้วครับ
นั่งมอเตอร์ไซค์เป็นไงบ้างครับ
ฉันเพิ่งเคยนั่งรถผมปลิวครั้งแรกเลยค่ะ
และมันก็…
ได้ใจมากๆ เลยค่ะ
อธิบายยากนะ
แต่ก็อย่างที่ว่าแหละค่ะ
ไม่ต้องอธิบายก็ได้ครับ
ดีจังเลยค่ะ
ที่มีชีวิตอยู่
สิ่งที่สัมผัสได้ตอนมีชีวิต
ทั้งอิสรภาพ
ความหิว
ความเหน็ดเหนื่อย
ฉันชอบทุกอย่างเลยนะ
แต่ทำไมมันรู้สึกเหมือน…
มีก้อนหินที่ลุกเป็นไฟ กำลังถ่วงหน้าอกฉันอยู่เลยล่ะคะ
คุณหมอ
ครับ
ขอบคุณที่ช่วยปรับตัว กับความไม่พอดีของฉัน
ในวันนี้นะคะ
ไม่ต้องถึงขั้นขอบคุณหรอก
คิดซะว่าผมสร้างสายสัมพันธ์แล้วกัน
สายใยระหว่างหมอ
กับคนไข้
สายสัมพันธ์เหรอ
ฉันชอบนะคะ
แต่คุณหมอรู้ยุคมืดของฉันเยอะเกินกว่าที่เราจะ
สานสัมพันธ์กันแล้วไหม
คุณคงคิดว่าฉันมันน่าขัดใจใช่ไหมคะ
ก็มีมุมนั้นอยู่นะครับ
ทำไมคุณถึงอยู่กับผู้ชายแบบนั้นล่ะครับ
เท่าที่ผมเห็น
คุณหมอเป็นคนที่ใช้ได้มากเลยนะ
งั้นเหรอคะ
แต่ว่า
สามีฉันก็ไม่ได้เลวร้ายที่สุดนะคะ
เขาเองก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นตั้งแต่แรก
ก็แค่…
พออยู่ด้วยกันไปนานๆ
ความรู้สึกรักก็จืดจางลง
ความรู้สึกขอบคุณก็ลดน้อยลง
ก็แค่แบบนั้นแหละค่ะ
ชีวิตใครๆ ก็เป็นแบบนั้น
คู่สามีภรรยาจะรักกันอย่างเร่าร้อน ไปตลอดไม่ได้หรอก
ถึงจะไม่ได้รักอย่างเร่าร้อน
อย่างน้อยก็ควรเคารพกันนะครับ
ขอโทษที
ผมล้ำเส้นไปครับ
เราไปกันเลยไหมคะ
พรุ่งนี้ต้องไปทำงานอีก
สามีทำงานอะไรเหรอ
สามีฉันเหรอคะ ตายแล้วค่ะ
ตายแล้วค่ะ
อาจารย์คะ
บ้านคุณไปทางไหนคะ
ไปส่งฉันหน่อยได้ไหมคะ
เพี้ยนไปแล้วสิท่า
เพี้ยนไปแล้วแหง
(ถึงลูกสาว)
ลูกสาวแม่
แกคงตกใจใช่ไหมที่เจอจดหมายฉบับนี้
ช่วงนี้แม่ยุ่งๆ
ลูกสาวแม่คงจะเหนื่อย และมีเรื่องอึดอัดใจเยอะเลย
แต่ถ้ามาลองคิดดู
นี่ก็เป็นสิ่งที่แกต้องเจอสักครั้งในชีวิตนะ
เพราะสักวันหนึ่งแม่ก็ต้องจากพวกแกไป
ที่แม่จะบอกก็คือ
แม่อยากลองใช้ชีวิตเพื่อตัวเองสักครั้ง
แต่นั่นก็ไม่ได้แปลว่า แม่จะไม่ใช่แม่ของพวกแกนี่ ถูกไหม
เหมือนกับที่แม่เป็นกำลังใจ ให้กับความฝันของพวกแกเสมอ
พวกแกเองก็ช่วยเป็นแรงใจ
ให้กับความฝันของแม่สักครั้งหนึ่งนะ
ตอนนี้สิ่งที่แม่ต้องการมากที่สุด
คือกำลังใจและแรงสนับสนุนจากพวกแกนะ
รักแกนะ ลูกสาวแม่
จากแม่
- จองมิน - มาแล้วเหรอครับ
รีบกินก่อนที่คนอื่นจะมาสิ
- อะไรน่ะ - นี่
คิมบับนี่นา
น่าอร่อยจัง แล้วแม่ล่ะ
แม่ไม่เป็นไรจ้ะ
จะกินให้อร่อยนะครับ
อร่อยจัง
สวัสดีค่ะ
อุ๊ย คิมบับนี่นา
คาร์โบไฮเดรตคือที่หนึ่งของการแก้แฮงก์
ได้มาจากไหนเหรอ
ซื้อมาครับ
เหรอ
ฉันกินได้ใช่ไหม
อร่อยแฮะ
คุณหมออยากกินสักหน่อยไหมคะ
หรือว่ากินมาแล้วนะ
นั่นมันของคุณหมอซอจองมินนี่คะ
ที่นี่ไม่แบ่งของฉันของเธอหรอกค่ะ เรากินด้วยกันทุกอย่างแหละ
- เนอะ - ฮะ ครับๆ
คุณหมอ
รีบกินสิคะ
เดี๋ยวคนอื่นก็กินหมดหรอก
อร่อยจัง
ซื้อมาจากร้านไหนเหรอ
- อย่านะ อย่าเลย - ว่าก็ว่านะ
ก็อร่อยดีแหละ แต่ข้าวแฉะจัง
- แฉะๆ เนอะ - อือ
- ป้า - คะ
นี่
- เวลาทำความสะอาดห้องน้ำเนี่ย - ค่ะ
ใช้น้ำยาเคมีเยอะๆ มันสะดวกก็จริง
แต่กลิ่นมันแรงมากนะคะ
งั้นจะให้ฉันใช้อะไรล่ะคะ
ลูกสะใภ้ฉัน แกจะใช้โคล่าที่หายซ่าแล้ว
หรือไม่ก็แชมพูเก่าๆ นะ
- ค่ะ - อีกอย่างนะป้า
เวลาทำน้ำผลไม้ดีท็อกซ์ ช่วยกะสัดส่วนให้เป๊ะๆ หน่อยสิ
นี่ใส่ผลไม้มาน้อยเกิน
รสชาติก็เลยเปรี้ยวๆ ฝาดๆ ไงคะ
ฉันก็ทำตามที่คุณนายบอกแล้วนะคะ
โดยพื้นฐานแล้ว คงเป็นคนทำอาหารไม่อร่อยสิท่า เฮ้อ
แล้วก่อนหน้านี้ทำกินยังไงเหรอคะ
ขนาดเป็นสูตรเดียวกัน ลูกสะใภ้ฉันยังทำให้อร่อยได้เลย
ลูกสะใภ้คุณนี่เป็นสุดยอดขี้ข้าเลยนะคะ
ทานโทษนะ
ฉันทำต่อไปไม่ไหวแล้ว
ไปเรียกลูกสะใภ้คุณมาใช้งานใหม่เถอะค่ะ
เพราะดูทรงแล้วคุณนายคงหาแม่บ้าน
ที่ตรงใจคุณไม่ได้หรอกค่ะ
อุ๊ยตาย
เฮ้อ
นี่ เดี๋ยวค่ะ
คุณแม่บ้าน
ได้ใบสั่งยาของคนไข้ จองซองอา ห้อง 810 มาแล้ว
และฉันเช็กผลดูแล้วนะคะ
ค่ะ รับทราบค่ะ
ค่ะ คุณป้า
ฉันทำงานที่บ้านนั้นต่อไปไม่ไหวแล้วค่ะ
ก็นางจับผิดทุกกระเบียดนิ้วเลย
ฉันเครียดจนหัวจะระเบิดอยู่แล้ว
ฉันจะลาออกตั้งแต่วันนี้
- รู้ไว้ด้วยนะคะ - เดี๋ยวค่ะ คุณป้า…
(ดิจอกซิน)
คิดอะไร…
คิดอะไรถึงจ่ายดิจอกซินแปดแอมพูลคะ
อยากให้คนไข้ตายหรือไง
ถึงจะไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่างก็เถอะ
ตอนที่ออกใบสั่งยาแปดแอมพูล ไม่รู้สึกว่ามันแปลกๆ บ้างเหรอคะ
แผนกอายุรกรรมหัวใจ บอกให้จ่ายดิจอกซินสองมิลลิกรัม…
เขาบอกให้จ่ายสองมิลลิกรัม ทางน้ำเกลือเหรอคะ
ไม่ใช่สองแอมพูลหรือไง
คุณแยกแยะไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ว่ามีอะไรผิดแปลก
- ดีนะที่ฉันรู้ก่อน - ฉันขอตัวนะ
รู้ไหมคะว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าจ่ายดิจอกซินแปดแอมพูลให้คนไข้คนนั้น
ต่อไปนี้ อย่าจ่ายยาตามอำเภอใจ ต้องถามก่อนเท่านั้นค่ะ
ถามคนอื่นให้ชัดเจนก่อนแล้วค่อยจ่าย
เข้าใจไหมคะ
ค่ะ
ฉันจะถามก่อนจ่ายยาค่ะ
อย่าไปว่าอะไรปีหนึ่งคนนั้นนักเลย
สุขภาพเขาก็ไม่ดีอยู่ น่าสงสารออก
ถ้าจะเอาเรื่องป่วยมาอ้าง ก็ไม่ควรเข้ามาสิ
สู้ลาออกไปตั้งแต่เนิ่นๆ ดีกว่าเที่ยวสร้างความเดือดร้อนนะ
อ้อ แล้วก็
คราวก่อนยัยป้านั่นตบก้นนายใช่ไหม
นั่นมันล่วงละเมิดทางเพศแล้วไหม
เดี๋ยวก็ฟ้องคณะกรรมการวินัยซะเลยนี่
แหม เขาแค่ทำไป เพราะเห็นฉันเหมือนลูกชายแหละ
ลูกชงลูกชายอะไรล่ะ
นี่
หนึ่งในข้ออ้างที่พวกลุงๆ ใช้แถ
เพื่อล่วงละเมิดเด็กผู้หญิงก็คือ "เหมือนลูกสาว" นี่แหละ
พูดอะไรไม่เข้าท่านะนายเนี่ย
เข้าใจแล้วน่า
อย่างน้อยก็พูดเพราะๆ หน่อย
แบบนี้เขาจะคิดกับเธอยังไง
คิดยังไงก็ช่าง…
เอ๊ะ
ทำไมจู่ๆ ก็ขัดคอฉันขึ้นมา
ไม่ไง เดี๋ยวภาพลักษณ์แผนกเรา จะเสียหายด้วยไง
แล้วก็ขอร้องล่ะ
อย่าทำตัวแล้งน้ำใจกับคนรุ่นแม่แบบนั้นเลย
ก็ไปบอกให้นางทำตัวดีๆ สิ
ฉันจะได้ทำดีด้วย
ถ้าเขาทำไม่ได้ล่ะ
ฉันก็จะไม่เห็นหัว
ใครเขาเก่งตั้งแต่แรกกันเล่า
แต่ฉันเก่งนี่
แม่
อย่าเสียใจไปเลยนะครับ
ปกติเธอก็เป็นพวกไม่เห็นใจใครอยู่แล้ว
โอเค
แม่ทำผิดก็สมควรโดนด่าแหละ
ก็เข้าใจได้ที่นางโมโห
แต่ถึงจะเป็นคนที่ไม่เห็นใจใครแค่ไหนก็เถอะ
แต่ต้องทำขนาดนั้นกับคนรุ่นแม่เลยเหรอ
แถมบอกว่าฉันไม่รู้เรื่องอะไรอีก เหลือเกินจริงๆ
ให้ตายเถอะ
นิสัยเสียแบบนั้น จะเป็นหมอที่ดีได้ยังไงเหอะ
ต่อไปไม่ต้องไปสนิทกับนางนะ
ถึงจะไม่มีทางสนิทอยู่แล้วก็เถอะ
อือ
คิมบับนั่นนางก็สวบหมดคนเดียว
จองมิน แม่ปวดต้นคอชะมัดเลย
มานวดตรงนี้ให้หน่อยสิ
ตรงไหนๆ
- ตรงไหน - วันนี้ย่าแกน่ะ…
เจ็บจัง ตรงนี้ๆ
- ตรงนี้เหรอ - อือ ตรงนั้นแหละ
อย่าเจ็บมากสิ
รอบดวงตาฉันจะยกสูงเกินไปไหมเนี่ย
ฉันมีฝีมือนะคะ คุณแม่
ฉีดไปแค่นิดเดียวเอง ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
เดี๋ยวจะฉีดตรงหว่างคิ้วอีกนิดนึงด้วย
อือ
- แม่เจ้า - อุ๊ยตาย
คุณแม่ลูกสะใภ้นี่คะ
ตายจริง สวัสดีค่ะ
มาทำอะไรที่นี่
มาแล้วเหรอคะ คุณแม่
จ้ะ ไม่ได้เจอกันนานนะ
ฉันเป็นลูกค้าประจำของที่นี่ค่ะ
อ๋อค่ะ
มาฉีดโบท็อกซ์สินะคะ
ไหนว่าชอบความงามแบบธรรมชาติ
สงสัยจะเปลี่ยนใจแล้ว
ตายจริง
คุณคงไม่รู้สิท่า
จองมิน เจ้าหลานคนโตของเรา
เขาจ่ายค่าโบท็อกซ์ เป็นของขวัญวันเกิดให้ยายน่ะค่ะ
ฉันอายก็เลยปฏิเสธแกไป
แต่แกก็ดึงดันจองคอร์สไว้ให้ ฉันก็เลยจำใจมาฉีดนี่แหละค่ะ
ค่ะ
จองมินของเราเป็นคนช่างใส่ใจนี่เนอะ
งั้นก็ทำต่อให้เสร็จเถอะค่ะ
ค่ะๆ
- เดี๋ยวเจอกันนะคะ คุณแม่ - จ้ะ
นี่
เธอจัดเวลานัดแบบนี้ก็แย่สิ
ก็พยาบาลเขาไม่รู้ ว่าคุณสองคนเป็นดองกันนี่คะ
โอ๊ย ฉันจะบ้าตาย
จะว่าไป คุณแม่นี่ก็หัวไวจังเลย
โกหกออกมาลื่นปรื๊ดขนาดนั้นได้ไงคะ
ที่ยัยจองซุกฉลาด ก็เพราะได้ไปจากฉันทั้งนั้นแหละ
ว่าแต่
เธอ
ฉันมีเรื่องหนึ่งจะถาม
จองมิน ไอ้หลานตัวดี
ทีวันเกิดฉัน มันแค่ยื่นซองเงิน ที่ได้จากแม่ตัวเองมาให้
อย่างที่โบราณว่า เลี้ยงเด็กไปก็ไม่ได้ความดีขึ้นมา
สวัสดีค่ะ
- ค่ะ - วันนี้ฉันจะดูแลให้นะคะ
ค่ะ
รูปร่างดูไม่ค่อยน่าไว้ใจเลยค่ะ
ฉันเพิ่งรู้ตอนที่มีคนมาบอกที่โรงอาบน้ำ
เหมือนจะไม่ใช่กระ แล้วก็ไม่ใช่ไฝด้วย
หน้าตามันดูน่าสงสัย ฉันเลยมาหาเธอ
คุณแม่คะ
ฉันจะเขียนใบส่งตัวให้
ลองไปตรวจชิ้นเนื้อ ที่โรงพยาบาลใหญ่ๆ จะดีกว่านะคะ
ทำไมเหรอ
คิดว่าเป็นมะเร็งผิวหนังเหรอ
ไม่หรอกค่ะ
ฉันว่ามีโอกาสน้อยที่จะเป็นแบบนั้น
แต่มันก็คาใจ เช็กให้ชัวร์ไปเลยดีกว่าค่ะ
ก็ได้
เธออย่าบอกจองซุกนะ
แค่นี้นางก็น่าจะหัวหมุนพอแล้ว
ค่ะ ได้ค่ะ
แต่คุณแม่ต้องไปตรวจ ที่โรงพยาบาลใหญ่นะคะ
ให้ตายสิ
ทำไมต้องให้ฉันไปโรงพยาบาลใหญ่อีกเนี่ย
- มาเร็วจังเลยค่ะ - ครับ
ขึ้นสิครับ
เป็นอะไรกันล่ะนั่น
คบกันอยู่เหรอ
นี่มันอะไรกันครับ
น้ำใจเล็กน้อยสำหรับการซ้อนมอเตอร์ไซค์ ที่เหมือนฝันเมื่อคืนนี้ค่ะ
แต่มันไม่ได้มากมายอะไร ฉันกะว่าจะวางไว้แล้วออกไปเลยแท้ๆ
ของอร่อยๆ ก็ต้องแบ่งกันกินสิครับ
ไปกินด้วยกันที่โรงอาหารไหมครับ
เอาจริงตอนนี้ฉันก็แอบหิวอยู่นะ
งั้นเดี๋ยวฉันไปถอดสายสวน ให้คนไข้ก่อนนะคะ
- คุณหมอไปก่อนเลยค่ะ - โอเค
ข้าวคุณปลอดภัยครับ
ขอบคุณค่ะ
เห็นว่ามาเป็นหัวหน้าแผนกตับ ทางเดินน้ำดี และตับอ่อนคนใหม่ครับ
- งั้นเหรอคะ - อือ
ฉันนึกว่าเขาเป็นดาราซะอีก
เขาไปอยู่ที่อเมริกามา
ได้ยินว่าโสดด้วยนะ
ถ้าเขาโสดอยู่ ถึงจะไม่มีเมียก็น่าจะมีแฟนแหละ
นั่นสิครับ
- ขอโทษที่มาสายนะคะ คุณหมอ - ไม่ครับ ไม่เป็นไร
ดูน่าอร่อยมากเลยครับ
ไม่รู้ว่าจะอร่อยหรือเปล่านะคะ
ผมว่าต้องอร่อยแน่
คุณหมอ เดี๋ยวฉันเปิดให้ค่ะ
- ฉันเพิ่มผักเข้าไป จะได้ดีต่อสุขภาพขึ้น - จริงเหรอครับ
คุณหมอ ทานให้อร่อยนะคะ
อาจารย์ครับ
ฉันรู้สึกท้องไส้ไม่ดีมาสักพักแล้ว
กินกันก่อนเลย
นี่ฉันทำบ้าอะไรอยู่วะเนี่ย
แป๊บเดียวนะคะ
เอ่อ
สักครู่นะคะ
ฝากที่เหลือด้วยนะครับ
- ฮัลโหล - นี่ จองมิน
ช่วยถอดสายระบายหน่อยสิ
อันนี้มันถอดออกมาเลยได้ไหม
- ทำได้ดีมาก - ครับ
- อือ แม่ - ลูกชาย
ช่วยใส่สายสวน หลอดเลือดดำส่วนกลางหน่อยได้ไหม
แม่ไม่เคยทำมาก่อนน่ะ
ฮัลโหล
ต้องอธิบายการผ่าตัดว่าไงเหรอ
แอลเออาร์น่ะ มันต้องบอกว่าไงนะ
ฮัลโหล
อาจารย์บอกให้ใส่ท่อระบายเข้าไปในแผล
อันนี้มันทำยังไงเหรอ
ฮัลโหล
- ฮัลโหล - ลูกชาย
จองมิน แม่นึกไม่ออก
รีบบอกมาที รีบมานี่หน่อย
- ฮัลโหล - ให้ตายสิ
คุณเป็นหมอแน่เหรอ
ทำไมไม่รีบส่งตัวไปห้องผ่าตัดเล่า
- คุณครับ - คนไข้ต้องเข้าผ่าตัดเดี๋ยวนี้
- นี่… - เมื่อไหร่จะผ่าตัด
โอ๊ย คอฉัน
ลูกชาย
ควรจะมีขอบเขตหน่อยไหม แบบนี้มันเกินไปนะครับ
หือ
ไหนว่าสมัยเรียนแพทย์ แม่เรียนเก่งไง
สอบแพทย์ประจำบ้านก็ได้มาตั้ง 49 คะแนน
แล้วไม่รู้อะไรสักอย่างแบบนี้ได้ไง
แหมก็ แม่พักมานานนี่นา
ก็ในเมื่อแม่พักมานาน
แม่ก็ควรไปศึกษาจากคลิปในเน็ตมาก่อนก็ยังดี
ผมเองก็โดนดุประจำเพราะไม่รู้
นี่ผมต้องมาลำบากเพราะแม่อีกเหรอ
ทำไมต้องถูกส่งตัวมาแผนกเราด้วยเนี่ย
นี่
ไอ้ลูกคนนี้
ฉันอุ้มท้องแกมาเป็นสิบเดือน
เค้นพลังสุดชีวิตเพื่อคลอดแกออกมา
คอยเช็ดฉี่เช็ดอึให้แก
ฉันสอนแกเรียก "พ่อ แม่" สอนตั้งแต่หนึ่งบวกหนึ่งมาจนถึงทุกวันนี้
แค่แกช่วยแม่นิดๆ หน่อยๆ ไม่กี่วัน
แกก็อวดดี หยามแม่ขึ้นมาแล้วเหรอ
แกใช่ลูกฉันหรือเปล่า
ไม่สิ แม่
ไม่ใช่แบบนั้นนะ ผมแค่พูดแรง…
"แม่" เหรอ
ไหนว่าอยู่โรงพยาบาล จะเก็บเรื่องแม่เป็นความลับไง
วันนี้อยู่เวรดึกแทนฉันไปเลยนะ ลูกชั่ว
วันนี้ผมก็อยู่เวรดึกนะ
เงียบปากไปเลย
ให้ตายเถอะ
โธ่ แม่
ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย
(ลูกชายของเรา)
(แม่ ลองดูอันนี้นะครับ)
(เคล็ดลับ 2. ความดันบวก ฉันจะสาธิตด้วยดิสตอล ลูเมน)
ว้าว
(เพื่อแสดงให้เห็นว่าความดันเลือด ทำงานอย่างไร)
โลกใบใหม่ชัดๆ เลย
น่าจะบอกมาตั้งนานแล้วไหม
คนไข้หญิง อายุ 68 ปี
เป็นมะเร็งระยะแรก ในลำไส้ใหญ่ส่วนทอดขึ้นบน
ขนาดค่อนข้างใหญ่
เซลล์มะเร็งแพร่กระจายไปที่ตับแล้วด้วย
ดูจากผลซีทีสแกนปอด จะเห็นว่ามีการแพร่กระจาย
สองจุดที่ปอดด้านขวา และหนึ่งจุดที่ปอดด้านซ้าย
และกระจายไปยังกระดูกสันหลังแล้วด้วย การรักษาด้วยการผ่าตัดคงจะลำบาก
เราต้องรีบเตรียมการให้คนไข้ ได้รับเคมีบำบัดอย่างเร็วที่สุด
- หัวหน้าฮวัง - ค่ะ
ติดต่อแผนกมะเร็งวิทยาเพื่อขอคำปรึกษาที
ค่ะ ได้ค่ะ
- ว่าแต่คนไข้ผิดฐานอะไรนะ - ฆาตกรรมค่ะ
เธอฆ่าสามีด้วยการวางยา เลยถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตค่ะ
แพทย์เจ้าของไข้คือใครนะ
ฉันค่ะ
ได้ยินว่าคนไข้ปฏิเสธการรักษา คิดว่าจะโน้มน้าวใจได้ไหมครับ
ฉันจะทำให้ดีที่สุดค่ะ
ทำให้ดีที่สุดนั่นมันพื้นฐาน
ที่สำคัญคือผลลัพธ์ต้องดี
คนไข้คะ
สิ่งที่สำคัญที่สุดในการรักษา คือความตั้งใจของคนไข้นะคะ
ถ้ายังปฏิเสธการรักษาอยู่แบบนี้
ความเจ็บปวดก็จะยิ่งรุนแรงขึ้นในอนาคต
และชีวิตก็อาจจะสั้นลงด้วยนะคะ
เข้าใจได้ว่าคนไข้อาจจะรู้สึกไม่มีความหวัง
แต่ว่าแม้แต่ในเคสที่เลวร้ายสุดๆ คนไข้บางคนก็อาการดีขึ้น
และมีชีวิตอยู่ได้อีกหลายปีนะคะ
โทรจากวอร์ดวีไอพีนะคะ คนไข้กำลังคลุ้มคลั่ง
- เรียกผอ.มา - รีบมาเลยค่ะ ด่วนเลย
นี่มันอะไรกัน
- ปัดโธ่เว้ย - ตอนนี้วุ่นมากเลยค่ะ
ยังติดต่อไม่ได้อีกเหรอ
- ไม่ได้เลย - บ้าเอ๊ย
โธ่เว้ย
โอเค หมอ มาก็ดีแล้ว
ฉันน่าจะรู้ตั้งแต่ส่งพวกอ่อนหัดแบบนี้มาแล้ว
ว่าโรงพยาบาลนี้มันกระจอก
เมื่อกี้มีอาจารย์หมอคนหนึ่ง มาพูดเรื่องไม่เข้าหูให้ฉันฟัง
ทวารเทียมเหรอ
เขาบอกว่าหลังจากนี้ ฉันต้องใช้ชีวิตอยู่กับการใส่ไอ้นั่น
ใช่ค่ะ เราต้องผ่าตัดดูก่อนเพื่อความแน่ใจ
- แต่เป็นไปได้สูงว่าจะเป็นแบบนั้น… - โว้ย
เธอจะบอกว่าฉันต้องติดถุงอึนั่น ไปไหนมาไหนงั้นเหรอ
ฉันจ่ายเงินให้โรงพยาบาลนี้ไปตั้งเท่าไร
กล้าพ่นคำนั้นออกมาได้ยังไง
ออกไปเลย
ออกไปพาตัวผอ.โรงพยาบาลมาเดี๋ยวนี้
ฉันว่าใจเย็นๆ ก่อน…
หุบปาก เธอมีสิทธิ์อะไร มาสั่งฉันอย่างนั้นอย่างนี้
บอกให้เรียกผอ.มาไง เรียกมาเดี๋ยวนี้
คนไข้คะ
เรื่องนี้ไม่ได้แก้ไขได้ แค่เพราะเรียกผอ.มานะคะ
คุณจะมาทำแบบนี้…
โธ่เอ๊ย
ฉันขอโทษค่ะ
(คนไข้: โอชางกยู)
ค่ะ ชาจองซุกพูดสายค่ะ
ฉันเหรอคะ
ฉันยังไม่เคยทำมาก่อนเลย…
ค่ะ ฉันจะลองดูค่ะ
เตรียมเครื่องเอกซเรย์เคลื่อนที่ให้ทีค่ะ
ค่ะ
คุณหมอ สวัสดีค่ะ
ฉันแพทย์ประจำบ้านเวรดึก ชาจองซุกค่ะ
เรื่องของเรื่องก็คือ ฉันใส่สายสวน หลอดเลือดดำส่วนกลางไปแล้ว
จากภาพเอกซเรย์ มีภาวะลมรั่วในช่องเยื่อหุ้มปอดค่ะ
ฉันว่าน่าจะต้องใส่สายระบายทางทรวงอก
แต่ฉันยังไม่เคยทำมาก่อน
(คุณหมออิมซอนอู)
ค่ะ คุณหมออิมซอนอูจากแผนกศัลยกรรม หัวใจและหลอดเลือดใช่ไหมคะ
อ๋อค่ะ ผ่าตัดฉุกเฉินอยู่เหรอคะ
บ้าจริง
- คุณหมอคะ แพทย์ประจำบ้านปีสองใช่ไหม - ครับ
ฉันใส่สายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลาง และเอกซเรย์แล้ว
พบว่ามีภาวะลมรั่วในช่องเยื่อหุ้มปอด
ช่วยใส่สายระบายทางทรวงอก ให้หน่อยได้ไหมคะ
ทำไงดีครับ ผมยังไม่มั่นใจซะด้วย
ถ้าทำไม่ได้แล้วจะทำทำไมครับ เรียกรุ่นพี่มาแทนสิ
ทุกคนยุ่งกันอยู่หมดเลยค่ะ
ศัลยแพทย์หัวใจก็มาไม่ได้สักคนเลย
ทำไงดีคะ
คือ…
(แม่จองมิน)
มีอะไร
ฉันอยู่ที่ห้องฉุกเฉินนะ
ช่วยมาที่นี่หน่อยได้ไหม
ไปทำอะไรที่ห้องฉุกเฉิน
ฉันใส่สายระบายทางทรวงอกไม่เป็น
นี่โทรมาเพื่อถามเรื่องนั้นเหรอ
ไม่มีค่าให้ผมตอบเลยสักนิด แค่นี้นะ
เพิ่งโกหกหน้าไม่อาย ว่าสามีตายแล้วอยู่หยกๆ
พอทีนี้จะมาขอให้ช่วยเหรอ
จะบอกให้นะ เรื่องแบบนั้น โทรหาแพทย์ประจำบ้านรุ่นพี่คนอื่นสิ
ฉันโทรแล้ว แต่ไม่มีใคร…
(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยกูซาน)
(แพทย์ประจำบ้าน ชาจองซุก)
ฮัลโหล
คุณหมอคะ ฉันชาจองซุกนะคะ พอดีฉันมีเรื่องจะรบกวนค่ะ
ฉันเพิ่งเลิกงานเมื่อกี้ ไม่รู้เหรอคะ
ค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ
คือว่าฉันใส่สายระบาย ทางทรวงอกไม่เป็นน่ะค่ะ
รอเดี๋ยวค่ะ
คนไข้มีภาวะลมรั่ว…
เดี๋ยวฉันไป รอก่อนสิคะ
ขอบคุณค่ะ
(แม่จองมิน)
มีอะไรอีก
ฮันนี่…
ฮัลโหล
- ฮัลโหล - มีอะไร
อาจารย์น่าจะต้องมาแล้วแหละค่ะ
อาการคนไข้แย่ลงเรื่อยๆ เลย
เป็นบ้าเหรอ
ถ้าผมไปโผล่ที่ห้องฉุกเฉิน แค่เพราะคุณเรียกไป
รู้ไหมว่ามันจะดูแปลกแค่ไหน
แปลกไม่แปลกก็ช่างมันสิ คนไข้กำลังหายใจไม่ออกนะ
ถ้าคุณไม่มาตอนนี้
รู้ไว้ซะว่าฉันจะแฉความสัมพันธ์ของเรา ให้คนรู้ทั้งโรงพยาบาลซะเลย
ตลกตายแหละ
ว่าไงนะ
อาจารย์ ทางนี้ค่ะ ทางนี้
เร็วๆ เร็วสิ
เร็ว เร็วๆ เลย
(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)
ไม่ได้เหรอ
ทำไม่ได้จริงเหรอเนี่ย
- ทำไมไม่ได้สักทีเนี่ย - อยู่นิ่งๆ หน่อยสิ
เหมือนจะเข้าแล้ว แต่ก็เหมือนไม่เข้า
ใส่เข้าไปประมาณสามเซนใช่ไหม
ทำอันนี้ไม่เป็นได้ยังไง คุณใช่อาจารย์แน่เหรอ
นี่มันในรอบสิบปีเลยนะ
ผมไม่ว่างพอจะมาทำอะไรแบบนี้หรอกนะ
คุณหมอ
อาจารย์
อาจารย์มาทำอะไรที่นี่
- เดี๋ยวฉันทำเองค่ะ - ไม่ๆ
ใกล้เสร็จแล้วแหละ
ก็ได้
ขอดูความสามารถของหมอจอนหน่อยซิ
ทำต่อให้เสร็จสิ
ค่ะ
เตรียมเย็บแผลด้วยค่ะ
- ขวดใส่สายระบายทางทรวงอกค่ะ - ค่ะ
คนไข้คะ
ได้ยินฉันใช่ไหมคะ
ลองไอดูหน่อยค่ะ
ค่ะ เก่งมากค่ะ
คนไข้เหมือนจะปลอดภัยแล้ว ฉันไปนะ
ทำแผลให้เนี้ยบล่ะ
พยายามเข้านะ
ขอบคุณมากค่ะ อาจารย์
โอเค
- เตรียมทำแผลนะคะ - ค่ะ
ยอมเสด็จมาถึงนี่แค่เพราะปีหนึ่งเรียกเหรอ
อารมณ์ไหนของเขา
ตอนที่คุณป้าแพทย์ประจำบ้านคนนั้น โทรหาอาจารย์ซอ
นางเรียกว่า "ฮันนี่" แบบนี้ด้วยนะคะ
ฉันเดินผ่านไปเห็น เหมือนจะคุยกันแบบไม่มีหางเสียงด้วย
เห็นว่านางเป็นแม่ม่าย สองคนนั้นมีอะไรในกอไผ่ไหมนะ
คุณ…
ไม่กลัวฉันเหรอคะ
คุณน่าจะได้ยินโทษฐานความผิดฉันแล้วนี่คะ
ค่ะ
ฉันทราบค่ะ
งั้นก็เอาเวลาที่ทำแบบนี้ ไปดูแลคนไข้คนอื่นแทนเถอะค่ะ
ฉันอยากใช้ชีวิตเงียบๆ เหมือนคนตาย
แล้วหายไปกลางอากาศเหมือนควัน
เพราะงั้นเอาวิชาที่คุณมี
ไปใช้กับคนที่สมควรมีชีวิตต่อเถอะค่ะ
ค่ะ ต้องขออภัยด้วยนะคะ
เราเองก็แจ้งเขาไปแล้ว…
ค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ
ท่านประธาน ทานมื้อดึกอยู่เหรอคะ
ก็เห็นๆ อยู่ไม่ใช่เหรอ
คนไข้คงตัดสินใจได้แล้วสินะคะ ใช่ไหม
งั้นเรากำหนดวันผ่าตัดเป็นวันไหนดีคะ
ผ่าตัดบ้าบอ ผ่าที่ดาวอังคารน่ะสิ
จะไม่เข้ารับการผ่าตัดเหรอคะ
คิดว่าฉันจะยอมเข้าผ่าตัด ทั้งที่ได้ฟังเรื่องบ้าๆ พวกนั้นน่ะเหรอ
ฝีมือก็ไม่มี กล้าดียังไงจะทำอะไรโง่ๆ
ฉันจะพักที่นี่สักสองสามวัน
แล้วไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล ที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกาให้ได้
ท่านประธานคะ
โรงพยาบาลเราก็เก่งสาขานี้ระดับโลกนะคะ
ถึงท่านจะไปอเมริกา
ก็รับประกันไม่ได้ว่า จะได้รับการรักษาที่ดีกว่านะคะ
ไม่อยากฟัง ออกไปเลย ออกไป
เพิ่มเสียงหน่อยสิ
อ้อครับ
อาจารย์
- อ้าว คุณหมอ - ยังไม่เลิกงานสินะคะ
ผมเช็กอาการคนไข้อยู่น่ะครับ
พรุ่งนี้คุณหยุดใช่ไหม
- ค่ะ - จะทำอะไรเหรอครับ
อยู่กับครอบครัวน่ะสิคะ
ช่วงนี้ฉันละเลยครอบครัวมากไปแล้ว
แล้วอาจารย์จะทำอะไรเหรอคะ
ผมจะไปตามหาใครบางคนหน่อยครับ
ใครคะ
ผมเองครับ
งานพอไหวไหมครับ
มีคนไข้ของฉันที่ไม่ยอมรับการรักษาด้วยค่ะ
แต่ละคนก็มีเหตุผลต่างกันไป
แต่ต่อให้เป็นหมอที่ฝีมือเทพแค่ไหน ก็กู้สถานการณ์ที่เป็นอยู่ไม่ได้แล้ว
ฉันหาทางออกไม่เจอเลยค่ะ ว่าจะโน้มน้าวใจพวกเขายังไงดี
จริงอยู่ที่ไม่ใช่ว่าใครก็ทำได้
แต่คุณหมออาจจะทำได้ก็ได้นะครับ
การโน้มน้าวคือการขับเคลื่อนจิตใจ
แล้วถ้าเทียบกับหมอคนอื่น
ผมว่าคุณหมอถนัดด้านนั้นนะครับ
คุณหมอรู้ได้ไงกันคะ
ลองคุยกับพวกเขาดู
เดี๋ยวก็รู้เองครับ
(ศูนย์นางฟ้าหมู่บ้านในฝัน)
นี่เลยค่ะ
(บัตรข้อมูลส่วนตัวเด็ก ชื่อ: คิมอูฮยอน)
(ตัวเล็กกว่าเพื่อนในวัยเดียวกัน แต่ไม่เตี้ย)
ผมโดนทิ้งเหรอครับ
เรื่องนั้นไม่มีใครรู้หรอกค่ะ
แต่ฉันก็อยากเชื่อว่าไม่ใช่แบบนั้น
เราก็เลยบันทึกลงไปว่า "ถูกพบ"
ไม่ใช่ "ถูกทิ้ง" ค่ะ
"ถูกพบ"
อ้อ จริงสิ
ได้ลงทะเบียนดีเอ็นเอ ที่สถานีตำรวจไว้ไหมคะ
ภรรยาคุณ
ดูท่าจะสนิทกับหัวหน้าแผนกตับ ทางเดินน้ำดี และตับอ่อนคนใหม่นะ
อือ เขาเป็นคนผ่าตัด ปลูกถ่ายตับให้ภรรยาผมน่ะ
อ๋อ
ว่าแต่คุณรู้ได้ไงว่าพวกเขาสนิทกัน
ฉันเห็นพวกเขานั่งกินข้าวด้วยกัน ในโรงอาหาร
คนลือกันหนาหูเลยนะ
ว่าเขามีความสามารถ หล่อ แถมโสดอีกต่างหาก
ในสายตาพวกผู้หญิง หน้าตาแบบนั้นเรียกว่าหล่อเหรอ
นี่เอาฮาเหรอ
เถียงไม่ได้หรอกว่าเขาไม่หล่อ
เดี๋ยวก็โดนลูกโทษหรอก
หัวมันร้าวหรือไงนะ ทำไมเดี๋ยวนี้ตีไม่ได้เรื่องเลย
ทำอะไรน่ะ
ไม่มีอะไรให้ดูหรอก
ไปกินข้าวกันเถอะ
อือ
กินให้อร่อยนะจ๊ะ
แต่ไม่รับประกันรสชาตินะ
ไม่ต้องห่วงหรอก กินได้อยู่
เธอนี่โชคดีจัง ได้กินของแบบนี้ทุกวัน
ไม่หรอก นี่ฉันก็ไม่ได้กินมานานโขแล้ว
หมู่นี้แม่ฉันคิวทองสุดๆ
อ้อ จริงสิ
แม่ แม่อึนซอก็เป็นหมอนะ
จริงเหรอ แผนกอะไร
เวชศาสตร์ครอบครัวค่ะ
อุ๊ยตาย คุณพระ
โห น่าทึ่งสุดๆ
ฉันก็ฝึกที่แผนกเวชศาสตร์ครอบครัวอยู่
แล้วแม่เธอทำที่โรงพยาบาลไหนเหรอ
ได้เปิดคลินิกเองไหม
แม่
หยุดสำรวจสำมะโนครัวก่อนเนอะ
ว่าแต่พ่ออยู่ไหน
พ่อไปสนามตีกอล์ฟในร่ม
ได้ยินว่าสนามตีกอล์ฟในร่ม เป็นแหล่งยอดฮิตของพวกมีชู้เลยนี่
นี่ พูดอะไรของเธอเนี่ย
กินไปเหอะ
แม่ อร่อยจัง
อร่อยใช่ไหม กินเยอะๆ เลย
กินเยอะๆ นะจ๊ะ
ค่ะ
(อย่าปล่อยสายสวนจนกว่าจะเสร็จ)
ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ
- ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ - จ้ะ ขึ้นไปดีๆ นะ
(พ่อจองมิน)
ไปกันเถอะ
จะไปไหนเล่า ขึ้นข้างบน
สวัสดีค่ะ คุณหมอ วันนี้มีเวลาว่างเหรอคะ
- พอดีการผ่าตัดยกเลิกน่ะ - อ๋อค่ะ
พวกนั้นมาตีกอล์ฟอะไรถึงที่นี่
เรายังมาได้เลย ทำไมคนอื่นจะมาไม่ได้
ต้องใช้ชีวิตแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่กัน
ฉันล่ะเบื่อเต็มทน
เดี๋ยว…
สร้อยข้อมือเหรอ
(สร้อยข้อมือเพชร 24 เค อาวีเชน)
ราคา 5,820,000 วอนเหรอ
นี่มันของแบรนด์เนมนี่
- คุณแม่คะ - หือ
ไม่นานมานี้ได้ซื้อสร้อยข้อมือหรือเปล่าคะ
หือ ไม่นะ
ฉันไม่ได้ซื้อเลย
ค่ะ
(สร้อยข้อมือเพชร 24 เค อาวีเชน)
สวยจัง
เขาซื้อไปทำไมนะ
- เพิ่งกลับเหรอ - อือ
ตีกอล์ฟสนุกไหม
ก็งั้นๆ
ว่าแต่คุณ
ซื้อสร้อยข้อมือมาเหรอ
สร้อยข้อมือเหรอ
ตกใจอะไรเบอร์นี้
ฉันเจออันนี้ในกระเป๋าเสื้อคุณ
ซื้อของแพงๆ แบบนี้ทำไม ไม่ใช่วอนสองวอนสักหน่อย
ดูจากที่ไม่ตอบแบบนี้…
แปลกๆ จริงแฮะ
ค้นของในเสื้อผ้าคนอื่นเขาทำไมเนี่ย
ฉันค้นกระเป๋าเสื้อ เพราะจะเอาไปซักเฉยๆ เหอะ
คุณนี่ยืนหนึ่งเรื่องขัดอารมณ์จริงๆ
ก็มันใกล้วันเกิดคุณแล้วนี่
วันเกิดฉันเหรอ
อีกตั้งสองเดือนนะ
ผมซื้อมาก่อน กะว่าจะอวดสักหน่อย
ให้ตายเถอะ หมดสนุกเลย เฮ้อ
จริงไหม
งั้นคุณคิดว่าผมจะซื้อมาใส่เองเหรอ
เดี๋ยวสิ…
คุณเคยซื้ออะไรแบบนั้นให้ฉันซะเมื่อไหร่ล่ะ
ก็คุณชอบแบรนด์เนมนี่
ลืมแล้วเหรอว่าวันก่อน ไปรูดบัตรเครดิตในห้างมาเท่าไร
ฉันทำแบบนั้นแค่ครั้งเดียวเองไง
ถ้างั้น
สร้อยข้อมืออยู่ไหน
ไหนๆ โป๊ะแล้ว ก็ให้ฉันมาเลยไม่ได้เหรอ
ไม่ได้
อยู่ในห้องทำงานโน่น
อ๋อ จริงเหรอ
ฉันอยากเห็นตอนนี้เลยแท้ๆ เสียดายจัง
ที่รัก
คุณไปตีกอล์ฟมา ก็คงเหนื่อยใช่ไหม
อือ น่าจะต้องพักสักหน่อย
- งั้นเหรอ - อือ
ฉันนวดไหล่ให้เอาไหม
ตึงมากเลย
สบายดีแฮะ
ตรงนี้น่ะ
พอแล้วๆ พักผ่อนเอาก็หาย
ให้ฉันเตรียมน้ำไว้อาบให้ไหม
ดีเลย
โอเค อีกสิบนาทีค่อยออกมานะ
อือ
ฉันขอเข้าไปได้ไหม
ก็เข้ามาแล้ว ยังจะถามอีก
ไม่ได้จิบไวน์ ระหว่างอาบน้ำมานานแล้วใช่ไหม
นึกครึ้มอะไรของคุณ ถึงได้มาบริการกันขนาดนี้
พลังแห่งของขวัญไง
ค่อยๆ ดื่มสิ
คุณคิดว่า…
คนเราจะเปลี่ยนกันได้ง่ายๆ ขนาดนั้นเลยเหรอ
หมายความว่าไง
ฉันเนี่ย
มีดีเอ็นเอความเป็นแม่และเมียที่ดี ฝังลึกเข้ากระดูกนะ
คุณก็รู้นี่ ชาจองซุก
สัญลักษณ์แห่งความเสียสละและอุทิศตน
ใช่
ฉันอาจจะเปลี่ยนไปบ้าง เพราะเกิดเรื่องราวต่างๆ ขึ้น
แต่หัวใจหลักของฉันคือครอบครัวนะ
เรื่องนั้นไม่มีวันเปลี่ยน
คุณ
ทำไมไม่บอกฉันเรื่องซึงฮีล่ะ
นึกแล้วว่าสักวันต้องถาม
ก็ไม่ใช่เรื่องดีสักหน่อย ต้องรายงานเรื่องหยุมหยิมแบบนั้นด้วยเหรอ
ได้คุยกับซึงฮีหรือยัง
เราแค่ทักทายเวลาเดินสวนกัน
เธอแต่งงานหรือยัง
ไม่รู้สิ
คิดว่าซึงฮีจะยังเกลียดฉันอยู่ไหม
ก็คงไม่ชอบหรอก
นางยังสวยเหมือนเดิมเลย
ดูดีมากจนทุกคนต้องเหลียวหลังมอง
ฉันรู้สึกเหมือนมีแค่ตัวเองที่แก่ลง
คุณก็ยังใช้ได้อยู่
ฉันยังใช้ได้อยู่เหรอ
ใช่
ก็จริงนะ
หุ่นฉันยังเซียะอยู่เลย
อย่าแช่นานนักล่ะ เสร็จแล้วก็ออกมานะคะ
โอเค
ไม่ถูกใจหรือเปล่าคะ คุณลูกค้า
อยากดูสินค้าตัวอื่นไหมคะ
ไม่เป็นไรครับ
เอาอันนี้เลย
ชำระเงินแบบไหนดีคะ
ผ่อน 12 เดือน
ค่ะ ได้เลยค่ะ
มาทำอะไรถึงห้องฉันเหรอคะ
วันนี้ฉันตั้งใจว่าจะมาคุยเรื่องส่วนตัวน่ะค่ะ
เพราะงั้น ฉันขอพูดไม่มีหางเสียงสักแป๊บนะ
มีธุระอะไร
พอตั้งใจจะพูด…
ฉันก็เริ่มไม่ถูกแฮะ
เอาตรงๆ
ฉันคิดว่าฉัน
ยังไม่เคยขอโทษเธอจริงๆ จังๆ เลย
เรื่องมันก็นานมาแล้ว
การที่ฉันเพิ่งจะมาเอ่ยปากตอนนี้
มันอาจจะแปลกไปหน่อย
แต่ถึงยังไง
ฉันก็อยากขอโทษ
ฉันจะไม่แก้ตัวว่าตอนนั้นฉันไม่รู้ประสีประสา
ฉัน…
สร้างแผลใจ
ที่ไม่อาจลบล้างได้ให้เธอ
ฉันขอโทษนะ
ขอโทษจริงๆ
ฉันพูดจากใจ
ตอนนั้นฉันอยากขอให้เธอให้อภัยฉัน
แต่ฉันไม่กล้าพอ
พูดตรงๆ เลยนะ
สำหรับฉัน เธอเจ๋งและกำลังไปได้สวย
ฉันนึกว่าเธอจะเชิดใส่แล้วไปต่อซะอีก
ฉันมันคิดน้อยไปเองแหละ
เธอจะทำแบบนั้นได้ไงกันล่ะ
สำหรับเธอ…
นั่นคงเป็นช่วงเวลา
ที่เจ็บปวดและทรมานมากแน่ๆ
ได้ยินเธอพูดแบบนั้นแล้วฉันทำตัวไม่ถูกเลย
นั่นมันเรื่องสมัยไหนเนี่ย
ฉันลืมไปหมดแล้ว
ไม่ต้องรู้สึกผิดไปหรอก
ถ้าเธอขอโทษแล้วสบายใจขึ้น แค่นั้นก็โอเคแล้ว
จริงเหรอ
โล่งอกจัง
ที่ผ่านมาเป็นไงบ้างเหรอ
แต่งงานหรือยัง
คำถามที่ดูมีน้ำใจแบบนั้น ฟังแล้วแอบตลกนะ
แค่เพราะฉันไม่ยกเรื่องในอดีตมาเป็นปัญหา
ก็ไม่ใช่ว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้นี่
(ห้องทำงานอาจารย์ 315)
(ชเวซึงฮี)
(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)
- เรียกฉันเหรอคะ - ค่ะ
คนไข้โอชางกยูจากวอร์ดวีไอพีค่ะ
เขาจะย้ายโรงพยาบาล เลยออกจากโรงพยาบาลเรา และกำลังขึ้นรถ
แต่จู่ๆ ก็หมดสติ
- เลยมาอยู่ที่ห้องฉุกเฉินค่ะ - ฮะ
ตอนนี้กำลังทำซีพีอาร์อยู่ที่ห้องไอซียูค่ะ
- เอพิเนฟรีน 1 มิลลิลิตรค่ะ - ค่ะ
ท่านประธาน
มองอะไรอยู่คะ เตรียมเครื่องกระตุกหัวใจสิ
ค่ะ
ฉันขอเช็กก่อนค่ะ
วีฟิบค่ะ จะทำการช็อกค่ะ
ชาร์จ 150 จูล
หลบไปค่ะ
หนึ่ง สอง ช็อก
อีกครั้งค่ะ 150 จูล
ชาร์จ 150 จูล พร้อมแล้วค่ะ
หลบไปค่ะ หนึ่ง สอง ช็อก
ให้อะมิโอดาโรน 300 มิลลิลิตรค่ะ
- ค่ะ - ชาร์จ 200 จูล
หนึ่ง สอง ช็อก
- ให้อะมิโอดาโรนหรือยังคะ - ให้แล้วค่ะ
ไม่ได้นะคะ ไม่นะ
ชาร์จ 200 จูล
- ฉันทำเองค่ะ - ค่ะ
ชาร์จ 200 จูล พร้อมแล้วค่ะ
หลบไปค่ะ หนึ่ง…
สอง…
ช็อก
คุณหมอคะ
คุณหมอชา
คุณหมอตั้งสติสิคะ คุณหมอ
คุณหมอชา
(คุณหมอชา)
ยัยป้าคนนั้นมีเสน่ห์มัดใจอะไร ที่ฉันไม่รู้หรือไงนะ
ทำไมรอบตัวมีผู้ชายรุมล้อมเบอร์นั้น
อาจารย์ไม่รู้เหรอคะ
หมอชาจองซุกกับอาจารย์ซออินโฮ จากแผนกศัลยกรรมทั่วไปกิ๊กกันอยู่…
ผมก็จะบ้าตายแล้วเหมือนกัน
คนไข้จางแฮนัมหายไปค่ะ
เสียสติหรือไง
เป็นแพทย์ประจำบ้านกระจอกๆ กล้าดียังไงมาทำโรงพยาบาลเราเสื่อมเสีย
คิดว่าจะทำงานต่อไปได้ไหม
ฉันคิดว่าฉันคงต้องลาออก จากโรงพยาบาลแล้วค่ะ
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์