(หัวใจหมอไม่มอดไหม้)
(เครด)
ผมอยากซื้อแหวนให้เธอ
อยากซื้อมานานแล้ว
ตั้งแต่จังหวะที่ผมรู้ตัวว่า…
(เครด)
ผมอยากอยู่กับเธอ
ตราบนานเท่านาน
ขอดูวงนี้หน่อยได้ไหมครับ
- ได้ค่ะ - อันนี้ที่เหมือนดอกไม้บาน
หยิบให้นะคะ
ขอบคุณครับ
ว่าแต่ควรจะให้เมื่อไหร่ยังไงดีล่ะเนี่ย
ควรจะให้ท่านี้ หรือท่านี้
หรือท่านี้
แบบว่า…
หรือแบบนี้ดี
หรือจับแบบนี้ หรือแบบนี้
หรือ… เอ๊ย
อุ๊ย
เวรละ
อยู่ไหนนะ
ทำอะไรน่ะ
ไม่มีอะไร
ทำอะไรตกเหรอ
เปล่าๆ ไม่มีอะไร
ไปทำงานเถอะ ทำตามฝันเลย
อะไรของนาย ทำอะไรตก
เหรียญ แค่ร้อยวอน ไม่ต้องห่วงหรอก
จะล่กทำไมนะ
ใช้นี่กวาดสิ
อะไรนะ
อย่า ไม่ต้อง ฉันทำเอง…
ทำเองได้ ขอละ
อย่ากวาดเลย ไหว้ละ
ไม่ได้อยากให้แบบนี้
ให้อะไร
- ให้ร้อยวอนน่ะนะ - หา
- คือว่าจริงๆ แล้วมีของจะให้ - ของขวัญเหรอ
- คือว่า… - อ๊ะ เจอแล้วมั้ย
ได้ บอกเลยละกัน
คือก็กะจะเอามาให้เธอแหละ
แมลงสาบ!
มานี่เลย!
ผลักฉันแล้วโกยแน่บเลยนะ
ไม่ได้ผลัก ไม่ได้กลัวซะหน่อย
(หัวใจหมอไม่มอดไหม้)
ทำไมยังไม่ไปกันอีก
นี่ซื้อแหวนมาให้ฮานึล
กำลังคิดอยู่ว่าจะให้แบบไหนดี แล้วดันทำหลุดมือ
กลิ้งไปอยู่ใต้โซฟา
พอก้มลงไปหา เดาสิว่าเจออะไร
เจอแมลงสาบ เลยตกใจโดดขึ้นโซฟาแบบนี้
สุดท้ายเลยยังไม่ได้ให้แหวน
เคยได้ยินแต่คนเอาแหวนไปซ่อนในเค้ก
แต่ไม่เคยได้ยินว่ามีใครเอาไปซ่อนใต้โซฟา
- นายนี่ไม่ได้เรื่อง - ไม่เอาดิ
ทุกอย่างมันไม่เป็นใจไปหมด
แล้วสุดท้ายบอกอะไรคุณฮานึลไป บอกรึเปล่าว่าซื้อแหวนมา
ไม่ได้บอกอยู่แล้ว จะบอกได้ไง
แกล้งโง่ไปเพราะไม่อยากให้ หลังจากนี้เห็นแหวนแล้วคิดถึงแมลงสาบ
ดี เดี๋ยวนะ
นี่มันแหวนหมั้นสำหรับขอแต่งงานรึเปล่า
ก็ไม่ใช่นะ ไม่ได้ซื้อเพราะคิดว่าเป็นงั้น
แต่ถ้าจะมองเป็นอย่างนั้นก็ไม่ถือ เพราะก็อยากแต่งกับเขาอยู่
เฮ้อ ดูสภาพ นายทำลายอนาคตเขาแน่
- ทำไมกัน - เออสิ
ตอนนี้เพิ่งเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ชีวิตก็ต้องยุ่งมากอยู่แล้ว
ควรปล่อยให้เขาตั้งใจทำงานก่อน
ไม่คิดเหรอว่าเขาจะอึดอัดใจมาก
ถ้าเกิดมาให้แหวนกันตอนนี้
วันนี้พี่พูดแปลกไปนะ ทำไมจู่ๆ ก็มีสติพูดถูกขึ้นมา
พูดจากประสบการณ์ตรงน่ะสิ
ฉันว่านายใจร้อนไปหน่อย
คบกันมายังไม่ถึงปีเลยไม่ใช่เหรอ
ต้องคบกันอย่างน้อยหนึ่งปีก่อน
คนเราจะเผยธาตุแท้แย่ๆ ให้เห็น เมื่อฤดูกาลผ่านไป
เดี๋ยวนะ นี่พี่ด่าฮานึลว่าสันดานเสียเหรอ
ฉันพูดถึงนายเองต่างหาก
จากมุมมองของคุณฮานึล เขายังอาจไม่มั่นใจในตัวนาย
แต่นั่นแหละ ให้แหวนตอนนี้ยังเร็วไปมาก
ดูจากเวลาที่คบกันมาและการที่เขาเพิ่งได้ตำแหน่ง
พี่ก็พูดไม่ผิด แต่ทำไมรู้สึกเหมือนโดนด่าล่ะ
นี่ๆ
สร้อยข้อมือก็พอแล้ว
ช่างเถอะ
เดี๋ยวผมจัดการเอง
สร้อยข้อมือน่ะนะ
สวัสดีค่ะ คุณลูกค้า มีปัญหาอะไรรึเปล่าคะ
ไม่มีครับ
ขอดูสร้อยข้อมือหน่อยครับ
ตัดสินใจถูกหรือเปล่าเนี่ยเรา
(มิลมยอนต้นตำรับจากปูซาน)
พี่ เพิ่งเลิกงานเหรอ
บาดา เดี๋ยวนี้ตั้งใจทำงานเชียวนะ
นี่ก็เริ่มจะหมดกำลังใจแล้วละ
- แต่ก็ยังพยายามอึดไว้อยู่ - อ้าวเหรอ
คิดจะปลอบน้องคนนี้ ด้วยการเลี้ยงต็อกบกกีหน่อยได้มั้ยล่ะ
ได้สิ สั่งแบบเผ็ดสุดเลยไหม
- ดีเลย - จริงเหรอ
ดีๆ
อร่อยจริงๆ นะ
มาส่งภายใน 20 นาทีด้วย โลกสมัยใหม่นี่ดีจริงๆ
ใช่เลย
งั้นทำไมน้าไม่ทำบ้าง
เข้าระบบเดลิเวอรี่บ้าง ร้านสมัยนี้ก็ทำกันหมดละ
ไม่เอาเด็ดขาด
น้ำซุปก็จะเย็น เส้นก็จะอืดระหว่างทาง
ต้องเน้นคุณภาพมากกว่าปริมาณสิ เจ้าหลานโง่
น้ากับมิลมยอนเนี่ยนะ เป็นคนคิดค้นเมนูนี้รึไง
ว่าแต่ว่า ฮานึลไม่มากินด้วยเหรอ
ยังทำงานอยู่เลย
อ้อ
ขึ้นเป็นอาจารย์แล้วยุ่งมากเลยนะ
แต่ก็ช่วยดีต่อเขาหน่อย
อย่าเที่ยวไปแกล้ง ด้วยการเอาแมลงสาบให้เป็นของขวัญ
- รู้ได้ยังไง - ไม่เป็นไร
บางทีแฟนกันก็แกล้งกันแรงๆ แบบนั้นแหละ
ไม่ได้แกล้งเสียหน่อย!
เอาตรงๆ ก็คือ
ตอนแรกเตรียมแหวนให้
แต่ทำตก มันเลยกลิ้งไปอยู่ใต้โซฟา
เจอแมลงสาบก็เพราะพยายามเก็บแหวน
เข้าใจละ
เราไม่บอกฮานึลละกัน อย่าลืมทำความสะอาดดีๆ
น้า แบบนี้ไม่ดีนะ
พี่ควรได้อะไรที่ดีกว่านี้
พูดอย่างกับไม่รู้จักพี่
ใช่สินะ เดี๋ยวนี้เป็นอาจารย์แล้ว ทำแบบนั้นคงไม่ได้
ใครพูดเรื่องตำแหน่งของพี่กัน พี่ผมโสดมาทั้งชีวิต
ไม่เคยได้เครื่องประดับจากผู้ชายมาก่อนเลย
แหวนวงนี้น่าจะเป็นวงแรกและวงสุดท้าย
เอาวงที่คลุกฝุ่นเคล้าแมลงสาบมาให้พี่จะดีเหรอ
- พี่คิดไง - เห็นด้วย
เลยไปซื้อของใหม่มาให้ สร้อยข้อมือ
- แต่พี่ไม่ชอบสร้อยข้อมือนะ - หา
แม่ซื้อสร้อยทองใส่ข้อมือให้พี่ตอนได้เป็นหมอ
พี่ใส่แล้วรำคาญ ไม่สะดวก ไม่ใส่เลย
บอกว่าจะเข้าห้องผ่าตัดทีไรต้องเอาออก
แล้วแกก็แอบเอาไปขาย แม่ด่าแทบแย่
ตีจนน่วมเลยต่างหาก ทุกวันนี้ยังมีแผลเป็นอยู่เลย
นึกได้ว่ามีธุระ
ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
อ้าว
ขอโทษนะครับ
กลับมาอีกแล้ว มีปัญหาอะไรเหรอคะ
สร้อยคอดีกว่า ขอดูสร้อยคอ
น้องคนนี้ก็ไม่ได้ให้ง่ายๆ
ส่วนน้องนี่
มีสิทธิ์ที่จะไม่ถูกใจ
แล้วน้องนี่…
ขอให้เขาชอบด้วยเถอะ
ว่าแต่จะให้เมื่อไหร่ยังไงดีล่ะเนี่ย
อย่าไปให้ในจุดที่มีโซฟาหรือแมลงสาบ
ให้ที่บ้านไม่ได้ แต่ถ้าให้ที่คลินิกก็ยิ่งพิลึก
ต้องไปหาหมอแล้วมั้ยเรา
สงสัยกำลังจะบ้า
- แล้วเรา… - ดูนี่! พี่จองอูถูกหวยแท้ๆ!
โวยวายอะไรแต่เช้า เขาถูกหวยอะไร
ดูนี่สิ
ตอนนี้พี่จองอูรวยสุดๆ ไปเลย
- เพิ่งได้เงินมา 2,500 ล้านวอน - หือ
ดูนี่สิ ลงเป็นบทความเลย
"ยอจองอู ผู้เสียหายสำคัญ ในคดีฆาตกรรมทายาทคาสิโนมาเก๊า
ได้เงินชดเชยที่จ่ายให้เจ้าของ คลินิกสาขาอื่นระหว่างการพิจารณาคดีคืน"
พี่ รู้เรื่องนี้รึเปล่า
รู้นานแล้ว ข่าวออกเมื่อไหร่
ไม่กี่ชั่วโมงก่อนเอง
เดี๋ยวก่อน
รวยขนาดนี้แต่เมื่อวานแค่เลี้ยงต็อกบกกีเนี่ยนะ
ไม่ได้เพิ่มแม้แต่ซุนแดหรือของทอด
เมื่อวานก็ให้พี่เขาเลี้ยงต็อกบกกีอีกแล้วเหรอ
โอ๊ย เลิกกวนเขาซะที
ผมไม่ได้กวน
เขาชอบอยู่กับพวกเราต่างหาก พี่เขาไม่ค่อยมีเพื่อน
เขามีเพื่อนสิ
ก็ตอนนั้นเขาเล่าเองเลยไง
เพื่อนเลิกคบหมดเพราะเกิดเหตุในคลินิกนั่น
แถมพี่ที่สนิทมาแต่เด็กก็เพิ่งตาย…
ไปทำงานแล้วนะคะ
เดี๋ยวๆ เอานี่ไปกินด้วยสิ
ฮานึล!
มานี่เลย แม่จะแหกอกแก!
รักพี่ก็ต้องรักผมด้วยสิ
อาจจะเป็นคนปากพล่อยไปหน่อย แต่ก็หาแบบนี้ไม่ได้แล้วเหมือนกัน
ไอ้ลูกเวร
ไม่เปิดโอกาส ให้พี่เขากินมะเขือเทศเป็นอาหารเช้าก่อน
- จองอู ตื่นยัง - ตื่นแล้ว
กำลังว่าจะโทรหาอยู่เลยเพราะคิดถึง
จริงเหรอ งั้นนับสามแล้วเจอกันนะ
ทำไม
นับสามแล้วจะปรากฏตัวปิ๊งขึ้นมาเหรอ
ก็ไม่แน่ ลองนับจริงๆ ดูสิ
โอเค จะนับจริงๆ แล้วนะ
หนึ่ง
สอง
- สาม - โอ๊ยตกใจ
นึกว่าอยู่ในบ้าน
พอดีนอนไม่หลับเลยออกไปวิ่ง แล้วก็เดินตามเธอขึ้นมา
จริงเหรอ
ฉันว่างสัก 15 นาที กินกาแฟด้วยกันมั้ย
ยินดีเลย
เชิญครับ
โอเค
กาแฟเย็นได้แล้วครับ
ขอบใจจ้ะ
อร่อยนะเนี่ย
ขอโทษนะที่ผิดสัญญาแล้วทำงานยุ่งมาก
ไม่ต้องขอโทษหรอก จะทำอะไรทำเลย
นี่ไม่ใช่ผู้ชายประเภทถ่วงผู้หญิง
เดี๋ยวนะ
พี่ รักนะจ๊ะ
- หือ - มีอะไร
บาดาแชทมา น้องเธอเป็นอะไรรึเปล่า
เจ้าลาโง่
ฟังให้ดีนะ
ระวังตัวให้หนัก แล้วอย่าได้ให้ค่าขนมบาดาเด็ดขาด
เขารู้แล้วว่านายมีเงิน
หมายความว่าไง
เขารู้เรื่องที่ได้เงินชดเชยมา ไม่ได้รู้จากฉันนะ
ฉันรู้
ฉันก็เห็นบทความนั่นแล้ว
เฮ้อ
พวกนั้นไม่ยอมให้ยอจองอูอยู่อย่างสงบเนอะ
พวกนั้นยุ่งอะไรกับเรื่องคนอื่นนักหนา
แค่นี้ก็เจอมาเยอะจะแย่อยู่แล้ว จะเอาอะไรอีก
- แต่ฉัน… - "โอเค" เหรอ
จะพูดแบบนั้นอีกแล้วใช่มั้ยล่ะ
ไม่ ไม่ได้โอเคกับบทความนั้น
แต่โอเคเพราะมีเธออยู่ข้างๆ
ตอนเห็นฉันก็ไม่สบายใจเหมือนกัน
ตอนที่เกิดอุบัติเหตุในห้องผ่าตัด
ก็เสียใจเพราะความเห็นแย่ๆ ที่บอกว่าฉันจงใจฆ่าคน
แล้วยิ่งเสียใจหนักเข้าไปอีก ตอนที่แม้แต่คนรู้จักก็เชื่อ
เกลียดมาก
ตอนที่ความเจ็บปวดของฉัน ถูกเอาไปป่าวประกาศโดยที่ฉันไม่เห็นชอบ
แต่นั่นก็ไม่เป็นไร เพราะมีเธออยู่ตรงนี้
เพราะงั้นไม่ต้องห่วงฉันนะ
สนใจเคสผ่าตัดอาทิตย์หน้าดีกว่า โอเคมั้ย
ได้จ้ะ
อะใช่ อยากดูเคสที่ฉันหามารึเปล่า
มีแฟลชไดรฟ์อยู่ในลิ้นชัก
ลิ้นชัก ลิ้นชักนี่เหรอ
อย่าเพิ่ง
มีอะไร ทำไมไม่ให้ฉันเปิดลิ้นชัก
รอบนี้ซ่อนแมลงเต่าทองไว้เหรอ
นั่นไม่สำคัญแล้ว
อันที่จริง…
ฉันมีอะไรจะให้
พี่จ๋า!
อ้าว หวัดดี
เดี๋ยวนี้ออกกำลังแล้วปวดตัว
ทำไมมาอยู่ตรงนี้ บอกว่าจะไปทำงานไม่ใช่เหรอ
ก็แวะขึ้นมาดื่มชา
ทำไมต้องบอกเหตุผลด้วยล่ะ
- นายนั่นแหละมาทำอะไร - จริง มาทำไม
เอาอาหารเช้ามาส่งให้
- หือ - เนี่ย
มีปลากะตักผักพริก ของโปรดพี่เลย
- โอเค - ถั่วดำตุ๋นซีอิ๊ว
- กิมจิต้นหอม… - เยอะไปแล้ว
บูลโกกิปลาหมึกกับหมูสามชั้นด้วย
นี่ เอาขึ้นมาบอกแม่หรือยัง
นายไม่มีสิทธิ์นะเพราะไม่ใช่คนจ่าย
ไม่เอาน่า คนบ้านเดียวกันแท้ๆ
เงินผมก็เหมือนเงินพี่ เงินพี่ก็เหมือนเงินผม
เงินผมก็เหมือนเงินเขา เงินเขาก็เหมือนเงินผม
ใช่มั้ยฮะ
เพราะงั้นถ้าน้องจะยืมสัก 50,000 วอน…
- โอ๊ย - นึกแล้วเชียว
- มานี่เลย - ฮานึล เดี๋ยว
ไปหัดท่าล็อกคอกิโยตินนั่นมาจากไหน
เห็นแก่น้องตาดำๆ ธนาคารดูนา
- เลขบัญชีคือ 352-20020408 - ฮานึล
โอนมาให้หน่อยนะ
แค่ 30,000 วอนก็ต่อชีวิตได้
- หุบปาก ไม่งั้นพี่จะอัดแก 30,000 ครั้ง - ฮานึล
โอเค ขอให้รอดนะน้อง
หือ ยังไม่ได้เอาแหวนให้อีกเหรอ
โหย ซื้อมาทั้งแหวน สร้อยข้อมือ สร้อยคอ
จะเปิดร้านขายเครื่องประดับได้แล้วเนี่ย รออะไรอยู่อีก
ไม่รู้เหมือนกัน
อยากให้โดยมีความหมาย ถึงจะไม่ใช่การขอแต่งงาน
แต่จังหวะมันไม่ดีเลย
ตอนนี้ขอตั้งสติกับการผ่าตัดอาทิตย์หน้าก่อนแล้วกัน
เสร็จแล้วค่อยคิด
อ้อ ที่ผ่าตัดใหญ่มันอาทิตย์หน้าแล้วนี่นะ
ใช่
ผมจะไม่ได้มาทำงานสองวัน ขอโทษนะ
ขอโทษทำไม นายทำเรื่องนี้เพื่อประโยชน์ส่วนรวม
แต่ยังไงจะกลับมาใช่มั้ย
ไม่ใช่ได้ใหม่แล้วลืมเก่านะ
ถ้าเป็นงั้นล่ะแย่เลย
- ก็ยังไม่แน่ - ไอ้น้องเวร…
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์ค่ะ
- ไม่ไปทำงานเหรอ - เปล่านะ ฉัน…
ทำไมต้องทำตัวแปลกๆ
- มีอะไรเหรอ - เงียบน่า
เกิดอะไรขึ้น
- หุบปากเลย - บอกมาเถอะ
น้องพร้อมฟัง
เผื่อจะช่วยแบ่งเบาพี่ได้บ้าง
บอกว่าให้ไปไกลๆ!
นี่ไล่ฉันเหรอคะ
เปล่า ไม่ใช่นะครับ
งั้นไล่ฉันเหรอคะ
ก็ไม่ได้พูดกับคุณเหมือนกัน
ผม…
เดี๋ยวสิ คุณฮงรัน ผม…
พยาบาลโด ผม…
ค่ะ รบกวนเขียนข่าวดีๆ ด้วยนะคะ
- ขอบคุณค่ะ - เกิดอะไรขึ้น
ทำไมทำท่ากระอักกระอ่วนกันแบบนี้
สวัสดีค่ะ
มีสายเข้ามาไม่หยุดตั้งแต่เมื่อเช้า
วุ่นวายกันน่าดู
สายเข้าเหรอ สายอะไร
คนโทรมาถามว่าจริงหรือเปล่า ที่หมอยอได้เงินชดเชยจากคดี
แล้วเขากำลังจะทำการผ่าตัด ให้คนไข้ที่มีภาวะใบหูเล็กจริงไหม
ฉันเลยบอกให้ทุกคนช่วยเขียนข่าวดีๆ แล้วกัน
ฉันว่ามันไม่ถูกต้องนะคะ
คุณหมอยอจองอูตัดสินใจครั้งใหญ่ที่จะทำดี
จะเอามาใช้ประชาสัมพันธ์ได้ยังไง
ผมไม่ได้จะใช้เขา
มีนักข่าวโทรมาสอบถามกับทางเรา
และการตั้งใจทำความดีของเขา ก็อาจเป็นตัวอย่างที่ดีให้คนอื่นเห็น
ดังนั้นถ้าคนรู้เรื่องก็น่าจะดี
ดีแค่กับสื่อและโรงพยาบาลนี้น่ะสิ
ถ้านี่เป็นการทำเพื่อประชาสัมพันธ์ ฉันกับคุณหมอยอจองอูไม่ยอมผ่าตัดแน่
ตอนนี้ทีมพีอาร์ของเรากำลังคุยกับเขาอยู่ รอดูกันก่อนแล้วกันว่าเขาจะว่ายังไง
อะไรนะ
ตอนนี้หมอยอจองอูมาที่โรงพยาบาลเหรอคะ
- ขอบคุณนะคะ คุณหมอ - ขอบคุณครับ
จองอู
มาทำอะไรตรงนี้
คิดว่าไงล่ะ มาหานายไง ได้คุยกับทีมพีอาร์แล้วเหรอ
- ข่าวไวจัง - บอกเขาไปว่าไง
บอกว่าจะลองเก็บไปคิดดู
คิดทำไม
กลัวเหรอว่าถ้าไม่ทำ ฉันจะเสียประโยชน์เพราะฉันทำงานที่นี่
เปล่า ที่จริงเรื่องนี้มันไม่ควรต้องคุย
เพราะที่สำคัญที่สุด
คือฉันไม่อนุญาตให้มีการเผยตัวตนคนไข้
ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง
เฮ้อ
ทำไมคนคอยหาเรื่องให้นายอยู่เรื่อย
ไม่ปล่อยให้นายอยู่สงบๆ บ้าง
ถ้างั้น อย่างน้อยเธอก็ควรปฏิบัติต่อฉันดีๆ
- จะเอาอะไรล่ะ - ไปกินข้าวกัน
เมื่อไหร่ถึงจะได้ดินเนอร์ด้วยกันอีก
วันนี้ไม่มีผ่าตัดต่อแล้ว
ขอไปเปลี่ยนชุดแป๊บเดียว
ทำไมไม่รับสาย
มาจากนักข่าวที่รู้จักน่ะ
เขาขอสัมภาษณ์เหรอ
แย่จริง คุณคะ ขอโซจูขวดนึง
- ได้ค่ะ - ดื่มได้ด้วยเหรอ
ก็ต้องได้สิ
กำลังกลุ้มและอยากเหล้ามากๆ เลย
แต่…
โซจูมาแล้วค่ะ
- ฮานึล ทำอะไรอยู่ - ไง
กำลังดื่มกับจองอูอยู่
- ขอไปด้วยคนสิ - จะมาด้วยเหรอ
ไม่ได้ วันนี้อยากกินกันสองคน
ใจร้าย
วันนี้เพื่อนจิตตกแท้ๆ
ทำไมถึงจิตตก เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ไม่เป็นไรนะ บอกให้มาได้
เอ้า
ขอโทษนะที่มาขัดจังหวะ
ไม่เลยๆ
แต่วันนี้อยากกินเหล้าสักนิด
ไม่สิ กินเยอะๆ เลย
วันนี้ก็พอจับอารมณ์ได้เหมือนกัน เกิดอะไรขึ้น
นั่นไม่ใช่สาเหตุที่ฉันจิตตก แต่ไอ้เรื่องนั้นก็ไม่ได้ดีเท่าไหร่
- พูดเรื่องอะไรกันเนี่ย - คือ…
พูดได้เหรอ เขาสนิทกับคุณแดยองไม่ใช่เหรอ
เรื่องคุณแดยองเหรอ
รีบบอกมาเลย
ใครจะรู้ เขาอาจช่วยให้เธอเข้าใจขึ้นมาก็ได้
จริงด้วยครับ พูดเปิดใจได้เลย
ก็อย่างที่รู้ เขากับฉันก็ปิ๊งกันอยู่
แต่ทันทีที่เขาสารภาพรัก
ฉันก็เห็นพยาบาลโดจูบเขาต่อหน้าเลย
- เอ๊ะ - ไงนะ
ไม่ใช่ว่าตั้งใจหรอก
คือเธอสะดุดแล้วล้มลงมาโดนเขา
แต่ตอนที่เห็นก็ไม่ได้รู้สึกดี
แถมตอนไปกินข้าวด้วยกัน สองคนนั้นก็เหมือนมีอะไรกันสักอย่าง
ฉันว่าพยาบาลโดไม่ได้คิดอะไรนะ
- ฮื่อ - ดื่มๆ
ชน
เพิ่งรู้ตัวว่าพอเกิดความใจบางกับความรัก ก็เลยใจบางไปหมดแม้แต่กับเรื่องเล็กน้อย
"ทำแบบนี้โอเคเหรอ"
"เป็นแม่คนแล้ว ทำตัวแบบนี้ได้เหรอ"
ไปต่อไม่ค่อยถูกน่ะ
เข้าใจได้เลย เข้าใจมากๆ
เฮ้อ ดื่มก่อน
ชน
ฮานึล
นี่กระดกทุกๆ 15 วินาทีเลย ชะลอช้าๆ หน่อยดีมั้ย
ไม่ต้องห่วง
วันนี้โซจูออกจะขม จะกินแค่ขวดเดียวแหละ
ขวดเดียวนะ
ขวดเดียวสองคน หรือว่าคนละขวด
แหม ก็ต้องคนละขวดสิ
เกือบจะเซ็งแล้วมั้ยล่ะ
ถ้างั้น…
รินมาอีกแก้ว
กระดกเอาๆ อาการน่าเป็นห่วง
ชนจ้า
ผมเป็นห่วงมาก
แล้วผมก็คิดไม่ผิดเลย
ตื่นได้แล้วทั้งสองคน
รามยอนอืดหมดแล้ว
ฮานึล กินรามยอนรองท้องก่อน
แหม ฮานึลอย่าดื้อสิ
ฮานึล คุณฮงรันกินอร่อยอยู่คนเดียวนะ
ไม่งั้นเดี๋ยวเมาค้างแย่ ฮานึล ยังหายใจอยู่มั้ย
ฮานึล นี่อร่อยนะ
นี่จองอูครับ
ตั้งแต่เมื่อไหร่
ก็ตั้งแต่แรกเลย
เมาแล้วเหรอเนี่ย
คุณฮงรันนั่นแหละที่เมา
ฮานึลตื่นแล้วเหรอ
- กินกันดีกว่า - นายเป็นใคร
แฟนเธอไง
- ตั้งแต่เมื่อไหร่ - หลายเดือนแล้ว
ทำไมต้องมาคุยอะไรแบบนี้เนี่ย
กินก่อนดีกว่านะ ฮานึล
คุณแฟนครับ เปิดฝาก่อนสิครับ
อ้าว
แฟนจะเปิดให้นะ
ขอบคุณค่ะ
- ค่อยๆ ดื่ม - จองอู!
อ้าว พี่ เร็วเข้า
- มาเร็ว - แดยองมาทำไม
โทรเรียกเขามาเหรอ
เปล่า คุณฮงรันโทรเองเลย
อะไรเนี่ย
เอ้า เป็นอะไรไหม
ฮานึลเอาขวดไปซ่อนทำไม
น้ำ…
- ฉัน… - พอได้แล้ว
ไม่เอาน่ะ
ว้า หล่นเลย
- ลุกได้แล้ว - อย่าทะเลาะกันนะ
- โอเค - โอเค
เยี่ยม ไปกันเลย
เฮ้อ ดื่มกันไปมากแค่ไหนเนี่ย
ไม่เยอะ แต่ยกหายๆ เท่าความเร็วแสง
ไม่อยากเชื่อ
แล้วทำไมนายไม่ห้ามกันบ้าง
เรื่องนี้เกิดเพราะพี่เลยแหละ
พี่บอกว่าผมไม่ได้เรื่อง แต่พี่น่ะไม่ได้เรื่องกว่าอีก
- หมายความว่าไง - เขาเล่าแล้วว่าพี่ทำอะไรลงไปต่อหน้าต่อตา
เอ้า งั้นก็ต้องรู้สิว่าเป็นอุบัติเหตุ
แค่นี้ก็ไม่สบายใจอยู่แล้ว ไอ้น้องเวร
"น้องเวร" เหรอ
อย่ามาเรียกเขางั้นนะ
- เลิกแกล้งน้องซะที - ใช่ๆ
อย่าพูดแบบนั้นกับคุณแดยองสิ
เขาเป็นคนน่าสงสารจะตาย
ใช่ๆ
ไม่ จองอูน่าสงสารกว่าอีก
เป็นคนน่าสงสารที่สุดในย่านนี้
ไม่ บินแดยองเนี่ยน่าสงสารที่สุดในโซล
ไม่ใช่ซะหน่อย
จองอูเนี่ยน่าสงสารที่สุดในเอเชีย!
เราสองคนกลายเป็นอะไร ม้าเหรอ
ขอเรียกแท็กซี่ละกัน ก่อนที่ฉันจะน่าสมเพชกว่านี้
ได้ๆ ไปก่อนเลย
โชคดีนะ
ฉันสงสารจองอูมากๆ
เขาเนี่ยน่าสงสารที่สุดในโลก
จองอู…
ตอนนี้ฉันก็น่าสงสารที่สุดจริงแหละ
จองอูจ๋า…
เดี๋ยวก็ถึงบ้านแล้วนะ
แท็กซี่!
ถึงบ้านแล้ว
ตายแล้ว ทำไมถึงไปเมาขนาดนี้
ไม่ได้ดื่มมาพักใหญ่ เลยทำให้เมาเร็วขึ้นน่ะครับ
เฮ้อ ทำแบบนี้แม่จะได้ตายเร็ว
โทรหาใครน่ะ
(ลูกสาวฉัน อาจารย์นัม)
แม่จ๋า
คืนนี้อยู่เวรดึก ไม่ได้กลับบ้านนะ
บาย
จองอู ฉันโกหกแม่ล่ะ
คืนนี้จะนอนกับนายนะ
อย่ามองอย่างนั้นสิครับ
จะไปไหนน่ะ
ราตรีสวัสดิ์ครับ
- นั่งพักก่อนได้มั้ย - ได้สิ
เอ้า
โอเคหรือยัง
ให้ไปซื้ออะไรช่วยให้สร่างเมาไหม
ไม่ต้อง สร่างเร็วก็เสียดายเหล้าน่ะสิ
ว่าแต่ว่า
ตอนที่พูดคำว่าไปไกลๆ ในลิฟต์ ผมไม่ได้พูดกับคุณฮงรันนะ
แล้วก็ไม่ได้ตั้งใจจะจูบกับพยาบาลโดด้วย
เรื่องนั้นฉันรู้อยู่แล้ว
งั้นทำไมถึงไม่ยอมตอบข้อความผม
คือว่า…
ฉันคิดว่า
เวลามีแฟนก็เมารักเหมือนเมาเหล้า
ตอนดื่มอยู่เราลืมความกังวลไปได้ทุกเรื่อง
สนุกกับความรู้สึกกรึ่มๆ
หัวเราะกับเรื่องเล็กน้อยที่สุด
รู้สึกอย่างกับเดินอยู่บนก้อนเมฆ
แต่ถ้าดื่มเอาๆ เพราะอยากตักตวง ความรู้สึกแบบนั้นไปเรื่อยๆ
สุดท้ายจะตื่นมาพังอย่างสุดทรมาน
หลังหย่า
ฉันสัญญากับตัวเองว่า
ชีวิตนี้ฉันจะไม่มีวันตกหลุมรักใครอีกแล้ว
เพราะฉันมีลูกชายทั้งคนต้องดูแล
และสุดท้ายแล้ว
ฉันเหลือแต่ความทรงจำแสนปวดใจ
คุณทำให้ฉันมีความสุข
คุณใส่ใจและคอยช่วยเหลือเสมอ
จนฉันใจเต้นแรงขึ้นมาได้อีกครั้ง
แต่เมื่อฉันปล่อยตัวปล่อยใจ และตักตวงความรู้สึกดีๆ นี้จนเต็มอิ่ม
ฉันอาจตื่นขึ้นมาเจอการเมาค้างแสนทรมาน
ก็เลยกลัวขึ้นมานิดหน่อยค่ะ
อย่ามาแกล้งยอจองอูนะ
ชิ
ฉันไม่ยอมเฉยแน่!
อะไรเนี่ย ทำไมไม่นอนในห้อง
เมื่อคืนพี่ออกมาจากห้องกลางดึก เพราะบอกว่าอึดอัด
จริงดิ
- จองอู - ครับ
แม่คงยกฮานึลให้ไม่ได้แล้ว
จะยกยัยเด็กขี้เมานี่ให้ได้ยังไง ไม่ไหวเลย
หนูไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย
ฮานึล ตั้งแต่แกเกิดมา เมื่อวานเพิ่งเคยรู้สึกขายหน้าเพราะแก
โห ไม่เคยนึกเลยนะว่าแม่จะรู้สึกแบบนั้นกับพี่ได้
ทุกทีมีแต่ขายหน้าเพราะผม
พอแล้วน่า
เราทุกคนก็เมาแอ๋อย่างเรื้อนกันได้บ้าง
เรื้อนเลยเหรอ
ไม่ขนาดนั้นหรอกมั้ง
กินไปเถอะ
คุณแฟนครับ เปิดฝาก่อนสิครับ
จองอู ฉันโกหกแม่ล่ะ
คืนนี้ฉันจะนอนกับนายนะ
ทำไมถึงน่ารักได้ตลอดแบบนี้เนี่ย
ไม่ไหวเลย
ดีเนอะ หล่อแล้ว
น่ารักจริงๆ
มาทำอะไรที่นี่
คือ… นัมฮานึลโทรมา
นัมฮานึลเหรอ
นางเมาสุดๆ ตอนโทรมาหาฉันเมื่อคืนนี้
โทรไปที่ร้านของมินโฮแล้วขอเบอร์ฉัน
บอกว่าให้ฉันมาขอโทษนายเสียดีๆ
- ไม่งั้นจะฆ่าฉันทิ้ง - หือ
แต่ก็ดีแล้วละ
ฉันก็อยากโทรหานาย
แต่คิดว่านายคงไม่อยากให้โทร แล้วก็อายขายขี้หน้าตัวเอง
จนไม่รู้จะทำตัวยังไง
แต่ฉันก็ดีใจที่ได้มาขอโทษนายแบบนี้
ขอโทษนะ จองอู
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่า มิตรภาพของเราจะตื้นเขินขนาดนั้น
แต่ตอนนั้นฉันกำลังจะเสียทุกอย่าง เลยไม่รู้จะทำยังไง
ฉันจะไม่มีทางอภัยให้ตัวเองที่ทำนายเสียใจ
ฉันจะไม่ลืมด้วย
พูดไม่สมเป็นนายเลย
ให้คุกเข่าขอโทษก็ได้นะ
ที่จริง ทำเลยดีกว่า แค่เข่าฉันสละได้
ไม่ต้องโอเว่อร์ขนาดนั้นก็ได้
ก็ได้
ฉันรับคำขอโทษของนาย
ฉัน…
(มิลมยอนเย็น - มิลมยอนเผ็ด)
ไปเถอะ
ได้ เอาไว้เจอกันนะ
- ยอจองอูพูดสายครับ - สวัสดีค่ะ หมอยอ
หัวหน้าทีมพีอาร์จากโรงพยาบาลแดฮันนะคะ
เรื่องที่เราคุยกันเมื่อวานน่ะค่ะ
ที่ฉันขอสัมภาษณ์คุณหมอก่อนการผ่าตัด
และถ่ายภาพคนไข้หลังหายดีแล้ว
ไม่ต้องทำแล้วนะคะ
รับทราบครับ
แต่ทำไมถึงเปลี่ยนใจ
เมื่อวานอาจารย์นัมฮานึล โทรมายืนกรานหนักแน่น
บอกว่าถ้าบีบให้คุณทำเรื่องพวกนั้น คุณสองคนจะถอนตัวจากการผ่าตัด
ฉันต้องขออภัยอย่างสูงจริงๆ ค่ะ
ไม่เป็นไรครับ
ครับ ลาก่อนครับ
นี่เหรอที่พูดเมื่อคืน
โอเคไหมเนี่ย
ทำไมถึงไปดื่มหนักขนาดนี้
เพราะฉันสงสารนายจับใจน่ะสิ
ตลอดช่วงที่อยู่ด้วยกัน ฉันเห็นนายปวดใจ
บ่อยกว่าดีใจเสียอีก
รู้อะไรไหม
บางทีฉันนึกภาพนายในศาล นั่งอยู่ในคอกจำเลยตัวคนเดียว
พอเห็นภาพนั้นน้ำตาฉันไหลทุกทีเลย
นายเสียอะไรไปเยอะมาก
โดนคนเกลียดทั้งที่ไม่ได้ทำผิดอะไรเลย
เสียเพื่อนไปทั้งหมด
ชีวิตพังทลาย
ทำไมคนต้องมาวุ่นวายกับเงินชดเชยที่นายได้อีก
แต่ถึงอย่างนั้น
นายก็ยังอยากใช้เงินก้อนนั้นไปกับการช่วยคนอื่น
ฉันประทับใจแต่ก็สงสารนายสุดๆ
นายไม่เคยให้ความสำคัญกับตัวเองก่อนเลย
นั่นแหละที่ทำให้ฉันสงสารจับใจ
จริงเหรอ
ถ้ามีใครมาทำอะไรนายอีก ฉันจะบีบให้พวกมันต้องชดใช้
ฉันจะทำให้ทุกคนที่เคยทำร้ายนายต้องมาขอโทษ
โทรไปแล้วด้วย
พูดถึงเรื่องนี้เหรอ
- ยังไม่ไปทำงานเหรอ - ยัง
อือ
งั้นฉันไปก่อนนะ
เดี๋ยวสิ ไปพร้อมกันไม่ได้เหรอ
เนี่ย รอบที่แล้วตอนฉันเมาเธอดุเสียมากมาย
แต่บางทีคนเราก็ต้องเมาบ้าง ใช่มั้ยล่ะ
ก็ใช่
ว่าแต่ เมื่อคืนฉันเรื้อนขนาดนั้นจริงดิ
ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
งั้นแย่แค่ไหน ทำอะไรพลาดไปรึเปล่า
ไม่ ไม่ได้พลาดเลย
อ้อ
เธอไม่ได้ทำพลาด
แต่เข้าใจผิดไปเรื่องหนึ่ง
อะไร ฉันพลาดไปสินะ
เธอบอกว่าช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน เห็นผมปวดใจบ่อยกว่า
บอกมาเลยเร็วๆ
แต่ที่จริงผมมีความสุขบ่อยกว่าเยอะเลย
เธอสอนวิธีลดความปวดใจ
ผมหัดฝึกใจให้ลืมความเศร้า
เธอร้องไห้…
ให้กับความเจ็บปวดของผม
และนั่น…
ทำให้ผมเชื่อในพลังของความอุ่นใจ
ผมจึงอยากคืนความรู้สึกนี้
ให้คนที่กำลังรู้สึกเจ็บปวดเหมือนกัน…
ในแบบของผม
เมื่อคืนได้พักไหมครับ
ฮื่อ วันนี้พร้อมผ่า คุณล่ะ
รู้สึกดีเพราะอาจารย์ครับ
- อ้อ ได้ข่าวว่าคุณปฏิเสธการสัมภาษณ์ - ใช่ครับ
ไม่อยากให้เสียความตั้งใจ
ดีแล้ว
มุ่งความสนใจไปที่เคสดีกว่า
ขอบคุณมากนะครับที่เข้าใจและรับข้อเสนอ
ยินดีที่สุดที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของงานที่มีความหมายนี้
เมื่อคืนหลับสนิทไหมจ๊ะ รู้สึกยังไงบ้าง
บอกว่าหลับสนิทเพราะเตียงที่นี่นิ่มค่ะ
เขาหวังว่าการผ่าตัดจะผ่านไปด้วยดี และอยากขอบคุณค่ะ
เราจะพยายามสุดความสามารถ ไม่ต้องห่วง
ขอบคุณมาก
อยากจะนำการผ่าครั้งนี้เองเลยไหม
เอ๊ะ
ทำไม่ได้หรอกครับ
- มีอาจารย์อยู่ทั้งคน - ทำไมล่ะ
ผมรู้ว่าคุณผ่าคล้ายๆ กันหลายหน ช่วงที่ไปทำงานอาสาต่างประเทศ
ใครจะรู้
ผมอาจได้เรียนจากหมอยอแทนก็ได้
ที่แน่ๆ คุณรู้สึกผูกพันกับคนไข้มากกว่าผมแน่ละ
ผมมั่นใจว่าคุณศึกษาเคสนี้มาดี
คุณออกแบบหูใหม่เองเลยสิ
ได้ครับ ผมจะพยายามให้ดีที่สุด
เอาละ
ข้างนี้เสร็จแล้ว
อีกข้าง
จะเริ่มกระบวนการวิสัญญีนะคะ
หายใจได้ปกตินะ
ให้ยาโพรโพฟอล 35 มก.
ให้ยาโพรโพฟอล 35 มก.ค่ะ
เปิดก๊าซยาสลบได้ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณหมอ
ครับ
ให้เริ่มการผ่าตัดได้เลยไหมครับ
ได้ค่ะ เริ่มการผ่าตัดได้เลย
ให้คุณหมอดูตำแหน่งเนื้อเยื่อที่นำมาใช้อย่างที่คุยไว้
ผมจะเตรียมเนื้อเยื่อปลูกหู
ขอมีดผ่าตัดครับ
- เริ่มกันเลยนะ - ครับ
ถ่างอีกหน่อย
ทำไมถึงเอาไม่ออก
หมอซง มีภาวะอะไรที่ผมควรต้องรู้อีกไหม
ไม่มีครับ มีแค่ภาวะใบหูเล็ก
ไม่มีโรคประจำตัวหรืออาการแทรกซ้อนอื่น
โอ๊ย
ให้ตาย
น่าจะไปสะกิดโดนเยื่อหุ้มปอดขาด
ปริมาตรอากาศในปอดลดลงค่ะ
- ขออนุญาตครับ - ได้
เยื่อหุ้มปอดขาดจริงๆ
น่าจะขาดเข้าไปถึงข้างใน ต้องรักษาก่อน
วิสัญญีนัมครับ คิดว่าคนไข้ปอดฉีก
ถ้าระดับออกซิเจนในเลือด ตกเมื่อไหร่รีบบอกผมนะ
ประคองไว้ก่อน ผมจะเร่งมือที่สุด
ได้ค่ะ
ถ้ามีปัญหาระบบหายใจเมื่อไหร่ ฉันจะให้คนไข้ใช้ปอดข้างเดียวในการหายใจ
เตรียมบรอนคิอัลบลอคเกอร์ เพื่อส่องกล้องหลอดลม
- เร่งมือหน่อยนะคะ - ครับ
- เรียกอาจารย์ศัลย์ทรวงอกด้วย - ค่ะ
จับไว้หน่อยครับ ผมขอดูเอง
มีพังผืดทั้งในปอดและเยื่อหุ้มปอด
เพราะอย่างนั้น ชิ้นเนื้อถึงฉีกขาดแทนที่จะหลุดออกมา
ผมก็ว่าอยู่
ผ่าแล้วเหมือนเจออะไรแข็งๆ
หมอซง ทำไมถึงมีพังผืดได้ ไหนว่าไม่มีปัญหาอื่น
ผมตรวจอย่างละเอียดแล้วครับอาจารย์ แต่ไม่พบอะไรเลย
เอกซเรย์แล้วก็ไม่พบ
ออกซิเจนในเลือดลดลงแล้ว ตอนนี้ยัง 94 เปอร์เซ็นต์ แต่เดี๋ยวจะตกอีก
เพราะมีแผลในปอดทำให้ลมเข้าได้น้อยลง ต้องผ่าทรวงอกทันที
ขอคีมกับกรรไกรตัดชิ้นเนื้อ
ผมขอดูให้นะครับ
มีพังผืดทั้งในเยื่อหุ้มและเนื้อปอด
เคยเป็นวัณโรคมาก่อนรึเปล่า
คนไข้ไม่มีภาวะเสี่ยงอะไรนะครับ
(สามปีที่ผ่านมาลูกไอหนัก)
(ประวัติการแพทย์และการใช้ยา)
(ไอหนักในช่วงสามปีที่ผ่านมา)
จำได้ว่าคุณแม่เคยบอกว่าลูกไอหนักอยู่พักใหญ่
ถ้าแผลนั้นเกิดจากวัณโรค
ทั้งเอกซเรย์หรือซีทีสแกนก็ไม่เห็น
ยังดีที่ส่วนถุงลมไม่เสียหาย
เราจะเย็บส่วนที่ฉีกขาด สอดสายระบายทรวงอกแล้วดูว่าต้องไปต่อยังไง
- เริ่มกันเลย - โอเค
- ผมจับให้ครับ - โอเค
เรียบร้อยครับ
วิสัญญีนัม กำลังจะตรวจการรั่วของอากาศในปอด เตรียมทำวัลซัลวาเป็นจังหวะช้าๆ นะ
ได้ จะเริ่มเลย
ค่อยยังชั่ว ไม่มีจุดรั่วแล้ว
ฉันจะดูให้ว่ามีลมรั่วจากจุดอื่นในระบบหายใจไหม
ปริมาตรอากาศคงที่ค่ะ
ขอบคุณมากครับ ผมต่อเองได้ครับ
ได้ โชคดีนะ
- ช่วยจับหน่อย - ได้
คีมกับที่แซะสองด้าน
การผ่าตัดครั้งนั้นไม่ใช่เรื่องเป็นเรื่องตาย
และไม่ได้ยากหรือซับซ้อนเป็นพิเศษ
แต่เมื่อมองย้อนกลับไป นั่นคือจุดเปลี่ยนในชีวิตของเราสองคน
ขอเจพี
คีมด้วย
เพราะดูเหมือน จองอูข้ามผ่านความกลัวทั้งหมดไปได้
และเธอคนนั้นก็กลับมายืนในที่ของตนได้อีกครั้ง
คิดย้อนกลับไป
จังหวะที่เราทั้งสองคนล้ม
เป็นจุดเปลี่ยนในชีวิต
จังหวะที่เหมือนโลกของเรากำลังจะแตก
กลับเป็นการเริ่มต้นใหม่
อีกหกเดือนให้กลับมาผ่ารอบสองนะครับ
ถ้ามีปัญหาอะไรแจ้งหมอได้เลย
ทุกคนเก่งมาก
ขอบคุณค่ะ เด็กที่โรงเรียนจะได้ไม่แกล้งหนูแล้ว
ขอบคุณมาก
ดีใจที่ได้ช่วยจ้ะ
โชคดีกับการเรียนนะ
ฉันมีของให้จ้ะ
แต่นแต๊น!
- สวยมาก - สวยจังเลย
ค่ะ ต้องไปขึ้นเครื่องแล้ว ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
ขอบคุณครับ
ขอบคุณค่ะ
อ้อ นี่ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
บายจ้ะ
เก่งจัง
นายก็เก่ง ไปกินมื้อค่ำอร่อยๆ กันมั้ย
ที่จริงมีที่ต้องไป
(ไก่ย่างเสียบไม้ รสชาติที่แสนคิดถึง)
อากาศอย่างนี้ไก่ย่างสักไม้ไหมครับ
เอามั้ย… ไปกันเถอะ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
อ้าว ยอจองอู!
ทำไมมาถึงนี่ได้
มาหาพวกเราเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ มาดูว่าอาหารที่ขายเฮงซวยแค่ไหน
จองอู ขอบคุณนะ
ฉันไม่นึกว่านายจะรับคำขอโทษ
คิดว่าชีวิตนี้จะไม่ได้เห็นหน้านายอีกแล้ว จะต้องคิดถึงตลอดไป
นายเป็นบ้าอะไรเนี่ย
ส่วนไอ้นี่ทั้งไม่ทักทายและไม่ขอโทษ
ทำฉันไว้ขนาดนั้นยังมีใจจะกินไก่ย่างอีกเหรอ
ใครจะกิน ฉันแค่จะย่างให้
จองอู
ฉันขอโทษ
ฉันเสียใจ
มากๆ จริงๆ
คิดเลยว่านายคงไม่อยากเห็นหน้าพวกเราอีก
ตอนแรกก็คิดไว้อย่างนั้นแหละ
แต่ว่า
ถ้าตัดพวกนายออกไปอีก
ชีวิตนี้ก็ไม่เหลืออะไรละ
จองอู ฉันขอโทษจริงๆ นะ
เราจะคืนเงินที่แอบโกงจากโฆษณาของนาย
ด้วยการขายไก่ย่างเสียบไม้
บอกตรงๆ
ตอนนั้นแฟนฉันท้อง
โรคมะเร็งไทรอยด์ของแม่ก็กลับมา
ฉันกำลังจนตรอก
สติเลยไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
อ้าว แล้วตอนนี้คุณแม่เป็นยังไง
ดีแล้ว ผ่าตัดเรียบร้อย
แล้วฉันก็กำลังจะได้ลูกชาย
โล่งอกไปที
ว่าแต่ เกิดอะไรขึ้นกับนาย นายกับนัมฮานึลนี่มันยังไงกัน
- หมายความว่าไง - ก็มาด้วยกัน
ตอนวันเลี้ยงรุ่นที่ร้านของมินโฮ
แล้วนางก็เพิ่งโทรหาฉัน สั่งให้ไปขอโทษนายเสีย
เป็นแฟนกันเหรอ
ที่จริง…
เฮ้ย
มันเพิ่งให้อภัยอยู่หยกๆ อยากให้มันตัดเพื่อนอีกรอบเหรอ
พูดอะไรไม่ระวังปาก
จองอูไม่มีทางเป็นแฟนกับ แม่ฮานึลแสนเย็นชาคนนั้นหรอก
คือว่า
ขอแก้วอีกใบด้วยค่ะ
หวัดดีจ้ะ ชานยอง
ไง ฮานึล
ว่าแต่ ทำไมถึงมาได้
ฉันชวนมาเอง
เราเป็นแฟนกัน
- หา - เอาจริง
พลาดอะไรไปรึเปล่า
เดี๋ยวนะ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
สมัยเรียนนายสองคนเกลียดขี้หน้ากันจะตาย
- ยังไง - ก็ลงเอยด้วยกัน
"ลงเอย" เหรอ
สวยจัง
นายสองคน
ฉันไม่ได้มาเพราะคิดถึงพวกนายนะ
ฉันเห็นกับตาว่าตอนนั้นพวกนายทำกับจองอูยังไง
ฉันแค่โทรไปเพื่อให้พวกนายขอโทษเขา
ไม่ได้ดีใจนักหรอกที่เขามากินเหล้ากับพวกนาย
แต่ฉันก็อยากมาบอกว่า พวกนายควรจะต้องรู้สึกเสียใจตลอดกาล
ที่ทำกับเพื่อนได้อย่างนั้น เข้าใจนะ
- เข้าใจ - เข้าใจ
แล้วเมื่อกี้ว่าอะไรนะ ชานยอง
"จองอูไม่มีทางเป็นแฟนกับ แม่ฮานึลแสนเย็นชาคนนั้นหรอก" เนี่ย
ให้แม่ด่าเลยมั้ย
ใช่ กล้าพูดออกมาได้ทั้งที่ตัวเองเกือบเขียน
จดหมายขอโทษที่ตามนางไปทั่วไม่เลิก
- อุ๊ย - พูดเรื่องอะไรน่ะ
- ใครตามใครนะ - ชานยอง
คืองี้
ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
แค่เป็นความหลังให้เก็บมาเล่าได้
ประมาณนั้น
"แค่ความหลัง" เหรอ
อะไรนะ ผิดตรงไหนเนี่ย
คิดมาสามวันแล้ว ทำไมยังติดอยู่ที่เดิม
จะแก้ยังไงเนี่ย
เห็นแล้วอยากจะบ้า ใช้วิธีไหนก็แก้ไม่ออก
จบเห่แล้วเรา ไม่ได้เข้ามหาลัยแน่!
นี่ ดูให้ดี
ตรงนี้คือฟังก์ชั่นเอกซ์
หาดิฟผลหารมา แล้วเอามาแทนเข้าไปตรงนี้ แค่นี้เอง
ทำไมต้องคิดดังหนวกหูเป็นบ้า
นัมฮานึล
ชอบทงคัตสึปิกาจูมั้ย ฉันเลี้ยงได้นะ
หรือทงคัตสึราดมัสตาร์ดกับซอสมะเขือเทศ
กินคู่กับน้ำอัดลมก็ได้
บอกตรงๆ นะ ฮานึล
ฉันว่าเธอเป็นสาวที่สวยสุดในโรงเรียน
ตอนเธอเพิ่งมาถึง ฉันนึกว่าเป็นนางฟ้ามาจุติ
เป็นนักเรียนสอบได้ที่หนึ่ง ที่สวยสุดเท่าที่เคยเห็นมา
ไม่สิ เธอก็แค่สวยที่สุด
เธอก็แค่สวยมาก
นายนี่ก็เป็นนักเรียนโง่สุดเท่าที่ครูเคยสอนมา
ทงคัตสึปิกาจูกับผีสิ
อยากโดนสายฟ้าปิกาจูหน่อยไหม
อาจารย์ครับ ขออธิบายก่อน
ฮานึล เดี๋ยวครูจัดการไอ้ปิกาจูนี่ให้ ไปท่องหนังสือต่อเถอะ
- ไปนะ - ขอบคุณค่ะ
อาจารย์!
- มานี่เลย - แล้วไปเจอกันที่ร้านของว่างนะ!
เข้าใจผิดแล้ว
ไม่ๆ ไม่ใช่อย่างนั้น
นั่นเป็นโจทย์ที่ฉันคิดไม่ออกอยู่หลายวัน
พอเขามาช่วยอธิบายจนแก้ได้เลยประทับใจ
เออ ฉันช่วยเพื่อตัวเอง ไม่ใช่เพื่อนาย
คิดไปพึมพำไปจนฉันอ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง เลยตัดสินใจไปช่วยแก้
จริงด้วย ปกติแล้วเขาไม่ช่วยคนอื่นแก้โจทย์หรอก
โหย หลอนไปขนาดนั้นได้ไง ทั้งที่นายว่าฮานึลสาดเสียเทเสียตลอด
ไม่เอาน่ะ รู้นะว่าฉันทำผิดต่อนาย แต่ความจริงก็คือความจริงรึเปล่า
คนที่ปากเสียใส่เขาน่ะนายเองล้วนๆ พวกเราก็แค่เออออเป็นลูกคู่ไป
เสียสติสุดๆ ไปแล้ว
ฉันทำแบบนั้นเมื่อไหร่กัน
ก็ทำอยู่ทุกวัน
นายขัดใจที่เขาเอาแต่ท่องหนังสือเป็นบ้าเป็นหลัง
- ใช่ - ไม่อยากจะเฉียดใกล้
- ขอให้เผลอเดินเตะประตูได้ก็ยังดี - ใช่
มีอะไรอีก
ตอนที่ฮานึลแก้สมการนั่นได้…
พูดไปก็เขิน
เย่ๆ ยัยฮานึลทำไมนิสัยเสีย
- เย่ - สุด
นี่เก่งแคลมากกว่าไม่ใช่เหรอเนี่ย
- เนี่ย - ไม่ใช่แค่แคล
เห็นด้วยสุดๆ
เก่งจนอยากเปลี่ยนชื่อเป็นแคลคูลัส
ไม่จริงเสียหน่อย
คือ ไม่ใช่เลย
โหย
เนี่ย
สมัยนั้นเราก็ทำตัวเป็นเด็กๆ กันเนอะ
ใช่ๆ ยังคิดอะไรเป็นเด็กๆ
รบกวนช่วยลืมไปทีว่าฉันเคยชอบเธอ
- รบกวนด้วย - รบกวน
เอาจริง หนุ่มในโรงเรียนทุกคน ก็ต้องเคยชอบฮานึลกันทั้งนั้น
อุกรยอลจากชมรมหนังสือพิมพ์ก็ชอบ ซอกพิลที่เล่นเบสบอลก็ชอบ
- เดี๋ยว ฮานึลป๊อปขนาดนั้นเลยเหรอ - แหงสิ
ฉันพลาดไปแล้วหรือเปล่า
พูดเรื่องอะไร
ฉันโทรหามูกึน
แค่อยากให้เขามาขอโทษนายเสียดีๆ
นี่อาจล้ำเส้นยุ่งเรื่องนาย
ทำดีแล้วละ
ทุกครั้งที่มีบทความใหม่เกี่ยวกับฉัน
ฉันก็อดไม่ได้ต้องเข้าไปอ่านความเห็น
ทั้งที่รู้ว่าไม่ควรอ่าน
แต่ในนั้นจะมีอยู่ชื่อหนึ่งที่คอยปกป้องฉันเสมอ
เป็นชื่อที่มูกึนใช้
จริงเหรอ
นั่นเป็นตอนที่ฉันคิดว่า
"จริงด้วย ควรเริ่มให้อภัย
และมองโลกในแง่ดีบ้าง"
แล้วเธอก็โทรหาเขาพอดี
เข้าใจแล้ว
แต่…
วันนี้ได้ยินเรื่องที่ทำใจให้มองในแง่ดีไม่ลง
ไม่เคยรู้เลยว่าแฟนฉัน เนื้อหอมในโรงเรียนขนาดนี้
อ๋อ ก็ใช่ มีคนมาขอเป็นแฟนเรื่อยๆ
ถ้าจำไม่ผิด
ก็ทุกเทอมเลยนะ
โห เนื้อหอมจริงด้วย
แปลว่าการเรียนกับการทำงานมาขวาง เลยไม่เคยไปเดทจริงๆ งั้นสิ
"ไม่เคยไปเดท" เหรอ
บาดาบอกว่าเธอโสดมาทั้งชีวิต
ไม่จริงเสียหน่อย ฉันบอกแล้วไงว่าเคยมีแฟน
นั่นเรื่องจริงเหรอ
- ใช่ จริงสิ - ไอ้คนนั้นเป็นใคร
พี่แถวบ้านที่ตามจีบอยู่สามปี
- เมื่อไหร่ - ตอนนั้นเพิ่งเข้าปีหนึ่ง
ตอนเข้ามหาลัยก็รู้สึกว่าโตแล้ว
เลยลองมีแฟนเสียหน่อย แต่ว่า…
- แต่ว่าอะไร - แค่ห้าชั่วโมงก็เลิก
การเรียนน่าสนุกกว่าตั้งเยอะ
ชิ
นายนั่นมีอะไรพิเศษนักหนา
ทั้งที่เคยมีคนขอเป็นแฟนทุกเทอม
คืนหนึ่งอากาศหนาวมาก
เขาถอดแจ็กเก็ตมาคลุมให้
- แค่นั้นเนี่ยนะ - ฮื่อ
- ไม่มีอะไรมากกว่านี้ - ฮื่อ
- ฮานึลงะ - หือ
ฉันทำได้ถึงกว่านั้นตั้งเยอะ
- ให้ถอดเสื้อก็จะเร้าใจกว่า - พูดอะไรน่ะ
พูดจริงนะ
- เอาไง ถอดตอนนี้เลยมั้ย - ไม่ต้องเลย
- ถอดมั้ย ฮานึล - โอ๊ย ใส่กลับเข้าไปเลย
การมีแฟนมันน่าทึ่งนะ
บางทีเราก็ทำตัวเป็นเด็กๆ
แต่บางทีแม้แต่เรื่องเล็กที่สุดกลับกระทบใจหนัก
แต่คุณไม่อยากให้มีอะไรกระทบใจสินะ
คุณไม่อยากเจ็บอีกครั้ง
แต่ผมจะไม่ทำให้คุณฮงรันเจ็บ…
(มีข้อความใหม่)
(ลูกสาว)
พ่อ กำลังจะถึงบ้านแล้ว สั่งหม่าล่าทั่งให้หน่อย
(คุณฮงรัน)
ผมจะทำให้คุณมีแต่ความสุขนะครับ
น้ำเน่าไปมั้ยเนี่ย
พ่อ ยกเลิกหม่าล่าทั่ง สั่งต็อกบกกีแทนดีกว่า
"คุณฮงรัน ผมนั้น
แตกต่างจาก
สามีเก่าคุณ"
เอาแบบเผ็ดสุดราดชีสด้วย
ผมปล่อยให้คุณหลุดมือไปไม่ได้
- อีกละ - เอาวุ้นเส้นด้วยนะ
ผมชอบคุณฮงรันมากจริงๆ
ช่วยรับรักผมด้วยเถอะครับ
(ลูกสาว)
เฮ้ย เดี๋ยว
ลบเลยๆ
เวงเน้ย!
ทำยังไงดี… อะไร…
อึนจอง คือว่า…
พ่ออธิบายได้นะ
สั่งต็อกบกกีมากินกันดีกว่า
เอาแบบเผ็ดสุดใส่ชีสกับแครอทเนอะ
- ไม่ใช่สิ เอามะเขือม่วงกับเห็ด… - พ่อ
หือ
มีสาวที่ชอบอยู่เหรอ
ใช่
"คุณฮงรัน" คนนี้คือคนที่ซื้อมาการองให้ใช่มะ
รู้ได้ไง
ก็รู้ว่าพ่อไม่ได้ตามโลกทันแบบจะซื้อของแบบนั้นให้
เขาเป็นคนที่ช่วยพ่อซื้อชั้นในให้หนู
แล้วบอกให้ขึ้นเงินเดือนให้นี่ด้วยรึเปล่า
ใช่
พ่อ
จะขอผู้หญิงเป็นแฟนน่ะ ต้องขอต่อหน้าถึงจะเท่สุด
อะไรนะ
แต่งหล่อที่สุด ทาโลชั่นที่หอมสุดก่อนไปหาเขา
อย่าไปมือเปล่าด้วย
แล้ว… จะเอาอะไรไปดี
ไปซื้อดอกไม้สักช่อ
ไม่ต้องช่อใหญ่นะ เอาเล็กๆ น่ารักๆ
ไม่ต้องซีเรียส
โอเค ไม่ซีเรียสเหรอ
ไปเร็วๆ ตัดสินใจแน่แล้วไม่ใช่เหรอ
ได้เลย
งั้นพ่อไปเปลี่ยนชุดก่อน โอเคนะ
คุณฮงรัน ออกมาเจอกันสักเดี๋ยวได้ไหมครับ
ดึกขนาดนี้น่ะนะ มีอะไรคะ
มีเรื่องที่ผมจำเป็นต้องบอกคุณเดี๋ยวนี้
เรื่องอะไร
เจอแล้วก็จะได้รู้เอง
คุณฮงรัน
โอ๊ะ ขอโทษครับ
บอกว่ามาถึงแล้วจะรู้เอง แต่ว่า…
ตกลงอยากบอกอะไรฉันนะ
คือ…
มาดื่มกันโดยไม่ต้องกลัวเมาค้างเถอะ
- อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด - ไงนะ
คุณคอแข็งจะตาย รออะไรอยู่อีก
ผมจะซื้อยาแก้เมาค้างให้ด้วย
ผมชอบคุณ
ชอบหน้าตาน่ารักของคุณ ชอบที่คุณดูแลลูกชายดีมาก
และชอบที่คุณพูดตรงๆ ไม่ซีเรียส
ยิ่งนานวันผมยิ่งชอบคุณมากขึ้น
และจะชอบมากขึ้นไปเรื่อยๆ
เอามาได้แล้ว
ขอบคุณนะครับ
- นี่ - หือ ขอบใจ
บอกตรงๆ นะ
แอบหวั่นใจเลยพอรู้ว่าเธอเนื้อหอมขนาดนี้
หวั่นทำไม
เมื่อก่อนนายมีคนตามในนอทูบเป็นล้าน ได้ข้อความหลังไมค์นับไม่ถ้วน
เขาตามเพราะฉันเป็นหมอศัลย์ที่บอกเคล็ดลับดีๆ
แล้วก็ทำตัวเป็นมิตรกับทุกคน
แต่เธอแค่ยืนสวยๆ คนก็ใจบางกันแล้ว
นี่มัน…
ไม่ดีละ จากนี้ต้องคลุมหน้า
อย่ามา
ว่าแต่ นายไม่คิดจะย้ายบ้านเหรอ
- ย้ายบ้าน - ใช่
ที่นี่ห้องเล็กอยู่ไม่สบายเลย นายมีเงินเยอะพอจะย้ายบ้านได้แล้ว
จริง แต่ไม่อยากย้ายนี่นา
ช่วงนี้เธอยุ่งมาก
ถ้าไม่อยู่ที่นี่ ฉันจะเจอเธอบ่อยๆ ได้ยังไง
คิดอย่างนั้นเหรอ
แถม… คุณแม่ คุณน้ากับบาดา
ก็ทำให้ผูกพันขึ้นเรื่อยๆ
รู้สึกสนิทมากกว่าครอบครัวตัวเองอีก
เลยอยากอยู่กับพวกเขาต่อไป
ถ้าอย่างนั้น
อยากเป็นครอบครัวเดียวกันไหมล่ะ
หา
มาเป็นครอบครัวฉันนะ
โอ๊ย!
ทำยังไงดี
- พลาสเตอร์ยาอยู่ไหน - ในลิ้นชัก
ขอ…
อย่าดู!
นี่มันอะไรกันเนี่ย
เตรียมไว้ให้เธอแหละ
ทั้งหมดนี่เลยเหรอ
ซื้ออะไรมาเยอะแยะ
ไม่รู้ว่าเธอจะชอบอะไร เลยค่อยๆ ซื้อมาทีละชิ้น
แต่ก็ไม่รู้ว่าต้องพูดหรือให้ยังไง
เลยยังไม่ได้ให้จนกระทั่งตอนนี้
นายนี่ไม่ไหวเลย
ใส่ยาก่อนดีกว่า
พันแล้วเหมือนแหวนเลย
จริงด้วย
ฉันมีแต่แหวนพลาสเตอร์ยา
ทั้งที่นายเตรียมอะไรให้ฉันตั้งเยอะ
ฉันชอบแบบนี้มากกว่าอีก
เธอโอบกอดฉันไว้เหมือนผ้าปิดแผลใจ
ทุกครั้งที่เจอความลำบากหรือเจ็บปวด
เป็นคำขอที่น่าประทับใจที่สุดเลย
ขอเหรอ
ก็ที่ว่าให้เป็นครอบครัวเดียวกัน
ฉันหมายถึงให้เราเป็นคนรัก ที่สนิทเหมือนครอบครัว
นี่!
เดี๋ยวนะ
มาพูดให้ใจเต้นแรงเล่นงี้เหรอ
ไม่อยากเชื่อว่าหลอกกันได้ลง โหย
- ฉัน… - เอางั้นสินะ
เข้าใจแล้ว โอเค ก็ได้
เดี๋ยวสิ
ไม่ ฉันแค่หมายถึง…
ทำอะไรน่ะ
สวยมงลง
อะไรเนี่ย เยอะจนล้นแล้ว
แต่ความรู้สึกที่ฉันมีให้เธอก็ล้นปรี่ เอ่อท้นและแวววาวระยับจับตา
ไม่ไหวเลย
มาเป็นครอบครัวฉันนะ
เป็นคนรัก เป็นเพื่อน
และเป็นภรรยา
ฉันอยากให้เธอเป็น
ทุกอย่างในชีวิต
(คุณนายกงวอลซอน)
บอกแม่ว่าคืนนี้อยู่เวรดึกเถอะ
เอ๊ะ
(หัวใจหมอไม่มอดไหม้)
แบบนี้เรียกว่าถูกปฏิเสธรึเปล่า
- จัดมาเลย - แค่ไอ้หนุ่มโสดใจเปลี่ยว
หัวหน้าภาคอยากให้ฉัน ไปประจำที่ต่างประเทศหกเดือน
รู้สึกผิดที่จะทิ้งนายไว้ตรงนี้
บอกแล้วไง ฉันไม่อยากขวางทางฝันของเธอ
จองอู
ล้อเล่นหรือเปล่า จะให้รอถึงหกเดือนได้ยังไง
อย่าไปเลย!
ฉันภูมิใจมากที่เธอเป็นผู้หญิงสมัยใหม่
อย่าทิ้งฉันไป!
(ยินดีด้วยที่จะไปอเมริกา)
วันนี้ฉันอาจมีความสุข
- ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ ฮานึล - โอเค
แต่จู่ๆ พรุ่งนี้ก็กลับเศร้าอีกได้
ไปกัน
ไม่เป็นไร
ฉันยอมรับข้อเสนอค่ะ
เพราะถ้าเศร้าได้ ชีวิตคนเราก็สุขได้เหมือนกัน
แค่นั้นก็พอแล้ว
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์