คุณไม
คุณลุงเป็นใครคะ
ฉันเองก็ดูโตขึ้นมากแล้วล่ะนะ
คุณแม่บอกว่าห้ามคุยกับคุณลุงแปลกหน้า
แล้วคุณแม่ที่ว่าไปไหนแล้วล่ะ
คงไม่ได้หลงทางใช่ไหม
ไม่ใช่สักหน่อย
ที่นี่คือที่ไหนคะ
เมื่อกี้ยังบอกอยู่เลยว่าห้ามคุยกับคุณลุงแปลกหน้า
งั้นไม่เป็นไรแล้วก็ได้ค่ะ
ชายหาดชิจิริกาฮามะ
ชื่อหาดแปลว่า “11 กิโลเมตร” แต่จริงๆ ยาวไม่ถึงสักหน่อย
ส่วนฉันเป็นนักเรียน โรงเรียนมิเนกาฮาระที่อยู่ตรงนู้น
ชื่อว่าอาสุซากาวะ ซาคุตะ
เท่านี้ก็ไม่ใช่คุณลุงแปลกหน้าแล้วใช่ไหมล่ะ
อาสุซากาวะ
เฮ้ย อาสุซากาวะ
ตื่นเร็วเข้า
อรุณสวัสดิ์ครับ
ไม่ต้องแล้ว
งั้นคามิซาโตะ อ่านข้อถัดไปแทนซิ
เอ๊ะ
“คุณไปเรียนกอล์ฟที่ออสเตรเลีย ตอนอายุ 10 ขวบใช่ไหม”
(วันศุกร์ที่ 16 มกราคม)
อาสุซากาวะ
มีอะไรเหรอครับ
ไม่ต้องมาทำไก๋เลย แบบสำรวจเส้นทางชีวิตในอนาคตล่ะ
สัปดาห์หน้าเอามาส่งได้แล้วนะ
อ้อ…
“อ้อ” เรอะ แกนี่นะ
ได้ปรึกษาเรื่องนี้กับพ่อแม่แล้วหรือยัง
ถ้าผมไม่ลืมจะเอามาส่งครับ
ถึงได้เตือนไม่ให้ลืมนี่ไง
อะไรกัน กลับกับฉันมันน่าเบื่อขนาดนั้นเลยเหรอ
พอดีเมื่อกี้ผมฝันอะไรแปลกๆ
ตื่นมาก็เลยมึนๆ น่ะครับ
ทำไมตอนหมดคาบหกกลายเป็นเวลาตื่นได้เนี่ย
ตั้งใจเรียนในห้องด้วยสิ
อยากต่อมหาลัยเดียวกันกับฉันไม่ใช่เหรอ
เอ๊ะ คนที่อยากต่อมหาลัยเดียวกันกับผม คือคุณไมไม่ใช่เหรอครับ
นั่นสินะ เพราะฉันชอบซาคุตะมากกว่านี่เนอะ
ผมเป็นคนอยากต่อมหาลัยเดียวกับคุณไมเองครับ
จะไปทางไหนกันนะ
น่าจะทางฟุจิซาวะนะครับ วิ่งไหมครับ
ซาคุตะอยากกลับให้เร็วที่สุด แม้จะนาทีเดียวก็ตามสินะ
เวลาที่อยู่กับคุณไม ผมคิดตลอดเลย
ว่าถ้าแผงกั้นทางรถไฟตรงนี้ ไม่ยกขึ้นตลอดไปเลยก็คงดี
แบบนั้นจะลำบากฉัน ฉะนั้นไม่เอาด้วยหรอก
(ฤดูหนาวที่โอกินาวะ)
จะว่าไป เป็นฝันแบบไหนเหรอ
ฝันแปลกๆ ระหว่างคาบเรียนของซาคุตะ
เป็นความฝันที่ มีคุณไมสะพายกระเป๋าแบบเด็กประถม
ขอบอกไว้ก่อนเลย
ว่าไม่ใช่คุณไมในตอนนี้ ที่สะพายกระเป๋าอยู่นะครับ
เป็นความฝันที่แปลกจริงๆ นะเนี่ย
ซาคุตะชอบคนอายุมากกว่าแท้ๆ
แต่ความฝันนั้น…
คงจะไม่ได้เกี่ยวกับภาวะผิดปกติในวัยรุ่นนะ
คิดมากไปแล้วครับ
ก็ภาวะผิดปกติในวัยรุ่นชอบซาคุตะไม่ใช่เหรอ
แต่มันทำให้ผมได้ใกล้ชิดคุณไมได้ ต้องขอบคุณมันแล้ว
มีหลายๆ อย่างเกิดขึ้นจริงๆ นะ
หลายอย่างจนเยอะเกินไปเลยล่ะครับ
โชโกะจังยังสบายดีอยู่ไหมนะ
ยินดีต้อนรับกลับจ้ะ คาเอเดะจัง
กะ… กลับมาแล้วค่ะ คุณไม
ใส่เสื้อโค้ทที่ให้ไปด้วยสินะ
อ๊ะ ค่ะ ตัวโปรดหนูเลยค่ะ
เรียนที่โรงเรียนราบรื่นดีไหม
ไปโรงเรียนด้วยความมุ่งมั่นทุกเช้าเลยเนอะ
จริงสิ พี่…
เอ่อ…
มีอะไร
พรุ่งนี้กับมะรืนพี่ทำอะไรเหรอ
ก็ว่าจะดื่มด่ำกับวันเสาร์กับอาทิตย์น่ะ
หนูอยากรู้ว่าว่างไหมต่างหาก
พรุ่งนี้มีงานพิเศษ
ส่วนวันอาทิตย์ยุ่งเพราะต้องไปเดตกับคุณไม
อ้อนคุณไม แล้วก็ถูกคุณไมเอาใจ
แบบนั้นหนูก็แย่น่ะสิ
ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ คาเอเดะจัง
เพราะสุดสัปดาห์นี้ฉันมีธุระ
เอ๊ะ งานเหรอครับ
ก็ประมาณนั้นแหละ
ประมาณไหนเนี่ย
เดินกลับกับซาคุตะคุงอีกแล้วเหรอคะ
คุณเรียวโกะ
ก็พวกเราคบกันอยู่ การแยกกันกลับต่างหากที่ผิดปกติค่ะ
ถ้าถูกแอบถ่ายรูปแล้ว เกิดเรื่องวุ่นขึ้นมาจะลำบากนะคะ
พวกเรามีความสัมพันธ์แบบเปิดเผย ป่านนี้แล้วคงไม่เป็นข่าวฉาวหรอกค่ะ
คืออย่างนี้นะคะ คุณไม
ฉันก็แจ้งไปหลายครั้งแล้วนะคะ
เข้าใจแล้วค่ะ จะระวังค่ะ
โธ่ ทีตอนตอบนี่ตอบซะดิบดีเชียว
งั้นหลังจากนี้ฉันต้องไปถ่ายละคร
ซาคุตะก็ตั้งใจฟังเรื่องของคาเอเดะจังด้วยล่ะ
คาเอเดะจัง ไว้เจอกันนะ
- นี่ คาเอเดะ - มีอะไรเหรอ
มีอะไรไม่พอใจคุณไมเขาหรือเปล่า
จะ… จะไปไม่พอใจได้ไงล่ะ
ทั้งใจดี หน้าตาสวย แถมยังเท่อีก
ถึงขนาดที่หนูคิดว่าอยากเป็นแบบนั้นบ้างเลย
งั้นทำไมถึงทำหน้าบอกบุญไม่รับแบบนั้นล่ะ
ผิดที่พี่นั่นแหละ
หา
ก็พี่กะดี๊กะด๊ากับคุณไมอยู่ตลอด
มันต้องแน่อยู่แล้วสิ ถ้ามีแฟนน่ารักขนาดนั้น
หนูรู้น่า แต่มันไม่ชอบไง
แล้วนี่ สุดสัปดาห์นี้มีเรื่องอะไรเหรอ
อาจารย์มิวาโกะเขาทักน่ะ
ทักว่า
ว่าอยากปรึกษาเรื่องเรียนต่อ
เอ๋ เรียนต่อเหรอ
อื้ม เรียนต่อ
- ของใคร - ก็ของหนูไง
มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วเนอะ
อาจารย์มิวาโกะบอกว่า อยากให้ไปบอกคุณพ่อด้วย
แล้วตัดสินใจหรือยังว่าจะเอายังไง
ถึงจะถามแบบนั้นก็เถอะ
มันกะทันหันเกินไป หนูไม่รู้หรอกเรื่องแบบนั้น
(วันอาทิตย์ที่ 18 มกราคม)
ขอโทษที่มารบกวนวันอาทิตย์นะคะ
ผมต่างหากที่ต้องรบกวนครับ
เชิญครับ
ขอบใจจ้ะ
แล้ว เอ่อ…
คาเอเดะแกจะต่อ โรงเรียนปกติได้หรือเปล่าครับ
ถ้าดูจากคะแนนมาตรฐาน โรงเรียนที่เลือกได้ก็อาจจะมีจำนวนจำกัด
แต่ถ้าทำได้เยอะขนาดนี้ โรงเรียนที่เข้าได้ก็ยังพอมีค่ะ
แถมยังมีให้เลือกอีกด้วย
แต่กรณีเป็นโรงเรียนสังกัดจังหวัด
ผลการเรียนมีผลกระทบ ต่อการสอบเข้ามากเลยใช่ไหมครับ
อย่างที่คุณพ่อพูดเลยค่ะ
สำหรับโรงเรียนสังกัดจังหวัด
จะทำให้คุณคาเอเดะในตอนนี้ เสียเปรียบอย่างช่วยไม่ได้ค่ะ
ถึงแม้จะมีโรงเรียนเอกชน ที่ใช้ข้อสอบเพียงอย่างเดียวเป็นตัวตัดสินด้วย
แต่ในฐานะที่ปรึกษาของโรงเรียน เป็นตัวเลือกที่ฉันแนะนำให้ไม่ได้เต็มปากค่ะ
มีเคสของนักเรียนที่เคย ปฏิเสธการไปโรงเรียนในม.ต้น
จะปฏิเสธการไปโรงเรียน ในชั้นม.ปลายอยู่อีกมากมาย
และนักเรียนบางคน ถึงขั้นต้องลาออกกลางคันเลยก็มีค่ะ
นอกจากจะมีโรงเรียนหลักสูตรเต็มเวลาแล้ว ยังมีหลักสูตรแบบนี้ด้วยค่ะ
แม้จะมีลักษณะต่างจากโรงเรียนทั่วไป
แต่สามารถดูวิดีโอการเรียนการสอน ที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้ให้
แล้วเรียนที่บ้านด้วยความเร็ว ที่เหมาะสมกับตัวเองได้
ถือเป็นลักษณะเด่น ของโรงเรียนหลักสูตรทางไกล
แถมยังสามารถหลีกเลี่ยงปัญหา การปรับตัวเข้ากับห้องเรียนไม่ได้ด้วย
ในส่วนของใบรับรองวุฒิยังได้ไม่แตกต่าง จากโรงเรียนที่ใช้หลักสูตรเต็มเวลาค่ะ
ผมได้ยินมาว่าโรงเรียนหลักสูตรทางไกล
อัตราจบการศึกษากับการเรียนต่อ ต่ำกว่าโรงเรียนที่ใช้หลักสูตรเต็มเวลานะครับ
อย่างที่คุณพ่อพูดเลยค่ะ
ฉันไม่ได้บอกว่าโรงเรียนหลักสูตรทางไกล จะมีแต่ข้อดีอย่างเดียวค่ะ
ผู้เรียนจำเป็นต้องหา ความเร็วที่เหมาะสมกับตัวเองให้เจอ
ทำให้ความร่วมมือจากครอบครัว มีความสำคัญมากค่ะ
คาเอเดะอยากได้แบบไหนล่ะ
หนู…
อยากเป็นแบบคนอื่น
ครูเข้าใจว่าอยากเข้า โรงเรียนหลักสูตรเต็มเวลาหรือเปล่าเอ่ย
แล้วได้คิดเอาไว้หรือยังจ๊ะ ว่าอยากเข้าโรงเรียนไหน
เรื่องนั้น…
แค่พูดออกมาไม่เสียหายหรอกน่า
โรงเรียนเดียวกับพี่
หนูอยากเรียนต่อที่เดียวกับพี่
งั้นเหรอ
ถ้าอย่างนั้นก็รีบๆ พูดออกมาซะสิ
ฉันขอค้านที่จะให้คุณคาเอเดะ สอบเข้าโรงเรียนมิเนกาฮาระค่ะ
ดูจากความรู้ทางวิชาการ ของคุณคาเอเดะในตอนนี้แล้ว
โอกาสที่จะสอบติดแทบเป็นศูนย์เลยค่ะ
ฉันอยากให้เขาเตรียมตัวสำหรับตัวเลือก การเรียนต่อที่อยู่บนพื้นฐานความเป็นจริง
ถูกเกลียดเข้าแล้วหรือเปล่านะ
ไม่หรอกครับ ได้กินพุดดิ้งก็ลืมแล้วล่ะครับ
- จะกลับแล้วเหรอ - อืม
แล้วคาเอเดะล่ะ
ยังอยู่ในห้อง
แต่พอบอกว่าจะกลับแล้ว ก็มีเสียงตอบรับอยู่ ไม่น่าจะเป็นอะไรมาก
งั้นเหรอ
ซาคุตะ
หือ
อนาคตต่อไปแกจะเอาไง
ผมจะต่อมหาลัยครับ
ผมจะหาเงินจ่ายค่าเทอมเท่าที่พอจะหาได้
ส่วนที่ไม่พอก็อยากให้พ่อช่วยจ่ายด้วย… ครับ
เข้าใจแล้ว
ใช่เรื่องที่ต้องหัวเราะเหรอครับ
พ่อฝากคาเอเดะด้วยนะ
อ้าม…
อ้าม
(วันจันทร์ที่ 19 มกราคม)
อร่อยมากเลยครับ
ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
ไม่ได้ขนาดนั้นหรอกค่ะ
ว่าแต่ คุณไมอยู่ๆ เป็นอะไรเหรอครับ
เปล่านี่ แค่อยู่ๆ อยากทำ ข้าวกล่องให้ซาคุตะเท่านั้นแหละ
อันนั้นอะไรเหรอครับ
ก็กระดาษคำถามของข้อสอบกลางไง
ข้อสอบเก่าเหรอครับ
เปล่า ข้อสอบของปีนี้
เอ่อ ทำไมถึงมีข้อสอบกลางปีนี้ได้ล่ะครับ
เมื่อวานกับเมื่อวานซืนไปสอบ ก็เลยตรวจคำตอบตัวเองอยู่
สะดวกดีเนอะ แค่ใส่คำตอบเข้าไปในโทรศัพท์
ก็คำนวณคะแนนให้เสร็จสรรพเลย
หมายความว่าคุณไมจะสอบเข้าปีนี้เหรอ
ไม่ได้จะซิ่วปีนึงมาสนุกกับ ชีวิตมหาลัยกับผมหรอกเหรอเนี่ย
ฉันตัดสินใจว่าจะสอบเข้าปีนี้ แล้วพักการเรียนหนึ่งปีน่ะ
คิดว่าถ้าทำแบบนี้ซาคุตะจะได้ ตั้งใจอ่านหนังสือเอาเป็นเอาตายไงล่ะ
เมื่อกี้แช่งให้ฉันสอบไม่ติดสินะ
จะเป็นงั้นได้ไงล่ะครับ
ผมแค่คิดว่าจะพยายาม เพื่อให้ได้รางวัลเท่านั้นเอง
ถ้างั้นหลังเลิกเรียนนี้ฉันจะไปเดตด้วยแล้วกัน
วันนี้ฉันไม่มีงาน
แล้วดูเหมือนตอนนี้ กำลังมีทุ่งดอกทิวลิปที่เอโนชิมะพอดี
เอ่อ… วันนี้ผมมีธุระนิดหน่อยครับ
งานพิเศษเหรอ
ก็ประมาณนั้นมั้งครับ
เอาคืนเรื่องเมื่อวันก่อนหรือไง
เอ๊ะ วันนี้ซาคุตะมีเข้ากะด้วยเหรอ
มีนัดนิดหน่อยน่ะ
รุ่นพี่ซากุราจิมะเหรอ
เปล่า
เพลาๆ เรื่องนอกใจไว้หน่อยก็ดีนะ
นี่ คุนิมิ
หือ
เรียนจบแล้วจะเอาไงต่อเหรอ
จะไปสอบเป็นนักดับเพลิง
งั้นแบบนี้บ้านฉันก็หายห่วงเรื่องไฟไหม้แล้วสินะ
ระวังฟืนระวังไฟด้วยแล้วกันนะ
อันนั้นบอกฟุตาบะแล้วหรือยัง
ฟุตาบะบอกว่าจะระวังน่ะ
ซาคุตะคุง
รอนานหรือเปล่าเอ่ย
เปล่าครับ ผมเองก็เพิ่งมาถึงไม่นานเหมือนกัน
ซาคุตะนี่ชอบคนอายุมากกว่าจริงๆ แฮะ
กลับมาแล้วครับ
หือ
กลับมาแล้วครับ…
อ้อ ยินดีต้อนรับกลับ ซาคุตะ
ฉันขอยืมห้องครัวหน่อยนะ
ทำไมคุณไมถึงมาอยู่นี่ได้
ฉันเจอคาเอเดะจังอยู่ข้างล่าง ระหว่างทางกลับบ้านน่ะ
ซาคุตะยังไม่ได้บอก คาเอเดะจังว่ามีธุระใช่ไหมล่ะ
คิดว่าผมอาจจะกลับช้า เลยมาทำอาหารเย็นให้คาเอเดะเหรอครับ
อ๊ะ ยินดีต้อนรับกลับ
แล้วไหงโทโยฮามะถึงมาอยู่นี่ด้วยล่ะ
พี่เขาบอกว่าวันนี้ จะไปกินข้าวบ้านซาคุตะ เลยตามมาน่ะ
อย่าตามมาสิ เลิกติดพี่สาวได้แล้ว
หือ
วิดีโอคอนเสิร์ตของสวีตบุลเล็ตออกแล้วเหรอ
คอนเสิร์ตเมื่อเร็วๆ นี้น่ะ ได้ตัวอย่างมาแล้วก็เลยหยิบติดมาด้วย
งั้นมาเปิดดูพร้อมกันทุกคนดีไหมเนี่ย
อย่าเปิดนะ ตอนนี้กำลังสอนอังกฤษคาเอเดะจังอยู่
สมกับเป็นไอดอลการศึกษาสูง
มีเรื่องจะบอกซาคุตะใช่ไหมล่ะ
นะ… หนู…
เอ่อ…
หนูน่ะ…
หนู… ยังไงก็ยังอยากต่อโรงเรียนเดียวกับพี่
ถ้างั้นก็กรอกนี่ซะ
(โรงเรียนมัธยมปลายมิเนกาฮาระ ใบสมัครเข้าเรียน หลักสูตรเต็มเวลา)
เมื่อกี้พี่ไปเอามาจากคุณโทโมเบะ
เพราะฉะนั้นพยายามอ่านหนังสือเข้าล่ะ
หนูจะพยายาม
แต่มีเรื่องจะขอร้องกับพี่อยู่เรื่องนึง
อยากให้ติวหนังสือให้หนูหน่อย
ถ้าสอบไม่ติดอย่ามาว่ากันนะ
(วันอังคารที่ 20 มกราคม)
คืองี้นะ อาสุซากาวะ
หือ
อาสุซากาวะอยากสอบเข้า มหาลัยเดียวกับรุ่นพี่ซากุราจิมะไม่ใช่เหรอ
ก็ใช่ไง เคยบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ
ถึงลำบากเรื่องเตรียมสอบอยู่เนี่ย
เหมือนว่าจะยังไม่รู้ตัว ในฐานะเพื่อน ฉันจะบอกอะไรให้อย่างนึงแล้วกัน
มีอะไร
แบบฝึกหัดอันนั้นมันสำหรับสอบเข้าม.ปลายนะ
สมงสมองยังโอเคอยู่ไหมเนี่ย
อันนี้ฉันทบทวนเพื่อไปติวหนังสือคาเอเดะ
ได้ยินแบบนั้นค่อยโล่งอกหน่อย
เห็นว่าคาเอเดะจัง จะสอบเข้าโรงเรียนสังกัดจังหวัดเหรอ
อื้ม เห็นว่าอยากจะสอบเข้าที่นี่น่ะ
งั้นเหรอ แบบนั้นอาสุซากาวะก็ลำบากแย่เลยนะ
ได้ฟุตาบะช่วยเยอะเลย
ตอนฤดูร้อนช่วยติวให้ไม่ใช่เหรอ
ตอนนั้นมันคาเอเดะจัง ก่อนความทรงจำจะกลับมานะ
รู้แล้วละน่า
เหมือนว่าถึงจะจำเรื่องตอนที่ติวให้ไม่ได้ แต่ก็จำเนื้อหาที่ติวได้
อาสุซากาวะมาเพื่อจะบอกเรื่องนั้นเหรอ
ฉันมีเวลาว่างก่อนจะทำงานพิเศษ ก็เลยมาแวะฆ่าเวลาแค่นั้น
แต่จะยังไง ฉันก็ดีใจนะที่ไม่ได้มาปรึกษา เรื่องภาวะผิดปกติในวัยรุ่นอีก
อ้อ เรื่องนั้นน่ะ
คิดว่าการฝันถึงคุณไมตอนเป็นเด็กประถม เป็นการบอกใบ้อะไรงั้นเหรอ
คิดว่าเป็นลางบอกว่านายจะถูกจับเข้าคุกน่ะสิ
ไม่ต้องห่วง
ฉันชอบคุณไมในตอนนี้มากกว่าแน่นอน
แต่เอาจริงเหอะ คิดว่าไง
ก็ไม่เห็นจะต้องคิดอะไรมากนี่
ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ
เพราะไม่ว่าสิ่งที่อาสุซากาวะฝัน จะเป็นภาวะผิดปกติในวัยรุ่นแบบไหนก็หายห่วง
ทำไมถึงมั่นใจขนาดนั้นล่ะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อาสุซากาวะก็จะหาทางแก้ได้อยู่ดี
ฟุตาบะคิดว่าฉันเป็นใครกัน
คิดว่าเป็นคนที่พึ่งพาได้อย่างเหลือเชื่อ
อาสุซากาวะเป็นคนแบบนั้นมาตลอดไม่ใช่เหรอ
อย่าพูดเรื่องชวนจักจี้แบบนั้นสิ
สิ่งที่ฉันทำได้ด้วยตัวเอง มันไม่ได้มีไม่มากขนาดนั้นหรอก
(วันศุกร์ที่ 23 มกราคม)
(ศัพท์ภาษาอังกฤษ 1,400 คำน่ารู้)
รุ่นพี่ทำอะไรอยู่เหรอ
แล้วเห็นว่าทำอะไรอยู่ล่ะ
เห็นว่ากำลังอ่านหนังสืออยู่
ถูกต้อง
รุ่นพี่จะต่อมหาลัยสินะ
ถ้าสอบติดล่ะนะ
แล้วจะเลิกทำงานพิเศษเหรอ
ฉันก็ไม่ได้สนอะไรหรอกนะ
ก็ต้องทำงานพิเศษต่อแหละ
เพราะยังไงก็ต้องกินต้องใช้
งั้นเหรอ
แต่ก่อนหน้านั้น ฉันมีเรื่องสำคัญอยากจะบอก
อะไร คงจะเป็นเรื่องแปลกๆ อีกใช่ไหมล่ะ
กระโปรงของโคกะดูฟิตไปไหม
อ้วนขึ้นอีกแล้วเหรอ
ไม่ได้อ้วนขึ้นสักหน่อย แล้ว “อีกแล้ว” หมายความว่ายังไง
ไปบอกผู้จัดการให้เพิ่มไซซ์ชุดทำงานให้ซะนะ
ไม่ไปเด็ดขาด
ลูกค้าเหรอ…
เดี๋ยวฉันไปเอง
นั่นน้องสาวฉัน
เอ๊ะ น้องสาวเหรอ
จริงสิ รุ่นพี่มีน้องสาวด้วยนี่น่า
มาเองคนเดียวเหรอ
พะ… พี่
คือว่านะ
อะไรกัน มากับคุณไมงั้นเหรอ
คำว่า “อะไรกัน” นี่มันเสียมารยาทนะ
ดีใจจังเลยที่คุณไมสนใจผมระหว่างทำงานพิเศษ
พอดีมีของฝากจากที่ไปกองถ่ายที่นางาซากิ ก็เลยไปแวะที่บ้านซาคุตะ
แล้วเห็นคาเอเดะจังบอกว่ายังไม่ได้กินข้าวเย็น
สัปดาห์หน้าต้องไปยื่นใบสมัครใช่ไหมล่ะ
อื้ม ก็ใช่
แถมยังต้องไปยื่นที่โรงเรียนด้วยตัวเองอีก
ก็เลยถือว่าเป็นการฝึกออกนอกบ้านไปเลย
ถึงจะมากับคุณไม แต่เก่งมากที่มาถึงที่นี่ได้
สบายใจมากกว่าตอนใส่ชุดนักเรียนออกมาอีก
แต่ก็กลัวนิดหน่อย ตอนอยู่หน้าสถานีเพราะมีคนเยอะ
งั้นเหรอ พยายามได้ดีมาก
ขอโทษที่ให้คอยครับ
เซ็ตพาสต้ากับข้าวห่อไข่ครับ
น่าอร่อยจัง
กินกันเลยดีกว่า คาเอเดะจัง
ค่ะ
- ทานละนะคะ - ทานละนะคะ
อร่อยจนแก้มปริเลยค่ะ
พี่คะ แก้มของคาเอเดะยังอยู่ดีไหมคะ
- พี่ - หือ
ถ้าจ้องขนาดนั้นหนูกินยากนะ
ไม่เป็นไร ไม่ต้องสนใจพี่หรอก
ไม่เป็นไรยังไง ไม่เห็นเข้าใจเลย
แล้วหนูก็ต้องสนใจสิ พี่ดูเหม่อแปลกๆ ยังไงไม่รู้
งั้นเหรอ พี่ก็เป็นอย่างงี้ทุกวันไม่ใช่หรือไง เนอะ คุณไม
นั่นสินะ ซาคุตะก็เป็นอย่างงี้ทุกวันแหละจ้ะ
นี่หรือว่า พี่…
มีอะไร
เปล่า ไม่มีอะไร
จะ… จริงสิ พี่
พรุ่งนี้กับมะรืนก็มีงานพิเศษเหรอ
มีงานทั้งสองวันเลย
งั้นเหรอ
เพราะงั้นเรื่องติวหนังสือ เอาไว้ตอนกลางคืนแล้วกันนะ
งั้นตอนกลางวันมาติวกับพี่ไหม
เอ๊ะ คุณไมไม่มีงานเหรอครับ
เขาเปลี่ยนตารางการถ่ายทำน่ะ
ก็เลยว่างทั้งเสาร์อาทิตย์เลย
จริงๆ ก็ว่าจะไปเดตกับซาคุตะอยู่หรอก
แต่ถ้ามีงานพิเศษก็คงช่วยไม่ได้ล่ะเนอะ
(วันอาทิตย์ที่ 25 มกราคม)
หลงหรือเปล่าจ๊ะ
มาที่นี่รถไฟแค่ต่อเดียวเองนะครับ
ฉันหมายถึงในสถานีต่างหาก
นิสัยแบบนี้ของซาคุตะคุง บางทีก็ชวนรำคาญเหมือนกันนะ
ขอบคุณที่มาด้วยในวันหยุดนะครับ
ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ
ฉันเองก็อยากจะให้ มางานประชาสัมพันธ์โรงเรียนอยู่แล้ว
ช่วยได้มากเลยล่ะ ที่ซาคุตะคุงเป็นคนเสนอมาก่อน
จริงๆ ให้คาเอเดะมาเอง คงจะดีกว่านั่นแหละครับ
แน่นอนว่าแบบนั้นจะเป็นการดีที่สุด
แต่ตอนนี้เราควรให้เขาโฟกัส กับการสอบเข้าก่อนไม่ใช่เหรอ
คุณโทโมเบะเคยพูดคัดค้าน การสอบเข้าโรงเรียนสังกัดจังหวัดสินะครับ
พูดไปในฐานะที่ปรึกษาโรงเรียนน่ะนะ
เพราะคุณโทโมเบะเป็นแบบนั้น ผมก็เลยเชื่อใจครับ
ขอบใจจ้ะ
แล้วซาคุตะคุงคิดว่าไงเหรอ
เรื่องอะไรเหรอครับ
การสอบเข้าของคาเอเดะจัง
คิดว่าจะสอบติดไหม
คิดว่าอยากจะให้สอบติดครับ
เป็นคำตอบที่ไม่น่ารักเอาซะเลยนะ
ซาคุตะคุงนี่จริงๆ เลย
ผมคิดว่าคาเอเดะ ก็คงรู้แหละครับว่าคงจะสอบติดยาก
แต่แค่ถ้าไม่ได้ไปสอบเอง แล้วเห็นผลลัพธ์จริงๆ ก็ยอมแพ้ไม่ลง
ผลสอบอาจจะทำให้คาเอเดะจังเสียใจก็ได้นะ
เมื่อถึงตอนนั้นผมก็จะ พูดปลอบใจเขาในฐานะพี่ชายครับ
ซาคุตะคุงเตรียมพร้อมที่จะ แบกรับความรับผิดชอบนั้นแล้วสินะ
ซาคุตะคุงนี่เป็นพี่ชายที่ดีจังเลยนะ
ซาคุตะคุงน่าจะไปเป็นครูนะ
หา ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะครับ
เพราะคิดว่าน่าจะเหมาะดีน่ะ
(งานประชาสัมพันธ์โรงเรียนอาโอโบชิ)
(สถานที่ฟังงานประชาสัมพันธ์ทางด้านนี้)
โรงเรียนแบบหลักสูตรเต็มเวลานั้น จะมีการรวมคน
สามสิบถึงสี่สิบคนในห้องเรียนเดียวกัน
แล้วเรียนในเวลาเดียวกันทุกวัน
และเรียนในเนื้อหาที่เหมือนๆ กัน
แม้ศักยภาพในการเข้าใจเนื้อหาและอัตลักษณ์ ของนักเรียนแต่ละคนจะไม่เหมือนกันก็ตามครับ
ซึ่งโรงเรียนของเรานั้นสามารถดูวิดีโอการเรียน ได้จากทั้งบนคอมพิวเตอร์และโทรศัพท์มือถือ
ทำให้นักเรียนแต่ละคนสามารถเรียน ในความเร็วที่เหมาะสมกับตัวเองได้ครับ
โรงเรียนของเรา อยากจะเสนอการเรียนแบบทางไกล
ให้การศึกษารูปแบบใหม่นี้ เป็นโรงเรียนแห่งอนาคต
และเชื่อว่าจะสามารถนำเสนอให้แก่ทุกท่านได้ จึงได้ก่อตั้งโรงเรียนแห่งนี้ขึ้นมาครับ
สิ่งที่ผมจะพูดมีเท่านี้ครับ
วิดีโอที่ทุกท่านจะได้ดูต่อจากนี้
คือเสียงตอบรับจริงๆ ของเหล่านักเรียน ที่เรียนในโรงเรียนของเรามานานหนึ่งปีครับ
(สัมภาษณ์นักเรียน)
(คำถาม: เรียนมาหนึ่งปีแล้วเป็นยังไงบ้าง)
ตอนแรกก็คิดว่าโรงเรียนหลักสูตรทางไกล
หรือโรงเรียน ที่เรียนผ่านอินเทอร์เน็ตจะเป็นยังไง
แล้วมันจะยังเป็นโรงเรียนอยู่หรือเปล่า
แต่มีทั้งชุดเครื่องแบบ แล้วยังมีคาบโฮมรูมตอนเช้าอีก
แถมยังมีเช็กชื่อผ่านทางแชตทุกวันด้วย
จริงๆ แล้วไม่เข้าก็ได้แหละครับ แต่ผมเข้าทุกวันเลย
ผมชอบดูนักเรียนคนอื่นๆ เขาคุยกัน
ผมเองก็ค่อยๆ ไปเข้าร่วมบทสนทนา
จนเริ่มมีเพื่อนแล้วครับ
หนูชอบภาษาอังกฤษ แล้วอยากเรียนรู้เพิ่มเติม
เลยได้ไปเรียนที่ต่างประเทศสั้นๆ ช่วงฤดูร้อนด้วยค่ะ
โรงเรียนนี้สร้างชมรมได้ด้วยนะครับ
ตอนแรกก็รู้จักกับเพื่อนในแชตห้องแบบผิวเผิน
หลังจากนั้นก็ได้รู้ว่ารสนิยมตรงกัน
หนูเคยเรียนที่โรงเรียน หลักสูตรเต็มเวลาด้วยล่ะค่ะ
แต่ก็ทำความคุ้นเคยกับเพื่อนในห้องไม่ได้เลย
หลังจากนั้นก็เลยไม่ได้ไปโรงเรียนเลยค่ะ
เมมเบอร์ของสวีตบุลเล็ต
ไอดอลไม่ใส่กางเกงในหรอกนะ
หนูถูกคนอื่นพูดอยู่บ่อยๆ ว่าอ่านบรรยากาศไม่ออก
ก็เลยต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวในห้อง
แปลกไหมล่ะคะ บรรยากาศไม่ใช่หนังสือที่ไว้อ่านสักหน่อย
จากนั้นโรงเรียนก็กลายเป็นบ้าน
แล้วก็ปฏิเสธการไปเรียนประมาณครึ่งปี
พอได้รู้จักโรงเรียนนี้ก็เกิดสนใจขึ้นมา
ก็เลยลาออกจากโรงเรียนเก่ามาค่ะ
ตอนนี้หนูมีเพื่อนแล้วนะคะ
ถึงจะยังโดนแซวอยู่ว่า อ่านบรรยากาศไม่ออกนั่นแหละ
แต่ทุกคนก็มองมันเป็นเรื่องสนุกสนานค่ะ
รู้สึกยังไงกับโรงเรียนนี้บ้าง
รู้สึกว่าเป็นโรงเรียนที่มี ไอดอลไม่ใส่กางเกงในอยู่ด้วยครับ
กางเกงใน ไอดอล พูดถึงเรื่องอะไรน่ะ
เปล่าครับ ผมพูดคนเดียว
แต่ว่าต่างจากที่คิดไว้มากเลยครับ
ในวิดีโอสัมภาษณ์ ทุกคนพูดถึงโรงเรียนในทางสนุกสนานมากเลย
จนผมคิดว่าโรงเรียนนี้ก็ดีเหมือนกันเลยล่ะครับ
กลับมาแล้วครับ…
ยินดีต้อนรับกลับ
เห็นว่าเมื่อวานอ่านหนังสือจนดึกเลย
ว่าจะชงชาให้แล้วชวนพักสักหน่อย
พอละสายตาไปก็หลับไปแล้ว
ช่วงนี้แกกำลังฝืนตัวเองน่ะครับ ปล่อยให้นอนไปเถอะครับ
ซาคุตะ ฉันจะเข้าไปแล้วนะ
รีบๆ ใส่ชุดได้แล้ว
ขอเถียงนะครับ คุณไม
มีอะไร
คนที่เปิดประตูก่อนผมจะตอบ คือคุณไมใช่ไหมครับ
นั่นสินะ
ว้าย…
ทำงานพิเศษเหนื่อยหน่อยนะ
อ้อ… ครับ
วันนี้ลูกค้าเยอะจนผมเหนื่อยไปหมดเลย
อยากให้คุณไมมาเยียวยาหัวใจจังเลยน้า
อะไรเหรอครับ
จริงๆ แล้วไปที่ไหนมากันแน่
จริงๆ แล้วนี่หมายถึงอะไรครับ
วันนี้โกหกฉันกับคาเอเดะจังว่ามีงานพิเศษ
ฉันก็เลยถามว่าซาคุตะไปไหนมา
นี่ครับ
อย่างนี้เองเหรอ
ทำไมต้องเก็บเป็นความลับจากฉันด้วยล่ะ
เพราะไม่อยากให้คุณไมต้องโกหกไปด้วย
ฉันโกหกเก่งกว่าซาคุตะอีกนะ
จริงๆ แล้วผมไม่อยากให้คาเอเดะคิดว่า ตัวเองเป็นคนนอกคอกคนเดียวน่ะครับ
ก็เลยตัดสินใจที่จะไม่บอกคุณไมด้วยครับ
พูดมาแบบนั้นฉันก็แกล้งซาคุตะไม่ได้สิ
เพราะฉะนั้นคุณไมผู้โกหกเก่ง ช่วยทำเป็นไม่รู้ต่อไปด้วยนะครับ
คิดจะบอกคาเอเดะจังเมื่อไหร่เหรอ
ตอนนี้ผมอยากให้แกโฟกัส กับการสอบเข้าโรงเรียนสังกัดจังหวัดก่อน
ก็คงจะได้บอกหลังสอบเสร็จละมั้ง
คงจะฟังแล้วช็อกแน่ๆ เลย
เพราะน่าจะอยากให้ซาคุตะคอยเชียร์
คงได้โดนเกลียดแน่ๆ
ถึงตอนนั้นผมก็จะให้คุณไมปลอบ ฉะนั้นหายห่วงครับ
ถึงตอนนั้นฉันก็จะอยู่ฝั่งคาเอเดะจังต่างหาก
เอ๋
ก็ฉันไม่อยากถูกคาเอเดะจังเกลียดนี่น่า
อยากให้คุณไมนึกถึงผมให้มากกว่านี้จังเลยนะ
ฉันนึกถึงอยู่ตลอดอยู่แล้วน่า
ดีจังเลยนะ รอยแผลหายไปแล้ว
- หือ - แผลตรงหน้าอกน่ะ
สำหรับผมคิดว่าความดิบเถื่อนแบบนั้น เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้ชายนะครับ
รีบๆ ใส่ชุดเข้า เดี๋ยวเป็นหวัดเอา
ทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไรกับคุณไมแท้ๆ เหรอครับ
พี่กลับมาแล้วเหรอ
คาเอเดะจัง ไม่ใช่แบบนั้นนะ
(วันพฤหัสบดีที่ 29 มกราคม)
อาจารย์ครับ
มีอะไร
ขอไปห้องน้ำได้ไหมครับ
ทนเอาไว้
จะราดแล้วครับ
งั้นก็รีบไป
น่าจะก้อนใหญ่น่าดู คงต้องใช้เวลาหน่อยครับ
เรื่องแบบนั้นไม่ต้องบอกก็ได้
(ส่งใบสมัคร)
ขอโทษนะครับ
ค่ะ
ได้รับใบสมัคร จากอาสุซากาวะ คาเอเดะหรือยังครับ
คะ
น้องสาวผมเองครับ
เขาปฏิเสธการไปโรงเรียนมานาน ก็เลยกังวลว่าจะได้มายื่นใบสมัครหรือเปล่า
รอเดี๋ยวนะจ๊ะ
เอาใบสมัครไปส่งเองคนเดียวได้ไหม
ไม่ต้องห่วงหรอกน่า
ยังไม่เห็นมีเลยจ้ะ
ขอบคุณมากครับ
ยัยนั่นจะไหวหรือเปล่านะ
เอ๊ะ
ไม่ต้องมาเอ๊ะเลย มาส่งใบสมัครไม่ใช่เหรอ
อะ… อืม
สวัสดีจ้ะ
สวัสดีค่ะ
มาส่งใบสมัครสินะคะ
ค่ะ
- ขอความกรุณาด้วยค่ะ - ค่ะ
เอ่อ คุณอาสุซากาวะ คาเอเดะสินะคะ
ค่ะ
รับมาเรียบร้อยแล้วค่ะ
ขอให้โชคดีกับการสอบนะคะ
ค่ะ
ทำไมพี่ถึงมาอยู่นี่
เกิดอยากเข้าห้องน้ำขึ้นมาระหว่างคาบเรียน เลยแวะผ่านสักหน่อย
ห้องน้ำของโรงเรียนมีอยู่ข้างนอกด้วยเหรอ
ชายทะเลลมมันแรงน่ะ
อะ… อะไร
วันนี้ทำได้ดีมาก
ยังได้แค่มาส่งใบสมัครเอง
ถ้างั้นหนูขอกลับก่อนนะ
- รอเดี๋ยว คาเอเดะ - มีอะไร
- ถอดถุงมือมาดูหน่อยสิ - ไม่ได้
อันนี้ไม่ใช่นะ
คืองี้นะ คาเอเดะ…
ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็หาย
หนูเข้าสอบได้แน่ๆ แล้วก็จะเรียนม.ปลายให้ได้ด้วย
เพราะงั้น อย่าบอกว่าไม่ได้เลยนะ
หนูก็พยายามได้เหมือนกันนะ
(อาสุซากาวะ คาเอเดะ)
หนูเองก็…
พยายามได้เหมือนกัน…
นี่ คาเอเดะ
ทำไมเธอถึงอยากสอบเข้าโรงเรียนนี้นักล่ะ
เอาเถอะ จะเป็นเหตุผลอะไรก็ได้แหละ
พี่เองก็เลือกโรงเรียนไปแบบสุ่มสี่สุ่มห้าด้วย
พะ… พี่ มีอะไรเหรอ
ยังไม่มีใครห้ามสักคนเลยไม่ใช่เหรอ
งั้นเหรอ
ถ้าอยากจะทำ พี่ก็จะให้ทำจนกว่าจะพอใจเลย
แม้ว่าจะมีใครคัดค้านก็ตาม
- จริงเหรอ - จริงสิ
แต่มีข้อแลกเปลี่ยนว่า ต้องบอกว่ารอยช้ำเป็นยังไงบ้าง
อือ
ขอบคุณนะ
เรื่องอะไรเหรอ
หนูดีใจมากเลยที่พี่เป็นห่วง
เดินไประวังด้วย
อย่าตกไปซะล่ะ
คำนั้นเขาห้ามพูดกับคนกำลังจะสอบเข้านะ
(วันสอบ 16 กุมภาพันธ์)
เช้าแล้วนะ
ตื่นเร็วเข้า เดี๋ยวสายเอานะ
วันนี้มีสอบไม่ใช่เหรอ
พี่ นี่กี่โมงแล้ว
เจ็ดโมงเช้า
อะไรกัน งั้นก็ยังไม่สายน่ะสิ
หนูกังวลจนนอนไม่หลับเลยนะ
ถ้าตอนสอบเกิดง่วงขึ้นมาจะทำยังไงดีเนี่ย
ไม่ต้องห่วงหรอกน่า คนสอบคนอื่น เขาก็กังวลจนนอนไม่หลับกันทั้งนั้นแหละ
เป็นงั้นเหรอ
ทุกคนเป็นเหมือนกันหมดนั่นแหละ
งั้นเหรอ เป็นเหมือนทุกคนสินะ
พี่ก็เป็นเหมือนกันเหรอ
พี่กังวลซะจนต้อง ขอไปเข้าห้องน้ำระหว่างสอบเลยล่ะ
แบบนั้นน่าห่วงกว่าอีก
ก้อนใหญ่เลยนะ
โธ่ สกปรกจังเลยนะ
ไข่คนนี่น่า
- จะกินแล้วนะคะ - จะกินแล้วนะครับ
เหมือนไข่คนของคุณไมเลย
ก็คุณไมเขาสอนวิธีทำให้พี่นี่นะ
อร่อยจังเลย
ถ้าไม่รีบกินเดี๋ยวได้สายจริงๆ นะ
ถ้ารีบกินไปน่าเสียดายออก
ถ้าอยากกินขนาดนั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ทำให้กินอีก
แต่ยังไงไข่คนที่คุณไมทำก็อร่อยกว่าอยู่ดีนั่นแหละ
มันต้องใช่อยู่แล้วสิ ก็เป็นคุณไมของพี่นี่น่า
เอ้านี่ อย่าลืมพกไปด้วยล่ะ
อันนี้อะไรอะ
เห็นว่าเป็นอะไรล่ะ
ข้าวกล่อง
ถูกต้อง
เมื่อวานก็บอกแล้วว่าไม่ต้องทำ หนูจะไปซื้อข้าวปั้นเอาที่ร้านสะดวกซื้อ
ถ้าไม่เอาพี่เอาไว้กินตอนเที่ยงแล้วกัน
อ๊ะ เอาน่า
ขยับแรงเดี๋ยวกับข้าวก็รวมกันหมดนะ
คือว่านะ พี่
ขอบคุณสำหรับข้าวกล่อง
หนูดีใจมากเลย
- เอาบัตรประจำตัวผู้เข้าสอบมาหรือยัง - อืม
ข้าวกล่องล่ะ
เอามาแล้ว
เครื่องเขียนล่ะ
เอาใส่กระเป๋าแล้ว
ไม่ลืมของอะไรแล้วใช่ไหม
อืม
ผ้าพันคอผืนนั้นสวยดีนะ
เป็นผืนที่ได้มาจากคุณไม อุ่นมากเลยนะ
สมกับเป็นคุณไมของพี่จริงๆ เลยนะ
พี่นี่พูดแบบนั้นอยู่เรื่อยเลย
เอาเถอะ เตรียมตัวไปเท่าที่ทำได้ไปแล้ว
ก็ทำเท่าที่ทำได้แล้วกันนะ
อืม
ถ้ามีปัญหาอะไรต้องบอกคุณครูนะ
อืม
- พี่ไปนะ - อ๊ะ รอเดี๋ยวสิ พี่
หือ
ยังมีอะไรอีก
คะ… คือว่านะ
หนูก็จะพยายามเหมือนกัน
พยายามให้มันพอดีๆ แล้วกัน
โธ่ คนเขากำลังจริงจังอยู่แท้ๆ
พยายามเกินพอดีมันจะไปมีความหมายอะไรล่ะ
เอาเป็นว่า
หนูก็จะพยายามเหมือนกัน
เอ้า รถไฟมานั่นแล้ว
อื้ม
ขอบคุณที่มาส่งหนูนะ
(สนามสอบเข้าเรียน)
กินข้าวดีกว่าเรา
(คนพิเศษที่เจอได้แค่ในฤดูหนาว)
เจอได้แค่ในฤดูหนาว…
คุณไมของเรานี่น่ารักจริงๆ เลยน้า
ถึงจะไม่โทรมาหาก็เถอะ
พรหมลิขิตชัดๆ เลย
(ซากุราจิมะ ไม)
ถามหน่อยครับ คุณไม
มีอะไร
รู้จักวันวาเลนไทน์หรือเปล่าครับ
มีคนที่ไม่รู้จักด้วยเหรอ
ผมคิดว่าคุณไมอาจจะไม่รู้จักน่ะครับ
ก็ต้องรู้จักสิ
งั้นวันที่เท่าไหร่เหรอครับ
ก็เมื่อสองวันก่อน วันที่ 14 กุมภาพันธ์ไม่ใช่เหรอ
งั้นเป็นวันแบบไหนเหรอครับ
ถ้าสำหรับซาคุตะก็คงเป็นวันที่ได้รับ ช็อกโกแลตที่เปี่ยมไปด้วยความรักจากฉัน
แล้วก็ใช้เวลาที่หวาน ยิ่งกว่าช็อกโกแลตกับฉันหรือเปล่านะ
พูดให้เห็นภาพชัดๆ เลยคือ
เป็นวันที่ผมตั้งใจ จะนอนหนุนตักคุณไมในชุดบันนี่เกิร์ล
แล้วก็ให้คุณไมป้อนช็อกโกแลตครับ
แบบนั้นเดี๋ยวช็อกโกแลต ก็ได้เข้าไปติดในหลอดลมกันพอดี
แล้วคาเอเดะจังล่ะเป็นยังไงบ้าง
ต้องขอบคุณไข่คนคุณไม ตอนเช้าออกไปสอบด้วยความมุ่งมั่นเลยครับ
แล้วซาคุตะทำอะไรอยู่เหรอ
กำลังอ่านหนังสือเพื่อให้คุณไมชมอยู่ครับ
จ้าๆ เก่งมากๆ
อยากได้รางวัลจังเลยน้า
ของแบบนั้นรอฉันสอบเสร็จก่อนนะ
จริงเหรอครับ
อะไรเล่า ไม่ดีใจหรือไง
นึกว่าคุณไมจะไม่ให้ผมแตะต้อง แม้แต่ปลายนิ้วจนกว่าจะติดมหาลัยซะอีก
ถ้าฉันทำแบบนั้น ฉันก็แตะต้องซาคุตะไม่ได้เหมือนกันสิ
คุณไมอดอยากเหรอครับ
ไม่ใช่ในเชิงทะลึ่งแบบนั้นสิ
คุณไม เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ
อยู่ๆ ถามทำไม
ไม่มีหรอก การถ่ายทำก็เป็นไปด้วยดี
งั้นให้ผมไปกอดคุณไมเดี๋ยวนี้เลยไหมครับ
เดี๋ยวคุณเรียวโกะเขาโกรธเอา ไม่ต้องมาก็ได้
ซาคุตะเป็นเด็กดีรอคาเอเดะจังกลับแล้วกันนะ
งั้นไว้ค่อยคุยกันนะ
คุณเรียวโกะเรียกแล้ว ต้องรีบกลับไปเข้ากอง
ครับ อาสุซากาวะครับ
อ๊ะ ผมเป็นครูโรงเรียนมิเนกาฮาระครับ
ผมเองครับอาจารย์
คาเอเดะเป็น…
น้องสาวผมเป็นอะไรหรือเปล่าครับ
เหมือนว่าจะเกิดไม่สบายขึ้นมาช่วงพักเที่ยง
ตอนนี้ก็เลยพักผ่อนอยู่ในห้องพยาบาล
แต่ท่าทางเหมือนไม่อยากจะคุยกับใครน่ะ
ครูอยากติดต่อพ่อแม่ด้วย
ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละครับ
แล้วเดี๋ยวผมติดต่อพวกท่านให้ครับ
(ห้องพยาบาล)
คาเอเดะ
พี่เอง โผล่หน้าออกมาได้ไหม
เจ็บตรงไหนไหม
ได้ยินว่ารู้สึกไม่สบายขึ้นมาช่วงพักเที่ยงสินะ
อย่าบอกนะว่าสาเหตุเป็นเพราะข้าวกล่องที่พี่ทำ
ข้าวกล่องอร่อยมากเลย
งั้นก็คงอร่อยเกินไปจนทำให้ไม่สบายละมั้งเนี่ย
ไม่ใช่สักหน่อย
ตอนเช้าออกจากบ้านเร็ว ก็เลยถึงโรงเรียนเร็วกว่าคนอื่น
งั้นก็คิดถูกแล้วสินะที่ออกจากบ้านเร็ว
ตอนจะเข้าห้องเรียนก็กลัวอยู่หรอก
แต่ไม่มีใครมองมาหา หนูเลยไปนั่งที่โต๊ะได้สบายๆ
งั้นเหรอ
ข้อสอบภาษาอังกฤษวิชาแรก หนูตอบได้หลายข้อเลย
เพราะมีคำถามที่คุณโนโดกะสอนออก ก็เลยรู้สึกดีใจอยู่ในใจ
ก็ยัยโทโยฮามะตั้งเป้า เป็นไอดอลการศึกษาสูงนี่นะ
ส่วนวิชาที่สองเป็นภาษาญี่ปุ่น เจอโจทย์เขียนคันจิที่คุณไมสอน
ก็เขียนไปได้หลายข้อเหมือนกัน
สมกับเป็นคุณไมของพี่
ส่วนวิชาที่สาม คณิตศาสตร์
มีเรื่องการแยกตัวประกอบ ที่หนูเคยถามพี่ว่าทำยังไงออกด้วย
ก็อ่านหนังสือแทบเป็นแทบตายนี่นะ
ส่วนตอนเที่ยงข้าวกล่องก็อร่อยมาก
แล้วหนูก็คิดในใจว่า ตอนบ่ายจะกลับไปพยายามต่อ
ทั้งที่คิดแบบนั้น…
ทั้งที่คิดแบบนั้นแท้ๆ
ไปเจอเด็กผู้หญิงที่ใส่ชุดนักเรียนเดียวกัน
อยู่ตรงทางเดินตอนที่หนูจะไปห้องน้ำ ก็เลยได้สบตากัน
แล้วพอนึกว่ากำลังถูกมองอยู่ มันก็รู้สึกกลัวขึ้นมา
รู้สึกไม่สบายตัวขึ้นมา
อยากจะพยายามแท้ๆ
อยากจะกลับไปในห้องเรียนที่ทุกคนอยู่แท้ๆ
พอคิดว่าต้องกลับไปในห้องเรียน ก็รู้สึกแน่นหน้าอกขึ้นมา
หนูเลยกลัวที่จะกลับไป
แล้วมันไม่เลิกหายกลัวสักที
คาเอเดะพยายามได้ดีมากแล้ว
พยายามไม่ได้เลย
ก็เพราะคาเอเดะพยายาม เลยได้เจ็บใจอยู่นี่ไม่ใช่เหรอ
พยายามไม่ได้เลยต่างหาก
พยายามไม่ได้เลยสักนิด
พยายามไม่ได้เลย
หนูไม่ได้เรื่องเลย พยายามไม่ได้เลย
ทั้งที่หนูอยากพยายามแท้ๆ
หนู…
คาเอเดะพยายามสุดความสามารถแล้ว
เชื่อพี่ที่คอยมองคาเอเดะอยู่ข้างๆ…
หนูอีกคนพยายามมากกว่าหนูอีกไม่ใช่เหรอ
ทุกอย่างเป็นเพราะมีหนูอีกคนนึงอยู่
ความพยายามของคาเอเดะ ก็ต้องเป็นของคาเอเดะสิ
ทั้งที่คุณไมใจดีกับหนู คุณโนโดกะใจดีกับหนู
เป็นเพราะหนูอีกคนพยายามมาโดยตลอดไงล่ะ
หนูได้รับทุกอย่างมาจากตัวหนูอีกคน
มอบความใจดีของทุกคนมาให้กับหนู
ทั้งที่เป็นแบบนั้น หนูกลับ…
ทำอะไรไม่ได้เลยสักนิด
ตอบแทนอะไรกลับไปไม่ได้เลย
ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย
ไม่เห็นต้องตอบแทนอะไรเลย
สู้ให้หนูคนก่อนอยู่บนโลกนี้ซะยังดีกว่า
ให้เป็นหนูคนก่อนซะยังดีกว่า
ฟังพี่นะ คาเอเดะ
พี่เองก็คงชอบหนูอีกคนมากกว่าใช่ไหมล่ะ
อาสุซากาวะ ครูขอคุยด้วยได้ไหม
ค่อยให้ครูกลับมาใหม่ไหม
ไม่เป็นไรครับ มีอะไรเหรอครับ
คนอื่นเขาสอบกันเสร็จแล้ว ห้องเรียนก็ว่างแล้ว
แต่ข้าวของน้องสาวยังอยู่ในห้องเรียนน่ะ
คงไม่ได้ว่างขนาดที่จะมองดูทะเลสินะ
นี่มัน…
(อาสุซากาวะ คาเอเดะ)
อุตส่าห์เอามาด้วยเลยเหรอ
(7. เกาะหลังพี่)
(แม่คุยกับหมอเรื่องโรคอะไรสักอย่าง นี่ฉันป่วยเหรอ)
หนูอยากเข้าโรงเรียนเดียวกับพี่ค่ะ
นั่นเป็นความฝันของคาเอเดะค่ะ
จริงด้วยสินะ
เพราะนี่เป็นความฝันของ “คาเอเดะ”
ความฝันที่ “คาเอเดะ” ทำให้เป็นจริงไม่ได้
หนู…
ยังไงก็ยังอยากต่อโรงเรียนเดียวกับพี่
อยากให้ติวหนังสือให้หนูหน่อย
หนูก็จะพยายามเหมือนกัน
โทโยฮามะเหรอ
ฉันเอง อาสุซากาวะ
อยู่ๆ โทรมามีอะไร
ฉันมีเรื่องอยากจะขอร้อง
หา
เป็นคำขอที่โทโยฮามะทำให้ได้คนเดียว
(วันศุกร์ที่ 20 กุมภาพันธ์)
คุณไมกลิ่นหอมมากเลย
ห้ามดมกลิ่นฉัน
ฟังอะไรอยู่เหรอครับ คุณไม
พอดีรุ่นน้องที่บริษัทแนะนำมาน่ะ
เห็นว่าตอนนี้กำลังฮิตในหมู่เด็กมัธยม
(“โซเชียล เวิลด์” คิริชิมะ โทโกะ มิวสิกวิดีโอ)
หลังจากนั้นคาเอเดะจังเป็นยังไงบ้าง
หดหู่อย่างสม่ำเสมอตามปกติครับ
งั้นเหรอ
ทั้งที่พยายามไปขนาดนั้นแท้ๆ เนอะ
เรื่องทั้งหมดนี้ คาเอเดะ ต้องผ่านมันไปให้ได้ด้วยตัวเองครับ
น่าเสียดายหน่อย เดตวันนี้จบลงแค่นี้
ยังได้อีกห้านาทีนะครับ
งั้นฉันกลับแล้วนะ
ไม่มีอะไรจะพูดกับแฟนสาว ที่จะสอบสัปดาห์หน้าหน่อยเหรอ
พยายามเข้านะครับ
กลับมาแล้วครับ
ยะ… ยินดีต้อนรับกลับ พี่
โอ้ กลับมาแล้ว
คะ… คือว่านะ…
หือ
เรื่องเมื่อวันก่อน…
เมื่อวันก่อนเหรอ
เรื่องเมื่อวันสอบ
อื้ม
เรื่องที่หนูพูดกับพี่ไป
มาคิดดูอีกที ไม่มีอะไรจริงๆ นั่นแหละ
นี่ คาเอเดะ
มะ… มีอะไรเหรอ
พรุ่งนี้ว่างไหม
(วันเสาร์ที่ 21 กุมภาพันธ์)
พี่ เราจะไปที่ไหนเหรอ
ถึงแล้ว
ที่นี่เหรอ
ถ้าจำไม่ผิดน่าจะสักที่แถวๆ นี้นะ…
คาเอเดะ ช่วยหาเวทีที่เขาจัดอีเวนต์ให้หน่อย
เอ๊ะ อีเวนต์เหรอ
พี่
สวัสดีค่ะ
พวกเราสวีตบุลเล็ตค่ะ
เพิ่งเคยเห็นคุณโนโดกะ แสดงคอนเสิร์ตครั้งแรกเลย
สุดยอด
เมมเบอร์คนอื่นก็สุดยอดเหมือนกันนะ
พอได้กลับมาที่นี่แล้วรู้สึกมีพลังจริงๆ นะ
เอ๊ะ มีแค่ฉันเหรอ
สึกกี้ “ได้กลับมาที่นี่” หมายความว่ายังไงเหรอ
ที่นี่เป็นที่ที่เราเคยแสดง คอนเสิร์ตครั้งแรกไม่ใช่เหรอ
เอ๊ะ คอนเสิร์ตครั้งแรกไม่ใช่ที่นี่เหรอ
ฉันจำผิดเหรอ
เราเพิ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรกนะ
โกหกน่า ฉันถูกมนุษย์ต่างดาว แปลงความทรงจำไปแล้ว
ทำไงดีอ่ะ
อย่าไปโทษมนุษย์ต่างดาวสิ
เซ็นเตอร์คนนั้น
เข้ากับโรงเรียนหลักสูตรเต็มเวลาไม่ได้
ก็เลยเปลี่ยนไปเรียน โรงเรียนหลักสูตรทางไกลน่ะ
ตอนที่พี่แอบคาเอเดะ ไปงานประชาสัมพันธ์โรงเรียน
บังเอิญไปเห็นในคลิปสัมภาษณ์นักเรียน
งั้นเหรอ
เอ่อ งั้นไปเพลงต่อไปกันเลยค่ะ
เพลงสุดท้ายของวันนี้แล้ว มาลุกเป็นไฟกันให้สุดๆ เลยดีกว่าค่ะ
เรื่องโรงเรียนมิเนกาฮาระน่ะ
ถ้าคาเอเดะคิดอยากจะเข้าจริงๆ
พี่ก็จะคอยสนับสนุนเต็มที่
ทั้งที่เขาสอบกันเสร็จแล้วเนี่ยนะ
ยังมีเปิดรับสมัครรอบสองอยู่ไม่ใช่เหรอ
แต่ถ้าตัวคาเอเดะเอง ไม่ได้อยากเข้าโรงเรียนมิเนกาฮาระจริงๆ
ไม่จำเป็นต้องฝืนคิดอยากจะเข้าหรอกนะ
คุณไมกับโทโยฮามะเองก็คงคิดแบบนั้น
พ่อกับคุณโทโมเบะก็ด้วย
คงไม่ได้อยากให้เป็นแบบนั้นหรอก
รวมถึงคาเอเดะอีกคนที่เขียนไดอารี่ด้วย
พี่อยากให้คาเอเดะในตอนนี้
ใช้ชีวิตแบบมีความสุข กับเรื่องเล็กน้อยในทุกๆ วัน
หัวเราะกับเรื่องไร้สาระ
แล้วก็ใช้ชีวิตแบบให้มองว่ามันเป็นเรื่องสนุก
พี่หวังแค่นั้นแหละ
ถึงคาเอเดะสอบติดโรงเรียนมิเนกาฮาระ
แต่ถ้าคาเอเดะต้องฝืนทนเรียน
พี่ก็ไม่ดีใจเลยสักนิด
แต่ที่หนูบอกว่า อยากเป็นเหมือนทุกคนมากกว่า หนูพูดจริงนะ
หนูอายที่ตัวเองไม่เหมือนคนอื่น
งั้นคนที่เป็นเซ็นเตอร์อยู่ตรงนั้นน่าอายหรือเปล่า
คิดว่าคนนั้นสุดยอดมาก
ทั้งที่เขาต่างจากทุกคนน่ะเหรอ
ไม่รู้สิ
งั้นไปฟังเขาพูดก่อน แล้วค่อยคิดเรื่องเรียนต่อก็ได้
ไปฟังเขาพูดเหรอ
พี่ไปขอร้องโทโยฮามะ ให้นัดเวลาหลังจากนี้ให้น่ะ
ว่าจะไปถามเรื่องโรงเรียนหลายๆ เรื่อง
- พี่ - หือ
หนูไม่ต้องต่อโรงเรียนมิเนกาฮาระ ก็ได้จริงๆ เหรอ
คาเอเดะอีกคนนึงเขา พยายามสุดความสามารถมาตลอดเลยนะ
อยู่ๆ ก็ตื่นขึ้นมาบนเตียงของโรงพยาบาล
แถมตอนแรกยังไม่รู้อีก ว่าที่นั่นที่ไหน หรือตัวเองเป็นใคร
ซึ่งก็ควรจะกังวลใจมากๆ เลย
แต่เขาก็พยายามเป็นน้องสาวของพี่อย่างเต็มที่
คาเอเดะเป็นน้องสาว เพื่อให้พี่ได้เป็นพี่ชายอีกครั้ง
สุดยอดเลยนะ ตัวหนูอีกคน
พอคาเอเดะไม่อยู่แล้ว พี่ก็เลยเสียใจจนกลั้นน้ำตาไม่อยู่เลยล่ะ
ร้องไห้ออกมาอย่างไม่น่าเชื่อเลยล่ะ
แม้แต่ตอนนี้ที่กำลังนึกถึงมันก็แทบจะน้ำตาไหลแล้ว
พี่ชอบฉันอีกคนมากกว่าจริงๆ…
แต่ว่านะ คาเอเดะ
พี่ดีใจพอๆ กับที่ร้องไห้ออกไปวันนั้นเลยนะ
ดีใจจริงๆ
เพราะได้คาเอเดะในตอนนี้กลับมายังไงล่ะ
พี่ จริงเหรอ
ก็ต้องจริงอยู่แล้วสิ
ให้ตายสิ คิดว่าพี่เป็นคนยังไงเนี่ย
ก็หนูไม่รู้นี่น่า
ถ้าไม่พูดออกมาหนูก็ไม่รู้หรอกเรื่องแบบนั้นน่ะ
เพราะหนูคิดว่าพี่ชอบหนูอีกคนมากกว่า
หนูก็เลยคิดว่า… หนูต้องเป็นตัวแทนหนูอีกคน
พี่จะไปชอบคนใดคนหนึ่งได้ไงล่ะ
จริงนะ
พี่เฉยๆ กับทั้งสองคนนั่นแหละ
อะไรล่ะนั่น
ทั้งสองคนเป็นน้องสาวเหมือนกัน ก็เลยเฉยๆ กับทั้งสองคน
ถ้าบอกว่าตัวเองชอบน้องสาว คงได้วุ่นกันทั้งบ้านแน่ๆ
คือว่านะ พี่…
หือ
คราวหน้าหนูอยากไปสวนสัตว์
ก็ต้องใช้ตั๋วรายปีให้คุ้มนี่เนอะ
อยากไปดูแพนด้า
คาเอเดะก็ชอบแพนด้าเหมือนกันเหรอเนี่ย
หนูนับถือแพนด้าน่ะ
ทั้งที่ถูกคนมองตั้งขนาดนั้นยังอยู่เฉยได้อีก
แพนด้าสุดยอด
อย่างนี้นี่เองนะ
อ๊ะ ซาคุตะ
ทางนี้ๆ
ก่อนอื่นก็ออกเดินทางก่อนดีกว่า
ขึ้นรถสิๆ
อ๊ะ ค่ะ
ขอแนะนำตัวอีกครั้งนะคะ ฮิโรคาวะ อุสึกิค่ะ
อาสุซากาวะ ซาคุตะครับ
เอ่อ อาสุซากาวะ คาเอเดะค่ะ
ฝากตัวด้วยนะ
ฝะ… ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ
ทั้งสองคนนามสกุลอาสุซากาวะเหมือนกัน
งั้นฉันขอเรียกคุณพี่ชายว่าซาคุตะคุง
ส่วนคุณน้องสาวจะเรียกว่าคาเอเดะจังนะ
ทั้งสองคนจะเรียกฉันว่าอะไรเหรอ
เอ เอ่อ…
จะเรียกว่าคุณฮิโรคาวะแบบปกตินั่นแหละ
จะเรียกว่าสึกกี้ก็ได้นะ
ในใจก็เรียกแบบนั้นอยู่แล้ว
ดีแฮะแบบนั้น งั้นก็เรียกว่า “โดกะจัง” ในใจด้วยเหรอ
แน่นอน
ห้ามเรียกแบบนั้นเลยนะ
นี่ โทโยฮามะ
มีอะไร
เห็นกางเกงในหมดแล้วนะ
- อ๊ะ จริงด้วย - อย่าดูนะ
อุสึกิ เธอก็โชว์กางเกงใน
- ตั้งแต่เมื่อกี้แล้วเหมือนกันนะ - เอ๊ะ
เวลาใส่กระโปรงสั้นอย่าถ่างขาแบบนั้นสิ
แล้วก็มันอันตราย นั่งหันมามองข้างหน้าเร็วเข้า
เอ่อ คุณพี่สาวตรงนั้นเป็นใครเหรอครับ
เขาเรียกพี่สาวเลยนะ แม่
หยุดเลยนะ มันอันตราย
ฉันเป็นแม่ของอุสึกิค่ะ
ไม่ใช่อยากจะคุยเรื่องโรงเรียนเหรอ
จริงด้วยสิ ถามมาได้หมดเลยนะ คาเอเดะจัง
ค่ะ
เอ่อ คุณอุสึกิทำไมถึงคิดอยากเข้า โรงเรียนที่เรียนอยู่ตอนนี้เหรอคะ
เพราะแม่เป็นคนไปเจอมาละมั้ง
อย่าตอบคำถามด้วยคำถามสิ
เอ๋ แต่มันเป็นเรื่องจริงนี่น่า
แม่เป็นคนถือแผ่นพับ แล้วบอกหนูที่ไม่ยอมไปโรงเรียนว่า
“ลาออกโรงเรียนแล้วไปเรียนที่นี่ดูไหม” นี่น่า
ตั้งแต่เริ่มงานไอดอลช่วงประมาณม.ต้น
ก็ต้องเข้าคลาส เวลาว่างไม่ตรงกัน เลยไม่ได้ไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนเลย
พวกผู้หญิงถ้าชวน แล้วปฏิเสธหลายๆ ครั้งก็จะเลิกชวนน่ะ
ใช่ อันนั้นเลย
ตอนขึ้นม.ปลายคิดว่าจะจัดการให้ดีกว่านี้แท้ๆ
ตอนแรกก็คิดจะโดดเรียนแค่วันเดียวนะ
แต่พอวันรุ่งขึ้นหยุด แล้ววันต่อจากนั้นได้อยู่ที่บ้าน
มันก็กลายเป็นแบบนั้นไปตลอดเลย
แล้วตอนนั้นคนเป็นแม่คิดยังไงเหรอครับ
เอาตามตรงเลยนะ คิดเลยว่าจะเอายังไงดี
ไม่รู้เลยว่าจะต้องทำยังไงดี มืดแปดด้านเลย
ฉันแทบทำอะไรไม่ได้เลย
ได้ยินแบบนี้ พวกเธออาจจะคิดว่า ฉันไม่มีคุณสมบัติการเป็นแม่คนก็ได้
ใครจะไปคิดแบบนั้นกันครับ
แต่ฉันสบายใจมากเลยนะ ที่ไม่เคยถูกบังคับให้ไปโรงเรียนเลยสักครั้ง
ฉันเป็นคนไม่ได้มุ่งมั่น กับการไปโรงเรียนอยู่แล้วด้วย
เห็นแบบนี้ฉันก็เคยเป็นเด็กเกเรมาก่อนนะ
ไม่เป็นไรครับ ผมมองว่าเป็นแบบนั้นอยู่
ซาคุตะคุงนี่เป็นเด็กที่น่าสนใจจริงๆ นะ
แต่ก็นั่นสินะ
ในแง่นึง ความคิดที่ว่าไม่จำเป็น ต้องไปโรงเรียนที่ไม่อยากไปก็ได้มันก็ดีแหละ
แต่สำหรับพ่อแม่ก็อยากให้ เรียนจนจบม.ปลายนั่นแหละ
ฉันกับสามีก็ไม่ได้เป็นพวกยึดติด กับประวัติการศึกษามากนักหรอก
แต่งานไอดอลมันก็ หากินไม่ได้ตลอดชีวิตใช่ไหมล่ะ
ตอนนี้หนูก็หากินได้อยู่นะ
สรุปก็คือคนเป็นพ่อเป็นแม่ก็เป็นห่วงนั่นแหละ
ก็เลยอยากให้อุสึกิได้เข้าโรงเรียนที่อยากเรียน
แล้วก็ไปหาข้อมูลเรื่องการเรียน แบบทางไกลกับแบบเวลาค่ำ
จากนั้นก็เอาแผ่นพับแนะนำโรงเรียนให้ดูหลายฉบับ
ที่เหลือลูกก็เล่าเองดีๆ แล้วกันนะ
เดี๋ยวแม่จะไปรออยู่ที่คาเฟ่ตรงนั้น
พามาที่นี่เนี่ยนะ
สมกับเป็นสึกกี้ ไอดอลผู้ไม่อ่านบรรยากาศ
เอ๊ะ ฉันทำอะไรไม่ดีตรงไหนเหรอ
ฉันก็บอกไปแล้วนะ
เรื่องอะไรเหรอ
หวา ขอโทษนะ คาเอเดะจัง
มะ… ไม่เป็นไรค่ะ
ถึงจะตกใจนิดหน่อย
แต่ดูจะไม่เป็นอะไรกว่าที่คิดไว้ค่ะ
อีกอย่างก็อยากมาทะเลตรงนี้ด้วยค่ะ
- คาเอเดะ ไม่เป็นไรจริงๆ นะ - อืม
จริงนะ
งั้นลงหาดกันเลยไหม
ไม่ต้องคิดมากนะ โนโดกะ
ฉันต้องเป็นคนบอกเธอต่างหาก
ฉันสนุกสนานกับโรงเรียนนี้มากเลยนะ
ถึงตอนแรกจะไม่ได้เอาจริงเอาจังอะไรเท่าไหร่
ตอนนั้นฉันยังอ่อนต่อโลกน่ะ
แต่ทุกคนก็เป็นแบบนั้นกันหมดไม่ใช่เหรอ
เป็นแบบนั้นนี่เป็นแบบไหน
พอได้ยินคำว่าการเรียนแบบทางไกล กับแบบเวลาค่ำก็ต้องตั้งหลักกันก่อนทั้งนั้น
ไม่ต้องไปโรงเรียนทุกวัน ฉันคิดว่าดีออกนะ
อันนั้นเป็นคำพูดที่ไม่ควรออกมา จากปากคนที่ไปโรงเรียนได้ทุกวันนะ
อย่างนี้นี่เอง คงงั้นแหละ
คนที่คิดแบบคุณพี่ชายได้น่าจะดีนะ
สำหรับของฉัน
ตอนที่ไปงานประชาสัมพันธ์ โรงเรียนหลักสูตรทางไกล
ความคิดก็เปลี่ยนไปเลย
เข้าใจเลย ฉันก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน
ตอนแรกก็คิดว่าโรงเรียน คือการเรียนในเวลาและสถานที่ที่ถูกกำหนด
กับคนที่ถูกกำหนดมาให้ และเรียนในสิ่งที่มีคนกำหนดเอาไว้
แล้วไม่ใช่เหรอคะ
ก็คงไม่ได้ผิดอะไรหรอก
แต่ในงานประชาสัมพันธ์โรงเรียน เขาก็บอกว่าไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนั้นก็ได้
ตัวเราไม่จำเป็นต้องปรับตัวเข้ากับโรงเรียน
แต่สามารถตัดสินใจ เลือกโรงเรียนที่เหมาะสมกับตัวเองได้
งั้นพอฟังงานประชาสัมพันธ์จบ ก็ตัดสินใจเข้าโรงเรียนนี้เลยเหรอ
คิดว่าความรู้สึกเริ่มชัดเจนขึ้น ตอนอยู่บนรถขากลับแล้วน่ะ
ก็มีความคิดว่าก็น่าจะดีอยู่หรอก
แต่ก็ยังแอบคิดว่า “เรียนทางไกลเนี่ยนะ” อยู่น่ะ
จากนั้นแม่ก็เลยบอกกับฉันว่า
“ตอนที่ตั้งท้องลูก คนรอบข้างเขาไม่อยากให้อุ้มท้องเอาไว้”
เพราะแม่ตั้งท้องฉันเมื่อตอนอายุ 18 น่ะ
แต่ก็เลี้ยงคุณฮิโรคาวะ ได้จนโตมาถึงขนาดนี้งั้นเหรอ
อือ พอคิดว่าถึงทุกคนจะคัดค้าน
แต่คุณแม่ก็อุ้มท้องฉัน แล้วก็เลี้ยงฉันมาได้จนถึงตอนนี้
ก็เลยฉุกคิดได้ว่า “ทุกคน” คืออะไร
ฉันถามแม่แบบจริงจังเลยนะ
ว่าทุกคนคืออะไรน่ะ
แล้วแม่เธอตอบว่าอะไร
บอกว่า “ความสุขของอุสึกิไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนตัดสิน
แต่อุสึกิเป็นคนตัดสินเอง”
เป็นแม่ที่เข้มแข็งจังเลยนะ
จริงด้วย เท่เกินไปไหม
ถ้างั้นที่คุณอุสึกิตัดสินใจเข้าโรงเรียนนี้ ก็เพราะคุณแม่สินะคะ
แล้วก็เป็นเพราะโนโดกะด้วย
ไม่ใช่แค่โนโดกะ เมมเบอร์ทุกคนที่สวีตบุลเล็ตด้วย
เพราะทุกคนอยู่ข้างฉัน ตอนที่ฉันปฏิเสธการไปโรงเรียน
แล้วก็เพราะแฟนคลับทุกคนด้วย
ถึงจะทำความคุ้นเคย กับเพื่อนร่วมชั้นโรงเรียนเก่าไม่ได้
แต่ฉันรู้ว่ายังมีเมมเบอร์ทุกคน แฟนคลับ แล้วก็คุณแม่คอยอยู่เคียงข้าง
ก็เลยคิดว่าอาจจะมีคนที่ฉันยังไม่ได้รู้จัก
ที่พร้อมคอยอยู่เคียงข้างอยู่อีก
เพราะแบบนั้นฉันก็เลยคิดที่จะลองไปเรียนที่นี่ดู
อืม ต้องเป็นแบบนั้นแน่
ขอถามอีกอย่างนึงได้ไหมคะ
จะอีกกี่อย่างก็ได้เลย
คุณอุสึกิ เอ่อ…
ชอบตัวเองตอนที่เรียนอยู่โรงเรียนเก่า
หรือตัวเองตอนที่เรียนอยู่โรงเรียนนี้มากกว่าคะ
ชอบทั้งสองคนเท่าๆ กันเลย
เพราะมีฉันคนก่อน ก็เลยมีฉันในตอนนี้
อย่างนี้นี่เอง นั่นสินะคะ
อื้ม ใช่แล้ว
(วันเสาร์ที่ 28 กุมภาพันธ์)
อ๊ะ โคมิจังมานั่นแล้ว
โคมิจัง
คาเอจัง ไม่ได้เจอกันตั้งสองเดือน
อื้ม ขอบคุณที่มาหานะ
มาได้เสมออยู่แล้ว ตอนได้รับเมลฉันดีใจมากเลย
ขอบคุณพี่ด้วยนะคะที่ออกมารับ
ไม่เป็นไรหรอก เพราะถูกวานให้มาซื้อของที่ซุปเปอร์พอดี
ยินดีต้อนรับจ้ะ คุณโคโตมิ
รบกวนด้วยนะคะ
ซาคุตะ ซื้อโชยุมาหรือยัง
ครับ
ส่งเมลมาด้วยคอมเครื่องนี้เหรอ
ได้มาจากคุณไมน่ะ
เป็นเครื่องเก่าของฉันน่ะ พอไม่ได้ใช้ก็เลยเอาให้คาเอเดะจัง
ดูนี่สิ โคมิจัง โรงเรียนนี้แหละ
สุดยอดเลยนะ เรียนได้หลายอย่างขนาดนี้เลยเหรอ
ถึงจะเป็นโรงเรียนหลักสูตรทางไกล แต่ก็มีครูประจำชั้นด้วยนะ
ทั้งเรียนในความเร็วที่ตัวเองต้องการได้
แถมถ้าสนใจสาขาไหนก็ไปขอเรียนร่วมกับ โรงเรียนวิชาชีพที่ร่วมมือกันอยู่ได้ด้วย
สุดยอดจริงๆ นั่นแหละ
ใช่ไหมล่ะ
ยังมีอีกนะ
ยังมีคลาสเรียนอื่นอีกหลายอย่างเลยนะ
- ไม่ใช่ คาเอจังนั่นแหละสุดยอด - เอ๊ะ
ฉันไม่ได้เลือกโรงเรียน ด้วยการหาข้อมูลด้วยตัวเองขนาดนี้นะ
พอครูบอกมาว่า “ผลการเรียนตอนนี้น่าจะเข้าที่นี่ได้”
ก็ตัดสินใจตามที่ครูบอกมาเลย
แต่คาเอจังตัดสินใจได้ด้วยตัวเอง
อาจารย์มิวาโกะ…
หนูขอรับได้ไหม
อื้ม ฝากด้วย
ค่ะ อาสุซากาวะค่ะ
ค่ะ คาเอเดะเองค่ะ
พี่ก็อยู่แหละค่ะ
แต่เห็นเป็นอาจารย์มิวาโกะก็เลยขอรับเองน่ะค่ะ
ค่ะ
เอ๊ะ ผ่านเหรอคะ
ค่ะ
ครูบอกให้เปลี่ยนให้พี่คุยน่ะ
เปลี่ยนแล้วครับ
ซาคุตะคุง ยินดีด้วยนะจ๊ะ
คาเอเดะจังสอบติดโรงเรียนมิเนกาฮาระ
เอ๊ะ ได้ไงครับ
ผู้สมัครน้อยกว่าจำนวนที่จะรับน่ะ
ตอนนั้นเห็นบอกว่า อัตราการแข่งขันสูงสองเท่าเลยไม่ใช่เหรอครับ
ตอนแรกที่เปิดรับสมัคร จริงๆ อัตราการแข่งขันสูงเกินสองเท่าเลยนะ
ก็เลยย้ายไปยื่นที่อื่นกันเยอะ
มีข้อมูลที่กระตุ้นให้เกิดความกังวลประมาณว่า
“แบบนี้ยังไงก็ไม่ติด” แพร่กระจายไปทั่วโซเชียลเลยล่ะ
อย่างนี้นี่เอง
แต่จะยังไง คาเอเดะจังก็ สอบผ่านโรงเรียนมิเนกาฮาระแล้ว
ครับ
ครูต้องไปดำเนินการต่อ ถ้าตัดสินใจได้แล้วรีบแจ้งมาได้ไหมจ๊ะ
ครับ จะลองคุยกับคาเอเดะดูครับ
พี่ หนู
จะไม่เรียนต่อที่โรงเรียนมิเนกาฮาระ
หนูจะหาโรงเรียนที่หนูอยากเรียนด้วยตัวเอง
แล้วคาเอจังก็…
เรื่องที่มีคนสมัครน้อยกว่าจำนวนรับใช่ไหม
อืม เห็นบอกว่าต้องดำเนินการต่อ
คุณโทโมเบะบอกว่าให้รีบๆ ให้คำตอบน่ะ
เรื่องนั้นพ่อว่าจะติดต่อไปคุยตอนกลางคืนน่ะ
พรุ่งนี้มาได้ไหมครับ
เข้าใจแล้ว
พอแวะเยี่ยมแม่ตอนเย็นเสร็จแล้วจะไปหา
แล้วตอนนั้นก็เลย…
งั้นผมขอตัวไปทำงานพิเศษก่อนนะครับ
อ๊ะ งั้นหนูกลับพร้อมกับพี่เลยแล้วกันค่ะ
คุณแม่บอกว่าอย่าไปรบกวนเขามากน่ะค่ะ
ไม่ได้รบกวนเลยสักหน่อย
คาเอจังสุดยอดเลยนะคะ
สุดยอดเหรอ
ถ้าฉันเป็นคาเอจังละก็
คงจะพูดออกไปว่าอยากไป โรงเรียนหลักสูตรเต็มเวลาน่ะค่ะ
นั่นเป็นเพราะความคิด ที่อยากเป็นเหมือนทุกคนงั้นเหรอ
ค่ะ
สำหรับคาเอเดะ มันมีเรื่อง โชคชะตาเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยน่ะ
บังเอิญมีคนให้ถามเรื่อง โรงเรียนหลักสูตรทางไกลน่ะ
แต่ก็นั่นสินะ
ถึงโชคชะตาก็มีส่วน แต่จะว่าเก่งก็เก่งแหละ
ไปพูดแบบนั้นกับคาเอจังด้วยนะคะ
เขาต้องดีใจแน่ๆ ค่ะ
ไม่เอาหรอก เดี๋ยวได้ใจเอา
งั้นหนูบอกให้เองค่ะ
อ๊ะ เดี๋ยวสิ
ตอบมาแล้วค่ะ
ว่าไงบ้าง
บอกว่า “พี่ที่พูดแบบนั้นน่าจะเป็นตัวปลอม” ค่ะ
คาเอเดะหัดเล่นมุกเป็นกับเขาแล้วเหรอเนี่ย
ทั้งที่อุตส่าห์พยายามต่อแถวตั้งนาน
ก็มันช่วยไม่ได้นี่ เขาขายหมดแล้ว
เอ๋
ไว้ไปต่อแถวกันใหม่นะ คาเอเดะจัง
ค่ะ พาร์เฟต์แบบจำกัด…
(อาสุซากาวะ คาเอเดะ)
(วันที่ 1 มีนาคม)
(พิธีประสาทปริญญาบัตร)
วันนี้จะได้เห็นคุณไมในชุดนักเรียน ครั้งสุดท้ายเหรอเนี่ย
วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ จะได้กลับจากโรงเรียนกับซาคุตะด้วยสินะ
จะกลับด้วยกันครั้งสุดท้ายไหมครับ
พอเสร็จพิธีการแล้วไปรอที่ทะเลนะ
คุณไม
คุณลุงเป็นใครคะ
(เรื่องถัดไป เรื่องฝันปั่นป่วยของผม กับสาวน้อยสะพายกระเป๋า)