VENICE KUMSALI, LOS ANGELES
- Köpekle tanışın. - Selam. Ne haber?
- Bu Yodi. - Selam Yodi.
- Ben Astrid. - Nasıl gidiyor?
- Memnun oldum. - Babam John.
- Selam. - Merhaba.
- Ne yapayım? - O... Evet.
Hiç kimseyi ısırmadı.
-İyi. - Dört yıldır benimle.
İlk dövmemi LA'de yaptırmıştım.
Eve geldiğim günü hatırlıyorum, hayatımın bittiğini düşünmüşlerdi.
Sonra bir tane daha ve sonra...
- Aynı. - Evet.
Artık seviyorum. Görsel bir günlük gibi.
ED'İN BABASI
Dabs, "Dabs" yazmak ister misin, ben de dövmesini yaptırırım?
Senin üstüne yazabilir ve onun yazısının dövmesini yaparım.
Ona Dabs diyorum çünkü çocukken...
Bu çok tuhaf çünkü Lyra da ona Grandabs diyor.
Çünkü o da "d" harfini söyleyemiyor.
Sadece "dad" yazamazsın, değil mi?
- Evet... - Hep B derdin.
Evet, ben "Ebwarb"tım.
- Ebwarb. - D harfini yazamazdım.
- Sen Ebwarb'tın. - Yani o Dad yerine Dabs.
-Şuraya yaptıracağım. - Tamam.
- Bu hoş. - Annen de gelip bir tane yapmalı.
- Selam anne. - Merhaba canım.
- Nasılsın? -İyi. Sen?
Bana bir iyilik yapar mısın?
Dabs'in el yazısıyla bir dövme yaptırıyorum
ve senin el yazınla da istiyorum.
Haç şeklinde "Mums" yazıp
fotoğrafını çekip Dabs'e gönderir misin?
O da yaptırıyor...
Bir yüz dövmesi yaptırıyor.
Ah, evet. Evet, evet.
Evet, güzel.
Bunları yaptırmıştım...
- Evet. - ...on yıl önce.
- Aslında o... - Bunlar Madison Square Gardens'tan.
Büyükbabamın vefatından hemen sonraydı.
Aslında bu Los Angeles'ı terk etmekle ilgili bana ilham verdi.
Hatırlıyorum... LA'de bir yıl yaşadım.
Bir partideydim ve beni arayıp şunu söylediğini hatırlıyorum,
"Büyükbaban öldü,"
sonra etrafıma baktım ve şöyleydi, "Buradaki kimsenin umurunda değil."
Evde olsaydım, arkadaşlarım şöyle yapardı,
"Haydi. Bundan konuşalım
ya da bir şeyler içelim falan filan."
Ama öyle bir ortamdaydım ki
her şey tamamen yüzeyseldi, eğlenceli ve mutlu
ama aslında, altında, gerçek bir bağ
ya da gerçek aşk yoktu.
O gün eve döndüğüm gündü.
SUFFOLK, İNGİLTERE
Bu, ben ve arkadaşlarım. Nic yukarıda.
ED'İN ANNESİ
Ben buradayım. İki soldaki Nic.
Okuldayken hiç şansım yoktu, değil mi?
Millet.
Bu...
Bunlar konser biletleri.
- Ipswich Town'da Elton John. - Evet.
Kimse Ipswich Town'a çıkmaz.
Belki her altı yedi senede bir biri gelir
ve herkes izlemeye gider, çünkü burada bir şey olmaz.
James Blunt destekli.
- Evet. - James Blunt destekli.
- James Blunt bileti. - Zavallı şey.
- Cambridge'ten. - Junction'da.
Evet. Junction. 25 Nisan 2005.
Şimdi çocuklarından birinin vaftiz babasıyım.
Bu Londra'daki ilk konserde çekildi.
Edward konserin sonuna kalmak için ısrar etti.
Ve konserden çıktığımızda, o gece oradan çıkamadık.
Arabayı çıkaramadık.
- Nereye gittik? -Şehre yürüdük.
Karşılayabileceğimiz bir otel bulmak için kilometrelerce yürüdük.
Sonra hepimiz bir yatakta yattık. Hiç rahat değildi.
Küçüklüklerinden beri onlara
"Sevdiğiniz işi yaparsanız, harika bir hayatınız olur"
dedik.
Ve şimdi hayalini yaşıyor.
Selam. Ben bir rock yıldızıyım.
2017 BÖLME
BÖLME DÜNYA TURNESİ
İKİNCİ BÖLÜM LOSS
Seninle oturmuş bulundum Gecenin çoğunda
Herkesi görmezden gelerek
Ortadan kaybolsalardı keşke
Böylece belki artık Çalabilirdik şarkımızı delice
Bölme Turnesi bir pop müzik kariyerinde ulaşılabilecek zirveydi.
Neredeyse her yerde sahne aldım.
Nasıl bir koşuşturmaca olduğunu sahiden anlatamam.
Bir müzik grubu üyesi değilim.
Sahneye çıkıp 60.000 kişiye şarkı söylüyorsun.
Herkes bir oluyor.
Ve sonra bir şekilde çıkıyorsun ve sessiz bir odaya gidiyorsun
ve oradaki tek ses klimanın sesi ve bir de sen varsın.
Sonunda tek başına dışarı çıkıp
sahiden uygunsuz durumlara düşebiliyorsun.
O yüzden arkadaşlarım benimle.
Yola çıkma vakti.
Cherry turnede olmadığı zaman, Nic ve Josh vardı
ve Lauren ile Zak vardı.
Bu sanki sürekli memleketinde olma hissi gibi.
Nic'e kefilim.
Mevzu arkadaş grubumsa çok, çok korumacıyımdır.
Pek fazla insan girip çıkmaz.
Bu grup son on yıldır neredeyse aynı.
Derin bir nefes al.
STU ED'İN MENAJERİ
- Hepimize yer var. - Benim hatam.
Masada yer kalmadı ama sorun yok.
Kev daha çok benim kocam gibi.
Düğün günü bizimleydi. Balayında bizimleydi.
KEV ED'İN KORUMASI
İlk çocuğumuzun doğumunda bizimleydi.
Cherry'den çok onunla zaman geçirdim.
İlk tanıştığımızda,
sabah 04.00'e kadar gezip tozuyor ya da uyumuyordu
ben ve Mark ise her sabah kalkıp golfe giderdik.
Şimdi çocuklar var. 06.00'da kalkıyor.
Bunu yapamayız.
Daha önce böyle değildi. Bilmediğim yerlerde dolanıyordum,
dünya turnesine çıktığımda.
Seninle ilgilenen arkadaşlarının yanında olması daha iyi.
Ah, kaldır beni Ki dağlarda dik durayım
HOCKENHEIMRING ALMANYA, 2019
Tüm stadyumun etrafı böyle dolu.
Öyle mi?
Söyle şarkıyı!
Evet, evet.
Daha yüksek!
Söyle şarkıyı!
Nic: O en iyisi.
Nic en iyisi olduğunu söylüyor!
NIC ED'İN KAMERAMANI
Arkadaşlarımı çalıştırıyormuşum gibi değil çünkü yaptıkları...
TURNE KOORDİNATÖRÜ
...benim ve turne için faydalı.
ZAK TURNE FOTOĞRAFÇISI
Bu kale gibi. Bu sahiden çok hoş bir şey.
Josh hep çok havalıydı.
Hep o havalı çocuktu.
Beraber çello dersleri almıştık.
Şöyleydim, "Havalı olmadığını biliyorum.
Çello çalınca havalı olunmaz ve benimle ders alıyorsun."
- Bana "çello çocuk" derdi. - Hatırlamıyorum.
JOSH TURNE AŞÇISI
- Hafızamda iz bırakmış. - Evet.
Başka dünya çapında süperstar tanımıyorum
ama kesinlikle bir dallamaya dönüşmedi.
Diğerlerinin öyle olduğunu çok duydum.
Aralıkta Nic'in çocuğu olacak
ve tüm o cehennem ateşi üzerine yağacak.
Sabırsızlanıyorum.
Söyle şarkıyı!
Düştüğünü hissediyorsan Bana haber vermeyecek misin?
16 yaşımızdan beri en yakın arkadaşlarız.
Okul partileri yapardık
ve onlar ve Jamal olurdu.
Herkes Londra'daki en yakın arkadaşım olduğunu bilirdi.
Serbest rap yapıyorduk.
Onun yaşadığı Acton'da tanışmıştık.
Yolda o komik videoları çekiyorduk.
Aslında o gün Jamal'in evine taşındım.
Esasen onun yatak odasında yaşıyordum.
Annesi aramızda bir şeyler olduğunu düşünüyordu.
Acı herkesi çıldırtır
Öfkeli
Bombaları yağdırmaya başlayacağım Öfke
Çanları çalmaya başlayacağım Öfke
Kızları ikna etmeye başlayacağım Öfke
Grime müzik severek büyümüş. Ben de öyle büyüdüm.
Ben Suffolk'tan, o Londra'dan olsa da
aynı insanmışız gibi hissediyoruz.
Evet, yüzümü biliyorsun Gaz
Jamal gerçekten bana yardım eden biriydi.
Soruları cevaplamaya devam etmek istiyorsun,
ben de kendi sesimi duyamayabiliyorum. Tamam mı?
Bu benim için bir tür çıkış gibiydi çünkü daha çok grime ve rap çekiyordum.
Rap sözleri söyleyip rap yapan ve ağızla gitar sesi çıkartan
folk tarzı bir şarkıcıyı videoya alınca
"Vay. Bu kızıl çocuk da kim?" dedim.
Evet.
- F64. - Hayır.
Onun başarısı ve benim başarım birbirine bağlıydı.
Yani, birlikte başarılı olduk.
Bol şans kardeşim. Çok iyisin.
Shepherd's Bush Empire'da çalıyordum.
O Sony'yle bir müzik şirketi kuruyordu.
Sonraki beş on yılda sahiden biraz daha çabalamam gerekiyor.
Yani yolun yarısındayım.
Yapmak istediğim şeyi yaptığımı hiç düşünmüyorum.
Biz sürekli birbirimizi cesaretlendiriyoruz.
Jamal'le en sevdiğim geceler,
eski SBTV serbest rap şarkılarını izlemektir.
O ve ben tüm sözleri biliriz
ve sabah 04.00'e kadar birbirimize rap söyleriz.
Sanki bunu yaşıyor ve içime çekiyor gibi. Bunu seviyorum.
Şehir merkezinde dolaşıyorum Mmm
Ahbap, istediğim...
Peynir.
Onu geri götürünce
Seyahat ederken, ahbap Dörtte beşte dönünce
Gittiğimde, oğlum...
Arkadaşlık sadece bu aranızda oluşan kimyadır.
Kimyanız tutunca, her gün birlikte takılıp tüm bunları yapmak istersiniz.
Her şeyi paylaşmakla ilgili.
- Bir F64 yapıyoruz. - Hayır, hayır.
Burada rol yapıyor. Bak.
Bittiğinde, yıkıcı oluyor.
Tüm İngiliz müzik dünyası şükranla andı...
...31 yaşında vefat eden girişimci Jamal Edwards'ı.
İngiliz müziğinin en büyük isimlerinin
kariyerlerini başlatmalarına yardım eden adamdı.
Onun İngiliz müziğinde çığır açan çalışmaları ve mirası
ve kültürü unutulmayacak.
Müteveffa Jamal Edwards, batı londra efsanesi
Jamal sabah hayatını kaybetti, ben de öğlen annesinin evindeydim.
Karayip kültüründe dokuz gece dedikleri bir şey var.
Ailenin evine dokuz gün ve gece gidersin,
dokuzuncu gece büyük bir parti verirler.
Okulda ailelerini 14 yaşındayken kaybetmiş
arkadaşlarım vardı.
Ve geri dönüp baktığımda,
şöyle düşünüyorum, "Büyüdüğün zaman bu.
Henüz büyüdüm
ama o zaman yetişkin olursun, çünkü keder bir anda gençliğini alır."
Cenazede 30 kişi vardı ama o 10.000 kişi falan tanıyordu.
JAMAL EDWARDS ADINA DOĞUM GÜNÜ PİKNİĞİ
Bu herkesin bir araya gelip...
LONDRA, AĞUSTOS 2022
...onu anacağı ilk organizasyon.
BRENDA EDWARDS JAMAL'İN ANNESİ
- Of. Yapamıyorum. Ben... -İyi misin?
-İyileşiyor mu? - Her şey yolunda mı?
- Evet, güzel. Bunu sevdim, bu arada. - Sana da bir tane getirdim.
-Öyle mi? - Sana da getirdim.
- Muhteşem. - Bugün kim geliyor?
Her şey yolunda mı? Her şey iyi mi? Her şey yerli yerinde mi?
O buralarda bir yerde. Oğlumu kaybettim.
-İşte orada. - Onu gördüm.
- O burada. - Ona bir süre baktık.
Bende bu var... Ben ve Jamal,
21. doğum günlerimizde, aynı saatlerden aldık.
Nasılsın? Görüştüğümüze sevindim.
Güzel. Bunun için uçakla geldim ve yarın tekrar uçağım var.
Ne yapsan az gelir.
Sadece 50 dakika.
Bundan fazlasını yapamam. Tüm şarkıyı bilmiyorum.
En azından bir buçuk dakika olması lazım.
Tamam.
Suç işindeyim Tenis değil, badminton oynarım
Bir.
Balıkçı şapkasıyla gangster olunur mu?
Öyle tuhaf hissediyorum ki...
Bilmiyorum.
Herkesin eğlenmesi gerektiğini biliyorum. Olay bu.
Kendimi kaybolmuş hissediyorum.
Yukarı bak.
- Yukarı bakacağım zamanı söyle. - Tamam.
Şimdi yukarı bak.
O bakış da ne? Güzel olmadı...
Peki, tekrar çekelim. Dur, o ışık yanlış...
-Çok mu fazla? - Evet.
- Peki. - Ne zamansa söyle.
Üç.
Yukarı bak.
Dur. Öyle olmaz...
Neden gülüyorsun dostum?
Ciddi bir yüz takın. Yok...
Aşağıdayken, şöyle...
- Evet, evet. - Peki.
Burada olmadığı ilk doğum günü.
Ve burada olmadığı ilk piknik.
Ve o... Hani. Öleli altı ay oldu.
Bu hâlâ çok, çok taze.
Hiç bir cenazeye katılmamıştım.
Bu benim için bir ilk.
Biri bir ilahi okuyor, sonra aniden biri eline kürek veriyor.
Ve sonra aniden arkadaşının mezarına toprak atıyorsun,
bu çok sahici.
Bu çok, çok gerçek.
Onun mezarı...Oraya çok gideriz.
Ve... Ve tanımadığı bir sürü insanın arasında olduğu düşüncesi
çok tuhaf bir duygu.
Elbette orası bir mezarlık.
Ve onun yanındaki kişi... Ve tüm o çelenklerin üzerinde
"baba" ya da "kız kardeş" ya da "anne" falan yazıyor.
Bu tamamen katıksız bir keder.
Of... Bu korkunç.
Herkesin bunları yaşadığını biliyorum.
Bu kaçamayacağın ortak bir şey.
Ama yine de.
- Merhaba. Selam. - Selam canım.
Cherry: Nasıl gidiyor?
Hay aksi. Tam onları uyuturken mi aradım?
Onları henüz uyuttum.
Sorun yok.
Her şey yolunda. Sen nasılsın?
- Evet. Biraz... - Sesin kötü geliyor.
...duygusal bir an.
Çok kişi var mıydı?
Evet. Katılım oldukça iyiydi.
Güzeldi.
Şunu söyleyecektim
arabaya atlayıp seni alayım mı?
Ve sonra fark ettim ki iki çocuğumuz var!
Evet, hayır.
Her şeyi daha da karmaşıklaştırıyorlar.
Evet. Pazar günü görüşeceğiz.
-Tamam, canım. - Seni seviyorum.
-Seni seviyorum. - Hoşça kal.
Polinezya Restoranı
Siz neredensiniz?
- Hemen şurada yaşıyorum. - Batı mı?
Leicester'den yolun yukarısına henüz taşındım.
-Öyle mi? - Bu hoş kadın, benim kuzenim.
Annem öldüğünden beri duygusal olarak, ruhsal olarak
çok destekliyor.
Biz de akşam yemeğine çıkalım dedik.
Ona bu mekândan bahsedip
"Ed Sheeran oradaydı!" diyordum.
Şimdi Ed Sheeran karşımda!
Senin resimlerine bakıyorduk.
- Burası... - Burada ne arıyorsun?
Bana burayı gösteren arkadaşımın bugün doğum günü.
O altı ay önce vefat etti.
- Biz sadece... -İşte onu diyorum.
Annem gibi, 6 ay oldu, Ocak ayıydı.
Evet, o 20 Şubat, biz de...
East'te onun için büyük bir parti verdik.
Anma toplantısı mı?
Evet ama çok ağır gelince
- sadece durmak istersin ya? - Sakince.
Sonlara hoş geldin, dostum!
Hayır ama bu...
- O yıllardır buraya gelir. - Sahi mi?
Eskilerden.
Jamal toplu konutlara yakın yaşarken, biz orada yaşardık.
O gitar çalıp rap yapardı. O kızıl adamdı.
-Şimdi şuna bakın. - Hayır, yani, doğru söylüyor.
Acton'da herkes onu tanır. Herkes.
O buraya çok gelirdi.
Bunu nasıl açıklayacağımı bile bilmiyorum.
Tek başıma Jamal'i hatırlayabilmek,
onun beni her zaman getirdiği yerde,
oraya gitmişim gibi hissettiriyor. Şey yapmışım... Desteklemişim.
Şimdi buraya geldim ve hissettiğim...
Bilmiyorum. Onu özlüyorum ve seviyorum.
Ve buradayım ve gerçekten güzel zamanları hatırlıyorum.
Acton'da bir sürü harika anım var.
Bu harika bir şey.
D, yol üstünde durup Hennessy konyağı alabilir miyiz?
Evet.
Jamal buna kelime oyunuyla "Helesen bak olanlara" derdi.
"Helesen" bak olanlara.
Ya da "Helesen bunu da mı yaptın?"
Ne, elma sulu mu?
- Aynen. - Evet.
O vefat ettiğinde insanların ziyaret ettiği
duvar resmi aslında o hayattayken yapılmıştı.
İnsanlar onu öyle takdir ediyordu. Hepsi öyle...
O buradayken insanlar onu onurlandırıyordu.
Bence bunu sevmişti.
İyi misin?
JOHN ED'İN KORUMASI
Haydi eve dönelim.
Çoğu zaman kaotik bir fırtınaya kapılmışım
ve ayakta kalmaya çalışıyormuşum gibi hissediyorum.
Kederi hissedene kadar tam anlamıyla büyümemiştim.
Kayıp, hayatımın kontrolünü ele geçirdi.
Uzun süredir dönüp duruyorum
Birkaç kadın yanımda
Zihnimde günah işliyorum şimdi
Kırmızı şaraptan yudumlarken
Uzun zamandır oturuyorum burada
Sayfaları kopartıyorum
Nasıl bu kadar silikleştim?
Ah, olmaz, şimdi beni yalnız bırakma
Beni sevdin Artık nasıl anlamazsın?
Ah, gözlerimdeki bu kırmızılık
Bir ya da iki tanesi zihnimi özgürleştirebilirdi
Ah, ah
Kafamdaki tüm sesler Karşı sınırdan çağırıyorlar
Kafamdaki tüm sesler Çağırıyorlar
Üzerinde yara izleri gördüm
Ne zaman başıma vurursa söyle
Üzerinde yara izleri gördüm
Ne zaman başıma vurursa söyle
Kalbim kırık şimdi
VARŞOVA MATEMATİK DÜNYA TURNESİ 2022
JAMAL'İN ANMASININ ERTESİ GÜNÜ
İyi misin?
Sadece... dün nasıldı bugün nasıl diye biraz deli gibiyim.
- Evet. - Anlarsın ya.
- Sahnedeyken bunu düşündün mü? - Sürekli, evet.
Sadece kendime hâkim olmaya çalışıyordum.
Ah, dostum.
Bu biraz sanki...
Elbette, dikkatinin başka yöne çekilmesi ve bir şeyler yapmak iyi
ve böyle bir kalabalığa karşı çalmak muhteşem ve...
Ama bu...
Bu sabaha karşı saat birde duvar resminin oradaydım ve...
Evet. Bu sadece... biraz tuhaf.
"78.000 insanın önünde ağlamak istemiyorum" diye düşünüyordum.
Ve bazı anlarda neredeyse ağlayacaktım.
Evet.
Doğrudan işe dönmek çılgınlık.
Eve geri uçmak.
Gidip çok yoğun bir şey yapıp sonra doğrudan geri...
Gösteri devam etmeli.
LONDRA MATEMATİK DÜNYA TURNESİ, 2022
Jamal'in beni tanıştırdığı müzik piyasasının o kısmından
hâlâ çok fazla sevgi hissediyorum, özellikle grime müzik yapımcılarından.
İngiltere müzik piyasasının her bir tanınmış kişisinden
Dave'den...
Çok teşekkürler.
- ...Stormzy'ye... - Bu çok şey ifade ediyor.
...o onların yolculuğunun bir parçasıydı.
Jamal herkesin hikâyesinin o kadar içindeydi ki
hatırasını canlı tutmamak imkânsız.
Bu geceki turneye gelemeyen Fireboy var...
İNGİLİZ SANATÇI
Dün gece Wembley Stadyumu'nda.
Bu İngiltere'de verdiğim en büyük biletli konser oldu.
Ve Big Mike'in gelmesinden daha iyi bir kutlama olamazdı.
Peynir.
Glasgow!
Stormzy!
Bu inanılmaz çünkü Wembley'i her hâlükârda yaparsın.
Stormzy'yle 2015'te tanıştık.
Sanırım yıllar içinde bu gerçek bir sevgi,
dostluk ve kardeşlik bağına evrildi.
Jamal'in vefatından bir gün sonra gelmişti.
Evime geldi ve beni rahatlattı.
Bunu yaptığım çoğu kez, kulak içi kulaklıklar yüzünden...
Bunu söylüyorum.
Şarkıların birinin sonunda, çıkar onu.
- Sana bunu söyleyecektim. -İzle ve dinle.
Sadece çığlıkları duy.
Minnettarım dostum.
Beş kez Wimbley'e çıkmış böyle bir kardeşimin olmasına minnettarım
ve hoplayıp zıplıyorsun ve şöyle gibi "Ben de bir uğradım."
Seninkileri ne zaman söyleyeceksin?
Bir kez yapmak istiyorum.
Bir kez ve sonra...
- Söylediğim bu. - Bu ne? Buradaki ne?
- On ikinci. - Yok artık.
Samimiyetsiz bir arkadaşlık yok.
Bensiz de büyük biri olabilirdi.
Onsuz da büyük biri olabilirdim.
Bir arada bu büyülü bir şey oluyor.
Böyle bir şeyi saklayıp
arada bir ortaya çıkarmak istersin.
Bu...
Büyük bir kalabalık.
Yukarıdan izle.
- Ah, inanmıyorum. - Kafana dikkat et.
Şimdi Wembley.
Bu Şubat ayında, müzik piyasasındaki çok önemli birini maalesef kaybettik,
o benim en yakın arkadaşımdı, Jamal Edwards.
Onu SBTV'den tanıyor olabilirsiniz ama o muhteşem bir adamdı.
O olmasaydı, bu sahnede olamazdım. Bu, Jamal'e gelsin.
Şimdi, Londra...
Bunu tanıtmaya gerek yok.
Biraz ses çıkartın!
Hey!
Jet uçağı gökyüzüne yöneldi Yükselirken kanatlarını açtı bulutlarda
BENİ LONDRA'YA GERİ GÖTÜR NO.6 İŞ BİRLİĞİ PROJESİ
Bir süredir çılgınca eğlenmedik
Bu yüzden beni Londra'ya geri götür
Anlaşmalar yapıyorum ama kafayı bulmadım Hiç planlanmamış hamleler
Hiç çeteye girmemiş gangsterler tanırım Geldiğim yerde, kötü konuşanı mahvederler
Geldiğim yerde Kötü sözler, 12 kalibre mermilik
Evet, elime nasıl da oturdu
Işıltıya şatafata bulaşmam Ya da Instagram'daki o aptal tiplere
-İşte vakti geldi - Vuhu
- Big Mike ve Teddy grime yapıyor - Vuhu
Yeni şeyler denesem Şarkı söyle diyorlar
Kimse kafiyeli yazdığımı düşünmüyor
Dostumla sahalara geri döndüm Biramın yanında bir paket cips ver
Dostlarımı çağırdım
Doğrudan bara gittik Çünkü ne zamandır evde değildim
- Yüksek bas, gecenin ortası, alçak tavan - Alçak tavan
Kaşımdan ter damlıyor Roma'dayken
Hiçbir yer evime benzemiyor
Bu yüzden beni Londra'ya geri götür
Oldukça uzun zamandır müzik piyasasının içindeyim.
Yemin ederim, samimiyetle söylüyorum, bu adam muhteşem bir insan.
O...
Müziğin yanı sıra,
hayatımın en karanlık günlerinde yanımda oldu.
Onu tanıdığım ve sahneye karşınıza çıkarttığım için onur duyuyorum.
Wembley, bir kez daha, Stormzy için ses çıkartın!
Jamal'in en sevdiği söz,
"Amaç sonsuza dek yaşamak değil, öyle bir şey yaratmaktır."
Bu Jamal'in mirası.
Bu SBTV değil.
Stormzy'nin İngiltere'nin en büyük rapçisi olması değil.
Benim bir kariyer yapmam değil.
Jamal'in mirası temelde ne olmak istiyorlarsa o olmaları için
gençleri güçlendirmektir.
Çünkü tek yaptığı 14 yaşındayken bir kamera alıp arkadaşlarını
kameraya çekip bunları YouTube'a koymaktı.
Her gün kendine inan.
Bunu... Ne kadar söylesem az.
Mirasımın "Senin Şeklin" olmasını istemiyorum.
"Kusursuz"un da.
Mirasımın aslında çocuklara şunu söylemek olmasını isterim,
"Ne istiyorsanız onu yapın."
Ipswich'teki çocuklar için burası pek de çekici bir yer değil.
IPSWICH, İNGİLTERE
Ama Ipswich'teki çocukların,
"Ed Ipswich'ten. Ben de öyleyim. Ben de yapabilirim" demesini isterim.
Belediyede bir konser var. Gelir misiniz?
- Muhteşem, sağ ol. - Burada, ücretsiz.
- Memnuniyetle. - Gelip seyredin.
- Vay. Bu sene başında seni izledik. -Öyle mi?
-Ücretsiz mi? - Evet. Nerede?
- Wembley'de. - Harika. Sağ olun.
- Haydi Ed. - Nasılsınız?
Pekâlâ. Açık mı?
Nasılsınız?
High Street'teki ilk konseri vereli bayağı oldu.
Burada olmak güzel.
Hoş geldin!
Bacaklarında derman kalmadığında Eskiden olduğu gibi
Ve ayaklarını yerden kesemediğimde
Dudakların hatırlayacak mı hâlâ Aşkımın tadını?
Gözlerin gülecek mi hâlâ Işıl ışıl?
İnsanlar gizemli şekillerde aşık olur
Belki tüm bunlar bir planın parçasıdır
Yapmaya devam edeceğim Aynı hataları
Anlarsın diye umarak
Ama bebeğim şimdi
Aşk dolu kollarına al beni
Ay, evet
"Wembley'de biletlerim satılacak" diye müziğe başlamadım.
Konser verip £50 kazanan ya da düğünlerde çalıp £200 kazananlar gördüm.
Bu da mümkündü biliyorum.
Sesli Düşünmek
Sadece müzik yaparak geçinseydim de mutlu olurdum.
Çünkü sevdiğin şeyi yapıyorsun.
Neredeyiz
Giden sosisli sandviç satıcısı, seni seviyorum!
Büyük adamsın.
Bence mutluluğun anahtarı bu.
Bir sorum var. O senin gitarın mı?
Sana konser sonrası bu gitarı versem...
Ve bu hoparlörü, muhtemelen...
- Kaç yaşındasın? - On.
On. Gitar çalmaya 11 yaşımda başladım ve bundan önce çalamıyordum.
Bunu sana versem, söz verir misin... Her gün çalmaya?
Her gün. Her gün.
Hayatta büyük, büyük şeyler oluyor
ve günün biteceğini unutmamalısın.
Ve başka bir gün gelecek. Ve o gün de bitecek.
Müzik benim için hep bir terapi oldu.
SON mu acaba?
Bir çocuk olarak düşüncelerimi ve duygularımı kağıda dökme şekliydi.
- Hoşça kalın. - Sonra görüşürüz.
Ve işe yarıyor.
Sahiden yarıyor.
Alt yazı çevirmeni: Bahar Bilgen-Şen