UNHA SERIE DE NETFLIX
ACTIVIDADE: ESCANEANDO
Quen carallo son eses?
Unidade de apoio un, contesta.
Temos un problema. Recíbesme?
Non uses esta canle.
Non, temos un problema grave. Non me oíches?
Non se traen avogados ás operacións. Que non uses esta canle.
Ao carallo!
DÚAS SEMANAS ANTES
O Sr. Nyland xa o pode atender.
Moi ben. Grazas.
SECRETO
- Señor. - É vostede Henderson?
Hendricks, señor. Owen Hendricks.
Canto leva aquí, Sr. Hendricks?
Dez minutos, pero entendo que está moi ocupado dirixindo a...
Canto levo traballando aquí? Dous días. Acabei agora o curso básico da CIA.
Vouno mandar ao Senado.
Punto para min.
Disque o director do Comité de Intelixencia do Senado
vai ler un documento clasificado nunha audiencia pública.
Quere que lle diga que non pode.
Dígalle que é un inchapelotas
e a ver se se engancha na hélice dun avión.
Si, señor. Refírese a dicirllo en sentido figurado, non?
Pois non.
Escóiteme ben, Sr. Hendricks.
Se non impide que o senador Smoot lea o documento,
mañá xa non vai traballar aquí. Queda claro?
Está vostede acabado.
Nyland pensa que me pode ocultar as desfeitas encubertas da Axencia,
pero está enganado!
Se quero ler un documento, leo un documento!
Teño o mandato constitucional de supervisar a CIA
e penso exercelo pero ben,
empezando por citalo a comparecer a vostede.
E agora vou volver á miña audiencia...
e vou citar este documento.
Está no seu dereito, como director do... comité,
pero lémbrolle que revelar información clasificada
infrinxe o artigo 798 do título 18 do Código dos EUA
e implica, ademais das sancións penais,
unha posible amoestación e censura no Senado.
E unha merda destas quedaría fatal nun vídeo de campaña contra vostede.
Se non necesita nada máis, teño que volver a Langley.
Un pracer coñecelo.
- Que tal foi? - Ben.
- Dave! - Grazas pola axuda.
Ao meu despacho! Xa!
- Viches a última liña de roupa da CIA? - Vin. Vou pillar un pasamontañas deses.
- Xa, son moi chulos. - E nin sequera fago esquí.
- Xa... - Para ter pinta de ladrón de bancos.
Imos aló.
Merda, perdón.
Vale... O que?
AVOGADO
- Si. Ola. É o meu despacho. - Disque Nyland te mandou a Capitol Hill.
Eu non fun ao Senado en seis meses e ti xa no segundo día?
- Non foi premio ningún. - Que fuches facer?
Asesorar sobre confidencialidade.
Non nos mintas. Fun informador profesional.
Viches o director de Intelixencia do Senado.
Si. E saín escaldado.
Fun carne de canón no duelo entre Nyland e Smoot.
O director só me mandou porque...
Os novatos levan o peor choio.
Pero isto que é?
Isto son "os Tolos".
- Os chalados. - Intentos de chantaxear a CIA.
Cada carta é unha ameaza de revelar información clasificada
se non reciben axuda.
- Iso é extorsión. - Recibimos centos cada ano.
O teu traballo? Comprobar se o remitente pode cumprir a ameaza.
Con que frecuencia pasa iso?
Ás veces pasa.
Si. E, se os segredos que ameazan con revelar son graves,
a investigación é un pesadelo.
- Moito café tomas, meu. - Hostia!
Non me podo permitir durmir.
- Por? Estás cun informe? - Non, eu traballo directamente co SOG.
Con quen? Aínda non me aclaro coas siglas.
Grupo de Operacións Especiais.
Imaxina que a metanfetamina cobrase vida e tivese acceso a armas.
Levo neste edificio tres días.
Se saio, eses putos chalados van iniciar un operativo encuberto
que eu, sen axuda, estou evitando que executen.
Non lle fan caso ao seu avogado?
Non. Isto é unha organización de estafadores.
Somos os avogados duns tramposos e mentireiros que intentan sabotarnos.
Sé listo e lisca antes de que che seque a tinta no contrato, rapaz.
Grazas.
Prendéronme inxustamente en Connecticut.
Non sei como acabou aquel xamón no meu bolso.
Sei o dos extraterrestres. Traballei coa CIA en Cuba no 63.
Unha operación de falsa bandeira.
Se non me axudan, revelo o que sei do asasinato de JFK.
O meu mozo ponme os cornos.
Ou o obrigan a parar ou falo dos cárceres secretos da CIA en Jersey.
Chámome Max Meladze,
estou nun cárcere de Phoenix.
Sáquenme ou revelo os seus segredos sobre Selby Shaw, PW Butcher e demais.
Débenmo.
BUSCA AVANZADA
MULLER DETIDA NUN BRUTAL...
- Ei! - Hostia!
Son Owen. Estás ben?
Son eu, o do café.
Que queres?
Estou cos Tolos e quería pedirche axuda.
Non. Diso nada!
É un momentiño.
Regra número un: nunca axudes a ninguén aquí.
Non te fíes de ninguén.
- Isto está deseñado para enfrontarnos. - Vale.
Entendido. Pero é que necesito que me axudes.
Como fago para que me contestes unhas preguntas?
Tes speed?
Non.
- Foi divertido. - A miña compañeira de piso toma Adderall.
Váleme. Cinco pastillas por pregunta.
Nesta carta, atopei un nome moi raro: PW Butcher.
Tes idea do que significa?
Si, é un criptónimo.
Un nome en clave para operacións clandestinas.
As primeiras letras, PW, un dígrafo,
o código do país onde se executa a operación.
A palabra de dúas sílabas, Butcher, é o nome en clave.
Onde o atopaches?
Nunha carta de chantaxe. Unha muller presa por asasinato.
Xa. Un recurso non podería saber un criptónimo da Axencia
nin saber que existen.
Queres dicir que vai en serio?
- Non me compete. - Veña, ho!
Douche dez pastillas máis.
Sigo investigando isto ou non?
Eu non o faría.
Por que soa como un "si"?
Vale. Se non o foses investigar, a onde non irías?
Veño por unha operación antiga.
Señoras, poderían...?
Que hai, meu? Podes...?
Que hai? Son Owen Hendricks, do Departamento Xurídico.
Non me interesa.
Respecto a túa opinión, pero necesito respostas.
Acaba logo.
Claro.
Que me podes contar do criptónimo PW Butcher?
PW é o código de país de Belarús. E Butcher é o...
nome en clave dunha operación en Belarús no 2009.
Vale. Moi ben.
E o nome Selby Shaw?
- Que? - Está relacionado con PW Butcher?
Non teño acceso a detalles,
pero Selby Shaw é o pseudónimo dunha axente da DO
que traballaba en Belarús daquela.
Vale. Os dous levan a...
Podes poñer aí "Max Meladze"? Maxine Meladze.
M E L A D Z E. A ver o que sae.
Por favor.
Nada.
- Estás seguro? - Si.
De que vai isto?
Hai unha carta de chantaxe de Meladze.
Hostia.
- Que? - Ninguén de fóra da Axencia
debería saber un criptónimo clasificado e o pseudónimo dun axente.
Meladze podería ser dos nosos?
Se non aparece no sistema, non.
Pero...?
Se era un recurso extraoficial, non consta nos expedientes
- nin se pode identificar o supervisor. - Por que a ían fichar a medias?
Igual era unha fonte nova sen validar.
Con ese coñecemento da institución?
Non.
É preocupante.
Xa.
Escoita. Necesito que me deas o nome real de Selby Shaw.
- E cre que isto é certo? - Si.
Señor, ten información clasificada.
- E atopou isto todo nunhas horas. - Si.
E sei por onde seguir. O nome real da nosa axente.
Selby Shaw é un pseudónimo de Dawn Gilbane.
Pero vostede de que vai?
Nunca escriba o nome real dun axente e o seu pseudónimo xuntos.
- Perdoe, non o sabía. - Que veñan Kitchens e Ebner.
Isto non pinta ben.
- Onde está agora? - Meladze? Nun cárcere de Phoenix.
- A axente. - Gilbane.
Nunha base secreta da CIA no Iemen.
- Mande. - Quen levaba os Tolos antes?
- Eu. - Chegou a abrir a carpeta?
Claro, señor. Fixen a dilixencia debida con todo o...
Siga coa investigación.
- Ocúpanse estes de quitarlle traballo. - Si, señor.
Mande.
- Grazas por xogarma. - Perdoa, meu. Non tiña nin idea.
Unha merda. Fixéchesme a cama.
A cama fixéchela ti pasando desas carpetas coma da merda.
Diso nada. Violet ocupouse delas antes ca min.
- Cantos casos de chantaxe atopaches? - Uns poucos. Como é o conto?
Un posible recurso extraoficial que sabe de máis.
- Como vou ao Iemen? - Non che mandou ir ao Iemen.
Mandouche seguir coa investigación.
As respostas que necesito están no Iemen. Como chego alá?
- Clase turista. Aluga un coche barato. - En serio?
Si. E garda os recibos de todo.
Por algo a isto lle chaman "a Compañía".
Creo que nunca te vira bailar así.
É unha pasada.
- A ver, que pasa aquí? - Vale.
Se a meto, tócache facer a compra da semana.
Ai, que pouco lle faltou!
A ver. Vas ter que limpar o baño. Non. A ducha que usamos Owen e mais eu.
Que noxo!
Grazas!
- Ola. - Ola.
Trouxeches cervexa? Escribinche.
Non tal.
Ola.
- Ola, meu. - Escribinlle a miña nai.
Non, acouga ti, mamá.
- Que putada. Hai algo de comer? - Igual queda pizza.
Que roupa é esa?
É de Tad. Quedamos despois para facer un xogo de rol.
Voulle facer unha entrega especial.
Para que preguntaría eu?
- Isto para min. - A onde vas?
- Tócache. - Vou facer a maleta.
Para ir a onde?
É confidencial.
Mira que chulería gasta.
Moita. Por que tanta?
Estades preparados, Chicago?
A ver, en serio, a onde vas?
En serio, non cho podo dicir.
Vale. Que tal o traballo novo?
Fixeches amigos ou derrocaches algún goberno estranxeiro?
Amigos, non. Gobernos, pode ser.
Cruzo os dedos.
Chamoume túa nai. Esqueceuche contarlle que xa non estamos xuntos.
Levo sen falar con ela seis meses, así que tampouco sabe que traballo na CIA.
Non podes evitala para sempre.
Si que podo.
E que tal no bufete?
Só fago pasar frío nunha sala de conferencias,
lendo especificacións técnicas de máquinas de diálise homicidas.
O primeiro ano de avogada nun bufete.
Debiches entrar na Axencia comigo.
Mi ma. Imaxínalo? Meus pais mátanme.
Hai unha idea: "Tanto me dá o que pensen meus pais."
Moi liberadora.
- Descubriches a onde vai? - Os meus poderes non dan resultado.
Podo levar isto?
- Non. - Grazas.
Vai en avión seguro, porque leva maleta de man.
Pero non é unha viaxe longa, porque só leva a maleta de man.
Todo ese poder de dedución malgastado no Departamento do Tesouro.
Por esa, Tad e eu imos xogar no teu cuarto,
mentres ti vas circunnavegar o mundo no teu jet oficial.
- Non vou en jet. - Desde cando os espías van en comercial?
Non son espía.
Son avogado.
IEMEN
Ei!
Que hai, meu? Que tal?
Son Owen Hendricks, do Departamento Xurídico.
Merda. Ai, hostia! Escoita, meu. Non, espera!
Deus!
Ei, ola. Creo que houbo unha confusión.
Hostia...
Deixástesme os dentes a abanear.
Son estadounidense, pailán.
Así que houbo unha...
Menos mal. Ola. Son Owen Hendricks, do Departamento Xurídico.
E pasas a saudar por unha base secreta sen avisar.
Perdón. Tiña que chamar?
Nin un cable sobre a túa viaxe.
Nin autorización do embaixador nin cobertura diplomática.
- É que son novo. - Es idiota.
- Ou só fas como que o es. - Ningunha das dúas.
Vin en avión para falarche dunha operación antiga,
- de hai anos. Que...? - Unha merda.
De que cor é isto?
Azul?
Pois si que es novo.
Se non, a Axencia teríache sacado un pasaporte negro,
que che daría inmunidade diplomática.
Ninguén mo dixo.
- Espídeo. - Que?
Que? Esperade aí. Que facedes? Non, non!
Tíos!
Hostia, non! Que o traxe é novo! De que vai isto?
É o que quero saber eu. Ti non viñeches para falar dunha operación antiga.
Viñeches para investigarnos. Es un elemento hostil.
E cagáchela. Sen identidade encuberta nin pasaporte diplomático,
a secreta iemení detén os espías e pégalles un tiro na cabeza.
Cun pasaporte negro, depórtanos sen máis.
Pero iso tíñancho que dicir antes de subires ao avión.
- Xa fixeches inimigos no traballo? - Parece que si.
- Amigos aquí non tes, seguro. - Vale. Esperade...
A ver... a cousa vai ser así.
Ou me dis que fas na miña base secreta
ou a PSO recibe un aviso anónimo de que non andas a nada bo
e ti acabas cunha aguillada nun lado e unha bala de punta oca no outro.
Non!
Hostia!
Deus! Estouche dicindo a verdade!
Atopei unha carta de chantaxe sobre unha operación túa.
Espera, espera! Escóitame.
É a miña primeira semana. Fóronme buscar a Dereito.
Rexeitei postos ben pagados por unha necesidade patolóxica de estímulo
porque meu pai morreu en Afganistán.
Miña nai non o supera e eu dediqueime a fuxir
para non estar máis de cinco minutos cos meus pensamentos.
Cando veu o recrutador e me dixo o que podería facer, pensei: "Ao carallo."
E ao carallo. Igual ata consigo que meu pai estea orgulloso.
Levo lanzándome a conseguir o que quero toda a vida,
pero síntoo, porque agora entendo
o puto fallo de cálculo que tiven ao aplicar ese enfoque á Axencia.
Que operación era?
PW Butcher. O recurso é Maxine Meladze.
Mandou unha carta de chantaxe.
Soltádeo.
Si, hostia. Mexei por min.
Parabéns. Facedes moi ben o traballo.
Eu non coñecín a Meladze.
Pero acórdaste dela.
Vagamente.
Proporcionoume HUMINT para unha operación.
Se non lembro mal, era un recurso valioso.
Activo de alto nivel na sección bielorrusa da mafia rusa.
Tiña contactos moi importantes na intelixencia rusa.
- Quen era o seu supervisor? - Síntoo, non me acorda.
Hai moito tempo, dirixín centos de operacións máis.
Pero ela era importante.
Que alguén usase unha muller así extraoficialmente
debería darche medo.
Oes, perdoa polo "interrogatorio mellorado".
- Xa. - Hainos que me gardan rancor.
Para min, foi un fallo de comunicación
e unha lección sobre protocolo ao interactuar con servizos clandestinos.
Dis que non conte nada en Langley sobre a tortura, non?
Xusto. Aínda que me dá que a algúns lles encantaría oílo.
Xa, pero seguro que podo arranxar as cousas con eles.
Traballar na CIA é coma un xogo das cadeiras continuo.
Todo o mundo manobrando para ver quen ten cadeira ao parar a música.
O máis fácil para asegurarse unha é cravarlle a navalla na perna ao do lado.
Se non empezas a xogar e ver como funciona a cousa,
vas acabar mal.
Peor que cunha uña arrincada?
As uñas volven crecer. Que teñas boa viaxe.
E atento aos da PSO.
EMBARCANDO
Que tal foi?
Non podo falar do tema.
- Que? - Non podo falar do tema.
- Veña, meu. Déixame durmir. - Que roupa é esa?
Estragóuseme o traxe.
Como te deixaron entrar no avión?
País con estándares de seguridade baixos? Do terceiro mundo, pode ser?
Que non podo falar do tema.
- Que pasa? - Ai, Deus.
- Owen meteuse nunha boa. - É o que máis lle gusta.
- Pois isto non lle gustou. - Deixádesme durmir?
Que pasou?
Non podo falar do tema.
Pero estou ben.
Non o parece.
A ver.
Pero que fas?
Ser persoa.
Anda, ven para aquí.
- Non quero engurras na roupa. - Falou a voz da xuventude.
Vou tarde.
Chámame se queres falar, vale?
Grazas.
Estás ben?
Agora si.
Fóra do meu cuarto.
Vale. Durme un pouco.
Non...
- Si? - Póñoo co director xurídico.
Onde carallo está?
- Ola. - Que tal no Iemen?
Moi ben, pero non grazas a vós.
Mirade,
as novatadas tanto me teñen,
pero, se algún intenta torpedearme outra vez,
imos ter un problema.
Subo. O director xurídico necesítame.
Outra vez.
Saúde.
Sen un expediente 201, é imposible saber quen era o supervisor.
Pero a axente Gilbane confirmou que Max era un recurso,
así que hai que tomar en serio a carta.
- Eu non lle mandei ir ao Iemen. - Certo, señor.
Tomei a decisión pola miña conta e risco. Era o seguinte paso.
Véxoo como a clase de líder que valora a iniciativa,
pero, se debo solicitar aprobación...
Non. Ter iniciativa está ben.
Bo traballo.
Grazas.
Que lle pasou na man?
Trilleime na porta dun coche.
Vaia a Phoenix. Fale con Meladze.
Si, señor.
Xa?
Señor, para min, o día empezou hai tres días.
Moi ben. Tiro para Phoenix.
Que me dis de Max Meladze?
Está presa sen fianza pola brutalidade do seu delito.
A quen matou?
Un camioneiro, Salvatore Kwitny.
A policía pensa que Meladze usaba os camións del para mover droga.
Por que lle interesa á CIA?
Non o podo dicir, pero necesito copia dixital do seu expediente
e unha visita privada, sen escoitas nin cámaras.
Empezamos?
E ti quen es?
Owen Hendricks, do Departamento Xurídico da CIA.
Recibimos a túa carta.
- Sen tempo non era. - Andamos ocupados.
Sabes que ameazar a Axencia é delito, non?
Sei moitas cousas.
Máis ca ti, iso seguro.
Canto levas? Unhas semanas?
- Sabes usar a fotocopiadora? - Non estamos aquí para falar de min.
- Que che pasou na man? - Trilleime coa porta dun coche.
Mentira.
Levo arrincado uñas abondo para saber como queda o dedo despois.
E moi orgullosa estás.
E logo? Algunhas arrinqueinas para a CIA.
É unha das cousas que ameazas con revelar?
Non.
- Como che vai na Axencia por agora? - Moi ben. Quen era o teu supervisor?
Pregunta parva. Agora sei que non me tedes fichada.
Polo tanto, non tes nin idea do que sei nin de a quen podo expoñer.
Pode ser. Pero vouno descubrir axiña.
Só se eu cho digo. E non penso...
a menos que me fagas algúns favores.
- Quen che arrincou a uña? - Ninguén.
Teño documentos clasificados da CIA.
Tes documentos?
Moitos. Quen che arrincou a uña?
Unha axente no Iemen. Fun preguntarlle por ti.
"Unha". Sabes que revelas información sen decatarte?
Sorpréndeme que sobrevivises á viaxe.
Non me inspira confianza que sexas ti o avogado que me vai axudar a saír.
- Non estou aquí para sacarte. - Xogos.
Abúrrome.
- Dille ao teu xefe que chame a outro. - Espera. Para aí.
Ola, perdoe. Un segundo, perdón. Perdoe! Por favor.
Dáme eses documentos.
Se estás a dicir a verdade, axúdoche.
Aí está. Ves?
Tan difícil era?
Están nunha consigna.
Tes documentos secretos da CIA onde calquera pode atopalos?
Gústame vivir ao límite.
Fágase con eses documentos canto antes. Chame ao FBI de aí e pida un escolta.
Si, señor.
- Mándolle a Kitchens? - Non, de ningunha maneira.
- Téñoo controlado. - De acordo. Non a cague.
Está chamando á división de Phoenix do FBI.
Se coñece a extensión, márquea en calquera momento.
Para Cibernética, prema un.
Para Operacións Internacionais, prema dous.
Para Resposta ante Incidentes Graves, prema tres.
Para Investigación Criminal, prema catro.
Premeu catro: Investigación Criminal.
- Todos os investigadores están... - Ao carallo!
A empatía pódese entender de varios modos.
O primeiro é o contraste entre empatía e simpatía...
Nos verdadeiros psicópatas,
as partes do cerebro que controlan a empatía son escuras.
Os psicópatas teñen menos conexións
entre o córtex prefrontal ventromedial, a parte do cerebro responsable de...
A bolsa é para nós.
Tío, que plan tes? Non vas dar saído de aí.
Perdón. Vós sodes...?
Os que imos levar a bolsa. Non lle viches a arma?
Vin, meu.
É que non é a primeira que vexo hoxe.
Onte. Ou hai dous días. Xa non dou contado, meu.
- Foi un día rarísimo. - Xa cho rematamos nós.
Non fai falta. Non era unha queixa.
Abre. Dános a bolsa e igual te deixamos ir para a casa.
Vai ser que non. Síntovolo.
Sabes que as balas atravesan o metal, non?
Si. Sei, sei.
Ei, calma! Calma! Cálmate!
Entendido. Todo ben. Entrade. Entendido.
Vale.
Merda.
Moi mal, tío.
Fixéchesme correr e non me gusta.
A bolsa.
Tomade polo cu.
Tes mala pinta.
Tes un pouco de vómito...
Por me usares de recadeiro, case me matan. Quen usa trampas explosivas con ácido?
Unha supervivente.
- E os cartos? - No meu maleteiro.
Quen eran os que mos querían quitar?
Competencia descontenta. Cren que son deles.
Ao acabar, entrégollos á policía.
De verdade es tan parvo?
Non, non os vas entregar.
Ao saíres de aquí, colle a bolsa
e métea no lixo ao fondo do aparcadoiro.
Mando eu alguén a recollela e gardala.
Por que ía facelo?
Porque teño o poder. Non tes nin idea de quen son
nin do que sei, Owen, e deberías estar cagado de medo.
Pasei a tarde revisando as túas redes sociais.
Grazas por me dares o teu nome real.
Iso non é relevante.
Discrepo. Agora, sei todo o que levas feito desde a universidade.
Cada casa, cada muller coa que saíches.
Sei que teu pai está enterrado nun cemiterio militar e...
que pasas moito tempo alí.
Eu non necesito as redes para saber quen es ti.
Lin o informe da túa detención. Vin as fotos da túa casa.
Es unha muller que vive sen vida. Nin unha foto en ningunha das paredes.
Nin familia nin amigos?
Nin alegría?
Parece que o único que tes é ser unha delincuente.
O meu xeito de vivir a vida non é importante.
Sei de ducias de operacións secretas da CIA en Belarús e Rusia
con persoas moi ben relacionadas.
A Axencia faría o que fose para mantelo en segredo.
Así que isto é o que vas facer. Vas volver a Langley
e facer que a prioridade número un sexa a retirada dos meus cargos.
Se a alguén lle parece que sería máis fácil mandarme matar,
se me pasa algo, vai saír un comunicado de prensa
que detallará polo miúdo unha década de operacións clandestinas.
- E adiviña quen levará a culpa. - Xa.
Déixame chamar o xefe.
Ai, Deus.
Non, Owen.
Non vas chamar o xefe.
Non vai querer ter nada que ver con isto.
Cando saiba o grave que é,
vai facer o que sexa para enrolarcho ao pescozo.
Non tes por que ser parte dos danos colaterais de todo isto.
Non me intentes manipular. Non.
- Son un avogado facendo o meu traballo. - Es un avogado nun campo de minas.
E nin te decatas.
Nada, ti fai o que teñas que facer.
Anda aos tombos, voa polos aires...
ou déixame guiarte por todo isto para que non acabes autodestruíndote.
Tanta compaixón conmove,
pero non me estás a ofrecer axuda polo teu bo corazón.
Non tes tanto poder de negociación.
- Ai, non? - Non.
Se eu estou nun campo de minas... que non trago a túa premisa...
necesitas que eu estea a salvo ou poida que non sobrevivas.
Pensaches que era a mañá do Nadal cando me viches entrar.
Un neniño acabado de saír da facultade que nin sabe usar a fotocopiadora.
Pensaches que me podías intimidar e mangonear, pero estás enganada.
Non me importa caer de fociños nin meterme en camisas de once varas.
De feito, ata me gusta.
Anímame a levantarme pola mañá.
Así que para cos xogos.
Eu necesítote e ti necesítasme.
Imos facer un trato.
Diso nada. Es unha asasina. O último que necesito é a túa axuda.
Vou volver a Langley e informar disto todo. Xa falaremos.
- Vale. - Garda!
Adiante. Pero, antes, teño un regalo para ti.
O meu supervisor era Bob Non.
- É unha puta adiviña? - Non. A túa Axencia ha saber quen é.
Sorte.
Vala necesitar.
Pasei a tarde revisando as túas redes sociais.
Agora, sei todo o que levas feito desde a universidade.
Cada casa.
Cada muller coa que saíches.
Perdón. Un momento.
Ai, non... Non.
Non, non, non. Que hora é?
- Que día é? - Son as 9:00 da mañá e é xoves.
Hostia...
Hostia!
O último que lembro é que estaba comendo...
Si.
Eses putos bárbaros drogáronme para executar a operación.
Non podes paralos?
Unha vez en marcha, limítome a minimizar danos.
Pois, xa que non estás ocupado,
se che digo o nome "Bob Non", que dirías?
O que?
Comín un sándwich de somníferos. Preguntas simples e concisas.
Quen é Bob Non?
- Todo o mundo oíu falar del. - Eu non.
É unha lenda na Axencia. Levaba as operacións perigosas,
- xubilouse como xefe de división. - Por que é Bob Non?
Negouse a usar os pseudónimos Bob e Robert como nome de pía.
Acabo de oír o seu nome da boca da miña chantaxista.
- Estás mentindo. - Non.
Os recursos non saben os nomes dos supervisores
nin ían saber un alcume interno.
Todo o mundo di que non debería saber estas cousas, pero sábeas.
- E eu que fago? - Sae do meu despacho.
Janus...
Xa me chega co equipo de operacións descontrolado.
Só me faltaba que me salpique o teu caso radioactivo.
Veña, ho. Non pode ser para tanto.
Sempre é para tanto, paspán.
Bob Non non é só un antigo peso pesado da CIA.
Hoxe en día é o xefe de gabinete...
Do presidente?
Do puto presidente dos Estados Unidos.
Que pasou en Phoenix?
E logo?
Tras entrevistar a Max Meladze,
considero que a súa ameaza de chantaxe é crible
e require continuar a investigación.
De acordo.
Mantéñame informado.
MIRA O QUE RECIBICHES! CITACIÓN. VIOLET :)
COMITÉ DE INTELIXENCIA DO SENADO CITACIÓN DE COMPARECENCIA CON DOCUMENTOS
CONDADO DE MARICOPA INFORME DE DETENCIÓN
HOMICIDIO NUNHA PARADA DE CAMIÓNS EN PHOENIX
- Diga. - Vouche facer unha pregunta.
Se a resposta é sincera, acéptoche a oferta.
Cal é a pregunta?
Pódome fiar de ti?
Se os nosos intereses se aliñan.
Se non, non.
Conta comigo.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández