WYŚCIG
Nie chcę widzieć więcej łez.
Proszę sobie darować ten płacz.
Nie ma nic gorszego.
Nie musiała aż krzyczeć.
Pani wraca do domu.
WPADNIJ NA KARAOKE
- Gdy na mnie patrzysz - Gdy na mnie patrzysz
- Nie mów ani słowa - Nie mów ani słowa
- Bo ja już czekam - Bo ja już czekam
- Aż się z tobą pożegnam - Aż się z tobą pożegnam
Tracimy czas.
Chcesz sobie poprzeklinać? Proszę bardzo.
Wredna dziunia.
Musiała mnie tak zrugać?
Musisz być twardsza.
Za słabo przeklinasz.
Cholerna suka.
Za kogo ona się uważa?
Dobrze. Już lepiej.
Że niby osiem lat doświadczenia to nic?
Mam być jak ta nowa?
Boże.
Dostałam pracę, bo mam doświadczenie.
Co nie?
W rekrutacji specjalnej była duża konkurencja.
O tak.
Wiesz co? Już ja jej pokażę.
Udowodnię swoją wartość.
Ale...
czemu ja się popłakałam?
Nie umiem się powstrzymać.
Nie kontroluję się, gdy ktoś mnie tak traktuje.
Co mnie tym bardziej wkurza.
Ponoć łzy i śmiech są tożsame.
Nie zadręczaj się, że pociekło ci parę łez.
Dużo się śmiejesz, więc i dużo płaczesz.
Robisz, co ci serce każe.
Ładnie powiedziane. Czyj cytat?
Mój.
Fajny, nie?
„ZWYKŁY DZIEŃ”
Jak mi znowu dasz coś smutnego, to cię ukatrupię!
„POJEDŹMY KONNO”
Takie jest życie
- Cicho! - Cicho!
- Rodacy, za mój kraj - Rodacy, za mój kraj
- Życie oddać mogę - Życie oddać mogę
Dzień dobry.
Pani Park.
Tak, pani Ji?
Grafik pani działań PR-owych.
Proszę dzwonić do kadr w sprawie pani komputera.
Bez ponaglania nie przyniosą.
Dobrze.
REKRUTACJA BEZ KWALIFIKACJI PRZYJĘCI / GRAFIK
Dzień dobry.
Dołączyłam do zespołu PR trzeciego w dziale zarządzania strategicznego.
Park Yoonjo.
Dlaczego zgłosiła się pani do rekrutacji specjalnej w Seyongu?
Kierowała mną ambicja.
Chciałam pracować w dużej firmie i zająć się własną marką.
Wiele osób interesuje pani niecodzienne doświadczenie.
Proszę o tym opowiedzieć. Czemu zajęła się pani PR-em?
Skończyłam technikum.
Zajmowałam się sprawami ogólnymi w pracy
przez trzy, cztery lata.
Potem dostałam inną pracę...
Dzień dobry.
Miło pana poznać.
- Mam tu usiąść? - Tak.
Zaczynajmy. Właśnie tak.
Jeszcze trochę.
Tak?
Dobrze. Wspaniale pani idzie.
Proszę potrzymać.
Jeszcze trochę.
Będziemy oglądać powoli.
Dziękuję bardzo.
Czekaj. Cofnij.
A to zdjęcie? Według mnie dobre.
Tak, dobrze wyszło.
Tak, będzie.
Zaznaczamy, proszę. A teraz dalej.
- Proszę dawać znać. - Chwila. To lepsze.
- To? - Tak.
Proszę zaznaczyć.
A co ty...
A co pani sądzi?
Tak, wyglądają dobrze.
W porządku.
Wiele dobrych wyszło.
Pani się spisała.
Ej.
Harowałam jak wół, a ty karmisz mnie jakimś pudełkiem?
Dzwoń do Ministerstwa Pracy.
Żeby mnie od razu wywalili?
Nie mogą cię wywalić tak szybko.
Nie bój nic.
A zresztą nie ma co robić rabanu o zwykły lunch w pracy.
Moje ulubione.
Co ty masz?
Nie lubię węgorza.
Wygląda ohydnie.
Jedz, żebyś miała siły.
Mamy mnóstwo pracy.
Wiem. Robię, co ty.
W razie kłopotów mów.
A co zrobisz?
Chcę, żebyś mi przynajmniej mówiła.
Bo po co ludzie chodzą do terapeutów?
Ważne jest, żeby się uzewnętrzniać.
POWITANIE NOWYCH PRACOWNIKÓW
WSPIERAMY PRZYSZŁYCH LIDERÓW SEYONGU
POWITANIE NOWYCH PRACOWNIKÓW ROK 2022
Dzień dobry.
Siadaj, proszę.
Tak, proszę pani.
Profesjonalistka pełną gębą?
Tak. Jesteśmy w pracy.
Podaj herbatę.
Oczywiście.
Jak pobyt w hotelu?
Chyba dobrze.
Nie szukaj mieszkania. Przyda mi się przyjaciółka obok.
Nie przyjaźnimy się
już od dłuższego czasu.
Nie utrudniaj.
Powiedz,
spotkałaś Eunseoka?
Jeszcze go nie widziałaś?
Nie było powodu.
Chyba nie. Po co spotykać byłego męża?
Masz córkę, prawda?
Widziałaś się z nią? Ile ma lat? Słyszałam o niej.
Pani Lim.
Zatrudniłam cię, żebyśmy też czasem pogadały.
Tylko po to?
On by tak pomyślał.
Wiceprezes.
Specjalistka od ESG.
ŚRODOWISKO, ODPOWIEDZIALNOŚĆ, ŁAD
POZAFINANSOWE ELEMENTY W FIRMIE
GOO YIJUNG
ESG?
Można uznać, iż sprowadziła konsultantkę.
Praca prezesa oznacza samotność.
Miło mieć kogoś do rozmowy.
Owszem.
Powinien pan zacząć się przygotowywać.
- Racja. - Tak.
Nasz rodzynek usiądzie w środku.
Dobrze. Tutaj.
Proszę.
- Jaemin, pokaż listę dziennikarzy. - Już.
- Dzwoniłeś? - Tak.
Tylko ci z Y News nie odbierali.
Boże, czemu ich nie ma?
Ej.
Uśmiech.
Szef zespołu PR drugiego.
Song Suntae.
Szef zespołu 1.
Choi Youngho.
Szefowa zespołu 3.
Dzień dobry. Ji Eunjeong.
Miło was poznać. Goo Yijung.
To zaszczyt.
WSPIERAMY PRZYSZŁYCH LIDERÓW SEYONGU
REKRUTACJA W CIEMNO
Kto wymyślił ten projekt?
Jaemin.
Oto autor Rekrutacji bez kwalifikacji.
Zarządza projektem.
Ryu Jaemin z działu PR 2.
Wciąż pan sądzi, że takie wydarzenie jest dobre PR-owo?
Wymagało sporo pracy,
ale nie wydaje się efektywne.
Odświeżenie wizerunku Seyongu?
- O to chodzi? - Tak.
Na takiej jednorazowej pokazówce?
Moim zdaniem trochę staroświeckie.
Proszę więc pomóc rozwinąć projekt.
W Korei Ministerstwo Pracy prowadzi konkurs na najlepsze praktyki
co do zatrudnienia każdego roku.
Udział biorą głównie firmy państwowe,
ale dzięki konkursowi widać, jak bardzo brakuje uczciwych praktyk.
Brakuje zdolności.
- Każdego roku? - Tak.
A jeśli rozwiniemy projekt?
- Byłoby wspaniale. - Nie.
- Nie o to pytam. - Pani Goo.
Minister jest właśnie u wiceprezesa.
Zechce pani dołączyć?
Naturalnie.
Zapraszam.
Dobrze.
Blahbla?
No.
Coś tam cicho.
Bardzo cicho.
Nie rozumiem, po co mamy tam wchodzić.
Ogarniamy też posty na Blahbla?
To poszukaj sobie innej pracy.
Tak zamierzam.
W sprzedaży. Asystentka menadżera.
W PR trudno o awans.
No proszę, jaka ambitna.
Zapomnij o niej.
Nie wrócicie do siebie.
Ona chce znowu wziąć ślub.
Jeżdżę na każde jej zawołanie.
Co ty taki nieodpowiedzialny?
Chyba ona, że wzywa.
Jej to powiedz.
Robi tak po pijaku. Nie idź i już.
Musisz jej odmówić.
Niby czemu?
Też jestem samotny.
Po co ja ich swatałam?
Boże.
Dziś wspólny obiad.
No co?
Cieszycie się czy nie?
Tak, świetna myśl.
Powitaliśmy już nowych pracowników,
więc szefostwo żąda integracji zespołów.
Ale tamto powitanie i nasza integracja to coś...
zupełnie podobnego!
Idziemy na obiad!
Dokąd pan proponuje?
Mógł powiedzieć.
Zespół trzeci.
Kto by przyszedł na obiad zespołowy?
Może wy?
Ja nie mogę, niestety.
Mama choruje. Umówiłam ją na dzisiaj do lekarza.
A pan, panie Heo?
W sumie mogę.
Ale lepiej do domu.
Wyśpi się pan i weźmie prysznic.
Okej.
Przekładam ten obiad na jutro.
Dobrze!
Pani bez kwalifikacji!
Menadżer Maeng Chuljun.
Tak.
Dzięki pani mamy zespołowy obiad!
Do zobaczenia.
Czołem.
A wy nie na obiad?
Przełożyliśmy na jutro.
Dlaczego?
Jedna mówi, że idzie z mamą do lekarza. Kłamie.
Drugiemu kazano pójść wziąć prysznic.
Ale to twoja impreza powitalna.
Słucham?
Może dołączysz do nas?
A mogę?
Nie.
To po co pytasz?
Słuchaj.
Serio chcesz pić z Songiem?
Nie.
O tym nie pomyślałam.
Szkoda.
Jesteś jedyną znaną mi osobą, która lubi obiady z firmą.
Pani Lee też je lubiła.
W PR Joa...
W porządku. Świetna robota.
Do zobaczenia.
Pewnie. Do zobaczenia, panie Ryu.
Chodźmy.
Panu też.
Chodź już.
Maeng...
PANI KIM HEEYOUNG
Ma pani plany na wieczór?
No to co chcecie zjeść?
- Cokolwiek. - Bez różnicy.
Może wieprzowinę?
- Tak? - Tam naprzeciwko?
Właśnie tak.
- Dobrze. - Tam jest smacznie i tanio.
Tak, mam.
Eun, idziemy na świńskie nóżki?
Z pikantnym makaronem.
Po co chodzicie do pracy?
Tylko dla kasy?
Ja chciałabym, żeby mnie doceniano.
Będę kiedyś dyrektorką wykonawczą.
Czy to mowa motywacyjna?
Albo objaw schizofrenii.
Co?
Nie znasz Seyongu?
Wykonawczymi zostaje 1% pracowników.
Cholernie trudno. Niemalże niemożliwe.
No i ty, kobieta?
Mamy dyrektorkę kobietę.
Bo jest z rodziny królewskiej.
Nieprawda.
Gdyby była mężczyzną, byłaby już dawno prezesem,
nie dyrektorką.
Właśnie! Widzisz? Taki jest Seyong.
No i każą nam ćwiczyć!
Seyong się zmienia.
Nową dyrektorką kreatywną jest kobieta!
Pani Lim osobiście ją sprowadziła.
Żadna kobieta nie wspięła się od dna
aż do pozycji dyrektora w Seyongu.
Gościu, ja będę pierwsza!
Zawsze mnie źle traktujesz, jak się upijesz.
Co robisz?
Oglądasz coś?
Chyba świat się zmienia.
Oglądasz filmiki podczas obiadu?
Nudzę się. Gadacie o tym samym.
Okej.
Nudne filmiki. Lepiej wypijmy następną kolejkę.
- Oddawaj. - No weź.
Idziecie, co?
- Zaproszę panią Ji. - Co?
- Panią Ji? - Tak.
Tak.
Pan Jin jej nie zaprosił?
Poszli Song i Choi, co nie?
Pewnie do klubu z hostessami. Mieli ją tam zabrać?
A zespół trzeci już zjadł obiad?
Nie, jutro idą.
Serio?
U młodych się teraz pozmieniało.
Nie jak dawniej.
Taką mam nadzieję.
Ej, przenieś mnie do trzeciego.
To ja powinienem iść.
Swoją drogą, Jaemin,
chyba cię ciągnie do tej po Rekrutacji bez kwalifikacji.
Mam nosa do takich spraw.
Co? Przesadziłem?
Skąd ta myśl?
Jaemin ma kiepski gust.
Ona do niego nie pasuje.
Jest urocza.
Nie ocenia się ludzi po wyglądzie.
Chciałbyś, żeby cię ktoś nazwał paskudą?
A tak wyglądam?
Jesteś po prostu brzydki.
Jaki jest twój ideał?
Angelina Jolie z Pana i pani Smith.
Daj spokój.
Będę się zwijał.
Chcecie jeszcze pić, to macie kartę od pana Songa.
Jasne, możesz już iść. Masz.
- Obrzydliwe. - Proszę.
Przecież brałem prysznic.
Rozchodniak i już.
BANK PS, KARTA FIRMOWA
Witamy.
Hej.
Wiesz, ile czasu się nie widziałyśmy?
Mogłabyś chociaż udawać, że się cieszysz.
- Choć trochę? - Cieszę się, że cię widzę. Serio.
Całe to miejsce...
Miło tu wrócić. Nic się nie zmieniło.
Jakby nic się nie starzało.
Piłyśmy tu na umór, gdy zaczęłyśmy pracę.
Pamiętasz?
Weź nie pij sama, co?
Ale to takie miłe.
Słuchaj.
Po co mnie tu ściągałaś,
skoro wolisz pić sama?
Co u ciebie?
Kiepsko.
Dużo się działo.
Próbowałam się wyrwać z samego dna.
Dlaczego wróciłaś?
Nie spodziewałam się.
Wiesz...
Chyba się wypaliłam.
Tam, mimo moich osiągnięć,
wciąż czułam się obco.
Pozostałabym obcą.
Przyjechałaś naładować baterie.
Rozumiem, o czym mówisz,
ale czemu akurat w Seyongu?
Możesz tam umrzeć z frustracji.
Tak myślisz?
Nieważne.
Wybrałaś idealne miejsce, żeby skosztować trochę rozrywki.
Tak czy siak miło cię widzieć.
Cholera.
Goo Yijung do mnie przyszła. Ale mnie zaszczyt kopnął.
Straciłam kontakt z większością znajomych.
Mówisz?
Czyli cała przyjemność po twojej stronie.
Do dna.
- Miło mi. - Jasne.
Zaczniemy od rozgrzewki.
Unosimy kolana, tworząc kąt 90 stopni.
Dotykamy ich przeciwną dłonią.
Staramy się poruszać płynnie.
- Co robicie? - Nażarłam się i nie mogę oddychać.
Chyba się zrzygam.
To wam pomaga?
Nic nie mówię, bo się zrzygam.
Zamknij usta.
Chyba coś ci chciało wyjść.
Zapalę sobie.
Co?
Chyba z nim coś nie tak.
Słuchaj.
Czas, żebyś sobie zapaliła.
- Idź. - Nie chcę.
Idź.
- Rany. - Ręce na biodrach.
Nogi szeroko.
Czekaj.
Czy ty nie rzuciłeś?
Rzuciłem.
Co tam? Jakieś kłopoty?
Nie wiem.
No co?
Nie chcesz gadać?
Nie że nie chcę.
Tylko wiesz.
O ludzie.
Zachowujesz się dziwniej niż zwykle.
No i co się dzieje?
Czemu znowu palisz?
Tęsknisz za starą miłością?
„Starą miłością”? Kto tak mówi?
Tak.
Co? Mówisz serio?
Kto był tą twoją starą miłością?
- Czemu miałbym ci mówić? - Gramy w prawdę czy wyzwanie.
Co? Od kiedy?
Od teraz. Będzie zabawa.
- Co nie? - Jasne. Tak jest najfajniej.
Gdzie ją poznałem?
W Santiago.
A kiedy byłeś w Santiago?
Pytasz?
Chyba jasne.
Zaraz po wojsku. Następne pytanie.
Jak ją poznałeś?
Przypadkiem, gdy szedłem ulicą.
Szczegóły.
Padał deszcz.
Byliśmy w jednym hotelu.
Zakochałem się.
Co za stek bzdur. Wymyślasz na poczekaniu, co?
Tak. Bajki opowiada.
Czemu tylko ja odpowiadam?
Bo my o sobie wiemy wszystko, nie?
Właśnie tak.
- Nigdy nie była w długim związku. - Ty też nie.
Moje były dłuższe.
Umawiasz się z każdym zainteresowanym i szybko kończysz.
Bo kończą się moje uczucia. Tak trzeba robić.
Faceci ci się podobają, kiedy się z nimi umawiasz?
Wydają mi się mili.
Dziwne, że nigdy nic więcej.
Wiem. Sama się zastanawiam.
Wyjaśni mi ktoś?
Bo umawiasz się z kretynami.
Weź.
Może nie wiesz,
jak to jest być zakochaną.
A ty? Znasz to uczucie?
Oczywiście. Znam je doskonale.
To jak?
Czujesz to,
kiedy tak patrzysz.
Gdy spoglądasz w oczy.
Nie potrzeba słów.
Ktoś ci wpadł w oko?
Ja?
A jeśli tak?
To co?
Patrz na jego minę. Jakby świat mu się zawalił.
Zaraz, ja się chyba powinnam czuć urażona.
Powinieneś dziękować, gdy taka dziewczyna mówi, że jej się podobasz.
Jakże ogromnie jestem wdzięczny.
Aż serce mi płonie. Wkrótce eksploduje.
Rety.
Dobra, Jaemin.
Co o mnie myślisz?
Chcesz się ze mną umówić?
Nie.
Odmawiam. Nie masz nic przeciwko?
Co ci się we mnie nie podoba? Powiesz mi chociaż dlaczego?
Jesteście niemożliwi.
Bo ty...
w ogóle nie jesteś w moim typie.
Pójdę już.
Mogę iść, prawda?
A pozwolisz zadać ci jeszcze jedno pytanie?
Co znowu? Byle szybko, bo jestem zmęczony.
Od tamtego czasu się nie umawiałeś.
Czy to
przez nią?
Cześć wam.
Weź się ogarnij.
Jak myślisz, co to znaczy?
To było „tak”?
Mniejsza.
Dlaczego...
Albo powiedz mu, co czujesz,
albo o nim zapomnij.
Tyle lat minęło!
Co za wariatka...
Weź, to nie tak. Mówię serio.
Gdybym wciąż coś czuła,
byłabym zdruzgotana, gdyby powiedział, że nie jestem w jego typie.
Miałaś łzy w oczach.
Mówię, że to nie tak!
Zbieram się.
- Ej. - No co?
I kto to mówi?
YOOJIN, WRÓCIŁAM DO KOREI
NIE ODBIERASZ TELEFONU, WIĘC PISZĘ
ZADZWOŃ W WOLNEJ CHWILI
Witaj z powrotem.
Dzięki.
Jazda.
Mówiłeś, że ostatnio jesteś zajęty.
Prawda.
Ale tylko tak mogę porozmawiać z córką.
Masz teraz czas? Porozmawiamy?
Co jest? Co to za mina?
Coś się stało?
Nie, dostałam jakiś spam.
Nie znoszę tego.
„Spam”.
A co powiesz na szynkę?
Nie, wolę rybę.
Makrelę.
Yoojin, dusza artystki.
Bo lubię makrele?
Najlepsze akwarele malują makrele.
Weź się z tymi sucharami.
Co robisz taką minę? Ktoś ci dokucza w szkole?
Dzień dobry!
Dzień dobry.
BEZ KWALIFIKACJI
Dzień dobry.
Dołączyłam do zespołu PR trzeciego w dziale zarządzania strategicznego.
Park Yoonjo.
Pracowałam w agencji PR,
gdy usłyszałam o rekrutacji w Seyongu,
gdzie wymagano tylko i wyłącznie portfolio.
Wiedziałam, że nie mogę przegapić takiej okazji, więc złożyłam podanie.
Zajmowałam się sprawami ogólnymi w pracy
przez trzy, cztery lata.
Potem dostałam inną pracę, w której tworzyłam firmową prasę.
Tam też przejęłam sprawy ogólne,
jednak brakowało im ludzi, więc zaczęłam pisać artykuły.
Tak zaczęła się moja kariera w PR-ze.
PRZYJĘCI / GRAFIK
DZIAŁ PR ASYSTENTKA MENADŻERA PARK Y.
DOKUMENT CNS WYSTĘP GOŚCINNY
Ktoś mi powie, czemu pani Park ma w grafiku dokument dla CNS?
Pan Song załatwił, a Seunghee zrobiła resztę.
Nikt mi nie mówił?
Nie wiem czemu. Dziwne.
Seunghee nie mówiła?
Pani Park raz odmówiła, ale najwyraźniej nalegali dalej.
Kto ogląda dokumenty na CNS?
Ci z góry.
Dzień dobry.
Czołem.
Pani Ji, napije się pani kawy?
- Pani Park. - Tak?
Pani jest od parzenia kawy?
Proszę robić swoje.
A kawy w ogóle nie pijam.
Kofeina za bardzo podnosi mi ciśnienie.
Ja pijam kawę.
Dwie łyżeczki kawy, mleczko i cukier.
Taka kawa instant.
Dzięki.
Proszę poprosić kogoś ze swojego zespołu.
Co pan tu robi tak wcześnie?
Cóż...
słyszałem, że wasza pani Park
odrzuciła ofertę dokumentu dla CNS.
Zastanawiałem się,
czy nie wie pani, czemu odmawia udziału w dokumencie.
Sądziłam, że mam prawo odmówić.
Naturalnie. Ma pani prawo.
Jednak...
Dlaczego?
Uważa pani, że łatwo o występ w telewizji?
Bynajmniej.
Poza tym mają fajny tytuł.
Obwołali panią nadzieją dla kraju.
Pozwoli pan przełożonym decydować?
Nie musiał się pan tu fatygować.
Przyszedłem, bo przełożeni sobie nie radzą.
Pani Ji.
Czy pani ma dużo zajęć?
Macie masę roboty? Może jest pani przeciążona obowiązkami?
Mogę zobaczyć grafik?
Celem mojego występu w dokumencie telewizyjnym
jest zmiana wizerunku firmy?
Wśród młodych.
W takim razie zamiast dokumentu
udzielę wywiadu dla popularnego kanału,
który specjalizuje się w rozmowach z pracownikami.
Widzowie filmów dokumentalnych CNS
są średnio po 50.
Nie celujemy w tę grupę wiekową.
Kanał w sieci, który opowiada o pracy,
będzie lepszym miejscem na dłuższy wywiad.
Tak się nie robi.
Pracując w firmie,
należy przestrzegać pewnych zasad.
Panie Song.
Przyjrzę się temu później.
Chodźmy, mamy spotkanie.
Musi wystąpić w tym dokumencie?
A czemu nie?
Ciągle odrzucają nasze propozycje. Choćbyśmy zwracali koszty.
A tym razem byli chętni.
Kawa na ławę. Dla kogo to robisz?
Dla wiceprezesa?
Mamy jasny cel, czyż nie?
Zamęczasz ją.
Co powiedziałaś?
- Nie zmuszę jej do tego. - Ale ja tak.
Jest u mnie.
Mam wyższe stanowisko.
Już tu są.
Panie Seo.
Dzień dobry.
Pani Ji wciąż na spotkaniu, które się przedłuża.
- Zapraszam. - Dobrze.
- Proszę pana? - Tak.
- Pani Shin? - Tak?
Kto nadzoruje projekt Celltics?
Ja.
Żartuję. Chciałabym.
Pani Ji sama chce się tym zająć.
Pani Ji się tym zajmuje?
Wspaniale słyszeć.
Postawię ci coś do jedzenia,
gdy znajdziesz czas.
Coś, co lubisz.
Pokolenie MZ chętnie robi wiele w krótkim czasie.
- Skutkuje to... - Chodźmy na wołowinkę.
...brakiem koncentracji...
Przepraszam.
Nie szkodzi.
W codziennym życiu, na przykład,
gdy czekają na autobus lub...
Dzień dobry.
MAENG CHULJUN
Gdzie jesteś?
To?
Tak.
Pokój socjalny.
Co robisz po pracy?
A co?
Puszczają jakiś dobry film?
Tak.
Wznowiono Boże Narodzenie w sierpniu.
Znowu?
Dziękuję.
Mamy problem.
Na Blahbla. O Rekrutacji bez kwalifikacji.
Oszustwo. Nie zatrudnili ich pracownicy przez rekrutację w ciemno.
Podobno szychy wybrały ich w celach PR-owych...
Wiedziałam.
Seyong zmienia wizerunek.
Wszystko po to, by zatrudnić tamtą.
Dziewczyna bez doświadczenia?
Dział PR Seyongu coraz gorszy.
To ma być ta zmiana?
To już nie faworyzowanie, a właściwie przestępstwo.
Nie dają jej nic do pracy.
Brak wykształcenia.
- Przyssała się. - Wywalą ją.
Tych z wykształceniem wyślą pewnie do fabryk.
Kto w ogóle głosował?
- Wy głosowaliście? - Ja nie.
No to jak ją zatrudnili?
Mało kto z firmy się tu loguje, nie?
Nie ma sensu tu o tym gadać.
Pierwszy post o rekrutacji pojawił się o 15.10.
Jest 15.45.
Ale mamy już masę komentarzy.
Odkąd pracuję, nie widziałem takiego ruchu.
Musimy najpierw zweryfikować fakty.
Pracownicy głosowali
i sami wybrali panią Park, nie wiedząc, kim jest ta kandydatka.
Czy tak nie było?
Chyba było.
Prawdopodobnie.
Pewnie, że było, co nie?
A jeśli nie? Sam nie wiem.
Gdzie pan Song?
Na spotkaniu z szefem „Dziennika Daeguk”.
Razem z Hugilem.
Musimy zweryfikować fakty.
Nie odbiera, prawda? Na pewno nie.
Abonent czasowo...
Nie sprawdza telefonu, gdy pije z dziennikarzami.
Dokąd oni poszli?
Ośmiorniczki w Gwanghwamun.
KTOŚ TU GŁOSOWAŁ?
PYTAŁEM, ALE NIKT NIE POTWIERDZA
WIĘKSZOŚĆ ZAPRZECZA
WIĘKSZOŚĆ NIE GŁOSOWAŁA. CZEMU ONI JĄ WYBRALI?
Boże.
No co tam?
Forum rekrutacyjne na Blahbla.
OSZUSTWO. NIE ZATRUDNILI ICH PRACOWNICY PRZEZ REKRUTACJĘ W CIEMNO
Ludzie zaczęli publikować posty też na stronie firmy.
Jeśli ich zignorujemy...
będzie źle, co?
Szlag.
Słuchaj, mów tak: „Nieprawda.
Nie zrobiliśmy tak. Sami wybraliście tych pracowników”.
Nic więcej, dobra?
Przekaż oświadczenie kadrom.
Ma być na stronie przed końcem pracy.
Trzeba wszystko szybko naprawić.
Przed końcem pracy?
Tak.
A co?
Już tak robiłeś.
Musimy przykryć sprawę, nim się rozwinie.
Nie znasz jej doświadczenia?
Siedziała w cyfrowym PR-ze!
Sam ją weź i tyle!
Nalegałeś na jakieś dziecko bez CV,
- bo będzie ładna historia. - Ej!
Takie ma zadanie.
Być twarzą Rekrutacji bez kwalifikacji.
Po to tu przyszła.
Będą gadać o jej wykształceniu,
a ucierpi nie tylko ona, ale i my.
Trzeba zdusić sprawę w zarodku dla jej dobra.
Leć.
Proszę pana.
To nieprawda, tak?
W SPRAWIE REKRUTACJI
ODNOŚNIE DO FAŁSZYWYCH...
Nie jest aż tak źle,
ale nie widać...
Kończę na dziś.
Dobrze.
Nie widać, na czym mają się skupić.
Tak uważam.
Może warto wyeksponować tutaj?
- Plus wyrzucić to. - Tu?
Tak.
- Dobrze. - Super.
No i jeszcze...
Mam tu dać coś innego?
Tak będzie lepiej.
- Albo... - Jasne.
- Do zobaczenia jutro. - Dobrze.
Więcej tekstu i obrazków. Co by się lepiej zgrało z...
Dobrze.
W SPRAWIE REKRUTACJI BEZ KWALIFIKACJI
Nie za dużo usunęłaś?
Prawie połowę.
Miało być krótko i jasno.
A wyszło tylko gorzej.
Krytykują publikację pod koniec pracy
i nie pasuje im to oświadczenie.
- Uwaga. - Proszę.
Przepraszam.
Przepraszam, idę.
Przepraszam.
Przepraszam panią.
- Przepraszam. - Daj spokój.
Zamykanie drzwi.
Na litość boską.
Boże.
Przepraszam. Przechodzę.
Proszę się sunąć.
Góra zatrudniła tę dziewczynę.
Kolega z PR-u sprzedał mi niusa.
Kojarzycie ten post
o kłótni szefów PR-u o rekrutację?
Ponoć to prawda.
Żaden zespół nie chciał jej przyjąć.
Wiedziałem o tym.
Brawo, pani z uniwerku online.
Prawda zawsze wyjdzie na jaw.
„CZY SEYONG ZATRUDNIA DLA POKLASKU?”
Po co ja cztery lata studiowałem?
Gdybym mógł,
studiowałbym online jak ona.
Słyszałaś? Szefostwo ją zatrudniło.
Tak, słyszałam. Masakra.
Ponoć szefowie zespołów PR się o nią kłócili.
Co za absurd.
- I to przez nią. - No.
Pogarsza morale.
Że też muszę z nią pracować.
Wstyd.
Telefon się urywa.
Węszą za plotkami jak hieny.
Halo?
Dzień dobry, panie Park.
Tak. Rozumiem.
Kiedy pan widział?
- Zmyśla pan. - To nieprawda.
- Zwykła pomyłka. - Właśnie...
- Nieporozumienie. - Tak.
Oświadczenie jest na stronie firmowej.
- Komentują jak szaleni? - Nie wierzy pan?
Tak, prawda.
Ale to nie dolewa oliwy do ognia.
Może zmiana krótkiego zdania...
Tak, dziękuję.
- Słucham? Tak? - Do widzenia.
Halo?
Cholera jasna!
Co to za „znajomy z PR-u”?
Nic tylko pogarsza...
Gdzie jest pan Ryu? Czy to jego sprawka?
- Niemożliwe. - Cholera.
- Halo? - Halo?
Wszystko, bo zatrudnili niewłaściwą osobę.
Aż tutaj słyszę ich telefony.
W biurze pewnie mają piekło.
„Kontrowersyjna rekrutacja
to drażliwy temat dla pracowników”.
Boże, piszą o tej sprawie. Seyong trafi na okładkę?
Trafiliśmy do wiadomości. Ale wstyd.
Siedzę obok ciebie. Możesz przestać?
Czemu się patrzysz?
Bo mi pokazujesz.
Żartujesz sobie?
Rety, co z nią?
SZEF DZIAŁU PR
Proszę.
Pan Kim jest wściekły.
Napisali o tym w gazecie.
Tej, którą wiceprezes czyta codziennie!
Ludzie mówią, że to dyskryminacja pozytywna.
Co teraz zrobicie?
Zatrudniliście kogoś bez doświadczenia.
Co zrobicie?
Nie można twierdzić, iż brak jej doświadczenia.
Przecież wszyscy tak mówią!
Czemu milczycie?
Jakie podejmiecie działania?
Tamta pracowniczka.
Ta, przez którą same kłopoty.
Jest jakiś sposób...
żeby ją zwolnić?
„ZATRUDNIA DLA POKLASKU?”
SPOŁECZNOŚĆ PRACOWNIKÓW WRZE
„CZY MA KWALIFIKACJE?”
RZEKOMA KORUPCJA W SEYONGU
A MIELI ZATRUDNIAĆ EKSPERTÓW
SZEFOSTWO JĄ ZATRUDNIŁO...
Na razie.
PRZEDSTAWIONA HISTORIA JEST FIKCJĄ
Napisy: Cezary Kucharski