ผมรู้มันฟังดูบ้ามาก
แต่คือเพนนีเป็นแบบว่า
คือเหมือนกับ หัวหน้าของกลุ่มกองกำลัง
เพื่อการปฏิวัติ
แล้วก็ต่อสู้กับรัฐบาลเอไอที่...
ฝังชิปที่คอของประชาชนทุกคน
แล้วไอ้ชิปนั่นก็คือ ใส่เข้าไปด้วยเวทมนตร์เหรอ
ไม่ๆ นั่น... นั่นมันจักรวาลถัดมา
มันคือ... มันคือคนละอัน คนละโลกกันเลยน่ะ
อ้อ โทษที
คนละโลกกันเลย
และผมก็รู้จักคุณ
คือหมายถึงจากจักรวาลของผม
แต่คุณไม่ได้เป็นจิตแพทย์
คุณเป็นนักประสาทชีววิทยา
อุ๊ย ดีจังเลย
แล้วทุกอย่างนี้เกิดขึ้นก่อนหน้า หรือเกิดขึ้นหลังจากการล่มสลาย
อ้อ ก่อนหน้า
หลังความเจริญล่มสลาย
นักประสาทชีววิทยา ก็เป็นที่ต้องการตัวมาก
เอาไปเพาะหนูขาย
คนไม่มีอะไรกิน
โอเค
งั้นเอาอย่างนี้ก็แล้วกัน
หมอจะสั่งยาชาม็อกซิลให้เท่าเดิมนะ
และหมอจะเพิ่มโดส ของทราเฟเดอรีนเป็นสองเท่า
ไม่ดีขึ้นให้มันรู้ไป
คิดว่าผมเป็นบ้าเหรอ
อุ๊ย ที่นี่เราไม่ค่อยอยาก ใช้คำนั้นกันเท่าไร แต่...
ช่างเถอะ เพราะผม... ต้องหาทางไปจากที่นี่
เพื่อไปยังจักรวาลอื่นน่ะเหรอ
ไม่ใช่แค่ที่อื่น แต่มันต้องดีกว่า
ที่ไม่มีผีเสื้อกลางคืนยักษ์ หรือปีศาจชั่วช้า
ค่ะ ใช่
งั้น... ถ้าอาการคุณดีขึ้น
มันก็ยังพอมีโอกาส ที่สักวันนึงคุณจะได้ออกไปนะคะ
สักวันเหรอ "สักวัน" มันหมายความว่ายังไง
ก็คือเวลาที่คลุมเครือในอนาคต ที่ไม่ได้ระบุเอาไว้
มันก็เหมือนกับ "ไม่มีวัน" น่ะสิ
อุ๊ย เราไม่ใช่คำว่า "ไม่มีวัน" กันค่ะ
มันจะชวนจิตตกได้ค่ะ
(อย่ากดข้าม)
(ถ้าอยากวิ่งไปเข้าห้องน้ำ ก็ไปซะตอนนี้เลย)
"สจ๊วตพยายาม แก้ไขชีวิตให้เรา..."
(ไปซะสิ เดี๋ยวเรารอ)
(ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก)
"เขาคือความหวังเดียวของเรา เขาพยายามแล้วพยายามอีก"
"แต่เขากอบกู้จักรวาลไม่ได้"
(ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก)
(อุ๊ย ตาย กลับมาแล้วเหรอ)
(ได้ล้างมือรึเปล่า)
(ตอบตามจริงนะ)
(รู้อยู่แล้ว กลับไปล้างมือซะ)
(ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก)
(สจ๊วตล่มแผนกู้จักรวาล)
(สปอยล์เลย สจ๊วตเย็บกระเป๋าตังค์)
"สจ๊วตทำไม่ได้"
อ้าปาก
ขอบคุณค่ะ
อ้อ อย่าลืมว่าคุณหมอฟาวเลอร์ เพิ่มโดสยาของเรา
เพราะงั้นช่วงนี้ ก็อย่าเพิ่งซุกซนมากนะคะ
เราเหรอ คุณก็กินยาด้วยเหรอ
จะฮาไปไหน
ถูกใจเจ๊
(ทางออก)
ใครมันสร้างทางเดินแบบนี้วะเนี่ย
เบิร์ต
ขอบคุณสวรรค์
ไปจากที่นี่กันเหอะ
ระวังหน่อย ไอ้หนุ่ม
คุณเป็นใคร
ฉันเหรอ
ฉันเมมี่ ไอเซนฮาวเวอร์
ฉันเป็นเชอร์ปา
คนเชอร์ปาเหรอ
นึกว่าเชอร์ปาเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ซะอีก
อ๋อ ใช่ๆ ฉันไปเข้ารีต
คือฉันเจอสาวคนนี้ในเน็ต
เราก็เตรียมการทุกอย่าง ทั้งเรียนวัฒนธรรม ไปเข้าพิธี
แล้วนางก็กลับไปหาคนเก่า
ผมพูดไม่ออกเลยแฮะ เสียใจด้วยนะ
ไม่ต้อง ฉันกำลังเลียแผลใจอยู่
ไปรับการบำบัด
ว่าจะเข้าพิธีอายาวัสกา
โห มันก็น่าจะดีเหมือนกันนะ
ไม่รู้สิ เดี๋ยวก็รู้
ประตูมันเป็นอะไรไม่รู้
"ฮัลโหลที่รักจ๋า ฮัลโหลยอดยาหยี"
"ฮัลโหลแม่สาวแร็กไทม์"
"ส่งจูบผ่านสายให้ฉันหน่อย"
"ใจฉันมันร้อนรุ่มดั่งไฟ"
"ถ้าเธอไม่รับรัก ฉันจะไป แล้วเธอจะต้องเหงาเปล่าเปลี่ยว"
"ที่รักจ๋า ช่วยโทรมาบอกที ว่าเธอเป็นของฉัน"
สจ๊วต
ออกมาได้ไง
ไม่ได้ออก นายหลอนยาหนัก
จบแล้วทุกคน
เฮ้ย ออกมาได้ไงเนี่ย
ไม่ๆ ไม่ พวกคุณไม่เข้าใจ
ผมอยู่ที่นี่ไม่ได้
ทุกอย่างไม่ใช่ความจริง
ผมอยู่ในจักรวาลนี้ไม่ได้
ทุกอย่างไม่ใช่ความจริง
อะไรไม่จริงวะ
คุณบลูมคะ มีคนมาเยี่ยม
- เดนีส - คนเก่งของฉัน
เธอต้องพาฉันออกไปจากที่นี่นะ
ที่รักขา ฉันก็อยากค่ะ
แต่ว่าคุณต้องหายดีก่อนนะ
ไม่ ฉันไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย
ขอร้องล่ะ คุณต้องหาหมอ
ฉันคิดถึงคุณ ลูกๆ ก็คิดถึงคุณ
ฉันมีลูกเหรอ
คุณพระช่วย
เป็นพ่อเหรอ
คุณเป็นพ่อที่เยี่ยมมาก
เจเด็นกับทาเลีย รักคุณมากๆ เลยรู้ไหม
โอเค
ฉันจะพยายาม ฉันจะต้องหาย
ขอบคุณค่ะ
ใครเป็นคนให้ตั้งชื่อลูก ว่าเจเด็นกับทาเลีย
- คุณไง - โอย หมอต้องเข้าจริง
โอเค เป็นการตีความที่น่าสนใจมาก
สจ๊วต คุณมีอะไร ที่อยากเพิ่มเติมรึเปล่า
สจ๊วต
โอเค
แม่ พ่อ ผมมีเรื่องในใจที่ต้องพูดให้ฟัง
- ว่าไงลูก - ฟังก่อนสิ
เพราะงี้แหละผมถึงรู้สึกไม่มีตัวตน
ไม่พ่อ พ่อนั่นแหละพูดแทรก
เรามีลูกชายชื่อสจ๊วต จริงเหรอ
- และนี่คือสจ๊วต - โอ้โฮ เหลือเชื่อจริงๆ
เขากลับมาบ้านแล้ว
ถ้าเป็นในอดีต ผมจะกลัวไปหมด
ตอนนี้ผมรู้สึกถึงความรักที่อยู่ลึกๆ
เยี่ยมมาก ทุกคนปรบมือให้สจ๊วตด้วยค่ะ
"เก่งมาก เก่งมาก"
หมอเห็นว่าคุณพยายามหนักมาก
ใช่ครับหมอ
นักกิจกรรมบำบัดของคุณ ก็เขียนชื่นชมไว้ด้วย
- จริงเหรอ - "คุณบลูมได้..."
"ถ่ายทอดความกระตือรือร้น อย่างแสนร่าเริง"
"ในการทำเครื่องหนัง"
ผมทำกระเป๋าตังค์ใบนี้
ใส่ของได้สามช่อง และมีช่องเก็บเหรียญ
ช่องเก็บเหรียญนี่ไม่มีไม่ได้เลยเนอะ
แล้วเรื่องจักรวาลอื่นๆ ตอนนี้มันเป็นยังไงบ้างคะ
ดีใจมากเลยที่หมอถาม
เพราะผมคิดได้แล้วว่าตอนนั้น ผมมันบ้าบอประสาทกินไปเอง
หมอคงไม่ใช่คำนั้น แต่คงได้ยินเป็นเสียงในหัว
ยังมีเรื่องที่หมอกังวลอยู่
คือผม...
ผมเจริญอาหาร นอนหลับสนิทดี
คืนฉายหนังล่าสุด เป็นเรื่อง "สเต็ปบราเธอร์ส"
ผมก็หัวเราะ ในตอนที่ควรหัวเราะ
ไม่ว่ามองมุมไหน ผมก็หายดีแล้ว
แต่คุณไม่ใช่คนที่ตัดสินใจ จริงไหมคะ
ครับ คุณหมอเป็นคนตัดสินใจ
แล้วยัง
แล้วค่ะ
เดี๋ยวผมทำเข็มขัดให้นะ
ไม่จำเป็นหรอกค่ะ
คุณกลับบ้านได้แล้ว
ขอบคุณ ขอบคุณ
ยินดีค่ะ
แล้วหมอจะให้ เบิร์ตออกไปเร็วๆ นี้ไหม
ที่นี่เราไม่มีคนไข้ชื่อเบิร์ตค่ะ
แหงอยู่แล้ว ผมแค่ลองทดสอบหมอน่ะ
หมอผ่าน
ผมไปดีกว่า
บาย
ถ้าเกิดมีเพื่อนคนไหนทำสติหล่นหาย
จะส่งมาที่นี่นะ
คุณสบายดีไหม
- ดี เยี่ยมเลย - ดี
รู้ไหม ฉันดีใจมากๆ ที่คุณได้กลับบ้าน
เหมือนกัน
คือว่าฉันก็ ไม่ได้อยากจะกดดันอะไรนะ
หรือคาดคั้นเกินไป
แต่...
หม่าม้าคิดถึงพี่เบิ้มสุดๆ เลย
ฉันคือพี่เบิ้มเหรอ
- ก็ใช่สิ ใช่ - โอเค แค่ถามดู
ความหมายของ "เบิ้ม" คือจุกๆ เลย
เว้นแต่เธอจะพูดถึง ก้อนเนื้ออะไรสักอย่าง
เดี๋ยวเราต้องแวะที่นึงก่อนแป๊บนึง
- ทำอะไร - เดี๋ยวก็รู้
พี่เบิ้มชอบเรื่องเซอร์ไพรส์จ้า
ใช่เลย
(สจ๊วต บลูม จักรวาลต่างๆ นิทรรศการศิลปะ)
นี่อะไรเนี่ยเดนีส
งานแสดงภาพของคุณไง
คุณคือศิลปินตัวท็อปเลยนะ
ผมเหรอ
มาแล้วเจ้าของงาน
เบิร์ต เฮ้ย นายมาทำอะไรที่นี่
นายพูดอะไรของนาย นี่แกลเลอรีฉัน
โอเค ไปเร็ว ทุกคนอยากเจอคุณจะแย่
โอ๊ะ เอ่อ...
ช่วยหน่อย ผมเป็นคนดังแบบติดดิน หรือเป็นพวกคนดังหน้าหมี
- หน้าหมี - แหล่ม
เออ มาแล้วโว้ย
ยินดีที่ได้เจอ
ขอบคุณอย่างแรง
เดนีส ขอเจลล้างมือหน่อย
ขอบคุณ
จำไม่ได้เลยสักนิด ว่าเคยวาดรูปพวกนี้เอาไว้
ดีใจที่... ดีใจที่ได้เจอ
มัน...
ฉันชอบงานคุณมาก
- อะไรนะ - ฉันเป็นติ่งคุณ
ได้แล้ว
ไหนใครอยากกินฮอตดอกบ้าง
- ผมอยาก - หนูๆ
น้ำเลมอนคั้นสดๆ จ้า
- คุณเป็นไงบ้าง - สุขใจ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าผมเคยคิดว่า มีจักรวาลอื่น
ที่ดีกว่าจักรวาลนี้
กลับมาแล้วเหรอเพื่อนบ้าน
- คริปกี้เหรอ - ใช่แล้ว ฉันเอง
เพื่อนบ้านกันเหรอ
ฉันว่าเราน่าจะเป็น มากกว่าเพื่อนบ้านกันนะ
ฉันอุ้มลูกชายนายให้ตอนขลิบ
เราเป็นยิวเหรอเนี่ย
แล้วที่บ้านพักคนบ้าเป็นไง
โรงพยาบาล ไม่ใช่บ้านพักคนบ้า
ใช่ โรงพยาบาลบ้า
- แบร์รี่ - หยอกๆ ฉันมันขี้อำ
ถามหลัวฉันดูได้
ตานี่ป่วนคุณเหรอ
- แกรี่เหรอ - ว่าไง สจ๊วต
ผม... ไปนอนพักก่อนนะ
- คุณเป็นอะไรรึเปล่า - ชักไม่แน่ใจ
ดูท่าทาง หมอน่าจะขันนอตไม่ครบทุกตัว
- ไอ้เจ้าคนเลว - คนเลวที่เตงรักไง
"เดนีส เดี๋ยวผมไปเดินเล่น แป๊บนึงนะ"
"ให้หัวโล่ง"
"ให้ฉันไปด้วยไหม"
"ไม่เป็นไร ไปไม่นานหรอก"
(ตื่นเร็ว)
(สวัสดี)
(สวัสดีโว้ย)
(ยินดีต้อนรับ)
(กดปุ่มรอข้ามถนน)
(คอมิกเซ็นเตอร์ ออฟ พาซาดิน่า การ์ตูน การ์ด ของสะสม)
ทำไมนายไม่ฟังฉันพูด หา
แรงเหวี่ยงที่ออกจากจุดศูนย์กลาง ของค้อนของธอร์
ทำให้เขาบินได้
แต่ธอร์ขว้างมันออกไป
- ไม่เป็นไปตามกฎข้อแรกของนิวตัน - นี่...
นี่ๆ มาตัดสินที่เราเถียงกันหน่อย
กฎของฟิสิกส์ ไม่มีผลกับเทพนอร์สใช่ไหม
ใช่สิ
ธอร์รวมทั้งคนอื่นๆ ที่อาศัยอยู่ในแอสการ์ด
มีตัวตนอยู่นอกกระบวนทัศน์ ของจักรวาลกายภาพ
เฮ้ย รู้ได้ไงวะ
(สจ๊วตล่มแผนกู้จักรวาล)
ไม่ดีล่ะ
- เดินสนุกไหม - ดี
ได้อะไรมา
ซื้อการ์ตูนมาอ่าน
หืม คุณอ่านการ์ตูนตั้งแต่เมื่อไหร่
ใครๆ ก็อ่านการ์ตูนกันทั้งนั้น
คุณเป็นบ้าอะไรเนี่ย
ขอโทษ เมื่อกี้ขึ้นเสียง
"มันก็เหมือน วันอังคารปกติที่แคลเทค"
"คนฉลาดทำเรื่องฉลาดๆ"
"เลนเนิร์ด เชลดอนและฮาวเวิร์ด"
"ได้สร้างเครื่องกวนสัญญาณควอนตัม พหุภาวะมิติขึ้นมา"
"สจ๊วต บลูมแวะไปหา"
"และแจ้งข่าวว่า ตรวจลำไส้แล้วไม่เจออะไร"
"เขาตื่นเต้นมาก จนไปชนเครื่องนั้นหล่นลงจากโต๊ะ"
ที่รัก เป็นอะไรรึเปล่าคะ
เปล่า เดี๋ยวผมออกไป
"นับตั้งแต่นั้น"
"สจ๊วตก็ไปชุลมุนชุลเก กับชะตาของจักรวาล"
คุณพระช่วย
- เอายาระบายหน่อยไหม - ไม่ๆ ไม่เป็นไร
อย่าเบ่งนะ เอลวิสตายก็เพราะเบ่งอึ
ได้ๆ ไม่เบ่งๆ
"มีข้อความส่งไปเพื่อช่วยเขา แต่ไอ้สันขวานก็ดันไม่เห็น"
ฉันเหรอสันขวาน แกสิสันขวาน
มียาสวนอยู่ใต้อ่าง ถ้าไม่ไหวก็ใช้ได้
สุดยอด ขอบคุณ
"เพราะฉะนั้นนายต้องแก้ไข"
"เราจะส่งวิธีการไปให้อีก"
"แต่ก่อนอื่น นายต้องหนีออกไปจากคุกนี้ก่อน"
คุกเหรอ
"ทุกอย่างไม่ใช่ความจริง"
เสร็จแล้ว
(เบื่อจักรวาลตอนนี้ไหม)
(เดินทางไปมาระหว่างมิติ เพื่อนๆ จะต้องอึ้ง)
(สาวๆ จะต้องกลัว)
(สจ๊วต บลูม 42 ถนนเอล์ม เมืองพาซาดิน่า รัฐแคลิฟอร์เนีย)
เอฟอะไรมาน่ะ เพื่อนบ้าน
อ๋อเปล่า ไม่มีอะไร
ไม่มีอะไรแบบใด
ไม่ต้องมาเผือก เรื่องของคนอื่น แบร์รี่
หยาบคายจังอะ
อะไรน่ะ
เธอเห็นด้วยเหรอ
จะไม่เห็นได้ไง เครื่องอะไรน่ะ
เธอเคยสงสัยไหมว่า ทุกอย่างมันจริงรึเปล่า
คุณพูดเรื่องอะไรเนี่ย
เธอไม่เอ๊ะเลยเหรอ ที่ทุกอย่างมันดูเลิศเว่อร์
ไม่ นี่คือชีวิตที่ฝันไว้
ก็นั่นแหละ
ความฝันของฉันมันเคยเป็นจริงที่ไหน
คุณทำฉันกลัวนะเนี่ย
แค่นี้กลัวแล้วเหรอ
งั้นเกร็งหูรูดที่ตูดให้แน่นๆ นะ
(สวิตช์หลัก)
อี๋
ฉันหัวล้าน
นายทำอะไรเนี่ย เราอยู่ไหน
ฉันว่ามันเหมือน ใน "เมทริกซ์" เลยแฮะ
ตามหลักคือ เราออกมาจาก "เมทริกซ์" แล้ว
คือไง คือบ้าน ลูกๆ เคเบิลทีวี ไม่ใช่ของจริงเลยเหรอ
อ้าวโธ่
ฉันออกจะชอบ
คือก็ ฉันต้องเป็นพวกรักร่วมเพศ แต่ว่าผัวฉันงานดีจริง
ทุกคน อันนี้คือ "เดอะเมทริกซ์"
เออ รู้แล้ว
ไม่ มันคือ ฉากนึงของในหนังจริงๆ เลย
จริงด้วย
เรายังโดนขังอยู่
แน่ใจเหรอ มันเหมือนเราหนีออกมาได้แล้วนะ
พวกมันอยากให้เราคิดแบบนั้นแหละ
พวกมันคือใคร
ฉันไม่รู้
เดี๋ยวนะ
ทุกคนพร้อมไหม
ไม่รู้เลยว่าเราจะไปโผล่ที่ไหน
ไหนก็ได้
ขอแค่ฉันเป็นชายแท้
ทำไมต้องพูดจาเหยียด
เออๆ ฉันรู้ว่ามันเลือกไม่ได้
(สวิตช์หลัก)
เราไม่ได้อยู่ที่พาซาดิน่า
- ของจริงหรือเปล่า - ดูเหมือนจริง
ทราย อินทรียวัตถุ แร่ดินเหนียว
อาจเป็นเคโอลิไนต์ หรือมอนต์มอริลโลไนต์
แล้วมันคืออะไร
ก็ดิน
แล้วทำไมไม่พูดง่ายๆ ว่าดิน
ก็อยากอวดภูมิความรู้หน่อย
ได้ยินรึเปล่า
ไม่ทำร้าย
สันติ
เรามาจากแดนไกล
เป็นมิตร
เธอคิดว่าไง
ไม่รู้สิ
พูดจาดูโง่ๆ