WYŚCIG
PRZEDSTAWIONA HISTORIA JEST FIKCJĄ
Park Yoonjo?
DYREKTOR NACZELNY MARKETINGU JEONG SUHWAN
Z zespołu PR trzeciego. Ona napisała ten raport.
Gdzie ją znajdę?
Panie Jeong. Proszę powoli, spokojnie.
Eunjeong.
Co ty masz tu za zespół?
Że niby Cellitics nie radzi sobie z powodu kiepskiego marketingu?
Co ma do tego koncept marketingowy?
Co ci przyszło do głowy wysyłać raport zarządowi?
Wpadam na spotkanie zarządu świeżo po delegacji,
a tam pierwszą sprawą jest Celltics!
Zapomniałaś, że nadzoruję ten projekt od początku?
Czy ty ze mnie kpisz, co?
Przepraszam, panie Jeong.
Raport nie dotyczy konceptu...
A pani kim jest?
Park Yoonjo.
To pani, tak?
Proszę pana.
Jakim prawem piszecie takie rzeczy?
Przestańcie analizować i róbcie, co do was należy!
Proszę pana.
Sądzę, że dział PR jest bliżej konsumentów niż inne.
Do naszych obowiązków należy analizować...
Na litość boską.
TAK ZWANA WOJNA CELLTICS Z JEONGIEM SUHWANEM
KILKA DNI PRZED TAK ZWANĄ WOJNĄ CELLTICS Z JEONGIEM SUHWANEM
ODCINEK 7
Proszę.
Donghoon.
Yoonjo.
Bardzo zajęty?
Z ankiet i całej reszty wynika,
że kampania offline nie cieszy się powodzeniem.
Media społecznościowe podobnie.
Dlatego sprawdziłam wyniki sprzedaży.
Całkiem do kitu.
Z samą kampanią chyba nie było problemu.
Ciągle prowadzimy rozmowy,
żeby zmienić nasze plany marketingowe i strategie medialne.
Po raz pierwszy nie osiągnęliśmy celu wskaźnika KPI.
Dlaczego więc kampania...
Chodzi o produkt, tak?
Prawdę mówiąc,
zauważyliśmy sporo problemów z samym brandingiem Celltics
już na etapie oferty.
Na przykład projekt opakowania i promowane cechy produktu.
Sądzisz, że należy zmienić BI?
BRAND IDENTITY / WIZERUNEK MARKI
Nie jest trochę za późno?
Nawet małym firmom trudno tak zmienić wszystko,
włącznie z opakowaniem.
Co nie?
Rozumie pani, z czym się wiąże zmiana BI na tym etapie?
Tak. Musielibyśmy zacząć od nowa.
Od marketingu po promocję.
- Czy to według pani możliwe? - Pani Ji.
Będzie gorzej, jeśli nie zrobimy nic.
Czas nie rozwiąże problemu.
W takim razie...
spróbujmy.
Ale to musi wyjść od zespołu ds. kosmetyków.
Oni muszą być pierwsi.
PLAN ODŚWIEŻENIA MARKI CELLTICS
Proponujecie co?
Jeśli chcecie, żeby Celltics był marką skierowaną do dwudziestolatek,
trzeba ją przebudować, w tym logo i opakowanie...
Nie.
Wiem, co pani mówi. Mam tu czarno na białym.
Ale zmiana BI jest grubą...
Jeśli tego nie zrobimy, nie sprzedamy tego, choćby nie wiem co.
Skąd ta pewność?
Zna pani przyszłość?
Pani Park Yoonjo.
Nie zrobiłaby pani tego sama.
Ji Eunjeong.
Tu Jeon Dajung.
Twoja pani Park wygaduje tu jakieś bzdury!
Co się dzieje, u licha?
Jakie bzdury? Czytałaś raport?
Nie mówiłabyś tak, gdybyś przeczytała.
Po co czytać coś,
co napisali ludzie od imprez z mediami i influencerami?
Nie znają się na marketingu.
Właśnie tak. Musimy codziennie z nimi imprezować,
bo dział marketingu wypuszcza te marne projekty,
za które trzeba was kryć i do których trzeba przekonywać klientów!
Skończyłaś?
- Nie. - Dzień dobry.
Jestem Kim Junghee z działu planowania.
Też o tym dyskutowaliśmy.
Uznaliśmy logo i opakowanie za zbytni przeżytek
dla grupy docelowej.
Ale góra odrzuciła sugestię.
Dlatego przestaliśmy o tym rozmawiać.
To nie tak, że nie wiemy.
Pan Ryu.
Chciałaś mnie widzieć. Co tam?
Park Chunok jest w zespole numer jeden?
Zastępujesz ją, bo poszła na macierzyński.
- Tak mi powiedziano. - Co będzie, kiedy wróci?
Wiesz coś?
Nie, nic.
Większość kobiet z Seyongu
po macierzyńskim trafia do zespołu BOK.
BIURO OBSŁUGI KLIENTA
Naprawdę?
Tak właśnie.
Po co ci wiedzieć. Nie twój problem.
Słucham?
O rany.
Co...
Wszystko w porządku?
Nie mógłbyś szybko wrócić?
Zajmowałeś się masą ważnych klientów,
a pan Song nie lubi moich komunikatów prasowych.
Przy ważnych klientach łatwiej o dobrą ewaluację.
Przecież marzyłaś,
że zostaniesz dyrektorką?
Na pewno nic ci nie jest?
Tak? Ryu Jaemin.
Skarga na białko w proszku?
Proszę zaczekać.
Jaka to strona?
DOBRE ZDROWIE DOBRE CIAŁO
„Dobre zdrowie...”
DOBRE ZDROWIE DOBRE CIAŁO
RAZEM PODNOŚMY CIĘŻARY!
FORUM DLA CZŁONKÓW
DOŁĄCZ
„Ryu Jaemin”.
Posłuchaj, proszę.
Pani Park.
- Tak. - Wiele produktów tak kończy.
Pełno takich.
Nie wszystko się udaje.
Dlaczego to robisz?
Bo to moja pierwsza marka.
Moja własna marka.
Marka, którą mogę nazwać swoją.
Dlatego tak mi zależy.
O rety.
Nie spodziewałam się takiej odpowiedzi.
U nas nie ma takich osób?
No nie ma.
Pewnie trudno być jej szefową.
Musisz się bardziej starać.
Zgłoście to.
Możecie to zgłosić.
My nie możemy.
Jeśli dacie radę, zgłoście to.
Nie! Nie ma mowy!
Nawet o tym nie myśl!
DYREKTOR NACZELNY PUBLIC RELATIONS
Pani Park.
Bierze pani raporty i za mną.
Dział planowania już to zatwierdził?
Tak.
Już wcześniej byli świadomi problemu.
W takim razie...
Czy nie oni powinni go zgłosić?
Aby zmienić BI,
musimy zaakceptować fakt, że obecne BI się nie sprawdziło.
Musimy wycofać produkty, które zostały wypuszczone na rynek
i wziąć pod uwagę czas na stworzenie nowego opakowania.
Nie mówiąc już nawet o kosztach.
Fakt.
Zdajemy sobie sprawę z tych kwestii.
Wiemy, że nie będzie łatwo.
Ale niezależnie od tego, kto za to odpowiada,
pomyślałam, że ktoś musi zgłosić tę kwestię.
Dział planowania nie mógł zgłosić
z powodu pewnych okoliczności.
My jednak możemy.
Poza tym...
według mnie z pani pomocą damy radę, pani Goo.
Przejrzę wszystko raz jeszcze i pomyślę nad tym.
Mogę to dostać mailem?
Tu Ji Eunjeong.
Shin Jihyo z zespołu PR trzeciego.
Park Yoonjo z zespołu PR 3.
Pani Ji właśnie rozmawia.
Pani Ji?
Pani Ji...
Słucham?
Mogę prosić o numer? Pani Ji oddzwoni.
Dobrze.
Pani Goo poruszyła tę sprawę na zarządzie.
Na spotkaniu zarządu?
Z pani nazwiskiem jako autorki raportu.
Tak?
Zgadza się. Chcieliśmy zgłosić...
Nie, nie chcemy wywołać chaosu w firmie.
Mówimy, jak jest.
To chyba nie jest rozmowa na telefon.
Na litość boską.
Ponoć wy dwie odwaliłyście taką manianę bez wiedzy pana Jina.
- Słucham? - Co to w ogóle za zespół?
Nie wiecie, komu podlegacie?
Wy dwie sobie w klasy gracie czy co?
Panie dyrektorze!
To nie wystarczy, żebym stracił stanowisko, wiesz?
Ale pomyśl dokładnie,
ile osób trafi szlag na widok tego raportu.
Dotarło?
Co za palant!
Czemu ten cymbał nie siedzi u siebie?
Co tu się wyprawia?
Mamy takie coś, prawda?
Zasady przeciwdziałania nękaniu w miejscu pracy!
Chyba tak. Mamy w Seyongu, nie?
Pewnie gdzieś mamy.
Powinnam na niego donieść i stąd odejść.
Pani Ji.
Chodźmy zapalić.
Dobra robota.
Pokazałaś Jeongowi gdzie raki zimują.
Pewnie on sam nalegał na taki staromodny wydźwięk marki.
Bo niby taki z klasą.
Kim nic się nie zna, więc pewnie Jeong
- wszystko ogarnia. - Pani Lim.
Dzięki temu mogę rozwalić dział marketingu.
- Nie ma sensu ruszać innych. - Pani Lim.
Nie mówię, że trzeba kogokolwiek rozwalać.
Mówię tylko, że trzeba zmienić BI Celltics.
Nie.
Nie rób tego.
Inaczej będzie porażka.
Wtedy już nie ma odwrotu. Przegramy.
O to chodzi. Niech produkt poniesie porażkę.
Winny będzie tylko Kim.
Tego mi trzeba.
Jak się w kogoś uderza, trzeba uderzać mocno.
Wiceprezes musi przyznać się do porażki.
Park Yoonjo, tak?
Chyba zapamiętam jej imię.
Niech ogarnia moje profile.
Postawię jej obiad. Ustal datę.
Słuchaj.
Rób swoje jako dyrektorka kreatywna i tyle.
Jasne?
Tak?
Pani Goo.
Oh Byunggeun, szef zespołu ds. kosmetyków, zrezygnował.
W końcu ułożyło się po pani myśli?
Postanowiliśmy ruszyć z aktualną propozycją na markę Celltics.
Dlatego...
niech jakiś marny raport asystentki menadżera pani nie przekabaci.
Skoro tan raport pana nie przekabacił,
czemu przyjął pan rezygnację Oh Byunggeuna?
Cóż, to dlatego,
że wyniki sprzedaży nie były dobre...
Nie bez powodu.
Tylko dlaczego...
pan Oh ma brać winę na siebie?
A kto według pani powinien?
Nie twierdziłam, że znam taką osobę.
Co też pani mówi!
Co też pan mówi.
Słucham? Co pani powiedziała?
Odpowiedziałam tak samo.
Kontynuujemy wymianę?
Już ja pani...
„Gdy wypuszczony produkt ponosi porażkę,
ktoś z planowania lub sprzedaży bierze odpowiedzialność i odchodzi”.
Kto przy zdrowych zmysłach przy takim podejściu do pracy
zarządzałby produktem?
Kto proponowałby nowe, świetne pomysły?
Proszę posłuchać.
Nie ma pani pojęcia o marketingu!
Niech pani będzie tą dyrektorką kreatywną!
Zna pan moje obowiązki?
Co?
Nie wie pan, co robi dyrektorka kreatywna? To po co krzyczeć?
Proszę też o więcej szacunku.
Mam stanowisko dyrektora jak pan.
Niedorzeczne.
Zaraz!
Jeszcze jedno.
Ja nie palę, więc proszę mnie tu nigdy nie zapraszać.
Co za pieprzona...
Trzymaj.
Dziękuję.
Zespół od kosmetyków
jest ponoć w rozsypce.
Nie po to pisałam ten raport.
Rzecz w tym, że oni są wściekli.
Jeong Suhwan sam podejmował wszystkie decyzje,
ale wywinął się z tego, obwiniając ich.
Nazywają to wojną Celltics z Jeongiem Suhwanem.
Był na cenzurowanym, gdy miał zostać dyrektorem ds. strategii.
Jedno potknięcie mogło wszystko zniweczyć.
A to coś zmieni?
Pani Goo podniosła tę kwestię na spotkaniu zarządu.
Pani Park.
Stoimy w miejscu,
póki ktoś nie przyjmie tego na klatę.
„Dobrze. W porządku”.
„Porażka? Zaczynamy od nowa”.
Ktoś będzie taki odważny?
Najwięcej o cięciu kosztów mówi wiceprezes.
On by tego nie zatwierdził.
Widziałaś posty na Blahbla?
A czemu? Znowu chcą, żebym odeszła?
Nie, bynajmniej.
Zwą cię Joanną d’Arc z Seyongu.
Ale żenująca ksywa, rety.
Mówią, że miałaś odwagę wytknąć coś, co wszyscy widzieli, ale ignorowali.
Nic z tego nie wynikło.
Ale tak się musiało w końcu zdarzyć.
Pani Ji wysłuchała argumentów i w końcu cię wsparła.
Pani Ji...
Co się z nią stanie?
No i pani Goo wspomniała o tym na zebraniu zarządu.
Pani Goo.
Pani Goo...
Co jest?
Tak.
Taka rozrywka jest potrzebna w biurze.
No dobrze. W takim razie do zobaczenia.
- Chodź. - Cześć.
Chodź już.
Zostaw.
To nie tak.
Nie? A jak?
Gadaliście sobie jak psiapsióły.
Bo się przyjaźnimy.
Wreszcie przyznałeś. Od dawna się spotykacie?
Nie...
Przyjaźnimy się z Yoonjo od podstawówki.
Podstawówka i gimnazjum w Hongguk.
Za długo się znamy, żeby nagle zostać parą.
- Rozumiesz? - Nie.
Nie, to niemożliwe. Nie.
Poza tym podoba mi się ktoś inny.
Więc przestań.
Nie, kłamiesz.
Nie.
Coś ty taki zdziwiony?
Dziwnie się zachowujesz.
Chodź, idziemy.
Ja mam nosa do tych spraw.
Ty kłamiesz. Oszukujesz mnie.
Nieprawda.
Dyrektor Oh złożył rezygnację.
- Kto tak powiedział? - Pani Kim Junghee.
Według niej pan Jeon także niedługo zrezygnuje.
Co teraz zrobimy?
A co możemy zrobić?
Robimy swoje. Pracujemy.
Nic więcej nie możemy.
Pani Park.
Doprawdy wprost nie znoszę ludzi,
którzy ignorują przełożonych i robią, co im się podoba.
W firmie istnieje hierarchia nie bez przyczyny.
Dziś można zrobić wyjątek.
W końcu i pan osobiście do nas przyszedł, prawda?
Co w związku z tym?
To moja odpowiedzialność. Ja napisałam ten raport.
Działy sprzedaży czy planowania nie powinny ucierpieć.
Odpowiedzialność jest całkowicie moja.
Tak powinno być.
Pani Park.
- Tak. - Za kogo się pani ma?
Odpowiedzialność mogą ponieść tylko ci, którzy mają odpowiednie stanowisko.
Lecz pani...
Pani jest tu nikim.
Taki nikt jak pani
nie może za nic ponieść odpowiedzialności.
Pani Park Yoonjo.
Zobaczy pani, co się dzieje,
kiedy próbuje pani udowodnić, że jest lepsza.
Rozmowa skończona.
Do domu?
Tak.
Park Yoonjo, tak?
Była u mnie i powiedziała, że chce wziąć na siebie odpowiedzialność.
Zaskakujące.
Ona nie wie, jak działa firma?
Może dlatego, że kiedyś pracowała w agencji.
Co pan zamierza, jeśli wyniki Celltics będą dalej leżały?
Słucham?
Jeśli będzie porażka,
kogo obwinią wiceprezes lub pan Kim?
- Dzięki. - Jasne.
- Dobranoc. - Na razie.
CHLEB ANGA
Yoonjo.
Jak się pani miewa?
Pani Park, słyszałem, że ma pani lepszą pracę. Wygląda pani świetnie...
Duża firma bywa trudna.
Tak właśnie z nimi jest.
Gdzie tam, daję radę.
Proszę się trzymać.
Dziękuję.
Ej.
Zwolnij trochę, dobrze?
Brzuch cię rozboli.
Zasłużyłam sobie.
Na gorsze zasłużyłam.
Pani Jeon może przeze mnie stracić pracę.
Ale ponoć ci od planowania dali zielone światło.
Mimo wszystko.
To oni podjęli decyzję.
Inaczej pani Jeon by ci nie pozwoliła.
Mimo wszystko.
Chciałam wziąć odpowiedzialność,
ale mi nie pozwolili.
Ponoć to nie na moje stanowisko.
W sumie prawda.
Czuję się tak okropnie.
Pani Kim.
Tak, jestem tutaj.
Pani Kim.
Tak, słucham cię.
Słuchaj.
Rób swoje jako dyrektorka kreatywna i tyle.
Nie ma pani pojęcia o marketingu!
Niech pani będzie tą dyrektorką kreatywną!
Projekt R&I?
Czyli odnowa i innowacja naszego środowiska firmowego.
Chcę robić swoje jako dyrektorka kreatywna,
a ty chciałaś dotrzeć do swoich pracowników.
Środowisko firmowe, tak?
Dzięki temu projektowi chcę zwiększyć zaangażowanie pracowników.
Słuszny cel.
Działaj.
Dobrze.
A właśnie.
Co do Celltics.
Będzie lepsze z większą czcionką.
- Dobrze. - Dziękuję.
Tak?
Tak.
Naprawdę?
To prawda, pani Jeon?
Wspaniale. Do widzenia.
Pani Park.
Zmieniamy Celltics.
Decyzją wiceprezesa.
Pani Jeon zostaje.
Nie odchodzi.
BI Celltics.
Powiedzieli mi, że chcą całkowitej zmiany.
Przeanalizowali koszty
i puścili symulacje przez weekend.
Ale...
No to w czym problem?
Jeong Suhwan przekonał wiceprezesa.
Czyli wiceprezes stanął po stronie Jeonga.
Pan Oh stracił stanowisko,
ale nic więcej z tego nie wyciągnę.
Celltics to w końcu twoja marka.
Jeśli odniesie sukces, to będzie też twój sukces.
Było mniej stresu,
kiedy ojciec żył, a ja byłam dyrektorką.
SEO DONGHOON / PREZES
Nie chodzi tylko o ten projekt.
Jestem po prostu zmęczona.
Możemy ciężko pracować, a klient będzie niezadowolony
i wtedy długie miesiące pracy idą na nic.
Wiem, że tak już jest w agencjach,
ale to trudne.
Może zrobisz sobie przerwę?
Mogę zrobić przerwę,
ale potem będzie inaczej?
Mnóstwo tu pracy, a zarobki niskie.
Sam problem nie zniknie.
Jesteście z panią Kim dobrzy.
Trudno było mi podjąć tę decyzję.
Jin faktycznie bywa ostry, kiedy się wkurzy.
Było tak źle?
Jak mogliście tak nawalić?
Przecież wie pan,
jak bardzo ceniłem Earth Comm.
Jak mogliście tak spartolić?
Panie Jin, ja...
Gdybyście lepiej pracowali,
wyniki byłyby też lepsze.
Lepsza kampania reklamowa przyniosłaby więcej zysków.
Po to was zatrudniliśmy!
Przepraszam.
Wszystko przez tych pana pracowników, którzy się do niczego nie nadają.
Będę ich wzywał i pytał po kolei, kto co nawalił.
Nie.
Proszę, nie.
Słucham?
To moja wina.
Nie spełniłem oczekiwań i zyskałem rozczarowujące wyniki.
Wszystko moja wina.
Przepraszam.
W agencjach tak już jest.
A co zrobimy z panią An?
Wygląda na wyczerpaną.
Co możemy dla niej zrobić?
Po prostu przyjąć jej rezygnację?
Zastanawiałem się nad tym od jakiegoś czasu.
„Jak sprawić, by pracownicy byli dumni ze swojej pracy?”
„Co mogę zrobić, by poczuli się pewniej w agencji?”
- Heeyoung. - Tak?
A może wdrożymy system bonusów?
Niech sami ustalają, ile pracują.
Będą mieli szansę na większe zarobki
niż w dużej firmie.
Pewnie. Brzmi zachęcająco,
ale pracownicy mogą za bardzo ze sobą konkurować.
Przemyślmy to.
Problemy można rozwiązywać na bieżąco.
MEDIA SPOŁECZNOŚCIOWE LIM JIHYEON
Wprowadziłam kilka zasugerowanych przez panią zmian.
Po pierwsze, szczegóły postów.
Po drugie, częstotliwość.
Po trzecie, możliwe ryzyka.
PLAN
Dobrze.
Wygląda w porządku.
- Przekażę pani Lim. - Dobrze.
NOWA WIADOMOŚĆ PREZESKA LIM JIHYEON
PLAN NA MEDIA
Ruszamy?
Pani Goo.
Dziękuję za Celltics.
Gdyby nie pani...
Wykonałam swoją pracę i tyle.
Nie musisz mi w ogóle dziękować.
Mimo wszystko...
Gdyby nie ty...
nic by się nie zmieniło.
Podziękowania należą się tobie. Od firmy.
Prawda?
Pani Goo.
Spóźnimy się. Chodźmy.
Dobrze.
Witaj, Park Yoonjo!
Dziękuję.
- Usiądźmy. - Dobrze.
Ciekawe, co poda nam szef kuchni.
Dają tylko jedno danie, wie pani?
Tak.
Dostałam plan na media społecznościowe.
Przejrzałam.
Zakazuje mi pani masy rzeczy.
Na przykład.
„Nie postować za często,
bo napiszą, że mam za dużo czasu”.
W sumie gra gitara.
„Żadnych zdjęć osobistych,
by uniknąć krytyki, gdy firma ma kłopoty.
Góra dwa posty w miesiącu o spotkaniach z celebrytami.
Rozłożyć dokumenty
w przypadku zdjęć prezeski z biura”.
- Może lepiej tego nie robić. - To nie rób.
Jeśli nie zamierzasz trzymać się planu.
Zgadza się pani?
Według mnie
skorzystałaby pani na tym.
Badania wykazały,
że działalność prezesów w sieci ma wyraźny wpływ
na wizerunek firmy, jak również na opinie klientów
co do produktów tej firmy.
Racja.
Przecież Elon Musk ciągle coś wrzuca.
Zróbmy to.
Sama zaproponowałam.
Tylko bez takich grymasów, okej?
Pani Park?
Czemu patrzysz na nią?
Spójrz na mnie. Okej?
Dział PR doda trzy posty tygodniowo...
Albo pani doda. Bądź dla mnie wyrozumiała, okej?
Oczywiście.
Ludzie chętnie poznają codzienne życie prezeski.
Właśnie!
Yoonjo, coraz bardziej cię lubię.
Dziękuję.
Dobra, a teraz coś zjedzmy.
Czekają na nas.
O tak.
- Ale wypasione niebo. - No.
- Ładne. - Yoojin jest super.
Yoojin pomogła mi z figurami. Patrzcie.
- Widać. - Hej, jesteś coraz lepsza.
Yoojin mnie tego nauczyła. Teraz daję radę.
No widać.
Wcześniej ci totalnie nie szło.
Ale jest już lepiej.
- Chłopak? - Akurat bym miała.
Czemu nie?
Masz wszystko, więc czemu nie chłopaka?
Jakie wszystko?
Masz bogatą rodzinę?
Tata czasem podrzuca cię do szkoły.
Jeździ niezłą bryką z importu.
Poza tym...
masz dobre oceny, czyli jesteś mądra,
umiesz tańczyć
i jesteś ładna.
Zbyt idealna.
No nie? Masz wszystko.
Jesteś moim całkowitym przeciwieństwem...
Kto teraz wypisuje SMS-y? Mamy XXI wiek.
YOOJIN, WRÓCIŁAM
NIE ODBIERASZ
POROZMAWIAMY?
Goo Yijung wypisuje.
Moja matka. Odeszła, gdy miałam dwa lata.
Wyjechała na studia.
Niedawno wróciła do Korei.
Czyli...
nie dzwonisz, bo jesteś zła?
Tak.
Jestem strasznie zła.
Nie usuwasz SMS-ów?
Wiesz,
nic fajnego mieć mamę, co sprawia kłopoty.
Może lepiej nie mieć w ogóle.
Tak sobie myślę.
Chodźmy już.
No dalej! Dzwonek.
Biegiem!
Maeng o nas wie? Skąd?
- Sam mu powiedziałam. - Weź.
Ciągle pytał, czy jesteśmy parą.
Zmęczyłem się tym kłamaniem.
Chciałem cię zapytać o Seo.
Gdy cię odwoziłem pijaną,
zdzwoniłem się z nim.
Chyba mu na tobie zależy.
Myślę, że mu się podobasz, co nie?
Nie?
Chyba tak.
Od razu to widać.
Nieprawda.
Po prostu jeszcze nie zaprosił cię na randkę.
Nie rozumiem. Teraz nie można być takim wolnym.
Czy on nie studiował w USA?
Myślałem, że od razu zaprosi cię na randkę.
Mylisz się.
A ty? Co o nim myślisz?
Jeśli tobie też się podoba, zaproś go gdzieś.
JA
Słuchaj.
No co? Nie podoba ci się?
Dobra. Ja też go nie lubię.
Jakoś tak nie i już.
A chcesz mnie zaprosić?
- Co? - Co?
No co?
Ja?
No.
Pewnie.
Możemy udawać, że idziemy na randkę.
Bycie singlem jest takie samotne.
Przyjaciele rządzą.
Ja nie żartuję.
Co?
Mówię poważnie.
- Co? - Przestań pytać „co?”.
Bo...
nigdy nie myślałam,
że powiem tak w biały dzień na przerwie w pracy...
To nie mów.
Nie mów, Yoonjo.
Nie mów.
STREFA NA ODŚWIEŻENIE
Do jutra.
Jaemin, masz wolny wieczór?
Masz, prawda?
Skoczymy na drinka?
Jaemin.
Na co tak patrzysz?
Chodźmy.
A ty dokąd? Zwykle nie wracasz autobusem.
Nie jedziesz do Utopii? Jadę z tobą.
Jo.
Jedź sobie sam. Ja nie jadę.
Yoonjo.
Co znowu?
Jest pewna kobieta.
Znowu coś do niej czuję.
Dlaczego znowu?
Ta kobieta z Santiago.
Znów ją spotkałem.
Wróciły motyle w brzuchu
i ciągle o niej myślę.
Czyli...
spotykacie się?
Jeszcze nie.
Nie powiedziałem jej.
- Dlaczego? - Bo może znów dać mi kosza.
Kretyn.
Wtedy nie wiedziałem, jak to jest.
Teraz już znam uczucie odrzucenia.
Ma być powtórka?
Nie dałbym rady.
Pozostawisz taką nieodwzajemnioną miłość?
Nie powiedziałbym, że ją kocham.
Co?
Czuję te motyle w brzuchu i często o niej myślę.
To znaczy podoba mi się,
ale nie wiem, czy jestem zakochany.
Miłość nie jest wyjątkowa.
Od takiego czegoś się zaczyna.
Zadurzyłam się w tobie już w szkole.
Mówiłam, że nie wolno.
Nie i już.
Wmówiłam sobie, że jesteśmy tylko przyjaciółmi.
Czemu mi nie powiedziałaś?
Bo wtedy wydawałeś się taki inny ode mnie.
Jakbyś był nie z tego świata.
Nie mogłabym cię zatrzymać.
Byłeś nieosiągalny.
Ja się martwiłam o czynsz, a ty byłeś na wolontariacie w Afryce.
Wydawałeś się taki inny.
Ale...
praca z tobą w jednej firmie
i codzienne widywanie
dały mi trochę nadziei.
Przestałeś być taki odmienny.
Zaczęliśmy żyć w jednym świecie.
Chyba dlatego
pomyślałam sobie,
że mogę coś do ciebie czuć.
Dobrze tak z siebie wyrzucić.
Chociaż to upokarzające.
Chcesz chusteczkę?
Tak, daj.
Ale nie mam.
Myślałaś, że noszę ze sobą?
Miło tak na siebie popatrzeć, co?
Co ty...
Pewnie. Bardzo miło.
Nie będę się wściekał, bo masz teraz złamane serce.
Wiesz?
Następnym razem pożałujesz.
- Dongsan-dong. - Tutaj wysiadasz.
Koreańska Spółka Ciepłownicza.
Czemu? Zaraz będziemy w Utopii.
Właśnie dostałam kosza i potrzebuję być smutna.
Ty sobie idź.
Dobra.
Jak chcesz.
Co tym razem? Co znowu?
No nie wierzę.
Jo zaprosiła mnie na randkę.
Podobam jej się.
Co?
Dzisiaj.
W pracy na przerwie.
Boże drogi.
Cała ona.
Ale ją odrzuciłem.
Bo mam kogoś innego na oku.
No a kogo masz?
Dyrektorkę z firmy.
Że co takiego?
Dyrektorka kreatywna z Seyongu to kobieta z Santiago.
Chyba los chce nas połączyć, nie sądzisz?
Ale nie wiem, czy dam radę jak Yoonjo ot tak wyznać uczucia.
Już raz próbowałeś i nic z tego.
Brutalnie cię odtrąciła.
Jesteś zaborczy i masz obsesję.
Ja nie...
Sytuacja się zmieniła.
Wtedy byłem za młody.
Wydawało mi się, że ona żyje w innym świecie...
- Odbiło ci całkiem. - Wiesz.
Powtórzyłem słowa Yoonjo.
RYU JAEMIN
- Halo? - Odebrałaś.
O co chodzi?
Jesteś teraz zajęta?
Raczej nie.
A może znajdziesz dla mnie chwilę?
Gdzie jesteś?
PROJEKT R&I REKRUTACJA
Ktoś z zespołu trzeciego ma pójść do grupy roboczej R&I.
Jakiś ochotnik?
Jeśli tam dołączę,
- będę miała tu mniej pracy? - Nie.
Czyli stare obowiązki zostają i dochodzą nowe?
Grupa robocza i już.
A pani, pani Park?
Pracownicy bez umowy mogą?
Jestem tu od niedawna,
więc nie do końca orientuję się w działaniu firmy.
Moim zdaniem orientuje się pani najlepiej.
Jeśli mi wolno, to się zgłaszam.
„Odejście od sztywnej, hierarchicznej organizacji,
gdzie jedna osoba ma pełnię władzy,
do takiej, gdzie każdy podejmuje własne decyzje
i dostosowuje się do zmian szybko oraz elastycznie”.
Brzmi nieźle, prawda?
- Tak. - Tak.
W porządku.
Kto się zgłasza?
Przepraszam, mam zakończenie roku studentów-testerów.
O rety, wreszcie kończą?
A co myślałeś? Wiecznie nie będą studentami.
No nie.
Wybieram pana.
Dobrze.
Dzień dobry.
Grupa robocza R&I, tak?
Nikogo jeszcze nie ma.
Racja.
Ciągnęliśmy losy.
- Słucham? - Ciągnęliśmy losy w HR-ze.
Ale mam pecha, co?
Nigdy żadnego konkursu nie wygrałam,
ale takie coś zawsze.
A ja sama się zgłosiłam, bo chciałam.
Gdzie są wszyscy?
Chcę tu pracować jak najdłużej.
Tego właśnie mi trzeba.
Czegoś, co mnie zajmie.
Ale widujesz go codziennie. Nie może być łatwo.
Nie widuję.
Jeśli nie chcę, nie muszę go widywać.
Jak to? Nie pracujecie już razem?
Jaemin ma tymczasowo inny zespół,
więc nie pracujemy razem.
Tak będzie lepiej.
Potrzebuję czasu, żeby posklejać moje złamane serce.
Ale że musiałaś mu to powiedzieć w pracy?
Sama jestem zła.
Mogłam po pijaku. Udawałabym, że nie pamiętam.
A teraz? Nie mam wymówki.
Psiakrew.
Już po mnie.
Jaemin też w grupie roboczej.
O proszę, moja mentorka jak zwykle promienieje.
O czym ty gadasz?
Tak, proszę pana...
Przepraszam. Śpieszę się.
Proszę wybaczyć.
Myślałem, że zaraz na ciebie wpadnie.
Tak.
Dzięki.
A właśnie.
Jaemin mówił, że ona jest u was dyrektorką kreatywną.
Jakaś gruba ryba?
Podobno ona jest tą kobietą z Santiago.
Napisy: Cezary Kucharski