DOCTOR SLUMP
Ha-neul, tingin dito. Dito.
Hoy!
-Saan ka pupunta? -Halika!
Hay, naku, halika.
Ba-da, magpapogi ka na pose.
Ganyan nga.
Hayan. Tumayo ka roon.
Isa pa. Tingin sa camera.
Ang ganda.
-Say, "cheese". -Cheese.
-Hayan. -Tayong lahat naman.
-Ba-da, buksan ang mata! -Tingin sa camera.
Asul, maaliwalas daw
ang langit ng Busan noong ipinanganak si Ate Ha-neul.
Kaya "Ha-neul" ang pangalan niya.
"Ba-da" ang akin para kapares niya.
MASAYAHIN AT MALADAGAT
At naging kami ang mga pangalan namin.
Pataas ang grado niya na parang langit.
Ang akin, nanatiling kapantay ng dagat.
Malungkot kahit naka-100%.
Sabi niya, hinulaan niya ang isa sa mga tanong.
-Masaya na akong maka-25%. -Yehey! Magpi-pizza tayo!
Binibilhan kami ng pizza tuwing makaka-100% si Ate.
Ganito magkaiba ang buhay namin.
Ba-da, mag-jajangmyeon tayo.
-Ako rin. -Ako, jjamppong.
Ba-da.
Ang ate ko.
Busog pala 'ko.
Hoy.
Sinabing wag magdadala ng kaibigan.
Uy.
Mamaya na lang. Babalik ako, Ate.
Gusto kong kasama ang mga kaibigan,
siya, mas gustong mag-aral.
Ang sarap ng ribs ni Mama.
Gusto ko ng masasarap na pagkain,
siya, mas gustong mag-aral.
Romantiko ako,
siya, walang interes sa pagde-date.
Ayos ka lang?
Nam Ha-neul!
TAGLAGAS, 2009
Uy.
Kilala mo 'ko? Magaling sa suntukan.
Sabihin na nating kilala mo 'ko.
Gusto kita.
Paano ba?
Nagkainteres ako dahil sobrang iba tayo.
Napakahalaga mo kaya ayaw kong may iba kang piliin.
Para kang pinakahuling yosi.
Di ko maintindihan. Ba't ako huling yosi?
Ang A ay A, ang B ay B. Di ko makuha bakit ang A ay B.
Hoy.
Di pa ako tapos magsalita. Gusto kita.
Sir.
-Di ako hinahayaang mag-aral. -Ano?
Mga mokong.
Loko kayo.
Bakit n'yo siya ginugulo?
Alis na.
Sa kanya, ang pakikipagrelasyon ay sagabal lang sa pag-aaral niya.
TAG-INIT, 2011
Naaakit lang siya
sa pagdating ng mga bagong libro.
Bumibilis lang ang puso
kapag tumakbo siyang paakyat ng hagdan.
IBANG TAGSIBOL, 2023
At ang ganoong klaseng tao ay nagsimulang
maging katulad ko.
Napapangiti habang nagte-text.
ATTRACTION PRIVÉ, UIJEONGBU
MINAHAN
Ano 'yon? Akin na 'yan.
-Teka lang. -Ano? Ibalik mo!
Wag ka magulo.
Inaalam mo ang mga lugar para sa date?
Dali na! Mama!
Mayroon na siyang taong gustong makasama para maglibot.
Parang nag-aalala siya.
Siguro, dahil doon sa espesyal na taong iyon.
-Ate. -'Maryosep!
-Sabihan mo 'ko kung kailangan mo ng payo. -Ano?
Iyon nga,
narito lang ako.
Ano'ng sinasabi mo?
Saan ka pupunta?
Saan mo nilagay 'yon?
Alin?
Seryoso!
Bakit mo kinuha?
Gusto ko lang kumuha ng 50,000 won.
Ano'ng mayroon sa 50,000 won? Bakit di nagbabago?
Kasi gusto kong makipag-date.
May nagugustuhan ako ngayon.
Ulit? Bakit ang dami mong nagugustuhan?
Teka nga.
-Teka. May kinuha ka pa bang iba? -Ano ba?
-Mayroon? -Wala.
Wala nga.
Sabi nang wala nga.
Paano kita paniniwalaan?
Bibilangin ko ang pera ko.
May masaya nang problema si Ha-neul.
DOCTOR SLUMP
Sigurado ako.
GUSTO KITA
Dapat lagyan ng kandado ang wallet ko.
Kumusta?
Ano ito?
Gusto talaga kita.
Gusto kita.
Pero gustong-gusto kita.
Talagang sinabi niya na gusto niya ako.
Naghawak-kamay kami.
Ibig sabihin, kami na.
Pero… baka magkaibigan pa rin kami dahil di niya sinabi nang deretsahan na kami na.
Bakit ang daming repolyo?
Gagawa ako ng bagong kimchi at atsara.
Kaya pala.
Mama…
Paano naging kayo ni Papa?
Natanong mo bigla?
Kasi…
May dissertation ako sa mga emosyon. Kapag may nagtapat ng damdamin,
ang antas ng dopamine ay tataas sa utak mo.
Iyon nga, paano naging kayo?
Tagakabilang bahay ang papa mo.
Isang araw, inalok niya ako ng omurice.
Mahal iyon noon, kaya umoo ako.
Tapos, inalok niya akong pork cutlet.
At paglipas ng panahon…
Dumating ka na sa 'min.
Inaya ka ba niya
na maging kayo na?
Wala lang, gusto ko lang malaman.
Kayo na ba pag alam nang gusto n'yo ang isa't isa?
O dapat aayain nang deretsahan na maging kayo na?
Naguguluhan ako.
Di na kailangang sabihan pa.
Nagkagustuhan na kayo, nagde-date, nahahawak-kamay, kayo na iyon.
Talaga?
-Pag naghahawak-kamay, kayo na? -Oo naman!
Ganoon dati.
Ganoon pala dati.
Tama ba ang intindi ko?
Nakipag-inuman ang kaibigan mo sa isang lalaki at nalasing iyong lalaki.
Sinabi ng anim na beses na gusto niya siya.
-Naghawak-kamay. -Oo.
-Sila na talaga. -Talaga?
-Ganoon sa panahon ngayon? -"Sa ngayon"?
Tito, kailan kayo huling nakipag-date?
Nag-break kami ni Dan-bi noong naka-leave sa military.
-Mga 20 taon na? -Ano?
Ibig sabihin, mga late '90s. Katapusan ng huling siglo.
Walang pinagkaiba ang makipagrelasyon noon at ngayon.
Siyempre, meron. Lumipas na ang 20 taon.
May pen pal pa noon at nagte-text lang kayo.
Wala bang nakipagrelasyon nito lang?
-Ako ba 'yan? -'Maryosep!
Hoy, bakit ka nariyan?
Babayaran ako ni Tito ng 50,000 kada araw para maghugas.
Grabe, 50,000 won ulit?
Palitan mo na nga ang pangalan mo.
Bale…
Si Kuyang Tagataas iyan, tama?
Sabi na may naaamoy akong kakaiba. Naghawak-kamay na kayo?
Hindi kami.
-Kaibigan ko iyon. -Talaga lang?
Parang kayo talaga iyon, pero sige, palalampasin ko.
Di mo masasabing kayo na talaga.
-Bakit? -Nasa landian pa lang kayo.
Hindi n'yo pa kayang sabihin na kayo na talaga.
Kahit naghawak-kamay na
o may ginawa pang iba,
kung di naman official, wala 'yon.
Ang hirap naman ngayon.
Naghawak-kamay na pero di pa sila?
Siyempre, hindi.
Ano naman kung marami ang nasa cart mo?
Di iyo hangga't di pa nababayaran.
Ang wais.
Ganoon?
Bakit? Bakit napakaseryoso mo kung hindi ikaw iyon?
Kasi…
Naaawa ako sa kinabukasan mo. Bakit ba?
Una na 'ko, Tito Tae-seon.
Hindi talaga ito tungkol sa akin.
Alis na 'ko.
Jeong-woo, nasa bahay ka?
Jeong-woo.
Mag-usap tayo sandali?
-Sige ba. -Susmaryosep!
-Bakit ka nakatingin sa phone ko? -Di ko sinasadya.
Matalas kasi ang mata ko, 20-20.
-Ano 'yon? -Ano?
Sabi mo, mag-usap tayo.
Kasi…
Puwedeng humingi ng tubig?
Sige. Halika.
-Heto ang tubig mo. -Salamat.
Bakit parang nag-aalangan ka?
Ano…
Kasi…
Kuya, nariyan ka?
-Oo. -Hala. Bakit siya narito?
-Mag-usap tayo! -Teka lang.
Sa CR. Doon muna ako.
Bakit ka nagtatago? Sabihin nating nag-uusap tayo.
-Di puwede. -Kuya!
Naghihinala na, kaya pag nakita niya tayo…
Basta, hindi.
Sa CR lang ako, paalisin mo siya agad.
-Ano? -Kuya!
-Nariyan na. -Kuya!
Ba-da, bakit ka napadaan?
Ba't pa ba? Dahil kailangan kitang makausap.
Ano iyon? Bakit ka pumunta rito?
Mag-usap tayo, lalaki sa lalaki.
Anong lalaki sa lalaki? Ano ito?
Sige.
Maging kayo na ni Ate.
-Ano ang… -Manahimik ka!
Alam kong kakapalan ng mukha na sabihin ito.
-Ano? -Pero sa totoo lang,
nakakainis na pinaglalaruan mo siya.
Di ko siya pinaglalaruan.
Isipin mo nga. Dinala mo siya sa Sokcho at Hwabon.
Sobra mo siyang nilito tapos, sinabi mong magkaibigan lang kayo.
Magpapaliwanag ako…
Pinagbigyan kita kasi naisip kong
itinutulak mo siya palayo dahil sa sitwasyon mo.
Pero naayos na ang lahat.
Bakit mo pa pinaglalaruan?
Di ko siya pinaglaruan.
Naghawak-kamay na kayo!
Grabe na ito.
Hiningan ako ng payo, para raw sa kaibigan.
Wala siyang kaibigan.
Tungkol iyon sa kanya.
Baliw ka!
Nagtapat ka na raw kahapon at naghawak-kamay pa kayo.
Di mo siya inayang maging kayo kaya ang hirap para sa kanya.
Patay na patay na siyang maging kayo, kung ano-ano nang tinatanong.
Kaya…
wag mo nang pahirapan,
maging kayo na.
Patay na ako.
Akala ko, kami na.
-Ano? -Siya at ako.
Akala ko, kahapon pa, kami na.
Ano?
Ang lamig!
-Ano 'yon? -Wala 'yon.
May mga pumuputok na tubo ngayon.
Kakausapin ko si Ha-neul, kaya puwede ka nang umalis.
Baka umatras ka, kaya may kontrata dapat.
Hindi umaatras sa binitiwang salita ang tunay na lalaki.
-Sigurado ka? -Oo naman.
Maliban sa pagiging depressed…
Teka. At sa pangit niyang manamit…
Teka. At sa pagwawala niya pag galit, mapagmalasakit siya.
Ingatan mo siya.
Sige na. Ingat ka.
Patay ka.
Nakikiramay ako.
Ha-neul.
Umalis na siya.
Bakit binuksan mo…
Uy, ayos ka lang?
Lumabas muna tayo.
Bakit basang-basa ka?
Naku.
Hindi ko alam kung ano'ng nangyari sa loob.
Pumutok ba ang tubo?
Totoo ba?
Na ano?
Ikaw at ako, talaga bang tayo na?
Kung gano'n…
hindi pa ba?
Pero naghawak-kamay na tayo kahapon.
Ginawa mo iyon kahit ayaw mong maging tayo?
Pinaglalaruan mo ba ako?
-Nililito mo lang ba ako? -Hindi.
Di ako ganoon.
Ako rin.
Gusto kita.
Ayaw kong magkaibigan lang.
Ako rin.
Pero hindi ako patay na patay na maging tayo.
Ako ang patay na patay na maging tayo.
Pero basang-basa ka.
Ayos lang.
Isuot mo ang damit ko, baka sipunin ka.
Ano'ng meron ako? Wag ito.
Magtsaa ka.
-Ano? Sige. -Mainit. Ingat.
-Ayos lang? -Oo.
Oo nga pala. Teka.
Wag kang titingin.
Ano 'to? Pinitas mo sa labas?
Hindi. Pinili ko iyang mabuti sa flower shop para sa iyo.
Ang sweet naman.
Alcohol swab lang ang inaamoy ko rati.
Ang bango nito.
Gusto mong sumama sa akin ngayon?
Mag-date tayo.
Sige. Gawin natin.
Okay.
-Ang laki nito. -Di ba?
Di na kita ang kamay ko.
Grabe. Di ko nga rin makita.
Bigla-bigla naman.
Paano ba dapat? Mag-book ako ng appointment?
Hindi naman, pero…
Ang sarap ng pakiramdam na girlfriend na kita.
Oo nga.
Ang ganda.
Ate. Saan ka galing?
Kanina pa kita inaantay.
May mangyayari.
Hay.
Magkaka-boyfriend ka na.
Alam kong 'yong kuwento mo ay tungkol kay Kuyang Tagataas.
Kaya kinausap ko siya nang lalaki sa lalaki.
Aayain ka nang maging kayo.
Natutuwa ka ba? Iyon ay 50,000 won.
Ay, hindi.
Pang-100,000 won, tama?
Isang daang libo.
Hahampasin kita ng 100,000 beses.
-Ikamamatay kita! -Tinutulungan lang kita!
Loko-loko ka!
Tawagan ko ba siya o hindi?
Bumubulong-bulong ka?
Ano naman kung bumubulong ako sa sarili ko
o nagsisisigaw sa parke?
Kasi…
Nahihiya lang ako.
Ano?
Hinikayat nga kitang tawagan si Jeong-woo.
Kaya medyo nahihiya ako.
Mukhang dapat humingi ng paumanhin.
Naku.
Mukhang? Ano?
Humingi ka na lang ng paumanhin.
Bakit ka may number niya?
Minura ka at wag ka na raw tatawag.
Di lang kami nagkaintindihan.
Di si Jeong-woo iyon. Kung sinong babae.
Sinong babae?
Kinuha ang telepono sa kanya at nagsalita nang galit sa ibang dialect.
Di mo siya tinawagan noong naghihirap siya.
Ang kapal ng mukha mong tawagan siya ngayon.
Tumigil ka na
bago kita buhusan ng isang balde ng tubig.
Pero parang medyo matanda na ang boses para maging girlfriend niya.
Di iyon mama niya dahil di sila nagsasalita sa ibang dialect.
At nasa US siya ngayon.
Sino kaya iyong galit na babae?
Parang kilala ko iyon.
Paano?
Ang totoo, nakatira si Jeong-woo sa may bahay ng kaibigan ko.
Ano?
Matagal ka naghintay?
Kahit na oo, hindi.
Para kang sira.
-Tara na. -Tara na.
Jeong-woo!
Sino ka?
Jeong-woo!
Bakit di mo sinabi sa 'kin?
Kung nalaman ko lang na nahihirapan ka.
Bakit di mo sinabi?
Ano'ng nakain mo?
Paano mo nalamang narito ako?
Di ba ikaw 'yong ka-blind date ko?
Ipinaliwanag ni Hong-ran.
Sinabi niyang narito si Jeong-woo.
Ano ito?
Iyong blind date niya na PS ay ikaw?
Oo, pero hindi na 'yon mahalaga.
Pinuntahan sana kita't sinundo kung alam ko lang.
Nakatira ka sa sira-sirang kuwarto
na 10 milyon ang deposito at 300,000 won ang upa!
-Ang upa ay 500,000 won. -Kasama maintenance fee?
Ba't mo tinatanong?
Pasensiya na.
Puwedeng iwan mo muna kami. Marami kaming pag-uusapan.
Puwedeng kami ang iwan mo? Unang date namin…
Ang dami kong sasabihin sa 'yo.
Alalang-alala ako sa iyo, Jeong-woo.
Akala mo siguro, tinalikuran ka na ng lahat.
Pero maraming nag-alala tulad ko
na hindi tumawag dahil ayaw kang guluhin.
Di ka puwedeng sumuko na lang.
Ganito kaya?
Mag-usap tayo habang kumakain?
-Pero… -Tama siya. Ayos lang ako. Sige na.
Hindi. Dae-yeong…
Tawag ka pagkatapos.
Sandali, Ha-neul. Bitawan mo 'ko.
-Dito ka lang! -Na-miss kita.
Dito ka lang. Bitaw.
-Grabe ito… -Bitaw.
Patawarin mo ako.
Ano'ng ginagawa mo sa ganitong lugar?
HANYANG HWARO
Bilisan mo.
Oo na.
-Pasok kayo. -Hello.
Hello.
Puwede ba kami roon?
Dito.
-Ano'ng ginagawa mo? -Bakit di ka umuupo rito?
Dati, inuupuan mo ang kinukuha kong upuan.
Hay, naku.
Bakit bumait ka na? Ang sakit tuloy sa puso.
Ano'ng sinasabi mo?
Ayaw na ayaw mo ang asta ko rati.
Oo, nakakairita 'yon.
Pero mas gusto ko iyon kaysa rito.
Na makita kang nagpapakumbaba…
Sir, pahingi ng limang order ng baka.
-Sige po. -Bakit ang dami?
Wag kang mahiya.
Di gano'n kamahal dito. Kain ka lang.
Pati sa karne, nahihiya ka.
-Heto. -Salamat.
-Masarap. -Kain ka pa.
Ang tagal mo na sigurong di nakapagkarne.
Wag madrama.
Nag-ihaw kahapon ang mama ni Ha-neul para sa 'kin.
-Baka? -Baboy.
Gano'n pala.
Ba't ka interesado sa ganoong bagay?
Gusto kong malaman lahat.
Kung paano ka nabubuhay at kung nahihirapan ka.
Ano'ng meron sa iyo ngayon?
Nagtampo ka matapos ang insidenteng iyon.
Binabasahan mo na nga ng kung ano-ano ang mga sinasabi ko.
Bakit ka nagbago?
Tama ka.
Sumama ang loob ko noon.
Kinamuhian kita.
Nainggit ako at nagalit sa iyo paminsan-minsan.
Pero may nalaman ako.
Masakit sa akin noong nakita kitang naghirap.
Noon ko nalaman na nagmamalasakit at minamahal pa…
Talagang kumakain ka ngayon?
Tapos ka na ba kumain?
Alis na ba tayo?
May gagawin pa ako ngayon!
Sino'ng abala? Ikaw na walang trabaho?
-O ako na may klinika? -Aba.
Aba.
-Supalpal ako roon. -Di ba?
Kaya kumain ka lang.
Nasusunog.
Salamat.
Sabihin mo. Maayos ka na ba ngayon?
Masaya akong naresolba na ang insidente.
Pero iniisip ko pa rin bakit nangyari sa akin ito.
Ang totoo,
pumunta ako para may sabihin sa 'yo.
Ano'ng iniisip mo?
Sabing tatawag ako pagbalik ko. Ba't ka nasa labas?
Naisip kong baka pabalik ka na. Gusto na kitang makita.
Mahusay. Tara. Gusto ko nang simulan ang date.
Sandali lang.
Uy.
Jeong-woo, ano'ng ginagawa mo?
Papunta ako riyan. Mag-usap tayo?
Ngayon?
Hindi ako puwede ngayon. Sa susunod na lang.
Sinasaktan mo ang damdamin ko.
Tinulungan kita sa kaso, di mo na ako pinapansin pagkatapos.
Tatawagan dapat kita, pero…
Nasa bahay lang ako. Kitain mo na.
Hindi talaga ako puwede ngayon.
Tatawag ako mamaya. Pasensiya na.
Di ba gusto ka niya makita?
-Pero may date tayo. -Kahit na.
Di ako gano'n kamasunurin.
Nagsayang ako ng oras kay Dae-yeong.
Tara na.
Sabihin mo.
Ano para sa iyo ang nakakakilig na date?
Malalaman mo.
Napaka-sweet noon.
"Sweet"?
Anong klase kayang date iyon?
Ano namang naisip mo?
Malalaman mo.
Ang bilis na ng puso ko.
Masaya ang dissertation na ito.
Alam kong mabilis ma-discharge ang pasyente dahil sa ERAS.
Pero sa Mayo Clinic, 75% ng pasyente,
nadi-discharge sa araw rin ng mastectomy nila dahil sa ERAS.
Mas kaunti sa 10% bago ang ERAS.
Gano'n.
Ano sa tingin mo?
Hindi ako sigurado.
Puwedeng mas may enerhiya?
Sige ba.
Hindi ko alam na ganoon kalaki ang agwat.
Magandang magamit ang ERAS sa breast recon.
Di ba? Mas mababawasan din ang komplikasyon.
Oo.
Ito ba talaga ang iniisip mong date?
Oo. Bakit?
Wala lang.
Hindi ko lang alam kung date ito o conference.
Pero hayaan mo na.
Nga pala, alam mo naman ang ibig sabihin ng "sweet", di ba?
Dati ko pa gustong makipagdebate tungkol sa mga dissertation sa boyfriend ko.
Kaya ko naisip na sweet ito.
Sweet nga pakinggan iyon.
Di ba?
Oo.
Tapos… ano ang susunod nating gagawin?
Nag-book ako sa study café.
Puwede tayong magsulat ng dissertation.
May paksa ka nang gustong isulat?
Hindi naman buong araw na magre-research.
Naghanda pa ako ng laro.
-Laro? -Oo.
-Anong klaseng laro? -Ganito.
-Aba. -Patingin.
Maghahampasan ng braso?
-Hulaan mo kung ano ito. -Ano?
Vein injection.
Sunod. Hulaan mo kung ano ito.
-Ano kaya ito? -Artery injection.
-May timed quiz… -Sundan mo 'ko.
Ano? Bakit?
-Halika. -Bakit?
Grabe, nakakasilaw.
Bakit tayo nasa sinehan?
Gusto mong manood ng sine pag umayos-ayos na.
Gusto mong kumain ng popcorn katabi ang taong gusto mo.
Natandaan mo 'yon?
Ang totoo, ayaw kong magpangkaraniwang date
na manonood ng sine o mag-café.
Pero mukhang kailangan mo.
Unang araw na naging tayo.
Gusto mo talagang magbasa ng dissertation at pagdebatehan iyon?
Sige na nga. Sa unang anibersaryo na lang iyon.
Oo na.
Ano ang huling napanood mo?
Ano nga 'yon? Labindalawang taon ako noon.
Nagpalabas sila ng pelikula sa eskuwela.
The Shredder and the Vampire yata iyon.
-Sundan mo 'ko. -Ano?
SINEHAN
Ngayon na!
Sa kanan mo! Saan ka pupunta?
-Good. -Good.
Gusto ko ito. Kukunin ko.
Gusto ko rin 'yan.
Ito na lang ang akin.
Bakit ka nakatingin? Natuwa kang hinayaan kita?
Hindi.
Ayaw ko ng girlfriend na laging nagpapaubaya at nakakaintindi.
Umalis ka kanina noong hiniling ni Dae-yeong.
Dati pa ako nalulungkot na nag-iisa ka.
Kaya masaya akong makita siya roon.
Parang nagmamalasakit talaga siya kaya hinayaan ko kayong mag-usap.
Kaya mo sinabing kitain ko si Kyung-min?
Kasi…
Mukhang nag-aalangan kang tanggihan siya.
Sana
itigil mo na ang pagpipigil sa nararamdaman mo
o pagpapaubaya sa iba.
Nalulungkot akong makita kang laging iniintindi ang lahat.
Ano'ng sinasabi mo?
Lagi kang nagpipigil ng nararamdaman, iniintindi ang iba at nagpapaubaya.
Baka kaya ka sobrang napagod.
-Puwede kitang tanungin? -Ng ano?
Malamang may punto
na nalaman mong pagod na pagod ka na.
Kaya mo naisipang magpatingin sa psychiatrist.
Ang totoong dahilan kaya ka nagbitiw.
Ganoong bagay.
Nahirapan ka sa ospital?
O… may nangyari ba?
PUWEDE KONG HAWAKAN
Ano 'yan?
Drawing ni Ha-neul.
-Ma, gusto mo ng magandang balita? -Ano?
May trabaho ka na?
Hindi, pero si Ate at si Kuyang Tagataas, baka maging sila na.
-Alam ko. -Paano n'yo nalaman?
Sabi niya, nagsusulat siya ng dissertation tungkol sa mga emosyon.
Tinanong paano nagsisimula ang relasyon
at kung kailangan pang mag-aya na maging kayo na.
Bakit siya magsusulat noon? Halatang tungkol sa kanya iyon.
Nasagap n'yo agad 'yon.
Siyempre. Nanay niya ako.
Hay, naku. Nahihirapan siya ngayon,
sana makatulong ang relasyong ito.
Wag mo nang pakialaman at hayaan mo na.
Nakialam na ako.
Sinabi kong nagmakaawa ako kay Kuya na gawin siyang girlfriend.
Bakit pa? Kaya na niya iyon.
Ayos lang iyon.
'Yong humingi ng payo ang tulad niya,
ibig sabihin, kailangan niya ng tulong.
Di siya magsasabi kung talagang ayaw niya.
Hay, naku.
Walang nangyari.
Walang nangyari sa ospital.
Napagod lang ako. Iyon lang.
Buti naman kung gano'n.
Hindi mo na ako kailangan ihatid.
Matagal ko na gustong gawin.
Pero magkalapit lang ang bahay natin.
Kahit na.
-Bye. -Hay.
Sige na. Bye.
Ano ito?
IMBITASYON MIN KYUNG-MIN AT JUNG YU-RI
-Bakit? -Sabi ni Kyung-min, nasa malapit siya.
Baka gusto niyang iabot itong imbitasyon.
Sa kasal?
-Ikakasal na siya? -Oo.
Sa makalawang buwan.
Sandali lang.
Hay, naku, Kyung-min.
Uy.
Bakit pumunta ka nang wala ako? Nahiya tuloy ako.
Sige.
Congratulations sa kasal. Kita tayo sa susunod.
Bye.
Mag-order ng pagkain at uminom tayo?
Hindi na.
Di maganda ang pakiramdam ko.
Magpahinga ka na.
-Good night. -Good night.
-Gising ka na? -Oo.
Naisip kong baka gusto mong magtanghalian tayo.
Pasensiya, pero nasa labas ako ngayon.
Nasa labas ka?
Nasaan ka?
Tatawagan… kita mamaya.
Sige.
Bye.
MENTAL HEALTH CLINIC
Oo nga pala. Kailangan kong pumunta.
Kumusta ka na?
Bakit ka narito ngayon?
Kasi…
Gusto ko sanang madagdagan ang gamot ko na iba pa sa iniinom ko ngayon.
Ibang gamot na puwede kong inumin
pag bumibilis ang tibok ng puso ko o nahihirapan ako.
May pinagdadaanan ka ba
kaya ka nahihirapan?
Ako si Yeo Jeong-woo. May appointment ako ng 2:00 p.m.
Titingnan ko, Mr. Yeo.
Makakapasok ka na.
Sige.
Lagi niya akong sinasabihan…
na mahusay ang ginagawa ko.
Bakit siya umiiyak?
Bakit ang lungkot-lungkot niya?
Di ko alam bakit mukhang lugmok na lugmok siya
habang naglalakad,
at ang sakit sa puso ko.
Uy, nasaan ka?
May gustong makipagkita bigla.
Tawag ako mamaya.
Sige. Tawagan mo ako.
Grabe, nakakapagod iyon.
Nurse Do, kumain kaya ta…
Hindi na.
Di pa ako tapos magsalita.
Nurse Do, seryoso ka ba?
-Dr. Bin. -Ano 'yon?
May bisita kayo.
Bisita?
Jeong-woo, napabisita ka.
Ang ganda ng klinika mo.
Di ba? Ayos, ano?
Akala ko, kikita agad ako kaya malaki ang inutang ko.
Pero hirap akong bayaran.
-Upo ka. -Okay.
Hay, naku.
Kung gano'n…
Ano'ng ipinunta mo? May sasabihin ka ba?
Kasi, naisip kong sabihin nang personal.
Aayaw ka?
Oo.
Hay, naku, Jeong-woo.
Sumama ka na lang sa akin, okay?
Mahihirapan kang umutang ulit, kumuha ng empleado,
at magbukas ng klinika.
Pasensiya na.
Nagpapasalamat talaga ako sa alok mo.
-Pero di pa ngayon ang oras. -Bakit hindi?
May babae kasi akong gusto,
at nahihirapan siya ngayon.
Kaya, mananatili muna ako sa tabi niya.
Na di nagtatrabaho?
Hindi sa gano'n.
Pero malulungkot talaga siya na makita akong may trabaho habang siya, wala.
Kung anupaman,
naisip kong dapat akong magpaliwanag dahil inalok mo ako noon.
Nahirapan akong sabihin ito kaya wag mo sanang masamain.
Mauna na ako. Pasensiya na.
Uy, magtsaa man lang tayo.
Hindi, ayos lang.
ORIHINAL NA MILMYEON NG BUSAN
NAM HA-NEUL
Kuya.
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Wala naman.
-Kumusta po? -Hay, naku.
Lagi kang mukhang nanghihina na parang walang makain.
Umakyat ka.
Bumili ako ng manok, kumain ka ng drumstick.
Tama siya. Tara.
-Sige na. -Ayos lang po ako.
-Tara. -Ayos lang ako.
Hindi na po. Bakit po?
Kain tayo ng manok.
-Hindi ko… -Pumasok na tayo.
Teka. May pancake mix ako kaya magpiprito muna ako ng kaunti.
Malapit nang umuwi si Ha-neul. Magkita kayo kung gusto mo.
Mas mabuti sigurong umalis na ako. Bye.
Saan ka pupunta?
Kuya, kailangan nating mag-usap.
Mag-usap? Tungkol saan?
Ano'ng pag-uusapan natin?
Kuya.
Inaya mo na si Ate?
Ano, kasi…
Mukhang hindi pa.
Mas mahiyain ka pala.
Kailangan mo ng tulong ko?
Ano?
"Ha-neul."
"Ang pag-ibig ko sa iyo ay kasintayog ng langit."
"Pag lumabas tayo, ililibre kita at ang kapatid mo."
"Bibigyan ko rin siya ng allowance."
Kumusta 'yon?
-Hindi maganda. -Hindi?
Kung ganoon…
Ano…
"Ha-neul."
"Estudyante tayo noon. Ngayong nasa edad na tayo,"
"kumuha tayo
ng wedding picture sa halip na graduation picture?"
Lambada, bumili ka ng mantika.
May mahalaga pang pinag-uusapan.
Wag n'yo na ipagprito. Di n'yo siya manugang.
Di kailangan magpapiyesta. Dito ka lang.
Masisiraan ako sa kanya.
Nasisiraan ako sa iyo.
Hay, naku.
Hay.
Siyanga pala…
Paano kayo nagkakilala ni Kyung-min?
Gusto mo si Ha-neul?
Single buong buhay ko? Nakipag-date na ako dati.
Ikakasal na siya?
Kumusta ka na?
Ang tagal nating di nagkita.
Kumusta ka?
Nagpapahinga lang.
Bakit ka nakipagkita?
Naisip kong dapat mong malaman.
Ikakasal na si Prof. Min Kyung-min.
Nabalitaan ko.
Alam mo ang tungkol sa despedida niya?
Magbibitiw na rin siya.
Pero kaka-promote lang niya.
Ikakasal siya sa anak ng may-ari ng pharmaceutical company,
kaya magtatrabaho na siya roon.
Ba't niya ginawa iyon kung aalis agad siya?
Halata naman. Makakatulong sa kumpanya kung makikita siya bilang professor na.
Sabihin na natin ang totoo. Dissertation mo iyon.
Nilagay niyang siya ang lead,
para makuha ang credit at maging professor.
Alam mong si Dr. Woo ang kukuha ng posisyon niya?
Minsan, naiisip ko ang araw na iyon.
Nang araw na iyon,
napakaganda ng lahat.
Nasagutan ko ang tanong na nahihirapan ako.
UNANG HANAY, UNANG LINYA
Nakuha ang sulok kung saan mas makakapag-aral ako.
DADAEPO GIRL'S HIGH PE TEST
Pati ang PE test na di ako sigurado, na-perfect ko.
Puro magagandang balita ang araw na iyon.
Naisip ko,
"Lahat dapat may isang ganito kagandang araw sa buhay nila."
PAPA
Di ko alam na tumawag siya.
Mahal!
Buksan mo ang mata mo!
Mahal, gumising ka!
Mahal, buksan mo ang mata mo!
Man-seok!
Mahal!
OPERATING ROOM
Mahal!
Pero naghihintay ang kamalasan
sa dulo ng magandang araw na iyon.
-Salamat sa pagpunta. -Kawawa ka naman.
-Dito po. -Hay.
FAMILY ROOM
Habang ang saya-saya ko,
naghuling-hininga na ang papa ko.
Ni hindi ako
nakapagpaalam sa kanya.
-Lagi kong naiisip iyon. -Papa…
Mula noon, tuwing masaya ako,
bigla akong…
nababagabag.
"Gaano ang itatagal ng kasiyahang ito?"
Bawat sandali…
nakokonsensiya ako, nakakaramdam ako ng kaba at pagkabagabag
bawat sandali ng buhay ko.
Kaya baka iyon ang dahilan kung bakit…
tuwing pinupuri niya ako,
may kapayapaan sa loob ko.
Lagi niya akong sinasabihang…
mahusay ang ginagawa ko.
Mahirap, ano? Tingnan mo ang mga ito.
Ano ito? Paano mo…
Alam mong mahirap makuha 'yan?
Maraming salamat.
Wala iyon. Sige na.
Maging maingat dahil sa mga kasong ito.
Iyon na lang muna.
Pagod kayo dahil sa night duty, pero magpakatatag kayo.
Wag pagpupuyatin si Ha-neul nang magkasunod na gabi.
Nagsusulat siya ng dissertation ngayon.
Oo nga pala.
Nakagawa ka na ng Whipple procedure? Gusto mo?
Talaga?
Puwede akong sumali?
Madalas na hindi.
Maraming natututuhan sa mga major surgery.
Nagsisikap ka talaga kaya hiniling ko sa propesor.
Maraming salamat.
Paghahandaan ko.
Pinaasa niya ako sa kanya.
Congratulations sa pagiging assistant professor.
May magbubukas ding spot. Kumain na lang muna tayo.
-Salamat sa pagkain. -Kain!
Oo, kain na.
Ba't mo ginawa?
Ako ang sumulat noon, bakit mo tinanggal ang pangalan ko?
Iyon?
Makakabuti sa akin kung ako lang ang author.
Ganoon ang ginawa ni Dr. Oh and Dr. Kwon.
Kaya ginawa ko rin.
Nakakuha pa sila ng sampung puntos, ako, ito lang.
Pero ako ang sumulat ng lahat.
Di dapat ikaw ang lead author…
Ito ang problema mo.
Wala ka ba talagang alam? Hinahabol mo pa?
Gusto mong bumagsak ako?
Irerekomenda kita pag may nagbukas na spot.
Kaya wag na nating palakihin.
Pati ang propesor, pumayag, kaya iyon na.
Professor Min.
Malungkot akong aalis ka na.
-Ako rin. -Talaga? Mukhang masaya kayo.
Hindi talaga. Seryoso.
Salamat sa lahat. Magtagay tayo.
-Salamat sa inyo. -Salamat sa inyo.
Salamat sa inyo.
-Mahusay -Ikaw rin po.
-Heto pa, Dr. Woo. -Sige.
-Salamat. -Salamat.
-Salamat sa inyo. -Salamat.
Dr. Nam.
Ha-neul, naparito ka.
Di ba ako dapat pumunta?
Dapat.
Salamat sa pagpunta. Heto ang baso.
Salamat.
Ano sa tingin mo…
Puwede ko bang sabihin?
Sa harap ng lahat?
Mabuhay ka nang marangal.
Tumigil ka nga!
-Pauwi ka na? -Hello.
Naging maayos ang usapan n'yo ni Jeong-woo?
Hindi masyado.
Bakit hindi?
Uy.
Wala akong ginagawa.
Wag ka nga.
Baka nasa date ka. Alam kong kayo na ni Jeong-woo.
Paano mo nalaman?
Sinabi ni Dr. Bin na may girlfriend na si Jeong-woo.
Alam kong ikaw 'yon.
Sinabi 'yon ni Dr. Bin?
Kasi…
Di ko alam kung dapat sabihin.
Ang totoo, inalok ni Dr. Bin si Jeong-woo na magsama sila sa trabaho.
Pero umayaw siya.
-Ano? -Sabi niya, mananatili siya sa tabi mo.
Malulungkot ka raw kung siya lang ang may trabaho.
Di yata alam ni Dr. Bin na ikaw ang girlfriend.
Mukhang malapit daw kayo kaya kumbinsihin mo raw siya.
Ayaw kong guluhin ka,
pero sa tingin ko, dapat malaman mo.
Okay.
Napakalala nito.
Ha-neul, bakit hindi ka sumasagot? Nasaan ang payong mo?
Bakit mo ako kailangang ipahiya?
Ano?
Bakit sa iyo pa ako mapapahiya?
Ha-neul.
Maghiwalay na tayo.
Mukhang di ko kayang makipagrelasyon kahit kanino ngayon.
Maayos ako kahapon…
pero hindi ngayon.
Sabog ang mga emosyon ko.
Nagpapahinga ba ako o lalo pang nawawasak?
-Ha-neul. -Sandali kong nakalimutan.
Hirap akong alagaan kahit ang sarili ko.
Pasensiya na.
Puwedeng magkasama tayong maghirap?
Anumang sakit 'yan,
hayaan mo akong samahan ka.
Hindi.
Ba't ka dapat mahirapan dahil sa akin?
Ang sama noon.
Ayos lang ako.
Di kailangang maging tayo, at na magustuhan mo ako.
Basta kunin mo ito.
DOCTOR SLUMP
Puwede ba kitang hintayin?
Kumain ka.
Inumin mo sa oras ang gamot.
Bumalik ka pagkalipas ng kaunting panahon.
Nakita mo ang litrato namin ni Kyung-min sa kuwarto ko.
Ayaw mong makipagrelasyon?
Alam mo bang may PTSD si Jeong-woo?
Kulang ang lakas ko.
Patawad.
Nagsalin ng Subtitle: Miray Lozada-Balanza