‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(กําลังตรวจหาความเคลื่อนไหว)
‪ฉันรู้ว่าเธอคือตัวปัญหาตั้งแต่เธอเดินเข้ามา เย่
‪ตอนนี้ฉันนอนอยู่บนพื้นแข็งๆ เย็นเจี๊ยบ อะไรวะ
‪ไอ้พวกนี้เป็นใคร
‪โอเวอร์วอทช์หนึ่ง ตอบด้วย โอเวอร์วอทช์หนึ่ง ‪โอเวอร์วอทช์ เรามีปัญหาแล้ว
‪ได้ยินมั้ย
‪อย่าใช้ช่องนี้
‪ไม่ เรามีปัญหาใหญ่แล้ว ไม่ได้ยินหรือไง
‪อย่าริเอาทนายมาปฏิบัติภารกิจด้วย ‪ออกไปจากช่องนี้
‪บ้าเอ๊ย
‪(สองสัปดาห์ก่อน)
‪คุณไนแลนด์พร้อมพบคุณแล้วค่ะ
‪เยี่ยม ขอบคุณครับ
‪(ความลับ)
‪- ท่านครับ ‪- คุณเฮนเดอร์สันใช่มั้ย
‪เฮ็นดริกซ์ครับ โอเว่น เฮ็นดริกซ์
‪อยู่ที่นี่นานแค่ไหนแล้ว
‪แค่สิบนาที แต่ท่านยุ่งมาก ‪ดูแลปฏิบัติการทั้งหมด...
‪ท่านหมายถึงผมทํางานที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว ‪สองวันครับ เพิ่งจบคอร์สซีไอเอพื้นฐาน
‪ผมจะส่งคุณไปที่วุฒิสภา
‪เยี่ยม
‪หัวหน้าคณะกรรมาธิการข่าวกรองวุฒิสภา ‪กําลังวางแผน
‪ที่จะอ่านเอกสารลับระหว่างประชาพิจารณ์
‪ท่านอยากให้ผมบอกเขาว่าทําไม่ได้
‪บอกเขาว่าเขามันไอ้ลูกกระแป๋งบวมฉึ่ง
‪ที่ควรเดินเข้าหาใบพัดเครื่องบิน
‪ครับ ท่านหมายถึงให้บอกเขาแบบเนียนๆ
‪เปล่า ฟังผมให้ดีนะ คุณเฮ็นดริกซ์
‪ถ้าคุณห้ามส.ว.สมู้ตไม่ให้อ่านเอกสารนั่นไม่ได้
‪พรุ่งนี้คุณจะไม่ได้ทํางานที่นี่ ชัดเจนมั้ย
‪คุณตายแน่งานนี้
‪ไนแลนด์คิดว่าจะปิดบัง ‪เรื่องวุ่นวายเฮงซวยในซีไอเอจากผมได้
‪แต่เขาคิดผิด
‪ถ้าผมอยากอ่านเอกสาร ผมก็จะอ่าน
‪ผมมีอํานาจตามรัฐธรรมนูญ ‪ในการกํากับดูแลซีไอเอ
‪และผมก็จะใช้ให้เต็มที่ ‪เริ่มจากขอหมายเรียกตัวคุณขึ้นศาล
‪ผมจะกลับไปประชุมประชาพิจารณ์แล้ว...
‪และผมจะอ้างข้อความจากเอกสารนี้
‪ท่านครับ นั่นเป็นสิทธิ์ของท่าน ‪ในฐานะหัวหน้า... คณะกรรมการ
‪แต่ผมขอเตือนว่าการเปิดเผยข้อมูลลับ
‪เป็นการละเมิดประมวลกฎหมายสหรัฐฯ ‪หัวข้อ 18 มาตรา 798
‪และไม่เพียงแต่จะถูกลงโทษทางอาญา
‪แต่ยังอาจถูกตําหนิและประณาม ‪ในหมู่วุฒิสมาชิกด้วย
‪อีกอย่าง เรื่องพรรค์นั้นจะดูแรงมาก ‪ในวิดีโอหาเสียงของคู่แข่งท่าน
‪ถ้าท่านไม่มีอะไรให้ช่วยแล้ว ‪ผมต้องกลับไปที่แลงลี่ย์
‪ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‪- เป็นไงบ้าง ‪- ดี
‪- เดฟ ‪- ขอบคุณที่ช่วยนะ
‪มาที่ห้องทํางานฉัน เดี๋ยวนี้
‪ไง เห็นอุปกรณ์ใหม่ของซีไอเอหรือยัง
‪เห็นแล้ว ผมจะไปหาซื้อหน้ากากสกีมั่ง
‪ใช่ สวยใช่มั้ยล่ะ
‪- ผมไม่เล่นสกีด้วยซ้ํา ‪- แหม...
‪ผมแค่อยากดูเหมือนโจรปล้นธนาคาร
‪เอาล่ะนะ
‪บ้าเอ๊ย โทษที
‪โอเค ว่าไงนะ
‪(เฮ็นดริกซ์ ทนาย)
‪- หวัดดี นี่ห้องทํางานผม ‪- ได้ยินว่าไนแลนด์ส่งคุณไปที่แคปิตอลฮิลล์
‪ใช่ หกเดือนกว่าผมจะได้ไปวุฒิสภา ‪คุณไปตั้งแต่วันที่สองเลยเหรอ
‪- นี่ไม่ใช่รางวัล ‪- แล้วงานอะไรล่ะ
‪แค่ให้คําแนะนําเรื่องเก็บความลับ
‪อย่าโกหกเรา อาชีพผมเป็นสายให้ตํารวจ
‪เรารู้ว่าคุณไปพบหัวหน้าสํานักข่าวกรองวุฒิสภา
‪ใช่ แล้วผมก็โดนเล่นงานซะน่วม
‪ผมเป็นเครื่องมือให้ไนแลนด์กับสมู้ตเล่นงานกัน
‪เหตุผลเดียวที่ท่านที่ปรึกษาส่งผมไป...
‪เพราะเด็กใหม่จะได้งานชั้นต่ํา
‪นี่มันอะไรกัน
‪นี่คือพวกคนบ้า
‪- ไอ้พวกเสียสติ ‪- พวกที่ส่งจดหมายขู่ซีไอเอ
‪จดหมายทุกฉบับมาจากคนที่
‪ขู่ว่าจะเปิดเผยข้อมูลลับ ถ้าเราไม่ยอมช่วย
‪- ขู่กรรโชกกันชัดๆ ‪- แต่ก็ยังได้ปีละหลายร้อยฉบับ
‪งานของคุณเหรอ ตรวจสอบทีละราย ‪ดูว่าคนเขียนมันจะทําตามคําขู่ได้มั้ย
‪มีอะไรแบบนี้บ่อยแค่ไหน
‪มันก็มีน่ะ
‪ใช่ อ้อ และถ้าความลับ ‪ที่พวกมันขู่จะเปิดโปงเป็นเรื่องร้ายแรง
‪จะหันไปทางไหนก็ฝันร้ายเลยล่ะ
‪- กาแฟเยอะมากเลยนะ ‪- บ้าเอ๊ย
‪จะหลับไม่ได้เด็ดขาด
‪- ทําไม มีประชุมรับคําสั่งเหรอ ‪- ประชุม เปล่า ฉันทํางานกับเอสโอจีโดยตรง
‪โทษที ใครเหรอ ผมไม่เก่งเรื่องจําอักษรย่อ
‪กลุ่มปฏิบัติการพิเศษ
‪ลองนึกภาพยาไอซ์มีความรู้สึกและได้รับอาวุธสิ
‪ฉันอยู่ในตึกนี้มาสามวันแล้ว
‪แต่ถ้าฉันกลับ ไอ้บ้าพวกนั้น ‪ก็จะเปิดไฟเขียวให้ปฏิบัติการลับ
‪ซึ่งมีแต่ฉันที่จะคอยห้ามพวกนั้นลงมือ
‪พวกเขาไม่ฟังทนายเหรอ
‪ไม่ ที่นี่เป็นองค์กรของนักต้มตุ๋น
‪เราเลยต้องเป็นทนายให้คนขี้โกงและโกหก
‪ที่พยายามบ่อนทําลายเรารัวๆ
‪ไปซะก่อนที่หมึกในเอกสารจะแห้ง ไอ้หนู
‪ขอบคุณ
‪ฉันถูกคุมขังโดยไม่เป็นธรรม
‪(คนบ้า)
‪ฉันไม่รู้ว่าแฮมนั่นมาอยู่ในกระเป๋าได้ยังไง
‪ผมรู้เรื่องมนุษย์ต่างดาว ‪ผมทํางานให้ซีไอเอที่คิวบาในปี 1963
‪มันถูกจัดฉาก
‪(เบิร์ดเกต)
‪ถ้าไม่ช่วยฉัน ฉันจะเปิดโปงทุกอย่าง ‪เกี่ยวกับการลอบสังหารเจเอฟเค
‪แฟนผมนอกใจผม
‪ถ้าไม่หยุดเขา ผมจะเปิดเผย ‪เรือนจําลับของซีไอเอในเจอร์ซีย์ทั้งหมด
‪ฉันชื่อแม็กซ์ เมลาดเซ่
‪ฉันอยู่ในเรือนจําในฟีนิกซ์
‪ช่วยฉันออกไป ไม่งั้นฉันจะแฉเรื่องเซลบี้ ชอว์ ‪พีดับเบิลยู บุตเชอร์ และคนอื่นๆ
‪พวกคุณติดค้างฉัน
‪(แม็กซ์ เมลาดเซ่ ‪ค้นหาขั้นสูง)
‪(ผู้หญิงถูกจับกุมจากเหตุการณ์...)
‪- ไง ‪- พระเจ้าช่วย โอเค
‪โอเว่นไง คุณโอเคมั้ย
‪ผมเอง จากมุมกาแฟ จําได้มั้ย
‪ต้องการอะไร
‪ผมกําลังทําเรื่องคนบ้า หวังว่าคุณจะช่วยได้
‪ไม่ ไม่ได้เลย
‪แค่แป๊บเดียว
‪กฎข้อที่หนึ่ง อย่าช่วยเหลือคนแถวนี้
‪และอย่าไว้ใจใคร
‪ที่นี่ออกแบบมาให้เราเป็นศัตรูกัน
‪โอเค
‪เข้าใจแล้ว แต่ผมต้องให้คุณช่วยจริงๆ
‪ผมต้องทํายังไง ‪คุณถึงจะตอบคําถามสักสองสามข้อ
‪นายมียาบ้ามั้ย
‪ไม่มี
‪- วันนี้สนุกดี ลาก่อน ‪- รูมเมทผมกินแอดเดอรอล
‪ก็ได้ ห้าเม็ดต่อคําถามหนึ่งข้อ เริ่ม
‪โอเค มีจดหมายฉบับนี้ ‪แล้วผมก็เจอชื่อที่แปลกมาก พีดับเบิลยู บุตเชอร์
‪รู้มั้ยว่าหมายถึงอะไร
‪รู้ มันคือนามแฝง
‪ชื่อรหัสหน่วยงานสําหรับปฏิบัติการลับ
‪อักษรสองตัวแรก พีดับเบิลยู เป็นคู่อักษร
‪รหัสประเทศที่ปฏิบัติการเกิดขึ้น
‪และคําสองพยางค์ที่ตามมา ‪บุตเชอร์ คือชื่อรหัสจริง
‪นายไปเจอมันที่ไหน
‪จดหมายขู่ ผู้หญิงคนหนึ่งติดคุกข้อหาฆาตกรรม
‪ไม่มีทางที่สายข่าวจะรู้จักรหัสลับของสํานักงาน
‪หรือแม้แต่รู้ว่ามีตัวตน
‪แปลว่านี่ของจริงใช่มั้ย
‪- ไม่ใช่งานแผนกฉัน ‪- เถอะน่า
‪ผมจะให้ยาเพิ่มสิบเม็ด
‪ผมควรตามเรื่องนี้ต่อมั้ย
‪เป็นฉัน ฉันไม่ตาม
‪ทําไมรู้สึกเหมือนตอบว่าควร
‪โอเค ถ้าคุณจะไม่ตามเรื่องนี้ต่อ ‪คุณจะไม่ไปที่ไหน
‪ผมขอคุยเรื่องปฏิบัติการเก่า
‪สาวๆ คุณช่วย... ว่าไง เพื่อน คุณช่วย...
‪ผม โอเว่น เฮ็นดริกซ์ ‪จากสํานักงานที่ปรึกษาทั่วไป
‪ไม่สนใจ
‪เรื่องนั้นผมรับได้ แต่ผมมีคําถามที่ต้องการคําตอบ
‪ให้ไวล่ะ
‪ได้
‪คุณรู้อะไรเกี่ยวกับนามแฝง ‪พีดับเบิลยู บุตเชอร์บ้าง
‪พีดับเบิลยูเป็นรหัสประเทศของเบลารุส ‪ส่วนบุตเชอร์...
‪เป็นชื่อรหัสของปฏิบัติการในเบลารุสปี 2009
‪โอเค เยี่ยม
‪แล้วชื่อเซลบี้ ชอว์ล่ะ
‪- ทําไมเหรอ ‪- เกี่ยวข้องกับพีดับเบิลยู บุตเชอร์มั้ย
‪ผมเข้าไปดูรายละเอียดไม่ได้
‪แต่เซลบี้ ชอว์เป็นนามแฝงของเจ้าหน้าที่
‪ที่ปฏิบัติงานในเบลารุสตอนนั้น
‪โอเค ทั้งสองชื่อแกะรอยได้ใน...
‪ช่วยใส่ชื่อแม็กซ์ เมลาดเซ่ได้มั้ย ‪แม็กซีน เมลาดเซ่
‪เ-ม-ล-า-ด-เ-ซ่ ดูซิว่าจะเจออะไรบ้าง
‪ขอร้องล่ะ
‪ไม่เจอเลย
‪- แน่ใจนะ ‪- แน่
‪แล้วนี่มันเรื่องอะไรกัน
‪ซีไอเอได้รับจดหมายขู่จากเมลาดเซ่
‪พระเจ้า
‪- อะไร ‪- ไม่มีทางที่คนนอกสํานักงาน
‪จะรู้นามแฝงที่เป็นความลับ ‪และชื่อปลอมของเจ้าหน้าที่
‪เมลาดเซ่อาจเป็นคนของเราเหรอ
‪ถ้าไม่มีชื่อในระบบก็ไม่ใช่
‪แต่...
‪แต่อาจเป็นสายที่เจ้าหน้าที่เรียกใช้เอง
‪เลยไม่มีแฟ้มประวัติ ‪และไม่มีทางระบุตัวคนที่ติดต่อเธอมาทํางาน
‪ทําไมไม่ทําสัญญาเป็นเรื่องเป็นราวล่ะ
‪เธออาจเป็นแหล่งข่าวใหม่ที่ยังตรวจสอบไม่เสร็จ
‪แต่รู้ข้อมูลระดับนั้นเนี่ยนะ
‪ไม่ควร
‪นั่นแหละที่น่าเป็นห่วง
‪โอเค
‪ฟังผมนะ ผมต้องการชื่อจริงของเซลบี้ ชอว์
‪- คุณคิดว่านี่เรื่องจริงเหรอ ‪- ครับ
‪ท่านครับ เธอรู้ข้อมูลลับ
‪- คุณเจอข้อมูลทั้งหมดในไม่กี่ชั่วโมง ‪- ครับ
‪และผมมีเบาะแสว่าจะสืบเรื่องไหนต่อ ‪ชื่อจริงของเจ้าหน้าที่เรา
‪เซลบี้ ชอว์คือนามแฝงของดอว์น กิลเบน
‪(เซลบี้ ‪ดอว์น กิลเบน)
‪นี่คุณเป็นบ้าอะไรเนี่ย
‪อย่าเขียนชื่อจริงกับนามแฝงเจ้าหน้าที่ ‪ในกระดาษแผ่นเดียวกัน
‪- ขอโทษครับ ผมไม่รู้ ‪- เรียกคิทเช่นส์กับเอ็บเนอร์มา
‪แบบนี้ไม่ดีแน่
‪- ตอนนี้เธออยู่ไหน ‪- เมลาดเซ่เหรอครับ เรือนจําในฟีนิกซ์
‪- ไม่ใช่ เจ้าหน้าที่สิ ‪- กิลเบน
‪ฐานลับของสํานักงานในเยเมน
‪- ครับท่าน ‪- ใครจัดการคนบ้าก่อนหน้าเฮ็นดริกซ์
‪- ผมครับ ‪- เคยเปิดแฟ้มดูบ้างมั้ย
‪เปิดครับ ผมตรวจสอบ ‪ทุกอย่างในนั้นแล้วอย่างถ้วนถี่...
‪สืบสวนต่อไป
‪งานนายให้สองคนนี้ทําแทน
‪ครับท่าน
‪เวร...
‪- ขอบใจนะที่หักหลังฉัน ‪- ผมขอโทษ ผมไม่รู้เลย
‪ตอแหล นายหลอกฉันมาติดกับ
‪คุณนั่นแหละทําตัวเอง ‪ดันไม่ทําบ้าอะไรเลยตอนแฟ้มอยู่กับคุณ
‪ไม่จริงเลย ไวโอเล็ตทําแฟ้มพวกนั้นก่อนฉัน
‪- คุณเจอจดหมายขู่กี่ฉบับ ‪- สองสามฉบับได้ เรื่องราวเป็นไง
‪สายข่าววงในที่อาจรู้มากเกินไป
‪ผมจะไปเยเมนยังไง
‪ไนแลนด์ไม่ได้บอก "ไปเยเมน"
‪เขาบอกว่า "สืบสวนต่อไป"
‪คําตอบที่ผมต้องการอยู่ในเยเมน ‪ผมจะไปที่นั่นได้ยังไง
‪บินชั้นประหยัด เช่ารถเล็กๆ
‪เอาจริงเหรอ
‪จริง เก็บใบเสร็จทุกอย่างไว้ด้วย
‪สมกับที่เขาเรียกที่นี่ว่า "บริษัท"
‪ฉันว่าฉันไม่เคยเห็นนายเต้นแบบนั้นมาก่อนนะ
‪สุดยอดเลย
‪- เอาล่ะ ว่าไง ‪- โอเค
‪ถ้าฉันโยนลง นายต้องจ่ายค่ากับข้าวทั้งสัปดาห์
‪โอ้โฮ เกือบไปแล้ว
‪โอเค เธอต้องทําความสะอาดห้องน้ํา ไม่สิ ‪ทําความสะอาดห้องอาบน้ําของโอเว่นกับฉัน
‪แค่ได้ยินก็ขยะแขยง
‪ขอบคุณ
‪- ไง ‪- ไง
‪ซื้อเบียร์มารึเปล่า ฉันส่งข้อความไป
‪เปล่า เธอไม่ได้ส่ง
‪ไง
‪- ไง เพื่อน ‪- ฉันส่งข้อความหาแม่ต่างหาก
‪ไม่ แม่นั่นแหละช้าๆ หน่อย
‪- เซ็งจริงๆ มีอาหารบ้างมั้ย ‪- อาจมีพิซซ่าเหลืออยู่
‪นายใส่ชุดอะไรน่ะ
‪ของแท็ดน่ะ เดี๋ยวเราจะเล่นสวมบทบาทกัน
‪ฉันมีของพิเศษสุดๆ ที่จะส่งออกไปเลย
‪เสียใจว่ะที่ถาม
‪- ฉันเอง ‪- นายจะไปไหน
‪- ต่อไปตานายนะ ‪- ฉันต้องเก็บกระเป๋า
‪ไปไหน
‪ความลับ
‪ดูเขาทําหน้ากรุ้มกริ่ม
‪กรุ้มกริ่มมาก ทําไมต้องกรุ้มกริ่ม
‪พร้อมรึยัง ชิคาโก
‪ถามจริงๆ นะ นายจะไปไหน
‪บอกไม่ได้จริง ๆ
‪โอเค งานใหม่เป็นยังไงบ้าง
‪ได้ผูกมิตรใหม่หรือโค่นล้มรัฐบาลต่างชาติบ้างรึยัง
‪มิตรยังไม่มี แต่เรื่องรัฐบาลอาจจะมี
‪หวังว่านะ
‪แม่นายโทรหาฉัน ‪นายลืมบอกแม่ว่าเราไม่ได้เป็นแฟนกันแล้ว
‪ก็ฉันไม่ได้คุยกับแม่มาหกเดือนแล้ว
‪แม่ไม่รู้ด้วยว่าฉันทํางานที่ซีไอเอ
‪นายจะหนีหน้าแม่ตลอดไปไม่ได้หรอกนะ
‪ได้สิ
‪ไง ที่บริษัทเป็นไงบ้าง
‪ฉันได้แต่นั่งหนาวอยู่ในห้องประชุม
‪อ่านข้อมูลทางเทคนิค ‪ของเครื่องฟอกไตที่ทําคนตาย
‪ความสุขของการทํางานปีแรก ‪ในสํานักงานกฎหมาย
‪เธอน่าจะเข้าซีไอเอกับฉัน
‪โอ้ พระเจ้า ลองนึกภาพสิ พ่อแม่ต้องฆ่าฉันแน่
‪มีวิธีนึงนะ
‪ก็คือ "ไม่สนว่าพ่อแม่จะคิดยังไง" ‪ปลดปล่อยสุดๆ เลยล่ะ
‪- รู้หรือยังว่าเขาจะไปไหน ‪- พลังของฉันใช้ไม่ได้ผล
‪ฉันขอนี่ไปได้มั้ย
‪- ไม่ได้ ‪- ขอบใจ
‪เขาต้องบินแน่ ‪เพราะเขาใช้กระเป๋าถือขึ้นเครื่อง
‪แต่เขาบินแค่ไม่นาน ‪เพราะเขามีแค่กระเป๋าขึ้นเครื่อง
‪ความสามารถในการอนุมานของนาย ‪ไม่ได้ใช้ที่กระทรวงการคลัง
‪แท็ดกับฉันเลยจะเล่นสวมบทบาทกัน ‪ในห้องนายคืนนี้
‪ทันทีที่นายออกบินด้วยเครื่องบินส่วนตัวของรัฐบาล
‪- ฉันไม่ได้บินส่วนตัว ‪- สายลับที่ไหนนั่งเครื่องบินพาณิชย์
‪ฉันไม่ใช่สายลับ
‪ฉันเป็นทนาย
‪(เยเมน)
‪นี่
‪ว่าไง เพื่อน เป็นไงบ้าง
‪ผมโอเว่น เฮ็นดริกซ์ ‪จากสํานักงานที่ปรึกษาทั่วไป
‪ฉิบหายแล้ว บ้าเอ๊ย โอเค ฟังนะ ไม่ๆๆ เดี๋ยว
‪พระเจ้า
‪ไง สวัสดี ฉันว่าต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ บ้าเอ๊ย
‪ฟันฉันโยกหมดแล้ว
‪ฉันเป็นคนอเมริกันเว้ย เจ้างั่ง คือมันมี...
‪ขอบคุณพระเจ้า สวัสดี ผมโอเว่น เฮ็นดริกซ์ ‪จากสํานักงานที่ปรึกษาทั่วไป
‪และคุณคิดว่าจะแวะมาที่ฐานลับ ‪โดยไม่บอกกล่าวก็ได้
‪ขอโทษครับ ผมควรโทรมาก่อนเหรอ
‪เราไม่ได้รับรายงานเรื่องการเดินทางของคุณ
‪ไม่มีคํารับรองจากท่านทูตหรือการปลอมตัว
‪- ผมเพิ่งเริ่มงาน ‪- คุณมันโง่
‪- หรือไม่ก็แค่แกล้งโง่ ‪- ไม่ใช่ทั้งสองอย่างเลย
‪ผมบินมาถึงนี่เพื่อคุยกับคุณเรื่องปฏิบัติการเก่า
‪- เมื่อหลายปีก่อน อะไร... ‪- ตอแหล
‪นี่สีอะไร
‪สีน้ําเงินไง
‪คุณมาใหม่จริงๆ ‪ไม่งั้นทางหน่วยคงออกหนังสือเดินทางสีดําให้
‪ซึ่งจะทําให้คุณได้รับความคุ้มกันทางการทูต
‪ไม่มีใครบอกผมเลย
‪- ถอดเสื้อผ้าเขา ‪- หา
‪อะไรนะ เดี๋ยว ทําอะไรน่ะ ‪ไม่นะ ไม่ เฮ้ย พวก
‪บ้าเอ๊ย ไม่นะ นี่สูทใหม่เอี่ยมนะ นี่มันอะไรกัน
‪นั่นแหละที่ฉันอยากรู้ ‪ไม่มีทางที่คุณจะมาที่นี่เพื่อพูดถึงปฏิบัติการเก่า
‪คุณมาที่นี่เพื่อสืบเรื่องเรา ‪ซึ่งทําให้คุณเป็นศัตรูคุกคาม แต่คุณทําพลาด
‪ถ้าไม่ปลอมตัว ไม่มีหนังสือเดินทางทูต
‪ตํารวจลับของเยเมนจะจับคุณ ‪ข้อหาสอดแนม และยิงหัวคุณ
‪ถ้าใช้หนังสือเดินทางสีดํา คุณจะแค่ถูกเนรเทศ
‪แต่น่าจะมีคนบอกคุณก่อนขึ้นเครื่อง
‪- สร้างศัตรูที่ทํางานแล้วสินะ ‪- ดูเหมือนจะใช่
‪- ที่นี่ก็ไม่มีมิตรเหมือนกัน ‪- เอาล่ะ เรามา... เดี๋ยวนะ
‪เอาล่ะ นี่คือสิ่งที่จะเกิดขึ้น
‪คุณต้องบอกฉันว่าคุณมาทําอะไรที่ฐานลับของฉัน
‪ไม่งั้นพวกตํารวจจะได้รับแจ้ง ‪จากบุคคลนิรนามว่าคุณเป็นฝ่ายตรงข้าม
‪คุณจะมีไม้ช็อตวัวปักอยู่ด้านนึงและรูโบ๋อีกด้านนึง
‪ไม่นะ ไม่
‪บ้าเอ๊ย
‪พระเจ้า ผมพูดความจริงนะ ผมไปเจอจดหมายขู่
‪ที่เชื่อมโยงกับปฏิบัติการของคุณ เดี๋ยวๆ ฟังผมนะ
‪ผมเพิ่งทํางานอาทิตย์แรก ‪มีคนทาบทามตั้งแต่ตอนเรียนกฎหมาย
‪ผมปฏิเสธงานรายได้งามไปหลายงาน
‪เพราะผมต้องการแรงกระตุ้น
‪อาจเพราะพ่อผมถูกระเบิดในอัฟกานิสถาน
‪แม่ไม่เคยทําใจได้
‪ที่ผ่านมาผมเอาแต่หนี
‪ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่เคยอยู่กับ ‪ความคิดตัวเองเกินห้านาที
‪ใช่ ตอนที่มีคนมาทาบทาม
‪เขาสัญญาว่าผมจะได้ทําอะไรเจ๋งๆ ‪ผมเลยคิดว่า "ช่างแม่ง"
‪แล้วก็ช่างแม่ง บางทีผมอาจจะทําให้พ่อภูมิใจก็ได้
‪ผมแกล้งทํามาตลอดชีวิตจนประสบความสําเร็จ
‪แต่ผมก็เสียใจเพราะผมเข้าใจได้
‪ว่าผมคิดผิดที่เอาวิธีนั้นมาใช้กับสํานักงาน
‪ปฏิบัติการอะไร
‪พีดับเบิลยู บุตเชอร์ ‪สายข่าวชื่อแม็กซีน เมลาดเซ่
‪เธอเขียนจดหมายขู่ส่งให้เรา
‪ปล่อยเขา
‪เออ ฉันฉี่ราด
‪ยินดีด้วย คุณทํางานได้ดีมาก
‪ฉันไม่เคยเจอเมลาดเซ่
‪แต่คุณจําเธอได้
‪จําได้รางๆ
‪ฉันใช้ข่าวที่ได้จากเธอเพื่อปฏิบัติการนึง
‪ถ้าจําไม่ผิด เธอเป็นสายข่าวที่มีค่ากับเรา
‪ตัวการระดับสูงในแก๊งมาเฟียรัสเซียในเบลารุส
‪เธอมีเส้นสายสําคัญในหน่วยข่าวกรองรัสเซีย
‪- เธอเป็นคนของใคร ‪- เสียใจ ฉันจําไม่ได้
‪มันนานมาแล้ว หลังจากนั้น ‪ฉันก็คุมปฏิบัติการอีกเป็นร้อย
‪แต่เธอเป็นคนสําคัญ
‪การที่ใครสักคนกล้าเก็บผู้หญิงแบบนั้นไว้ใกล้ตัว
‪ควรจะทําให้คุณกลัวจนหัวหด
‪ฟังนะ ขอโทษที่ต้องสอบสวนแบบเข้มข้น
‪- ใช่ ‪- บางคนอาจจะแค้น
‪ฉันถือเป็นความผิดพลาดทางการสื่อสาร ‪และบทเรียนให้เห็นความสําคัญ
‪ในการทําตามระเบียบ ‪เมื่อต้องติดต่อกับหน่วยงานลับ
‪งั้นผมก็ไม่ต้องบอกใครที่แลงลี่ย์ ‪ว่าโดนทรมานใช่มั้ย
‪ถูกต้อง แต่บางคนอาจจะชอบฟังก็ได้
‪ใช่ แต่ผมมั่นใจว่าผมรับมือไหว
‪การทํางานที่ซีไอเอ ‪ก็เหมือนเล่นเก้าอี้ดนตรีไม่มีวันจบ
‪ทุกคนวางแผนเพื่อหาว่า ‪ใครจะได้นั่งเมื่อเพลงหยุด
‪วิธีที่ง่ายที่สุดที่จะทําให้ได้นั่ง ‪ก็คือกระทุ้งหลังเข่าคนข้างๆ
‪ถ้าคุณไม่เริ่มเล่นเกม ‪และคิดให้ออกว่าต้องทํายังไง
‪คุณเดือดร้อนแน่
‪เดือดร้อนกว่าโดนถอนเล็บอีกเหรอ
‪เล็บยังงอกใหม่ได้ ขับรถดีๆ ล่ะ
‪ระวังตํารวจเยเมนด้วย
‪(ขึ้นเครื่องได้)
‪เป็นยังไงบ้าง
‪ฉันพูดถึงมันไม่ได้
‪- อะไรนะ ‪- ฉันพูดไม่ได้
‪- ไม่เอาน่า ปล่อยให้ฉันนอนเถอะ ‪- นายใส่ชุดอะไรน่ะ
‪สูทฉันพังเละ
‪น่าแปลกที่เขายอมให้นายใส่ชุดนั้นขึ้นเครื่อง
‪แปลว่าเป็นประเทศที่มาตรฐานความปลอดภัยต่ํา
‪- อาจเป็นประเทศโลกที่สาม ‪- บอกแล้วไงว่าพูดไม่ได้
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- พระเจ้า
‪- โอเว่นโดนเล่นงานที่ไหนสักแห่ง ‪- โอเว่นชอบมีเรื่อง
‪- แต่ครั้งนี้เขาไม่ชอบ ‪- ขอฉันนอนก่อนได้มั้ย
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันพูดไม่ได้
‪แต่ฉันโอเค
‪นายดูไม่โอเคเลย
‪มาเถอะ
‪อะไร... นายทําอะไรน่ะ
‪เป็นมนุษย์ไง
‪มาเถอะ เข้ามา
‪- ฉันไม่อยากให้ชุดยับ ‪- คนหนุ่มสาวเขาไม่พูดแบบนี้กัน
‪ฉันสายแล้ว
‪ถ้าอยากคุยก็โทรมานะ โอเคมั้ย
‪ขอบคุณ
‪นายโอเคมั้ย
‪ตอนนี้โอเคแล้ว
‪ออกไปจากห้องฉันได้แล้ว
‪โอเค นอนพักเถอะ
‪ไม่นะ
‪- ฮัลโหล ‪- ท่านที่ปรึกษาทั่วไปค่ะ
‪หายหัวไปไหนมาวะ
‪- ไง ‪- เยเมนเป็นไงบ้าง
‪เยี่ยม เพราะคุณสองคนเลยทีเดียว
‪ฟังนะ ผมไม่รังเกียจที่จะโดนรับน้อง ‪เพราะผมเป็นเด็กใหม่
‪แต่ถ้าพวกคุณพยายามวางยาผมแบบนั้นอีก ‪เรามีปัญหากันแน่
‪ผมต้องขึ้นไปข้างบนแล้ว ‪ท่านที่ปรึกษาทั่วไปเรียกพบอีกแล้ว
‪ดื่ม
‪ถ้าไม่มีแฟ้มประวัติก็ไม่มีทางรู้ ‪ว่าเมลาดเซ่ทํางานให้ใคร
‪แต่เจ้าหน้าที่กิลเบนยืนยันว่าแม็กซ์เป็นสายข่าว
‪ที่เราต้องเอาจริงกับจดหมายขู่
‪- ผมไม่ได้บอกให้คุณไปเยเมน ‪- ใช่ครับ
‪ผมใช้วิจารณญาณตัดสินใจ ‪มันเป็นขั้นต่อไปที่จําเป็น
‪ผมนึกว่าท่านเป็นผู้นําที่ชื่นชมความคิดริเริ่ม
‪แต่ถ้าท่านอยากให้ผมขออนุมัติ...
‪ไม่ ความคิดริเริ่มน่ะดี
‪ทําได้ดีมาก
‪ขอบคุณครับ
‪มือไปโดนอะไรมา
‪ประตูรถหนีบ
‪ไปฟีนิกซ์ คุยกับเมลาดเซ่
‪ครับท่าน
‪ตอนนี้เลยเหรอ
‪ท่านครับ ผมเพิ่งเริ่มงานเมื่อสามวันก่อน
‪เยี่ยม ฟีนิกซ์ก็ฟีนิกซ์
‪(ฟีนิกซ์)
‪เล่าเรื่องแม็กซ์ เมลาดเซ่หน่อย
‪เธอถูกจับโดยไม่ได้ประกันตัว ‪เพราะเป็นคดีที่โหดเหี้ยม
‪- เธอฆ่าใคร ‪- สิงห์รถบรรทุกชื่อซาลวาทอร์ ควิตนี่
‪ตํารวจฟีนิกซ์คิดว่าคุณเมลาดเซ่ ‪ใช้รถบรรทุกของเขาขนส่งสินค้า
‪แล้วซีไอเอสนใจอะไรเธอ
‪ผมพูดไม่ได้ ‪แต่ผมขอสําเนาแฟ้มของเธอแบบดิจิทัล
‪และพบเธอในห้องส่วนตัวโดยไม่มีผู้ฟัง ไม่มีกล้อง
‪เริ่มเลยมั้ย
‪คุณเป็นใคร
‪ผมโอเว่น เฮ็นดริกซ์ ‪จากสํานักงานที่ปรึกษาทั่วไป ซีไอเอ
‪เราได้จดหมายคุณ
‪- กว่าจะมาได้นะ ‪- ที่นั่นงานยุ่งน่ะ
‪รู้ใช่มั้ยว่าการข่มขู่สํานักงานเป็นอาชญากรรม
‪ฉันรู้อะไรหลายอย่าง
‪มากกว่าคุณแน่นอน
‪อยู่มานานแค่ไหนแล้วล่ะ สองสามสัปดาห์ได้มั้ย
‪- ใช้เครื่องถ่ายเอกสารเป็นรึยัง ‪- เราไม่ได้มาคุยเรื่องผม
‪- มือไปโดนอะไรมา ‪- โดนประตูรถหนีบ
‪โกหก ฉันถอดเล็บมือคนมามากพอ ‪ที่จะรู้ว่าหลังจากนั้นเป็นยังไง
‪คุณดูภูมิใจนะ
‪ไม่ควรภูมิใจเหรอ บางเล็บก็ถอดเพื่อซีไอเอนะ
‪นั่นเป็นเรื่องหนึ่งที่คุณขู่จะเปิดโปงรึเปล่า
‪ไม่ใช่
‪- คุณชอบหน่วยงานนี้มั้ย ‪- มันยอดมาก คุณทํางานให้ใคร
‪คําถามโง่ๆ ทีนี้ฉันก็รู้แล้วว่าคุณไม่มีแฟ้มประวัติฉัน
‪ซึ่งแปลว่าคุณไม่รู้ว่า ‪ฉันรู้อะไรหรือจะเผาใครได้บ้าง
‪ก็อาจใช่ แต่เดี๋ยวผมก็รู้
‪ก็ต่อเมื่อฉันบอกคุณ ซึ่งฉันไม่บอกแน่
‪นอกจากคุณจะทําบางอย่างให้ฉัน
‪- ใครถอดเล็บคุณ ‪- ไม่มี
‪ฉันมีเอกสารลับของซีไอเอ
‪คุณมีเอกสารเลยเหรอ
‪เอกสารเยอะเลย ใครถอดเล็บคุณ
‪สายลับในเยเมน ผมไปถามเธอเรื่องคุณ
‪"เธอ" คุณรู้ตัวมั้ยว่าคุณเปิดเผยข้อมูลโดยไม่รู้ตัว
‪แปลกใจที่คุณรอดมาได้
‪ไม่ได้ช่วยสร้างความมั่นใจเลย
‪ว่าคุณเป็นทนายที่จะช่วยฉันออกจากที่นี่ได้
‪- ผมไม่ได้มาเพื่อช่วยคุณออกไป ‪- เล่นเกมสินะ
‪ฉันเบื่อแล้ว
‪- บอกเจ้านายคุณให้โทรหาคนอื่น ‪- เดี๋ยว รอก่อน คือ...
‪นี่ ขอโทษครับ ขอเวลาเดี๋ยว ‪ขอโทษครับคุณ ได้โปรด
‪ขอเอกสารพวกนั้นให้ผม
‪ถ้าคุณพูดความจริง ผมจะช่วยคุณเอง
‪นั่นไง เห็นมั้ย
‪มันยากนักหรือไง
‪- เอกสารอยู่ในล็อกเกอร์ ‪- คุณเอาเอกสารลับสุดยอดของซีไอเอ
‪เก็บไว้ในล็อกเกอร์ที่ใครๆ ก็หาเจอได้เหรอ
‪ฉันชอบใช้ชีวิตเสี่ยงๆ
‪เอาแฟ้มพวกนั้นมาให้เร็วที่สุด
‪โทรหาสํานักงานเอฟบีไอท้องที่ ขอคนมาคุ้มกัน
‪ครับท่าน
‪- จะให้ส่งคิทเช่นส์ไปช่วยมั้ย ‪- ไม่ครับ ไม่ต้อง
‪- ผมจัดการได้ ‪- ก็ได้ อย่าทําเสียเรื่องล่ะ
‪ที่นี่สํานักงานสอบสวนกลางสาขาฟีนิกซ์
‪หากทราบหมายเลขภายใน สามารถกดได้ทุกเมื่อ
‪ฝ่ายไซเบอร์ กดหนึ่ง
‪ฝ่ายปฏิบัติการระหว่างประเทศ กดสอง
‪หน่วยตอบโต้เหตุวิกฤต กดสาม
‪แผนกสืบสวนคดีอาชญากรรม กดสี่
‪คุณกดหมายเลขสี่ แผนกสืบสวนคดีอาชญากรรม
‪เจ้าหน้าที่ทุกคนกําลัง...
‪ช่างแม่ง
‪ความรู้สึกร่วมนั้นสามารถมองได้หลายมุม
‪ข้อแรกคือความรู้สึกร่วม ‪แตกต่างจากความสงสาร...
‪ในผู้ป่วยไซโคพาธ
‪หมอนี่เป็นใคร
‪ส่วนของสมองที่ควบคุมความรู้สึกร่วมนั้นมืดมน
‪ไซโคพาธจะมีการเชื่อมต่อน้อยลง
‪ระหว่างเยื่อหุ้มสมองส่วนหน้า
‪ซึ่งเป็นส่วนที่รับผิดชอบ...
‪เราจะเอากระเป๋าไป
‪น้องชาย นายคิดจะทําอะไร ‪ใช่ว่านายจะออกมาจากในนั้นได้นะ
‪ขอโทษนะ พวกแกเป็นใคร
‪เราคือคนที่จะมาเอากระเป๋าไป ‪ไม่เห็นปืนเขารึไง
‪เห็นสิ ฉันเห็นแล้ว
‪แต่ไม่ใช่กระบอกแรกที่ฉันเห็นวันนี้... เมื่อวานสิ
‪สองวันต่างหาก บวกลบไม่ถูกแล้วเว้ย
‪- วันนี้โคตรแปลกเลย ‪- ไม่มีปัญหา เราจบวันให้นายได้
‪ไม่ล่ะ ฉันโอเค ไม่ได้บ่นอะไร
‪เปิดประตู ส่งกระเป๋ามา ‪แล้วเราอาจจะปล่อยนายกลับบ้าน
‪ไม่มีทางซะหรอก โทษที
‪รู้ใช่มั้ยว่ากระสุนทะลุโลหะได้
‪รู้ ใช่ ฉันรู้
‪เฮ้ย ใจเย็นนะ ใจเย็นก่อน
‪ฉันจัดการได้ ไม่เป็นไร เข้ามาเลย ฉันเอาอยู่
‪โอเค
‪บ้าเอ๊ย
‪แบบนี้ไม่สวยเลยนะน้อง
‪นายทําให้ฉันต้องวิ่ง ฉันเกลียดการวิ่ง
‪กระเป๋า
‪ไปตายซะ
‪ดูไม่จืดเลย
‪มีเศษอ้วกติดที่...
‪ที่คุณใช้ผมไปเอาของทําผมเกือบตาย
‪ใครเขาซ่อนน้ํากรดในกระเป๋ากัน
‪ผู้รอดชีวิตไง
‪เงินฉันอยู่ไหน
‪อยู่ท้ายรถผม ‪พวกที่พยายามจะแย่งมันจากผมเป็นใคร
‪คู่แข่งที่โกรธแค้น มันคิดว่าเงินเป็นของมัน
‪เสร็จเมื่อไหร่ ผมจะเอาไปให้ตํารวจทันที
‪คุณโง่ขนาดนี้เลยเหรอ
‪ไม่ คุณต้องไม่ส่งให้ตํารวจ
‪ตอนคุณออกไป เอากระเป๋าไปด้วย
‪เอาใส่ถังขยะหลังลานจอดรถ
‪ฉันจะให้คนไปหยิบแล้วเอาไปเก็บไว้ให้ฉัน
‪ทําไมผมต้องทําแบบนั้น
‪เพราะฉันถือไพ่เหนือกว่า คุณไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร
‪ไม่รู้ว่าฉันรู้อะไร โอเว่น ‪และนั่นควรทําให้คุณกลัวหัวหด
‪ฉันใช้เวลาช่วงบ่ายดูโซเชียลมีเดียของคุณ
‪ขอบคุณที่บอกชื่อจริงกับฉันนะ
‪ผมเป็นใครไม่สําคัญหรอก
‪ฉันไม่เห็นด้วย เพราะตอนนี้ ‪ฉันรู้ทุกอย่างที่คุณทําตั้งแต่มหาวิทยาลัย
‪ทุกที่ที่คุณเคยอยู่ ผู้หญิงทุกคนที่คุณเคยคบ
‪รู้ว่าพ่อคุณถูกฝังในสุสานทหารและ...
‪คุณไปที่นั่นบ่อยมาก
‪ไม่ต้องดูโซเชียล ผมก็รู้ว่าคุณเป็นใคร
‪ผมอ่านรายงานการจับกุมของคุณแล้ว ‪ผมเห็นรูปบ้านคุณ
‪คุณเป็นผู้หญิงที่อยู่ไปวันๆ ไม่มีรูปถ่ายติดผนังสักรูป
‪อะไร ไม่มีครอบครัว เพื่อนก็ไม่มี
‪ไม่มีความสุขด้วย
‪ดูเหมือนสิ่งเดียวที่คุณมี คือการเป็นอาชญากร
‪ฉันจะใช้ชีวิตยังไงไม่สําคัญหรอก
‪ฉันรู้เรื่องปฏิบัติการลับสุดยอดของซีไอเอ ‪มากมายทั้งในเบลารุสและรัสเซีย
‪เกี่ยวข้องกับคนที่มีเส้นสายระดับสูงด้วย
‪เรื่องที่สํานักงานยอมทําทุกอย่าง ‪เพื่อเก็บเป็นความลับน่ะ
‪ฉะนั้นนี่คือสิ่งที่คุณต้องทํา
‪คุณกลับไปที่แลงลี่ย์ ‪จัดแจงให้สิ่งสําคัญอันดับหนึ่งของบริษัท
‪คือการถอนฟ้องฉัน
‪ถ้ามีใครที่นั่นคิดว่าฆ่าฉันทิ้งจะง่ายกว่า
‪ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน จะมีการกระจายข่าวให้สื่อ
‪รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ‪ของปฏิบัติการลับตลอดทศวรรษ
‪- ทายซิว่าใครจะโดนด่า ‪- เข้าใจแล้ว
‪ขอโทรหาเจ้านายก่อน
‪พระเจ้า
‪ไม่สิ โอเว่น
‪ห้ามโทรหาเจ้านาย
‪เขาไม่อยากเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้หรอก
‪พอเขารู้ว่าร้ายแรงแค่ไหน
‪เขาจะทําทุกอย่างเพื่อเอาเรื่องนี้มารัดคอคุณ
‪คุณไม่จําเป็นต้องโดนหางเลขไปด้วย
‪อย่าพยายามปั่นหัวผม อย่า
‪ผมก็แค่ทนายที่ทําตามหน้าที่
‪ไม่ คุณก็แค่ทนายที่ยืนอยู่กลางดงกับระเบิด
‪โดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ํา
‪เพราะงั้น ใช่ ทําสิ่งที่ต้องทําละกัน
‪เดินเรื่อยเปื่อย ระเบิดตัวเอง
‪หรือจะให้ฉันช่วยชี้แนะ คุณจะได้ไม่ทําลายตัวเอง
‪ความเห็นใจของคุณชวนซึ้งนะ
‪แต่ไม่มีทางที่คุณจะเสนอตัวช่วยผม ‪ด้วยความหวังดีจากใจหรอก
‪คุณไม่ได้ถือไพ่เหนือกว่าอย่างที่อ้าง
‪- เหรอ ‪- ใช่
‪ถ้าผมอยู่ในดงกับระเบิด ‪และผมไม่เชื่อคําพูดคุณ...
‪คุณต้องช่วยให้ผมออกไปอย่างปลอดภัย ‪ไม่งั้นคุณก็อาจไม่รอด
‪คุณอุตส่าห์ตื่นเต้นดีใจตอนที่ผมเดินเข้ามา
‪เด็กที่เพิ่งจบกฎหมาย ‪ใช้เครื่องถ่ายเอกสารไม่เป็นด้วยซ้ํา
‪คิดว่าคุณจะบีบให้ผมทําตามวิธีของคุณได้
‪คุณพลาดแล้ว ‪ผมเป็นผู้ชายที่ไม่สนว่าจะล้มหน้าคว่ํา
‪หรือตกที่นั่งลําบาก
‪ที่จริงผมชอบด้วยซ้ํา
‪ผมถึงได้ตื่นขึ้นมาทุกเช้าไง
‪เพราะงั้นเลิกเล่นเกมเถอะ
‪ฉันต้องการคุณ คุณก็ต้องการฉัน
‪เรามาทําข้อตกลงกัน
‪ฝันไปเถอะ คุณมันฆาตกร ‪สิ่งสุดท้ายที่ผมต้องการคือให้คุณช่วย
‪ผมจะกลับไปที่แลงลี่ย์ เขียนรายงานฉบับเต็ม
‪แล้วผมจะติดต่อมา
‪- โอเค ‪- ผู้คุม
‪เชิญเลย แต่ก่อนที่คุณจะไป ฉันมีของขวัญให้คุณ
‪คนที่ฉันทํางานให้น่ะ น็อต บ็อบ
‪- ปริศนาคําทายเหรอ ไม่ใช่บ็อบ ‪- ไม่ ต้นสังกัดคุณรู้ว่าเป็นใคร
‪โชคดีนะ
‪คุณต้องพึ่งโชคแน่
‪ฉันใช้เวลาช่วงบ่ายดูโซเชียลมีเดียของคุณ
‪ตอนนี้ฉันรู้ทุกอย่างที่คุณทําตั้งแต่มหาวิทยาลัย
‪ทุกที่ที่คุณเคยอยู่
‪ผู้หญิงทุกคนที่คุณเคยคบ
‪โทษ... แป๊บนะ
‪ไม่นะ ไม่
‪ไม่ๆๆ นี่กี่โมงแล้ว
‪- วันนี้วันอะไร ‪- เก้าโมงเช้าวันพฤหัส
‪บ้าเอ๊ย
‪สิ่งสุดท้ายที่ฉันจําได้ ฉันกําลังกิน...
‪ใช่
‪พวกป่าเถื่อนนั่นวางยาฉัน ‪เพื่อจะได้ไปปฏิบัติภารกิจ
‪คุณห้ามไม่ได้เหรอ
‪ไม่ได้ พอเครื่องขึ้นบิน ‪ฉันก็ได้แต่ควบคุมความเสียหาย
‪ตราบใดที่คุณงานไม่ยุ่ง
‪ถ้าผมเอ่ยชื่อ "น็อต บ็อบ" คุณจะว่ายังไง
‪อะไรนะ
‪นี่ ฉันกินแซนด์วิชใส่ยานอนหลับไป ‪ขอคําถามสั้นๆ ง่ายๆ เหอะ
‪"น็อต บ็อบ" คือใคร
‪- ทุกคนเคยได้ยินชื่อ "น็อต บ็อบ" ‪- ฉันไม่เคย
‪เขาเป็นตํานานในสํานักงาน
‪คุมปฏิบัติการที่อันตรายที่สุด ‪ตอนเกษียณ เขาเป็นหัวหน้าแผนก
‪ทําไมถึงชื่อ "น็อต บ็อบ"
‪เพราะเขาไม่ยอมใช้นามแฝง ‪ว่าบ็อบหรือโรเบิร์ตเป็นชื่อต้น
‪ผมเพิ่งรู้จักชื่อ "น็อต บ็อบ" ‪จากคนเขียนจดหมายขู่
‪- นายโกหก ‪- ผมไม่ได้โกหก
‪สายข่าวไม่รู้ชื่อจริงของเจ้าหน้าที่ที่ดูแลตัวเอง
‪และต้องไม่รู้ฉายาภายในแน่ๆ
‪มีแต่คนบอกว่าเธอไม่ควรรู้เรื่องพวกนี้ แต่เธอก็รู้
‪- แล้วจะให้ผมทํายังไง ‪- ออกไปจากห้องฉัน
‪ยานัส
‪แค่คุมทีมปฏิบัติการแหกคอกก็แย่พอแล้ว
‪ฉันไม่อยากยุ่งกับคดีจดหมายแสนอันตรายของนาย
‪ไม่เอาน่า มันไม่แย่ขนาดนั้นหรอก
‪มันแย่ขนาดนั้นตลอดแหละ เจ้าโง่
‪"น็อต บ็อบ" ไม่ใช่แค่ ‪อดีตเจ้าหน้าที่ซีไอเอกระจอกๆ
‪ตอนนี้เขาเป็นหัวหน้าคณะทํางานของ...
‪ประธานาธิบดีเหรอ
‪ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกานั่นแหละ
‪เกิดอะไรขึ้นที่ฟีนิกซ์
‪ว่าไง
‪จากการสัมภาษณ์แม็กซ์ เมลาดเซ่
‪ผมรู้สึกว่าจดหมายขู่ของเธอเชื่อถือได้
‪และควรมีการสืบสวนเพิ่มเติม
‪โอเค
‪คอยรายงานผมด้วย
‪(ดูซิว่าคุณโดนอะไร ‪หมายเรียก - ไวโอเล็ต)
‪(คณะกรรมการข่าวกรองวุฒิสภา ‪หมายเรียกเพื่อแสดงหลักฐาน)
‪(รายงานการจับกุม มาริโคปาเคาน์ตี้ ‪เมลาดเซ่ แม็กซีน)
‪(เกิดเหตุฆ่ากันตายที่จุดพักรถในฟีนิกซ์)
‪- ฮัลโหล ‪- ผมจะถามคุณหนึ่งคําถาม
‪และถ้าคุณตอบตามตรง ผมจะรับข้อเสนอของคุณ
‪คําถามคืออะไร
‪ผมเชื่อใจคุณได้มั้ย
‪ถ้าผลประโยชน์เราตรงกัน
‪ไม่งั้นก็ไม่
‪ผมเอาด้วย
‪คําบรรยายโดย จิตรวดี ตรีมาศ