DOCTOR SLUMP
Çok büyümemiş mi?
-Evet. -Çok uzamış.
-Seninki epey büyümüş Seo-Yeon. -Ya sizinki?
Kendi fasulyenizi yetiştirmek nasıl bir duygu?
-Çok sevdim! -Çok güzel!
Ji-an, seninkine bakayım.
Öğretmenim.
Bu niye hâlâ filizlenmemiş?
Bozuk mu?
Bir bakayım.
YEO JEONG-WOO
Jeong-woo.
Senin fasulyen de yakında filizlenecek.
Sabırlı olalım.
Tamam öğretmenim.
Bir tek benim fasulyem filizlenmemişti.
Şu malum Fasulye Vakası.
Hatırladığım
ilk başarısızlığım.
YEO JEONG-WOO
Saksıyı güneşli bir yere koymayı denedim.
Dikkat edip diğerlerinden daha sık suladım.
-Kitap. -Kitap.
-Öğrenci. -Öğrenci.
-Güzel. -Güzel.
-Ama fasulyem… -Güzel.
Güzel.
…inatla filizlenmiyordu.
-Teneffüs yapalım. -Tamam.
-Bence büyür. -Evet.
Jeong-woo.
Ne kötü.
Fasulyen filizlenmeyecek.
Çok üzülmüşsündür.
Hayır, üzülmedim. İyiyim.
Zaten fasulye yetiştirmeyi sevmedim.
-Gerçekten mi? -Evet.
Fasulyeyi hiç sevmem.
Fasulyeli pilav bile yemem.
Fasulyeye ihtiyacım yok.
Aptal bir fasulyenin arkasından ağlayacak değilim.
O gün o aptal fasulye yüzünden
hüngür hüngür ağladım.
Kendimi yapayalnız, mutsuz hissettim.
Fasulye tanesi kadar gözyaşları dökerek evin yolunu tuttum.
KARNE
Ne?
Of ya.
Ne desem acaba?
Anne, nereye?
Los Angeles'a gidiyoruz, babanın konferansı var.
Bir hafta yokuz. Kâhyayla kalırsın.
Tamam.
O ne?
Karnem.
Ama… Sıralamada düştüm.
Bu kadar düşük alacağım aklıma gelmezdi.
Çalışmaya devam etmek bu kadar mı zor?
Başarısız olacaksan ne anlamı var?
-Çık yukarı da çalış. -Tamam.
İyi yolculuklar.
Hep o Nam Ha-neul yüzünden.
FASULYE TAKİP GÜNLÜĞÜ
O anda fark ettim ki…
…hayat da tıpkı o fasulye gibi
ve hayatta, kontrol edemeyeceğim bazı şeyler var.
Biz çıkıyoruz.
Çıkışımızı yapar mısın?
Muğlak gelen mutluluğun aksine
talihsizlik kendisini mutlaka belli eder.
Şerefsiz!
Göz açıp kapayıncaya kadar dibe vurdum
ve başarısızlık her zaman yalnızlığı beraberinde getiriyor.
ANNEM
Küçük düşmemek uğruna bir şeyim yokmuş gibi davrandım.
Merhaba anne.
Baban Amerikan Kalp Cemiyeti başkan adayı.
Babanın emeklerini boşa çıkarma sakın.
Keşke beni düşünen bir ailem olsaydı.
Kyung-min, masumum ben!
Keşke bana inanan biri olsaydı.
Ama tek olan
şanssızlık üstüne şanssızlıktı.
Günlerim hep karamsar, umutsuzdu.
Acaba düzelebilecek miyim?
Acaba günün birinde normal bir akşam geçirebilecek miyim?
DOCTOR SLUMP
Tükenmez kalem.
Neden çalışmıyor?
-Ne yapıyorsun? -Anne!
Ödümü kopardın.
Burada ne arıyorsun? Bu derece mi yakınsınız artık?
Ondan değil.
Sen ne arıyorsun asıl?
Örtüyü almaya geldim, seni gördüm.
Hava almaya çıkmıştım.
Kapı açıktı, kapatayım dedim.
O zaman kapatsaydın.
Ne diye kalemle uğraşıyorsun?
Ne yazacaktın?
"Seni görmek istedim ama evde yoktun" mu?
-Mesaj mı bırakacaktın? -Seni var ya…
-Gizli kamera mı bu? -Nasıl?
Evet, şurada mercek var.
Neden insanlar gizlice fotoğraf çekiyor?
İşin aslı
biri gizlice çekim yapıyordu.
Jeong-woo, neredesin?
SUÇ ÖNLEME BÜRO AMİRLİĞİ DASAN-DONG, KAVŞAK
Şüpheli kazadan sonra şu ara sokağa koşmuş.
Ama sokaktaki kamera bozuk olduğu için
sonrasında nereye gittiğini bulamadık.
Bir de şey…
Mahallenizdeki karakoldan bir kask kamerası görüntüsü geldi.
Geçen ay evinize girilmişti, değil mi?
Evet.
Şüpheli, yoldan geçen bir motorcunun kamerasına yakalanmış.
Şimdi…
Çok da net değil ama…
Aynı kişi, değil mi?
Yapısı, boyu, yürüyüşü örtüşüyor.
Aynı kişi olduğunu düşünüyoruz.
Bu da şüphelinin düşürdüğü kamera.
Kliniğinizdekiyle aynı model.
Komiser Kim.
-Efendim? -Bir bakar mısınız?
Müsaadenizle.
Jeong-woo.
Ha-neul? Hayırdır?
Burada olduğunu duydum. Çok iyi denk geldi.
Masanın altında bunu buldum, şey…
Amaç ne olabilir?
Demek o akşam kamerayı evime koymuş.
Beni mi çekiyordu dersiniz?
Bilemiyorum.
Araştırıyoruz, yakında öğreniriz.
Komiser Kim.
Merhaba. Ne çıktı?
Şimdi…
Gizli kamera biraz hasarlı.
İçine su sızmış, verileri kurtarmak imkânsız.
Hiçbir yolu yok mu?
Kim yapmış olabilir bunu? Gizli kameralar, peşine düşmeler…
Bu kan ne böyle?
-Biraz kafamı sürttüm de. -Çok kanamış ama.
Yarılmış bu. Neden acile gitmedin?
-Yok bir şey, kanı durdurdum. -Var bir şey.
Hastaneye gidiyoruz.
Dur!
-Bay Yeo Jeong-woo? -Efendim?
1,5 santimlik bir yarıktı, o yüzden zımbaladık.
-Sarsıntı geçirmiş olmasın? -Merak etmeyin.
-Beyin tomografisi… -Gerek yok.
O kadar kötü değil.
Anladım, teşekkürler.
Hadi gidelim.
Niye ağlıyorsun?
Sana üzüldüm çünkü.
Ne yapacaksın şimdi?
Sarhoş falan mısın sen?
Ne oluyor sana ya?
Otur. Ne oldu?
Ameliyatta terslik oldu diye düşünmüştüm.
Bir talihsizlik olmuştur demiştim. Ya da kötü bir tesadüf.
Ama biri seni hedef almış olabilir.
Bunca zaman nasıl ayakta kalabildin?
Ağlama.
-Sen ağlayınca ben de… -Ya benim hislerim?
Kendimi berbat hissediyorum.
Ne çok şey yaşamışsın.
Ne yapacağız şimdi?
Daha iyi misin?
Bu ara çok sulu gözlüyüm. Belki depresyondayım diyedir.
İlaç dozumu artırmak lazım.
Kim olabilir sence?
Kliniğine, hatta evine kamera koyan kişi yani.
Şüphelendiğin biri var mı?
Var.
Ameliyata giren anestezi uzmanı…
…kafamı kurcalıyor.
Doğru. Mahkemede tanıklık etmekten son anda vazgeçmişti.
Evet. Sonuçta klinikte çalışıyordu. Kolaylıkla kamera yerleştirebilir.
Ama neden?
Bilsem.
Takma kafana.
Eminim çözülür.
Gerçek eninde sonunda mutlaka gün yüzüne çıkar.
O söz nereden çıktı şimdi?
Filmde mi duydun?
-Film izleyecek vaktim mi oldu benim? -Doğru diyorsun.
Sular durulunca birlikte bir film izleyelim.
Sevdiğim biriyle patlamış mısır yemek istiyorum.
Hadi gidelim.
Makao'lu kumarhane vârisi davasının
üçüncü duruşması bu sabah yapılacak.
Tıbbi bir makalenin yazarı bugün kürsüye çıkacak.
-Yeo lehine tanıklık edecek. -Görüşürüz anne.
Merhaba.
Geçen gün için çok teşekkür ederim.
Ne demek.
Sayenizde böceği yakaladım.
O kadar sevindim ki Yangpyeong'a gidip oğluma verdim.
Sırf onun için ta oraya mı gittiniz?
Evet.
Hafta içleri annemde kalıyor.
Annem, babamın vefatından beri orada kardeşleriyle yaşıyor.
Beş yaşında hareketli bir çocuk
üç yaşlı kadınla ne kadar sıkılıyordur kim bilir.
Oynayacak kimsesi yok diye hep üzülüyorum.
Neyse, teşekkür ederim.
Lütfen gördüğünüz her böceği yakalayıp bana haber verin.
İyi günler.
Bu neydi şimdi?
Ödev mi veriyor bu bana? Niye böyle bir şey istedi ki?
-Siz ikiniz… -Anam!
Ne ara böyle yakınlaştınız?
Yakınlaşmadık be.
Bir helikopter böceği olayı yaşamıştık da.
Olay, öyle mi?
Tek gecelik bir şey miydi?
Ne diyorsun be?
Helikopter böceği dedim ya!
Onu nasıl öyle anlamayı başardın?
Kafan hep bel altına çalışıyor.
Hayır, çok muğlak konuştunuz.
Bana mı bu? Ver artık. Şurup eklettin mi bari?
Hayır.
Buna ekletmişsindir.
Ver şunu.
Anne.
-Acıktım. -Dur.
Duramam! Açım diyorum.
Dur yahu.
Yapış yapış pilav istiyorum.
Ağzımı açtırma benim, bırak.
Pilav yapana kadar bırakmam.
Çekil!
Pilavını kendin yap!
Ama beceremem ki.
Beceremiyorsan öğren o zaman.
Ben kendim öğrendim.
-Ne arıyorsun? -Ütümü.
Yemin ederim buraya bir yere koymuştum.
Sen mi aldın?
Senin ütünü ne yapayım ben?
Air fryer'ımı satıp sevgilinle gezmiştin hatırlarsan.
Ayrıldık ama.
Üç saat dayak yiyince bir daha bir şeyini satmamaya yemin ettim.
İyice bak.
Nerede bu?
Ayaklanıp gidecek değil ya.
-Çıkar. -Nasıl?
Çıkar dedim. Gömleğini ütüleyeceğim.
Nereden çıktı?
Televizyonda önceki duruşmanı gördüm, gömleğin kırışıktı.
Paspal duruyordun.
Çıkar da güzelce ütüleyeyim hadi.
Gerek yok ya. Dur, bekle.
Kendim çıkarsam olur mu?
Tabii. Çabuk ol.
Ha, doğru.
Çok acayip.
Hayda.
Nereye gitti bunlar?
Ne arıyorsun? Ütünü mü?
Dolapta ne işi olsun?
Hayır, ütümü değil.
Eminim, dün akşam
hamsi tava, soya soslu rosto
ve salatalık dolmalı kimçi koymuştum.
Yer yarıldı içine girdiler sanki.
Yok artık. Bunadın mı sen?
Ne yaparım ben?
Ağlayacağım şimdi.
Serseri!
Sen almış olmayasın?
Bir defasında domuz kaburga,
yaprak sarmalı kimçi ve denizkulağımı sevgiline götürmüştün.
Kesin sen aldın.
Ben almadım.
Dedim ya, ayrıldık!
Hayta!
Acıdı be!
-Seni var ya… -Acıdı.
-Seni… -Acıdı dedim.
Nerede yemeklerim?
Iska!
Ne dedin sen?
-Ne dedin? -Anne!
Serseri herif.
Bak, ne özgüvenli ve şık durdun.
Gerçekten mi?
Yamuk oldu.
Hadi kahvaltı et.
Ne? Öyle bir planım yoktu.
Aç kalma yine de.
Biliyorsun, tokluk parasempatik sinirleri tetikleyip
sakin ve aklı başında kalmamızı sağlar.
Haksız yere suçlanmak aç karna daha fazla koyar.
Oyalanma yani.
İyiyim ben.
Kahvaltını et, yarım saate in. Ben de geliyorum.
Nereye?
Olmaz.
Ya yine peşine takılıp seni döverse?
Kimse beni dövmedi.
Zindeliğim sayesinde kurtuldum hatta.
Sen olsaydın kesin ölmüştün mesela.
Ben farklıyım.
-Yine de geliyorum. -Olmaz dedim.
-Taş kâğıt makas yapalım. -Çocuk oyunu mu bu?
Taş kâğıt makas!
Tamamdır. Görüşürüz.
Ha-neul!
İlla taş yapmasam olmaz…
Yemin ederim ben almadım!
Ben geldim.
Merhaba. Neredeydin sabah sabah?
Dışarıda.
Ne çaldı yine?
Ütüm kayıp. Akşamdan kalan yemekler de yok.
Bu evde bunu yapsa yapsa o yapar.
Sen miydin?
Ne?
Ha-neul hiç yapar mı öyle şey?
Ablan ülke birincisi olmuş bir insan.
Sonra da zor mu zor doktorluk sınavını geçti.
Çalıştığı hastane ilk üçteydi. Bir sürü hayat kurtardı.
Asla böyle basit hırsızlıklar yapmaz.
Niyeymiş?
Aşktan gözü kör olmuştur belki.
Bugün çatıdakinin duruşması var.
Ütüyle kıyafetlerini ütülemiştir,
yemekleri de ona götürmüştür. Hiç belli olmaz.
Öyle mi yaptın Ha-neul?
Yani gerçekten de…
Saçmalama.
-Ben almadım. -Öyle mi?
-Evet. -Öyle mi?
Ben almadım.
Çekil. Ben bir şey almadım.
Gördün mü?
O almamış işte.
Semek ki sen almışsın.
Ben almadım.
-Almadım! -Sen almışsın.
-Ben almadım! -Yalan söyleme hayta.
Eyvah! Ne oldu?
-Annem mi vurdu da kanattı yoksa? -Hayır, vurmadı.
Kaçarken ayağım kaydı, düştüm.
Neyse, gerçekten sen almadın mı?
Bu nedir ya? Almadık dedik.
Peki.
Yukarı çıkıp bakayım.
50 bin won. Yeter mi?
Burnum kanamış, ne 50 bini?
İki katı.
İtiraf ederim daha iyi.
Söylensin istemedim sadece.
-Utandığımdan değil. -İyi, tamam.
50 bin olur, o da sırf sensin diye.
Şükret ablamsın.
Kamera meselesi ne oldu? Ne dediler?
Kesin bir şey yok. Sanırım evine giren her kimse o koymuş.
-Kim yapmış olabilir? -Bilsem.
Etrafta birini gördün mü?
-Şüpheli birini yani. -Nasıl?
Biri, Jeong-woo'yu takip etmiş. Ondan sordum.
Neyse, boş ver.
Doğru ya.
O çatıya çıkarken arkasında bir adam görmüştüm.
Nasıl? Ne zaman?
Çatıya taşındığı gündü sanırım.
Bu restoranın sahibi çok aksiymiş.
O benim dayım.
İyi günler.
HAKİKİ BUSAN MILMYEON'U
Alo, Su-beom? Birini mi ayarlayacaksın?
Bu ay komple boşum.
Güzel mi bari?
Tamam, haber verirsin.
Bu herif kim ki Ha-neul'le dayımın arkasından konuşuyor?
Başka biri var.
Niye önceden söylemedin?
Çünkü şimdi sordun.
Adam yolunu şaşırmıştır
ya da misafiridir dedim, unuttum gitti.
Niye takip edilsin ki?
Makao'lular ondan kurtulmak için adam tutmuş olabilir mi?
Ne saçmalıyorsun? Burnunu sokma.
-Git hadi. -Ne ya?
Belki işi mahkeme dışında bitirmek istemişlerdir.
Sus artık, yeter.
Jeong-woo, neredesin?
Seni bekliyorum.
HAKİKİ BUSAN MILMYEON'U
Ha-neul.
Bence birlikte gitmeyelim.
Jeong-woo.
Bunu duruşmandan önce söylemek istemezdim ama…
Neyi? Ne oldu?
Buraya taşındığın gün
kardeşim senin peşinde bir adam görmüş.
-Ne? -Birazdan iniyorum.
Yüz yüze konuşalım.
KANG JIN-SEOK
Jeong-woo.
Nereye gitti bu?
TANIK KÜRSÜSÜ
DAVALI
AVUKAT
Hâlâ açmıyor.
Neredeyse başlayacak. Niye açmıyor?
Herkes kalksın lütfen.
Makao'lu kumarhaneci davasının
üçüncü duruşması bugün saat 10.00'da başladı.
Yarım saat geçmesine rağmen
cerrah Yeo henüz adliyeye gelmedi.
Bugünkü duruşmanın ana odağı
davalının sunduğu tıbbi makalenin
kanıt teşkil edip etmediği olacak.
Makalenin yazarının tanıklık edecek olması
tüm gözleri bu duruşmaya çevirdi.
Davalıdan haber var mı?
Nerede bu?
Sayın yargıç, özür dilerim.
Davalıya ulaşamıyoruz. Duruşmayı bir gün erteleyebilir miyiz?
Özür dilerim.
Kanıtı getirdim.
Kanıt sunmak istiyorum.
Hiçbir sır ilelebet saklı kalmaz.
KANG JIN-SEOK
Kang Jin-seok.
Dr. Kang!
Konuşmamız lazım. İndir camı.
İki dakikacık.
Ne yapıyorsun? Jin-seok!
Jin-seok! Sendin, değil mi?
İyi misiniz? Çok pardon.
Özür dilerim!
Amacın ne?
Neden?
Neden dedim!
HEPARİN
Tutuklayın.
Emredersiniz.
İşte.
Çaresizce beklediğimiz gerçek…
…nihayet ortaya çıkmıştı.
Geldi!
News Time izliyorsunuz. İşte ilk haberimiz.
Kumarhane vârisinin ölümüyle ilgili bir gelişme yaşandı.
Makao kumarhane sektörüne
30 yıl boyunca hükmeden James Chang'ın vefatıyla
tüm serveti, kızı Chang Bing'e kalmıştı.
Cinayetin ardındaki isim
Chang'ın buna öfkelenen kardeşi çıktı.
Yeo'nun kliniğinde çalışan
Hemşire Park'a rüşvet veren şüphelilerin
ameliyatta kullanılan seruma gizlice kan sulandırıcı kattığı öğrenildi.
O bir tanıkmış, şüpheli değil.
Ona söylemekte kararsız kaldığınız için mi
Yeo Jeong-woo'yu takip ettiniz yani?
Ama şimdi…
Bunu öngöremezdiniz.
O zaman neden ameliyathaneye ve tüm kliniğe
kameralar yerleştirdiniz?
Zamanında yaşadığı bir olaydan dolayı…
…bunu alışkanlık edinmiş meğer.
Protamin lütfen.
-Protamin. -Tamam hocam.
Protamini veriyorum.
Ne? EKG'ye ne oldu?
Defibrilatör lazım.
Hazırlayın.
Bu ne? Kim potasyum verdi?
Delirdin mi sen?
Ben yapmadım hocam.
-Siz… -Dikkatini topla!
Çekil. Kalsiyum verin.
20 jul.
-Hazır. -Of.
Şok!
Bu hatanın suçu üzerine kalmış.
Kendini savunmanın bir yolunu aramış.
OLAY YERİ İNCELEME
POLİS
Bu huyu nihayetinde Jeong-woo'yu kurtaran şey oldu.
Ama gerçeği söylemeye korkmuş.
Kendisi ifşa etmeye cesaret edememiş.
Bay Çatı!
Ne yazık ki mesajını istediği gibi aktaramamış.
Bu yüzden de gerçekler gizli kaldı.
-Bu o! -Bay Yeo.
Bay Yeo, az önce sunmak istediğiniz makale…
Jeong-woo'nun neden hâlâ şüpheli olduğunu bir türlü anlayamamış.
İkilemde kalmış.
Adaleti sağlamak mı, sonuna kadar korkup saklanmak mı?
Jeong-woo hemen toparlanamadı.
Yok yere bir sürü kayıp yaşamıştı.
Başarısızlığı, hayal kırıklığını tatmak zorunda bırakıldı.
Kimi suçlayacağını bilemedi, bir süre çıkar yol göremedi.
Ama dünyada yine sıradan bir gündü.
Kimse onun çektiklerini umursamıyor gibiydi.
Yeo Jeong-woo'dan bence harika bir yazı çıkar.
Bir arasam mı?
Çok iyi düşündün! Bir kere Doktorun Tercihi'ne çıkmıştı.
Bende numarası da var o yüzden.
Ama numarasını değiştirmiş olabilir. Hemen arayalım.
Tamam.
Çok tutar bu yazı.
-Bay Kim. -Evet?
Jeong-woo'yla maske yapmıştık ya?
-Evet. -Onları atmadık, değil mi?
-Hayır, bir sürü var. -Halk ona sempati duydu.
Bu fırsatı iyi değerlendirirsek hepsini satabiliriz!
Süper olur! Ben sözleşmeye bir bakayım.
-Tamam. -Buyurun.
Krizi fırsata çevirdik!
Günaydın arkadaşlar!
ÜNLÜ DOKTOR YEO AKLANDI
Gördün mü? Masum demiştim sana.
Bir arasak mı?
O kavgadan sonra mı?
Barışsak fena mı olur yani?
Hâlâ işsiziz zaten.
Jeong-woo, haberi duydum.
Çözülmesine sevindim.
Bir şeyler içelim mi?
HWAYU İLAÇ SANAYİ SATIŞ MÜDÜRÜ LEE HYO-SANG
BAŞKAN OH YAZAR HWANG
ANNEM
Efendim anne?
Seninle gurur duydum.
Masum olduğunu biliyordum.
Basına dikkatli konuş, bu mesele kapansın.
Her sır
ardında acı bırakır.
Ama akıllarda bir soru var.
Ameliyata giren anestezi uzmanı Kang
neden elindeki kesin kanıtı polise sunmadı?
Sonuçta biri öldü, çekinmiştir diye düşünüyorum.
Kasti yapıldığını anlayınca da
başına bir şey gelmesinden korkmuştur.
Anne, mor gömleğimi gördün mü?
Mor mu?
Kuru temizlemecide.
Tamam.
Şey…
Çatıdaki nasıl?
Mahkeme bittikten sonra üç gün hiç evden çıkmadı.
Tüm bu olanlar yormuştur onu.
Seni reddettiği için ona hâlâ öfkeliyim
ama başına gelenlere de üzülüyorum.
Reddetmedi beni.
Yalan söyleme, gözlerimle gördüm.
YEO JEONG-WOO
"Jeong-woo, iyi misin?"
Tabii ki değil.
"Bir şeyler yedin mi?"
İştahı yoktur kesin.
"Hiç sesin çıkmıyor…"
Yok.
Hah, buldum.
Çatıya lahana ekmiştik, epeydir sulanmadılar.
Tüh, görüyor musun?
Mecburen yukarı çıkacağım artık.
Bu ne böyle?
Şey…
Mangal yapıyoruz.
Epeydir yapmamıştık.
Arkadaşına sor, açsa o da gelsin.
Ama…
Rahatsız etmeyin, aşağı inin.
Tavada yapıver işte.
Hayır.
Tavada et ne yaparsan yap
mangaldaki gibi olmuyor.
Of, mis gibi koktu.
Çok iyi oldu kesin.
-Ne oluyor sana ya? -Sen niye geldin?
-Ne? -Niye elinde ibrik var?
Şeyden…
Lahanaları sulayacaktım.
Öyle mi?
Hiç ilgilenmezdin.
Saçmalama, hep bakıyorum ben onlara.
Sen de mi geldin Ha-neul? Wol-seon, bunu da içelim.
-Sağlam mayalandı. -Bana uyar.
Canı içmek isteyen gelsin!
-Ben içerim! -Hadi bakalım.
Kabul edin, adama bakmaya gelmişsiniz işte.
Mangaldır, ginseng'dir, lahana sulamaktır…
Ayak yapmayın.
Bırakın bu bahaneleri.
Jeong-woo!
-Gel et ye! -Ya…
Kurtuldun, bir şeyler iç.
Çocuk tam Y ve Z kuşağı karması işte. Dürüst ve zeki.
Hadi.
-Ama… -İç hadi.
Ben almayayım.
Alacaksın.
Bir sürü et var, nasıl bitireceğiz?
Günahtır, kalmasın.
Diğer etleri de atalım şu mangala.
Bol bol ginseng likörüm var. Açıver.
Tamam.
-Alttan tutsanız? -Tabii.
Sese bak! Aferin!
-Helal. -Tamamdır.
İç bakalım.
Vay canına, amma da güçlüymüş.
-Teşekkürler. -Vay vay vay.
Ben…
Otur.
Müsaadenizle.
-Müsaade senin. -Geç.
Evet.
Tamamdır.
Beni bekle!
-Çabuk. -Şerefe!
-Şerefe!
Sağlam içiyorsun ha.
Eğ şunu.
Tamamdır.
-İşte. -Teşekkürler.
Çok badire atlattın.
Önce rahatlamışsındır ama sonra gücenmişsindir sen.
Ya da önce gücenip sonra rahatlamışsındır.
Kafan karışıktır mutlaka.
Sana büyük haksızlık ettiler ama iyi ki gerçek açığa çıktı.
İç de unut hepsini.
Tamam.
Niye açmıyorsun?
Bilmem, öyle işte.
Bırak ya, çok belli.
Zamanında sırt çevirenler şimdi arıyor tabii.
-Değil mi? -Ayıptır be.
Tutarlı olsunlar. Bak bize, hiçbir zaman sevmiyoruz bunu.
Deme öyle, sevmediğiniz falan yok.
Neyini seveceğim?
Tam şurada
kızımı acımasızca reddedişine şahit olmuşum ben.
Dedim ya, öyle olmadı.
Hem madem sevmiyorsun, niye bunca şey hazırladın?
Kendimize yapmıştık.
Ayıp olmasın diye buyur ettik.
Al bakayım, ye hadi.
Günlerdir evden çıkmadın, düzgün bir şey yememişsindir.
Onu nereden biliyorsun?
Ev sahibi olarak
sağ olup olmadığını bilmek zorundayım.
Kira ödemesi lazım. Bu yemekler bedavaya pişmiyor.
Bahaneye bak.
Ne diyorsun be? Ben zaten cana yakın bir kadın değilim.
Bak! Etler kaldı, seni bu yüzden davet ettik.
Nasıl da gülüyor.
Eun-jeong, dersin bitti mi?
Rosé tteokbokki yiyelim mi?
Ne? Hani sevmiyordun sen?
Kalkacak mısın?
Arkadaşımla hamburger yiyorum.
Boş ver sen. Yiyelim hadi.
Şunları ödeyeyim.
Ben öderim, teşekkür niyetine.
Buradan çekelim.
Gerçekten hiç gerek yoktu.
Benden.
O zaman biraz da kuru et alsam olur mu?
Doktor maaşı o kadar mı az?
Ballı fıstık da alalım bari.
Çok sevindi.
Birayı evde içmeyecek miydin?
Hayır.
Parkta içmeyi planlıyordum.
Kızımla yaşıyorum, ikimiziz.
Evde içmemden hiç hoşlanmıyor.
Ergenlik işte.
Rosé tteokbokki sevmediğim için anlaşamıyormuşuz, öyle diyor.
Bir gün nostalji yaptım,
bungeo-ppang ve yumurtalı çörek aldım.
Onlar yaşlı işiymiş meğer.
NeoTube kanalımdan da utanıyor.
-Kapatmayı düşünüyorum. -Neden?
Sıkıldığın için yapıyorsun sanıyordum.
Abone olayım da beğeneyim.
Hiç gerek yok.
Açıkçası Jeong-woo'nun kanalı tutunca açayım demiştim.
Kolay bir şey sanmıştım.
Sözde yakın değilsiniz ama ben ona laf edince bozulmuştun.
Eskiden yakındık.
Sonradan bozuştuk.
Neyse.
Onu çok severdim.
Dibe vurması beni epey sarstı.
Merak ediyorsan arasana.
Eminim desteğinin ona çok faydası olur.
Olur mu ki?
Olur tabii, ara.
Peki…
Peki içindeki bu karamsarlığı kim çözecek şimdi?
Zavallı Bay Çatı.
Meğer en baştan beri masummuşsun.
Ama kızımı da reddettin!
Pis Bay Çatı!
-Özür dilerim. -Çok dertlisindir şimdi sen.
Seviyor musun, sevmiyor musun? Karar ver artık.
Sevmiyorum.
Depresyon yüzünden evden çıkamayan kızımı
reddeden adamın nesini seveyim?
Ama ben de bir anneyim sonuçta, onun yaşında kızım var.
Hâline üzülüyorum.
"Bin Dae-yeong" mu?
Dibe vurduğunda hiç aramış mıydı?
Hayır da…
Niye…
Alo? Bana bak.
Çocuk çile çekerken zahmet edip aramamışsın.
Şimdi ne diye arıyorsun?
Ne biçim insansın sen?
Hanımefendi, merak ettiğim için…
Daha önce arasaydın.
Kaybol bakayım.
Dökerim bir kova suyu kafana bak.
Ne oldu? Ne dedi?
Aramayayım demiştim sana!
Bana niye kızıyorsun?
Bir kutuyla çarpıldın mı? Bir tuhafsın.
Mahvoldum ya!
Çok acayipsin.
Sevmediğin birinin parasıyla yemek yeme. Ver bakayım.
Sevmediğim nereden çıktı?
Öyle bir şey demedim.
Kafamdaki helikopter böceğini geri ver.
-Ver diyorum. -Yangpyeong'da.
Geri ver böceğimi!
Bayan Lee!
Geri istiyorum.
Yangpyeong'a götür beni.
Böyle işe yaramaz tipler
ileride seni rahatsız edecek olursa
aynı benim gibi sövüp say, tamam mı?
Anne, yeter.
Tamam mı?
Haksızlık bu!
Tanığı ilk gören bendim.
O zaman yakalasalardı belki beni de polis yaparlardı!
İşsizliğimden çok utanıyorum gerçekten.
Ha-neul'den, annemden, dayım Tae-seon'dan
para çalıyorum.
Çok utandım şu an.
Benden de mi çaldın?
Ne kadar çaldın?
-50 bin mi? -Çık.
-170 bin mi? -Jeong-woo.
-Şey… -İn.
Biz gitsek mi?
Niye ya?
Daha bir sürü ginseng likörü var.
Varsa var! Utanıyorum sizden!
100 bin mi?
-Çık! -Hadi.
-Üstünü unutma. -Tamam.
200 bin?
İn.
Hoşça kalın.
Çok zormuş.
Zor, değil mi?
Kusura bakma. Ailem biraz meraklı, değil mi?
Önemli değil.
Sevindim aslında.
Yalnız olmak istemiyordum.
Gerçekten mi?
Beni arayabilirdin.
Zaten bekliyordum…
Günlerce sustum, kusura bakma.
Yok, sorun değil.
Kendin düşünür çözersin diye özellikle aramadım.
Telefonunu açacağım insanlar beni düşünüp aramamış.
Konuşmak istemediğim insanların hepsi de aradı.
Ha-neul, bir şeyler içelim mi?
İkimiz mi?
Evet, çok isterim.
Olur.
Hadi.
Açıkçası hiçbir şeyi
mesele yapmadığımı sanırdım.
Hayatta başarısızlıklarım da oldu.
Senin gibi bir ailem hiç olmadı.
Neyse.
Ben de zor günler geçirdim.
Ama sonuçta herkesin başına illaki bir talihsizlik geliyordu.
Elimdekilere şükretmem
gerektiğini düşüntüm.
Hatta…
Hatta hepsine dayandığım için kendimle gurur duyuyordum.
Ama şimdi düşününce,
güçlü olduğumdan dayanmamışım ki.
Daha önce hiç dibe vurmadığımdan dayanmışım.
Ne dediğimi bilmiyorum ya.
Ne bakıyorsun?
Öylesine.
Bunca kayıp yaşaman
yüreğimi parçalıyor.
Kıymetli bir şey de kazandım.
Seni seviyorum cidden.
Çok ani oldu.
Ne demiştim, hatırla.
"Reçeteli ilaç gibisin."
TSSB geçirsem de doktora gitmememin sebebi
sendin işte.
Anksiyete ilacı gibisin.
Benim hayatım acı, tuzlu.
Sense çok tatlısın.
Tuz gölünde şeker yiyor gibi oldum.
"Tuz gölünde şeker" mi?
Hayatım acıydı
ama paylaştığımız anlar çok tatlıydı.
Eğrelti otuyla çikolata yemek gibiydi.
Anladım.
Hediye kapmaca oynayalım.
Sen kesin hiç oynamamışsındır.
Oynamadım.
Gel sana pelüş oyuncak yakalayayım.
Evet.
Sen bekle.
-Ne yapıyorsun? -Ha, doğru.
Gaza geldim de.
Tamam.
Bana bak, sakın kıpırdama!
Vay, tek seferde yakaladın.
Sana seni sevdiğimi söylemiş miydim?
Nasıl?
Anlıyorum.
Bilmiyorsun tabii.
Cidden seviyorum seni.
Yok, biliyordum da…
Madem konusu açıldı, sana şu oyuncağı alayım.
Tamam.
Al bari.
Dondurma!
Dondurma en güzel sarhoşken gider.
Aynen öyle.
Doğru ya.
Seni sevdiğimi söylememiştim.
Söyledin, defalarca.
Tamam.
Seviyorum seni.
-Anladım. Hadi dondurma seç. -Tamam.
Ay da amma parlıyor.
Evet.
Bu gece öyle büyük ve sarı ki dilek tutasım geldi.
Benim sorunum çözüldü sayılır,
şimdi Ha-neul de tekrar mutlu olsun!
Niye bağırdın ki?
Ay bizi nasıl duysun yoksa?
Doğru ya, sen bilmiyorsundur.
-Ben… -Biliyorum.
Beni seviyorsun.
Nereden bildin?
Aşkını mı ilan ediyorsun yoksa beni mi yokluyorsun?
Sen…
Sen benim fasulyemsin.
Anksiyete ilacı oldum, tuz gölünde şeker oldum,
eğrelti otu oldum, çikolata oldum.
-Şimdi de fasulye mi oldum? -Evet.
Çünkü…
Çünkü filizlenmeni görmek için can atıyorum.
Hep bana inanacak biri olsun istedim,
hayatımda bana inanan tek bir insan olsun.
Sonra sen geldin.
Elini…
Elini tutabilir miyim?
Evet.
Tabii.
Ay da amma parlıyor.
Evet.
Çok güzel.
Söylemiş miydim?
Evet, söyledin.
Gerçekten mi?
Bence çok güzelsin.
Bunu söylememiştin işte.
Öyle mi?
Peki şeyi söyledim mi…
Neyi?
Seviyorum seni.
Jeong-woo o gece
defalarca beni sevdiğini söyledi.
O söyledikçe içim acıdı
çünkü çok yalnızlık çektiğini hissedebiliyordum.
Söylemiş miydim?
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
DOCTOR SLUMP
Kesinlikle beni sevdiğini söyledi.
El bile tutuştuk.
El tutuştuysanız çıkıyorsunuz.
Kesin çıkıyorsunuz.
Ha-neul seninle çıkmak istiyor. Herkese deli gibi aynı şeyi soruyor.
Aptal!
Romantik buluşma deyince aklına ne geliyor?
Acayip romantik olacak, görürsün bak.
"Tatlı" ne demek, biliyorsundur umarım.
Hep makale tartışmak istemişimdir.
Alt yazı çevirmeni: Oktar Bumin Aykutlu