DOCTOR SLUMP
Gusto ko siyang bigyan ng singsing.
Dati ko pa gustong gawin.
Iyon ang sandaling nalaman kong…
gusto ko siyang makasama
nang matagal na panahon.
Puwedeng patingin nito?
-Opo. -'Yong parang namukadkad.
Kukunin ko po.
Salamat.
Kailan at paano ko ito ibibigay sa kanya?
Ibigay ko ba nang ganito? O ganito?
O siguro…
parang…
O ganito?
O ganito? Siguro ganito kaya?
O…
Naku!
Patay.
Nasa'n na?
Ano 'yan?
Wala.
May nahulog ka?
Hindi. Ayos lang.
Magtrabaho. Tuparin ang pangarap.
Ano'ng nahulog mo?
Barya lang. Isang 100 won, hayaan mo na.
Hay.
Gamitin mo 'to.
Ha?
Hindi, huwag. Ako na…
Kaya ko. Sige na.
Huwag na!
Ayaw kong ibigay sa 'yo nang ganito!
Ibigay ang ano?
-Ang 100 won? -Ha?
-Ang totoo, may regalo ako. -Regalo?
-Kasi… -'Yon na kaya?
Sasabihin ko na.
Gusto kong ibigay 'yan sa iyo.
Ipis!
Dito!
Itinulak mo pa ako.
Hindi. Di ako takot sa ipis.
DOCTOR SLUMP
Bakit di pa umaalis?
Gusto ko nang ibigay.
Iniisip ko kung paano, pero nabitawan ko.
Gumulong sa may sofa.
Hinahanap ko't alam mo ang nahanap ko?
Ipis, kaya natakot kami. Kaya, ayun.
Di ko naibigay sa kanya.
Nakarinig na ako ng itinatago sa cake. Pero di pa ako
nakarinig ng nagtago sa ilalim ng sofa.
-Grabe ka. -Ewan ko.
Ang pangit ng lahat.
Kaya ano'ng sinabi mo? Sinabi mo iyong singsing?
Siyempre, hindi. Ano pang magagawa ko?
Kunwari wala lang. Ayaw kong ipis ang maalala niya pagdating ng panahon.
Mabuti. Teka lang.
Pang-propose mo ba 'yon?
Hindi naman. Hindi iyon ang dahilan kaya ko binili.
Pero ayos lang kung 'yon ang maisip niya, gusto ko rin siyang pakasalan.
Hay, tingnan mo ikaw. Sisirain mo ang kinabukasan niya.
-Bakit naman? -Hoy.
Abala siyang maging assistant professor,
dapat hayaang maka-focus.
Hindi kaya maasiwa siya kung bigla mong
bibigyan ng singsing?
Parang di ikaw 'yan. Bakit tama ka ngayon?
Dahil ito sa naranasan ko na.
At sa tingin ko, medyo minamadali mo.
Wala pang isang taon.
Dapat mga isang taon na muna kayo.
Ipinapakita ng tao ang nakakainis niyang ugali sa iba't ibang season.
Teka. Sinasabi mo bang nakakainis siya?
Ikaw ang tinutukoy ko.
Sa pananaw ni Ha-neul, baka hindi pa siya sigurado sa 'yo.
Baka maaga pa para sa singsing
kasi di pa kayo nagtatagal at bago ang trabaho niya.
Tama ka, pero bakit parang nasaktan ako?
Ito.
Bracelet na lang.
Basta.
Ako na ang bahala.
Loko-loko.
Kumusta, sir? May problema po ba?
Wala naman.
Puwedeng patingin ng mga bracelet?
Tama bang bilhin 'to?
ORIHINAL NA MILMYEON NG BUSAN
Kuya, pauwi ka na?
Ba-da, ang sipag mo ngayon.
Nawawalan na ako ng motibasyon pero
-pinagsisikapan ko pa rin. -Talaga?
Baka puwede mong pagaanin ang loob ko at ilibre ako ng tteokbokki?
Siyempre, puwede. Bilhin 'yong pinakamaanghang?
-Gusto ko 'yon. -Talaga?
Ayos.
Ang sarap.
Ang bilis nila, 20 minuto lang. Ang galing ng panahong ito.
Talaga.
Kaya bakit di mo ginagawa?
Mag-deliver rin tayo. Ginagawa na ng lahat.
Hinding-hindi.
Lalamig ang sabaw at mabababad ang noodle.
Dapat mapanatili ang kalidad, sira.
Kayo at ang milmyeon. Akala mo, kayo ang nakaimbento.
Si Ha-neul nga pala, di sasama sa atin?
Nasa trabaho pa siya.
Gano'n pala.
Abalang-abala ngayong professor na siya.
Maging mabait ka sa kanya.
Wag mo nang niloloko-loko ng ipis bilang regalo.
-Paano n'yo nalaman… -Ayos lang 'yon.
Naglolokohan talaga minsan ang mga magsiyota.
Di ko siya niloko!
Ang totoo,
bibigyan ko siya dapat ng singsing.
Pero nahulog ko at napunta sa ilalim ng sofa.
Sinusubukan kong kunin noong nangyari iyon.
Gano'n pala.
Di namin sasabihin, kaya punasan mong maigi iyong singsing.
Di tama iyon, Tito.
Dapat mas maayos pa.
Di mo kilala si Ate?
Professor na siya. Mali ang gano'n.
Di 'yong trabaho. Single siya buong buhay niya.
Di pa nakakatanggap ng alahas galing sa lalaki.
Iyon na ang una at huli niyang singsing.
Kaya mali na bigyan siya ng naalikabukan at ginapangan pa ng ipis.
-Ano sa tingin mo, Kuya? -Tama ka.
Kaya binilhan ko ng bago. Bracelet.
-Di bracelet ang mga gusto niya. -Ano?
Binigyan siya ni Mama ng gold bracelet noong naging doktor siya.
Panggulo daw, di isinusuot.
Kailangan pa raw tanggalin bago mag-surgery.
Tapos, patago mong ibinenta kaya nasermonan ka ng mama mo.
Binugbog ako. May mga peklat pa ako galing doon.
May pupuntahan lang ako.
Salamat sa pagkain.
Ano?
Excuse me.
Napabalik po kayo. May problema po?
Patingin ng mga kuwintas.
Mahirap ka ibigay.
Ikaw naman,
baka ayaw niya sa iyo.
At ikaw…
sana talaga magustuhan niya.
Kailan at paano ko ba ito ibibigay sa kanya?
Hindi dapat sa may sofa, hindi dapat sa may ipis.
Hindi sa bahay, pero wag sa ospital.
Kailangan ko na magpatingin.
Nababaliw na yata ako.
-Kaya… -Naka-jackpot si Jeong-woo!
Ang aga-aga, ang ingay-ingay. Naka-jackpot siya?
Tingnan n'yo.
Ang yaman na ni Jeong-woo ngayon.
-May 2.5 bilyong won siya. -Ano?
Tingnan n'yo. May article pa.
"Bilang pinakabiktima sa kaso ng pagpatay, ibinalik
ni Yeo ang penalties na ibinayad niya sa medical referral center owners."
Alam mo ang tungkol dito, Ate?
Oo. Kailan 'yan lumabas?
Ilang oras pa lang.
Teka nga.
Ang yaman niya pero tteokbokki lang ang inilibre?
Ni di pa nagsama ng fritter o sundae.
Inilibre ka na naman kahapon?
Hay, naku, tigilan mo na nga siya.
Di ko siya kinulit.
Gusto niyang sumasama sa amin. Wala siya masyadong kaibigan.
Siyempre, meron.
Iyon ang sinabi niya noon.
Nawala lahat ng kaibigan niya matapos 'yong insidente.
At nawalan siya ng isa pang kaibigan nito lang…
Una na po ako.
Sandali. Kumain ka nito.
Ha-neul!
Halika rito para pira-pirasuhin kita!
Alagaan n'yo rin ako!
Di ako maingat magsalita pero dapat din akong mahalin!
Tarantadong ito!
Ni hindi siya nakakain ng kamatis para sa agahan!
-Jeong-woo, gising ka na? -Oo.
Tatawagan dapat kita dahil miss na kita.
Gusto mong magkita sa bilang ng tatlo?
Bakit?
Narito ka sa loob ng tatlong segundo?
Baka, kaya galingan mo sa pagbilang.
Sige. Gagalingan ko.
Isa…
dalawa…
-tatlo! -Naku!
Akala ko, nasa loob ka.
Hindi ako makatulog kaya tumakbo ako. Tapos, sinundan kitang umakyat.
Talaga?
Libre ako ng 15 minuto. Magkape tayo?
Gusto ko 'yan.
Pasok ka.
Hayan.
Heto na ang iced coffee mo.
Salamat.
Ang sarap.
Pasensiya na, nabali ang pangako ko at lagi akong abala.
Wag mong alalahanin 'yon. Gawin mo ang gusto mo.
Ayaw kong makasagabal.
Sandali lang.
Kuya, mahal kita.
-Ha? -Ano 'yon?
Nag-text si Ba-da. Ano'ng meron sa kanya?
Tarantadong 'yon.
Makinig ka.
Maging alisto ka at wag na wag mong bibigyan si Ba-da ng pera.
Alam niyang may pera ka.
Ano'ng sinasabi mo?
Nalaman niya ang tungkol sa penalty. Hindi sa akin galing.
Alam ko.
Nakita ko ang article.
Hay.
Ayaw ka nilang tantanan.
Bakti hindi ka na lang nila pabayaan?
Tama na ang pinagdaanan mo. Ano ba sila?
-Pero ako ay… -"Okay"?
Iyon ba ang sasabihin mo?
Hindi okay sa akin iyong article.
Pero okay ako dahil kasama kita.
Naiinis din ako.
Nasaktan ako sa mga comment
noong mga pinaghinalaan akong pumatay ng tao.
Mas nasaktan ako noong naniwala ang mga kakilala ko.
Ayaw na ayaw kong
nakikita ng mga tao ang paghihirap ko nang labag sa loob ko.
Pero okay lang dahil nandito ka.
Kaya wag kang mag-alala sa akin
at pagtuunan natin ang parating na surgery. Okay?
Sige.
Gusto mong makita ang mga case na nahanap ko?
May USB sa drawer ko.
Sa drawer? Ito?
Hindi!
Bakit? Bakit di ko puwedeng buksan?
Salagubang naman ngayon ang nariyan?
Di na iyon mahalaga ngayon.
Ang totoo…
May ibibigay ako sa 'yo.
Jeong-woo!
Naparito ka.
Ang taba ko na.
Bakit nandito ka? Di ba may pasok ka?
Dumaan para magtsaa.
Nagpapaliwanag ako?
-Ikaw, ba't nandito ka? -Oo nga.
Magde-deliver ng agahan mo.
-Ha? -Tingnan mo.
Ginisang sili at dilis, ang paborito mo.
-Okay. -Sitaw sa toyo.
-Green onion kimchi. -Sobra na.
At pusit at pork belly.
Hoy, alam ba ito ni Mama?
Di mo pera ang pinambili niyan.
Ano ba? Pamilya tayo.
Pera ko ay iyo, pera mo ay akin.
Pera ko ay kanya, pera niya ay akin.
Di ba?
Kaya pautang ng 50,000 won…
-Hala! -Sabi na nga ba.
-Tara. -Ha-neul.
Alam mo ang guillotine choke?
Ipadala mo sa Duna Bank.
-Account ko, 352-20020408! -Ha-neul.
I-send mo sa account ko.
Kahit 30,000 won lang.
-Tama na o may 30,000 sapak ka. -Ha-neul.
Sige. Sana makaalis ka nang buhay.
Ano? Hindi mo pa rin naibibigay?
May singsing ka, may bracelet, may kuwintas.
May jewelry shop ka na, ano pang hinihintay mo?
Hindi ko alam.
Sana makahulugan kahit di pa proposal,
pero laging pumapalya.
Pagtutuunan ko muna ang paparating na surgery
at saka ko na iisipin.
Oo nga. Sa susunod na linggo na pala iyon.
Oo.
Di ako makakapasok ng dalawang araw. Pasensiya na.
Wala iyon. Para naman sa kawanggawa.
Pero babalik ka pa ba?
Baka maging salawahan ka sa akin.
Ang sama noon.
-Di ako sigurado. -Itong taong…
-Hello. -Hello.
-Di ka papasok? -Hindi, ako ay…
Kakaiba ka talaga minsan.
-May nangyari ba? -Tumahimik ka.
Ano'ng nangyari?
-Tahimik. -Sabihin mo.
Pakikinggan kita.
Baka makatulong ako.
Sabing tahimik!
Kinakausap mo ako?
Hindi.
Kung gano'n, ako ba?
Hindi rin ikaw.
Ako ay…
Teka, Hong-ran. Ako ay…
Nurse Do! Ako ay…
Sana maging maganda ang article.
-Salamat. -Ano'ng meron?
Bakit nagkakaasiwaan kayo?
Hello.
Ang daming tawag ngayong umaga.
Sunod-sunod.
Mga tawag? Anong klase?
Mga nagtatanong kung naibalik ang penalty
kay Dr. Yeo at kung gagawin niya ang surgery.
Sabi ko, sana maganda ang article nila.
Hindi tama ito.
Ginawa ito ni Dr. Yeo dahil sa kabutihang-loob,
tapos, ginamit n'yo sa PR?
Di ko siya ginagamit.
Tumatawag dito ang mga reporter
at magagamit na magandang halimbawa ito para sa iba.
Makabubuting malaman ito ng mga tao.
Makabubuti lang ito sa media at sa ospital.
Di namin gagawin ni Dr. Yeo ang surgery kung para sa PR.
Kinakausap na siya ng PR team natin, tingnan natin kung ano'ng sasabihin niya.
Ano ho?
Narito si Dr. Yeo ngayon?
-Sige po, Doc. -Sige.
Jeong-woo.
Ba't ka nandito?
Ano sa tingin mo? Para makita ka. Nakausap mo ang PR team?
-Narinig mo na. -Ano'ng sinabi mo?
Sinabi kong pag-iisipan ko.
Bakit pa?
Nag-aalala kang baka maapektuhan ako dahil tagarito ako?
Kasi, wala talaga itong katuturan.
Dahil higit sa anupaman,
di puwedeng ipaalam kung sino ang pasyente.
Wag ka mag-alala. Aayusin ko ito.
Pero…
Bakit ka nila inilalagay sa alanganin?
Bakit di ka na lang nila tantanan?
Ikaw na lang ang magtrato sa 'kin nang maayos.
-Ano'ng magagawa ko? -Kain tayo.
Anong oras tayo makakalabas?
Wala na akong surgery ngayon.
Magbibihis lang ako.
Ayaw mo sagutin?
Kakilala ko lang na reporter.
Para ma-interview ka?
Hay, naku. Ate, pahingi ng isang bote ng soju.
-Sige po. -Puwede kang uminom?
Siyempre naman.
Galit ako at kailangan kong uminom.
Pero…
Heto ang soju.
-Ha-neul, kumusta? -Uy.
Umiinom kasama si Jeong-woo.
-Sama ako. -Sama ka?
Hindi, gusto kong mapag-isa ngayon.
Ang sama mo, Ha-neul.
Malungkot ako ngayon.
Bakit ka malungkot? May nangyari ba?
Ayos lang ako. Pasamahin mo.
Uy.
Pasensiya sa pagsingit.
Ayos lang.
Kailangan ko ng kaunting alcohol.
Maraming alcohol.
Pakiramdam ko nga, may nangyari. Ano'ng meron?
Hindi iyon ang dahilan kaya ako malungkot. Pero hindi rin masaya iyon.
-Tungkol ba saan? -Kasi…
'Yong totoo ba? Malapit siya kay Dr. Bin.
Kay Dr. Bin?
Ikuwento mo.
Malay mo? Baka maipaitindi niya sa 'yo.
Tama siya. Magsabi ka lang.
Alam mo nang may namamagitan sa 'min.
Pero pagkatapos niyang magtapat,
nakita ko silang nagkahalikan ni Nurse Do.
-Ano? -Ano 'ka mo?
Hindi sinasadya.
Natapilok siya at natumba kay Dr. Bin.
Nakakainis na makita iyon.
Parang meron din silang kung ano ni Nurse Do.
Sa tingin ko, wala.
-Tama. -Inom.
Cheers.
Dahil sa nararamdaman ko sa kanya, naiinis ako sa maliliit lang na bagay.
"Ayos lang ba ito?"
"Nagkakaganito ako kahit nanay na ako?"
Nalilito lang ako.
Naiintindihan ko. Talaga.
Hay, iinom na lang.
Hay, naku.
Ha-neul.
Umiinom kayo kada 15 segundo. Dahan-dahan kaya?
Wag kang mag-alala.
Mapait sa panlasa, kaya isang bote lang.
Isa lang?
Tig-isa o hati sa isa?
Siyempre, tig-isa.
Muntik na akong madismaya.
Kung gano'n…
Magtagay pa tayo.
Nag-aalala talaga ako sa bilis nito.
Cheers.
Nag-alala ako.
At tama ngang nag-alala.
Kayong dalawa, gising.
Mabababad ang noodles.
Ha-neul, sabi mo, gusto mo ng ramyeon.
Naku, Ha-neul. Ganyan ba?
Tingnan mo si Hong-ran, kumakain na.
Magiging masama ang hangover mo. Ha-neul? Humihinga ka pa?
Ang sarap, Ha-neul.
Ako si Jeong-woo.
Kailan pa?
Mula noong pinakaumpisa.
Lasing ka ba?
Ikaw ang lasing, Hong-ran.
Gising ka na?
-Kain na. -Sino ka?
Boyfriend mo.
-Mula kailan? -Ilang buwan na.
Ano bang usapan ito?
Kain na.
Ms. Girlfriend, buksan mo muna.
Tama.
Bubuksan ko.
Salamat.
-Dahan-dahan. -Jeong-woo!
Dae-yeong, bilis.
-Bilis! -Si Dae-yeong.
Tinawagan mo?
Ikaw ang tumawag.
Ano'ng meron?
Naku. Ayos ka lang?
Bakit mo itinatago iyan?
Ang tubig…
-Ako… -Uy, Ha-neul.
Ano ba?
Hay, naku. Nahulog ko.
-Tayo na. -Wag kayo mag-away.
-Okay. -Okay.
Ayos. Tara na.
Hay, gaano karami ang nainom nila?
Kaunti lang, pero inubos nang mabilis pa sa alas-kuwatro.
Grabe.
Bakit hindi mo pinigilan?
Ikaw ang dahilan ng lahat ng ito.
Sabi mo, ang sama ko, pero ikaw pala ang masama.
-Ako? Bakit? -Sinabi niya ang ginawa mo sa harap niya.
Dapat alam mo ring aksidente iyon.
Naiinis na nga, lintik ka.
"Lintik"?
Wag mong tinatawag na gano'n.
-Huwag mo na siya pahirapan. -Tama 'yan!
Wag kang ganyan kay Dae-yeong.
Kawawa na nga siya.
Tama iyan!
Hoy, mas kawawa si Jeong-woo.
Siya ang pinakakawawa sa kalyeng ito.
Hoy, si Dae-yeong ang pinakakawawa sa buong Seoul.
Di totoo 'yan.
Si Jeong-woo ang pinakakawawa sa buong Asya!
Ano ba tayo? Kabayo nila? Hay.
Magta-taxi na bago maging mas kawawa.
Sige, una ka na.
Good luck.
Awang-awa ako kay Jeong-woo.
Siya ang pinakakawawa sa buong mundo.
Jeong-woo…
Ako ang pinakakawawa ngayon.
Jeong-woo…
Malapit na tayong makauwi.
Taxi!
Nakauwi na.
Grabe. Bakit siya lasing na lasing?
Matagal nang di umiinom kaya mabilis pong nalasing.
Ikamamatay ko ang batang ito.
Sino'ng tinatawagan niya?
AKING ANAK, PROFESSOR NAM
Mama.
Night duty ako at di makakauwi.
Bye.
Jeong-woo, nagsinungaling ako kay Mama.
Matutulog ako sa bahay mo ngayon.
Wag pong ganyan makatingin.
Saan kayo pupunta?
Sige po.
-Upo muna tayo? -Sige.
Uy.
Ayos ka lang?
Bilhan kita ng panghimasmas?
Hindi, sayang ang alcohol.
Alam mo,
hindi talaga ikaw ang sinabihan ko na tumigil na doon sa elevator.
At di ko rin sinadyang mahalikan si Nurse Do.
Alam ko naman iyon.
Bakit di mo pinapansin ang mga text ko?
Kasi…
sa tingin ko,
ang pakikipagrelasyon ay parang paglalasing.
Di ka nag-aalala habang umiinom ka.
Masarap ang pakiramdam ng may tama.
Tinatawanan mo ang pinakamabababaw.
Para kang naglalakad sa ulap.
Pero kung lagi kang iinom nang ganito,
mauuwi ka sa wala.
Pagkatapos ng divorce ko,
sinabi ko sa sarili ko
na hindi na ako iibig ulit.
Kasi may anak na akong dapat unahin.
Sa huli, ang matitira lang
sa akin ay masasakit na alaala.
Pinasaya mo ako.
Nagmalasakit ka at tinulungan ako,
kaya tumibok ulit ang puso ko.
Pero natatakot akong magsaya sa sandaling ito.
Ayaw kong gumising nang may masakit sa 'kin, parang hangover.
Kaya medyo takot ako.
Wag ninyong pahihirapan si Jeong-woo.
Buwisit.
Hindi ako papayag!
Bakit dito ako natutulog?
Lumabas ka kagabi dahil naiinitan ka.
Ako?
-Jeong-woo. -Po?
Huwag na lang si Ha-neul.
Paano ipagkakatiwala ang ganyang lasengga? Hindi.
Ano'ng ginawa ko?
Unang beses kitang ikinahiya kahapon.
Di ko inakalang ipapahiya ka ni Ate.
Lagi kitang naipapahiya.
Tama na.
Lahat tayo nalasing na minsan at naging nakakairita.
Nakakairita?
Di siguro ako gano'n kasama.
Kain na.
Ms. Girlfriend, buksan mo muna.
Jeong-woo, nagsinungaling ako kay Mama.
Matutulog ako sa bahay mo.
Bakit ang cute niya lagi?
Grabe.
Ayos. Ang pogi.
Ang cute niya.
Bakit narito ka?
Kasi… tumawag si Ha-neul.
Si Ha-neul?
Lasing na lasing siya noong tinawagan ako.
Hiningi pa ang number ko sa restaurant ni Min-ho.
Sabi niya, humingi raw ako ng tawad sa 'yo.
-Kung hindi, papatayin niya ako. -Ano?
Tama lang ito.
Gusto talaga kitang tawagan.
Pero baka ayaw mo noon at hiyang-hiya rin ako.
Di ko alam ang gagawin.
Mabuti ito at makakahingi ako ng tawad.
Sorry, Jeong-woo.
Gano'n pala kababaw ang pakikipagkaibigan ko.
Nanganib ang trabaho ko kaya di ko alam ang gagawin.
Lagi kong pagsisisihang nasaktan kita.
Di ko makakalimutan.
Parang di ikaw 'to.
Luluhod ako kung gusto mo.
Totoo, gagawin ko 'yon. Isasakripisyo ko ang tuhod ko.
Wag ka ngang madrama.
Oo na.
Tinatanggap ko.
Ako ay…
DI MAANGHANG NA MILMYEON MAANGHANG NA MILMYEON
Mauna ka na.
Kita tayo sa susunod.
-Si Yeo Jeong-woo ito. -Hello, Dr. Yeo.
PR Team ito ng Daehan Hospital.
Tungkol sa pag-uusap natin kahapon.
Iyong sa interview mo bago ang surgery
at na makuhanan iyong pasyente pagkatapos.
Kalimutan n'yo na 'yon.
Sige.
Bakit bigla-bigla?
Tumawag si Professor Nam Ha-neul kahapon,
aatras daw kayo sa surgery kapag pinilit kang gawin iyon.
Humihingi ako ng paumanhin.
Ayos lang.
Sige. Bye.
Ito ang ibig niyang sabihin?
Ayos ka lang?
Bakit ang dami mong ininom?
Dahil nadurog ang puso ko para sa 'yo.
Mula noong nagkasama tayo, mas madalas kitang makitang
nasasaktan kaysa nakangiti.
Alam mo ba?
Minsan, naiisip kitang nakaupong mag-isa sa upuan ng inakusahan sa korte.
At lagi akong naiiyak.
Ang daming nawala sa 'yo.
Ang daming nagalit sa 'yo kahit inosente ka.
Nawala ang mga kaibigan mo.
Nasira ang buhay mo.
Kaya bakit nakikigulo pa sila sa natanggap mong bayad?
Ang gusto mo lang,
gamitin ang perang iyon para makatulong sa iba.
Hinangaan kita pero nalungkot din ako para sa 'yo.
Hindi mo inuna ang sarili mo,
at nadurog ang puso ko.
Talaga?
Kapag may nagpahirap pa sa 'yo, pagbabayarin ko sila.
Lahat ng nanakit sa 'yo, pipilitin kong humingi ng tawad sa 'yo.
Tinawagan ko na sila.
Ito ba 'yon?
-Hindi ka pa nakaalis? -Hindi pa.
Gano'n pala.
Mauuna na ako.
Teka. Sabay na tayo.
Sinermonan mo ako noong ako 'yong nalasing dati.
Pero minsan talaga, nalalasing na lang. Di ba?
Oo.
Talagang nakakairita ako kagabi?
Di gano'n kasama.
Gaano ako kasama? May nagawa akong mali?
Wala kang nagawang mali.
Iyon.
Wala kang nagawang mali.
Pero mali ka sa isang bagay.
May nagawa ako, ano?
Sabi mo, malimit mo akong makitang nasasaktan mula nang nagkasama tayo.
Sabihin mo na.
Pero mas madalas akong nakangiti.
Tinuruan mo ako kung paano bawasan ang sakit.
Natuto akong kalimutan ang lungkot ko.
Umiyak ka…
para sa sakit na nararamdaman ko.
Dahil doon…
napaniwala ako sa bisa ng pagmamalasakit.
Kaya gusto kong gawin din 'yon
sa ibang taong nasasaktan…
sa sarili kong paraan.
Nakatulog kayo ng maayos, sir?
Oo, maganda ang kondisyon ko. Ikaw?
Maayos din dahil sa inyo.
-Inayawan mo raw ang interview. -Opo.
Ayaw kong mabahiran ang layon natin.
Magaling.
Mag-focus tayo sa surgery.
Salamat at naintindihan n'yo at tinanggap ang proposal ko.
Masaya akong makasama sa ganitong makabuluhang gawain.
Nakatulog ka ba? Kumusta ang pakiramdam mo?
Nakatulog daw siya kasi malambot ang kama.
Sana raw maging maayos ang operasyon at nagpapasalamat siya.
Gagawin namin ang lahat, kaya wag kayong mag-alala.
Maraming salamat po.
Kung ikaw kaya ang mag-lead ng surgery?
Po?
Hindi ko po magagawa 'yan.
-Saka naroon kayo. -Bakit hindi?
Marami ka nang nagawang ganoong surgery.
At malay natin?
Baka ako pa ang may matutuhan sa 'yo.
Alam kong mas taos-puso sa iyo ito kaysa sa akin.
Sigurado akong pinaghandaan mo na ito.
Ikaw kaya mismo ang mag-design?
Sige po, sir. Gagawin ko ang makakaya ko.
Ayan.
Tapos na rito.
Sa kabila.
Sisimulan ko na ang anesthesia.
Nakakahinga ka nang maayos?
Lagyan ng 35 mg ng propofol.
Bibigyan ko na ng 35 mg ng propofol.
Buksan ang anesthetic gas.
Narito na kayo.
Oo.
Puwede ko nang simulan?
Puwede na.
Kayo ang bahala sa donor site,
ako ang maghahanda ng ear flap.
Pahingi ng scalpel.
-Simulan na natin. -Opo.
Buksan pa.
Bakit ang hirap nito i-detach?
Dr. Song. May dapat pa ba malaman sa kanya?
Wala na. Microtia lang ang meron siya.
Wala ibang syndrome o complication.
Naku!
Hala.
Mukhang pleural tear ito.
Mababa ang tidal volume.
-Ako na. -Sige.
Napunit ang pleurae.
Baka natamaan ang baga. Dapat nang ayusin.
Dr. Nam, baka natamaan ang baga.
Pakisabi kung bumaba ang saturation level.
Pakibantayan. Bibilisan ko.
Opo, Doc.
Kung magkaproblema, gagamitan ko ng one-lung ventilation.
Bronchial blocker para sa bronchoscopy.
-Pakibilisan. -Sige.
-Pakitawagan rin ang CS. -Opo.
Pakihawakan? Titingnan ko.
May adhesion sa baga at sa pleurae.
Kaya napunit ang tissue kaysa humiwalay.
Di ba?
Parang may nakaharang.
Dr. Song, may scar pero sabi mo, walang ibang isyu?
Masusi kong tiningnan pero wala akong nakita.
Wala ring lumabas sa X-ray.
Bumababa ang saturation level. Nasa 94% ngayon pero bababa pa ito.
Nawawalan ng hangin dahil sa sugat sa baga. Kailangan ang CS.
Forceps at Metz.
Patingin.
May adhesion sa pleurae at sa baga.
Nagka-TB ba siya rati?
Walang underlying condition.
MEDICAL HISTORY AND MEDICATION
MADALAS INUUBO NITONG NAKARAANG TATLONG TAON
Nabanggit ng nanay niya na madalas siyang inuubo dati.
Kung dahil sa TB ang scar,
hindi makikita sa X-ray o sa CT scan.
Buti't di gaanong nasira ang alveoli.
Tatahiin ang napunit na parte, papasukan ng chest tube at tingnan natin.
-Simulan na natin. -Sige.
-Hahawakan ko. -Sige.
Hayan.
Dr. Nam, tingnan kung may air leak. Valsalva maneuver, dahan-dahan.
Sisimulan ko na.
Mabuti at walang leak.
Titingnan ko kung may ventilation leak.
Stable na ang tidal volume.
Salamat. Tatapusin ko na.
Sige. Good luck.
-Pakihawakan. -Sige.
Forceps at Freer.
Hindi nakasalalay ang buhay ng pasyente sa surgery na iyon,
hindi rin iyon ganoon kahirap.
Pero doon nagsimulang magbago ang mga buhay namin.
Paabot ng JP.
Forceps din.
Mukhang napagtagumpayan na ni Jeong-woo ang lahat.
At mukhang nahanap na muli niya ang kanyang lugar.
Ngayong binabalikan,
ang sandaling bumagsak kami
ang nagpabago ng lahat.
Nang gumuho ang mga mundo namin,
may nabuksang bagong simula.
Pagkalipas ng anim na buwan ang susunod na surgery.
Sabihan kami kung may mangyaring kakaiba.
Ang galing mo.
Salamat po. Hindi na ako tutuksuhin ng ibang bata.
Maraming salamat po.
Masaya akong tulungan ka.
Good luck sa school.
May ibibigay ako.
Ta-dan!
-Ang ganda. -Napakaganda!
Malapit na ang flight namin. Salamat sa lahat.
Salamat.
Heto po.
Salamat.
Bye.
Ang galing mo.
Ikaw rin. Kain tayo sa masarap?
Ang totoo, may pupuntahan ako.
INIHAW NA MANOK MULA SA ALAALA
-Tara. -Bagay ngayon mag-inihaw.
Bili kaya… Tara na lang.
-Hello. -Hello.
Uy, Jeong-woo!
Naparito ka.
Binibisita mo ba kami?
Oo. Aalamin ko kung gaano kasama ang luto n'yo.
Salamat, Jeong-woo.
Akala ko, di mo na papansinin iyon.
Akala ko, di na kita makikita at mami-miss na lang kita lagi!
Ano'ng meron sa 'yo?
Bakit di ka nambabati at humihingi ng tawad?
Nakakain ka ng inihaw kahit sinaktan mo ako?
Nakakain? Iniihaw ko lang ito.
Jeong-woo.
Patawad.
Humihingi…
talaga ako ng tawad.
Akala ko, ayaw mo na kaming makita ulit.
Iyon ang talagang plano ko.
Pero,
walang matitira sa buhay ko
kung aalisin ko kayo.
Jeong-woo, patawad talaga.
Magtitinda kami ng maraming inihaw para mabayaran iyong extra
na kinuha namin sa ads mo.
Ang totoo,
nabuntis ang girlfriend ko
at bumalik ang thyroid cancer ni Mama.
Gipit talaga ako noon.
Kaya yata nasiraan ako ng bait.
Uy, kumusta na ang mama mo ngayon?
Maayos na. Naoperahan siya.
Magkakaanak na ako.
Buti naman.
Ano'ng nangyari sa 'yo? Ano'ng meron sa inyo ni Ha-neul?
-Bakit? -Magkasama kayong
pumunta sa restaurant ni Min-ho.
Tapos, tinawagan ako at pinilit na humingi ng tawad sa 'yo.
Kayo na ba?
Ang totoo…
Hay.
Hoy, gusto mo bang iwasan na naman niya tayo?
Mag-ingat ka sa sinasabi mo.
Di liligawan ni Jeong-woo ang mataray na si Ha-neul.
Uy.
Pahingi po ng baso?
Hi, Chan-yeong.
Uy, Ha-neul.
Bakit nandito ka?
Inimbitahan ko siya.
Girlfriend ko siya.
-Ano? -Seryoso?
May nagawa ka bang mali?
Teka. Ano'ng nangyari?
Magkaaway na magkaaway kayo rati.
-Paano? -Nangyari lang.
"Nangyari lang"?
Ang ganda mo.
Kayong dalawa.
Hindi ako nandito dahil na-miss ko kayo.
Nakita ko kung paano n'yo tinrato si Jeong-woo.
Gusto ko lang na mag-sorry kayo.
Di ako masayang nakikipag-inuman siya sa inyo.
Pumunta ako para sabihing habambuhay dapat kayong magsisi
sa ginawa n'yo sa kanya.
-Okay. -Okay.
At ano ang sinabi mo?
"Di liligawan in Jeong-woo ang mataray na si Ha-neul"?
Gusto mong mamura?
Ikaw nga, muntik pang magsulat
ng apology letter sa kasusunod.
-Grabe. -Ano'ng sinasabi mo?
-Sino'ng sumunod? -Si Chan-yeong.
Wala iyon.
Hindi 'yon seryoso.
Nakaraang naalala lang.
Parang gano'n.
"Naalala lang"?
Bakit? Ano'ng mali?
Tatlong araw ko nang ginagawa, bakit hindi ko ma-solve?
Paano ba ito?
Masisiraan na ako rito. Walang gumagana.
Ayaw ko na. Di na ako tutuloy ng college!
Tingnan mo.
Ito ang function.
Hanapin ang differential at palitan mo ito noon.
Ang ingay-ingay mo.
Uy, Ha-neul.
Gusto mo ng Pikachu tonkatsu? Bibilhan kita.
O tonkatsu na may mustard at ketchup
at may softdrink pa?
Magtatapat ako, Ha-neul.
Ikaw ang pinakamaganda sa buong eskuwela.
Noong dumating ka, akala ko, isang kang diyosa.
Ikaw ang pinakamagandang top student na nakita ko.
Ikaw lang ang pinakamaganda.
Maganda ka.
Ikaw ang pinakabobong estudyanteng naturuan ko.
Pikachu tonkatsu ka riyan.
Ano'ng kasalanan sa 'yo ni Pikachu?
Magpapaliwanag ako.
Ha-neul, ako ang bahala sa Pikachu na ito. Aral na.
-Sige. -Salamat po.
Sir!
-Halika rito. -Kita tayo sa snack stand mamaya!
Mali ka.
Hindi gano'n 'yon.
May tanong na ilang araw kong di masagot.
Natuwa ako na na-solve niya para sa 'kin.
Hoy, ginawa ko 'yon para sa 'kin.
Bulong ka nang bulong at naiistorbo ako kaya ginawa ko 'yon.
Tama. Hindi siya basta nagso-solve para sa iba.
Nahumaling ka pero parati kang nagsasabi ng masama tungkol sa kanya?
Ano ba? Alam kong nagkamali ako, pero itama naman natin.
Ikaw ang nagsasabi ng masama. Sumasabat lang kami.
Nasisiraan ka na talaga!
Kailan ko ginawa 'yon?
Halos araw-araw.
Naasar ka na baliw siya sa pag-aaral niya.
-Tama. -Ayaw mong malapit sa kanya.
-Hiniling na matapilok siya sa pinto. -Oo.
Ano pa?
Noong na-solve niya ang equation?
Nakakahiyang sabihin.
Di ba ang angas ni Ha-neul?
-Oo. -Sobra.
Di ba mas magaling ako sa calculus?
-Oo. -Di lang sa calculus.
Tumpak ka riyan.
"Calculus" ang middle name mo.
Di totoo 'yon.
Hindi talaga.
Hay.
Naku!
Astang bata tayo no'n, ano?
Oo, para tayong bata.
Pakikalimutang nagustuhan kita.
-Sige na. -Sige na.
Sa totoo lang, lahat ng lalaki noon, nagustuhan si Ha-neul.
Si Uk-ryeol sa broadcasting, at si Seok-pil na nagbe-baseball.
-Ganoon kasikat si Ha-neul? -Oo kaya.
Nagkamali ba ako?
Saan?
Tinawagan ko si Mu-geun
para humingi siya ng tawad sa 'yo nang maayos.
Baka nakialam ako.
Tama ang ginawa mo.
Tuwing may lumalabas na article tungkol sa akin,
di ko mapigilang magbasa ng comments
kahit alam kong di dapat.
At may isang lagi akong pinagtatanggol.
Si Mu-geun 'yon.
Talaga?
Noon ko naisip,
"Oo, dapat na akong magpatawad
at maging positibo."
Tapos, tinawagan mo siya.
Gano'n pala.
Pero…
Ang dami kong narinig ngayon para maging positibo pa rin.
Di ko alam na sikat ka pala noon.
Oo. Inaaya ako ng mga lalaki noon na mag-date.
Siguro, isang beses
kada quarter.
Grabe, ang sikat mo naman.
Nakasagabal ba ang pag-aaral at trabaho mo sa pakikipag-date?
"Nakasagabal"?
Sabi ni Ba-da, single ka lagi.
Sinabi ko sa 'yong nagka-boyfriend ako.
Totoo ba 'yon?
-Oo, totoo. -Sino 'yon?
Kapitbahay kong tatlong taon akong sinusundan.
-Kailan? -Freshman sa college.
Parang ang tanda ko na pagkapasok ko ng college,
sinubukan kong magka-boyfriend, pero…
-Pero? -Break makalipas ang limang oras.
Mas masaya mag-aral.
Naku.
Bakit siya naging espesyal
gayong ang daming nanliligaw sa 'yo?
Malamig noong isang gabi.
Ibinigay niya ang jacket niya.
-Iyon lang? -Oo.
-Wala nang iba? -Wala na.
-Ha-neul. -Ano?
Mas magaling ako ro'n.
-Mas magaling ako sa hubaran. -Ano ka ba?
Seryoso ako.
-Hubarin ko ba ito? -Huwag.
-Hubarin ko ba? -Ibalik mo.
Iba ang makipagrelasyon.
Minsan, para kang bata.
Sa maliliit na bagay, maaapektuhan ka.
Pero ayaw mong maapektuhan, di ba?
Ayaw mo nang masaktan ulit.
Pero hindi kita sasaktan.
MAY BAGONG MENSAHE
ANAK
Pa, pauwi na ako. Mag-order ka ng malatang.
MS. HONG-RAN
Pasasayahin lang kita.
Masyado kayang cheesy?
Pa, tteokbokki na lang pala.
"Hong-ran,
iba ako
sa dating asawa mo."
Pinakamaanghang na may cheese.
Di ko kayang pakawalan ka, Hong-ran.
-Ano ba? -At glass noodles din.
Gusto talaga kita.
Tanggapin mo ako.
ANAK
Teka!
Delete.
Naku po!
Ano'ng gagawin… Paano…
Eun-jeong, alam mo kasi…
Magpapaliwanag ako.
Mag-tteokbokki tayo.
Gusto mo ng maanghang na may cheese at carrot?
-Hindi, talong at… -Pa.
Ano?
May nagugustuhan ka?
Oo.
Ang "Hong-ran" bang ito ang nagbigay ng macaron?
Paano mo nalaman?
Alam kong di ikaw ang tipong alam bilhin iyon.
Tinulungan ka niyang bilhan ako ng underwear
at taasan ang allowance ko?
Oo.
Papa.
Mas astig kung magtatapat ka nang personal.
Ano?
Magbihis ka nang maayos at mag-lotion nang mabango bago ka pumunta.
Dapat may dala ka.
Kung gano'n, ano'ng dadalhin ko?
Bumili ka ng bulaklak.
Huwag malaki. Iyong maliit ang bilhin mo.
Basta lang.
Okay. Basta lang?
Bilis na. Nakapagpasiya ka na.
Sige.
Magbibihis lang ako. Okay?
Hong-ran, puwede tayong magkita sandali?
Ganito kagabi? Bakit?
May sasabihin ako sa 'yo, ngayon na.
Tungkol saan?
Sasabihin ko nang harapan.
Hong-ran.
Naku, pasensiya na.
Sasabihin mo nang harapan, pero…
Ano ang sasabihin mo?
Ano…
Uminom na lang tayo at wag alalahanin ang hangover.
-Mabuhay tayo sa kasalukuyan. -Ano?
Magaling ka uminom, bakit papipigil ka?
Ibibili kita ng hangover drink.
Gusto kita.
Gusto ko ang cute mong mukha at ang pag-aalaga mo sa anak mo
at pagsasalita mong parang wala lang.
Palala nang palala ang nararamdaman ko.
At patuloy pang lalala.
Ibigay mo na iyan.
Salamat.
-Heto. -Salamat.
Sa totoo lang,
di ako mapalagay noong nalaman kong sikat ka pala.
Bakit naman?
Naging isang milyon ang subscriber mo sa Neotube at marami kang messages.
Dahil lang plastic surgeon ako na nagbibigay ng tips
at mabait ang asta ko sa kanila.
Pero ikaw, nagkagusto sila sa 'yo dahil lang sa ganda mo.
Ito ay…
Di puwede ito. Takpan mo na ang mukha mo.
Ano ba?
Wala kang planong lumipat?
-Lumipat? -Oo.
Maliit at masikip dito. May pera ka na ngayon.
Pero ayaw ko.
Mas abala ka na ngayon,
kaya nakikita lang kita pag narito ako.
Gano'n ba?
At saka, napalapit na ang loob ko sa mama mo, kay Tito,
at kay Ba-da.
Higit pa sa pamilya ko.
Gusto kong tumira pa kasama nila.
Kung gano'n,
gusto mong maging kapamilya ko?
Ha?
Sana maging pamilya na kita.
Hala!
Ano'ng gagawin natin?
-Nasa'n ang mga benda? -Sa drawer.
Propose…
Huwag!
Ano ang mga ito?
Para sa 'yo.
Lahat?
Bakit ang dami?
Di ko alam ang gusto mo kaya isa-isa kong binili.
Pero di ko alam paano ibigay sa 'yo.
Kaya hindi mo maibigay.
Iba ka talaga.
Lagyan muna ng ointment.
Mukhang singsing.
Oo nga.
Bendang singsing lang
ang meron ako, pero ikaw, ang dami.
Mas gusto ko ito.
Niyayakap mo ako na tulad nitong benda
pag nahihirapan o nasasaktan ako.
Ito ang pinakanakaaantig na proposal.
Proposal?
Gusto mo akong maging kapamilya.
Ibig kong sabihin, maging malapit tayo na parang pamilya.
Hoy!
Teka.
Bumilis ang tibok ng puso ko.
Di ako makapaniwalang niloko mo ako. Grabe.
-Kasi… -Gano'n pala?
Kuha ko na. Okay. Kuha ko na.
Teka.
Ibig ko lang sabihin…
Ano'ng ginagawa mo?
Ang ganda mo.
Ano ba 'to? Sobra naman.
Ang damdamin ko sa 'yo ay sobra-sobra. Umaapaw at kumukutikutitap.
Iba ka talaga.
Sana maging pamilya na kita.
Girlfriend, kaibigan,
at pati na rin asawa.
Gusto kong maging ikaw
lahat iyon.
MS. KONG WOL-SEON
Sabihin mo, may night duty ka.
Ha?
DOCTOR SLUMP
Tinanggihan ba niya ako?
-Sige lang. -Wala kang asawa.
Ipapadala ako sa ibang bansa ng anim na buwan.
Nalulungkot akong iwan ka rito.
Sinabi ko nang ayaw kong makasagabal.
Jeong-woo.
Paano ako makakahintay ng anim na buwan?
Huwag kang umalis!
Ipinagmamalaki kong makabago kang babae.
Huwag mo akong iwan!
CONGRATS SA US VENTURE
Masaya ngayon…
-Sana magkasundo tayo. -Okay.
…at biglang malungkot na bukas.
Tara.
Pero ayos lang.
Tatanggapin ko ang alok.
Kung may kalungkutan, laging may kasiyahan din.
At sapat na 'yon.
Nagsalin ng Subtitle: Miray Lozada-Balanza