Jesteś gotowa?
Jest pięknie.
Skąd to masz?
Uroczy, prawda?
Cudowne!
Słodziutkie.
Jest idealnie!
To by było dla mnie zbyt wiele.
Dziękuję.
Jasne.
Jest idealnie.
Ty jesteś ideałem.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Już przyjechali?
Są pół godziny za wcześnie.
- Dlaczego... Co? - Hej.
To nic.
Bardzo mi się podoba.
Tak?
Szczerze mówiąc, Ally i ja
nie wiedzieliśmy, czy urządzać to przyjęcie.
Jednak razem podołamy wszystkiemu.
Nie znam silniejszej kobiety.
Kocham cię ponad wszystko.
Cholernie się cieszę, że ułożymy sobie razem życie.
- Ja też. Kocham cię. - Kocham cię.
Dlaczego mi nigdy tak nie mówisz?
Dziękuję za przybycie. Dziękuję.
Witaminy na stole.
Dziękuję, skarbie.
Fajne przyjęcie.
- Tak. - Wszyscy dobrze się bawili.
Zasłużyłaś na to.
Podlizujesz mi się, bo niedługo mnie porzucisz.
Chciałbym móc to znowu przełożyć.
WEZWANIE DO ŁAWY PRZYSIĘGŁYCH
- Wiem. - Nie chcę cię tu zostawiać.
Idź do sędziego,
powiedz mu coś bardzo niestosownego
i wróć do mnie.
- Tak zrobię. - Tak?
- Co byś powiedział? - Mam coś...
- Powiem... - Co?
Powiem mu, że nazajutrz urządzamy wielką orgię i że wszyscy są zaproszeni.
Dość. Uważaj.
Dobra. Zbytnio się podekscytowałam.
Dobra.
Ej.
Wybacz.
Przypominam, żeby należy szybko wysłać karty do głosowania.
Do ogłoszenia wyników wyborów zostały tylko dwa tygodnie,
a każdy głos ma znaczenie.
Oddajcie głos, zanim będzie za późno.
Daj spokój, Faith. Sondaże wskazują na 46-procentowy remis.
Osiem procent wyborców wciąż nie zdecydowało.
Pokaż, że wskaźnik przestępczości maleje, żeby zyskać przewagę.
Ta sprawa to moja kampania.
To niebezpieczny przestępca z długą historią przemocy.
Jeśli zamknę Jamesa Sythe'a, wygramy.
Inaczej nie zostaniesz prokuratorem.
- Muszę lecieć. - Faith...
Tam jest.
Przepraszam!
Upuściła to pani.
Tak. Mój Boże, dziękuję. Uratował mi pan życie.
- Nie ma sprawy. Miłego dnia. - Nawzajem.
Gdzie mam iść? Jestem ławnikiem.
Tam.
Dzięki.
Patrzymy przed siebie.
Proszę się skupić.
Witajcie. Zostaliście ławnikami
w systemie sądowniczym w Georgii.
Jako ławnicy chronicie prawo każdej osoby do procesu przed ławą przysięgłych.
Prawo do procesu przed ławą przysięgłych jest fundamentem naszej demokracji.
Prawo to jest chronione konstytucją Stanów Zjednoczonych.
Oto i ona.
Waniliowa bez cukru z chudym mlekiem.
Dobry jesteś.
Mogę służyć czymś jeszcze?
Masz coś dla mnie?
Umyślne spowodowanie śmierci. Dwadzieścia lat.
Piętnaście odsiedzi, a pięć spędzi na warunku.
Super. Świetna ugoda.
Pominę fakt, że jest recydywistą, jeśli się przyzna przed ławą przysięgłych.
I przyzna do czegoś, czego nie zrobił?
Zachowaj to dla przysięgłych.
Albo przekonaj swojego klienta do ugody
i zajmij się resztą swoich spraw.
Posłuchaj.
Mój klient chce procesu.
W takim razie marnujesz mój czas i czas swojego klienta. Ostatnia szansa.
Panie przodem.
CISZA NA SALI! TRWA ROZPRAWA
Sprawa dotyczy domniemanego zabójstwa.
Stan oskarża Jamesa Michaela Sythe'a o morderstwo z premedytacją.
Śmierć poniósł Kendall Alice Carter.
Jeśli ktoś z państwa coś łączyło z oskarżonym
albo ze zmarłym, przez co nie mogą państwo
uczestniczyć w tym procesie w sposób bezstronny,
proszę się zgłosić.
Tak?
Jeździł ze mną autobusem.
Kiedy to było?
Nie wiem. Kilka lat temu.
W takim razie nie ma powodu, dla którego nie mogłaby pani tu zostać.
Będzie pani świetnym ławnikiem.
Czy jeszcze ktoś uważa, że nie może
zasiadać w ławie przysięgłych?
Tak.
Wysoki Sądzie, moja żona jest w trzecim trymestrze
ciąży wysokiego ryzyka.
Chciałbym przy niej być.
To godne pochwały.
W jakich godzinach zwykle pan pracuje?
Od dziewiątej do szóstej.
Zatem daję słowo,
że nie będę wymagała, by zostawał pan choć minutę dłużej.
Dobrze.
To, że nie chcecie tu być,
świadczy o tym, że jesteście
idealnymi kandydatami do rozstrzygania w tej sprawie.
Jesteście bezstronni.
Nie macie żadnego interesu w tej sprawie.
Dlatego wierzę, że ten proces,
choć być może nie będzie pozbawiony wad,
jest naszą najpewniejszą drogą do sprawiedliwości.
Pracuje pani, pani Aldworth?
Miałam najtrudniejszą pracę.
Wychowałam dwójkę dzieci i wysłałam je na studia.
- Gratuluję. - Dziękuję.
Zasiadała już pani w ławie?
Dwukrotnie. Oba procesy zostały unieważnione.
Dwukrotnie. Dobrze.
Panie King?
Czy kiedykolwiek między panem a bliską osobą doszło do zwady z użyciem siły?
Zamierza pan zadać to pytanie każdej osobie na tej sali?
Jeśli będę musiał, zrobię to.
Wiem, że te pytania poruszają osobiste kwestie...
Daj spokój.
Nie ze mną te numery.
Dziękuję.
Od jak dawna mieszka pan w okolicy, panie Chicowski?
Od około dziesięciu lat.
Prowadzi pan kwiaciarnię?
Tak. Razem z żoną.
Panie Robinson, według akt
to pańskiej żonie została powierzona bezpośrednia piecza nad córką.
Zgadza się?
Tak.
Mogę spytać, kto zażądał rozwodu?
Ona.
Dziękuję. Twoja kolej.
Pan Kemp.
Pisze pan artykuły do czasopism?
Zgadza się.
Jakiego rodzaju?
Artykuły tematyczne.
Więc skupia się pan na różnych tematach?
Tak.
Czy pisał pan kiedyś o jakimś procesie o morderstwo?
Piszę dla lokalnego magazynu i nie jest on przesadnie znany.
Rozumiem, że nie.
Jako pisarz pewnie dużo pan czyta.
Czytał pan o tej sprawie?
Nie. Dziś pierwszy raz o niej usłyszałem.
W takim razie jest pan idealnym kandydatem na ławnika w tej sprawie.
W porządku. Czy obrona się zgadza?
Tak, Wysoki Sądzie.
Dobrze. Proszę wpisać pana Justina Kempa
jako ławnika numer dwa.
- Hey. - Cześć.
- Jak poszło?
- Nie! - Zaakceptowali mnie.
Przykro mi.
Tak.
Zachowałeś się bardzo niestosownie?
- Zachowam się tak wobec ciebie. - Tak?
To ma być krótki proces.
Chyba zawsze tak mówią.
- Ale oby tak było. - Tak.
Jak ci minął dzień?
- Dobrze. Zrobiłam to. - Tak?
Nieźle ci idzie.
- Dziękuję. - Cały dzień?
- To nie zajęło mi całego dnia. - Dobra.
Obejrzałam dokument.
- I sikałam 94 razy. - O czym?
- Aż tyle? - Jadłam też lód.
- Podasz mi? - Podać ci? Lód?
- Tak. - Lód. Robi się.
Muszę uświadomić wszystkich, jak zamierzam zadbać o bezpieczeństwo w mieście.
Kobiety muszą wiedzieć,
że jeśli są w toksycznym związku, to społeczność stoi za nimi murem.
A inne sprawy? To tylko hałas. Dziękuję.
Dziękuję za przybycie.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję.
Doceniam to. Dziękuję.
- Hej. - Hej.
Niezła przemowa.
Dzięki.
„Sprawiedliwość to prawda w praktyce”.
Profesor Nielsen.
Tak, pamiętam.
Wciąż w to wierzysz?
Oczywiście.
Chyba że nie pozwala wygrać sprawy, tak?
Mój Boże. Jeśli chcesz coś powiedzieć, po prostu to powiedz.
Chcę powiedzieć, że cię uwielbia.
Byłaś jego ulubioną studentką.
Naprawdę chcesz o tym gadać?
- Tak. - Mój Boże!
A teraz jesteś...
Kim?
Kim jestem?
Politykiem.
Dzień dobry.
Zaczniemy od wstępnych oświadczeń. Pani Killebrew.
Fakty w tej sprawie są następujące.
Rok temu, 25 października, oskarżony,
James Sythe, wraz ze swoją ówczesną dziewczyną, Kendall Carter,
poszli się zabawić do Rowdy's Hideaway przy Old Quarry Road.
No dalej. Przeszedłem spory kawał.
- Napij się. - Już jestem pijana.
Zrobiło się nerwowo.
Pokłócili się.
- Jesteś niesprawiedliwy. - Daj spokój.
Co z tobą?
Już ci mówiłem. Nie zamieszkamy razem.
Nie o to...
- Co z tobą? - Nie popychaj mnie.
Nie popycham cię.
Przestań mnie popychać!
Jezu Chryste.
Wybiegła z baru, a on za nią poszedł.
Kłótnia się nasiliła, a sytuacja szybko wymknęła się spod kontroli.
Hej!
Co ty wyprawiasz?
- Co robisz? - Nie zbliżaj się.
Nie dotykaj mnie.
- Pieprz się! - Żarty sobie robisz?
To było do przewidzenia.
Kłócili się i zrywali ze sobą.
Następnego dnia się godzili, gdy już trochę ochłonęli.
To była pewnego rodzaju gra.
Bywali wobec siebie agresywni,
ale tamtego wieczora ona mówiła poważnie.
Miała go dość.
Dlatego odeszła. Poszła pieszo wzdłuż drogi.
Kolejny, typowy wieczór pełen napięcia.
James Sythe wsiadł do auta i pojechał do domu.
Wpadł w niepohamowany szał
i jechał za Kendall Carter wzdłuż drogi.
Tam postanowił ją zabić.
Ally Wszystko gra?
Brutalnie ją pobił.
Wyrzucił jej ciało przez barierkę do potoczku.
Zostawił ją na pewną śmierć.
UWAGA NA JELENIE
James Sythe jej nie zaatakował
i nie mógł jej zepchnąć,
bo go tam nie było.
James Sythe
zabił niewinną osobę.
James Sythe
jest niewinny.
Dziękuję.
Cholera.
Wszystko gra?
Tak, tylko te zdjęcia z miejsca zbrodni...
Nigdy nie miałem mocnego żołądka.
Dobra.
Miłego wieczoru.
Nawzajem.
Boże, użycz mi pogody ducha, abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić,
odwagi, abym zmieniał to, co mogę zmienić,
i mądrości, abym odróżniał jedno od drugiego.
Świetna robota, moi drodzy.
Wracajcie.
To działa, gdy ty działasz.
Świetna robota.
Tak jest, brachu!
Hej, Justin?
Hej!
Byłeś dziś cichy.
Tak. Mam sporo na głowie.
Widzę. Chcesz o tym pogadać?
Nieważne, o co chodzi. Mam jedną radę na wszystko.
Sam wiesz, co powinieneś zrobić.
Nasze sekrety są miarą naszego cierpienia.
- Tak. - Zawsze możesz na mnie liczyć.
DOSZŁO DO ARESZTOWANIA W SPRAWIE O MORDERSTWO NA OLD QUARRY ROAD
W oświadczeniu dla mediów
rodzice Kendall Carter poprosili o informacje w tej sprawie
ewentualnych świadków zdarzenia
z 25 października.
25 PAŹDZIERNIKA 2021, PONIEDZIAŁEK TERMIN PORODU!
ZABÓJSTWO DROGOWE
CO ZNACZY „ZABÓJSTWO DROGOWE”
Pracujesz do późna?
Zaraz zrobię ci miejsce.
Siedź, ile chcesz. Wrócę później.
WYŁĄCZ
- Hej. - Hej.
- Wybacz, że tak późno. - W porządku.
Jak poszło?
Dobrze.
Przez chwilę rozmawiałem z Larrym.
Wszystko gra? Twoje serce...
Wszystko w porządku?
Nic mi nie jest.
Wszystko będzie dobrze.
Niedługo będziemy rodziną.
Mam nadzieję, że niedługo.
Co jest?
Widziałam ich tam. Kilkukrotnie.
Zawsze było tak samo.
Najpierw się bawili i ze sobą flirtowali,
a po kilku drinkach wszystko się zmieniało.
Jak?
Tamtej nocy podeszła do niego
i chciała z nim porozmawiać. Tak na poważnie.
On tego nie chciał.
- Co z tobą? - Mam się z tobą nie zgodzić?
Nie. Masz powiedzieć: „Też cię kocham”.
- Powiedziałem. - Masz powiedzieć: „Też cię kocham”.
Czytaj między wierszami. Powiedziałem: „Tak”.
- Jakimi wierszami? - Mam tego dość.
- O jakich wierszach mówisz? - Zejdź mi z oczu!
Wściekł się. To było przerażające.
Ona wyszła.
On wyszedł za nią, więc zaczęłam nagrywać.
Hej!
Co ty wyprawiasz?
Co robisz?
Chcę iść do domu.
- Już tak nie chcę. - Jak?
Mam dość. Jesteś żenujący!
O czym ty mówisz? Kogo obchodzi, co pomyślą ci idioci?
Co zrobisz? Uderzysz mnie?
- Uspokój się. Przepraszam... - Nie dotykaj mnie. Co zrobisz?
- Pieprz się! - Żarty sobie robisz?
No dalej!
Lepiej stąd spierdalaj.
Jasne. Wracaj do domu w deszczu, głupia suko.
- To nie koniec, Kendall! - Ja mam dość, James.
Poszła sobie.
Co się stało później?
Poszedł za nią na parking i na Old Quarry Road.
Dziękuję. Nie mam więcej pytań, Wysoki Sądzie.
Widziała go pani, jak szedł wzdłuż Old Quarry Road?
Tak.
Wie pani, że jego samochód był zaparkowany na Old Quarry Road?
Nie.
Piła pani tej nocy?
Sprzeciw, Wysoki Sądzie.
Oddalam.
Czy piła pani tej nocy?
Tak.
Więc nie wie pani, jak długo za nią szedł tą drogą?
Nie. Przestałam nagrywać i wróciłam do środka.
Nie mam więcej pytań.
Czy prokuratura ma jakieś pytania?
Nie, Wysoki Sądzie.
Dziękuję. Jest pani wolna.
Byłam w barze do zamknięcia.
Nie widziałam, żeby któreś z nich wróciło.
Następnego dnia otworzyłam bar i zrobiłam to, co zawsze.
Wyniosłam śmieci.
Proszę pani, przepraszam. Potrzebuję pomocy.
Ponieważ w nocy padało,
na szlaku było błoto.
Musiałem przejść mostem na Old Quarry Road,
żeby wrócić na szlak.
Tak dla jasności, kiedy znalazł pan Kendall Carter, ona nie żyła?
Jej głowa leżała w kałuży krwi.
Okropny widok.
Dziękuję, panie Reed. Wiem, że musiało być panu trudno.
To wszystko.
Panie Resnick, zapraszam.
Panie Reed, często chodzi pan po tych leśnych szlakach, zgadza się?
Tak jest.
Przynajmniej dwa razy w tygodniu.
Czy w pańskiej ocenie wędrówka po zboczu jest trudna?
Tak.
Zakładam, że podczas wędrówki nosi pan buty trekkingowe. Zgadza się?
Oczywiście.
To zdjęcie Kendall Carter
zrobiono w dniu, w którym ją pan znalazł.
Powie nam pan, jakie ma buty?
Wyglądają na obcasy.
Obcasy.
A jeśli szła poboczem Old Quarry Road
podczas oślepiającej burzy w obcasach.
Może nagle straciła grunt pod nogami. To byłoby prawie niewykonalne,
żeby uchronić się przed upadkiem. Czy to prawda?
Tak.
Dziękuję.
Upadła na plecy, co wskazuje na to,
że została zepchnięta, a nie, że spadła.
Ustalono, że była martwa od dziewięciu godzin.
A przyczyna śmierci?
Mnogość złamań w czaszce wskazuje na to,
że została uderzona niesprecyzowanym, tępym narzędziem.
A sposób śmierci?
Zabójstwo.
Dziękuję. Nie mam więcej pytań.
Świadek jest pana, panie Resnick.
Czy to możliwe, że obrażenia głowy odniosła wskutek uderzenia w skały?
Możliwe, ale w mojej ocenie mało prawdopodobne.
Ale możliwe.
To wszystko.
Dziękuję panu. Jest pan wolny.
Czy 25 października zeszłego roku mieszkał pan na Old Quarry Road?
- Tak? - Tak.
Czy tej nocy wydarzyło się coś szczególnego?
Widziałem człowieka wychodzącego z auta w burzy.
Pamięta pan, o której to było?
Dokładnie o 23.48.
Spojrzałem wtedy na zegar.
Usłyszałem pioruny i wyjrzałem za okno. Burza rozświetliła niebo.
Zobaczyłem go.
Co robił?
Rozglądał się i podszedł do pobocza drogi.
Wyjrzał przez barierkę,
wrócił do auta i odjechał.
Czy człowiek, którego pan widział tej nocy, jest na tej sali?
Może go pan wskazać?
Jest tutaj.
To on.
Proszę zapisać w protokole, że świadek wskazał oskarżonego,
Jamesa Michaela Sythe'a.
Nie mam więcej pytań.
To dobry moment, żeby zakończyć dzisiejsze posiedzenie.
Sąd ogłasza przerwę do jutro, do godziny 9.00.
Wtedy będziemy kontynuować.
Justin, o co chodzi?
Potrzebuję prawnika.
Dobra. Dawaj dolara.
Serio. Wtedy obowiązuje nas tajemnica adwokacka.
Siadaj.
Pojechałem pomyśleć do baru Rowdy's Hideaway.
Zamówiłem coś do picia i siedziałem tam przez chwilę. Później wstałem i wyszedłem.
Wszedłem do auta. Padało.
Zawróciłem na Old Quarry Road i po pół kilometra i w coś walnąłem.
Wysiadłem, rozejrzałem się i niczego nie zauważyłem.
Pomyślałem, że to musiał być jeleń, który uciekł.
Wsiadłem do auta i pojechałem do domu.
Dobra. W czym problem?
Wezwano mnie na ławnika w sprawie zabójstwa Kendall Carter.
Znaleźli jej ciało w potoczku
jakieś 400 metrów od baru Rowdy's Hideaway rok temu w październiku.
Co chcesz mi powiedzieć?
Może nie walnąłem jelenia.
Nie wiem, co mam robić.
Byłeś w barze i zamówiłeś drinka?
Tak, ale go nie tknąłem.
Nieważne.
Ze względu na twoją przeszłość żaden ława przysięgłych
nie uwierzy, że byłeś trzeźwy.
Jeśli sam się przyznam, na pewno wezmą to pod uwagę, prawda?
Jeśli powiem prawdę...
Wtedy twoje wcześniejsze wykroczenia i fakt, że byłeś w barze,
dają prokuratorowi podstawy do oskarżenia cię o zabójstwo drogowe.
Albo kwalifikowane.
Dostaniesz od 30 lat do dożywocia.
Co?
Jeśli się przyznasz, masz przechlapane.
Tak po prostu?
Przykro mi.
Obrona wzywa Jamesa Sythe'a, Wysoki Sądzie.
Proszę unieść prawą rękę.
Przysięga pan mówić prawdę, całą prawdę i tylko prawdę,
tak mi dopomóż Bóg?
Tak, Wysoki Sądzie.
Dobrze. Proszę usiąść.
Proszę podać imię i nazwisko do protokołu.
James Michael Sythe.
Panie Resnick, świadek jest pana.
James, porozmawiajmy o wieczorze z 25 października.
Co się wtedy stało?
Dobrze.
Poszedłem z Kendall do baru Rowdy's czegoś się napić i coś zjeść.
Dobrze się bawiliśmy, piliśmy wódkę, graliśmy w bilard i w rzutki.
Niektórzy zeznali, że się kłóciliście.
Nie zaprzeczasz temu?
Nie.
Bardzo się upiła i była...
Dała mi popalić.
Co masz na myśli?
Ciągle gadała o tym, żebyśmy zamieszkali razem na kilka tygodni, a ja...
Mówiłem jej, że nie jestem na to gotowy.
Zobaczymy.
- Zobaczymy. - Jak to?
Nie odpuszczała.
Mówiła, że jej nie kocham.
Nagle wybiegła z baru.
Co się stało później?
Kłóciliśmy się na parkingu.
- Już tak nie chcę. - Jak?
Chcę iść do domu.
Mam dość.
Dobra, to zmykaj. Idź do domu.
Idź do domu w deszczu.
Nie myślała trzeźwo.
Krzyczała na mnie i sobie poszła.
Co wtedy zrobiłeś?
Poszedłem za nią, ale było zimo i padał deszcz.
Pamiętam, że wsiadłem do auta.
Zaparkowałem samochód
przy słupku milowym nr 217.
Moja bratanica urodziła się 17 lutego, dlatego też...
Ta myśl mną zawładnęła, więc zawróciłem i pojechałem do domu.
Pomyślałem, że spotkamy się następnego dnia i sobie to wyjaśnimy.
Jak zawsze.
Czy postąpiłem głupio,
że nie chciałem z nią zamieszkać
i widzieć jej twarzy każdego dnia?
Oczywiście, że tak.
Jednak nigdy bym jej tak nie skrzywdził.
Nie mógłbym jej tego zrobić.
Kochałem ją.
Doskonale rozumiem,
że moja przeszłość i błędy, jakie popełniałem,
kształtują wasze rozumowanie. Wiem.
Jednak...
Nie jestem już takim facetem.
Zmieniłem się.
Mam to za sobą i myślałem, że dobrze mi idzie.
Nie wiem, co się stało.
Pojechałem wtedy do domu.
Wiem, że to dla ciebie trudne, James.
Nie spiesz się.
Powiedz mi, gdy będziesz gotowy.
Jestem.
Pokażę ci nagranie, dobrze?
Później zadam ci kilka pytań.
W porządku. Nie złoszczę się. Czemu mi o tym nie powiedziałaś?
Widziałaś?
- To dla ciebie. - Mój facet.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Trafiłaś czy nie?
- Nie trafiłam. - Pewnie.
Pomogę ci. Przynosisz mi szczęście. Chodź tu.
To prawda.
Wyłącz ten szajs.
Dobra.
Kto to nagrał?
Kendall.
Kiedy?
25 października.
Zeszłego roku.
Gdzie?
W barze Rowdy's Hideaway.
Dziękuję, James. Nie mam więcej pytań.
Pani prokurator, świadek jest pani.
Panie Sythe, właśnie pan zeznał, że kochał pan Kendall Carter.
Czy to prawda?
Najbardziej na świecie.
W noc 25 października pan i Kendall pojechaliście do baru Rowdy's Hideaway.
Zgadza się?
Tak, moim samochodem.
Gdy tam dotarliście, zaczęliście pić alkohol?
Tak. To jest bar.
Później się pokłóciliście.
To prawda?
Tak.
Podczas tej kłótni strącił pan piwo ze stołu.
Zgadza się?
Tak, przez przypadek.
Wtedy wyszła, a pan poszedł za nią.
Racja?
Tak.
Na zewnątrz dalej się kłóciliście i...
Zeznał pan pod przysięgą, że zostawił Kendall Carter samą
na wąskiej drodze, po której szła pijana w ciemności,
w deszczu i podczas burzy.
Czy tak traktuje się ukochaną osobę?
Nie mam więcej pytań.
Czy obrona ma jeszcze jakieś pytania?
Nie, Wysoki Sądzie.
Dziękuję za pańskie zeznania. Może pan odejść.
Ławnicy, wszystkie dowody w sprawie zostały przedstawione.
Mecenasi mogą wygłosić mowy końcowe.
Panie i panowie z ławy przysięgłych...
Zabójstwo Kendall Carter to brutalna zbrodnia
popełniona przez złego człowieka.
Niewinny człowiek.
Niewinny człowiek, który był zdruzgotany
utratą miłości swojego życia.
Mamy świadka, który go widział na miejscu zbrodni w chwili jej śmierci.
W środku nocy, podczas oślepiającej ulewy.
To mógł być każdy.
Gdy z nim zerwała i gdy zrozumiał, że powiedziała to na poważnie,
coś w nim pękło.
Dlatego ją zaatakował.
Nie znaleziono narzędzia zbrodni.
Niczego nie znaleziono.
DNA ofiary było na ofierze. Nie było śladów DNA nikogo innego.
Prokuratura mówi o DNA. Oczywiście, że były tam ślady jego DNA.
Byli parą.
Pewnie, że byli parą.
Jednak się rozstali.
James Sythe odważył się zeznawać
i wyznał trudną prawdę.
Coś takiego?
To było przedstawienie, nic innego.
Posłuchajcie.
Chyba wszyscy jesteśmy zgodni.
Osoba odpowiedzialna za śmierć Kendall Carter
musi stanąć przed wymiarem sprawiedliwości.
Tą osobą jest James Sythe.
Jednak ta osoba,
ten zły człowiek, nadal jest na wolności.
Proszę was tylko o to, byście wydali szczery werdykt.
Bądźcie szczerzy w związku z tym, co się stało z Kendall.
W związku z tym, co się stało na Old Quarry Road.
I w związku z nim.
A prawda jest taka,
że James Michael Sythe jest winny.
Uznajcie go za winnego.
Prawda jest taka, że James Sythe
jest niewinny.
Uznajcie Jamesa Sythe'a za niewinnego.
Dziękuję.
Powodzenia.
Dzięki.
Przepraszam wszystkich.
Jeśli nie macie nic przeciwko, chciałabym zostać przewodniczącą.
Byłam ławniczką wiele razy i wiem, jak to działa.
- Spoko. - Jasne!
Świetnie. Dzięki.
W tej chwili możemy zrobić dwie rzeczy.
Możemy zagłosować i porozmawiać,
albo porozmawiać i zagłosować.
Sugeruję, byśmy najpierw zagłosowali, żeby mieć pojęcie, na czym stoimy.
- Brzmi dobrze? - Tak.
- Zgoda. - Jak uważam, że jest winny.
Ja też.
I ja. To bardzo przykra sprawa.
Myślę, że to zrobił.
Zdecydowanie.
Zgadzam się.
Wszystko się zgadza.
Tak. Niech zgnije w pace.
Święte słowa.
Dziewięć osób uznało go za winnego.
A pan?
Jasne. Niech będzie, że jest winny.
Dobra.
A pan, proszę pana?
Dzieciak powinien pójść na ugodę.
I został ostatni.
A więc...
Jak będzie? Jesteś z nami?
Nie chcesz wrócić do ciężarnej żony?
Oczywiście, że chcę.
Dobra. Więc w czym problem?
Tutaj chodzi o czyjeś życie.
Może przynajmniej o tym porozmawiamy?
To jakiś żart.
Posłuchajcie. Mamy dyskutować,
a wy już chcecie skazać tego faceta na dożywocie ot tak?
No i?
Poznałem fakty. A ty?
Właśnie.
Obrońca nie udowodnił ponad wszelką wątpliwość,
że jest niewinny.
Nie musi tego robić. Ciężar dowodu spoczywa na prokuraturze.
Czy ktoś ma choć cień wątpliwości, że James Sythe jest winny?
To znaczy...
Jeśli musicie się zastanawiać, to nie jesteście pewni.
Nie.
Jestem pewna tego, że mam w domu troje dzieci, do których muszę wrócić.
Każdy ma swoje obowiązki.
- Nikt nie chce tu być. - Dobra.
A może...
Powiedz nam, z czym masz problem.
Będziemy mogli to przedyskutować.
Nie mam problemu.
Więc tylko mnie wkurzasz?
Nie. Mam pewne pytania.
Nie.
Przemawia przez ciebie poczucie winy.
Jak to?
Chcesz po powrocie do swojej pięknej dzielnicy móc powiedzieć:
„Postąpiliśmy słusznie wobec chłopaka.
Daliśmy mu szansę, jak każdemu innemu”.
Chwileczkę.
Czemu się do niego przyczepiłeś?
Pilnuj swojego nosa, chłopaczku.
- Słucham? - Dość tego. Przestańcie.
Proszę mówić, panie Kemp.
Dziękuję pani.
Proponuję, żebyśmy to wszystko odłożyli na chwilę na bok
i skupili się na dwóch kwestiach.
Po pierwsze Sythe wybrał proces, zamiast pójść na ugodę.
Po drugie nie odmówił składania zeznań.
Prawda?
To nie znaczy, że jest niewinny, ale chyba możemy mu dać kilka godzin,
żeby się upewnić.
Racja.
Ma pan rację. Powinniśmy się nad tym zastanowić.
Dobra, ale to strata czasu.
Każda inna dwunastka podjęłaby taką samą decyzję.
W zupełności się zgadzam.
Prawda jest po stronie prokuratury.
James Sythe zapłaci za to, co zrobił.
Wymierzę sprawiedliwość w imieniu Kendall Carter
i każdej kobiety, która jest ofiarą przemocy domowej.
Co pan myśli o sondażach, według których wyrok w sprawie Sythe'a
znacząco wpłynie na wyniki wyborów prokuratorskich?
Dajcie spokój. Wiecie, że nie mogę tego komentować.
Dziękuję państwu.
Zacznę od tego, co uważam
za najbardziej obciążający dowód.
Chodzi mi o mężczyznę, który widział Sythe'a na drodze
przy barierkach, dokładnie nad miejscem, gdzie znaleziono ciało Kendall Carter.
Właśnie.
O czym tu w ogóle gadać?
Stał kilkadziesiąt metrów dalej, z drugiej strony mostu.
Był środek nocy i lało.
Pracowałem w tamtej okolicy jako ogrodnik.
Jest tam mnóstwo drzew. Trudno byłoby coś zobaczyć.
Facet go poznał.
Tak, ale ten gość to wapniak.
Ta staruszka w okularach ma idealny wzrok.
Dajcie spokój.
Zeznawał pod przysięgą. Nie kłamie. Dlaczego miałby?
Zadając takie pytanie, sugerujemy, że kłamie.
Ja tak nie uważam.
Uważasz, że kłamie?
- Nie uważam tak... - Dobra.
Więc o czym my gadamy?
Mówię tylko... Ten mężczyzna zobaczył kogoś przy barierkach.
Zgadzamy się z tym?
- Tak. - Tak.
Czy nie jest możliwe,
że był to ktoś inny niż James Sythe?
Możemy się cały dzień przerzucać różnymi ewentualnościami. To nie pomaga.
- Powinniśmy to robić. - Nie.
To nie jest nasze zadanie. Musimy się skupić na faktach.
Dobra. Fakty są takie, że to partnerzy odpowiadają za 32 procent zabójstw.
Policja aresztowała Jamesa Sythe'a dwa dni po znalezieniu ciała.
Nie przesłuchali żadnego innego podejrzanego.
Oglądasz zbyt dużo telewizji, dziadku.
Dobra.
DETEKTYW CHICAGOWSKIEJ POLICJI EMERYT
Jesteś gliną?
Byłem nim.
Przez 22 lata zajmowałem się rabunkami i morderstwami.
W końcu odszedłem
i wyjechałem tutaj, żeby uciec przed srogimi zimami
i żeby być bliżej wnuków.
Czemu nic nie powiedziałeś prawnikom?
Nikt nie pytał.
Nieźle. Ich strata, a nasz zysk.
Co pan sądzi, panie władzo?
Byłem detektywem.
Moim zdaniem
policja bazowała na dowodach,
znalazła sprawcę i na tym oparła dochodzenie.
Co w tym złego?
Może to nic, ale taka krótkowzroczność może się później zemścić.
Pokazali Sythe'a świadkowi. To jasne, że wskazał właśnie jego.
Mają pewność, że złapali sprawcę,
więc ignorują wszystko, co mogłoby im przeszkodzić.
Przestają zadawać pytania.
Efekt potwierdzenia.
- Zgadza się. - Efekt potwierdzenia.
Nie mieli złych intencji.
To tylko grupa ludzie, którzy chcieli postąpić właściwie
i nie wiedzą, że robią coś źle.
Słuszna uwaga.
A co z tym tępym narzędziem zbrodni, o którym ciągle mówili?
Według prokuratora nie mogli go znaleźć.
Pozbył się go. To proste.
Nie musiał jej zabijać tępym narzędziem.
A czym?
Samochodem?
Mógł ją potrącić i uciec.
Cholera.
- Pomogę. - Przepraszam.
To naprawdę dobra teoria. Ucieczka po potrąceniu.
Właśnie.
Padało, była noc...
Widoczność była tragiczna.
Wiemy, że było ślisko, bo tak zeznał nasz piechur.
Maszerowała po zmroku na obcasach. Te dzisiejsze dzieciaki...
To tłumaczy, dlaczego wylądowała w potoczku.
Dobra. Więc Sythe ją rozjechał, a nie zatłukł?
O czym my mówimy? Co to za różnica?
Ten gość to kawał gnoja.
Mam przeczucie, że ten dzieciak nie jest mordercą.
Dobra. Wczoraj zagłosowałeś za jego winą.
Nigdy nie powiedziałem, że jest winny. Powiedziałem,
że powinien był pójść na ugodę.
To przegrana sprawa.
Może nie bez powodu.
Jasne. Gość ma obrońcę z urzędu.
Nie mam nic do niego. Pewnie jest bystry,
ale obrońcy z urzędu mają dziesięć razy więcej spraw niż prokuratorzy,
a zarabiają ułamek ich pensji.
To nieuczciwa walka.
Nic już nie jest uczciwe.
Zróbmy, co w naszej mocy.
Pewnie.
Mam 22-letnie doświadczenie i myślę,
że ta sprawa jest bardziej złożona.
Gdyby nadal był pan detektywem, co by pan zrobił?
Właśnie.
Dobra, dzisiaj to wszystko.
Widzimy się o 9.00 w poniedziałkowy poranek.
Prawie zapomniałam. Udanego Halloween.
- Nawzajem. - Wzajemnie.
Hej!
Kopę lat.
Miałem nadzieję, że wyświadczysz mi przysługę.
Zaczekaj.
Jestem.
KWIACIARNIA
FAITH KILLEBREW UBIEGA SIĘ O STANOWISKO PROKURATORA OKRĘGOWEGO
„Nie możemy łamać prawa. Możemy tylko wyłamać się z ram prawa”.
Nie podjęli jeszcze decyzji.
Robimy weekendową przerwę.
Żartujesz sobie?
Nigdy nie wiadomo, co zrobi tuzin nieznajomych.
Najwyraźniej. Dzięki, że dałaś znać.
Widzimy się w poniedziałek.
- Cukierek albo psikus! - Miłego dnia.
Cześć, skarbie.
Właśnie wracam do kwiaciarni.
Dobra.
Hej.
- Cześć. - Dostałaś SMS-a ode mnie?
Cholera.
Przepraszam, zapomniałem.
Wszystko w porządku?
Dobrze się czujesz?
Co się stało?
Boję się.
Ostatnim razem tak daleko nie zaszliśmy.
Po prostu się boję.
Nie chcę przechodzić przez to sama. Nie chcę tam chodzić sama.
Będzie dobrze.
- Obiecuję. - Nie rozumiem,
dlaczego cię dziś tam nie było.
Jak długo będzie trwał ten proces?
Nie mam pojęcia.
Podejmiecie niedługo decyzję?
- Nie mogę o tym rozmawiać. - Pytam, czy jesteście zgodni.
Dziesięć do dwóch za uznaniem winy.
Czy w poniedziałek
przekonacie tę dwójkę i zakończycie tę sprawę?
Ja jestem jedną z tych dwóch osób.
- Dlaczego? - Wybacz, ale od razu go ocenili.
Nie przyjrzeli się sprawie.
Nie było nawet rozmowy o dowodach. Musiałem coś zrobić.
Każdy zasługuje na szansę, prawda?
Ciekawe, co ja bym robił, gdybyś nie dała mi szansy.
Mogę cię o coś zapytać?
Jasne. Co jest?
Gdybym nie powiedział kupcowi naszego auta, że uczestniczyło w wypadku,
ale kupiec by się cieszył, a auto byłoby bezpieczne...
- Była taka reklama, Justin. - Wiem.
Ale wysłuchaj mnie. Jeśli nie wiedzieliby o wypadku,
czy postąpiłbym źle?
Nie.
Nie uważam tak.
Dobra.
Idę na górę.
Jedzenie jest w lodówce.
Widzimy się na górze.
Oto i ona. Teraz ona stawia.
Czysty bourbon i to,
co on chce.
Czego ja chcę? Ja chcę...
- Dzięki. - ...mieć fajny wieczór.
- Prawda, że jest cudownie? - Powinni podjąć decyzję w dwie godziny.
Cóż, traktują to zadanie poważnie.
Dałem im do myślenia.
Przedstawiłam mnóstwo dowodów. Ty przygotowałeś zasłonę dymną.
Nie ma dymu bez ognia.
Podziwiam twój optymizm.
Posłuchaj. Weszłaś na salę sądową
przekonana o jego winie. Ja...
Dobrze wiem, że wielu moich klientów jest winnych,
a ja muszę im pomóc wybrnąć z trudnej sytuacji.
Mówię ci, że ten gość tego nie zrobił.
Fakt, że ławnicy się nie spieszą,
daje mi nadzieję, że to wszystko działa, jak należy.
Ciesz się tym, dopóki możesz.
Za wymiar sprawiedliwości.
Nie jest idealny, ale nic lepszego nie mamy.
- Hej. - Hej.
Przepraszam jeszcze raz za wczoraj.
Ta sprawa mnie przytłacza.
Widzę.
- Właśnie. - Zaufaj przeczuciu.
Postąpisz, jak należy.
Czekaj.
- Co to? - Moje widły.
- Niezłe. - Dzięki. Własnej roboty.
- Cukierek albo psikus! - Wesołego Halloween!
Świetne kostiumy. Weźcie po dwa.
Oliver?
Dzień dobry.
Nie poznałam cię. Co u ciebie?
Dobrze. Dzień dobry, panie Kemp.
Jak idzie pisanie?
- Pracuje dla gazetki szkolnej. - Nie mów. Świetnie.
- Super. - Gratuluję.
- Bawcie się dobrze. - Będziemy.
Widzimy się w szkole?
- Tak. W następnym roku. - Dobrze.
Do widzenia.
- Pa. - Tak trzymaj!
- Wielkolud z niego. - Wiem.
Wesołego Halloween.
Dzięki.
- Cześć. - Cześć.
Dlaczego pojechałeś za mną w piątek?
Zauważyłem, że za mną jedziesz już na parkingu.
Zielona Toyota 4Runner, tak?
Tak. Nie wolno nam prowadzić własnego śledztwa.
Wiem.
Ale ktoś musi to robić.
Nie chcesz wiedzieć, co się stało?
Pewnie, że chcę.
Trochę poszperałem.
To wszystkie zarejestrowane auta w hrabstwie, które przeszły naprawy
od 26 października do końca roku.
Wciąż wierzysz w potrącenie?
Tak, bo to bardzo dobra teoria.
Producenci samochodów mają szczegółową listę napraw
do celów badawczo-rozwojowych.
Listę dostają od dealerów
i opłacają pod stołem małe warsztaty.
Razem z partnerem odzyskaliśmy tak mnóstwo samochodów.
Dobra, ale takich samochodów pewnie są setki.
Trzeba było niektóre wyeliminować.
Tak spędziłem cały weekend.
Skreśliłem z listy auta, które były w policyjnych raportach.
Poza tym przy potrąceniu wchodzą w grę konkretne uszkodzenia.
- Świateł, maskownicy, maski. - Tak.
Zawęziłem listę do 15 aut, które pasują do opisu.
Jednym jest zielona Toyota 4Runner, model z 1996 roku.
Takim autem jeździsz, prawda?
Jeśli to jest twój samochód, możemy go wykreślić z listy.
Jasne. Jaki masz plan?
Przydałbyś mi się.
Dni nie ciągną się w nieskończoność, a większość czasu spędzamy tutaj.
Mógłbyś mi pomóc z czarną robotą. Może uda nam się znaleźć sprawcę.
Dobra. To dość naciągane, ale...
To potrącenie. Czuję to w kościach.
Jestem przekonany, że facet jest na tej liście.
Dzień dobry. Imprezę czas zacząć.
Zapraszam, chłopaki.
Dzięki.
Idziemy.
Cholera.
Wszystko gra?
Działacie mi dziś na nerwy.
Co to ma być?
Wy tu na mnie zaczekajcie.
Przeczytaj, proszę, wytyczne 0.01.
„Aby zachować integralność,
musicie orzekać w tej sprawie na podstawie tylko tych dowodów,
które zostały przedstawione w procesie, i zapisów prawa, o których wspomnę.
Nie wolno państwu na własną rękę dokonywać analiz sprawy
ani ludzi czy miejsc, o których mowa w tym procesie”.
Wygląda na to, że nie dostosowaliście się do żadnego zdania z tego paragrafu.
Wysoki Sądzie, wnoszę o unieważnienie procesu. To były gliniarz.
Kto wie, jakie pomysły wbił do głów ławników.
To pan nie uzyskał informacji na temat jego byłego miejsca pracy, panie Resnick.
To naruszenie zasad.
Proszę go wyrzucić. Nie ma potrzeby zaczynać od nowa.
Nasze zasoby są już i tak ograniczone.
Racja. Odrzucam wniosek.
Wysoki Sądzie...
A wasza dwójka...
Złamaliście przysięgę jako ławnicy.
Wysoki Sądzie, można?
Kierowałem się przysięgą, którą złożyłem jako policjant,
żeby działać zgodnie z własnym sumieniem i zawsze kierować się uczciwością.
Panie Chicowski, zostaje pan usunięty z ławy przysięgłych.
Dzięki swojej przeszłości
nie pociągnę pana do odpowiedzialności za obrazę Sądu.
Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Panie Kemp, nie jest pan emerytowanym stróżem prawa?
Nie, Wysoki Sądzie.
Jak wyjaśni pan swój udział w tym nadużyciu?
Sam zdobyłem te dokumenty, Wysoki Sądzie.
Nie miał z tym nic wspólnego.
Czy to prawda?
Czy widział pan te dokumenty albo pomagał pan w ich pozyskaniu,
albo wiedział o tym, co zamierza zrobić pan Chicowski?
Nie, Wysoki Sądzie. Nie wiedziałem ich i nie pomagałem.
Czy może pan zignorować to wszystko, co tutaj pan usłyszał
i być bezstronnym członkiem ławy?
Tak.
Zawierzę panu.
Proszę odprowadzić pana Kempa do pokoju ławy przysięgłych.
Panie Chicowski, może pan odejść.
Wysoki Sądzie, prosiłby o pozostawienie kopii tych dokumentów w aktach sprawy,
by można się było na nie powoływać. Ponownie wnoszę o unieważnienie procesu.
Dokumenty zostaną oznaczone jako dowód.
Pański wniosek o unieważnienie procesu został odrzucony, panie Resnick.
Czy to jasne?
Tak, Wysoki Sądzie. Zrozumiałem.
Dobrze. W takim razie skończyliśmy.
- Chyba żartujesz. - Co?
„Nasze zasoby są ograniczone”?
Niezłe z ciebie ziółko.
Dobra.
Pani mecenas?
W porządku. Nie jestem już ławnikiem. Nie musi pani...
Tak. Zadbałam o to.
Stres się udziela?
W tej pracy? Nigdy.
Pewnie.
Przepraszam, ale nie mogę o tym nie wspomnieć.
Źle pani patrzy na tę sprawę.
- Naprawdę? - Tak.
To było potrącenie i ucieczka.
Nie ma mowy. Patolog by to opisał.
Tak to powinno wyglądać.
Jednak ten lekarz przeprowadził tego dnia pięć sekcji zwłok. Sprawdziłem.
To nic nie znaczy.
Proszę pozwolić, że o coś zapytam.
Przyjrzeliście się innym podejrzanym?
Wykonaliśmy swoją pracę.
Z całym szacunkiem,
ale gdybyście wykonali swoją pracę, nie byłoby nas tutaj.
Ten facet to same kłopoty.
Być może.
Ale nie zabił tej dziewczyny.
Sędzia Stewart dziękuje państwu za cierpliwość
i przeprasza za wszelkie niedogodności.
Ławnik numer 13 może głosować.
Dobrze.
Wracajcie do sprawy.
Co się stało?
Co to za naruszenie?
To sprawa między nim a sędzią.
Bzdura. Byłeś tam. Co zrobił Harold?
Badał sprawę na własną rękę. Sędzia odesłała go do domu.
- A ta sterta papierów? - Jakich?
Tych, które dał panu Harold.
Upuścił je pan na podłogę. Wszyscy to widzieliśmy.
Nie zdążyłem spojrzeć na te dokumenty.
Długo rozmawialiście. Powiedział panu, co w nich było?
Tak.
To były wydruki. Lista nazwisk, tablic rejestracyjnych...
Powiedział, że mogą stanowić dowód na niewinność Jamesa Sythe'a.
I co? Mamy ci teraz uwierzyć i nagle zmienić zdanie?
Nie. Mówię tylko to, co wiem.
On uważa, że to potrącenie i ucieczka.
MOORE BOBBE STAN GEORGIA
JEDNO DOPASOWANIE
ALLISON CREWSON. 1996 TOYOTA 4RUNNER, USZKODZONY PRZÓD
JEDNO DOPASOWANIE
Jeśli myśli, że ktoś ją potrącił i zbiegł...
Kendall miała 165 cm wzrostu.
Jeśli była zgarbiona,
a potrącił ją SUV albo ciężarówka,
mogła oberwać w głowę i tułów.
Spójrzcie na złamania barków.
Przepraszam, pani jest lekarzem?
Jeszcze nie. Jestem na trzecim roku medycyny.
Wydaje mi się, że musimy to zostawić profesjonalistom.
Patolog zbadał ciało.
Lekarze potrafią być niedbali.
Kiedyś powiedzieli mojemu tacie, że ma zawał. Okazało się, że to wzdęcia.
Zawsze się spieszą. Śmiało, kochana. Powiedz, co myślisz.
Widoczne są czyste złamania prawego i lewego obojczyka.
Mógłby pan to podać dalej?
Po upadku tak by to nie wyglądało?
Mało prawdopodobne.
Do złamania kości musiało dojść podczas jednego,
silnego,
uderzenia od tyłu.
Bum.
Wiadomo, czy samochód Sythe'a był uszkodzony?
Nie był. Policja zawarłaby to w raporcie.
Chyba że uznali, że to bez znaczenia. Gliniarze nienawidzą papierkowej roboty.
Ty też jesteś przyczajonym gliniarzem?
Nie. Jestem psią groomerką, ale słucham sporo podcastów true crime.
Z reguły sprawcą jest mąż.
Mąż czy chłopak, co za różnica?
Zgadza się pani, że jest winny?
- To idealny podejrzany. - Dziękuję.
Jednak z reguły w podcastach sprawcą nigdy nie jest idealny podejrzany.
Mój Boże.
Dzielę się tylko z wami swoimi doświadczeniami.
Doświadczeniami? Słucha pani podcastów.
Oglądam też seriale kryminalne.
To nie znaczy, że jest pani Sherlockiem Holmesem.
Dziękuję.
Gdy człowiek pochłonie dość spraw, zaczyna dostrzegać pewne prawidłowości.
Jednak prace detektywów zostawiam prawnikom.
Nie mamy rozwiązywać zagadki.
Mamy zdecydować,
czy jesteśmy pewni, że James Sythe zabił Kendall Carter. To wszystko.
Można?
Ja nie jestem.
Old Quarry Road prowadzi do autostrady.
Gdy są korki, nawigacja prowadzi przez tę drogę. Robi się tłoczno.
Tak, a w nocy panuje tam mrok. Kiedyś prawie rozjechałem jelenia.
A jeśli ktoś tak właśnie pomyślał?
Kto?
Ten, kto zabił Kendall Carter.
To wszystko ma sens, ale co z naszym świadkiem naocznym?
Mógł zobaczyć kogoś innego.
Chwileczkę. Według mnie za dużo gdybacie.
To uzasadnione wątpliwości.
Zgadzam się z Justinem.
Tak.
Dobra. Keiko?
Nellie?
Już nie jestem taka pewna, że ten młody człowiek jest winny.
Dobra. Kto jeszcze?
Niewinny.
Dobra.
Zasnąłem na autostradzie nr 17 i obudziłem się w rowie.
Dzięki Bogu niedaleko był szpital.
Dobra.
Dziękuję.
Jasne.
Ścigaliśmy się na Greek Row. Wiem, że to było głupie.
Winny.
Niewinny.
Winny.
Wygląda na to, że mamy sześć do sześciu.
Jesteśmy w impasie.
Co robimy teraz?
Im dłużej rozmawiamy, tym mniej wiemy.
Jestem zmęczony.
Jesteś zjarany, skarbie.
Wróćmy do początku. Zbudujmy sprawę kawałek po kawałku.
Nie. Przestańmy marnować czas.
Niech wszyscy wezmą głęboki oddech.
To był ciężki dzień, ale głosy się zmieniły.
Ten proces działa.
Nieprawda. Wykończysz nas.
Dużo gadasz, a nic z tego nie wynika.
Gdy powtarzasz coś do znudzenia,
wiadomo, że zaczniemy się zastanawiać.
Właśnie. Tak jest z wyborem butów.
Posłuchaj.
Mamy mnóstwo teorii, ale nie mamy dowodów.
Tak, ale te teorie sprawiają, że kwestionujemy winę Jamesa Sythe'a.
Nie. Możesz sobie to kwestionować, ile chcesz, ale ja wiem, że jest winny.
Spójrzcie na jego szyję.
Wiem, że go narysowałeś.
Tak. Rysunek nie jest idealny, ale...
Widzicie?
Wąż i korona.
To West Side Crowns, najwięksi dilerzy w mieście.
Skąd wiesz?
Bo prowadzę klub Boys and Girls.
Ci goście zatruwają swoją społeczność.
- To dla ciebie osobista sprawa. - Pewnie, że jest.
Mój braciszek miał 14 lat, gdy się wydziarał.
Miesiąc przed 17 urodzinami już nie żył.
Trafiła go zbłąkana kula podczas
jakiejś bzdurnej bitwy o terytorium.
Przykro mi. Nie miałem pojęcia.
Właśnie. Nie masz pojęcia.
Posłuchaj, Sythe powiedział, że ma to już za sobą.
Opuścić gang można tylko w jeden sposób.
Możecie snuć swoje teorie.
Ludzie mogą się zmienić.
Tak sobie mów.
- Mówię. Każdego dnia. - Ja prowadzę autobus.
Codziennie widuję tych samych ludzi, którzy się nie zgadzają.
W takim razie co ja tu robię?
O czym ty mówisz?
Powinienem być martwy.
Powinienem...
Jakieś cztery lata temu
roztrzaskałem auto na drzewie, a miałem tyle promili,
że powinienem być martwy, zanim wsiadłem do tego samochodu. A jakimś cudem
wyszedłem z tego bez szwanku.
Szczęściarz z ciebie.
Tak. Częścią wyroku były prace społeczne.
Trzy razy w tygodniu w podstawówce
uczyłem dzieci pisania.
Alkoholicy potrafią każdego oczarować.
Jednak nauczycielka, przed którą odpowiadałem, była twarda jak skała.
Przejrzała mnie. Ona...
Dzięki niej w końcu się ogarnąłem
i zacząłem brać za siebie odpowiedzialność.
Nadal nie jestem pewien, dlaczego taka kobieta dała mi szansę.
Jednak jej wiara we mnie i moja wiara w to, że potrafię się zmienić...
To był pierwszy krok.
No i...
Ta podróż nigdy się nie kończy. Wiem o tym.
Jednak trwa już cztery lata.
Czy jestem tym samym człowiekiem co cztery lata temu? Nie.
Absolutnie.
Teraz rozumiem.
Zmieniłeś się.
Jednak tacy goście jak James Sythe nigdy się nie zmieniają.
Dobra. Pomyśl o jego zeznaniach.
To było prawdziwe. Ja mu uwierzyłem.
Chwila. Jeśli Sythe tego nie zrobił, to kto jest sprawcą?
Nie musimy odpowiadać na to pytanie.
Więc nikt nie zapłaci za jej krzywdę?
- Ktoś zapłaci. - Skąd wiesz?
Bo zawsze tak jest.
Rozumiem, co czujesz, ale nie możesz podjąć emocjonalnej decyzji.
Nic o mnie nie wiesz.
Dobra.
Ile lat ma twoja córka?
Masz jej zdjęcie przy kluczach?
Tak. Skończyła 16 lat w marcu.
Jak często ją widujesz?
Za rzadko.
Podczas procesu miałem na linii wzroku rodziców Kendall. Widziałem...
Wiem, że cierpieli każdego dnia. A gdyby to była twoja córka?
Chciałbym wymierzyć sprawiedliwość. Oko za oko.
Jasne. Ale rodzina Jamesa Sythe'a też była w sądzie każdego dnia.
Jego babcia i bratanica.
A gdyby to był twój syn?
Chciałbyś dla niego sprawiedliwości?
Chyba tak.
W czym mogę pomóc?
Chciałam porozmawiać o tym, co się tutaj wydarzyło.
Twarzą w twarz.
Liczę, że dowiem się od pana czegoś nowego. Rozumie pan?
Tak jak mówiłem w sądzie, policja tu była.
Pokazali mi zdjęcie, zapytali, czy to tego człowieka widziałem.
Pokazali też inne zdjęcia?
Nie. Wiedzieli, że to on.
Musiałem to tylko potwierdzić.
Jasne.
Z przyjemnością to zrobiłem. Wszyscy byli bardzo mili.
To było świetne uczucie,
bo znowu mogłem się na coś przydać.
Z pewnością.
Jeśli będę jeszcze mógł coś zrobić,
proszę dać znać. Herbata jest tu zawsze gorąca.
Dobrze. Bardzo dziękuję.
A James Sythe...
To on zabił tę dziewczynę, prawda?
Czy ktoś jeszcze chce zmienić zdanie?
Cóż...
To i tak bez znaczenia.
Jak to?
Bo ja nie zmieniłem zdania.
W takim razie rozmawiajmy.
Nie. Mam dość gadania.
- Marcus. - I co?
Powiesz sędzi,
że nie zdołamy wydać werdyktu?
Jest, jak jest.
Ale robimy postępy.
- Postępy? - Tak.
Po co kontynuować, skoro nie możemy wydać werdyktu?
Debatujemy nad tym już nawet nie wiem jak długo.
Dzieci mnie potrzebują.
A ja chce zrobić to, co do mnie należy.
Dobrze?
Courtney, a ty? Chcesz kontynuować?
Nie wiem. Krzyczał na nią.
Złapał ją za ramie i nazwał suką.
Był zaborczy i wybuchowy.
Nie, był agresywny. Pieprzyć go.
Tak. Masz rację.
Pieprzyć go.
Świetnie. Po raz trzeci
przyjdę do domu i będę musiała powiedzieć mężowi, że nic nie zdziałałam.
Ma wtedy niezły ubaw.
Wybacz, Denice. Nie zmienię zdania.
Ja też nie.
Ani ja.
Więc co zrobimy?
Możemy coś zrobić.
Pani przewodnicząca,
wysyłanie ławników na miejsce zbrodni po rozpoczęciu obrad
nie jest czymś, na co zwykle pozwalam.
Z całym szacunkiem, Wysoki Sądzie, ale to nie są zwykłe obrady.
Sądzę, że to może nam pomóc w wydaniu jednomyślnego werdyktu.
Rozumiem.
Panie Resnick, ma pan zastrzeżenia?
Nie, Wysoki Sądzie.
Pani Killebrew?
Nie.
W porządku.
Przedstawię wam zasady.
Podczas oględzin, nie możecie rozmawiać z nikim spoza ławy przysięgłych.
Nie możecie też rozmawiać ze sobą o tej sprawie.
Pojedziecie tam zobaczyć miejsce,
w którym doszło do przestępstwa.
Nie wolno wam zbierać żadnych dowodów.
Czy wszyscy rozumieją te zasady?
- Tak, proszę pani. - Tak, Wysoki Sądzie.
W porządku.
Sąd zamyka posiedzenie.
Hej, możemy pogadać?
Świetnie. Widzimy się na miejscu. Dzięki.
Tak?
Dzień dobry. Pani Allison Crewson?
Tak. Kim pani jest?
Faith Killebrew. Prokurator z prokuratury okręgowej.
Możemy porozmawiać?
Właśnie miałam się położyć. O co chodzi?
Zajmę tylko chwilkę.
- Dobrze. Proszę wejść. - Dziękuję.
Przepraszam za najście. To nie zajmie dużo czasu.
Zajmuję się
kilkoma wypadkami z października tamtego roku.
Sprawdzam auta, które były naprawiane
pod kątem uszkodzeń nadwozia.
Rozumiem.
Czy 25 października w zeszłym roku
była pani właścicielką zielonej Toyoty 4Runner, rocznik 1996?
Tak.
Może pamięta pani, czy był wtedy naprawiany?
Tak.
Dobrze. Jak auto zostało uszkodzone?
Mój mąż Justin potrącił jelenia.
Dobrze. Wie pani, gdzie to się stało?
Na Brimstone Pass.
Na pewno?
Tak.
A może na Old Quarry Road albo...
Nie, na Brimstone Pass.
Jest pani pewna?
Na pewno.
Świetnie. To wszystko.
Bardzo dziękuję za poświęcony czas.
I gratuluję. Kiedy termin?
Lada chwila.
Powodzenia. Mogę jakoś pomóc, zanim wyjdę?
- Nie. - Dobrze. Znajdę drogę do wyjścia.
- Odprowadzę panią... - Proszę zostać.
- Miłego dnia. - Dziękuję.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Hej. Wybacz, że nie mogłem wcześniej.
- Nie ma sprawy. - Co się dzieje?
Chodzi o proces.
Tak myślałem.
Zanosi się na brak werdyktu.
Justin!
- Dzięki. - Smacznego.
- Wziąłem ci kawę. - Dzięki.
Chcę, by go oczyszczono z zarzutów,
ale jeśli ławnicy nie będą zgodni, proces będzie unieważniony?
- Zgadza się. - Problem rozwiązany.
Z racji tego, że ta sprawa jest głośna, ludzie zażądają ponownego procesu.
Będzie powtórka z rozrywki z Sythe'em.
Chyba że prokurator uzna, że to nie on to zrobił.
Wtedy znajdą sprawcę.
W tej sprawie musi zapaść werdykt.
Kiedy zapadnie werdykt, będzie po wszystkim.
Więc potrzebuję werdyktu?
Obawiam się, że tak.
Cześć. Spotkasz się ze mną w więzieniu?
Cześć.
Cześć. Wszystko gra?
Sprawdzam auto. Być może mam kupca.
Gdzie potrąciłeś tego jelenia?
Na Brimstone Pass, prawda?
Jesteś pewien, że nie na Old Quarry Road?
Na pewno.
To samo powiedziałam,
gdy pani prokurator z twojego procesu przesłuchiwała mnie w salonie.
- Co? Była tutaj? - Tak.
Sprawdziłam ją. Wypytywała o twój wypadek.
Ten...
Co jej powiedziałaś?
Prawdę.
Że uderzyłeś w jelenia.
Na Brimstone Pass.
Dobrze.
To jest prawda, tak?
Pojechałeś skrótem przez Old Quarry Road tej nocy?
Zatrzymałeś się w barze Rowdy's Hideaway?
Piłeś?
Tak?
Justin, piłeś?
- Mów do mnie. - Nie piłem.
Nie piłem, dobra?
Zatrzymałem się tam, zamówiłem alkohol,
- ale go nie tknąłem. - Nie wypiłeś?
- Mam ci uwierzyć? - To prawda.
- Przysięgasz? - Przysięgam.
Dlaczego miałabym ci wierzyć? Dlaczego miałabym wierzyć
- w jakiekolwiek twoje słowo? Przysięgnij. - Przysięgam.
- Nie kłamię. Obiecuję. - Nie kłam.
Obiecuję, że to prawda. Rozumiesz?
Posłuchaj.
To...
Wtedy miały się urodzić bliźniaki i nie radziłem sobie ze swoimi uczuciami.
Nie umiałem sobie poradzić, a nie chciałem obarczać nimi ciebie w domu.
Dlatego tam pojechałem.
Posiedziałem tam chwilę i wróciłem do domu.
Dlaczego nic mi nie powiedziałeś?
Dlaczego to ukrywałeś?
- Chciałem, ale tak bardzo cierpiałaś. - Mogłeś ze mną porozmawiać.
To jasne, że cierpiałam.
Myślałam, że jestem za to odpowiedzialna.
- Że to moja wina i że to wciąż... - To nie twoja wina.
- To były moje dzieci. - To nie...
- To były nasze dzieci. - Wiem.
To nie jest twoja wina, rozumiesz?
Oboje cierpieliśmy. To nadal boli.
Mnie to nadal boli.
Mnie też.
Wiem.
Sama nie dam rady.
Nie jesteś sama.
Nie jesteś. Ochronię naszą rodzinę.
Obiecuję, dobrze?
Chodź tutaj.
O co tu, do diabła, chodzi?
- Muszę go zobaczyć. - Po co?
Musi spojrzeć mi w oczy i powiedzieć, że tego nie zrobił.
Masz wątpliwości? Mam rację, wahasz się.
Nie wiem.
Jak to nie wiesz?
Daj spokój. Wiesz, że coś się tu nie zgadza. Tak jak ławnicy.
Masz dowody potwierdzające twoje tezy?
A ty masz dowody?
Nie wiem. Po prostu mnie tam wpuść.
WEJŚCIE - ARESZT
Co ty tu robisz?
Siadaj.
Nie powinienem z tobą gadać.
W porządku.
Czego chcesz?
Tego samego co ty.
Sprawiedliwości dla Kendall Carter.
Więc znajdź skurwiela, który to zrobił.
Nie ma tu ławników, sędziny ani kamer.
Powiedz, co się stało tej nocy.
Powiedziałem. Pojechałem do domu.
Ale najpierw za nią poszedłeś, tak?
Tak. Była nawalona.
Więc byłeś wściekły
i miałeś dość tego, że cię wykorzystywała?
To nie tak.
Kenny taka była.
Wkurzała się i dużo mówiła,
ale następnego dnia było normalnie.
Musiała tylko wyluzować.
Dobra.
Dobra...
Wiem, że nasz związek nie był idealny.
Ale naprawdę się kochaliśmy.
Proszę posłuchać.
Zrobiłem w życiu wiele rzeczy, z których nie jestem dumny.
Ale tego nie zrobiłem.
Największym błędem
mojego życia jest to,
że nie pojechałem tamtej nocy za Kendall.
Gdybym to zrobił,
Kenny wciąż by żyła.
Dość tego.
Wszyscy do autobusu.
Patrzymy, ale nie dotykamy.
Proszę to odłożyć.
Możemy już iść?
Więc to tutaj się kłócili.
Hej, wszystko gra?
Tak, dzięki.
Nie tak szybko.
Od początku coś jest z tobą nie tak.
Od początku nas rozgrywasz.
Nie wiem, o co ci chodzi.
Już w pierwszy dzień
rzygałeś w łazience.
Cała ta akcja z gliniarzem od kwiatów i tymi dokumentami...
Uważasz się za głos rozsądku, a tak naprawdę
mówisz nam, co chcemy usłyszeć.
Nie wiem, w co ty pogrywasz, ale mam cię na oku.
Czy wiem, co dokładnie stało się tej nocy?
Nie.
Ale ty też nie wiesz.
Nie wiesz na sto procent,
czy James Sythe pojechał do domu, a ja nie wiem,
czy nie wziął kamienia i nie zatłukł tej biednej dziewczyny.
I czy nie wrzucił ciała do potoczka.
Jezu, człowieku.
- Prawie tam wpadłeś. - Tak.
Może piechur miał rację.
- Mogła się poślizgnąć. - Mogła.
Ale to bez znaczenia.
Ten gnój zostawił ją tej nocy.
Samą, na śmierć.
W rowie.
Jest odpowiedzialny za jej śmierć.
Dlatego nigdy nie uznam, że James Sythe jest niewinny.
Nigdy.
Ten proces skończy się wyrokiem skazującym
albo brakiem zgody ławników.
Czy wszyscy są gotowi wracać do domów?
Czy wszyscy skończyli?
Tak.
Jedziemy.
Zobaczył pan wszystko?
Tak.
Proszę wstać!
Pani przewodnicząca,
czy przysięgli wydali werdykt?
Tak, Wysoki Sądzie.
Czy jest on jednomyślny?
Tak, Wysoki Sądzie.
Proszę oskarżonego o powstanie. Odczytam werdykt.
„W sprawie Stan Georgia przeciwko Jamesowi Michaelowi Sythe'owi,
numer sprawy CR20211715532,
ława przysięgłych
uznaje oskarżonego, Jamesa Michaela Sythe'a,
za winnego popełnienia morderstwa z premedytacją.
Podpisano z dzisiejszą datą.
Denice Aldworth, przewodnicząca”.
Pani przewodnicząca?
Czy do takiego werdyktu doszli państwo w pokoju ławy przysięgłej?
Czy został wydany dobrowolnie i czy to nadal jest państwa werdykt?
BOGU UFAMY
Tak, Wysoki Sądzie.
Dobrze.
W takim razie oskarżony zostanie umieszczony w areszcie.
Wyrok zostanie ogłoszony w późniejszym terminie.
James...
Dziękuję za państwa wkład.
To wszystko.
Sąd zamyka posiedzenie.
Już dobrze.
- Hej. - Hej.
- O której się zaczyna? - Niebawem. Wychodzę.
Na pewno chcesz iść?
Hej, Justin.
On jest złym człowiekiem.
To nie twoja wina.
Nie wstawiłem się za nim.
Powiedziałem im to, co chcieli usłyszeć
i że się nie zmieni.
Muszę z tym żyć, więc...
Chcę chociaż tam być.
Cześć, maluszku.
Przyszły do pani.
Dziękujemy za spokój ducha i za wymierzenie sprawiedliwości dla córki.
Serdeczności, Linda Fraser i Terry Carter
Czy oskarżony może powstać na ogłoszenie wyroku?
Morderstwo Kendall Carter było brutalne i pozbawione sensu.
Ława przysięgłych uznała pana winnym popełnienia morderstwa,
za które sąd skazuje pana w następujący sposób.
Morderstwo z premedytacją.
Dożywocie bez możliwości zwolnienia warunkowego.
Oskarżony zostanie skierowany do odpowiedniego zakładu karnego,
by spędzić resztę życia w więzieniu.
- Mój mąż Justin potrącił jelenia. - Moja żona jest w ciąży wysokiego ryzyka.
MĄŻ ALLISON CREWSON
Sąd zamyka posiedzenie.
Dzień dobry.
Dziwię się, że pan przyszedł.
Chciałem zamknąć ten temat.
Ja też.
Wygląda pani na zmęczoną.
Pan również.
Mam noworodka w domu.
Nie o to mi chodziło.
Gratuluję wygranej w wyborach. Widziałem w gazecie.
Dziękuję.
Musiała pani ciężko na to pracować.
To prawda.
W tej pracy można zdziałać wiele dobrego. Tak sądzę.
Czasami.
Nie jest to jednak takie proste.
Nigdy nie jest.
Czasami się starasz postąpić słusznie, a zdajesz sobie sprawę, że się mylisz.
Kiedy już się wszystkiego domyślisz,
okazuje się, że sprawcą nie jest jakiś
psychol.
Nawet nie jest kryminalistą.
Jest zwykłym facetem.
A jeśli to był wypadek?
Żaden wypadek.
Nie da się tego udowodnić.
Nie da się też udowodnić tego, że nie wiedział, że kogoś potrącił.
Trzeba mu zaufać.
Dlaczego miałabym to zrobić?
Bo to dobra osoba.
Znalazł się w tragicznej sytuacji.
Racja. To jest
trudna sprawa.
Jego rodzina polega na nim tak samo, jak pani ludzie polegają na pani.
A co ze sprawiedliwością?
Czasami
prawda mija się ze sprawiedliwością.
Naprawdę pan w to wierzy?
Jeśli pani nie odpuści, media zjedzą panią żywcem.
Ta sprawa będzie się ciągnęła w nieskończoność, aż nagle
jakiś polityk przejmie pani stanowisko,
kryminalista wyjdzie na wolność,
a dobry człowiek i jego rodzina
zostaną zniszczeni.
Gdzie tu sprawiedliwość?
Amen.
KENDALL ALICE CARTER NASZA CÓRKA
I po burzy.
Chyba tak.
ZAREZERWOWANE MIEJSCE FAITH KILLEBREW - PROKURATOR OKRĘGOWY
Halo? Gdzie jest nasz nowy prokurator?
- Hej. - Hej.
Do nowego biura.
- Dzięki. - Jest prawdziwy.
Łatwo się o niego dba.
Zaniedbywanie mu służy.
Udało ci się.
Mam nadzieję, że było warto.
Widzimy się w barze.
Ty stawiasz.
Kung-fu!
- Cześć. - Nasza Toyota właśnie została sprzedana.
Dobra.
Chodź do mnie.
Cześć.
Dzień dobry, tato.
- No proszę. - Chodź tu.
Nieźle się trzymasz. Cześć.
Przewalone. Ma chyba moje oczy.
- Serio? - Tak.
- Nie. - Tak.
- Masz piękne oczy. - Cóż...
Może są trochę moje.
Zmieniają się.
Tak, cześć.
- Ma moje usta. - Oby tak nie było.
Z pewnością ma twoje łokcie.
Moje łokcie?
Ale masz piękne łokcie. Masz szczęście.
Moja najlepsza cecha.
Cześć.
Moje dziewczynki.
Moje dziewczyny z pięknymi łokciami.
Tak.
Kto to może być o tej porze?
- Cześć, maluszku. - Proszę.
Cześć, skarbie.
Dobra.
Jakub Skiba