Samuel wciąż się nie odzywał.
Dziś rano na przedmieściach Paryża policja przejęła transport narkotyków...
Szybko zrozumiałam dlaczego.
Świetnie. Dalej!
- Jak w komiksach... - Gliny przyjechały!
Przyjechali w samą porę, żeby znaleźć prochy...
Dawaj, dawaj!
Ale za późno, żeby złapać Oumara.
Przemytnicy narkotyków uciekli i są poszukiwani przez policję.
Znaleziono jednak pół tony kokainy.
Zaraz wracam.
Co robi Snoop Dogg?
Przy odrobinie szczęścia składa wypowiedzenie. Inszallah.
WAŻNA OPERACJA POLICYJNA
OUMAR WCIĄŻ JEST NA WOLNOŚCI. WSZYSTKO WYJAŚNIĘ. UWAŻAJCIE!
- Wsiadaj. - Puść mnie!
Chciałaś nas wykiwać, suko?
NA PODSTAWIE POMYSŁU NAWELL MADANI
PRZESTAŁEŚ SIĘ DO MNIE ODZYWAĆ?
SERIAL STWORZONY PRZEZ NAWELL MADANI I SIMONA JABLONKĘ
JA...
NIE JESTEM DLA CIEBIE DOŚĆ DOBRA?
- Salam alaykum. - Salam alaykum.
- Alaykum salam. - Pamiętasz Leïlę i Hindę?
Nie.
- My pamiętamy. - My pamiętamy.
Bismillah.
Wypij to w przerwie od postu.
Co?
W porządku.
Możesz jej to wyjaśnić?
Też miałam problemy.
Byłam odizolowana, z nikim nie rozmawiałam.
Snułam się, byłam niespokojna.
Miałaś depresję?
Posłuchaj, Lina.
Wprowadziłyśmy z koleżankami zmiany. Miałam po prostu problemy.
W pracy też było kiepsko. Nie mogłam znaleźć męża.
- Jesteś męcząca. - Lina, proszę.
Mają za sobą trudne chwile, tak jak my. To tylko woda.
Mama mówiła, że ostatnio źle się czujesz.
- Oczyści cię. - Znamy się?
Co im powiedziałaś? I dlaczego?
- Powiedziałam prawdę. - Jaką?
Zaufaj mi. Poczujesz się lepiej.
Odnajdziesz spokój.
Skończ z tym arabskim gównem.
To świętość.
Jak to działa?
Gdy ktoś ma doła, trzeba przeprowadzić egzorcyzm?
Porozmawiaj z przyjaciółmi. Weź xanax.
- A ty wejdź na portal randkowy. - Przestań!
- Próbuję cię chronić. - Przed czym?
Spójrz na siebie! Nie jesteś sobą!
Kłamiesz, jesteś wredna i agresywna!
Nigdy taka nie byłaś!
Nie zmieniłam się, dorosłam!
- Dorosłaś? - Tak!
- To twoja matka. - Nie mów do mnie!
- Siadaj! - Na tym polega dorastanie?
- Rozumiem. - O to chodzi?
Szpiegujesz mnie.
Jestem twoją matką. Nie będziesz go widywać.
- Będę, jeśli zechcę. - Nie!
Rozmawiałam z nim.
Co?
Jak mogłaś mi to zrobić?
Nie rozumiesz?
Nie chcę być tobą!
Nie chcę mieć twojego gównianego życia!
Gównianego domu, przyjaciół, pracy,
imprez w hidżabach!
Myślisz, że to pomaga, ale jesteś sama! Jesteś żałosna!
- Przestań. - Cicho!
- Przestań! - Siadaj!
Nie chcę być taka jak ty, brzydzę się tobą!
Kretynka! Jak śmiesz tak do mnie mówić?
Imène ma zespół Downa, ale to ty jesteś niepełnosprawna.
Nie potrafisz żyć.
Powtórzę raz jeszcze. Brzydzę się tobą.
Nie chcę cię więcej widzieć. Nie wrócę tu.
Lina
- Lina! - Nienawidzę cię!
Zostaw ją, uspokoi się.
Wypij to, poczujesz się lepiej.
Twojego syna widziano w Oranie. Ludzie o tym mówią.
Nie jest tam już bezpieczny.
RODZINNE WIĘZY
Chciałaś mnie załatwić?
Co to? Coś ci to mówi?
- Glina nie zostawił mi wyboru. - Dobra.
Powiem ci wszystko.
Czekaj. Co wy...
Wstawaj, no już.
Chcesz mnie wyruchać, suko?
- Chcesz mnie wyruchać? - Czekaj!
Wiem, jak zdobyć prochy.
- Zamknij się. - Mam plan.
- Odzyskam towar! - Zamknij się!
Chciałam ci je oddać! Zadzwoń do dziewczyny!
- Co z nią? - Pomogła Linie w areszcie!
- Zamknij się! - Wie o wszystkim!
Dzwoń do dziewczyny! Błagam cię.
Potwierdzi mój plan.
Chciałam oddać ci pieniądze.
Zamierzałam ci je oddać.
- Hej, to ja. - Tak, kochanie?
Pomogłaś młodej Bentayeb?
Tak. Chodziło o kradzione torby Vuittona.
Czemu pytasz?
Dobra, zadzwonię później.
No to słucham.
Nie mogę w to uwierzyć.
Matka zrobiła coś niepojętego.
Twoja mama też by ci to zrobiła?
Nawet nie umie korzystać z telefonu.
Pewnie ma cię za dzieciaka.
Na bank.
Ale jej teraz nienawidzę. Mam ochotę ją zabić. Nienawidzę jej.
To było zbyt piękne.
Bajki są dla białych lasek.
Ja jestem biała i wciąż czekam.
Nie jesteś biała. Jesteś Cyganką.
Pani nie płacze.
Pani płacze, mi smutno.
Jak mi smutno, to wariuję.
Hej, stara.
Wszystkie trzy tu umrzemy. Ale przynajmniej będziemy razem. Dobrze?
- Pogadaj z Kiaté. - Tak.
Lina, tu mama. Oddzwoń, proszę.
Oddzwoń.
- Przepraszam, że tak bez zapowiedzi. - Nie szkodzi.
Nie wiedziałam, że masz psa.
- Należy do mojej eks. - Nie wiedziałam, że masz eks.
Idę pod prysznic. Potem pogadamy.
Rozgość się.
Hej. Jaka była jego była?
Była suką? Była brzydka? Miała duży tyłek?
Powiedz mi.
Hej.
Mam nadzieję, że ma lepszy oddech.
Jeśli chcesz swój towar, tylko tak go zdobędziesz.
Skąd mam mieć pewność?
- Uda się. - Uda się...
Dzwoń do siostrzenicy.
Zapytaj, gdzie jest.
Poczta głosowa.
To wyślij wiadomość.
GDZIE JESTEŚ?
W SKLEPIE.
U KIATÉ? MAMA CIĘ ZNISZCZY.
Jest u Kiaté.
Teraz nie możesz mnie wyrolować.
Olałeś mnie. Z dnia na dzień.
Tak po prostu. Wysłałam ci 200 wiadomości.
Właściwie to 232. Twoja matka jest straszna.
Nie wiedziałem, co robić. Czemu jej powiedziałaś?
Nie powiedziałam. Sprawdzała mój telefon.
Wiesz, jakie są matki. Ale mojej nie znasz.
Znam moją. Moja mama to Kongijka, więc wiem, o czym mówię.
Myślałeś, że się mnie pozbędziesz? Zamierzałam spalić twój dom.
- Spalić? - A ciebie razem z nim.
- Serio? - Jestem w rozsypce. A co myślałeś?
Posłuchaj.
Zapomnę o tobie, tylko jeśli
strzelisz w sezonie więcej goli niż ja.
- To możliwe? - Nie popisuj się.
Za kogo ty się masz?
- Masz ładny dom. - Nie jest mój.
Klub za niego płaci.
- Pozwalają na współlokatorów? - Współlokatorów?
- Stać cię? - Mam 200 euro oszczędności.
Urocza jesteś.
- Chodź. - Naprawdę chciałam cię spalić.
Kocham twojego psa.
Mówiłem ci. To nie koleżanka wciągnęła ją w piramidę finansową.
To kolega.
Czekamy tu od godziny. To śmieszne.
Jak wróci, to z nią porozmawiam. Idziemy.
Myślisz, że lubię spędzać tu czas? Zaraz skończą, chodźmy do nich.
- Ali! - To ten drań, którego z nią widziałem.
Ali!
- Patrz, twoja żona. Świetnie się bawi. - Ali!
Prawda? Mówiłem ci.
Skop mu tyłek, Karim. Przestań być taki miły.
- Nie wierzę! - Mam coś dla ciebie.
- Naprawdę? Dla mnie? - Tak.
Dzięki, kochana.
- Dzięki. - Daj buziaka, to było urocze!
Zaśpiewasz na otwarciu mojej restauracji?
- Serio? - Oczywiście!
- Pewnie! - Świetnie.
Yasmina, co się dzieje?
- Kim jesteś? - Jej mężem!
- Co jest? - Nie do ciebie mówi.
- Co to za koleś? - Kolega z pracy.
- Z kim rozmawiasz? - Serio?
- Byłem nieuprzejmy? - Zamknij się. Spieprzaj.
- Oszalałeś! - Jesteś na moim terenie!
Co z tobą? No już!
- Oszalałeś! - Wracaj do auta!
- Stój! Co robisz? - Chodź tu!
- Tchórzu, atakujesz kobietę? - Ali.
- Proszę. - Nie zostawię cię z nimi!
Proszę.
Będę przed ratuszem. W razie czego wołaj.
- Odpierdol się. - Fiuty.
Co jest, Yasmina?
Co robisz? Ośmieszasz mnie w pracy!
Nie wstyd ci poniżać mojego brata i naszą rodzinę?
- Wciąż tu jesteś? - Tak!
Robił ci palcówkę w aucie.
- Palcówkę w aucie? - Tak, i nie tylko.
- Tak? Co widziałeś? - Tak.
Jak pukaliśmy się w samochodzie?
- Yasmina, pieprzyłaś się z nim? - Nie, kochałam się z nim!
- Widzisz? Mówiłem, że to qahba! - Nie wyzwiesz go?
Opanuj się, Yasmino!
Nie opanuję się, gdy ty pozwalasz tak do mnie mówić?
Naprawdę nie masz jaj!
- Co robisz? - Nigdy nie miałeś jaj!
Zgubiłeś je? Twój brat je zjadł?
- Co, do diabła? - Nie tym tonem.
Nigdy mnie nie bronisz. Traktuje mnie jak gówno!
- Wystarczy, do domu. - Nie idę do domu!
Nigdy! Nie chcę cię więcej widzieć, rozumiesz?
Nie zniosę tego gównianego życia!
Masz mnie gdzieś, ja ciebie też.
Oboje wyglądamy jak gówno.
Nie widzisz tego?
Nie mamy już życia, tylko długi! Nie bawimy się.
To nie życie. To śmierć!
To koniec.
Yasmina!
Karim, niech idzie.
Chodźmy, bracie.
Masz ładne stopy.
Może pokażesz mi swoje?
- Mam stopy piłkarza. - Co to znaczy?
Że moje stopy nie pasują do samochodu.
Jasne.
MIŁOŚNIK PIŁKI
Pewnie nie możesz się opędzić od dziewczyn.
Śmiejesz się, więc to prawda.
- Nie. - Ile masz byłych?
- Nie wiem. - Podaj przybliżoną liczbę.
Nie wiem, nie liczyłem.
Czułeś motylki w brzuchu, gdy je całowałeś?
Motylki? Robaki?
Wiesz, o co mi chodzi.
- Czy ja wiem... - Zapraszasz tu dziewczyny?
- Jesteś pierwsza. - Dopiero się wprowadziłeś.
Tak, ale też nie byłem z wieloma dziewczynami.
Nie oszukasz mnie.
Lajkujesz ich foty na Insta?
Kiedyś tak było.
Ale to już koniec.
Bo naprawdę cię lubię.
Kocham cię.
Dziś rano skonfiskowano pół tony kokainy dwadzieścia kilometrów od Paryża.
Przemytnicy zdołali uciec,
mimo licznej obecności policji.
Zaczekaj.
W porządku?
Nigdy nie widziałam fiuta.
Możemy zaczekać, zanim pokażę ci mojego.
Gdy cię całowałem...
nie czułem motyli.
To były krokodyle.
- Kretyn. - Ale nie martw się.
Zaczekajmy. Zróbmy to jak należy.
Święty człowiek.
Mężczyźni.
Cholera.
Kto przeszkadza, gdy jestem z moją kobietą?
Zaraz wracam.
Tu matka Liny. Wiem, że tam jest. Otwieraj.
- Kurwa, co ona tu robi? - Nie wiem, nie otwieraj.
- Proszę, nie otwieraj. - Inaczej sobie nie pójdzie.
Nie znasz mojej mamy, jest szurnięta.
Mówimy na nią Kaddafi.
Posłuchaj.
Nie możemy jej wiecznie unikać.
- Porozmawiajmy. - Nie mogę.
- Wyjaśnię to spokojnie. Spójrz na mnie. - Nie mogę.
- Mówię ci, że nie mogę. - Hej. Spójrz na mnie.
Będzie dobrze.
- Porozmawiam z nią. - Ja umrę.
- Będzie dobrze. - Naprawdę umrę.
Jasne? Zaufaj mi.
Chodź.
- Lepiej chodź z nami. - Mamo!
Albo przedziurawię ci matkę.
Niezła chata.
Spakowała dużo rzeczy.
Co to znaczy?
Że tym razem jest inaczej.
Stoicie jak ochroniarze.
- Co się dzieje? - Jadę do cioci Souhili.
Potrzebuje pomocy z babcią i dziewczynkami.
- I potrzebujesz walizki? - I kosmetyczki?
- Zabierzesz nas? - Prosimy.
Nie ma miejsca.
- Mogę spać na podłodze. - A ja na nim.
Dajcie buzi, pączuszki.
Zostaliśmy sierotami.
Została nam tylko połowa rodziców. Co będziemy jeść?
Wiesz, co musisz zrobić.
Proszę, Boże. Sprowadź moją córkę całą i zdrową.
Chroń ją przed złem.
Amen!
Podobno kręcicie tu Big Brothera.
Gdzie mój pokój?
Co się dzieje?
Co się stało? Dlaczego płaczesz?
Co się dzieje?
Fara.
Zostaw mnie.
Nie miałem pełnej kontroli nad operacją. Potrzebujesz ochrony.
Radzimy sobie same, dziękuję.
Dziękuję, że mnie zastąpiłaś.
Nie ma za co.
- Zrobiłam, co było trzeba. - Dziękuję.
Zniknęłaś wczoraj jak kamfora.
Co się stało? Wpadłaś na drzwi?
Powiedz mi. Dalej pracujesz nad tym artykułem o utylizacji koki?
Tak, nadal nad nim pracuję. Tak.
Zadzwonisz do źródła i zrobisz raport z ostatniej operacji?
Dlaczego?
Bo jeszcze nie zajęłaś mojego miejsca.
Pospiesz się.
- Dobrze. Wkrótce to zrobię. - Nie rozumiesz.
Zrobię to teraz.
Zamierzasz tu stać?
Zamierza tu stać.
Dzień dobry. Mówi Eglantine Galtier.
Tak, z Wiadomości 24. Całą dobę.
Dzwonię, bo bardzo chcielibyśmy popracować
nad tym raportem o utylizacji kokainy w zakładzie recyklingu.
Bardzo szybko.
Tak. Bardzo szybko.
Nic nam nie umknie. Wieści szybko się rozchodzą.
Co powie pan na...
Niedługo.
Może jutro?
Jutro? Byłoby świetnie. Dziękuję.
Umówimy się teraz, czy mam...
- Teraz. - Teraz. Teraz...
Czemu z nami nie jedziesz?
Będziemy razem za 48 godzin. Dobrze?
Oumar, co się dzieje?
- Wsiadaj do auta. - Rodzinny wypad?
Jest urocza.
Nie przedstawisz mnie swojej córeczce?
- Chodź do wujka. - W co ty pogrywasz?
W nic.
Daliśmy ci coś. Oddawaj.
- Pracuję nad tym. - A wygląda, jakbyś wyjeżdżał.
Wiesz, że dotrzymuję słowa.
Masz 24 godziny. Zrozumiano?
Hej.
Księżniczko? Pa, pa.
Chodź do taty.
- Jutro zutylizują koks. - Nie zdążymy.
Zdążymy. Mamy tu wszystko.
- Uda nam się. - A Lina?
Nic jej nie zrobi. Chce dostać swoje narkotyki i je dostanie.
- Nie martw się. Uda się. - Dobrze.
Do roboty.
Szybko. Daj mi to.
- No już. - Dalej.
Musiałyśmy być o krok przed nimi.
Chyba jestem gotowa zostać żoną. Patrzcie.
Prawda, Kolumbijko?
Mówcie mi Louiza Montana.
- Wczuła się w rolę. - Totalnie.
Co jest? Zupełnie tracą kształt.
Nigdy nie umiałaś gotować. Dziś się to nie zmieni,
panno Sałatko.
Moje sałatki przydałyby się twoim synom.
O czym ty mówisz? Że źle karmię dzieci?
Jarzynami to ich nie karmisz.
Powiedzmy, że są nieco...
Okrągłe.
Przynajmniej w szkole ich nie dręczą.
Ale teściowie dokuczają tobie.
- Nie, to już skończone. - Racja.
Zostawiła Karima.
- Naprawdę? - Co?
Ciesz się. Nigdy go nie lubiłaś.
To nieprawda.
Nie lubię człowieka, którym się stał.
Mężczyźni to śmiecie.
To leniwi, egoistyczni tyrani.
I jak mówi Monique, są narkotyczni.
- Narcystyczni, mamo. - Najpierw...
Dają ci wszystko, a potem spłacasz ich do końca życia.
- Dokładnie. - Nie wszyscy tacy są.
- Są! - Są!
- Wszyscy tacy są. - Tak.
A co? Twój chłopak jest inny?
Hej.
Skąd ona wie?
- Sprzedałaś mnie? - Nie.
- A ty? - Nie.
Nie śmiej się, bo Ali nie jest lepszy.
Dobrze ci tak!
Za długo miałyście mnie za idiotkę.
Na mnie nic nie masz.
Tak, skarbie. Wiemy, że...
- Ssałaś bakłażany. - Odbiło ci?
Imène.
Przepraszam. Przepraszam, mamo. Cofam to.
- Chodziło mi o duże bakłażany. - Fara.
- Poważnie? - Żartuję!
Jako dziecko jadłaś własną kupę.
Przestań opowiadać o kupie!
Jako dziecko zjadłam kupę i słyszę o tym od 30 lat.
Przeproś.
- Dobrze, przepraszam. - Kogo przepraszasz?
- Dobrze. Przykro mi. - Kogo?
Księżniczkę Souhilę z pustyni.
Żądam szczerych przeprosin.
- Przepraszam. - „Przepraszam, Souhila”.
Wybacz, Matko Tereso.
Martwiłyśmy się o Linę.
Uwielbiam robić bochenki z koki!
Ale co dziwne, nigdy nie byłyśmy tak blisko siebie.
Przez stres śmiałyśmy się, jakby to był ostatni raz.
Dawno mnie tu nie było.
Z góry dzielnica jest ładna.
Tak. Po ciemku.
Jesteś sama od 12 godzin i już schodzisz na złą drogę?
- Od 11 godzin. - Daj spokój.
Wyszłam za mąż w wieku 20 lat. Byłam dziewicą i miałam tylko jednego faceta.
Pracuję w ratuszu od 15 lat.
Od pięciu proszę o podwyżkę.
Wciąż się wahają. Lojalność nie popłaca.
Na tym okrutnym świecie musisz być suką.
Mam dla ciebie powiedzenie. Jak suka rano wstaje, Pan Bóg jej daje.
A że ty wstajesz na poranne wiadomości...
Muszę być straszną suką.
Sztachnij się, siostro.
Pewnie mnie nienawidzi.
Dałam ciała z Liną.
Powinnam była spróbować ją zrozumieć.
Jeśli coś jej się stanie...
Nie wybaczę sobie.
Przetrwamy to.
Niech Bóg nam pomoże.
Inszallah.
Starałyśmy się nie martwić, ale nie wiedziałyśmy, jak to się skończy.
Każda z nas poświęciła chwilę dla siebie.
Dzień dobry.
- Tu mieszka Ali? - Tak.
- Pracuję z nim. - Ali, chodź tu!
Chcę podziękować, że nic nie powiedziałeś.
Nikomu. Nawet policji.
Jeśli moja córka przeżyje i będzie chciała się z tobą spotykać,
i będziesz ją szanował, to macie moje błogosławieństwo.
Inszallah.
Salam alaykum.
Halo? Salam alaykum.
Chciałabym rozmawiać z Bachirem.
Louiza, jego była żona.
Jak się masz?
Dobrze, a ty?
- Co to? - Nic.
Muszę ci o czymś powiedzieć.
Proszę.
W samą porę. Ja też.
- Chodźmy. - Dobrze.
Powiesz mi, co się stało?
Nie wierzę, Yasminka!
Hej! Jak leci?
Dobrze.
Ja już idę, mam spinning.
Dobrze, kochanie. Do zobaczenia.
Widzę to codziennie, ale nigdy nie mam dość.
- Uczy spinningu. - Spinningu?
To jak takie kolarstwo na dopingu.
- Co tu robisz? - Nieważne. Ja...
- Powiem ci później. - Chcesz wejść?
- Nie, spieszę się. - Jesteś tu, powiedz mi. To głupie.
Nie, przyjdę innym razem.
Co jest? Powiedz.
Co chciałeś mi powiedzieć?
Chciałem powiedzieć, że...
po tym...
jak zostałem zwolniony,
pobity, upokorzony,
porzucony na autostradzie...
Już się nie boję obrzezania.
Należał do mojej babci.
Chcę wiedzieć, czy chciałbyś kłócić się ze mną do końca życia.
Tak.
Kłóćmy się, póki śmierć nas nie rozłączy.
Tak.
Pani Fara Blanchard.
Kocham cię.
RECEPCJA
Salam alaykum. Przepraszam za kłopot.
Szukam młodzieńca z Paryża.
- Salam alaykum. - Alaykum salam.
To mnie szukasz?
Selim?
RODZINNE WIĘZY
Napisy: Zuzanna Falkowska