DOCTOR CHA
-Happy birthday to you -Happy birthday to you
-Happy birthday, mahal kong asawa -Happy birthday, Jeong-suk
-Happy birthday to you -Happy birthday to you
Ibig sabihin…
asawa ni Professor Seo In-ho at mama mo
si Dr. Cha Jeong-suk?
-Kasi… -Kita sa mukha mo ang sagot.
-Hindi naman 'yan-- -Hayaan mo na.
Kailangan kong mapag-isa kaya umalis ka na.
Honey!
Ano? Sino'ng tinatawag niyang "honey"?
"Honey" na asawa?
Honey! Tara dito.
Sabayan mo 'kong
kumanta!
SEOPGYO-RI REST AREA
Tara na.
-Professor Seo, ano bang problema mo? -Bitiwan mo 'ko.
Jeong-suk, bilisan mo na.
"Jeong-suk, bilisan mo na"?
Cha Jeong-suk!
Pumunta ka na kasi rito!
Professor Seo.
Lagi niya 'kong 'di pinakikinggan.
Umalis ka riyan.
Sabi nang umalis ka.
-Diyan ka lang. -Huwag kang lalapit.
-Alis na. -Diyan ka lang.
Ilapag mo 'to.
Hindi.
Ilagay mo rito.
Sige na.
Totoo ba 'to?
Asawa ko siya.
Napakagaling niyang…
kumanta.
Honey, kantahan mo 'ko.
Kita n'yo? Sabi ko sa inyo, e.
'Di ako makapaniwala.
Dr. Cha, bakit pumayag ka?
Alam na rin naman nila.
Ako po si Cha Jeong-suk na alam n'yo na kung sino ang asawa.
Ladies and gentlemen, tumayo po kayo at sabayan akong kumanta!
Sige na!
No'ng una kaming nagmahalan
Makisig siyang lalaki
Pinangako niyang ibibigay sa akin
Ang buwan at mga bituin sa langit
Ang lintk na 'to.
Nagbago na siya ngayon
Totoo ba?
-Inuutusan niya na akong gawin ang lahat -Oo.
Asawa mo siya?
Naging parang bata na ang pagmamahal ko
Kinamumuhian na talaga kita
Ang mga lalaki
Talagang
-Mga istorbo -Pasayahin mo sila!
-Pasayahin mo sila-- -Mga babae
Ang mga lalaki
Talagang
Ginugulo ang mga babae
-Kailangan mo nang umalis. -Professor Kim.
Mahal kita.
Ang galing mong magtago ng sekreto.
-Ano? -Kaya pala ang bait mo sa kaniya.
Magkamukha kayo.
Dr. Seo.
-Seo Jung-min, tara dito. -Halika.
Ano po 'yon?
Magsabi ka ng totoo.
Mama mo ba si Dr. Cha at papa mo si Professor Seo?
Tatanungin ulit kita.
Ipinanganak ka ba ni Dr. Cha at may kinalaman ba ro'n si Professor Seo?
Kasi po…
Dahil hindi ka makapagsalita, totoo siguro 'yon.
Puro surgeon ang buong pamilya mo.
Pa'no n'yo po nalaman?
Sinabi ni Professor Seo sa lahat.
Ginawa ng papa ko 'yon?
Dapat sinabihan mo kami! Niloko n'yo kaming lahat.
Bakit ganiyan ang Surgery Department…
Walang pangalawang round ngayong gabi.
-Tapos. -Professor.
Tapos na.
Ako na'ng bahala sa kaniya.
Ang gulo nito.
Ano po'ng nangyari?
Malalaman din naman talaga nila.
Walang sekreto ang 'di nabubunyag.
Ano na po'ng gagawin n'yo?
Kakapalan ko na lang ang mukha ko at kikilos na parang normal.
'Yong mga naaasiwa, bahala sila.
Gano'n din sa mga taong poproblemahin 'to.
Wala na 'kong magagawa.
Puwedeng ikaw na'ng bahala sa papa mo?
Gusto mo bang mamatay ang pasyente?
Masyado ka sigurong ignorante para mapansin 'yon,
pero hindi ba parang kakaiba na magreseta ng walong ampoules?
Bawal ka nang magresetang mag-isa nang hindi muna nagsasabi sa iba.
Siguraduhin mong magpaalam muna bago magreseta.
-Naiintindihan mo? -Opo, ma'am.
Dr. Jeon.
May boyfriend ka ba?
Mayro'n, bakit?
-Sino? -Hindi ko sasabihin sa 'yo.
Wala 'kong pakialam kung gusto mong malaman.
Walang rason para sagutin ang mga tanong mo.
Ba't hinawakan mo ang gamit ng iba nang 'di nagpapaalam?
Mali ako na hinawakan ang gamit mo nang hindi nagpapaalam.
'Wag mo nang hahawakan ang gamit ko.
Hindi maganda 'yon.
Papa.
-May doktor dito, 'di ba? -Ano'ng problema?
Walang sumamang obstetrician.
Dapat tumawag tayo ng ambulansiya at pumunta sa pinakamalapit na OB-GYN.
Aabutin ng mahigit isang oras 'yon.
Bilisan mo't gisingin ang mga tao.
Isama mo rito 'yong mga doktor na hindi uminom, ha?
-Sige. -Bilisan mo.
-Kunin mo ang asawa mo at sundan siya. -Sige po.
Honey.
Malapit na tayo.
Kaunting tiis na lang.
-Gising. -Kaunting tiis na lang, honey.
Gumising ka!
Ang sakit ng tainga ko.
Umayos ka at humanda kang magpaanak.
Bilis!
Magpaanak?
Humiga po kayo rito.
'Yong doktor?
Tatawagin ko na sila ngayon.
Hinga nang malalim.
Teka. Saang department ka?
Sa rehabilitation medicine ako.
Ako sa ophthalmology.
Ako sa…
dentistry.
Sabi mo po sa 'kin isama 'yong mga hindi nakainom.
No'ng naging public health doctor ka sa Chuja Islands,
'di ba may pinaanak ka sa bangka?
Mahigit 20 taon na 'yon.
Hindi ko na maalala 'yong ginawa kong 'yon.
'Di ba dapat mas alam mo kaysa sa 'kin?
Ikaw lang ang nanganak na rito.
Parehong C-section 'yon.
Ikaw ang ama. 'Di ba dapat alam mo 'yon?
Talaga ba?
Sandali lang, pero 'di ito ang tamang oras para mag-away.
Una,
kailangan nating putulin ang umbilical cord.
May…
May dala ba tayong suture set?
Opo, mayro'n.
Ano pa po'ng kailangan natin?
Ano pa?
Magpainit kayo ng tubig.
Oo nga pala,
bakit kailangan nating magpainit ng tubig bago magpaanak?
May pakiramdam ako na kakailanganin ang mainit na tubig.
Oo nga.
Ma'am, ga'no kahaba ang agwat ng mga contraction mo?
Hindi ko alam. Lalabas na ang baby!
Kanina niya pa sinasabi 'yan.
Titingnan ko.
Titingnan ko na.
-Nakikita ko na 'yong ulo. -'Wag kang mataranta. Kalma lang.
Ma'am, ano pong pangalan n'yo?
Baek I-yeon.
Ms. Baek, tutulungan kita.
'Wag kang mag-alala. Huminga ka nang malalim tapos iri.
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
Iri.
-Magaling. -May mga maneuver.
'Yong Ritgen's maneuver, 'yong McRobert's maneuver…
Tumahimik ka nga, natataranta na nga ako. Kailangan kong mag-focus.
Umiri ka ulit.
Sige, hinga nang malalim.
-Inhale. -Inhale.
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
Magaling.
Lumalabas na ang ulo.
Honey, sumasama ang pakiramdam ko…
HIndi, 'wag kang umalis!
Kaya mo 'yan.
Babalik agad ako.
Sige, ma'am.
Magaling. Lumalabas na ang ulo.
2:20 a.m. ng ika-17.
May malusog at matapang tayong maliit na prinsipe.
Salamat.
Salamat po, doktor.
Ang galing mo.
-Ang galing mo talaga. -Hello.
Ang galing mo.
Ang guwapo niya.
Dr. Cha, ang galing mo.
Kailangan nating hintaying lumabas ang inunan.
Kaya hawakan n'yo lang ang umbilical cord.
Sige.
Doktor, may lalabas pa.
Oo, umiri ka ulit.
Professor Seo.
Pa'no 'yong mainit na tubig?
Ipanglinis n'yo sa baby.
Ano'ng sabi niya?
Grabe.
Sa wakas nahihimasmasan na 'ko.
Ang dami mo sigurong nainom na makgeolli.
Oo.
Nabalitaan ko na may ginawa ka raw na nakakamangha.
Pakiramdam ko
ang dami kong pinagdaanang importanteng karanasan sa pagpunta rito.
Salamat sa pag-imbita sa 'kin dito, Professor.
Ayos ka lang ba?
Nalaman na ng lahat na asawa mo si Professor Seo.
Sa isang banda, gumaan na ang pakiramdam ko.
Siguradong narinig mo na ang tsismis.
Oo, na may relasyon daw kayo ni Professor Seo
at may love triangle tayo.
-Wala akong pakialam do'n. -Dapat may pakialam ka na ngayon.
Dahil alam na ng lahat ang tungkol sa 'ming mag-asawa.
Kung pag-uusapan ka dahil sa 'kin,
nakakahiya 'yon.
Bakit wala kang ginagawa?
-Ha? -Tungkol kay Professor Seo.
Bakit nananahimik ka kahit alam mo na'ng lahat?
Bakit nagtitiis ka?
Paano mo nalaman…
ang tungkol d'yan, Professor?
Ayokong sabihin sa 'yo.
Huwag mong balewalain
ang problema sa pamilya ng ibang tao.
Hindi ko 'yon binabalewala.
Ilang beses ko nang gustong sabihin sa 'yo pero nagpigil ako.
Pero hindi ko na kayang tiisin.
Ina ako.
Katrabaho ng anak ko sa iisang ospital ang mga magulang niya.
At nasa high school ang anak kong babae.
Importante ang mga pinagdadaanan nila
kaya pinipili kong panatilihin ang katahimikan ng pamilya para sa kanila.
Kaya…
huwag mo 'kong titingnan
na parang nakakaawa ako.
Nakakaawa ka nga talaga.
Malalaki na ang mga anak mo. Tigilan mo na ang pagsasakripisyo para sa kanila
at piliin mo na ang makakapagpasaya sa 'yo.
Ang sarap.
Ang sarap ng pagkakaluto mo.
Bakit po kayo nagkasakit nang gano'n?
Sumasakit lang nang gano'n ang tiyan n'yo 'pag na-i-stress kayo.
Eun-seo.
Gusto ko sanang mabigyan ka ng kompletong pamilya
na may tatay na nandiyan para sa 'yo.
Pasensiya na.
Mama.
Magpakatotoo na po tayo.
Hindi dahil kailangan ko ng tatay. Kailangan mo ng asawa.
Mama…
ayoko na pong magalit.
Wala na 'kong kailangan pa kay Papa.
Ikaw mayro'n pa, at 'yan ang dahilan bakit may sakit po kayo.
Kailan po ba kayo matatauhan?
Magiging ayos ka lang ba talaga?
Tayong dalawa na lang sa mundong 'to.
Hindi ka ba nalulungkot?
May mga panahon po na malungkot ako.
Pero…
masaya po ako.
Sana gano'n din ang maramdaman n'yo.
Oo.
Sa tingin ko kakayanin ko.
Makinig kayong lahat.
Gusto kong humingi ng pasensiya sa pagsira ng team spirit.
Pero sa tingin ko kailangan nating malaman ang totoo bago magpatuloy.
Dr. Cha Jeong-suk at Professor Seo In-ho.
Masayang mag-asawa ba kayo
na masayang nagsasama at patuloy na magiging masaya?
Opo, gano'n nga po.
Pasensiya na dahil hindi ko sinabi sa inyo.
Grabe talaga 'to.
Sabi ko sa inyo, e.
-Gusto ko ring humingi… -Ano'ng gagawin ko?
…ng paumanhin sa lahat.
Pasensiya na.
Tumahimik kayo.
Umamin na siya.
Mag-asawa pala sila.
'Yon na 'yon.
Kung hindi na 'to mababago, kalimutan na natin 'to at magpatuloy na.
'Yon ang pinakamabuting gawin sa modernong panahong 'to.
Kumakain tayo ng seaweed soup dahil may bagong ipinanganak.
At may bagong mag-asawa tayo sa department natin.
Puwede nating ituring na bagong mag-asawa sila, 'di ba?
Umaasa ako na magtatagal habang-buhay ang pagsasama n'yo.
At sana sabayan n'yo ako sa pagpalakpak.
Kain na.
GRABE ANG NANGYARI!
MAG-ASAWA SINA PROFESSOR SEO AT DR. CHA!
NAGKUKUNWARI LANG PALA SILA?
SILA PALA WALANG SEKRETONG NAGTATAGAL
ALAM KONG KAKAIBA NO'NG HINIMATAY SI DR.CHA
Ibebenta n'yo po lahat?
Oo.
Bilisan mo.
Medyo malaki ang ari-ariang pinamana ng tatay n'yo,
kaya medyo matatagalan.
Ano pong balak n'yong gawin pagkatapos?
Babalik na 'ko sa US.
Inubos mo 'yong makgeolli.
-Ayos ka lang ba? -Dr. Hwang, pagod ka, 'di ba?
-Grabe 'yon. -Pagod na pagod ako.
-Ang sipag mo kasi. -Seryoso 'to. Ano'ng gagawin ko?
MISSED CALL EUN-SEO
Sir, sandali lang!
-Itigil n'yo ang bus! -Bakit?
Ayos lang.
Naku.
Dahan-dahan.
Naku. Pa'nong…
Nakalimutan naming ibigay sa inyo 'tong bawang kahapon.
Naku po.
At ito pa.
Mga patatas na tinanim namin sa pulang lupa.
Napakataba ng lupa rito na nagiging masarap kahit ano'ng itanim mo.
-Salamat po. -Heto.
Maraming salamat po.
Naku, wala 'yan. Maraming salamat.
Sandali.
Bakit ka naglalakad? Kakapanganak mo lang kahapon.
Papunta kami sa postnatal care sa bayan.
Salamat po, Doktor.
Dahil sa 'yo nakapanganak ako.
Ang galing mo nga, e.
Maliit na bagay lang 'to, pero regalo namin 'to sa 'yo.
Mga bulaklak ng apricot 'yang nasa panyo.
Simbolo 'yan na gusto naming maging maligaya ka.
Maraming salamat po ulit, Doktor.
Salamat.
Palakpakan natin sila.
Nasa rest stop tayo. Aalis ulit tayo pagkatapos ng 30 minuto!
Galit ka ba sa 'kin?
Kung ikaw ako, hindi ka ba magagalit?
Maiinis din siguro ako.
Pero sisikapin kong intindihin kung ba't mo tinago sa 'kin ang totoo.
Sinasabi mo bang makitid ang utak ko na hindi tulad mo?
Bakit iniiba mo ang kahulugan ng lahat?
Gusto mo ba maging mabait pa 'ko sa 'yo?
Hindi 'yon. Gusto ko lang tingnan mo 'to sa pananaw ko.
Kung sinabi ko sa 'yo, maiilang ka lang--
Kalimutan mo na 'yon. Ayoko nang marinig ang mga palusot mo.
Kasi naman…
Hay, sa'n ba siya nagpunta?
Ano'ng ginagawa niya ro'n?
Dr. Cha.
Salamat.
Ang ganda ng mga rest stop na 'to.
May ganitong park pa sila.
Kaya nga.
Ang ganda nitong park,
at ang ganda ng panahon.
Pero parang walang saysay lahat ng 'to…
kasi parang impiyerno 'tong pinagdadaanan ko.
Dr. Kim.
Salamat sa kape.
Pero mag-isa muna 'kong maglalakad.
Bakit ang laki ng rest stop na 'to?
Kung saan-saan na kita hinanap.
Hindi ka ba nagugutom?
Kumain ka nito.
Ayaw mo ba?
Ba't mo ginawa 'yon?
Ba't mo 'yon ginawa?
Lasing na lasing ako kaya wala na ako sa sarili.
Hindi ko na alam ang mga sinasabi ko.
Mabuti na rin 'yon. Ang hirap magtago ng sekreto.
Hindi ko masasabi 'yon nang hindi lasing.
Ayos ka lang ba talaga?
Kung paninindigan na natin ang pagiging mag-asawa,
ayos lang ba sa 'yo 'yon?
A…
ano'ng magagawa ko, e, alam naman na ng lahat?
Gano'n ba?
Oo nga pala.
Simula bukas, sa Family Medicine na 'ko magtatrabaho.
A, gano'n ba.
Pasok.
Mangungumusta lang ako.
Magtatrabaho na 'ko sa Family Medicine simula bukas.
Akala ko sa Pediatrics ka.
'Di ba nakipagpalit ka kay Dr. Moon?
Oo sana, pero nagbago ang isip ko.
Nabalitaan mo na ba?
Alam na ng lahat sa ospital
na asawa ko si In-ho.
Siya mismo ang nagsabi sa lahat.
Nabalitaan ko na.
Masaya akong makatrabaho ka.
'Wag mo masyadong alalahanin na asawa ako ni In-ho.
Sa lahat naman ng lugar, bakit dito mo pa napili?
Balita ko dito kayo pumunta no'ng birthday ng asawa mo.
Sabi mo isasama mo rin ako dito.
Oo nga.
Nalasing ako kahapon kaya hindi ko nasagot 'yong tawag ni Eun-seo.
Tinawagan ko siya pero 'di na siya sumagot. May nangyari ba?
Wala 'yon.
Balita ko habang lasing ka, umamin ka na mag-asawa kayo.
Ang bilis kumalat ng balita.
Oo, simula bukas, ang asawa ko--
Alam ko.
Nasa department ko na siya.
Oo.
Balak mo bang…
makipagdiborsiyo?
Payag ka bang idiborsiyo ang asawa mo?
A…
kasi…
'Di mo kayang gawin 'yon?
Seung-hi.
Walang ginawang mali si Jeong-suk.
Alam kong wala akong kuwenta, pero pa'no ako makikipagdiborsiyo sa kaniya?
Tingin ko, paparating na ang oras para gumawa ng desisyon.
-Bakit bigla kang nagkakaganito? -Hindi na natin puwedeng ituloy 'to.
Hindi maganda 'to para sa lahat ng apektado.
Pag-isipan muna natin 'to.
Ang duwag na 'yon.
Hello.
-Hello. -Oo.
Mabuti ang lagay mo. Kumusta ang paglakad mo?
-Ayos lang po. -Kailangan gumalaw-galaw ka.
-Sige po. -Kailangan pilitin mo
para gumaling ka agad.
-Opo. -Mas mabuti na kaysa kahapon, 'di ba?
Opo, mas mabuti na nang kaunti.
Umaayos ka na. Kumain ka na ba?
First-year resident, nakakita ka na ba dati ng liver surgery?
Opo, pangalawa ko na 'to.
Kung tatanggalin mo ang kanang bahagi,
hanggang saan sa may likod ang tatanggalin mo?
Hanggang sa IVC po.
Sa likod ng IVC,
may matibay na mahiblang bagay na pinapanatili sa lugar ang atay at IVC.
Ano'ng tawag do'n?
Ligamentum venosum po yata.
Mukhang nag-aral ka bago pumunta rito.
Pero mali ka.
IVC ligament ang tamang sagot.
Kapag tinatanggal mo ang IVC, kailangang i-ligate mo 'to
para ligtas na matanggal nang hindi dudugo.
"IVC ligament."
Salamat po, Professor.
Mag-aaral pa 'ko.
Magaling.
Professor.
May itatanong po ako.
Ano 'yon?
Kasi…
Itanong mo na. Ayos lang 'yan.
Malapit ka po ba kay Dr. Cha,
sa nanay ko po pala?
Wala po siguro ako sa lugar, pero ano po'ng relasyon mo sa kaniya?
Gusto ko lang malaman
kung ano'ng tingin mo sa mama ko.
Mahirap na tanong 'yan.
Sabihin na lang nating kaibigan ko siya.
Jung-min, ano'ng ginagawa mo rito?
Papa, kailangang galingan mo pa.
Ano?
Hindi mo kayang lumaban.
Ang layo mo sa kaniya.
Hindi kayang lumaban?
Ano ba'ng sinasabi niya?
Sige, gawin mo kung ano'ng gusto mo.
'Di ba ang ganda ng lugar na 'to?
Hindi mo puwedeng isipin na karaniwang convalescent hospital 'to.
Itatayo rin dito ang pinakamagandang pribadong retirement complex
at Korean medical clinic.
Kukuha tayo ng mga kilalang doktor sa parehong Korean at Western medicine
at magtatayo ng marangyang medical town.
Mamumuhunan ang bayan ng Jugyeong ng 25 bilyon won sa pasilidad na 'to.
Ms. Kwak, alam kong sinabi mong mamumuhunan ka rito,
pero kailangang ipaalam mo sa 'kin kung nagbago na ang isip mo.
Kailangan magdesisyon ka agad
kasi may iba pang nakapila na naghihintay mamuhunan dito.
Kasi, 'yong bahay na gagamitin ko para mangutang,
nasa pangalan ng manugang ko.
Kaya kailangan ko munang konsultahin ang mga anak ko.
Hindi naman siguro sila kokontra dahil maganda ang proyektong 'to.
Hindi dapat pinagsasabi ang mga ganitong bagay.
Walang masasabing maganda ang mga anak
'pag may gustong gawin ang mga magulang nila.
Gano'n ba?
'Wag n'yong alalahanin ang pera at mag-ihaw lang hanggang sa gusto n'yo.
-Sige po! -Sige po!
Mga kasama.
Alam kong farewell party 'to, pero may gusto akong sabihin.
Pasensiya na sa mga resident,
at gusto ko ulit humingi ng paumanhin kay Chief Yoon at sa kapuwa kong professors
na alam kong nabigla sa nangyari.
Pasensiya na talaga.
Tinago ko kasi akala ko maiilang ang lahat,
pero binigyan ko pa rin kayo ng problema.
Kahit na natapos na ang trabaho ko rito at babalik na sa Family Medicine,
sana tratuhin n'yo pa rin ako tulad ng dati.
Pasensiya na.
Sige, kain na tayo.
Kain lang.
Madali lang sabihin 'yan.
Pero bakit magkahiwalay kayo ng upuan na parang hindi magkakilala?
-Dapat magtabi na kayo. -Hind, ayos lang.
-Hindi na. -Ayos lang.
Kain lang kayo.
'Di kailangan parating magkatabing umupo ang mag-asawa.
May sasabihin din ako.
Isipin n'yo kung ga'no nila kagusto
-na umupo nang magkatabi. -Tama.
Pero nagpipigil sila.
Alam ng lahat na padre de pamilya ka, Professor Seo.
Alam din lahat ng pasyente.
Dr. Cha, magaling na resident ka rin, mabuting asawa at matalinong ina.
Huling araw mo na sa department namin.
Kaya ngayong araw, magtabi kayo at ipakitang mahal n'yo ang isa't isa.
Ipahalata n'yong mag-asawa kayo.
Halika, magtabi kayo.
Ano ba, itigil n'yo na 'yan.
Sige na.
-Doon na po kayo. -Sige.
Babalik agad ako.
Professor Roy,
puwede bang makiraan?
Professor Seo, dito po kayo.
-Naku, diyan? -Opo.
Salamat.
-Sasalinan kita ng inumin. -Mukha kayong bagong kasal.
Dalawang spicy cold noodles nga.
Hindi ako ang magbabayad ng noodles.
Mag-order pa tayo!
Professor Seo, dapat manlibre ka.
Dalawa pang sirloin, please.
May sasabihin ka ba sa 'kin?
Ano'ng masasabi ko?
Kahit ano sigurong sabihin ko, hindi na mababago ang tingin mo sa 'kin.
Kaya nagdesisyon ako na magiging tulad pa rin ako ng dati.
Magandang desisyon 'yan.
Gano'n na rin ang gagawin ko.
Parang mainit ang ulo mo.
Tama ka.
Mainit ang ulo ko.
Nakokonsiyensiya ako
kasi mukhang ako ang dahilan niyan.
Ba't ka makokonsiyensiya?
Kaya mainit ang ulo ko,
dahil sa pasyenteng si Yoo Ji-seon.
Lumala pa ang kondisyon niya.
A, gano'n ba.
Pasensiya na.
Ako dapat ang humingi ng pasensiya.
Sumobra na ako no'ng araw na 'yon, 'no?
-Mag-inuman tayo. -Sige, kayo na lang.
Ayos lang ako.
-Ga'no karaming alak pa ba ang naiwan? -Kakain ba 'ko?
Kumain ka ng karne?
Bigyan pa ba kita ng soju?
Professor Seo, kaya mo nang magsalin ng sarili mong inumin.
Uminom pa tayo. Bigyan n'yo pa siya.
Ubusin natin lahat ng pagkain at alak dito.
Naisip ko lang na ang bait mo para tratuhin nang gano'n.
Hindi ka nararapat kay Professor Seo.
Natutuwa naman ako na ang taas ng tingin mo sa 'kin.
Pero mahahanap ko nang mag-isa ang makakapagpasaya sa 'kin.
Iba siguro 'yon kaysa sa iniisip mo,
pero siguradong may dahilan sa pipiliin ko.
Sa ngayon,
ang gusto ko lang gawin…
ay matapos nang maayos ang residency ko
at ligtas na malampasan ang mga problemang dumarating sa 'kin.
'Wag mong kalimutan na kaibigan mo 'ko.
Kung kailangan mo ng masasandalan, pupuntahan kita.
Kahit nasa'n ka pa.
'Pag nalampasan mo na 'yong mga problema,
baka may dumating ding pagkakataon sa 'kin.
Number 45.
Madalas yatang nalalasing ngayon si Professor Seo.
Nakatulog siya sa kalasingan sa medical volunteer…
Jung-min, tumawag ka ng masasakyan para ihatid ang papa mo.
-Sige po. -Sandali.
Puwede siyang sumama kay Dr. Cha pauwi. Magkasama hanggang sa huli.
Hindi mo kailangang dumeretso sa bahay.
Walang round two ngayong gabi.
Tatapusin na natin dito.
Mabuting magkasama kayo sa bahay 'pag ganito.
-'Di ba? -Jung-min, paupuin mo siya.
'Yong wallet niya.
-Samahan mo 'ko sa parking. -Sige po.
-Isa, dalawa… -Tatlo.
Papa naman.
Ga'no ka ba katagal magagalit sa 'kin?
'Di ba puwedeg tumigil ka na?
Kanina sa banyo,
tinanong ng mama mo kung may sasabihin ako sa kaniya.
Si Mama?
Oo, ang tinutukoy niya siguro, kung may masasabi ako
sa pagiging bastos sa kaniya.
Hindi nga. Hindi naman siguro.
Kaya nga sinabihan kitang mag-ingat sa pananalita mo.
Ba't kailangang ko pang marinig 'yan sa 'yo?
Hindi ka ba nagsisisi?
Na masyado kang malupit kay Dr. Cha? Ay, sa mama ko pala.
Bakit kailangang magpakabait ako sa harap ng mama mo?
Sinabi ko bang gusto kitang pakasalan?
Totoo naman. Wala kang nabanggit tungkol sa kasal.
Hindi kailangang mauwi sa kasalan ang relasyon natin na parang fairy tale.
Pero ikaw…
Naisip mo man lang ba na magkakatuluyan tayo balang araw?
Wala akong oras para mag-isip ng mga ganiyan.
Hindi lang naman ikaw. Marami ring ginagawa ang lahat sa ospital.
Pero hindi ibig sabihin no'n na wala silang pakialam sa mga nasa paligid nila.
-Hoy. -Sana
paminsan-minsan tumingin ka sa paligid mo at maging mabait at maawain
sa mga hindi kasing galing mo.
-Kuya, pakitigil nga ng sasakyan. -Ano'ng ginagawa mo?
Hindi ka marunong kumilatis ng tao.
Dapat alam mo
na hindi ako ganiyang klase ng tao.
Hihintayin ba natin siya?
Alis na po tayo.
Hay, bakit siya nagpakalasing nang ganito?
'Di siya umiinom nang marami kasi nakakahiya raw maglakad nang lasing.
Ano ba'ng nangyari?
Saglit lang po, Mama.
Pasensiya na, pero puwede pong magpakuha ng isang basong tubig?
Oo naman.
Patawad, Seung-hi.
Patawad, Jeong-suk.
Wala 'kong kuwenta.
Dapat mamatay na 'ko.
Ang sakit.
Salamat po, Mama.
Hala, bakit ba para kang bisita?
Hindi pa ho umuuwi si I-rang, ano?
Tumawag siya at sabi do'n muna siya sa study room.
Oo nga, grabe ang sipag niya ngayon.
Aalis na po ako.
Late na. Dito ka na matulog.
Hindi po, maaga ang trabaho ko bukas.
Sige.
Mukhang hindi naman maiiwasan 'yan.
-Aalis na po ako. -Sige.
CHOI SEUNG-HI
ANG MAY MAKATAGPO, MAKILALA, MAHALIN, AT MAGHIWALAY
AY MALUNGKOT NA KUWENTO NG MARAMING PUSO - S.T. COLERIDGE
Sino'ng darating sa ganitong oras?
Sino 'yan?
Mama, ako po ito.
Ha?
-Naku. -Ta-da. Surprise, Mama!
Bakit nandito ka sa ganitong oras?
Pasado alas-onse na.
E, kayo po? Bakit gising pa kayo?
Grabe, ang sarap.
Ang saya talaga sa bahay.
MEDICATED PAIN RELIEF PATCH
Mama, sumasakit pa rin po ba ang balikat n'yo?
Hindi, ayos na. Magaling na.
Ano pong ayos na?
Uy.
Totoo 'yon.
Bakit bigla ka na lang nandito sa ganitong oras?
May problema ba?
Ano naman po ang problema?
Nandito lang ako para makitulog.
Sigurado ka bang walang problema?
Sinasabi ko na nga po na walang problema.
Pumunta ako rito pagkatapos ng group dinner kasi miss na miss ko po kayo.
Grabe.
Gaya 'to ng dati, di ba?
Oo.
Parati kang natutulog nang ganito bago ka nag-asawa.
Mama.
Ano 'yon?
Hindi ka ba…
nagalit kay Papa?
Hindi naman malaki ang kita niya
at hindi naman maayos ang pagtrato niya sa 'yo.
Ano 'yong nakita mo sa kaniya kaya pinakisamahan mo siya nang maayos
tapos ipinaghahanda pa siya ng pagkain?
Kung ako 'yon,
hindi na ako titira sa bahay kasama siya.
Kaunti lang sa mga babae sa henerasyon ko ang nakisama sa asawa dahil sa pagmamahal.
Ginawa lang namin 'yon dahil sila ang ama ng mga anak namin.
Kaya kong tiisin na pag-usapan ako dahil sa pagiging balo,
pero napakasakit
na makitang lumaki ang anak ko na walang ama.
Hindi importante ang asawa mo dahil asawa mo siya.
Importante siya kasi siya ang ama ng mga anak mo.
Ayos…
ayos naman sana ako kahit ikaw lang ang kasama ko.
Mabait at mapagbigay ka.
Kahit may ginawang mali si In-ho,
tanggapin mo na lang at tiisin 'to.
Magpapasalamat siya balang araw 'pag natauhan na siya.
Kung hindi naman, wala na tayong magagawa ro'n.
Bakit nandito ka nang ganito kaaga?
Sa ibang lugar ka ba natulog kagabi?
Nakitulog ako sa bahay ni Mama.
Tinanong kita kung bakit ka nandito.
Dinalhan kita ng coffee machine. Mahilig ka sa kape.
Heto. Nagdala rin ako ng maraming capsules.
Kumakain ka ba nang maayos?
Ako na'ng bahala sa sarili ko.
Bakit ba biglang parang may pakialam ka na?
Iba kasi 'pag wala ka sa bahay.
Bumalik ka na sa bahay kapag nasanay ka na sa trabaho mo,
kasi puwede naman na tayong pumasok nang sabay.
Puwede ba akong pumasok sandali?
-Hindi. -Sige, aalis na 'ko.
Tatapusin ko na ang presentation ko sa conference case para sa osteomyelitis.
May mga tanong po ba?
Ano ang kailangang gamitin 'pag nakitang MRSA 'to?
Ah…
Kailangang tingnan ang resulta ng susceptibility test.
Ibig kong sabihin,
gagamit tayo ng vancomycin.
Kung kailangan, puwede mong patuloy na tingnan
ang TDM at gumamit ng vancomycin
o gumamit ng teicoplanin.
Opo.
Salamat.
Tapos na tayo rito.
Ihanda n'yo na ang admittance forms
at ang konsultasyon sa Gastroenterology Department.
Nakita ang pagbaba ng timbang sa basic blood tests,
kaya ano pang ibang test ang dapat ipagawa sa pasyente?
Puwedeng bumaba ang timbang kung may tumubong tumor at diabetes.
Kaya magdadagdag ako ng hbA1c test.
Oo, puwedeng dahil din 'to sa problema sa organ.
Karaniwan din 'to sa may hyperthyroidism.
Kaya magpa-TFT, ANA at RF ka para makita kung may autoimmune disease siya.
Sige po.
Hindi po makatulog ang biyenan ko, walang ganang kumain at nade-depress.
Ang laki na rin ng nabawas sa timbang niya.
A, gano'n ba.
Sa kasong 'to, ano'ng irereseta mo?
Trazodone o zolpidem.
Kung mirtazapine ang iinumin sa kasong 'to,
mabilis na gagaling ang sintomas ng depression
at makakatulong na bumigat ulit,
makakatulog na siya nang mahimbing at gaganahang kumain.
Bakit dito ka pa rin nag-aaral?
Sabi ko lumipat ka na ng academy.
Dapat ba 'kong makinig sa 'yo?
Ituloy mo lang din na mag-aral dito.
Grade 12 na tayo, kaya kailangan nating mag-focus.
"Tayo"?
Namamana rin ba ang pagkawalang-hiya?
Anong ipapalit mo 'pag lumipat ako sa iba?
Ibibigay mo ba sa 'kin
ang papa mo?
Buwisit ka!
'Wag mo na ulit akong guguluhin.
I-RANG: MAMA, KASAMA KO PONG MAGHAPUNAN ANG KAIBIGAN KO
SA IBANG ARAW NA LANG PO TAYO MAGHAPUNAN SORRY
-Dr. Cha. -Director.
-Kaya mo naman ba ang trabaho rito? -Opo.
Tinatawagan pa rin ako ni Chairman Oh at kinukumusta ka.
Tinitingnan niya kung hindi ka tumigil at kung dito pa rin nagtatrabaho.
Ituloy mo lang ang magandang ginagawa mo.
Sige po.
Aalis na 'ko.
Welcome po.
Pasensiya na, pero puwede mo bang sundan ang sasakyang 'yon?
Sige po.
Manong, pakitigil na ng sasakyan.
Kailangang tapusin mo para makapagsimulang muli.
Ano ba'ng nangyari?
Wala po 'to.
Kung wala lang 'yan, bakit naka-cast ka?
Hindi ka naman na maliit na bata. Pa'no nangyari 'yan?
Bakit ayaw mong magsalita?
Oo nga.
Masuwerte ka at ganiyan lang 'yan. Pero pa'no nangyari 'to?
Daddy mo 'ko. Sabihin mo sa 'kin.
Kapag sinabi ko sa 'yo, malalagay kayo sa alanganin.
Ayos lang po ba sa 'yo 'yon?
Si Seo I-rang ang gumawa nito sa 'kin.
Hindi ka ba papasok?
Sabi ko, hindi ka ba papasok?
Hindi.
May problema ba?
Kung papasok ako,
sa tingin ko hindi ako makakahinga.
Kahit na,
dapat pumasok ka.
Malamig ngayong gabi.
Sakay na.
Parang hindi ka makahinga. Mag-joy ride muna tayo.
Hindi ka pa rin ba makahinga?
Oo.
Ano'ng ginagawa mo?
Akala ko sabi mo 'di ka makahinga. Binili ko 'tong sasakyan para sa ganito.
Tama ka.
Parang nakakahinga na 'ko
kasi tumatama ang hangin nang ganito sa mukha ko.
Ano?
Parang nakakahinga na 'ko.
May problema ka,
'di ba?
Oo.
May problema ako
pero ni hindi ako makapaniwala
kasi parang hindi totoo.
Sa tingin ko, alam ko na kung ano 'yan.
Hindi.
Hindi mo alam.
Sa tingin ko, alam ko na kung ano 'yan!
Gusto mong patayin ang dalawang lintik na 'yon.
Niloloko ka ni Professor Seo.
Umuulan.
Isara mo, bilis.
Naku po!
-Ba't hindi gumagana? -Gawan mo ng paraan, please!
Sinusubukan ko!
Ni hindi mo masara ang bubong ng kotse mo?
Ngayon ko lang binuksan 'to!
Ano'ng gagawin natin?
Ang lamig!
Grabe!
Hindi ito ang oras para tumawa!
Ang lamig!
Ano ba, huwag ka na ngang tumawa!
DOCTOR CHA
Pumunta ka rito ngayon.
Maliban kung gusto mong pag-usapan ng buong ospital ang pangangaliwa mo.
Ba't ginawa mo 'kong tanga, alam na pala ng buong pamilya?
Ba't ako na lang ang walang alam?
Kailangan ba talaga nating maghiwalay? Hindi ka ba niya ididiborsiyo?
Titigil ako sa trabaho kung makikipagdiborsiyo ka.
Lumayas ka sa harap ko.
Short circuit siguro ang dahilan ng sunog sa dorm.
Dr. Cha!
Buksan mo ang pinto!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Joan G. Cabato