- Stary! - Nie wierzę!
Słuchajcie. Yanis żartuje.
- Farouk jest niemożliwy. - Daj spokój.
Zapytał: „Mogę użyć twojego trymera? Chcę zgolić brodę”.
Daję mu trymer.
W międzyczasie wzywam Ubera.
Spieszymy się, a on się guzdrze.
Idę do łazienki, a on co robi?
- Goli sobie jaja. - Nie!
To zupełnie normalne!
Farouk, zaczekaj. Powiedzieć im o Bordeaux?
- Wychodzę. - Czekaj!
- Zostań tu! - Nie wychodź.
Zawsze to opowiadasz!
Poszliśmy do baru z sziszą i poprosiliśmy o mięso.
- Jakie „mięso”? - O dziewczyny!
- Przyniósł nam burgery! - Przestań!
Jesteś taki tępy!
Co miałem zrobić?
Co za kretyn.
Przysięgam, jesteś walnięty. Komiczny.
Jestem komiczny?
Zabawny jesteś. Rozśmieszyłeś mnie.
Jak to?
Jesteś śmieszny. Wszyscy to wiedzą.
Jak klaun? Tak cię śmieszę?
- Ja tylko... - Mówiłeś, że jestem zabawny. Bawię cię?
- Hej! Czekaj. - Wyluzuj, Oumar.
On żartuje.
Mówisz, że jestem śmieszny? Niby dlaczego?
Oumar, wyluzuj.
No mów.
Chłopcy z ferajny?
Ja pierdolę!
- Jasna cholera! - Pewnie się trzęsiesz!
Brawo, zgadłeś.
To ta scena w restauracji.
Oumar, co robisz?
- Cholera. - To nie kino.
Plan Samuela działał.
- To on. - Tak.
Namieszał Oumarowi w głowie...
Schowajmy go.
Zostaw go.
Zaczęło mu odbijać.
NA PODSTAWIE POMYSŁU NAWELL MADANI
SERIAL STWORZONY PRZEZ NAWELL MADANI I SIMONA JABLONKĘ
Oumar oddzwonił w ciągu godziny.
Moja misja?
Zabrać furgonetkę z pracy, podrzucić mu ją,
odejść bez zadawania pytań.
Nie wiedziałam, co może się stać.
Może i ochraniał mnie tylko były gliniarz,
ale miał taki sam cel jak ja.
WIADOMOŚCI 24
Pozbyć się Oumara.
Nie powinien tak do ciebie mówić.
Chciałem się odezwać, ale...
to nie takie proste.
- Cały zespół cię popiera. - Tak.
Byliśmy gotowi odejść z tobą, ale mamy swoje życie i rodziny.
W każdym razie byłeś świetnym redaktorem naczelnym.
Nigdy cię nie zapomnimy.
Jesteś świetny. Na pewno znajdziesz inną pracę.
Nie martw się.
Dzwoń, gdybyś czegoś potrzebował.
I zorganizuj imprezę pożegnalną!
Tu Fara Bentayeb. Proszę zostawić wiadomość...
Pamiętaj.
Zadzwoń, jeśli będziesz potrzebował wsparcia.
Powinniśmy kiedyś urządzić grilla, jak za dawnych czasów. Byłoby miło.
Dzięki temu będę cię miał na oku.
Zostaw furgonetkę i uciekaj. Będę w pobliżu.
- Tak? - Jestem na obwodnicy.
Dobrze.
Jedź dalej w stronę autostrady A6. Zadzwoń, jak dojedziesz.
- Jak to? - Co?
Dokąd jedziemy?
Rób, co mówię. Nie zadawaj pytań.
Ma się za Tony’ego Montanę czy co?
RODZINNE WIĘZY
Hej, Chantal, możesz mnie połączyć z urzędnikiem sądowym?
Co znaleźli przy tej młodej?
Żadnych narkotyków, nic dziwnego?
Cążki do paznokci? Okej.
No dobrze...
Jak znalazłaś się w spalarni?
Mówiłam, zaczęłam pracę dwa dni temu. Zgubiłam się, nie znam jeszcze budynku.
Przestań. Pracujesz w sortowni odpadów.
Nie masz dostępu do spalarni. Kto ci pomógł?
Nikt, przysięgam. Nic nie zrobiłam.
Wygląda mi to na przemyt narkotyków!
Jesteś oskarżona o kradzież, wtargnięcie,
posiadanie kradzionych dóbr i zmowę przestępczą.
Zmowę przestępczą?
Byłaś tam akurat, gdy przywieźli pięć tysięcy markowych torebek?
Wiesz, ile one kosztują? Cztery, pięć tysięcy euro.
Jak się spiknęłaś z bandą imigrantów,
która nie zna francuskiego?
Potrzebowaliśmy tłumaczy!
Nie wiedziałam, że to spalarnia.
- Nawet ich nie znam. - Nie kłam.
- To praca zespołowa. Nie byłaś sama. - Szukałam tylko toalety.
Wkurzasz mnie! Nie jestem twoim kumplem.
Nie wytrzymam! Z kim pracujesz?
Dobrze, że jesteś nieletnia! Jako dorosła dostałabyś trzy lata.
Poszłabyś do więzienia. To nie są żarty!
Pójdę do więzienia?
Nie pójdziesz.
- Matka na ciebie czeka. - Mogę ją zobaczyć?
Zobaczysz, gdy podasz mi nazwiska.
Pomożesz rozbić siatkę.
Współpracuj z nami.
Trzy do sześciu miesięcy prac społecznych. Wiesz, co to jest?
Nie.
Pomagasz społeczności.
Karmisz staruszków w domach opieki.
Pracujesz w parkach, na dziedzińcu ratusza.
W 16. dzielnicy. Jest urocza.
Nie to co osiedle socjalne. Podaj mi nazwiska.
Spokojnie.
Co się stało?
Jesteś na mnie zły?
Wyprowadzę cię stąd, muszę coś zabrać. Dobrze?
Chodź.
WIADOMOŚCI 24
Chodź tu.
To mój telefon.
Odzyskasz go później. Tędy.
- Chodźcie, szybko. - Dalej!
- Ostrożnie. - Daj mi nóż.
Co, do diabła?
Chodź.
Szybko!
Wtedy zrozumiałam, że Oumar był tylko pośrednikiem.
Ruchy!
- Tylko chronił towar... - Dalej.
- ...który miał przekazać dalej. - Szybko.
- To nie on był tu szefem. - Chodź.
Jego zadaniem było znalezienie najlepszej kryjówki.
Chodźmy.
Niewolnictwo się skończyło.
Gdzie Oumar?
Szybko.
Chodź tu!
- Mogę już iść? - Spokojnie.
Wyjdziesz, kiedy ci pozwolimy.
Przestań zadawać pytania.
Dobrze wypchajcie worki.
Po brzegi.
Ty, z lewej, uważaj na koks.
- Dalej. - Chodź tu. Weź to.
- Myślisz, że tu rządzisz? Pomóż nam! - Idę.
Nie, zaraz wychodzę.
Bierz. Zostaniesz z nami przez jakiś czas. No już.
Weź to.
Po co z nią gadasz?
- Ostrożnie, to nowa kurtka. - Zróbmy to razem.
Ostrożnie z tą koką!
Sprawdź z boku!
Stoi za tym ktoś z osiedla socjalnego?
Też stamtąd jestem, ale wybrałem inną ścieżkę.
- Podaj mi nazwiska. - Dobry wieczór. Mecenas Savary.
Reprezentuję panią Bentayeb.
Wszystko w porządku?
- Zacząłeś przesłuchanie? - Rozmawiamy.
- Bez adwokata? - Zostawiłem ci dwie wiadomości.
Godzinę i 58 minut temu.
- Czyli dwie godziny temu. - Godzinę i 58 minut.
Prawo nakazuje odczekać dwie godziny.
Spokojnie, dopiero zaczęliśmy.
Mam nadzieję, że sędzia to zrozumie,
gdy jutro poinformuję go o naruszeniu procedur.
A teraz wyjdź, muszę porozmawiać z klientką.
- Mam wyjść z biura? - Tak, masz wyjść.
Nie dotykaj mojego komputera.
Dzięki.
Chodź, Paulo. Zjemy coś.
Co zrobiłaś? Co to za torby?
Nic nie zrobiłam, proszę pani. Nie wiem, o czym on mówi.
Nie mów do mnie „pani”. Od teraz nic nie mów.
Dobrze.
Co powiedziałam?
Dobrze, załapałaś.
Proszę.
- Pewnie umierasz z głodu. - Dziękuję.
Bryann mówił, że je lubisz.
Musi mu na tobie bardzo zależeć.
Proszę poczekać.
Postaw tutaj. Dobrze.
- Proszę. - Dzięki.
Układaj.
- Co to? - Są dwa!
Co ja tu jeszcze robię?
Szybko zrozumiesz.
Dalej, szkoda czasu.
Kurwa, wysłałeś tam Bentayeb?
Nie jest informatorką! Poważnie?
Musisz przestać.
Wykluczone.
Mogliśmy ich zaskoczyć podczas załadunku.
- Potrzebuję was. - Wewnętrzni siedzą ci na ogonie.
Nie rozumiesz tego?
Ścigamy Diawarę od dwóch lat.
Jesteśmy coraz bliżej. Nie poddam się. Jasne?
To szaleństwo, Samuel. Ja się w to nie mieszam, zapomnij. Nie ma mowy.
Pojadę za nimi i na was poczekam. Wymyśl coś.
Dobra.
Gotowe. Jedziemy.
Chodź.
Działamy jak zwykle. Ketchup i Mayo z przodu, Balou i ja z tyłu.
- Jasne. - Posprzątajcie ten bałagan. Dobra?
Chodźcie.
- Ty prowadzisz. - Nie taka była umowa.
- Wyglądają ci na dziennikarzy? - Nie zrobię tego.
A kto powiedział, że masz wybór? Co?
Dobrze. Dobrze!
Szybko, czeka na ciebie 500 kilo.
Sukinsyny ją zabierają.
- Co ty tu robisz? - Co ja tu robię? No dalej, wskakuj.
- To otwórz drzwi! - Pociągnij!
Otwieraj! Cholera...
- Co zrobiła twoja siostrzenica? - Nic nie zrobiła.
Co ona tam w ogóle robiła? Nie miała powodu, by tam być.
To nie jej wina.
Co jest z wami nie tak?
Pomogłem wam, o nic nie pytałem,
a teraz to?
- Próbujecie mnie zrujnować? - Jasne, że nie.
Yasmina, posłuchaj uważnie. Nie urodziłem się wczoraj.
Powiedz mi prawdę. Nie będę zły.
Przynajmniej będę wiedział.
To nic takiego.
- Nic. - Jak to nic? Cholera.
Ściągnąłem ją tu, więc myślą, że jestem zamieszany.
Policja od dawna miała ich na oku.
Podałyście im wszystko na tacy.
Możesz udowodnić, że tylko ją zatrudniłeś.
Nie mam dowodów. Myślą, że pracuję dla siatki.
Kurwa.
Nie wiem, co będzie ze mną
i z twoją siostrzenicą.
Nieważne. Wysiadam. Muszę iść.
Hej, Ali. Nie wracaj tu, dobrze?
- Hej, Karim. - Co jest?
Musimy się spotkać.
- Teraz? - Tak.
Ktoś nas śledzi.
Co robimy?
Sprawdzamy.
Hej.
Zatrzymaj się na stacji.
Jaki jest plan?
Zatrzymaj się i już.
Włącz kierunkowskaz, żeby suka zrozumiała.
Zatrzymują się, dranie.
Cześć, mamo.
Wszystko w porządku?
Nie. Nie rozmawiałam z nią. Nikt mi nic nie mówi.
Boję się, że się wygada.
Nie wiem, co będzie z moją córką.
Zadzwoń, jak się czegoś dowiesz. Dobrze?
- Miłego wieczoru. - Wzajemnie.
Spróbuj odpocząć.
MOP JONCHETS
Co się dzieje?
Kurwa, co on tu robi?
Rozgryzł nas.
Co robimy? Mamy się nim zająć?
Nie. Czekajcie.
Wybrałeś olej napędowy.
Założę się, że to glina.
Nie wiem.
Jest sam?
To pewnie zwiadowca.
Ketchup, idź za nim.
Dokąd idziesz?
- Muszę siku. - Nie pora na to.
To po co się zatrzymaliśmy?
- Dokąd ona idzie? - Mówi, że idzie siku.
Hej. Masz drobne?
W dupie mam to, czy chce jej się lać czy srać. Koka jest w vanie.
- Ma wracać. - Cholera.
Kurwa mać.
Przepraszam. Mogę skorzystać z telefonu? Mój skradziono, a muszę wysłać SMS-a.
Przykro mi, nie mam telefonu.
A to niby co? Nigdy nie miałaś kłopotów?
Mój eks zaraz skopie mi tyłek.
Chcę wysłać SMS-a.
- Kupisz mi kawę? - Jaką chcesz?
Dużą czarną kawę.
Nie ma sprawy.
Nie mają. Chcesz kakao?
- Hej! To damska toaleta! - Jesteś kobietą?
- Alban Blanchard, zostaw wiadomość. - Widzę tylko przebierańca.
Gdzie jesteś?
06-62-63...
Co tam robisz?
A jak myślisz?
To nie czas na sranie!
Co za klasa.
Mówisz mi o klasie z taką twarzą?
Halo?
Uspokój się. Już idę.
SAMUEL, TU FARA. ALBAN ZA NAMI POJECHAŁ.
- Kurwa, pospiesz się! - Już idę.
- Skończysz później. - W gacie?
Pilnuj swojego nosa, bo wbiję ci go w twarz.
- Zamknij się. - Do mnie mówisz?
- Myślisz, że... - Zamknij się!
- Ty suko! - Dość!
Wynoś się stąd! Spieprzaj.
Wyłaź, bo wyważę drzwi! Wkurzasz mnie!
- Co to było? - Mogę umyć ręce?
Dobra, ale szybko.
- Dziękuję. - Sukinsyn, za kogo on się uważa?
Tak, sukinsyn.
Tak.
Już idziemy.
Gdzie oni są?
Co się dzieje?
- Przestańcie! Proszę! Przestańcie! - Co robicie?
- Przestańcie, proszę! - Nie krzycz!
- Znasz go? - To mój chłopak.
- Nie obchodzi nas to. - Śledził nas. Wie?
Nic nie wie! Co tu robisz?
- Klucze i telefon. - Daj im.
- Spokojnie. - Co tu robisz?
Ten idiota nam tego nie zepsuje.
- Wstawaj! Dalej! - Hej!
- Stój! - Zamknij się i idź.
Patrz na mnie! Mów albo zastrzelę ją, a potem ciebie. Rozumiesz?
Wynośmy się stąd!
- Czekaj! Puść mnie! - No już! Idź!
- Wstawaj, gnoju! - Alban!
Jesteśmy w środku operacji policyjnej.
Wracaj do domu.
Nic nie mam. Zabrali moje rzeczy.
Nic już nie mam.
Wsiadaj.
Szybko.
Pieprzony rycerz.
Życie ci niemiłe?
- Mamo. - Tak.
- Mówiłam, żebyś nie przychodziła. - W porządku, skarbie?
- Zawracasz głowę Monique. - Nie, to nie...
- I tak nie ma co robić. - Gdzie jest Imène?
Imène jest u sąsiada. A Lina?
Nic nie wiem.
Siedzę tu od kilku godzin i nic!
Uspokój się, kochanie. Spokojnie.
Tu jest jak w urzędzie socjalnym.
Im bardziej się złościsz, tym dłużej każą ci czekać!
Usiądź.
Zrobiłam ci jedzenie, kochanie.
- Nie, mamo, nie jestem głodna. - Dobra kanapka.
- Banan. - I ciastka.
Jeszcze mandarynka i tiramisu.
Nie jestem głodna.
- Nie? - Jej chłopak przysłał jej prawnika!
- Nawet nie wiedziałam, że ma chłopaka. - Kiaté?
Ten od stu milionów?
Skąd wiesz?
Gdy twoja matka jest zbyt surowa,
- idziesz do babci. - I sąsiadki.
Dzięki za radę, mamo, ale radzę sobie.
Świetnie ci idzie, kochanie.
Powinnaś być bardziej wyrozumiała dla córki,
- bo ją stracisz. - Przestań. Ma 17 lat. To dziecko.
Obecna 17-latka wygląda jak 35-latka za moich czasów.
Jedz, kochanie. Jedz.
- Jedz. - Spróbuj.
Tak.
Nie dasz nam spokoju, nawet jeśli oddamy ci kasę.
Obietnica to obietnica.
Tak. Jesteś gościem z zasadami.
Jestem lepszy od stacji, dla której się puszczasz.
Puszczam się?
Mam dobrą pracę w porządnej firmie.
Próbuję zmienić sposób myślenia ludzi.
A ty? Handlujesz narkotykami.
Chodzisz do meczetu, żeby lepiej spać?
Znęcasz się nad ludźmi, wrzucasz ich do bagażnika.
Jak śmiesz mnie obgadywać?
- To jakiś żart! - Osądzasz mnie?
- Nic o mnie nie wiesz. - Dobrze cię znam!
Sprzedajesz dragi, bo pochodzisz z biedy?
A ty jesteś lepsza? Twój brat też to robi!
Miał wybór!
Jaki wybór? Ludzie z osiedla socjalnego nie mają wyboru.
Gdy masz 13 lat i musisz sobie poradzić,
by wykarmić rodzeństwo.
Nie masz wyboru, gdy matka...
puszcza się, żeby zarobić na chleb!
Chuj mnie obchodzi, co o mnie myślisz!
Nie miałem alternatywy!
- Pospieszmy się. - Dobra.
Chodźcie.
- Tutaj. - Ostrożnie.
W co ona się wpakowała?
Odważna jest.
Wyciągniesz ją stamtąd?
A teraz już idź.
WIADOMOŚCI 24
To ona.
Reda, ile jeszcze będziesz srał w gacie?
- Już tu są. - Bentayeb jest w środku?
Nie, wyszła. Jest bezpieczna.
- A Oumar? - Jest w środku.
Szybko, teraz albo nigdy.
Nie rób nic beze mnie. Schowaj się.
Pospiesz się.
Jeśli coś zrobią, wejdę sam.
Chodźmy. Yann, Mohamed!
Bierzcie sprzęt. Jedziemy do Samuela.
- Samuela? - Nie zadawaj pytań. Pogadamy później.
Co teraz?
Czekamy.
No dalej...
JESTEM PRZED KOMENDĄ
KOMENDA GŁÓWNA POLICJI
Pewnie wiesz, kim jestem.
Dzień dobry pani.
- Nic jej nie jest? - Nie wiem.
Co tu robisz? Po co przysłałeś adwokata? O co chodzi?
Nie chcę stwarzać problemów.
- Słyszałem, że ma kłopoty. - Chcesz jej pomóc? Zostaw ją.
Nie spotykaj się z nią.
- Lubię pani córkę. - Jest za młoda.
Zapomnij o niej, jasne?
Bardzo ją szanuję.
Powinieneś szanować mnie. Proszę, żebyś do niej nie pisał.
Żadnych filmów, telefonów, nic!
Ignoruj ją. I nigdy mnie nie widziałeś.
Ona o tym wie?
KOMENDA GŁÓWNA POLICJI
WIADOMOŚCI 24
Może jednak z tobą zostanę?
Nie, masz spotkanie redakcyjne.
Philippe ci nie odpuści.
Przepraszam.
Nie musisz.
To moja wina.
Chciałem wiedzieć.
Ukrywałaś wiele rzeczy. Swojego brata, to nagranie...
Teraz już wiesz.
Boję się o ciebie, Fara.
Twoje rzeczy.
- Dzień dobry. - Cześć.
- Jak się masz? - Dobrze.
W porządku?
OUMAR ZOSTAWI NAS W SPOKOJU.
- Nie traćmy czasu. - Ruchy, ruchy.
Dobra, jedziemy!
WYDZIAŁ NARKOTYKOWY
Jesteśmy na miejscu.
Zniszczcie go dla mnie.
Wszystko gra.
RODZINNE WIĘZY
Napisy: Zuzanna Falkowska