RYCERZ SIEDMIU KRÓLESTW
Spokojnie.
Chodź! No chodź!
Rusz się!
Straszny z ciebie uparciuch!
Masz dwa razy większego jeźdźca,
a pole może być gorsze niż tutaj, dlatego lepiej przebieraj nogami.
Ojciec mówił mi, by nie rozmawiać z końmi,
bo są głupsze niż psy i znają się tylko na paszy.
Ale to chyba nieprawda.
Koń nie lubi, gdy mu się rozkazuje,
podobnie jak człowiek.
Ser Duncan ma tylko nas.
A jeśli przegra, nas też straci.
Ja włożę mu broń do ręki,
jakoś.
Reszta należy do ciebie.
Wio, naprzód!
Nieźle.
Pędź, Grzmocie!
Ser Duncanie, weź!
Pędź, Grzmocie!
Prędko, ser!
Pędź, Grzmocie!
Dalej!
Dobry, dobry Grzmot.
Dobry.
Ukradłeś tego konia?
Powiedz prawdę. Będziemy sprawiedliwi.
To nie kradzież, skoro zamierzasz oddać.
Co z twoimi włosami?
A z twoim okiem?
Jesteś ser Robyn Rhysling,
najbardziej szalony rycerz Siedmiu Królestw!
Jesteśmy naczyniami Wojownika.
Gdy ten żąda szaleństwa, to je dostaje.
Małyś jak na giermka.
Moim panem jest ser Duncan Wysoki.
Ma wzrostu za nas obu.
- Nie słyszeliśmy o nim. - Usłyszycie.
Gdzie byłeś?
Ćwiczyłem.
Nie oddalaj się bez słowa.
Co robisz, ser?
- Łatam. - To nie moje zadanie?
A umiesz?
To przymknij się i bierz za szczotki. Grzmot chyba przedzierał się przez krzaki.
- A śniadanie? - Potem będzie solona wołowina.
- Prędzej zjadłbym konia. - Zjesz moją pięść, jeśli nie posłuchasz.
Zapomnij o tym.
Tak. Właśnie tak.
Łap jak najbliżej krawędzi. To ścieg dziergany.
Czemu twój jest tak równy?
Mam długą praktykę. Spróbuj jeszcze raz.
- Już. - Tak!
Ser?
To dziwne, że na klejnotach rosną mi czarne włosy?
Tylko, że mi mówisz.
Wyszedł pierwszy Baelor Maekar zamknął grupę
Daemon był bękartem Kopnęli go w...
Dużo trawy wokół Latem jest zielona
Teraz się czerwieni Rebelia...
Pierwsze giną konie Blackfyre wykryty
Nie jest prawym synem Wyszedł ze złej...
Ciężka to potrzeba Kowadło jest skałą
Młot bije bękarta Swoją grubą...
Dornijską nawałą.
Już czas.
- Przynieś mi zbroję. - Teraz?
Tak, teraz.
Dlaczego?
- Bo zamierzam wstąpić w szranki. - Nie masz tarczy.
Wiem, odbiorę po drodze.
A prawo pierwszego wyzwania przysługuje urodzonym i sławnym rycerzom.
Jesteś urodzonym i sławnym rycerzem?
Zaraz. Czyli nie mogę dziś wstąpić w szranki?
Dziś nie, ser. Dziś tylko urodzeni i sławni rycerze.
- To po co cały ranek rzygam? - Właśnie.
Nie, nie!
Gęsie jaja.
Tylko jaja.
Nie, nie, nie!
Gęsie jaja.
Lubisz gęsie jaja?
Tarcza będzie gotowa wieczorem, ser.
Dziękuję.
Zamknij się.
Dzięki.
Chcesz twardej solonej wołowiny?
Nie, jestem Jajo, nie jadam twardej solonej wołowiny,
tylko pyszne jadło, winogrona i takie tam, ble, ble...
Nawet nie piję ale.
Tak, bo jest ohydne.
- Nie jest. - Jest.
- To więcej ci nie kupię. - I dobrze.
W takim miejscu mógłbym być szczęśliwy.
Jesteś w takim miejscu.
Ale dłużej.
Jasne.
Gdy już poprowadzę świetną kampanię dla mojego lorda.
Wiadomo.
I wrócę jako bohater.
A on obdaruje mnie ziemią na własność.
I ręką drugiej co do piękności córki.
Drugiej?
Najpiękniejszą poślubiłeś ty, ser. Czyż nie?
Miałbym konie, owies i fasolę, hodował krowy.
I jagnięta.
Jebać jagnięta.
Naprawdę przyjechałeś tu na wozie jakiegoś farmera?
Nie chcę o tym rozmawiać.
Powiem ci jedno.
Dobrze pracujesz, gdy się przyłożysz.
Tak myślisz?
To znaczy, że dalej będę mógł być twoim giermkiem?
Po turnieju.
Jeśli przegram pierwszy pojedynek, raczej nie będę rycerzem.
A jeśli wygrasz?
Jeśli wygramy...
- Jeśli wygram, możesz... - Ser Duncanie!
Na słowo, jeśli wola.
Jakiś kłopot z moim uczestnictwem?
Nie, nie, ja...
chcę ci tylko pokazać miejsce, w którym łowię ryby.
Ser Duncanie, sądzę, że obaj jesteśmy ludźmi honoru.
Liczę, że zrozumiesz, iż moja prośba nie jest podyktowana prywatą.
Być może zadziwi cię wieść,
że lord Ashford wykosztował się na turniej córki.
Nie zadziwi.
Zimna odeszła niedawno, a stada są mocno przetrzebione.
Przed nami ciężkie czasy.
Chyba że zdołamy odmienić fortunę.
Nie mam pieniędzy.
Choć to zapewne szok,
nie próbuję cię obrabować, lecz nagrodzić.
- Nagrodzić? - Tak.
Co wiesz o najmłodszym synu lorda, ser Androwie?
- Zręczny kopijnik. - I owszem.
Lecz gdyby ktoś rzucił mu wyzwanie
i szczęśliwym trafem wysadził go z konia,
nieliczni, którzy przewidzieliby taki wynik starcia,
nabiliby sobie kabzy.
Zapewniam, że nie chciałem cię urazić.
Proszę jedynie o to, co i tak zamierzasz uczynić.
Wysadź przeciwnika z siodła i zajmij miejsce wśród mistrzów.
Nie chcę zwycięstwa, na które nie zasłużyłem.
Nie zasłużyłeś?
Niech ser Androw spadnie,
a weźmiesz zapłatę w postaci jego konia i zbroi.
Fortuna dla wędrownego rycerza, który swój dom urządził pod olchą.
To wiąz.
Wiąz.
Rozważ to, proszę. Rano przyjdę po odpowiedź.
Być może do tego czasu nie spadnie deszcz.
Pohamuj dumę, ser Duncanie.
Syn Maekara,
wnuk Daerona Dobrego,
książę z rodu Targaryenów,
książę Aerion Jasny Płomień!
Kuzynie.
Nie obawiaj się, dziś cię nie ośmieszę.
Wychodź, wychodź, rycerzyku.
Czas się zmierzyć ze smokiem.
Zabij go!
Zabij!
Za nisko.
- Chcę już iść. - Dobrze.
To był okropny widok,
lecz giermek musi być silny.
Taki pech może spotkać mnie, a wtedy chcę, byś miał głowę na karku.
To nie był pech.
Koniec pojedynków na dziś.
Chodź.
Była raz niezwykła Alice Co nie miała kciuka
Drugi paluch wnet straciła Podobnie jak ducha
Alice ma trzy palce I miedziaka w kubku
Gdyby palców było więcej Poczułbyś je w dupsku
Dałem raz srebrnika By się rozochocić
Wraziła mi w zamian Rękę aż po łokieć
Alice ma trzy palce Za to w jednej ręce
Dała wszystko, czegom chciał, Nawet ze dwa więcej
I com kupił!
Sądzisz, że była jakaś Alice, ser?
Kaleka, która pchała łapę w męskie zadki?
Ja myślę, że była.
Pewnie, że tak.
Myślisz, że naprawdę było jej Alice?
Nie.
To imię, które pasuje do piosenki.
Czyli kaleka była tak dobra w zaspokajaniu mężczyzn od tyłu,
że uczcili jej pamięć piosenką,
lecz nie zdobyli się na to, by podać jej imię?
Jeśli płynie z tego lekcja,
to znają ją mądrzejsi ode mnie.
Może to opowieść o honorze?
Honorze?
I pechowej dziewczynie, która wykorzystała swe dary.
Wiele nie dokonała.
Czyż nie miała mężnego ducha? Dawała więcej, niż chcieli.
Nawet rękę po łokieć.
Może jej imię nie ma znaczenia.
Jedynie historia.
Jej imię to Nadzieja.
Należy do wszystkich, którzy o nią proszą.
Była sobie dziewka Alice Co nie miała kciuka
Drugi paluch wnet straciła Podobnie jak...
Znałeś ojca, Jajo?
Nie, w sumie to nie.
Ja chyba widziałem, jak mego wieszali.
W Zapchlonym Tyłku była garkuchnia.
Sprzedawałem im szczury, koty i gołębie na gulasz.
Kucharz mówił, że mój ojciec był złodziejem.
Jeśli tak dużym jak ja, to nie mógł być zbyt dobry.
- Przepowiedzieć los? - Tak, mów.
Odniesiesz wielki sukces i będziesz bogatszy niż Lannister.
Dziękuję. Teraz chłopiec.
Będziesz królem.
Skonasz w gorącym ogniu, twymi prochami pożywią się robaki,
a wszyscy, którzy cię znają, będą się radować z twojej śmierci.
Co?
To było świetne.
- Czemu to powiedziała? - Niby co?
Chodź.
Ser Duncanie!
- Widziałem cię z tym chłopcem. - To mój giermek.
Jajo, to Raymun Fossoway.
Dzień dobry.
- Wstąpisz na kufel cydru? - Ja obejrzę przedstawienie, ser.
Potem odbiorę twoją tarczę.
Sami robimy.
Dobrze więc.
- Wybrałeś już rywala? - Nie jestem pewien.
Kogo zamierza wyzwać twój kuzyn?
Jeśli ktoś zostanie ranny,
Steffon prędko uderzy w jego tarczę.
Jest tak rycerski jak wygłodniała łasica.
Ser Androw i ja zdajemy się wyrównaną parą.
Miejscowy faworyt. Pragniesz być tym złym?
Aerion wściekł się na lorda Ashforda, bo ten oddał jego konia.
Marna to pociecha dla ser Humfreya.
- Mógł zostać zwycięzcą dnia. - A noga trzasnęła niczym glina.
Mój giermek uważa, że Aerion celowo zabił konia.
Trudno uwierzyć, by rycerz mógł być tak niehonorowy.
- A tym bardziej książę. - Dlaczego trudno?
- Bo... - To kazirodcze przybłędy!
Magowie krwi i tyrani, którzy spalili nasze ziemie
i zniewolili nasz lud.
Wciągnęli nas w swe wojny, za nic mając naszą historię i tradycję.
Każdy kolejny białowłosy gnojek jakimś cudem jest bardziej szalony!
Jedyny honorowy czyn, jakiego można się po takim spodziewać,
to by skończył na cyckach żony.
Dlatego tak, kurwa, celowo zabił konia.
Odrobinę mnie poniosło.
To o cyckach słyszałem od Steffona.
Wybacz.
Aerion uśmiecha się i jest rycerski, gdy jego ojciec patrzy.
Krzesło księcia Maekara było puste.
Wyjechał rano, by szukać swych nieudaczników.
Kogo?
Swego dziedzica, Daerona, i najmłodszego.
Kilka dni temu wyjechali z Summerhall, lecz nie dotarli do Ashford.
Chodzą słuchy, że chłopcy nie żyją,
ale Daeron leży pewnie schlany.
Nie dziwota, że Maekar chodzi wkurwiony, jakby mu naszczano w pasztet.
- Martwi się o synów. - Siedmiu wie po co.
Daeron to moczymorda, Aerion jest próżny i okrutny,
trzeci był tak mało obiecujący, że odesłali go do Cytadeli na maestera,
- a najmłodszy... - Ser Duncanie, musisz iść!
- Aerion ją skrzywdzi! - Kogo?
Po co zaprzepaściłeś życie dla tej kurwy?
Nie jest tego warta.
To zdrajczyni.
Smok nigdy nie powinien przegrywać.
Nic nie powiesz?
Obluzowałeś mi ząb.
Zaczniemy od wybicia ci wszystkich.
Nie! Nie krzywdźcie go!
Głupi chłopcze! Milcz, bo zrobią ci krzywdę!
Nie zrobią,
bo odpowiedzą przed moim ojcem. Puśćcie go.
Wate, Yorkel, róbcie, co każę.
Ty bezczelny gnojku. Co się stało z twoimi włosami?
Ściąłem je, bracie. Nie chciałem wyglądać jak ty.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
NA MOTYWACH OPOWIADAŃ G.R.R. MARTINA
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Wojtek Stybliński