(หัวใจหมอไม่มอดไหม้)
ส่งเลย ส่งมาทางนี้!
ทางนี้
ยอจองอู!
- ยอจองอู! - ยอจองอู!
สมัยนั้น ฉันคิดเลยว่า สาวๆ ในโซลมีสเปคผู้ชายประหลาดมาก
"แบบนี้มันเท่ตรงไหน"
"อย่างนี้เรียกใจดีเหรอ"
ฉันไม่เข้าใจสาวๆ ที่หลงรักเขากันเป็นพรวน
ฉันก็คิดเหมือนกันนั่นแหละ
โอ้โฮ
ฮานึลสวยจังเลย
เอาแค่เรื่องหน้าตา
เธอก็สวยที่สุดในห้องเราแล้ว ไม่สิ สวยสุดในโรงเรียนเลย
ต่อยกันเลยดีกว่า
อย่ามาขวางสิ เฮ้ย
คืองี้
ฉันไม่เข้าใจไอ้พวกที่บอกว่าฮานึลสวย
แล้วทำไมตอนนี้
ฉันถึงมีความสุขยามที่มีเธออยู่ข้างๆ
ทำไมฉันถึงรู้สึกโล่งใจ
เมื่อได้เห็นเธอ
(ร้านขาหมู)
ทำไมฉันถึงคิดถึงนายขึ้นมาก่อนคนอื่น เวลาที่รู้สึกไม่สบายใจ
เธอทำได้ดีแน่ ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหน
ทำไมคำพูดของนายถึงช่วยให้ฉันสบายใจขึ้นได้
ที่ไปนัดบอดมามันห่วยเลยล่ะ
อะไรนะ
บอกตรงๆ เลยนะ
แต่ได้ยินอย่างนั้นแล้วโล่งใจชะมัด
บอกตรงๆ เลยนะ
(ฮวาบน)
ใจฉันก็เต้นแรงเลยละ
ช่วงนี้
พวกเราเป็นบ้าอะไรกัน
(หัวใจหมอไม่มอดไหม้)
ไงเนี่ย ไหงนายมาอยู่ตรงนี้ได้
ก็…
นึกว่าเธอจะร้องไห้ขี้มูกโป่ง ฉันเลยมารับ
แล้วรู้ได้ไงว่าฉันจะร้องไห้
- อะไรนะ - นายรู้ว่าจะไม่ได้สัมภาษณ์
ใช่มั้ยล่ะ
คืองี้…
เท่ากับจะบอกว่ารุ่นพี่คยองมิน เป็นคนเอาเรื่องฉันไปบอกผอ.โรงพยาบาล
ฉันไม่มีโอกาสได้เข้าไปสัมภาษณ์ด้วยซ้ำ เพราะเขาพูดแค่ไม่กี่คำน่ะนะ
แต่เขาไม่ได้ทำเพราะประสงค์ร้ายอะไรนะ
เขาบอกว่าข่าวพวกนี้มันไว ยังไงทุกคนก็ต้องรู้อยู่ดี
แล้วเธอจะทรมานหนักกว่าเดิมอีก ถ้าทางนั้นไปรู้เข้าทีหลัง
อืม นั่นก็จริง
ว่าแต่ว่า…
นายถ่อมาถึงที่นี่ทำไม
อะไรนะ
ขนาดเป็นเพื่อนกันยังไม่มาไกลขนาดนี้เลย
เพื่อนที่ไหนจะถ่อมาปลอบกันถึงฮวาบน
ฉัน…
(ทราเวิลโฟกัส)
- ฉันจะมาเที่ยวหรอก มีปัญหาเหรอ - อะไรนะ
ที่บอกว่าเป็นห่วงเธอก็ไม่ได้โกหก
ตอนแรกก็ว่าจะไปรอที่สถานีโซล แต่แล้วก็มีความคิดแวบขึ้นมาในหัว
คิดขึ้นมาได้ว่าไม่เคยมาฮวาบน
แล้วไหนๆ เธอก็น่าจะอารมณ์ไม่ค่อยดี
ฉันเลยว่าเราไปเที่ยวสูดอากาศบริสุทธิ์ กินอาหารอร่อยๆ กันดีกว่า
นั่นแหละ ฉันมาเพื่อจะเที่ยว
เข้าใจละ มาเที่ยว
คิวต่อไปค่ะ
มาแล้วครับ
- อะไรล่ะ - ก็ไหนว่าจะมาเที่ยว
ไงนะ
มีแผ่นพับนำเที่ยวนั่นไง ฉันไปเอาเอง
ไม่ใช่ ฉัน…
ไม่เป็นไร
เอาจริงเหรอเนี่ย
ที่แท้ก็แค่มาเที่ยว เกือบหลงรักแล้วมั้ยล่ะ
ฉันถ่อมาถึงนี่ทำไมกันเนี่ย
เฮ้อ
มาเร็ว ตามให้ทัน
ไปแล้ว
ใครไปถึงยอดเนินนี่ทีหลัง โดนดีดกระหม่อม โอเคนะ
ได้สิ ก็ไม่ได้มีอะไรทำอยู่แล้ว แข่งก็แข่ง
เข้าที่ ระวัง…
ระวัง…
เอ้า ยังไม่ได้บอกให้ "ไป" เลย โกงนี่นา!
ไม่ได้โกง!
แค่หาความได้เปรียบให้ตัวเอง เพราะนายปั่นเร็วกว่าฉัน
ได้เปรียบกับผีสิ
นี่!
ไงเนี่ย
นี่!
โหย
มัวแต่ชักช้าอะไรอยู่
กางเกงมันไม่เหมาะกับการปั่นจักรยานไง
เอาหน้าผากมาเลย
ก็ได้ ดีดก็ดีด
อยากถ่ายรูปมั้ย
- ไม่แน่ใจเท่าไหร่ - ทำไมล่ะ
เธอไม่ค่อยได้ไปเที่ยวเลยน่าจะไม่ค่อยมีรูป
ไปยืนตรงนั้นเลย ไปสิ
- ก็ได้ - โอเค ตรงนั้นนะ
ดีๆ โอเค
โอเค เพอร์เฟกต์เลย แม้แต่แกะก็โพสท่าละ
โอเค หนึ่ง สอง สาม
ยิ้มหน่อยสิ
โอเค หนึ่ง สอง สาม
นั่นแหละ ดี หนึ่ง สอง สาม
เยี่ยม หนึ่ง สอง สาม
รูปสวยนะ
ดูสิ รูปสวยเนอะ
เดี๋ยวส่งไปให้นะ ไปกันเถอะ
มาเที่ยวทั้งทีก็ต้องถ่ายรูปรวม เราควรถ่ายสักใบไม่ใช่เหรอ
แค่สองคนน่ะเหรอ
โอเค จะถ่ายแล้วนะครับ
โอเค หนึ่ง สอง สาม
- ดูอย่างกับคนเพิ่งเคยเจอกัน - ก็แปลกจริง
ไม่ พวกเราแย่กว่านั้นอีก
ทำไมเราไม่ยิ้มกัน
- ก็ได้ - เอาใหม่เนอะ
หนึ่ง สอง สาม
รูปหมู่… ก็ไม่เลวนะ
ไงเนี่ย ดูอะไรอยู่
- อะไรล่ะ - เดี๋ยวนะ
- ซูมหน้าฉันเข้าไปทำไม - เพราะว่าฉัน…
- กำลังคำนวณไงว่าเธอต้องทำหน้าเยอะแค่ไหน - ไงนะ
เนี่ย ไปทำโบท็อกซ์ซะหน่อยสิ
ดีมะ ฉันฉีดให้เลยมั้ย
ไม่มีวันซะล่ะ
ไปฉีดเองเถอะ ไหนๆ ชีวิตนายก็ยับขนาดนี้
วันนี้ขอบคุณนะ
หือ
ถ้าไม่เจอนาย ฉันร้องไห้ขี้มูกโป่งจริงๆ แน่
ขอบคุณที่มา
แล้วตอนนี้รู้สึกดีขึ้นรึยังล่ะ
ใจหนึ่งก็คิดว่าเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว
เพราะฉันไม่รู้เหมือนกันว่าอยากได้งานนี้จริงๆ หรือแค่อยากได้งานทำด่วนๆ
เพราะอายที่เป็นคนว่างงาน
ที่จริงตอนนี้ใจไม่อยู่ในสภาพทำงานได้หรอก เพราะงั้นมันก็ดีแล้วล่ะ
โอเค
พักเสียหน่อยแล้วค่อยไปหางานที่ดีกว่านี้ ตอนที่ตัวเองพร้อมดีกว่า
- โอเค - ดี
- รถไฟเที่ยวสุดท้ายสามทุ่มใช่มั้ย - ใช่ ยังเหลืออีกสิบนาที
มีเวลาเหลือแหล่
- พ่อ โอเคไหมคะ - ไม่เป็นไร
- พ่อคะ - ขออนุญาตครับ
คุณครับ เป็นอะไรหรือเปล่า
- ฉันเป็นหมอค่ะ เกิดอะไรขึ้น - คือ…
คุณพ่อเคยผ่าตัด รักษาโรคหัวใจล้มเหลวเฉียบพลันมาค่ะ
ใส่เพซเมคเกอร์อยู่ แต่เครื่องก็เก่าแล้ว
- น่าจะเป็นสาเหตุ - หัวใจวาย โทรเรียก 191
โอเค
จองอู
เป็นอะไรไป
- จองอู ไปเอาเครื่องกระตุกหัวใจมาที - อะไรนะ
ได้
พ่อคะ ฟื้นสิ
- พร้อม - ทุกคนถอย
เอาใหม่
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด
เฮ้อ ขอบคุณพระเจ้า
ระวังด้วยนะ
เราทำการช่วยเหลือแบบฉุกเฉิน คุณพ่อกลับมาหายใจได้แล้ว ไม่เป็นไรหรอก
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ
(บริการทางการแพทย์ฉุกเฉิน รถพยาบาล)
(สถานีฮวาบน)
หวังว่าจะไม่เป็นอะไรมาก
นี่ จองอู
หือ
คิดอะไรอยู่
ไม่มีอะไรหรอก
นี่
รถไฟเที่ยวสุดท้ายไปแล้ว ทำไงดี
- จริงด้วย - นั่งรอรถไฟเที่ยวแรกกัน
รถไฟเที่ยวแรกตั้งตีห้า
- ให้รอเจ็ดชั่วโมงไม่ไหวหรอก - งั้นยังไง
ค้างเลยละกัน
นอนกันที่นี่น่ะแหละ
ไปกันเลย
หือ
เอากันตรงๆ แบบนี้เลยเหรอ
(เปิด)
(ปิด)
ฮานึลยังไม่กลับอีกเหรอ
ยัง
อยากรู้จังว่าสัมภาษณ์เป็นยังไง
ลูกยังไม่กลับบ้านแถมไม่โทรมาด้วย
ถ้าไม่โทรก็น่าจะเป็นไปด้วยดีน่ะสิ
หลานบอกไว้ว่า แค่ไปสัมภาษณ์เป็นพิธี ยังไงก็ผ่าน
ฉันไม่น่าทำลูกขายหน้าต่อหน้าป้าๆ ทั้งที่ลูกอยากออกมาพัก
รู้สึกแย่จังที่บีบจนลูกต้องไปทำงานไกลๆ
พูดอะไรน่ะ ฮานึลไม่ใช่คนแบบที่ จะโดนกดดันทำอะไรได้
- เขาเลือกไปเอง - แต่นั่นแหละ
หวังว่าจะไม่ได้นั่งเสียใจร้องไห้อยู่
ไม่เอาน่ะ ขึ้นข้างบนกันเถอะ
ทำใจดีๆ ไว้เถอะน่า
(ยินดีต้อนรับ)
(โรงแรมท่องเที่ยวฮวาบน)
ขอบคุณค่ะ
เดินทางปลอดภัยนะคะ
- มีห้องพักไหมคะ - มีค่ะ
สองห้องค่ะ ขอจองสองห้อง
ได้ค่ะ เหลือสองห้องพอดี
แต่ห้องหนึ่งกำลังทำความสะอาด เพราะแขกเพิ่งออกไป
ต้องรอหนึ่งชั่วโมงนะคะ
ชั่วโมงนึงเหรอ
ชั่วโมงนั้นก็อยู่ห้องเดียวกันไปก่อนเนอะ โอเคมั้ย
ย่อมได้
ห้องน้ำเหรอเนี่ย
อ้าว มีตู้เย็นด้วย
โห เบียร์เพียบเลย
ควรกรึ๊บกันระหว่างรอเลยมะ
เอางั้นเหรอ
โอ๊ย เหนื่อยจัง ปวดขาไปหมด
- นายก็ควรมานั่ง - ไงนะ
- นั่งให้สบายเถอะน่า - โอเค
- โอ๊ย - ว้าย
- มาโดน… - อี๋
เอ้า
เอางี้ คือฉันคิดกับนายงี้นะ
ฉันไม่ได้มองนายเป็นผู้ชายหนึ่งคน
แค่เป็นร่างมนุษย์ สิ่งมีชีวิต โปรตีน อะไรแบบนั้น
ในสายตาเธอฉันเป็นแค่โปรตีนเนี่ยนะ
ไม่งั้นจะทำไม อยากให้ฉันมองเป็นผู้ชายเหรอ
พูดอะไรบ้ารึเปล่า
ถ้ามองแบบนั้น ฉันเลิกยุ่งกับเธอเด็ดขาดแน่
ก็เหมือนกันนั่นแหละ เดี๋ยวแม่เพ่นกบาลให้
ดี เข้าใจตรงกันได้ก็ดี
นั่นแหละ ไม่ต้องมาทำเขิน นั่งดีๆ แล้วดื่มกัน
ก็ได้
เฮ้อ
หนึ่งวันพันเหตุการณ์
มาสัมภาษณ์ แต่ไม่ได้ก้าวขาเข้าไปด้วยซ้ำ
แต่ได้ช่วยชีวิตคน
แล้วยังต้องมานอนค้างที่นี่
เมื่อกี้แอบรู้สึกแปลกมาก
จู่ๆ ก็รู้สึกตัวเองกลับมีคุณค่าขึ้นมา
เหตุผลแท้จริงของการมาที่นี่ อาจเพื่อช่วยชีวิตผู้ชายคนนั้นก็ได้
- เฮ้ย - อะไร
มาหาวต่อหน้าต่อตางี้เลยเหรอ ทั้งที่ฉันกำลังพูดอะไรซึ้งๆ
ช่วยไม่ได้นิ
ฟังคำเธอพล่ามแล้วหนังตาหนัก
นอนน้อยเองแล้วมาทำเป็นโทษคนอื่น
- ฉันน่ะนะนอนน้อย - พูดผิดรึเปล่าล่ะ
เห็นออกมาวิ่งแต่เช้าทุกวัน เลยคิดว่าไม่ได้นอน
อ้อ
เมื่อก่อนเป็นคนนอนเยอะนะ แต่…
แต่อะไร
เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้นอนเหรอ เป็นโรคนอนไม่หลับรึเปล่า
ช่างเถอะ
พยายามปิดบังอะไรกันแน่
เฮ้อ
(คุณนายกงวอลซอน)
ลืมบอกแม่
- ฉันไปรับข้างนอกละกัน - โอเค
เร็วๆ นะ ไม่งั้นฉันดื่มคนเดียวหมดแน่
เอาที่สบายใจเลยจ้า
ไงคะ แม่
หนูจะค้างที่นี่นะ
แถวนี้อากาศดี
เรื่องสัมภาษณ์งานเหรอ
เอาไว้กลับไปค่อยเล่า
โอเค ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
เอ้า โทรมากันให้ครบทุกคน
ไง มีอะไร
คิดว่าไงล่ะ อยากรู้เรื่องที่ไปสัมภาษณ์ไง
ผ่านไปด้วยดีมั้ย
ไม่เลย ฉันมาถึงที่นี่ แต่ไม่ได้พบผู้อำนวยการโรงพยาบาลด้วยซ้ำ
เอาจริงดิ รุ่นพี่คยองมินพูดเหรอ
เขาบอกอะไรไป พวกนั้นถึงได้ยกเลิกการสัมภาษณ์เลย
จองอูก็ใช้ไม่ได้นะ
เอาเรื่องเพื่อนไปปูดทำไม
ทำไมจะบอกไม่ได้ล่ะ ฉันมีสิทธิ์จะรู้
แล้วเขาก็ไม่ได้ตั้งใจปากโป้ง
แค่กำลังอธิบายว่าทำไมถ่อมาถึงฮวาบน…
อะไรนะ
เขาไปที่ฮวาบนเลยเหรอ
เขาแค่ถือโอกาสมาเที่ยว
ข้ออ้างชัดๆ
มองจากสวรรค์ก็รู้ว่าเขาชอบเธอ
อยากไปปลอบใจเธอเพราะเป็นห่วงล่ะสิ
พูดอะไรไร้สาระ
ไร้สาระที่ไหน!
เขาชวนเธอไปดูพระอาทิตย์ขึ้น
แล้วก็ไปปลอบใจเธอถึงฮวาบน
นายนั่นชอบเธอแน่ๆ
มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์
ไม่จริงซะหน่อย
มั่นใจ 200-300 เปอร์เซ็นต์เลย
ถ้าไม่มีอย่างอื่นจะพูดก็แค่นี้นะ
ทำไมยัยนั่นพูดแต่อะไรไร้สาระ
ทำไมจู่ๆ ก็ร้อนล่ะเนี่ย
ทำยังไงดี เลือดไม่หยุดไหลเลย
ผ้าก๊อซกับยางรัดหกนิ้ว
กลับมาแล้ว
มาแล้วเหรอ
เขาทำห้องเสร็จละ ฉันไปแล้วนะ พักเยอะๆ เจอกันพรุ่งนี้
เธอช่วย
อยู่กับฉันก่อนได้มั้ย
ไงนะ
อยู่ด้วยกันเถอะคืนนี้
อยู่ต่ออีกแป๊บเดียวก็ได้
เรามา…
เล่นไพ่โกสต๊อปกัน
อ๊ะ โกสต๊อปเหรอ
เห็นว่าโรงแรมมีไพ่ให้
เธอคงไม่เคยเล่นใช่มั้ยล่ะ
ฉันจะสอนให้
เอางั้นก็ได้
ขอเอากระเป๋าไปไว้ที่ห้องก่อนนะ
ฮื่อ
อะไรของเขาเนี่ย
จู่ๆ มาคว้าข้อมือไว้ซะงั้น
แล้วทำไมแค่ชวนเล่นไพ่ ต้องพูดเหมือนชวนเล่นจ้ำจี้ด้วย
- ไง จองอู - ไง
ขอบคุณนะ
อะไร ขอบคุณเรื่องไหน
จู่ๆ ฉันก็ไม่อยากอยู่คนเดียว
เลยต้องขอบคุณ
- มาเริ่มกันเลยมั้ย - เอาสิ
ใครแพ้โดนตีข้อมือนะ ยอมมะ
กว่าจะจบ ข้อมือเธอเละแน่
ข้อมือนายหักมากกว่า
ฉันเรียนรู้เร็วย่ะ
โอเค
จัดมาเลย
- มานี่ - ได้
เอานะ
แต่นแต๊น!
สอนกติกาเบื้องต้นก่อน
ต้องเอาไพ่ที่หน้าเหมือนกัน
- เห็นไพ่กั่งนี่มั้ย - เห็น
ถ้าต่อกันสามใบรวด จะได้สามแต้ม
ถ้าต่อได้สี่ใบ จะได้สี่แต้ม
- ถ้าได้ห้า - ห้าแต้ม
ไม่ใช่ 15 แต้มเลย
ถ้าได้หน้านกสามตัว คือได้โกโดริ
- นั่นห้าแต้ม - โกโดริ
ถ้าเป็นไพ่ริบบิ้นแบบนี้ ชองดัน ฮงดัน โชดัน
ได้ครบ สามแต้ม
- โอเค - โอเค
เริ่มกันเลย
โอ๊ย จั่วได้ไพ่ไม่ดีเลย
นั่นแหละ
โอ๊ะ! ได้นกสามตัว โกโดริ
- หนึ่ง สอง สาม สี่แต้ม - นั่นนกเหรอ
โกโดริ เก้า สิบ สิบเอ็ด สิบสองแต้ม
แค่รอบเดียว
รอบเดียวงี้
โดน
จุ๊งหมด
นี่แล้วก็…
ได้แล้ว! เอาอีก โอเค
เอา รอบสอง
- โอเค - รับมาดีๆ ที่จริงเล่นเป็นใช่ปะ
เปล่า เพิ่งเคยเล่นครั้งแรกเนี่ย
- จองอู - หือ
มีเรื่องนึงที่ฉันอยากลองจริงๆ
ลองอะไร
เยี่ยม นั่นตาทดลอง
เอาละ
มาเริ่มการประลองยุทธ์จริงๆ ซะที เรียนเร็วนะ
ถ้าข้อมือหัก
นายจะไหวมั้ยเนี่ย
จะตีครบทั้ง 30 ครั้งได้ไง
โอเค งั้นแค่สามเป๊าะ
สามเป๊าะ
เดี๋ยวดิ
- สนุกจริงไรจริง - เอาอีก
เมื่อกี้ออมมือให้หรอก
- คละไพ่ดีๆ นะ - เดี๋ยวจะต้องเสียใจ
แปลกมาก
ใจฉันมีเรื่องอยากถามเขามากมาย เช่น ทำไมถึงนอนไม่หลับ
ทำไมขอให้ฉันมาอยู่เป็นเพื่อน
ฉันอยากถามอะไรเขาร้อยแปด
แต่ถามอะไรไม่ออกสักคำในคืนนั้น
อึนจอง อาหารเช้าเสร็จแล้ว
อ้าว จะไปไหนน่ะ วันอาทิตย์ไม่อยู่กับพ่อเหรอ
จะไปกินต็อกบกกีโรเซ่กับเพื่อนๆ
ไม่เข้าใจเลยว่าไอ้จานนั้นมันฮิตขนาดนี้ได้ไง
วัยรุ่นชอบ
อ้อ
- พ่อ - ว่า
ขอเงินไปทำผมหน่อยสิ
ได้
ลูกต้องการอะไรพ่อยอมทั้งนั้น
นี่ค่าอาหาร
แล้วนี่ก็ค่าทำผม
- แค่นี้จะไปพอทำผมอะไร - แค่จะตัดผมไม่ใช่เหรอ
ตัดทรงนักเรียน แค่หมื่นวอนก็เกินพอ
พ่อนี่ไม่รู้อะไรบ้างเลย
- ล้อเล่นน่า… - ช่างมันเถอะ
อึนจอง
นี่ บินอึนจอง…
โอ๊ย ยัยเด็ก…
เดี๋ยวนี้แค่ล้อเล่นก็ไม่ได้แล้วเหรอ
อาหารกบ
อาหารกบเหรอจ๊ะ
แม่ว่าน่าจะหาแมลงได้ทั่วไปหมด
ดูตรงนั้นสิ
รอแม่ด้วย จินอู
จะไปไหนน่ะ
แม่ ผมเห็นตั๊กแตน
จับให้หน่อยสิ
โอเค แม่จะจับให้
เดี๋ยวนะ ถอยไปก่อน
นั่นไง
โอ๊ย
แม่ ใช้มือเลย ใช้มือจับ
ใช้มือเหรอ
พ่อจูวอนก็ใช้มือจับให้
แต่แม่กลัวแมลงไง จินอู เดี๋ยวจะพยายามใช้ตาข่ายจับให้นะ
นี่ไง
ได้แล้ว
แม่ง่ะ ทำจนมันบินหนีไปได้เลย
ว้า
เฮ้อ
เราไม่ได้ทำอะไรผิดซะหน่อย ทำไมต้องแยกกันตรงนี้
ฉันเข้าใจ
แต่ตอนไปแค่ซกโช คุณแม่เธอก็เป็นห่วงแล้ว
แม่จะคิดยังไงถ้ารู้ว่าเราค้างด้วยกันที่ฮวาบน
ฉันก็ยังว่ามันพิลึกอยู่ดี ถ้าเราแยกกันเดินกลับบ้าน
ทำตามที่ฉันบอกเถอะ อย่าให้แม่ต้องห่วง
- กลับบ้านไปเลย - ก็ได้
- พักเยอะๆ นะ - เหมือนกัน
แม่ พี่กลับมายัง
ไม่รู้สิ ไม่ได้โทรมา
(มิลมยอนต้นตำรับจากปูซาน)
ว่าแต่ แม่ไม่รู้สึกถึงลางร้ายเหรอ
ทำไม มีอะไรเป็นลางร้าย
สังหรณ์ว่าไปสัมภาษณ์แล้วจะไม่ได้เรื่อง
ทำไมล่ะ พี่เขาติดต่อแกมาเหรอ
ไม่เลย
แต่พี่บอกแม่ว่าเอาไว้กลับบ้านค่อยคุย
ตอนจะไปยังพูดอยู่เลย ว่าจะย้ายไปอยู่ที่โน่นถาวร
งั้นมีอะไรต้องคุยอีก
ยัยนั่นแค่ไม่ยอมบอกเราว่าสัมภาษณ์แล้วเป็นไง
เหมือนกับที่ผมทำตอนสอบข้าราชการไม่ติด
นี่ว่าพี่สัมภาษณ์ไม่ผ่านแน่เลย
อย่าพูดมาก ไว้พี่เขากลับมาค่อยถามก็ได้
มาถึงแล้วก็รู้เองนั่นแหละ
เอานี่ไปทิ้ง
นี่พลาสติก
ส่วนนี่กระป๋อง
สวัสดีครับ คุณป้า
อ้าว
ยังตากผ้าตรงนี้ได้มั้ยเนี่ย
ได้สิครับ นี่มันดาดฟ้าบ้านคุณป้า
ใช่สินะ
วันก่อนขอบคุณมากนะที่เล่นงานพี่สามีให้
ถ้าเปิดคลินิกอีกเมื่อไหร่ ฉันไปจะอุดหนุนทำหน้าแน่ๆ
ไม่เลยครับ อย่างคุณป้าไม่มีอะไรต้องทำ
อย่ามายอ
ผมพูดจริงๆ นะครับ
เครื่องหน้าคุณป้าสมดุลเข้ากันทุกอย่างแล้ว งดงามตามธรรมชาติมากๆ
ตายละ ปากหวานกับผู้หญิงเก่งจริงๆ
ถ้าฮานึลอยู่บ้าน ป้าจะชวนลงไปกินผลไม้ข้างล่างละ
แต่พอลูกไม่อยู่ เดี๋ยวลงไปแล้วจะกร่อย
เขาไปไหนเหรอครับ
เมื่อวานไปฮวาบนจ้ะ ยังไม่กลับเลย
ไม่รู้จะค้างอีกคืนรึเปล่า
ว่าแต่ว่า เอาไว้มากินเนื้อย่างด้วยกันนะ
- ครับ - มีอะไรก็ไปทำเถอะ
นี่ ฮานึล อยู่ไหนน่ะ
ฉันเหรอ อยู่บ้านสิ
อยู่บ้านจริงดิ
เสียงดังลั่นขนาดนั้น
เสียงทีวีไง
อ๋อเหรอ
เด็กไม่ดี!
แอบมาเล่นเกม ไม่ยอมกลับบ้าน
โอ๊ย เจ็บนะ
เดี๋ยวนี้เรียกที่นี่ว่าบ้านเหรอ
ทำไมไม่ยอมกลับบ้าน
กลับแล้ว แล้วก็ออกมาอีกรอบ
จริงดิ
ก็ได้
เยี่ยม จัดมาเลย
ได้ มาเลย
ไง พอใจยัง
กลับบ้านกันได้แล้วเนอะ
อ๊ะ
มีอะไรอีก ทำไมต้องทำหน้าเหวอ
ก็คือว่า…
อยู่กับนายแล้วมันสนุกจริงๆ ละมั้ง
ทั้งที่เกมเซนเตอร์ คาราโอเกะ ไพ่โกสต๊อป ไม่เคยรู้มาก่อนว่าสนุกได้ขนาดนี้
แล้วไง
แล้ว… ก็เลยคิดว่า อยากสนุกอีกหน่อยก่อนจะกลับบ้าน
เหรอ มีที่อยากพาไป ไปปะ
ที่นี่เหมือนเดิมเป๊ะเลย
จำได้รึเปล่า เมื่อก่อนเราแข่งกันตรงนี้ ดูว่าใครจะไปถึงห้องก่อน
จะลืมได้ยังไง
นี่ ไปดูบนห้องเรียนเลยดีกว่า
ที่ห้องเหรอ ขึ้นตึกได้เหรอ
สนอะไรล่ะ ถ้าโดนจับได้ค่อยเผ่น เธอวิ่งเร็วอยู่แล้ว
- จิ๊ - ไปกันเลย
ฉันถึงก่อนแน่
ไม่มีทาง
เริ่มระลึกความหลังเหมือนกันมั้ย
ใช่สิ
เอ้า นี่โต๊ะฉัน
โต๊ะฉันอยู่ตรงนี้
เมื่อก่อนนั่งเรียนท่านี้ตลอดเลย
พูดอะไรไม่รู้เรื่อง เธอนั่งแบบนี้ต่างหาก
"ต้องท่องหนังสือ! เข้มแข็งไว้!"
ฮ่า ฉันไม่เคยเป็นงั้นซะหน่อย
เฮ้อ
- จองอู - หือ
นายจะอยากทำอะไร ถ้าย้อนเวลากลับเป็นนักเรียนได้
ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ไม่เคยคิดมาก่อนเลย
แล้วเธอล่ะ
ฉันอยาก…
กลับไปสอบซีแซทใหม่ ผลสอบรอบนั้นไม่ได้แสดงความสามารถเต็มๆ
ก็สงสัยมาตั้งแต่ตอนนั้นแล้วนะ
ทำไมถึงทำได้ไม่ดี
เธอเป็นที่หนึ่งตอนสอบซ้อมซึ่งยากกว่านั้นอีก
วันนั้นฉันป่วยหนัก
ปวดไปหมดทั้งร่างเลย
ที่จริงหลังสอบก็สังหรณ์แล้วละว่า จะไม่ได้เข้ามหาลัยในฝัน
(มหาวิทยาลัยฮันกุก)
(กำลังเรียกผลคะแนน)
(ผลการสอบเข้าโรงเรียนเตรียมแพทย์ มหาวิทยาลัยฮันกุก)
(นัมฮานึล ไม่มีชื่อของคุณ)
แต่ตอนรู้ผลฉันก็ยังใจสลายสุดๆ
ตั้งแต่เด็ก ทุกคนตั้งความหวังกับฉันไว้สูงมาก
ฉันถูกกดดันต้องทำให้ทุกคนพอใจเสมอ
แล้วไอ้ความกดดันแบบนั้น
ก็ยาวต่อเนื่องมาจนโต
ฉันเข้าใจนะ
เธอต้องสละอะไรในชีวิตไปเยอะมาก
วัยเด็กทั้งหมด การใช้เวลากับเพื่อนๆ
การได้มีความรัก งานอดิเรก ทุกเรื่อง
เธอยอมทิ้งทุกอย่างแล้วเรียนอย่างหนัก เพราะงั้นก็ต้องเสียใจมากอยู่แล้ว
นี่
มัวคิดอะไรอยู่เนี่ย
ไม่มีอะไร ไปกันเถอะ
ตอนนี้กลับบ้านได้แล้วเหรอ
เธอตั้งใจเลี่ยงไม่ยอมกลับบ้าน
โอ๊ะ
ไม่รู้จะบอกที่บ้านยังไง ว่าไม่ได้สัมภาษณ์งานใช่มั้ยล่ะ
ถึงได้อยู่นอกบ้านไม่ยอมกลับ
รู้ได้ไงน่ะ
ฉันว่าฉันเริ่มเข้าใจเธอละ
เธอเข้มงวดกับตัวเองเกินไป
ไม่ต้องไปห่วงคนอื่นหรอก ดูแลตัวเองก่อน
คนเราต้องอยู่ไหวในวันนี้ถึงจะผ่านวันพรุ่งนี้ไปได้
เมื่อกี้ถามใช่มั้ยว่า ถ้ากลับไปเป็นนักเรียนได้อยากทำอะไร
ใช่ ฉันถาม
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้
ฉันสงสารเธอตอนเป็นนักเรียนมาก
ก็เลยอยากกอดเธอ…
เอ้ย!
มีใครอยู่ในนี้รึเปล่า
เอ้า
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เขาเป็นแค่โปรตีน งั้นทำไมหัวใจฉัน…
- "โปรตีน" อะไร - อุ๊ย ตกใจ
"หัวใจ" อะไร
ตกลงพูดอะไร โปรตีนมันดีต่อหัวใจเหรอ
ไม่ๆ ไม่ใช่ค่ะ
กลับมาแล้วเหรอพี่ สัมภาษณ์เป็นยังไง
เอ่อ คือว่า…
ฉันไม่ย้ายไปฮวาบนละ
ทำไมล่ะ ไม่ผ่านเหรอ
ใช่ สัมภาษณ์แล้วไม่ได้เรื่อง
แล้วฉันเองก็ยังไม่พร้อม
อยากขอพักต่ออีกหน่อย ได้มั้ยคะ
ได้สิ
แม่ไม่ได้อยากให้หนูไปที่นั่นตั้งแต่ต้น
เหมือนกัน พี่ไม่อยู่แล้วใครจะให้เงินใช้
หางานในโซลดีกว่า มีโรงพยาบาลตั้งเยอะแยะ
โอเค เข้าห้องก่อนนะ
ฮื่อ
เอ้า ง่ายกว่าที่คิดแฮะ
ไม่น่าโอ้เอ้อยู่นอกบ้านตั้งนานเลย
ทั้งแม่กับน้องตื่นรอฉัน
อะไรนะ แล้วเป็นไง
ฉันบอกความจริงไปแหละ
เก่งมาก เธอฉลาดนะที่เข้าใจฉันทันที
ฝันดี
ฝันดีเหมือนกัน
(พี่คยองมิน)
พี่ ว่าไงฮะ
ไง จองอู พรุ่งนี้ว่างรึเปล่า
- พรุ่งนี้เหรอ - พอดีมีเรื่องจะบอก
เจอกันที่ร้านกาแฟข้างโรงพยาบาลนะ บาย
หวัดดี
นี่อะไร
กล้องสายลับที่เจอจากคลินิกนาย
หมายความว่าไง
เมื่อสองวันก่อนฉันไปที่นั่น เพราะจะไปเอาเอกสารให้นาย
ก็เลยเจอเข้าตอนนั้นแหละ
ใครจะทำอะไรแบบนี้
(อนาคตเปี่ยมหวังเคียงข้างประชาชน)
เขาซ่อนกล้องไว้เกือบทุกแห่ง
จับตาดูผมทุกฝีก้าว
ใครจะทำอะไรแบบนั้นกัน
เจอรอยนิ้วมือรึเปล่าครับ
เราจะส่งไปให้ทางเอ็นเอฟเอสตรวจทันที
ช่วยกลับไปดูที่คลินิกอีกทีด้วยนะครับ เผื่อผมเก็บมาได้ไม่หมด
ได้ครับ
ไม่อยากเชื่อเลยนะ
ที่จริงผมดีใจนะที่มีเรื่องแบบนี้
ผมรู้สึกหมดหวังเวลาตอนที่ทุกอย่างดูติดขัดไปหมด
อย่างน้อยตอนนี้ก็มีเบาะแสให้สืบ
เขาคงต้องสืบพฤติกรรมพนักงานทุกคน
ต้องเจออะไรสักอย่างแน่
คิดว่ากล้องพวกนี้เกี่ยวกับเหตุที่เกิดด้วยเหรอ
ก็น่าจะเกี่ยวนะ
ว่าแต่ว่า
ทำไมเพิ่งมาบอกผมเรื่องที่เจอกล้อง
เมื่อวานก็ไปหานายที่บ้าน แต่นายออกไปแล้ว
ไม่ใช่เมื่อวานสิ
ทำไมไม่รีบบอกผมตั้งแต่ตอนเจอกล้อง
อ๋อ
ตอนแรกไม่คิดว่ากล้องมันเกี่ยวอะไรกับเหตุนั้น
คิดว่าแค่ติดไว้แกล้งๆ ขำๆ
เลยไม่ได้รีบบอกนายแต่แรก
แต่นั่นแหละ ถ้าพี่ไม่ไปเจอ ผมก็คงไม่มีทางรู้ ขอบคุณนะครับ
- ไม่เป็นไรเลย - อ้อ
- พี่น่าจะโทรหาฮานึลหน่อยนะ - อะไรนะ
ก็พี่เล่นพูดเสียเขาพลาดการสัมภาษณ์งาน
อย่างน้อยก็น่าจะขอโทษกันหน่อย
จองอู
นายชอบสาวคนนั้นเหรอ
ชอบฮานึลใช่ไหม เพราะดูแล้วเหมือนใช่
ก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกัน
แล้วก็ไม่เห็นเหตุผลที่ต้องบอกพี่
ก็จริง ไม่จำเป็นต้องบอก
แต่ถ้านายมีใจให้เขาจริงๆ ฉันจะผิดหวังกับตัวนายนะ
ตอนนี้นายยังไม่ควรมีความสุข
(บาร์ไชโยโห่ชีวิต เบียร์สด)
เล่ามา ที่ฮวาบนเป็นไง
ก็ ไปขี่จักรยานกัน
ขี่จักรยาน
แล้วก็ไปกิน
กินกัน
แล้วก็ดื่มเบียร์กัน
งั้นก็เรียบร้อยสินะ
อุ๊ยตาย อะไรเรียบร้อย
สารภาพมา ทำไมต้องทำเป็นเหวอ
สารภาพกะผีสิ
บอกแล้วว่าเราเป็นแค่เพื่อนกัน
แน่ใจเหรอว่าจะไม่รู้สึกอะไร
ต่อให้ค้างคืนในโรงแรมด้วยกัน
- ชะงักอีก - อะไรนะ
ตกลงไปนอนโรงแรมจริงๆ เหรอเนี่ย
ค้างคืนด้วยเหรอ
เปล่าเลย ขึ้นรถไฟเที่ยวสุดท้ายกลับมา
ฮานึล บ้าไปแล้ว
จะค้างคืนหรือรถไฟเที่ยวสุดท้ายก็ไม่ต่างกันหรอก
ที่แน่ๆ คือหมอนั่นมีใจให้เธอ
- มันไม่ใช่อย่างนั้น - ต้องใช่สิ
ผู้ชายน่ะนะ ไม่มีหรอกที่จะทุ่มเทเวลา หรือไปสนใจอะไรกับคนที่ตัวเองไม่ได้ชอบ
แต่ยิ่งรู้สถานการณ์ของเขา นี่ก็ไม่แน่ใจว่าควรจะเชียร์ไหม
แต่ไม่ว่ายังไง แน่ใจมากว่าเขาชอบเธอ
- พูดไปเข้าใจมั้ยเนี่ย - จะเชื่ออะไรก็ตามใจ
เฮ้อ
เพื่อนแบบใดตั้งใจทำเพื่อนขายหน้า
ฮานึล!
เล่ามาเร็วๆ ไปเที่ยวไหนกันมาบ้าง
ด่วนๆ
(มิลมยอนต้นตำรับจากปูซาน)
เอาจริงๆ
ฉันก็สงสัยเหมือนกัน
เขาไปหาฉันถึงที่นั่นทำไม
เธอช่วย
อยู่กับฉันก่อนได้มั้ย
พูดอย่างนั้นหมายความว่าอะไร
ฉันสงสารเธอตอนเป็นนักเรียนมาก
ก็เลยอยากกอดเธอ…
ทำไมถึงพูดจาแบบนั้น แล้วทำให้ฉันรู้สึก…
จองอู
ฮานึล
มีอะไรเหรอ
คือว่า มีเรื่องอยากจะถาม
พักให้หายเหนื่อยก่อน ฉันไม่หนีไปไหน
นาย…
ทำไมถึงใส่ใจฉันขนาดนี้
อะไรนะ
สมัยเรียนม.ปลาย นายทำนิสัยเป็นเด็กๆ แล้วก็ใจร้ายใส่กัน
งั้นทำไมถึงมาพาฉันไปเกมเซนเตอร์ ไปซกโช กลับไปเยี่ยมโรงเรียนด้วยกันอีก
ทำไมถึงมาสนใจใยดีฉัน
ทำไมจู่ๆ ก็…
คว้ามือฉันเอาไว้
ทำไมถึงขอให้ฉันอยู่ด้วยต่อ
ทำไมถึงไปหาที่ฮวาบน
เป็นห่วงฉันใช่ไหมล่ะ
มันจริง
ใช่มั้ย
บอกตรงๆ…
ตอนนี้นายยังไม่ควรมีความสุข
บอกตรงๆ ว่าอะไร
บอกตรงๆ…
ฉันไม่ได้มีใจให้เธอเป็นพิเศษ
แค่ทำดีด้วยเพราะเห็นเป็นเพื่อนกัน
ขอโทษนะที่ทำให้เข้าใจผิด
ต่อไปจะระวังกว่านี้
เอ่อ คือว่า…
นี่…
เราได้ยิน…
ที่ไหนล่ะ
กินหมูสามชั้นกันอยู่สินะครับ
ทำไมไปกินหมูย่างที่ดาดฟ้า ทำไม
เราก็กินของย่างกันบนนั้นทุกที
ถึงอย่างนั้น
เดี๋ยวนี้บนนั้นมีคนมาเช่าแล้ว
เพราะงั้นทำไม…
คือว่า…
จองอูก็ตกลงจะมากินด้วยกัน
เราถึงได้ขึ้นไปกินข้างบนไง
แบบนี้ไม่ดีละ
ดันเป็นพยานการโดนเทเต็มๆ ทำไงดี
พูดอะไรของแก
อย่าคิดเองเออเอง
ลูกไม่ได้โดนเทซะหน่อย
เพราะไม่ได้สารภาพรักตั้งแต่ต้น
พูดแค่เขาคือคนที่พาไปซกโช
แล้วก็จับข้อมือไว้
ก็เลยถามว่าทำไมถึงทำอย่างนั้น
ก็แล้วทำไมพี่ถามเขาแบบนั้นล่ะ
พี่ไปถามเพราะนางชอบเขา
เนี่ยดูออก
พี่เราชอบเขาเต็มๆ
เพราะงั้นนี่ก็นับว่าโดนเทแหละ
พูดอีกก็ถูกอีก โดนเทกระจาดเลย
จบปิ๊ง
เข้าห้องไปนอนร้องไห้แน่เลย
ผิดทั้งคู่แหละ
ลูกฉันไม่ได้โดนปฏิเสธ
ให้ตาย
แล้วตานั่นทำตัวแบบนั้นทำไม
มาทำตัวดีๆ กับผู้หญิง ตามไปถึงฮวาบนทำไมถ้าไม่ได้มีใจ
เดี๋ยวนะ
เขาไปค้างคืนด้วยกันรอบสองเหรอ
ก็รอบแรกไปซกโชด้วยกันมาแล้วไง
จริงด้วย ค้างคืนด้วยกันอีกแล้ว
จองสองห้อง สองห้องโว้ย
แล้วนี่ก็ไม่ได้มีใจให้นายนั่น
ถามเพราะชีวิตมันน่าเบื่อเฉยๆ
ทุกคนช่วยสนใจเรื่องตัวเองได้มะ
- ได้จ้ะ - ได้ๆ
หน้าแตกหมอไม่รับเย็บเลยเรา
แบบนี้ไม่ใช่ละ
นี่มันไม่ถูก
นี่เรามัน…
อรุณสวัสดิ์ครับผม
เห็นว่าจะชวนกินเนื้อย่างกันใช่มั้ยครับ
อุ๊ย ฝุ่นจับเขรอะเลยนะนั่น
- ฝุ่นเต็มไปหมด - จริงด้วยครับ
อ้าว ตรงนั้นก็มีฝุ่นอีกหย่อม
ขอตัวก่อนนะครับ
นั่นก็มีฝุ่นอีกนั่นแหละ
โอ๊ย ครับๆ ไปแล้วครับ
เวรกรรม
วัตถุดิบหมด ทำอะไรให้กินไม่ได้
ผมจะเข้าไปตรงห้องสมุด
วันนี้ปิด
(ปิด)
(ไร่แฮบยอล - ร้านผักโฮป)
แหงสินะ วัตถุดิบหมด
- สวัสดีค่ะ - สวัสดี
กินอะไรดีนะ
(ข้าวปั้นไส้เบคอนทูน่า)
โห โชคดีจังเรา
เฮ้อ หรือถึงคราวต้องย้าย
เดี๋ยวก่อน
ฉันว่าเมื่อวานฉันคงเสียสติไปน่ะนะ ไม่สิ คือเสียสติไปจริงๆ นั่นแหละ
อย่างที่นายรู้ ช่วงนี้สติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว
คิดอะไรสมองก็ไม่แล่น
นั่นแหละ อย่าเข้าใจฉันผิดนะ
ไปก่อนละ
หวังว่าเรื่องนี้คงไม่ทำให้เข้าหน้ากันไม่ติดนะ
แหงอยู่แล้ว ไม่มีทาง
ไปนะ
ทำไงถึงจะจับได้ล่ะเนี่ย
ว้าย ตัวอะไร
ไปไกลๆ เลย!
- คุณครับ - แมลงเกาะ!
- นิ่งก่อน - แมลงเกาะ!
ใจเย็นๆ
จับแมลงเก่งจังเลย
ขอบคุณครับ
(คลินิกสูตินารีเวชโฮป)
"อีฮงรัน" เหรอ
เรารู้จักกันด้วยเหรอคะ
อะไรกันเนี่ย
ทั้งหลงคิดไปเองจนทำเรื่องกร่อยไปหมด
แต่จะหลบหน้าหมอนั่นไปตลอดก็ไม่ได้
เจอคราวหน้าคงต้องทักตามปกติ
โอเคแหละ หนูทำได้
ทำได้…
ไม่ ทำไม่ได้
อ้าว ไปสายแล้วเนี่ย
นี่ ฮานึล
ทำไมไม่รักษาคำพูด ไหนว่าจะไม่ทำให้กร่อย
ก็…
อยากทำเหมือนทุกอย่างปกติอยู่หรอก แต่อดรู้สึกหน้าแตกไม่ได้นี่นา
พอดีไม่ค่อยมีเพื่อนเลยไม่รู้ว่าเส้นแบ่งอยู่ตรงไหน
แยกไม่ออกว่าอะไรคือมิตรภาพอะไรคือความรัก
ฉันเลยอายมากที่เข้าใจนายผิด จนตัวเองหน้าแตกยับเยิน
ฮานึล
เหตุผลที่
ตอนนี้ฉันเปิดใจจริงๆ ยังไม่ได้
เพราะฉันไม่มีสิทธิ์จะคิดแบบนั้น
เพราะงั้น เธอไม่มีอะไรต้องอายเลย
ขอทาง! เหตุฉุกเฉิน!
ขอโทษ ขอทางหน่อย
เขาตกบันได
หัวแตกหนักเลย แย่จริง
หวังว่าเขาจะไม่เป็นไรนะ
ตอนนี้อาการของโรคยังไม่ดีขึ้น
กว่าจะหายจะต้องใช้เวลา ค่อยเป็นค่อยไปแล้วกันนะครับ
แต่แค่นี้คุณก็รับมือได้ดีมากแล้ว
ค่ะ
ว่าแต่
หลังอุบัติเหตุกับรถบรรทุกแล้ว มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปหรือเปล่า
ตัวอย่างเช่นฝันเห็นอุบัติเหตุเดิมซ้ำๆ
หรือระวังตัวตลอดเวลา รู้สึกเครียดทุกวัน
โชคดีที่ฉันไม่มีอาการเหล่านั้นค่ะ
ค่อยโล่งใจหน่อย
หลังเจออุบัติเหตุครั้งใหญ่ๆ คนจำนวนไม่น้อยจะเป็นพีทีเอสดีกัน
ตัวอย่างเช่นอุบัติเหตุรถชนหรือตกจากที่สูง
เพราะตัวคุณเองก็เป็นหมอคงจะชินกับเรื่องแบบนี้
แต่อุบัติเหตุทางการแพทย์อาจ…
- อุบัติเหตุทางการแพทย์เหรอคะ - ครับ
แพทย์หลายคนที่เจออุบัติเหตุ ทางการแพทย์มักจะเป็นพีทีเอสดีตามมา
อาจจะรู้สึกหายใจไม่ค่อยออก หรือหน้าซีดเมื่อก้าวเข้าห้องผ่าตัดอีกครั้ง
อาจจะมือสั่นเวลาต้องจับอุปกรณ์ผ่าตัด
หรือแค่เห็นเลือดก็ใจสั่นแล้ว
เหมือนพวกเขายังติดอยู่ในอดีต
เข้าใจแล้วค่ะ
เหตุผลที่ตอนนี้ฉันเปิดใจจริงๆ ยังไม่ได้
เพราะฉันไม่มีสิทธิ์จะคิดแบบนั้น
ผมฝันร้ายอยู่บ่อยๆ
ในฝันนั้น
ผมพยายามช่วยชีวิตคนไข้สุดความสามารถ
แต่ในฝัน
คนไข้ตายทุกครั้งไป
ผมย้อนกลับไปสู่เหตุการณ์ครั้งนั้นทุกคืน
ผมทั้งเกลียดและโทษตัวเอง ที่ไม่อาจช่วยชีวิตคนไข้ได้
ตอนนี้นายยังไม่ควรมีความสุข
คำของเขาอาจจะยิ่งแทงใจ…
เพราะลึกๆ แล้วผมก็รู้สึกแบบเดียวกัน
ดังนั้น…
(ฮวาบน)
ผมจะไปช่วยปลอบใจใครได้ด้วยเหรอ
มันถูกแล้วเหรอ…
ที่ผมจะไปห่วงใยใครคนอื่น
ผมจะไป…
ฮานึล เป็นอะไรไป
มีอะไรเหรอ
นายคงปวดใจมากสินะ
ไม่เป็นไรนะ
แล้วทุกอย่างจะเรียบร้อย
ฉันรับรู้ถึงความเจ็บปวดของเขา
ราวกับเป็นความปวดใจของตัวเอง
ฉันรู้สึกถึงความเศร้า
ที่แผ่ซ่านอยู่ในใจเราชั่วขณะนั้น
ฮานึล
ฉันยังไม่มีสิทธิ์จะมีความสุข
แต่เมื่อกี้…
ฉันคิดถึงเธอนะ
(หัวใจหมอไม่มอดไหม้)
เอาจริง ฉันยังเข้มแข็งได้เพราะเธอ
นี่มันเป็นอะไรที่มากกว่าแค่มิตรภาพ
แต่ก็ยังพูดได้ไม่เต็มปากว่าฉันมีใจให้นาย
เธอเหมือนยาหมอสั่ง
ไงนะ คิดเหรอว่าทำงั้นแล้วฉันจะใจเต้น
เราไปค้นที่คลินิกแล้วแต่ไม่พบกล้องเพิ่มเลยครับ
จองอู เป็นยังไงบ้าง
น้องชายฉันเห็นคนที่ตามนายขึ้นดาดฟ้าไป
แกเป็นใคร มาตามฉันทำไมวะ
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์