DOCTOR SLUMP
-Uy, Dae-yeong. -Ano'ng meron?
Wala naman.
Nakita ko lang na sumahod ako.
Bakit? Kulang ba? Sigurado akong tama naman ang naibayad.
Hindi iyon.
Gusto kong ilibre ka ng inom sa una kong sahod.
Labas ka. Uminom tayo.
Naku, pasensiya na.
Kakakain ko lang kaya busog na 'ko.
Nasa parents ko ako, masarap ang nilagang short ribs nila.
Kaya nakadalawang balik ako sa kanin.
Hindi ka makakalabas ngayon?
Hindi, may mga babasahin pa ako.
Di ako puwedeng makipagkita.
Inantay-antay ko na magastos ang suweldo ko.
-Bakit ganyan ka? -Gusto ko rin sana.
Libre ka sa Sabado?
Pupunta sina Mama sa tita ko sa Geoje Island.
Libre ako buong weekend. Magdamagang inom?
Ewan. Baka magkita kami ni Jeong-woo.
Nakatira kayo sa iisang bahay at pareho ng pinagtatrabahuhan.
Nag-iiwasan kami sa trabaho.
Di alam sa clinic namin na kami.
Aba naman. Lihim na pag-iibigan?
Ang saya.
Mas tungkol ito sa pagiging masaya kaysa pagsasaya.
Ayaw kong malayo sa kanya.
Nagkikita kami sa opisina at sa OR.
Sabay kaming pumapasok at umuuwi. Baka ito kaya nagsasama ang mga tao.
May dahilan na ako para mabuhay. May sigla ako.
Bayaran mo ang gas at tubig ko kung itutuloy mo itong litanya mo.
Oo nga pala.
Kunwari pa rin ba hindi ko alam na kayo na?
Iyon ang gusto ni Ha-neul.
Ang gusto niya?
Bakit?
Ikinahihiya ka niya?
Nag-iingat lang ako.
Baka maasiwa sila dahil sa aming dalawa.
Oo nga. Mas mabuti nang nag-iingat.
Good luck sa inililihim n'yo.
Kinikilig ka siguro.
Hanap na kung naiinggit.
-Sino? -Problema mo na 'yon.
Wag ka. Basta, inom tayo sa Sabado.
-Pag-iisipan ko. -Kita na lang sa clinic bukas.
Natagalan ako, lumamig na tuloy ang tsaa.
Ayos lang.
Gusto ko iyan.
Iyong malamig na tsaa.
Okay. Wala naman akong sinasabi.
Bakit ka nanginginig?
Lalagyan din kita.
Sige.
DOCTOR SLUMP
Ano'ng ginagawa mo?
Pauwi na ako pagkatapos mag-withdraw.
Oo. Allowance ito ng mama mo.
Ano? Bakit mo siya bibigyan?
Laging ako ang nakakatanggap.
Dati ko pa gustong suklian iyon sa una kong suweldo.
Pero alam mo?
Kakaiba.
-Ang alin? -Lagi akong kumikita ng pera.
Ngayon, espesyal ito.
Oo. Ganoon din sa akin.
Wala bang para sa akin?
Gusto kong…
-ako ang ilibre mo. -Ano?
Malamang sumuweldo ka na rin. Ilibre mo ako.
Hoy, kada surgery ang bayad sa akin.
Mas malaki ang suweldo mo. Ako ang ilibre mo.
Hindi, ilibre mo muna ako.
Bakit…
Sige na.
Bato-bato-pik bukas para malaman kung sino.
Sige.
Matulog ka na, kita tayo bukas.
Bye.
Lintik!
Ginulat n'yo ako. Akala ko ibang tao.
Kasasara n'yo lang po? Magkasama kayo?
Wala ka na roon. Dapat kang sumama sa amin.
Saan?
-Makikita mo. -Teka, bakit?
Tungkol saan?
Gusto kong umuwi!
Teka! Ano ba ito?
Bakit n'yo ako biglang dinala rito?
May mahalaga tayong pag-uusapan.
Jeong-woo, balita ko, kayo na raw ni Ha-neul.
Opo. Tama iyon, Tito Tae-seon.
Di lang ako basta tito.
Nang mamatay si bayaw, nagpasiya ang ate ko
na ibenta ang pabrika at lumipat ng Seoul.
Isinara ko ang restaurant ko at sinamahan siya.
Bakit?
Hindi ko sila
mahahayaang mag-isa.
-Gano'n pala. -Talaga?
Di ba dahil mas patok ang milmyeon dito kaysa sa Busan…
Basta, pinahahalagahan ko ang pamilya ko.
Tito ako ni Ha-neul pero tumatayong ama na rin niya.
Alam ko po.
Tatanungin kita bilang tumatayong ama niya.
Sige po.
-Taas at timbang? -Ako po'y 183 cm at 68 kg.
Halos pareho tayo.
Wala kang kahit anong sakit, tama?
-Wala po. -Ano'ng trabaho ng tatay mo?
Cardiothoracic surgeon siya, pati ang mama ko.
-Pareho silang doktor? -Opo.
Wag kang magmamataas kay Ha-neul dahil doon.
Hindi po mangyayari iyon.
-At… -Bayad mo na ang utang mo?
Bastos na tanong iyan.
Tangang tulad ko ang makakapagtanong noon.
Gusto mo rin malaman.
Kuya, totoong gusto ka namin.
Pero tinatanong ko ito dahil ayaw kong mahirapan si Ate.
Kailangan ka ba niya tulungan sa utang mo?
Hindi.
Hindi mangyayari iyon.
May kaunti pa, kung patuloy ako sa trabaho, mababayaran na sunod na taon.
Gano'n pala.
Opo.
Di maibabalik ang pera mo kapag napatunayang inosente ka?
Malalaman ko lang kung magdedemanda ako.
Pero pagod na ako para gawin iyon.
Naiintindihan ko. Nakakapagod siguro maghabla at pumuntang hearing.
Mauna ka.
Dinala ka namin dito
para hilinging maging mabuti ka kay Ha-neul.
Dapat magkasundo kayo at malagay na sa tahimik ulit.
Salamat.
Cheers.
Inom tayo.
-Bawal huminto ng inom. -Cheers!
Grabe, parang gelatin ang lupa. Mamamatay na ako.
Ayos ka ba, Jeong-woo?
Ayos ako.
Jeong-woo.
Maging mabuti ka kay Ha-neul.
Opo. Magiging mabuti ako sa kanya.
Wag lang basta mabuti.
Dapat mabuting-mabuti.
Tama. Magiging mabuting-mabuti ako sa kanya.
Kung gano'n,
bilhan mo ng stuffed toy na squirrel.
Ano?
Tama siya.
May stuffed toy siyang natanggalan ng ulo. Brown iyon.
-Mukhang ganito. Ganito. -Ganito?
Bilhan mo siya ng gano'n din.
Sige ba!
Bibilhan ko ngayon din.
Sige.
Hay, naku.
Agad-agaran ka pala kumilos.
Binilhan mo agad.
Hindi ako nagpapatumpik-tumpik.
Kung gano'n,
bilhan mo si Ate ng hotteok.
Tigilan mo na ang pagpapabili.
Mahilig siya sa hotteok.
Hoy.
May pera ako para makabili noon.
Wow.
May 3,000 won ako. Hindi.
Kaya kong gumasta ng 5,000 won.
Tara.
Ano iyon?
Manang.
-Pabili ng kasya sa 5,000 won. -Sige.
Kayo?
Gusto n'yo rin?
-Sige. -Sige ba.
Ayos.
Tig-iisa rin po kami.
Okay. Gamitin n'yo 'yong mga tasa riyan.
Sige po.
Ang init ng tasa.
Masarap habang mainit.
Ang init.
-Ikaw rin, Ba-da. -Grabe, ang init.
Kainin mo habang mainit.
Salamat.
Paano kung magalit si Ha-neul dahil lasing na lasing ako?
Pagagalitan niya ako.
Wag mo alalahanin 'yon.
Nalalasing ang mga lalaki paminsan-minsan.
Wag kang matakot sa kanya.
Di ka niya dapat pagalitan.
Di ako makakapayag.
Sabi na.
Kuya.
Nagkakaisa tayo.
-Nagkakaisa! -Oo.
Heto na.
-Salamat po. -Walang anuman.
Magbabayad na ako.
Pakihawak muna.
-Tatlo rin ang kinain mo. -Pakihawak po?
Lahat, 8,000.
-8,000? -Oo.
Sige. Tingnan natin.
Heto po.
Sukli mo.
-Heto. -Salamat po.
Tara na.
Oo, tara.
-Alis na tayo! -Sige ho.
Sige.
Ako'y…
Naku!
Ligtas ang hotteok.
FAMOUS FATHER AND SONS' DRIED SEAWEED
Magandang umaga.
Sayang, sana nakatulog pa siya.
Ano? May trabaho pa siya.
Bakit ang dami mong ininom?
-Napilitan akong uminom nang marami. -Ikaw ba?
-Pinilit mo ang magiging manugang ko? -Hindi.
Ikaw?
Pinilit mo siyang uminom?
Hindi, pinili niyang uminom.
Talagang pinigilan ko siya.
Oo nga. Sinunod-sunod niya.
Desidido siyang uminom at ayaw magpapigil.
-Pero kahapon, sabi natin… -Oo nga pala.
Nag-withdraw siya ng pera para sa 'yo.
Tingnan mo kung gaano kakapal.
May utang na loob. Ibibigay mo?
Magpapaliwanag ako…
Kuya, tikman mo 'to.
Ang sarap, di ba? Nakakagana.
Ang sarap nitong dried seaweed.
Talaga.
Halika, kain ka.
Dali, kain na.
Pero…
Di ka nagda-drive pag pumapasok.
Ginagawa ko lang para sa 'yo. Malamang may hangover ka.
Patawad po.
Sasabihin ko na ang totoo.
Ang mga lalaki, hindi nagsasabi para protektahan ang samahan nila.
Pero sasabihin ko sa 'yo.
Dahil ang pinakamahalaga ay ang tingin mo sa 'kin.
Ano?
Kinaladkad ako kahapon nina Tito at Ba-da sa bar.
Para akong nakidnap.
Pinilit nila akong uminom.
Kaunti sana ang iinumin ko
pero di ko magawa dahil namimilit sila.
Tagay lang sila nang tagay.
Kahit doon,
nag-alala ako na baka magalit ka dahil nalasing ako.
Alam mo ang sabi nila?
Di sila makakapayag na pagalitan mo ako.
Nagkakaisa raw kami. Pero nakita mo? Pinagkanulo ako.
Ano?
-Buwisit. -Uy!
Uy.
Ano'ng ginagawa mo?
Wag mong sabihing babalik tayo.
Dahil sa 'kin? Ano'ng binabalak mo?
Ano'ng sasabihin mo?
Ano? Dumadaan ako sa shortcut.
At walang silbing sisihin sila.
Ikaw ang hindi nagdahan-dahan uminom.
Ikaw ang mag-alaga sa sarili mula ngayon, okay?
Bakit ka nakangiti?
Puno ng pag-ibig ang tingin mo,
pero puno ng tinik ang sinabi mo.
Kinikilig ako kahit pinapagalitan mo ako.
Ano'ng sinasabi mo? Nasisiraan ka.
Mukha kang squirrel pag nakangiti ka.
Kaya mo gusto iyon.
Ano iyan?
May naikuwento sila kahapon
na stuffed toy na squirrel na gusto mo.
Umiyak ka raw dahil itinapon ng mama mo nang di sinasabi sa 'yo.
Mahal mo siguro para iyakan kahit middle school ka na.
-Ganoon nila naaalala iyon? -Oo.
-Di iyon dahil sa stuffed toy. -Sa ano?
May field trip kami noon.
Ayaw kong sayangin ang oras ko, nagkunwari
akong may sakit at umuwi para mag-aral.
Pero nalungkot ako at binaling ko roon sa stuffed toy.
Dapat sumama ka na lang sa field trip.
Alam ko.
Pinanghihinayangan ko.
Dapat binigyan ko ng oras pero di ako sumama sa field trip.
Hindi ka pa nakapag-field trip?
Kahit minsan?
Ganoon…
Ano?
-Matagal ka naghintay? -Hindi.
Salamat.
Nakauwi ka nang maayos?
Oo. Salamat sa pagkain at sa tsaa. Salamat sa lahat.
Ako ang dapat magpasalamat. Gumawa ka ng playground sa sala ko.
Tapos na.
Maraming salamat.
Dinala mo ito hanggang dito at binuo mo pa.
Utang ko 'to sa 'yo.
Wala iyon. Naalala ko kasing itatapon ito ng ate ko.
Tinulungan ko na siya, may regalo pa ako kay Jin-woo.
Masaya ang lahat.
At nakakain pa ako ng masarap.
Nagkataong pinadalhan ako ng pagkain ni Mama.
Matagal na akong di nakakain ng lutong-bahay.
Papuntahin mo ulit ako pag meron.
Gustong-gusto mo sa bahay ko?
Di naman sa gano'n.
Dapat na akong umalis.
Akin 'yan!
Naku po.
Mamahaling brand ito. Kaya pala malambot.
Sira ka talaga.
Mauna na ako.
Hay, naku.
Di mo ako kailangan ihatid.
Pupunta rin naman ako sa convenience store.
Dinagdagan mo na ang allowance ni Eun-jeong?
Oo, dinagdagan ko ng 50,000 won gaya ng sinabi mo.
Magaling.
Marami siyang dapat bilhin na di niya masabi sa 'yo,
tulad ng underwear, makeup, at napkin.
Tama ka.
Di ko alam 'yon.
Oo nga pala,
gusto ko ulit makita si Jin-woo.
Magkita tayo sa parke minsan para manghuli ng insekto.
-Naglalaro siya ng mga bola? -Hindi ko alam.
Di pa nasusubukan.
Bihira kaming may gawing sports.
Di ko pa naturuan mag-bike dahil di ako marunong.
Gusto mo turuan kita?
Ano?
Kaya ko turuan si Jin-woo agad.
Pero kung sasabayan mo siya, dapat matuto ka rin.
At mas makakabuti sa development niya kung mama niya ang magtuturo sa kanya.
Bigyan kaya natin ang isa't isa ng tatlong SOS stickers?
"SOS stickers"?
Ito 'yon.
Okay.
Tigtatlo tayo.
Gagamitin kung kailangan ang tulong ng isa.
Halimbawa?
Sa akin, mag-aral mag-bike o manghuli ng insekto.
Sa iyo, kung bibilhan siya ng regalo
o kailangan niya ng OB-GYN.
Maraming puwede.
Iyon pala.
Gagamitin ko ang mga ito.
Paano na 'to? Kinikilig ako.
Kaya pala inaantay ang mga delivery.
Gusto nang buksan agad.
Ano iyang pina-deliver mo rito sa clinic?
Sa iyo ito. Gusto mo kasi ng regalo.
Sa iyo ito pareho.
Di mo ako kailangang bigyan ng dalawa.
Uunahin ko 'yong malaki!
Tingnan natin.
Ayos!
Ano kayang nasa loob?
"History of Plastic and Reconstructive Surgery"?
Oo, original na kopya.
Hinanap ko sa mga second-hand website. Gusto mo na basahin?
Oo.
Ito naman. Mas magugustuhan mo ito.
"Mas"?
Sige. Gusto ko na makita.
Ano? Nagustuhan mo?
Maayos ang nasal envelope kaya papalitan lang ang silicone.
Pabukas ng D30 silicone.
Nagbubukas ng D30 silicone.
Pakibilisan.
Mag-focus tayo.
Pasensiya na.
Mukhang mahirap iyon. Ang galing mo.
Kita mo? Bagay sa 'yo.
Isuot mo 'yan araw-araw.
Tapusin mo 'yong libro ngayong linggo
at sabihin mo ang opinyon mo.
Sasabihin ko ang opinyon ko't isusuot pa itong cap na may tuta.
-May nagawa ba ako? -Ano?
Ganti ba ito na nakabalatkayong regalo?
Parang mga parusa.
-Sige. Ibalik mo na. -Biro lang.
Gusto ko sila.
Paano mo nalamang gusto ko sila?
Nagsalita ang nagbigay ng stuffed toy at hotteok.
Lasing ako noong binili ko iyon. May iba pa akong regalo sa 'yo.
-Talaga? -Siyempre.
Nasaan? Naroon?
Hindi mo mahahanap diyan.
Talaga? Narito ba?
Sundan mo 'ko.
Ano? Field trip?
Oo. Hindi ka pa nakapag-field trip.
Dadalhin kita.
Matanda na tayo para doon.
Hindi. Puwede tayong mag-museum o mag-camping.
Ipapakita kong puwedeng mag-field trip ang matanda.
Mukhang masaya nga.
Di ba? Aalis tayo bukas.
-Bukas? -Oo.
Magkikita kami ni Hong-ran.
Sa susunod mo na siya kitain.
Pag pinakawalan mo ito, di ka na
magkakaroon ng pagkakataong makapag-field trip.
Nakakatakot 'yon, di ba?
Una, mag-shopping muna tayo.
Ano? Mag-shopping?
Oo. Kailangan magsuot ng bago pag field trip.
Di mo ba alam?
Ituturo ko sa 'yo isa-isa. Tara.
Teka. 'Yong bag mo.
-Di mo dadalhin? -Kukunin ko mamaya.
-Ang mga ito? -Dress?
-Pang-beach ito. -Puwede tayo mag-beach.
Pero field trip ito.
Bagay sa 'yo pareho.
Hindi, gusto ko, mas komportable.
-Ito kaya? -Naku, wag iyan!
Bakit? Maganda ka roon.
Pantulog yata 'yon.
-Dito tayo pupunta. -Wow, ang ganda.
Di ba? Puwede rin dito.
-May show pa. -Oo.
Mukhang masaya.
Salamat sa paghanap nito.
At…
-Nakakatulog-tulog ka ba? -Oo.
Di na nakadepende sa sleeping pill.
Mabuti.
Umiinom ka rin ng sleeping pills noong high school?
Oo, mula senior year.
Medyo kakaiba,
di ako makatulog nang maayos dahil balisa ako.
Jeong-woo. Pinag-isipan ko ito.
Ano 'yon?
Posibleng hinaluan nga ni Kyung-min ng Ambien ang iniinom mo.
May mga nabasa akong dissertation.
Sa maraming kaso, ang paghahalo ng alcohol at Ambien,
may mapanganib na mga resulta.
Kaya…
Baka iyon ang gusto niyang mangyari.
Ha-neul.
Gusto ko ang ganito.
Noong nalasing ako kasama ang tito mo at si Ba-da,
nahilo ako at namanhid ang mga daliri ko.
Pero iyong lakad pauwi dala-dala ang stuffed toy mo at makakain,
napasaya ako noon.
At pagkagising ko, may lugar ako sa mesa ninyo.
Pinagalitan mo ako habang papasok tayo.
At ngayon,
umiinom tayo ng iced coffee pagkatapos ng trabaho.
Gusto ko ito.
Kaya…
sana tumagal
ang katahimikang ito.
Sa ngayon.
Sige.
Gusto ko ring nagkakape tayo.
Mas nagugustuhan ko pa.
-Narito na 'ko. -Pasok.
Hayan.
Ano 'to? Ba't may kimbap?
Hindi magiging field trip
kung walang kimbap.
Dapat bumili na lang tayo.
Aba.
Walang kuwenta 'yon. Ito, ginawa nang may pagmamahal.
Tikman mo.
Sobrang sarap.
Magaling ka magluto.
Naka-jackpot ba ako pag naging akin ka?
Bilisan mo, baka maunahan ka.
Nakasuot ako ng bagong damit,
may baong kimbap, at nasa bus. Parang field trip nga.
Dito umuupo ang mga sikat sa school.
Parang espesyal ako.
Uy, espesyal ka na.
Ikaw
ang pinakamaganda sa klaseng ito.
"Sa klaseng ito"?
Kunwari kaklase natin ang mga narito.
Para mas kapani-paniwalang field trip ito.
Okay.
Ganyan nga.
Pero mukhang pagod ang mga kaklase natin. Nakatulog agad sila.
Oo nga. Baka magdamag silang nag-aral.
Baka nga.
Matulog lang kayo, guys.
-Magsasaya muna kami. -Nakakatuwa.
Gusto ko ang view.
Ako rin.
Ang ganda.
Naku.
-Hay. -Ang lubak ng daan.
Napagod akong mag-aral buong gabi.
-Idlip na muna. -Sige.
Dito rin. Kita mo ang mga estudyante?
Mga kaklase natin sila. Tutulungan kita para kapani-paniwala.
Parang malabo. Ang bata-bata nila. Parang mali.
Mukha tayong bata.
Nahuhuli na tayo. Tara.
Dapat makarating sa oras sa susunod na pupuntahan.
Oo nga. Magpapa-picture tayo, tama? Anong klase?
Di naman kailangan mag-uniform.
Field trip ito. Magandang mag-picture na nakaganito.
Hindi ba parang high school tayo ulit?
Kung gano'n, dapat tama ang arte.
Ano?
-Lubayan mo 'ko. -Ako ba ang kausap mo?
Nag-aaral ako. Lubayan mo 'ko.
Nasabi mo iyan?
Aalis na 'ko.
LUMANG UNIPORME FOR RENT
Ano'ng nakain niya?
Hoy, diyan ka lang!
Alam mong ayaw kong pumangalawa!
Hoy, Ha-neul!
Patingin.
Ang ganda, di ba?
Gusto ko 'yan.
Nag-aaral pa rin kahit picture-taking na para sa graduation.
-Ano? -Ano?
Nakatitig ulit kay Ha-neul?
Di mo maalis sa paningin mo, ano?
Gawin mo nang girlfriend.
Ganyan ka na rin lang…
-Girlfriend! Gawing girlfriend! -Girlfriend! Gawing girlfriend!
Napakasama niyan.
Bakit ko siya gustong maging girlfriend?
Sino'ng tatagal sa ugali niya?
Naaawa ako sa magiging boyfriend niya.
Group two, tapos na kayo. Group three na.
Dali.
Sino pang dumadaldal kaysa umupo na?
Si Jeong-woo!
-Jeong-woo, magpapogi ka. -Okay.
-Pasensiya po. -Mu-geun.
Abante. Di mapapaliit ng pagpunta sa likod ang mukha mo.
Ibaba mo ang balikat mo. Ganyan.
Ha-neul, ibaba 'yan, tingin dito.
Ngumiti kayo.
-Smile. -Smile.
Malaking smile. Ganyan nga!
YEONGWON HIGH SCHOOL
Gano'n pa rin ang itsura natin.
Tama ka.
Di kapani-paniwala.
Di ko naisip na ako ang magiging boyfriend mo.
Kumusta? Di mo gusto?
Ano'ng sinasabi mo? Tuwang-tuwa ako.
Kung mababalikan ko iyon,
bubugbugin ko ako dahil ang sama ko sa 'yo.
Bakit ako gano'n?
Kailan mo ito kinuhanan?
Kahapon, noong naghahanda para rito,
naisip kita noong estudyante ka pa.
Kaya tiningnan ko ang yearbook.
Ang cute na may hawak ka pa ring libro
kahit sa picture-taking.
Pero naawa rin ako sa 'yo.
Mas naaawa ako sa 'yo ngayon. Gano'n ka kagutom?
Oo. Mag-ihaw na tayo ng karne.
Kasi…
-Paano kaya? -Bakit?
Naiwan mo ba sa bahay?
Hindi ganoon.
May magdadala dapat pero wala pa siya rito.
Sino 'yang sinasabi mo?
Hoy, Ha-neul.
Bakit kayo narito?
Tumawag ang boyfriend mo kahapon.
Tinanong kung puwedeng dito na lang tayo magkita.
-Gusto kang isorpresa. -Talaga?
Ikaw talaga.
Mas masaya ang field trip pag kasama ang kaibigan.
Pero, ikaw?
Ayaw ko sanang sumama rito pero gumamit
si Hong-ran ng SOS sticker…
SOS sticker?
Nagkasundo kaming magtulungan bilang mga single parent.
Di ko na natuturuan ang anak kong mag-bike
at maganda raw dito para doon.
Ganoon na kayo kalapit?
Bumili kami ng bra…
Ano 'yon? Bumili ng ano?
Ganito kasi…
Pumunta ako sa bahay n'ya…
Pumunta ka sa bahay n'ya?
Mahabang kuwento.
Di pa kayo gutom?
-Gutom na! -Magkarne tayo!
Mag-ihaw na tayo.
-Ito ay… -Lettuce 'yan. Teka.
Hugasan natin.
Halika. Hugasan natin.
-Kakaiba ito. -Bilis.
Paano kayo naging malapit?
Ba't malapit na kayo? Gusto kong malaman.
Field trip pala ito.
Nakakatawa pero nakakatuwa, nakakatuwa pero nakakatawa.
Wag na 'yon. Ipaliwanag mo. Ano'ng meron sa inyo?
Sinabi ko na. Nagtutulungan lang kami.
-Tuturuan niya ako mag-bike. -Talaga lang?
Dito pa talaga kahit puwedeng gawin iyon sa Seoul?
Gusto kong makipag-inuman sa 'yo. Masaya ka na?
Ang hirap makipagkita sa 'yo.
Naaasiwa akong maging third wheel,
kaya inaya ko siyang samahan ako. Okay?
Hindi okay. Magmamatyag ako, titingnan kung may namamagitan sa inyo.
Hoy. Hindi pa tayo tapos.
Kakaiba ang ikinikilos mo. Hindi ka ganito.
Sesame oil o ssamjang sa karne?
-Mas bagay ang ssamjang. -Ssamjang?
Okay.
Mukhang masarap.
Pahingi rin.
Heto ang karne.
Thank you. Heto.
Masarap.
Malasa.
Pareho ang gusto n'yo sa pagkain at inumin.
Sabay na sabay kayo.
-Sobra. -Sino ang leader?
Paano kayo nagkalapit?
Hindi palakaibigan si Ha-neul.
Ako ang lapit nang lapit sa kanya.
Napapalibutan kami ng mga taong mahilig sa drama at tsismis.
Kaya masayang makita siya na nagsisikap at di nakikialam sa iba.
Gano'n talaga.
Di ako 'yong tipong mababaw at mahilig sa drama.
Siyempre, hindi.
Ikaw ang tipong nagpapakatotoo.
Ano ka ba?
Kayo, paano kayo naging malapit?
Ano?
Oo nga. Sabi mo, nag-away kayo dati.
Tungkol saan?
Iyon…
Hindi iyon seryoso…
Nagtatalo lang talaga minsan ang mga lalaki.
Tama.
Tungkol nga saan? Ba't kayo nauutal?
Malaking bagay siguro iyon.
Sabihin n'yo na.
Ang totoo,
matalik kaming magkaibigan.
Wala nang mas malapit pa sa amin.
SEPTEMBER 2013
Si Jeong-woo ay parang nakababatang kapatid, kaibigan, at kuya.
Naalala mo ang apat na criteria sa DKA na itinuro ko kahapon?
Paano mo malalaman ang moderate na DKA?
Hello?
Dae-yeong.
Ano ba?
Paano mo malalaman ang moderate na DKA?
Matutulog muna ako bago ko sagutin 'yan.
Seryosohin mo. State exam na sa susunod na linggo.
Dae-yeong. Di ba pangarap mong mag-rounds
kasama ng mga intern habang nakasuot ng puting coat?
-Oo. -Di ba?
Kaya mo ito, Dae-yeong.
-Tama. -Oo.
Kung hindi sa tulong at pag-uudyok niya,
baka hindi ako naging doktor.
Jeong-woo!
Ano? Sino 'to?
Doktor na rin ako.
Ano?
Pumasa ako!
-Talaga? -Oo!
Ang galing!
Jeong-woo!
Minahal ko siya nang buong puso.
Mahalaga talaga siya sa akin.
Magpakatatag ka.
Fighting.
Malupit ang kapalaran, ang malakape naming kasiyahan
ay hindi nagtagal.
Narito na ang propesor.
-Kumusta po? -Maupo kayo.
Okay.
At may magandang balita kami.
Dahil nagsikap tayo sa exam,
bibigyan tayo ng propesor ng isang linggong bakasyon!
Palakpakan!
Magsalitan kayo sa paggamit ng bakasyon.
Salamat po.
Alam n'yong pupuntang Africa ang Voluntary Medical Service sa susunod na buwan?
-Opo. -Opo.
Gusto ng direktor ng ospital na sumali ang PS Department.
Kung wala kayong plano sa bakasyon n'yo,
mag-volunteer kaya kayo?
Ano ito?
Ano itong nasasagap ko?
Ano? Wala?
Ako, sir.
Ayos.
Dati ko pa gustong mag-volunteer.
Paghahandaan ko po.
Gano'n ba? Mahusay.
Sigurado ka ba, Dae-yeong?
Gusto mong maglibot at matulog bago ka pumasok sa military.
Iyon ang plano dati.
Baka ngayon na lang maka-volunteer sa ibang bansa.
Ang galing mo.
Dae-yeong!
Naku.
Hindi ka maka-volunteer dahil nasaktan ang kamay mo?
Tama 'yan.
Kaya si Jeong-woo ang umalis at hindi ako.
PAGALING KA, DAE-YEONG PATAWAD
Hindi masakit?
Pumatok ang documentary at sumikat si Jeong-woo.
Ikaw pala dapat ang naging sikat na doktor.
Hay.
Ano? Lasing ka na ba sa isang beer lang?
Hindi siya itinulak ni Jeong-woo.
Nadulas si Dae-yeong sa plastic. Di kasalanan ni Jeong-woo.
At malay natin kung sisikat nga rin si Dae-yeong
kung siya ang pumunta sa ibang bansa.
Alam ko.
Sa totoo lang. Mas guwapo si Mr. Bin.
Naku, paano na?
Ang hina mo na uminom ngayon. Lasing ka na.
Gumising ka.
Maghilamos ka para mahimasmasan.
Nagsalita ka riyan. Wag biased dahil lang
boyfriend mo si Jeong-woo.
Ano'ng sinasabi mo? "Biased"?
Halatang mas guwapo siya.
Wag kayong mag-away. Baka magsabunutan kayo tulad namin.
Wag n'yong gawin 'yon.
Nagsabunutan kayo?
Ano?
Hindi.
Hindi kami nagsabunutan.
Hawak lang.
Oo. Hinawakan lang namin ang buhok.
Nagsabunutan nga kayo.
Ano'ng pinag-awayan n'yo para umabot sa sabunutan?
Pakinggan n'yo at sabihin kung sino'ng mali.
Grabe.
Dr. Yeo.
-Ano? -Tumawag ang TV network.
Heto ang memo.
Salamat.
May reporter na mang-i-interview. Tatawag na raw ulit.
Okay.
-Magra-rounds na kami. -Sige.
Babalik kami.
-Aalis na. -Okay.
Dahil sa mga nangyayari…
Ano?
Ano lang…
Hindi ako komportable
at natatakot ako.
Kung takot ka, magpayakap ka sa masa.
Pambansang doktor ka na.
Hay.
Hihingi pala ako ng pabor.
Babanggitin ko ang endoscopic forehead lifts sa lecture ko.
Puwede magpatulong maghanap ng iba pang case?
Magpatulong ka sa masa, pambansang doktor ka na.
Ano ba? Ano'ng problema?
Inikot mo ba ang upuan ko?
Gawin ko sa 'yo. Masarap?
Ginawa ko lang dahil nanunuya ka!
May dahilan kaya nanunuya ako!
Wag na nga!
Sige, umikot ka pa!
Bahala ka!
Tigilan na!
Hoy, diyan ka lang.
Sinabunutan mo ako?
Oo. Ano naman?
Bibilang ako ng tatlo, bitawan mo o malalagot ka.
Ano'ng gagawin mo?
Isa, dalawa,
tatlo!
Sinabunutan mo ako? Aba!
Dalawang kamay? Hetong sa 'yo!
Bitaw!
Ikaw muna!
Aray!
Buwisit! Patay ka sa 'kin!
Buwisit!
Patay ka!
Mawala ka na…
sa mundong ito!
Ano ba 'yong narinig ko?
-Saan ka pupunta? -Para kang bata.
Kahit si Jin-woo, di lalaban nang gano'n.
Akala ko, nahihirapan ka,
kaya kinansela ko ang bakasyon ko para
puntahan ka.
Pero di mo ako binati o pinasalamatan pagbalik ko kaya nasaktan ako.
Pasensiya na.
Inaamin kong nainggit ako at nag-asal-bata.
Pero noon kasi,
magulo ang isip ko dahil doon sa divorce.
Alam mo ang pinagdaanan ko.
Minamata ako ng mga biyenan ko dahil mayaman sila.
Kailangang sagutin ang tawag nila kahit sa gitna ng surgery.
Kailangang makipag-golf pag off ko para sabihan
ang mga kaibigan nila kung ano ang ipapaayos.
Hindi ko na kaya kaya nakipag-divorce ako.
Kaya noong sumikat ka, naisip ko,
"Ako dapat iyon."
"Nakita sana ng mga biyenan kong nagtagumpay ako."
Iyon ang naramdaman ko.
Masakit iyon.
Sorry talaga.
Di ko alam.
Ako ang humihingi ng tawad.
Kasalanan ko.
-Hindi, kasalanan ko. -Hindi, kasa…
Nasaan na?
May ginawa tayo?
Di ko akalaing may mga doktor na mag-aaway sa opisina,
ipanghahampas pa ang stethoscope.
Ako rin.
Pero di ka ba nahahabag kay Mr. Bin?
Gusto mo siya, ano?
Hindi ko siya ayaw.
Ano? Seryoso?
Di ko alam kung pakikipagkaibigan o awa.
Pero napapabilis niya ang puso ko higit sa ibang lalaki.
Naaawa rin ako sa kanya.
Mukha siyang usang nakatigil, ang cute.
Siya ang tipo ko.
Gano'n?
Sige. Good luck sa usang nakatigil.
Bagay ang tunog ng mga insekto sa usang nakatigil.
Pasensiya na.
Iyong trabaho mo? Itutuloy mo pa sa clinic ni Dae-yeong?
Di ko pa alam.
Iniisip ko.
Iyong tarantadong si Kyung-min.
May pharmaceutical company nga ang mga biyenan niya,
pero puwede pa rin siyang maging propesor.
O outside director sa kumpanya o consultant.
Ba't siya nagbitiw?
Ginamit ka niya para maging propesor,
nagbitiw matapos ang ilang buwan lang?
May kilala akong medical reporter. Magpatulong ako?
Papatingnan ang kumpanya at si Kyung-min.
Malay mo? Baka mapabalik ka kung may malaman tayo sa kanya.
Masasabi natin sa lahat na ninakaw niya ang dissertation mo.
Gusto ko ang ganito, Hong-ran.
Napapatawa ako lagi ni Jeong-woo.
Nakipag-inuman siya kay Mama.
Nalasing kasama si Tito at Ba-da at bumili ng hotteok.
At ngayon, nag-field trip kami.
At nakasama kita.
Pag binabalikan ko,
hindi ko napahalagahan ang ordinaryong buhay.
Dati,
di ko gaanong iniisip ang pamilya,
boyfriend, o tao sa paligid ko.
Pero noong nahihirapan ako,
natulungan ako ng mga ordinaryong bagay.
Tama ka.
Ordinaryong buhay ang pinakamahirap at pinakamagandang magagawa.
Unti-unting umaayos ang mga bagay,
ayaw kong balikan ang mga pangit na sandali.
Gusto ko lang namnamin ang munting kaligayahang ito. Muna.
Tara.
Ayan.
-Isa pang beer? -Sige.
Heto.
Thank you.
Kumusta si Ha-neul?
Si Ha-neul?
-Oo. -Bakit?
Narinig ko kayong nag-uusap.
Iyong ginawa ni Kyung-min.
Oo.
Sinabi ko na sa 'yo ito,
nag-aalala ako doon sa nangyari sa 'yo.
Lagi mong kasama si Kyung-min,
kaya akala ko, masasandalan mo siya.
Hay, naku. Ganoong klase pala siyang tao.
Siyanga pala,
nalululong ba siya
sa drugs o kung anuman?
Drugs? Anong klase? Ilegal?
-Ano ba? -Kasi may nakita ako dati.
-May dala-dala siyang pulbos na drug. -Ano?
Nililibre rin niya ako dati kapag binibisita ka niya.
Fourth year yata iyon.
Nabangga ko siya dati.
-Hala. -Pasensiya na.
-Naku. -Ayos ka lang?
Matagal na akong di nakakakita ng pinulbos na gamot.
Hirap akong lumunok ng tableta.
-Kaya pala. -Pasok ka na.
-Babalik ako. -Sige.
Hindi ko masyadong pinansin iyon noon.
Pero ngayong naiisip ko,
marami na ang nagda-drugs.
Paano kung cocaine?
Tama ka.
Hindi ko pa siya nakitang uminom ng tabletas.
Bakit hindi ko iyon naisip dati?
Naisip ang ano?
-Nakita ko siyang hinaluan ang iniinom ko. -Ano?
At may nakitang Ambien sa dugo ko. Di ako sigurado dahil lasing ako.
At umiinom ako ng sleeping pills dati,
kaya baka iyon 'yon.
Di ako sigurado sa kahit ano kaya di ko pinansin.
Hindi 'yon ang problema.
Kung totoo iyan, bakit niya ginawa? Anong galit ang meron siya sa iyo?
Hindi ko alam.
Pero ito ang tanong.
-Tableta lang binebenta ang Ambien. -Oo.
Dahil pinulbos pa niya, ibig sabihin, binalak talaga.
Puwede gumamit ng mas nakakapatay.
Pero bakit Ambien? Dati ko pa iniisip iyan.
May katuturan na kung para pala sa kanya iyon.
Naisipan lang lagyan ang inumin ko.
Bakit ka narito?
Tumupad ka sa pangako.
Ikaw ang unang nakahanap ng mga camera ko.
Pero itinago mo ng dalawang araw at hindi ini-report.
Tinanong kita bakit mo ginawa.
Teka.
Di ko kailangang magpaliwanag sa iyo.
Itinago mo ang gamit ko nang walang pahintulot ko.
Di ako magtatanong kung ano'ng ginawa mo sa kanila?
Mr. Kang!
Ingat sa sasabihin.
Ano? Kumusta ang field trip?
Ang saya-saya, siyempre.
Magsusulat ako ng report, hintayin mo.
-Bakit? May inaalala ka? -Ano?
Kahapon ka pa mukhang may iniisip.
Wala ito.
May appointment ako sa doktor.
Maaga akong babalik kaya sabay tayo kumain.
Pero kumain ka pag nagutom ka.
Magaling akong maghintay.
Wag ka magmadali.
Salamat sa pagsama sa akin.
Ginamit mo ang SOS sticker mo, kaya dapat.
Oo na. Dapat ibigay ko sa 'yo.
Nagamit ko na ang isa para matuto mag-bike.
Saan ko gagamitin ang iba? Gusto ko gamitin sa maganda.
Dalhin mo si Jin-woo sa bathhouse?
Mahilig sa tubig ang mga bata.
Matagal nang di nakakapunta kasi
bawal na sumama sa nanay pag lagpas 4 taon.
O camping kasama si Jin-woo?
Kailan mo gagamitin ang sa iyo?
Puwedeng mag-usap lang tayo ng tungkol sa atin?
Ano?
Di tungkol sa mga kaibigan o anak natin.
Gusto kong makilala ka.
Usap tayo nang tungkol sa atin.
Kumusta ka na?
Binabaan natin ang dosage mo. Nakaramdam ka ng side effect?
Wala naman.
Parang wala akong naramdaman.
Mabuti.
Ito pala.
May mga impormasyon kami sa website ng iba't ibang gawain at libangan.
May mga video at lecture din na nakakatulong,
kaya tingnan mo sila.
Sige.
Sandali.
VOLUNTARY MEDICAL SERVICE IN MYANMAR
Ano iyon?
Senior na katrabaho ko.
Oo, tama ka.
Nagtrabaho rin si Dr. Min sa Daehan.
Di ko alam na nag-volunteer siya.
Hindi pa katagalan.
Dalawang taon pa lang mula nang sumali siya sa amin.
Ganoon pala.
HAESUNG PHARMACEUTICAL
Haesung Pharmaceutical ang sponsor?
Si Kyung-min ang direktor sa kumpanyang iyon, tama?
Tama.
Magaganda siguro ang alaala n'yo para gawing background photo.
Haesung ang sponsor sa asosasyon namin, pati iyong sa Macau.
Sponsor din sila sa asosasyon sa Macau?
Taga-Macau ang asawa ng presidente ng Haesung.
Ganoon pala.
Wala siya nang ilang araw kung nag-volunteer siya,
bakit wala siyang sinabi?
Di kailangan ilihim iyon.
Kaya bakit?
Uy, Hong-ran.
Iyong kilala mong medical reporter?
Ako si Nam Ha-neul.
Ako si Kim Do-yun.
Pasensiya, agad-agaran.
Ayos lang.
Sabi ni Dr. Lee, may tanong ka tungkol sa Haesung Pharmaceutical.
Oo, may nabalitaan ako.
Ang bagong gamot ng Haesung ay papasa sa phase two ng clinical trial ng FDA.
Gusto kong malaman ang dissertation.
Di ko pa nababasa, pero narinig kong
may ginagawa si Director Min na nakakapagpahupa ng pananakit.
Halos walang side effects.
Tumatagal ng 2.8 times ang epekto kaysa sa mga kasalukuyang gamot,
-halos kalahati ang tanggal na pananakit. -Ano?
Pero karamihan ng gamot ay di pumapasa sa phase two.
Mababa pa sa 5% ang pumapasa.
Bali-balitang tutuloy na sa phase three ang gamot.
Pero di raw mapagkakatiwalaan ang
pinanggalingan noon.
Ano?
Kung may ganoon kagaling na gamot
at uusad na ng phase three,
dapat kumikilos na ang Yeouido.
Tumaas na dapat ang stocks.
May reporter na nakipagsabwatan sa isang pharmaceutical na kumpanya.
Nagsulat ng pekeng artikulo at minanipula ang stocks.
Masama siya.
At ang balita,
ang reporter na ito ang nagpakalat noong sa Haesung.
At mukhang di rin mapagkakatiwalaan na kumpanya ang Haesung.
Di raw interesado ang presidente sa mga gamot,
hinawakan lang para kumita nang ilegal.
Konektado raw sila sa isang gang sa Macau.
300M NG HAESUNG SA CHILDREN'S WARD
DONATION CEREMONY SA DAEHAN
Mr. Yeo, ang dissertation bang isusumite noong huli ay mapaniniwalaan?
Ha-neul!
Bakit naroon ang vice-president ng Haesung?
PRESIDENT JEONG JI-HYEOK VP JEONG DAE-HYEON
Uy, Ma.
Ano? Istasyon ng pulis?
Nakita mo ang lalaking sumunod kay Yeo Jeong-woo
-noong lumipat siya? -Opo.
Di po ba si Kang Jin-seok iyon, 'yong doktor?
Siya iyong sumunod bago ang hearing
at pumasok sa bahay.
Pero di iyong sa lumipat si Mr. Yeo.
Wala si Mr. Kang sa Korea noon.
Talaga?
Baka nagsinungaling siya.
Umamin sa lahat, ba't magsisinungaling doon?
Lumipad siya pa-LA para sa conference.
Kaya…
Inilista ko ang mga taong malapit doon
noong oras at petsa na sinabi mo.
Pamilyar ba sila sa 'yo?
Wag ka magmadali.
Ba-da.
Ano? Ate.
Bakit ka narito?
Tumawag si Mama. Ano'ng nangyayari?
Dumating nang mas maaga ang kamalasan.
Ang pagdududang itinago namin para mapanatili ang kasiyahang ito
ay unti-unting nagkakatotoo.
Kyung-min.
Jeong-woo, ayos ka lang?
Sorry. Kasalanan ko.
Ayos lang ako.
Imposibleng pagdudahan siya
dahil sa taos-puso at nag-aalala niyang tingin.
Jeong-woo.
Siyang pinakamalapit na biglang naging estranghero.
Gusto mo si Ha-neul?
Di ka dapat nagsasaya ngayon.
Dating magiliw, wala nang pakialam ngayon.
Kilala so siya.
Ang hiling ko, sana hindi ito
kasingmapanganib ng nararamdaman ko.
May pitong spy camera ako.
Isa sa OR,
dalawa sa opisina, tatlo sa pasilyo.
Saan ko kaya nilagay…
ang huling camera?
Kahit ang mga pulis, di alam.
Gusto mong malaman kung ano ang nakuhanan?
Mag-usap tayo.
Wala na tayong pag-uusapan.
Bakit mo binisita si Jeong-woo noong lumipat siya?
Dahil di mo iyon nabanggit,
siguro di 'yon alam ni Jeong-woo.
Nasaan ka ngayon?
Sakay.
Dito tayo mag-usap.
Akala ko, wala dapat makarinig.
Sakay.
BOYFRIEND
Ha-neul, bakit di kita ma-contact?
May nangyari ba?
Bakit pinilit mong maging propesor
kung magbibitiw ka agad?
Dahil kailangan nila ng propesor sa paggawa ng bagong gamot.
Nabasa ko ito.
Ang daming mali mula sa control group pa lang.
Kaya paano nakapasa ito sa phase two?
May narinig ako.
Sinusubukan mo raw magmanipula ng stocks
gamit ang pekeng dissertation at article.
Iyon ang narinig ko.
Ano ang tingin mo roon?
Ang dami mong gustong malaman.
Di ko pa tinatanong ang totoong tanong.
Bakit nasa hearing ni Jeong-woo ang VP ng Haesung?
Nakasalubong ko siya noon.
May kinalaman ang Haesung sa insidente, tama?
May kinalaman ka…
sa nangyari kay Jeong-woo?
Ikaw…
Kasakiman bang umasang makakainom tayo ng mainit na tsaa
at makakapaglakad-lakad sa gabi
na walang inaalala?
Di ko dapat sinabing wag siyang magmadali.
Ang sakit na dala sa akin ng mga salitang iyon ay napakatagal
na nanatili.
DOCTOR SLUMP
Sinasabi mo bang walang malay si Ha-neul?
Bakit di gumigising?
Sa CT scan, walang bleed sa utak niya.
Nagsusumamo akong magising ka na.
Mahal ka ng nagsusumamo kong puso, Ha-neul.
Jeong-woo, wag nating pahirapan ang sarili.
Magpapakatatag ako. Magpakatatag ka rin.
Nakipagkita siya kay Kyung-min dahil sa 'kin?
Nasaktan siya dahil sa 'kin?
Nagsalin ng Subtitle: Miray Lozada-Balanza