(หัวใจหมอไม่มอดไหม้)
งอกแบบนี้ถือว่าสูงยัง
- สูงมากเลยเนอะ - สูงแล้ว
- ต้นของหนูสูงมากเลยจ้ะ ซอยอน - แล้วของหนูล่ะ
ทุกคนรู้สึกยังไงจ๊ะที่ได้ปลูกต้นถั่วแดง
- ชอบมากเลย - เจ๋งสุดๆ
จีอัน ของหนูสูงแค่ไหนแล้ว
ครูคะ
ทำไมต้นถั่วของเขายังไม่งอกเลย
มันผิดปกติตรงไหนเหรอ
เดี๋ยวนะจ๊ะ
(ยอจองอู)
จองอูจ๊ะ
อีกเดี๋ยวต้นถั่วแดงของหนูก็จะงอกเหมือนกัน
อดทนรอก่อนนะ
ครับ คุณครู
จากเมล็ดถั่วแดงหลายสิบเมล็ด ของผมเป็นเมล็ดเดียวที่ไม่งอก
ผมเรียกมันว่า "เหตุถั่วแดง"
เป็นความล้มเหลวครั้งแรก
เท่าที่จำได้ในชีวิต
(ยอจองอู)
ผมพยายามเอาถ้วยไปวางในที่แดดส่องถึง
พยายามรดน้ำบ่อยกว่าเพื่อนคนอื่นๆ อีก
- หนังสือ - หนังสือ
- นักเรียน - นักเรียน
- สวย - สวย
- แต่ถั่วแดงของผม… - สวย
สวย
ก็ยังไม่ยอมงอกออกมา
- ไปพักกันหน่อยดีกว่าจ้ะ - โอเค
- เดี๋ยวก็โตแหละ - ใช่
จองอู
น่าสงสารจัง
ถั่วแดงไม่ยอมงอกใช่มั้ยล่ะ
นายต้องผิดหวังน่าดูเลย
ไม่นะ ฉันไม่เป็นอะไร
อันที่จริง ฉันไม่ชอบปลูกถั่วแดงหรอก
- จริงเหรอ - จริง
ถั่วแดงเป็นถั่วที่ฉันชอบน้อยที่สุด
ถ้าวันไหนใส่ถั่วแดงมา ฉันไม่ยอมกินข้าวเลยละ
ฉันไม่จำเป็นต้องมีถั่วแดงในชีวิต
ฉันไม่ร้องไห้เพราะเรื่องถั่วโง่ๆ หรอก
วันนั้นผมร้องไห้ขี้มูกโป่ง
เพราะปลูกถั่วโง่ๆ ไม่ขึ้น
ผมรู้สึกโดดเดี่ยวเศร้าสร้อย
กลับบ้านพร้อมปาดน้ำตาเม็ดโตเท่าถั่วแดง
(ผลการเรียน)
เฮ้อ
เซ็ง
จะพูดยังไงล่ะเนี่ย
โอ๊ย
อ้าว คุณแม่ จะไปไหนเหรอครับ
แม่จะไปลอสแองเจลิสกับคุณพ่อที่ไปประชุม
เราจะไปกันหนึ่งสัปดาห์ อยู่กับแม่บ้านนะ
ครับ
นั่นอะไร
อ๋อ ใบเกรด
แต่ เกรดตกจากเดิม
ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าจะได้เกรดต่ำขนาดนี้
แค่ทำให้ดีอย่างที่เคยทำมามันยากนักหรือไง
การใช้ชีวิตด้วยความล้มเหลวจะมีประโยชน์อะไร
- ขึ้นห้องไปอ่านหนังสือเลยไป - ครับ
เดินทางดีๆ ครับ
ความผิดนัมฮานึลแท้ๆ เลย
(บันทึกการสังเกตต้นถั่วแดงประจำวัน)
นั่นเป็นตอนที่ผมเพิ่งคิดได้
ชีวิตคนเราก็เหมือนต้นถั่วแดง
จะต้องมีอะไรที่ผมควบคุมไม่ได้
กลับก่อนนะคะ
ลบรอยนิ้วมือเราให้ด้วยค่ะ
ต่างจากความสุขซึ่งบางทีอาจไม่ชัดนัก…
ความโชคร้ายจะเกิดในชีวิตอย่างชัดแจ้งเสมอ
ไอ้เวร
จู่ๆ ชีวิตของผมก็ตกต่ำสุดๆ ในชั่วพริบตา
และความล้มเหลว ก็มาพร้อมกับความเปลี่ยวเหงาเสมอ
(คุณแม่)
ผมไม่อยากเสียหน้า จึงแกล้งทำเป็นไม่มีอะไร
หวัดดีฮะ แม่
พ่อเขากำลังจะขึ้นเป็นประธาน สมาคมโรคหัวใจอเมริกา
อย่าทำให้ความพยายามของพ่อสูญเปล่า
ความจริงก็คือผมโหยหา อยากได้ครอบครัวที่ใส่ใจกับผม
พี่คยองมิน ผมไม่ได้ทำจริงๆ นะ!
ผมโหยหาคนที่พร้อมจะเชื่อผม
แต่แล้ว
ก็ยังโดนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด
วันคืนของผมยังคงมืดมนหมดหวัง
จะมีวันที่ผมกลับมาเป็นปกติได้เหรอ
จะมีวันไหนที่ผมมีความสุขกับค่ำคืนปกติๆ ได้อีกไหม
(หัวใจหมอไม่มอดไหม้)
ปากกาลูกลื่นเหรอ
เอ๊ะ ทำไมกดไม่ออก
- ทำอะไรอยู่ - โอ๊ยแม่!
ตกใจหมดเลย
มาทำอะไรในนี้ เดี๋ยวนี้สนิทกันขนาดนั้นแล้วเหรอ
ไม่ใช่นะ
แล้วนายล่ะเข้ามาทำไม
ขึ้นมาเอาผ้าห่มคืนแล้วก็เจอพี่อยู่เนี่ย
พี่แค่ขึ้นมาหายใจ
ประตูเปิดค้างไว้ เลยเดินมาปิดให้
งั้นก็น่าจะแค่ปิดประตู
มานั่งจ้องปากกาแท่งนั้นทำไม
อะไร
"อยากเห็นหน้าจัง แต่นายไม่อยู่บ้าน" งี้อ่อ
- จะเขียนโน้ตทิ้งให้เขาเหรอไง - ไอ้น้องเวร…
- นี่มันกล้องสายลับไม่ใช่เหรอ - ไงนะ
จริงด้วย มีเลนส์ถ่าย
คนเรามาแอบถ่ายอะไรกันทำไม
อันที่จริง
ในคลินิก มีคนแอบอัด…
จองอู อยู่ไหนน่ะ
(กล้องวงจรปิดนิรภัย สามแยกดาซันดง)
ผู้ต้องสงสัยโดนรถชนแล้ววิ่งเข้าซอยไป
แต่กล้องวงจรปิดในซอยนั้นเสียอยู่
เราจึงตามดูต่อไม่ได้ว่าเขาไปทางไหนแน่
และ
สถานีตำรวจย่อยแถวบ้านคุณ เพิ่งส่งภาพจากกล้องหน้ามาให้
เดือนที่แล้วมีตีนแมวเข้าบ้านไม่ใช่เหรอ
ใช่ครับ
มีภาพผู้ต้องสงสัยติดอยู่ ในกล้องหน้ามอเตอร์ไซค์ที่ขับผ่านมา
เอ่อ…
ไม่ถึงกับฟันธงได้ แต่…
ดูแล้วเป็นคนเดียวกันใช่ไหม
ครับ รูปร่าง ความสูง และท่าเดินคล้ายกันมาก
เราคิดว่าเป็นคนคนเดียวกัน
อีกอย่าง นี่เป็นกล้องที่ผู้ต้องสงสัยทำตกเอาไว้
เป็นรุ่นเดียวกับที่เจอจากคลินิกคุณ
สายสืบคิม
- ครับ - รบกวนดูนี่หน่อยครับ
ขอตัวนะ
จองอู
เอ้า ฮานึล มาทำอะไรที่นี่
ได้ข่าวว่านายมาอยู่ที่นี่ พอดีเลย
ฉันบังเอิญไปเจอเจ้านี่ใต้โต๊ะนาย…
นี่มันเรื่องอะไรกัน
วันนั้นเขาต้องซ่อนกล้องไว้ในห้องผมแน่
คิดว่าเขาแอบอัดภาพของผมเหรอ
ผมก็ไม่แน่ใจ
เราจะตรวจสอบให้ เดี๋ยวก็คงรู้
สายสืบคิม
เอ้า ว่ายังไง
คือ…
กล้องสายลับเสียหายนิดหน่อยครับ
มีน้ำซึมเข้าไป ไม่สามารถเรียกข้อมูลออกมาได้
งั้นก็ไม่มีทางรู้สินะ
คนแบบไหนจะทำแบบนี้ ทั้งซ่อนกล้องแล้วยังมาตามแอบดูอีก
เอ๊ะ เลือดออกเหรอ
- แค่ถลอกนิดหน่อย - ไม่นิดแล้ว ลึกอยู่นะ
นี่มันหนังศีรษะฉีกขาดแล้ว นายน่าจะไปอีอาร์
- ไม่เป็นไร ฉันห้ามเลือดไว้แล้ว - จะไม่เป็นไรได้ไง
ไปโรงพยาบาลกัน
เดี๋ยวสิ
- คุณยอจองอูครับ - ครับ
ศีรษะแตก 1.5 เซนติเมตรนะครับ เราใช้แม็กเย็บแผลเย็บให้แล้ว
- สมองกระทบกระเทือนรึเปล่าคะ - ไม่ครับ ไม่ต้องเป็นห่วง
- ต้องทำสแกนซีทีสมอง… - ไม่ต้อง
ไม่ได้โดนมาแรงขนาดนั้น
เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณมากครับ
กลับกันเถอะ
ร้องไห้ทำไมน่ะ
เพราะฉันสงสารนายน่ะสิ
แล้วนายจะทำยังไง
เมามารึเปล่าเนี่ย
อะไรเข้าสิงเนี่ย
นั่งก่อน เป็นอะไร
ตอนแรกฉันนึกว่าแค่การผ่าตัดไม่เป็นอย่างที่คิด
คิดว่านายก็แค่ซวยมากๆ เป็นคราวเคราะห์ของนาย
แต่นี่แปลว่าอาจมีคนตั้งใจใส่ร้ายนาย…
ยังอดทนเข้มแข็งขนาดนี้ได้ยังไง
อย่าร้องสิ
- เห็นเธอร้องไห้แล้วฉันจะ… - แล้วยังเรื่องความรู้สึกฉันอีก
ฉันรู้สึกแย่มากนะ
นายต้องเจอเรื่องอะไรตั้งเยอะ
เราจะทำยังไงกันดี
ได้ระบายแล้วรู้สึกดีขึ้นยัง
อาจจะเพราะเป็นซึมเศร้ามั้ง หลังๆ รู้สึกน้ำตาไหลง่ายมาก
สงสัยจะต้องกลับบ้านไปกินยา
นายพอจะรู้ไหมว่าคนร้ายน่าจะเป็นใคร
ทั้งคนที่แอบซ่อนกล้องในคลินิกและในห้องดาดฟ้า
นายสงสัยใครเป็นพิเศษรึเปล่า
มีอยู่คนหนึ่ง
วิสัญญีแพทย์ที่ร่วมผ่าในวันนั้น…
ยังคาใจฉันมาตลอด
ใช่ คนที่ควรจะมาให้การในศาล แต่ถอนตัวก่อนวันจริงแค่สองวัน
ใช่ จะตั้งกล้องก็ง่ายๆ เลยเพราะเขาทำงานที่นั่น
แต่เขาจะทำไปทำไม
ไม่รู้เลย
อย่าไปกังวลกับมันมาก
เดี๋ยวทุกอย่างก็คลี่คลายเอง
ความจริงจะเผยตัวออกมาจนได้ ถึงจะมาอย่างช้าๆ แต่ต้องมาแน่นอน
ไปจำคำแบบนั้นมาจากไหน
มาจากหนังเหรอ
- คิดว่าฉันเคยมีเวลาดูหนังที่ไหนล่ะ - อ้อ
เอาไว้เรื่องอะไรๆ คลี่คลายแล้วไปดูหนังกัน
ฉันก็อยากนั่งกินป๊อปคอร์นข้างๆ คนที่ชอบบ้าง
ไปกันเถอะ
โห
การพิจารณาคดีนัดที่สามในคดีฆาตกรรม
ทายาทคาสิโนมาเก๊าจะเริ่มขึ้นเช้าวันนี้
ผู้เขียนงานวิจัยจะมาเป็นพยานในศาล
- เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของนายแพทย์ยอ - บายค่ะ แม่
สวัสดีค่ะ
เรื่องเมื่อวันก่อนขอบคุณมากนะคะ
ไม่เป็นไร
ฉันจับแมลงปอได้เพราะคุณช่วยเลยทีเดียว
ฉันตื่นเต้นจนรีบเอาไปให้ลูกที่ยางพยอง
ไปไกลถึงนั่นเพราะเรื่องแค่นั้นเลยเหรอ
ใช่สิ
วันจันทร์ถึงศุกร์ลูกต้องอยู่กับคุณแม่ฉัน
แม่ฉันก็อยู่กับพวกคุณป้ามาตั้งแต่คุณพ่อเสีย
คิดสิว่ามันน่าเบื่อแค่ไหน
ที่เด็กห้าขวบซนๆ จะต้องอยู่กับคนแก่สามคน
ฉันรู้สึกแย่ตลอดเลยที่ลูกไม่มีเพื่อนเล่น
แต่ว่า ขอบคุณอีกทีนะคะ
ถ้าเจอแมลงอะไรอีกจับไว้เลยแล้วมาบอกฉันนะ
ขอตัวค่ะ
อะไรของเขา
นั่นมาให้การบ้านกันเหรอไง ทำไมถึงมาขอให้ทำเรื่องแบบนั้น
- สองคนนี้ - อุ๊ย ตกใจ
มาสนิทกันขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่
ไม่ได้สนิทกัน
แค่คุยกันเรื่องแมลงปอ พอดีมีอะไรนิดหน่อย
"มีอะไร" เหรอ
แบบมีอะไรกันชั่วคืนงี้
พูดเรื่องอะไรนะ
ไม่สิ ก็บอกแล้วว่าเรื่องแมลงปอ
ทำไมต้องตีความแบบนั้น
คิดอะไรต่ำๆ เองรึเปล่าเนี่ย
ไม่ใช่ซะหน่อย ก็หมอพูดกำกวมเอง
ถ้านี่กาแฟผมก็เอามาได้แล้ว ใส่น้ำเชื่อมรึเปล่า
ไม่ใส่
อันนี้ใส่มาแน่เลย
เอามานี่
แม่ฮะ
- หิวแล้ว - เดี๋ยวสิ
หมายความว่าไง ลูกน้อยหิวแล้ว
รอก่อนสิ
หนูอยากกินข้าวเหนียว
ปล่อยซะก่อนที่แม่จะโมโห
ไม่ปล่อยจนกว่าจะหุงข้าวเหนียวให้กิน
หยุดเลย
ก็ทำกินเองสิ!
แต่ผมทำกับข้าวไม่เป็น
ทำไม่เป็นก็ควรหัดทำ
ฉันยังต้องหัดทำกับข้าวเองเลย
- หาอะไรอยู่ - เตารีด
จำได้ว่าเก็บไว้แถวนี้นี่นา
เอาไปรึเปล่า
ผมจะเอาเตารีดแม่ไปทำไม
แกก็เคยเอาหม้อทอดลมร้อนไปขาย เพื่อจะได้ไปเที่ยวกับสาว
เราเลิกกันไปแล้ว
ผมสัญญากับตัวเองว่าจะไม่เอาของแม่ไปขายอีก หลังจากโดนแม่ทุบจนปวดไปสามชั่วโมง
ค้นใหม่ดีๆ สิ
หายไปไหนนะ
งอกขาแล้วเดินหายไปเองรึเปล่า
- ถอดมา - ไงนะ
บอกว่าให้ถอดมา ฉันจะรีดเสื้อให้
ไหงจู่ๆ พูดงี้
เสื้อนายยับยู่ยี่ในข่าวขึ้นศาลรอบที่แล้ว
มันดูไม่มีสง่าราศี
ฉันจะรีดให้เรียบเลย เพราะงั้นถอดมา
โอ๊ย ไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวสิ
ขออนุญาตถอดเองได้มั้ยครับ
ได้สิ ถอดมาเร็วๆ
โอเค
แปลกจัง
อะไรเนี่ย
หายไปไหน
หาอะไรอีก ยังไม่เจอเตารีดเหรอ
มันจะไปทำอะไรในตู้เย็น
ไม่ ไม่ได้หาเตารีด
เมื่อคืนจำได้ว่าเก็บ
ผัดปลากะตัก เนื้อตุ๋นซีอิ๊ว
แล้วก็กิมจิแตงกวายัดไส้ไว้
แต่ทุกอย่างหายวับไปหมดเลย
ไม่เอาน่ะ แม่ความจำเสื่อมแล้วเหรอ
ผมจะทำยังไงดี
ช่วยด้วย จะร้อง
ไอ้ลูกเวร
แน่ใจเหรอว่าแกไม่ได้แอบเอาไปกิน
แกเคยจิ๊กซี่โครงหมูหมัก
กิมจิผักกาดเขียวแล้วก็หอยเป๋าฮื้อไปให้แฟน
ฉันเดาถูก แกจิ๊กไปจริงๆ
ผมไม่ได้เอาไปนะ
บอกแล้วไงว่าเลิกกันแล้ว
ไอ้ลูกขี้ฮก
เจ็บนะ
- ไอ้เด็ก… - เจ็บจะตาย
- มันน่านัก - บอกว่าเจ็บ
อยู่ไหน
ฟิ้ว!
ว่าไงนะ
- จะว่ายังไง - แม่!
ไอ้เด็กเปรต
เห็นมะ เสื้อเรียบแล้วดูมั่นใจ หล่อขึ้นเยอะ
จริงเหรอ
เนคไทเบี้ยว
รีบมากินสิ
กินอะไร ไม่ได้คิดจะกินอะไรก่อน
ยังไงก็ควรจะกิน
รู้นี่ว่าถ้าท้องอิ่มจะทำให้ ระบบประสาทพาราซิมพาเทติกทำงาน
นั่นจะทำให้ใจนิ่งและเก็บอารมณ์ได้ดีขึ้น
เราจะเศร้ามากขึ้นถ้าเราเป็นเป้าโจมตีและหิว
เพราะงั้นรีบมากิน
ไม่เป็นไรจริงๆ
กินให้อิ่มแล้วอีกครึ่งชั่วโมงลงไปนะ ฉันจะไปด้วย
ไปไหน
ไม่ได้
ถ้าหมอนั่นตามไปแล้วซ้อมนายอีกล่ะ
ฉันไม่ได้โดนซ้อมตั้งแต่ต้น
ฉันไม่เป็นไรเพราะฉันแข็งแรงเหอะ
ถ้าเป็นเธอนะ ป่านนี้ไม่มีชีวิตรอดด้วยซ้ำ
รอดมาได้เพราะเป็นฉัน
- แต่นั่นแหละ ฉันจะไปด้วย - บอกว่าไปไม่ได้
- งั้นเป่ายิ้งฉุบ - นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ
เป่ายิ้งฉุบ!
โอเค เดี๋ยวเจอกัน
อย่าสิ ฮานึล
เฮ้อ ต้องออกค้อนสมชายด้วยนะเรา
สาบานเลยว่าผมไม่ได้เอาไป
กลับมาแล้ว
อ้าว เช้านี้ไปไหนมา
ก็ไปข้างนอก
มันขโมยอะไรอีก
เตารีดแม่หาย เครื่องเคียงที่เหลือจากเมื่อคืนด้วย
มันเป็นคนเดียวในบ้านนี้ที่จะทำแบบนั้น
หรือพี่ทำ
ฮะ
ไม่ต้องเลย อย่างกับฮานึลจะทำอะไรแบบนั้น
พี่เขาเป็นนักเรียนสอบได้ที่หนึ่งของประเทศ
แล้วก็สอบได้ใบประกอบโรคศิลป์ที่ยากแสนยากได้
แถมยังเคยทำงานเป็นหมอช่วยชีวิตคน ที่หนึ่งในสามโรงพยาบาลชั้นยอด
พี่เขาไม่ขโมยของเล็กๆ น้อยๆ อะไรงั้นหรอก
ทำไมจะทำไม่ได้
ความรักบังตาก็ทำได้ทั้งนั้นแหละ
วันนี้วันพิจารณาคดีของพี่ชายดาดฟ้า
พี่อาจเอาเตารีดไปรีดเสื้อให้เขา
เอาเครื่องเคียงไปให้เขากินรึเปล่าล่ะ
จริงปะจ๊ะ ลูก
จริงหรือไม่ที่…
พูดอะไรไร้สาระ
- หนูไม่ได้เอาไปหรอก - เนอะ
- ฮื่อ - เนอะๆ
ไม่ใช่ฉันย่ะ
หลบไปเลย ฉันไม่ได้เอาไป
เห็นมะ
ไม่ใช่ฝีมือพี่เขา
ก็ต้องเป็นแกแล้วละ
ผมไม่ได้เอาไป
- ผมไม่ได้เอาไป - ต้องเป็นแกสิ
- ผมไม่ได้เอาไป - อย่ามาโกหก เจ้าเด็กเลี้ยงแกะ
อุ๊ยตกใจ มีอะไร
- อย่าบอกนะว่าแม่เล่นจนเลือดกำเดาไหล - ไม่ได้ไหลเพราะโดนตี
แต่ลื่นล้มตอนหลบแม่
แต่ว่า พี่ไม่ได้เอาไปจริงเหรอ
อะไรของนายเนี่ย บอกแล้วว่าไม่ใช่
ก็ได้
ผมขึ้นไปดูข้างบนเอง
ห้าหมื่นวอน พอมั้ย
ให้ห้าหมื่นวอนที่เลือดกำเดาไหลเลยเนี่ยนะ
เอาสองเท่า
งั้นไปสารภาพกับแม่ก็ได้
แค่ขี้เกียจฟังแม่บ่น
- แต่ก็ไม่ได้อายอะไรหรอก - ก็ได้
เอาแค่ 50,000 วอนก็ได้ ยอมเพราะเป็นพี่หรอกนะ
โชคดีแค่ไหนมีผมเป็นน้อง
แล้วเรื่องกล้องแอบถ่ายมันยังไง ตำรวจว่าไง
ยังไม่แน่ใจ คิดว่ามีคนแอบเอาเข้ามา ตอนที่มีตีนแมวเข้าบ้านน่ะแหละ
- เรื่องแบบนั้นใครจะทำได้ - ไม่รู้เหมือนกัน
นี่ นายเคยเห็นใครน่าสงสัย
- มาด้อมๆ มองๆ แถวนี้รึเปล่า - อะไรนะ
มีคนมาตามจองอู ฉันเลยอยากรู้
ช่างเถอะ
อ้อ
จำได้ว่าเห็นผู้ชายคนหนึ่งตามเขาขึ้นไปที่ดาดฟ้า
อะไรนะ เมื่อไหร่
คิดว่าตั้งแต่วันที่พี่ชายดาดฟ้าย้ายมาเลย
โห เจ้าของร้านนี้ขี้โมโหไม่เบาเลยเนอะ
นั่นน้าผม
สวัสดีนะครับ
(มิลมยอนต้นตำรับจากปูซาน)
ไง ซูบอม นัดบอดเหรอ
ว่างทั้งเดือนนั่นแหละ
สวยรึเปล่าล่ะ
เออ บอกมาละกัน
ว่าแต่ หมอนั่นเป็นใคร มาปากเสียใส่พี่กับน้าฉัน
คนละคนนี่
ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้
ก็พี่เพิ่งถามเดี๋ยวนี้
ผมก็นึกว่ามันหลงขึ้นไป
หรือมาหากัน ไม่ได้คิดอะไรมาก
คนมาตามเขาทำไม
คิดว่าพวกคนมาเก๊าจ้างใครมาเก็บเขาเหรอ
พูดอะไรของนาย พูดมากหนวกหู
- ไปซะ - ไงเนี่ย
อาจอยากกำจัดเขาโดยไม่ต้องผ่านระบบศาล
เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว
จองอู อยู่ไหนแล้วน่ะ
ก็รอเธออยู่ไง
(มิลมยอนต้นตำรับจากปูซาน)
ฮานึล
ฉันว่าเราไม่ควรไปด้วยกันจริงๆ นะ
จองอู
กำลังจะต้องไปศาล บางทีอาจยังไม่ควรบอก
ทำไม มีอะไร
วันที่นายย้ายเข้ามา
น้องชายฉันเห็นคนเดินตามนายขึ้นไปบนดาดฟ้า
- อะไรนะ - ฉันกำลังจะลงไป
ไปคุยกันต่อหน้าดีกว่า
(คังจินซ็อก)
จองอู
หายไปไหนแล้ว
(คอกพยาน)
(จำเลย)
(ทนาย)
ยังไม่รับสายเลย
เกือบถึงเวลาแล้ว ทำไมถึงไม่รับนะ
ทุกท่าน โปรดยืนเคารพศาล
การพิจารณาคดีนัดที่สาม คดีฆาตกรรม
ทายาทคาสิโนจากมาเก๊า เริ่มพิจารณาไปแล้วเมื่อสิบนาฬิกาวันนี้
แต่ผ่านมาแล้วสามสิบนาที
ยังไม่มีวี่แววว่านายแพทย์ยอจะมาถึงศาล
จุดสนใจของการพิจารณาคดีวันนี้อยู่ที่
งานวิจัยทางการแพทย์ที่จำเลยยื่นนั้น
ศาลจะยอมรับให้เป็นหลักฐานหรือไม่
การพิจารณาคดีวันนี้ได้รับ ความสนใจอย่างมากเพราะผู้เขียนงานวิจัย
จะมาให้การในฐานะพยานด้วย
ได้ข่าวจากจำเลยหรือยัง
เขาอยู่ไหนนะ
ขออภัยครับ ศาลที่เคารพ
เรายังติดต่อจำเลยไม่ได้ รบกวนเลื่อนวันพิจารณาไปอีกหนึ่งวันได้ไหม
ขออภัยอย่างสูงครับ
ผมนำหลักฐานมา
ผมอยากขอยื่นหลักฐานชิ้นนี้
ไม่มีอะไรจะเป็นความลับได้ตลอดกาล
(คังจินซ็อก)
คังจินซ็อก
หมอคัง
ขอคุยด้วยหน่อย เปิดกระจกสิ
คุยไม่นานหรอก
อ้าว นี่ จินซ็อก
จินซ็อก! เป็นฝีมือนายใช่ไหม
เป็นอะไรรึเปล่าครับ ขอโทษนะ
ขอโทษจริงๆ
แกตั้งใจทำอะไรแน่
ทำไม
(กล้อง 03)
(เฮพาริน)
จับเขาได้เลย
ครับ ศาลที่เคารพ
และ…
ความจริงที่เราเฝ้ารออย่างสุดหัวใจ
ในที่สุดก็ปรากฏออกมา
มานั่นแล้ว!
นี่ข่าวนิวส์ไทม์ ข่าวเด็ดของวันนี้
เป็นเรื่องคดีฆาตกรรมทายาทคาสิโนจากมาเก๊า
หลังจากเจมส์ ฉาง พ่อของฉางบิง ผู้ตาย
ซึ่งครองวงการคาสิโนมาเก๊า มา 30 ปีเสียชีวิตไป
ทำให้ลูกสาวเป็นทายาทเพียงผู้เดียว
ความจริงปรากฏแล้วว่าน้องชายของเจมส์ ฉาง
เป็นผู้ลงมือวางแผนฆาตกรรมด้วยความโกรธ
ผู้ต้องสงสัยแอบใส่ยากันการแข็งตัวของเลือด
ซึ่งทำให้เลือดออกเกินขนาดไว้ในถุงน้ำเกลือ
ในการนั้น เขาติดสินบน พยาบาลพัคซึ่งทำงานที่คลินิกของยอ
เขาเป็นพยาน ไม่ใช่ผู้ต้องสงสัย
เท่ากับคุณคอยตามยอจองอูเพราะคุณยังไม่รู้
ว่าจะบอกความจริงกับเขาหรือไม่เหรอ
แต่ว่า…
คุณคงไม่มีทางเดาได้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้แต่ต้น
แล้วตั้งกล้องมากมายไว้ในห้องผ่าตัด
พร้อมกับทั่วทั้งคลินิกทำไม
เป็นนิสัยประจำตัวเขา
นิสัยที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดเรื่อง
ขอโพรตามีน
- โพรตามีน - ครับผม
ผมจะให้โพรตามีนแล้วนะ
ไงเนี่ย ทำไมคลื่นไฟฟ้าหัวใจเป็นงั้น
ต้องใช้เครื่องกระตุกหัวใจ
เตรียมให้พร้อม
อะไร ใครให้โพแทสเซียม
บ้าไปแล้วเหรอ
ผมไม่ได้ให้ครับ
- ฝีมือแกนั่นแหละ - ตั้งสติหน่อย
หลบไป เอาแคลเซียมมา
ตั้งที่ 20 จูล
- พร้อมค่ะ - โอ๊ย
ช็อต
เขากลายเป็นแพะรับบาป ในอุบัติเหตุทางการแพทย์
(กล้อง 02)
เขาจึงหาทางป้องกันตัวเอง
(กองสืบสวนที่เกิดเหตุแห่งเกาหลี)
(ตำรวจ)
นิสัยที่ติดตัวเขามากลายเป็นสิ่งที่ช่วยจองอูไว้
แต่เขากลับกลัวเกินจะพูดความจริง
เขาไม่อาจรวบรวมความกล้าพอที่จะเผยตัว
พี่ชายดาดฟ้า!
แย่หน่อยที่เขาไม่สามารถ ส่งมอบความจริงอย่างที่วางแผนเอาไว้
ความจริงจึงยังถูกปกปิดอยู่อย่างนั้น
- มาแล้ว - หมอยอ
คุณยอ งานวิจัยที่จะยื่นตอนท้าย…
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมจองอู ยังตกเป็นผู้ต้องสงสัยแม้จะให้หลักฐานไปแล้ว
จนถึงตอนสุดท้าย
เขาก็ยังสองจิตสองใจ หวาดกลัวแต่ก็อยากทำสิ่งที่ถูกต้อง
ใช้เวลาพักใหญ่ว่าจองอูจะทำใจรับเรื่องนี้ได้
เขาต้องสูญเสียและทุกข์ทรมานโดยไม่จำเป็นเลย
ถูกบีบให้ประสบความล้มเหลวและผิดหวัง
แต่เขาก็ไม่รู้ว่าจะโทษใคร รู้สึกมืดมนหลงทางไปพักใหญ่
แล้ววันธรรมดาก็หวนกลับมาอีกครั้ง
ดูเหมือนคนไม่ได้สนใจเลยว่า ในใจเขาจะเจ็บปวดแค่ไหน
เรื่องยอจองอู… น่าจะเป็นสกู๊ปข่าวที่ดีนะ
โทรหาเขาดีไหม
เยี่ยมเลย! เขาเคยมาออกรายการด็อกเตอร์สชอยส์
ฉันมีเบอร์เขาอยู่แล้วด้วย
นี่ๆ เขาอาจเปลี่ยนเบอร์ไปแล้วรึเปล่า ลองโทรเสียเดี๋ยวนี้
โอเค
ตอนนี้ต้องฮิตมากๆ แน่
- คุณคิม - ครับ
จำมาสก์หน้าที่เราทำกับยอจองอูได้มั้ย
- ได้สิ - เราไม่ได้โยนทิ้งไปใช่มั้ย
- ไม่ได้ทิ้ง ยังเหลือตั้งเยอะ - ตอนนี้ประชาชนเห็นใจเขาแล้ว
ถ้าคว้าโอกาสนี้ไว้อาจจะขายดิบขายดี
ดีเลยครับ ขอผมไปอ่านทวนสัญญาอีกรอบ
- โอเค - ทางนี้
พลิกวิกฤตเป็นโอกาสเลยนะเรา
อรุณสวัสดิ์ ทุกคน!
(ยอจองอู หมอคนดังพ้นผิด)
เห็นมะ ฉันบอกแล้วว่าจองอูมันไม่ผิด
ควรจะโทรหามันรึเปล่า
โทรตอนนี้น่ะนะ ทั้งที่ทะเลาะกันหนักขนาดนั้น
ก็ ถ้าปรับความเข้าใจกันได้ก็คงจะดี
แล้วตอนนี้เราก็ยังหางานไม่ได้
จองอูโว้ย ได้ข่าวแล้ว
ดีใจมากที่ทุกอย่างเรียบร้อย
ไปดื่มกันหน่อยไหม
(อีฮโยซัง หัวหน้าฝ่ายขายฮวายูฟาร์มาซูติคอลส์)
(ประธานโอ คุณนักเขียนฮวัง)
(คุณแม่)
สวัสดีครับ คุณแม่
แม่ภูมิใจในตัวลูกนะ
รู้อยู่แล้วว่าลูกไม่มีความผิด
คุยกับสื่อดีๆ ให้มันจบเรื่องไปเสีย
ลึกๆ ข้างใน เรื่องที่ยังถูกปิดเป็นความลับ…
คือความปวดใจ
แต่ก็ยังมีเรื่องที่น่าสงสัย
ทำไมหมอคัง วิสัญญีแพทย์ที่อยู่ในห้องผ่าตัด
ไม่ได้ไปแจ้งตำรวจตั้งแต่ต้นว่ามีหลักฐานชัดเจน
เขาอาจลังเลเพราะมีคนตาย
ยิ่งกว่านั้นอาจจะกลัวโดนแก้แค้น โดยเฉพาะเมื่อทราบว่า
เป็นคดีฆาตกรรมที่ไตร่ตรองไว้ก่อน ไม่ใช่อุบัติเหตุทางการแพทย์
แม่ เห็นเสื้อสีม่วงของหนูไหม
เสื้อตัวนั้นเหรอ
อยู่กับร้านซักแห้ง
โอเค
ว่าแต่ว่า…
นายดาดฟ้าเป็นยังไงบ้าง
คิดว่าเขาอยู่บ้านมาสามวันรวดแล้วนะ ตั้งแต่คดีของเขาจบไป
เจออะไรมาขนาดนั้นคงจะเหนื่อยมาก
อ้อ แม่ก็โกรธเขานะที่ปฏิเสธความรักของลูก
แต่ก็สงสารกับเรื่องที่เกิดขึ้น
หนูไม่ได้ถูกปฏิเสธซะหน่อย
ไม่ต้องมาโกหก ทุกคนเป็นพยานหมด
(ยอจองอู)
ยอจองอู นายโอเคมั้ย
ก็ต้องไม่โอเคอยู่แล้ว
กินข้าวยัง
แบบนี้จะกินอะไรลง
เงียบหายไปเลย…
ไม่ดี
จริงด้วย
เราปลูกผักกาดไว้บนดาดฟ้านี่นา ไม่ได้รดน้ำตั้งนานแล้วเนอะ
ตายจริง
สงสัยไม่มีทางเลือก ต้องขึ้นไปเองแล้วละ
มาทำอะไรกันตรงนี้
คือว่า…
กินหมูสามชั้นกันอยู่ไง
ไม่ได้กินมานานแล้วนะ
เรียกเพื่อนมากินด้วยสิ ถ้าเขายังไม่ได้กินข้าว
แต่…
อย่ามากวนเขา ไปกินข้างล่างดีกว่า
ย่างกระทะก็ได้เหมือนกัน
ไม่เหมือน
หมูที่ย่างกลางแจ้งกับหมูที่ย่างเตาแก๊ส
รสชาติไม่เหมือนกันเสียหน่อย
โอ๊ย หอมอะไรอย่างนี้
ต้องอร่อยมากๆ แน่เลย
- ทำอะไรน่ะ - พี่ล่ะขึ้นมาทำไม
- ไงนะ - ถือบัวรดน้ำต้นไม้มาทำไม
ก็แค่คิดว่า
จะมารดน้ำผักกาด
จริงดิ
เมื่อก่อนไม่เห็นเคยสนใจ
พูดอะไรบ้าๆ ฉันตั้งใจรดน้ำมาตลอด
อ้าว มาแล้วเหรอ ฮานึล พี่ กินนี่กันด้วยแล้วกัน
- ดองกำลังได้ที่ - จัดมาเลยจ้า
ใครอยากดื่มมาทางนี้
- ฉันเอา - เอาจริง
ยอมรับเถอะว่าขึ้นมากันเพราะพี่ชายดาดฟ้า
ไม่ต้องมาเนียนย่างหมู เอาเหล้าดองโสมขึ้นมา
หรือจะมารดน้ำผักกาดอะไร
เลิกสร้างภาพได้ละ
พี่
- ออกมากินเนื้อย่างเร็ว - นี่
มาดื่มฉลองที่จบเรื่องเสียที
เฮ้อ ทั้งจริงใจและมั่นใจ สมกับเป็นคนเจนเอ็มซีเลยนะ
มาเร็ว
- แต่ฉัน… - มาดื่ม
ไม่ดีกว่าครับ ไม่เป็นไร
เป็นสิ
ซื้อหมูซื้อไก่มาตั้งเยอะ ถ้ากินไม่หมดจะทำไง
กินเหลือก็เสียดาย
เอาที่เหลือลงมาย่างหน่อยไป
นี่ก็มีเหล้าดองโสมอยู่โหลใหญ่ ช่วยเปิดหน่อยสิ
ครับ
- ช่วยจับข้างล่างที - ได้สิ
โห! เก่งมาก!
- ทำดีนะ - โอเค
ดื่มเสียหน่อย
แหม แรงดีจริงๆ
- ขอบคุณครับ - โห
ผม…
นั่งเถอะ
ขออนุญาตนะครับ
- ได้ - นั่งเลย
โอเค
เอาละ
มาดื่มด้วยกัน
- ชนแก้วเร็วๆ - เอ้าชน!
- ชน - ชน
โห คอแข็งสุดๆ
เอียงโหลมาซิ
เอ้า
- นี่ - ขอบคุณครับ
คุณผ่านอะไรมาเยอะ
น่าจะทั้งโล่งใจแต่ก็โมโห
หรือทั้งโมโหทั้งโล่ง
ต้องรู้สึกอะไรผสมปนเปไปหมด
เรื่องที่เจอมันไม่ยุติธรรม แต่ก็โล่งใจที่ความจริงปรากฏเสียที
ดื่มไป จะได้ลืมทุกอย่าง
ได้ครับ
ทำไมไม่รับสาย
ไม่มีอะไรครับ
ไม่เอาน่ะ รู้ๆ กันอยู่
ไอ้พวกที่เมินกันตอนมีปัญหา พอหมดเรื่องก็ดาหน้าติดต่อมา
- ใช่มั้ยล่ะ - นิสัยไม่ดี
ถ้าเหม็นขี้หน้าก็ควรจะเหม็นให้ตลอดอย่างเรา
แม่พูดได้ไง แม่ไม่ได้เหม็นหน้าเขาเสียหน่อย
ก็ไม่ได้มีเหตุผลต้องชอบขี้หน้า
ฉันได้ยินกับหู
ตอนที่เขาปฏิเสธรักลูกสาวฉัน อย่างเลือดเย็น ตรงนี้เลย
หนูบอกแล้วไงว่าแม่เข้าใจผิด
อีกเรื่อง ถ้าเหม็นขี้หน้าเขาจริงๆ เตรียมมื้อใหญ่ขนาดนี้ให้เขาทำไม
นี่เตรียมกินกันเองเหอะ
แค่ยอมให้มากินด้วยกัน
เอ้าๆ กินไปๆ
หมกตัวอยู่ในห้องตั้งหลายวัน ไม่ได้กินข้าวกินปลาดีๆ แน่ๆ
ไงเนี่ย รู้ได้ไง
ในฐานะเจ้าของห้องเช่า
ก็ต้องรู้สิว่าผู้เช่ายังอยู่หรือตายไปแล้ว
เขาต้องอยู่จ่ายค่าเช่า แม่ก็ต้องได้เงินมา ถึงจะเตรียมอาหารขนาดนี้ได้
ชักแม่น้ำทั้งห้าหาข้ออ้างอีกละ
พูดเรื่องอะไรของแก แม่ไม่ใช่คนมีน้ำใจอะไรขนาดนั้นอยู่ละ
ดูสิ นี่ชวนมากินด้วยเพราะหมูเหลือหรอก
ดูๆ หลุดยิ้มแล้วนั่น
อึนจอง เรียนพิเศษเสร็จหรือยัง
ไปกินต็อกบกกีโรเซ่มั้ย
หือ ไหนว่าพ่อไม่ชอบไง
ต้องกลับเหรอ
หนูมากินเบอร์เกอร์กับเพื่อน แค่นี้นะ
ช่างพ่อเถอะ กินกันเลย
จ่ายเงินครับ
ขอจ่ายให้เป็นคำขอบคุณนะคะ
เอาบัตรฉันเลยค่ะ
เอ่อ ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้
ฉันเลี้ยงเอง
งั้นไปซื้อเนื้อเค็มเพิ่มได้มั้ย
ตัวเองทำงานไม่ได้เงินเหรอไง
ไปหยิบถั่วเคลือบน้ำผึ้งสักกระป๋องด้วยสิ
ดีใจอะไรขนาดนั้น
ไม่ได้จะซื้อเบียร์กลับไปกินที่บ้านเหรอ
ไม่นะ
ผมคิดจะเอามากินในสวนเนี่ยแหละ
ผมอยู่กับลูกสาวแค่สองคน
ลูกไม่ชอบเวลาผมดื่มที่บ้าน
วัยรุ่นก็แบบนี้แหละ
ลูกบอกว่าเราจูนคลื่นกันไม่ติดแล้ว แค่เพราะผมไม่ชอบต็อกบกกีโรเซ่
วันนึงผมนึกถึงสมัยลูกเด็กๆ
เลยซื้อพุงออปังกับเครันปังกลับบ้าน
แต่ลูกไม่กิน บอกว่านั่นมันขนมคนแก่
แล้วลูกก็อายที่ผมทำช่องนอทูบแบบนั้น
- เลยกำลังคิดว่าจะปิดแอค - ทำไมล่ะ
นึกว่าทำเพราะเบื่อเฉยๆ เสียอีก
ฉันกลับไปกดติดตามกดไลค์ให้ก็ได้นะ
โอ๊ย ไม่เป็นไร
อันที่จริงผมก็ตั้งขึ้นมา เพราะเห็นจองอูทำได้ดีน่ะแหละ
ผมนึกว่ามันเป็นเรื่องง่ายๆ
ไหนบอกว่าไม่สนิทกัน แต่พอฉันพูดถึงเขาในทางไม่ดีคุณก็โกรธ
เมื่อก่อนเราสนิทกัน
แต่ผิดใจกันไปแล้ว
แต่นั่นแหละ
ผมก็ยังห่วงเขาอยู่
เห็นเขาชีวิตตกต่ำขนาดนั้นก็ยังปวดใจ
ถ้าเป็นห่วงก็โทรหาเขาสิ
กำลังใจจากคุณจะช่วยเขาได้มากแน่ๆ
โทรไปจะดีเหรอครับ
ดีสิ โทรไปเถอะ
คือว่า…
ใครจะช่วยบรรเทาความขมขื่นที่ยังขังอยู่ในใจ
นายดาดฟ้าน่าสงสารของแม่
ไม่ผิดมาตั้งแต่ต้นแท้ๆ
แต่ยังมาปฏิเสธรักลูกสาวแม่อีก!
เจ้าดาดฟ้า!
- ขออภัยครับ - ต้องอึดอัดคับข้องใจมากแน่ๆ ใช่มั้ยล่ะ
ตกลงพี่ชอบขี้หน้ามันมั้ยเนี่ย เลือกสักทาง
ไม่ชอบสิ
ลูกฉันเป็นซึมเศร้าจนต้องอยู่แต่บ้าน
เจ้าเด็กนี่ยังมาขยี้หัวใจลูก ฉันจะชอบมันลงได้ยังไง
แต่ในฐานะแม่ที่มีลูกในวัยเดียวกัน
ฉันก็สงสาร
บินแดยองเหรอ
ไอ้หมอนี่เคยโทรมาหาช่วงที่ตกต่ำมั้ย
ไม่ได้โทร แต่…
เดี๋ยวฮะ
เฮ้ย ฟังนะ
ทีตอนเขาเจอมรสุมชีวิต นายไม่คิดจะโทรมา
กล้าดียังไงถึงโทรมาตอนนี้
ยังมีความเป็นมนุษย์อยู่รึเปล่า
เอ่อ คุณครับ ผมโทรมาเพราะว่าเป็นห่วง…
งั้นทำไมไม่โทรมาให้เร็วกว่านี้
ไสหัวไปไหนก็ไป
ไม่งั้นเดี๋ยวแม่เอาน้ำเย็นๆ ราดเรียกสติซะนี่
มีอะไร เขาว่ายังไง
บอกแล้วไม่ฟังว่าไม่อยากโทรหาเขา!
แล้วมาหัวร้อนใส่ฉันทำไมล่ะนิ
กินเบียร์ไปกระป๋องเดียวเมาแล้วเหรอ พิลึกคน
ฮึ่ย ก็เสียใจนี่นา!
พิลึกคนมากๆ
ไม่ชอบหน้ากันก็อย่าเอาของฉันไปกิน เอามานี่
พูดเมื่อไหร่ว่าไม่ชอบหน้าคุณ
ไม่เคยพูดเลยนะ
งั้นเอาแมลงปอมาคืนเลย มันเกาะหัวผมนะ
- เอามาคืน - ไปอยู่ยางพยองแล้ว
เอาคืนมา
คุณอีฮงรัน
เอาแมลงปอคืนมานะ
พาผมไปยางพยองเลย
ถ้าไอ้คนใช้ไม่ได้นั่น
ยังขยันกวนใจไม่เลิก
นายก็ต้องหัดด่ามันไปอย่างที่ฉันด่า เข้าจั๊ย
แม่ พอแล้วเนอะ
โอเค
โลกไม่ยุติธรรมเลย
นี่เป็นคนแรกที่เห็นพยานเลยนะ
คนน่าจะจ้างไปเป็นตำรวจถ้าจับได้ตั้งแต่ตอนนั้น
พูดตรงๆ การเป็นคนตกงานก็น่าอายเป็นบ้า
นี่จิ๊กเงินจากพี่ จากแม่
จากน้าด้วย
พูดไปแล้วก็ขายหน้าเขา
จิ๊กเงินจากน้าด้วยเหรอ
เอาไปเท่าไหร่
- ห้าหมื่นถึงมั้ย - มากกว่านั้น
- แสนเจ็ดอะ - จองอู
- เราสองคน… - น้อยกว่านั้น
ไปกันดีกว่ามะ
ทำไมล่ะ
ยังเหลือเหล้าดองโสมอยู่เลย
ใครจะสน นั่งไปก็อายแทบแทรกแผ่นดินหนีแล้ว
หนึ่งแสนอะ
- อีก - ไปกันเถอะ
- อย่าลืมเสื้อ - อ้อ
สองแสน
น้อยกว่า
ลาก่อนครับ
ยากนะเนี่ย
ยากใช่มั้ยล่ะ
ขอโทษนะ บ้านเราก็บ๊งเบ๊งกันแบบนี้
ไม่เป็นไร
ที่จริงฉันดีใจด้วยซ้ำ
ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว
จริงดิ
งั้นก็น่าจะโทรหาฉัน
ฉันรออยู่ตั้งหลายวัน…
ขอโทษนะที่ขาดการติดต่อหลายวัน
ไม่เป็นไรๆ
ฉันตั้งใจไม่โทรหานาย เพราะจะให้เวลานายจัดการเรื่องของตัวเอง
คนที่ควรจะโทรหากลับไม่โทรเพราะเห็นแก่ฉัน
แต่คนที่ไม่ควรโทรก็โทรมากันใหญ่
ฮานึล ไปดื่มกันมั้ย
แค่สองคนน่ะเหรอ
ใช่ ไปดื่มกัน
ได้สิ
ไปกันเลย
บอกตรงๆ
ฉันก็นึกว่ารับมือกับอะไรๆ ได้ดี
ฉันเคยเจอความล้มเหลวในชีวิตมาบ้าง
แล้วก็ไม่เคยมีครอบครัวดีๆ แบบเธอ
แต่นั่นแหละ
ชีวิตฉันก็เจอความลำบากมาบ้าง
แต่ฉันก็คิดไปว่าทุกคนก็ต้องเคยโชคร้าย
เลยบอกตัวเองให้พอใจ
กับสิ่งที่ตัวเองมี
แล้ว…
ฉันก็ภูมิใจที่ตัวเองผ่านทุกอย่างมาได้ด้วยดี
แต่เมื่อมองย้อนกลับไป
ที่ฉันทนมาได้ไม่ใช่เพราะเข้มแข็ง
แต่เป็นเพราะ ฉันไม่เคยต้องตกต่ำขนาดนี้มาก่อนต่างหาก
พูดอะไรเนี่ยเรา ไม่รู้เรื่องเลย
มองหน้าฉันทำไม
ก็เพราะ
แค่คิดก็สงสารสุดใจ
ที่นายต้องเสียอะไรไปมากมายขนาดนั้น
แต่ฉันก็ได้สิ่งล้ำค่ามานะ
ฉันชอบเธอจริงๆ
จู่ๆ ก็พูดงี้เลยเหรอ
จำที่เคยพูดไว้ได้มั้ย
เธอเป็นเหมือนยาหมอสั่ง
ฉันบอกว่าไม่ได้ไปหาหมอทั้งที่เป็นพีทีเอสดี
เพราะมีเธอ
เธอเป็นเหมือนยาคลายวิตกกังวล
ชีวิตฉันขมขื่นเค็มปี๋
แต่เธอเหมือนน้ำหวานชโลมใจ
จนเหมือนกินอมยิ้มในนาเกลือ
อมยิ้มในนาเกลือเนี่ยนะ
ก็ชีวิตฉันขมขื่น
แต่ช่วงเวลาที่เรามีด้วยกันมันหวานมาก
รู้สึกเหมือนกินผักกูดจิ้มช็อกโกแลต
แน่สินะ
ไปเล่นเกมคีบตุ๊กตาดีกว่า
เธอไม่เคยเล่นมาก่อนใช่มะ
ไม่เคย
ไปเล่นกัน ฉันจะเอาตุ๊กตามาให้
เอาละ
รอดีๆ ละกัน
- ทำอะไรน่ะ - อ้อ
แบบตื่นเต้นเองไง
โอเค
เอ้า แกรอตรงนั้นนะ
เก่งจัง รอบแรกก็ได้เลย…
อ้อใช่ ได้บอกยังว่าฉันชอบเธอ
อะไรนะ
ฉันเข้าใจ
เธออาจไม่รู้ตัว
แต่ฉันชอบเธอจริงๆ นะ
ไม่ๆ ฉันรู้แล้ว แต่…
ไหนๆ ก็พูดเรื่องนี้อยู่ คีบตุ๊กตาให้ดีกว่า
โอเค
ได้เลย
ไอศกรีม
อย่า!
รู้ใช่มั้ยว่าไอศกรีมอร่อยที่สุดเวลาเมา
แน่นอน
อ้อ
ฉันยังไม่ได้บอกใช่มั้ยว่าฉันชอบเธอ
บอกแล้ว บอกตั้งหลายรอบแล้ว
อืม
ฉันชอบเธอ
- รู้แล้ว เลือกไอศกรีมเลย - โอเค
โห พระจันทร์ดวงเบ้อเร่อ
จริงด้วย
เต็มดวงเหลืองอร่ามจนอยากขอพร
ปัญหาชีวิตของผมคลี่คลายลงไปแล้ว
ดังนั้นช่วยให้ฮานึลมีความสุขด้วยครับ!
ทำไมต้องตะโกน
ไม่งั้นพระจันทร์จะได้ยินเราได้ไงล่ะ
อ้อใช่ มีอีกเรื่องที่เธออาจยังไม่รู้
- แต่ฉัน… - ฉันรู้แล้ว
นายชอบฉันใช่มั้ยล่ะ
รู้ได้ไง
ตกลงนี่สารภาพรักหรือมาแกล้งกันเนี่ย
เธอคือ
ถั่วแดงที่ฉันปลูกเอาไว้
ฉันเป็นยาแก้วิตกกังวล เป็นอมยิ้มในนาเกลือ
แล้วก็เป็นผักกูดจิ้มช็อกโกแลต
- ตอนนี้เป็นถั่วแดงแล้วเหรอ - ใช่
เพราะว่า
ฉันตั้งตารอเห็นเธองอกงาม
คือ ตอนนั้นฉันฝันสุดใจ อยากเจอใครสักคนที่เชื่อในตัวฉัน
ขอแค่มีคนคนนั้นในชีวิต
แล้วเธอก็ปรากฏตัวขึ้น
ฉันขอ
จับมือเธอได้มั้ย
ได้สิ
ได้เลย
โห พระจันทร์สว่างจัง
เห็นด้วย
สวยเนอะ
ฉันได้บอกหรือยัง
บอกแล้ว
จริงเหรอ
ฉันว่าเธอสวยมากเลยนะ
เรื่องนั้นยังไม่เคยบอก
ไม่เคยบอกเหรอ
แล้วเรื่องนี้เคยบอกมั้ย
เรื่องอะไร
ฉันชอบเธอ
คืนนั้น จองอู
สารภาพรักกับฉันอีกหลายครั้ง
คำของเขาทำให้ฉันปวดใจ
เพราะฉันสัมผัสได้เลยว่า ก่อนหน้านี้เขาเหงาแค่ไหน
ฉันบอกหรือยัง
ฉันชอบเธอ
ฉันก็ชอบนาย
(หัวใจหมอไม่มอดไหม้)
เขาพูดแล้วแน่ละว่าชอบฉัน
เราจับมือกันแล้วด้วยซ้ำ
จับมือก็แปลว่าเป็นแฟนแล้ว
แบบนี้เป็นแฟนกันแล้ว
พี่ฮานึลอยากเป็นแฟนพี่ใจจะขาด เลยเที่ยวถามคนไปทั่ว
ไอ้น้องบ้า
การไปเดทแบบชุบชูใจของเธอคือยังไง
มันต้องโรแมนติกมากๆ ตั้งตารอได้เลย
ว่าแต่ รู้ใช่มั้ยว่า "หวาน" แปลว่าอะไร
ฉันเคยอยากถกงานวิจัยมาตลอดเลย
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์