(อัศวินแห่งเจ็ดราชอาณาจักร)
ใจเย็นๆ
มาสิ มาเร็ว
ขยับสิ
แกนี่ดื้อชะมัดยาดเลย
เขาตัวใหญ่กว่า เจ้าของเก่าแกเป็นเท่าตัว
แถมในสนามอาจแย่กว่านี้ก็ได้
ฉะนั้นแกต้องเดินวิ่งให้มันแข็งแรง
พ่อข้าเคยบอกว่าไม่ควรไปคุยกับม้า
เพราะว่ามันโง่กว่าหมา และคุยเป็นแต่กับหญ้า
แต่ข้าว่าไม่จริงหรอก
ข้าว่าม้าก็ไม่อยากโดนสั่งทำนู่นทำนี่
ไม่ต่างอะไรกับคนหรอก
เซอร์ดันแคนมีแค่พวกเรา
และถ้าเกิดเขาแพ้ เขาจะไม่เหลือสักอย่าง
ข้าคงหาอาวุธมาให้เขาได้...
สักทาง
ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับแก
ไป
ไม่เลว
วิ่ง วิ่ง ธันเดอร์
เซอร์ดันแคน รับไป
ไปๆ ธันเดอร์
รับไปเร็ว เซอร์ดันแคน
วิ่ง ธันเดอร์
นั่นแหละ
เก่งมาก
เก่งมาก ธันเดอร์ เก่งมาก
ขโมยม้ามาเหรอ
บอกความจริงมา ข้าจะตัดสิน
ไม่เรียกขโมย ถ้าข้าตั้งใจจะเอาไปคืน
ผมเจ้าเป็นอะไร
ตาท่านเป็นอะไร
ท่านคือเซอร์โรบิน ไรส์ลิง
อัศวินที่บ้าบิ่นที่สุด ในเจ็ดราชอาณาจักร
เราคือกายหยาบแห่งวิญญาณนักรบ
เมื่อโลกมองหาผู้บ้าบิ่น ข้าจักสนองสิ่งนั้น
ตัวเล็กนะสำหรับเด็กรับใช้
ข้ารับใช้เซอร์ดันแคนเดอะทอลล์
เขาตัวใหญ่พอทดแทนข้าได้
ไม่เคยได้ยินชื่อเลย
รอก่อนเถอะ
เจ้าไปไหนมา
ไปฝึก
อย่าไปไหนโดยไม่บอกข้าสิ
นั่นท่านทำอะไรอยู่
เย็บเศษผ้า
ไม่ใช่งานข้าเหรอ
เย็บเป็นเหรอ
งั้นก็เลิกพล่ามแล้วไปหยิบแปรงซะ
ธันเดอร์สภาพอย่างกับไปลุยป่ามา
แล้วอาหารเช้าล่ะ
มีเนื้อตากเกลือ หลังจากเจ้าแปรงเสร็จ
ให้ข้ากินม้ายังดีซะกว่า
เจ้าจะได้กินหมัดข้าถ้าไม่ฟังที่สั่ง
อย่าคิดมากล่ะ
ใช่
ใช่ แบบนั้นแหละ
เอาให้ใกล้ ใกล้ขอบที่สุดเท่าที่จะทำได้
นี่ตะเข็บเย็บหุ้ม
ท่านเย็บให้เท่ากันยังไง
ก็...
ก็แค่ฝึก แค่...
ลองใหม่สิ
- ได้แล้ว - ใช่
ท่านครับ
แปลกหรือเปล่า ที่ข้ามีขนสีดำงอกที่ไข่สองข้าง
แปลกที่เจ้าเอามาบอกข้า
"เจ้าชายเบ-ลอร์เป็นโอรสองค์แรก เมคาร์เป็นองค์สุดท้าย"
"เดม่อนเป็นลูกเมียน้อย จึงโดนเตะออกจากตระกูล"
"หญ้าเป็นสีเขียวในฤดูร้อน ข้าชอบหญ้าสีเขียวยิ่งนัก"
"แต่หญ้ากลายเป็นสีแดงฉาน เมื่อกบฏโดนฆ่า"
"ม้าล้มตายในสงคราม สงครามที่เป็นเพียงฉากหน้า"
"แบล็กไฟร์มิใช่สายเลือดแท้ เขามาจากที่อื่น"
"ประเทศอยู่ในวิกฤติ ทั่งตีเป็นดั่งหิน"
"ค้อนทุบลงไปที่ลูกเมียน้อย"
"ด้วยฝีมือพลทวน เส้นเลือดปูดโปนชาวดอร์น"
ได้เวลา
เอาเกราะข้ามา
ตอนนี้เหรอ
เออสิ ตอนนี้
ทำไม
ก็ข้าตั้งใจจะไปประลอง
แต่ท่านไม่มีโล่
ใช่ ก็เดี๋ยวค่อยไปเอาระหว่างทาง
อีกอย่าง สิทธิ์เปิดสนาม
เป็นของอัศวินที่สูงศักดิ์ และมีชื่อเลื่องลือ
ท่านสูงศักดิ์ และมีชื่อเลื่องลือหรือเปล่าล่ะ
เดี๋ยว งั้น...
ข้าก็เข้าประลองวันนี้ไม่ได้สิ
ไปวันนี้ไม่ได้ท่าน
มีเพียงอัศวินที่สูงศักดิ์และเลื่องชื่อ
แล้วข้านั่งอ้วกอยู่ทั้งเช้าทำไมเนี่ย
ก็นั่นน่ะสิ
ไม่ๆ...
ไข่ห่าน
เอาแค่ไข่
ไม่ๆ...
ไข่ห่าน แบบ เอาแค่...
ขอบคุณ
ชอบไข่ห่านไหม
โล่ของท่านจะได้ภายในเย็นนี้ค่ะ
ขอบคุณ
บ้าจริง
เงียบซะ
สุดยอด
- ก็ได้ - สุดยอด
นั่นแหละ
สุดยอด
"อยากได้เนื้อตากเกลือหรือเปล่า"
"ข้าคือเอ้ก ข้าๆ... ข้าไม่กินเนื้อตากเกลือ"
"ข้ากินแต่ของอร่อย กับองุ่นแล้วก็นั่นนี่ บลาๆ..."
"ดื่มเบียร์เอลสักแก้วยังไม่เป็น"
"ใช่ เพราะมันชวนแหวะมาก"
มันไม่ได้ชวนแหวะ
- มันชวนแหวะจะตายไป - มันไม่ชวนแหวะ
- มันชวนแหวะ - งั้นข้าไม่ซื้อให้เจ้าแล้วนะ
ดี
ข้าว่าได้อยู่ที่แบบนี้ข้าคงมีความสุขดี
เจ้าก็อยู่อยู่นี่ไง
หมายถึงอยู่นานๆ
ใช่
หลังจากที่ข้ารับใช้นายข้า จนประสบความสำเร็จ
แน่นอน
ข้ากลับมาเยี่ยงวีรบุรุษ
และเขามอบที่ดินส่วนหนึ่ง ให้ข้าได้ครอบครอง
พร้อมยกลูกสาว ที่สวยเป็นอันดับสองให้กับข้า
อันดับสองเหรอ
ก็ท่านแต่งงานกับอันดับหนึ่งไปแล้ว
ไม่ใช่เหรอท่าน
ข้าจะดูแลม้า ปลูกถั่วกับข้าวโอ๊ต
เลี้ยงวัว
เลี้ยงแกะด้วยก็ดี
ช่างหัวแกะ
ข้าถามจริงเถอะ
นี่เจ้านั่งบนหลังเกวียนชาวนา มาจนถึงที่นี่จริงเหรอ
ข้าไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้น
ข้าจะบอกให้นะ
เจ้าทำงานได้ดีถ้าเจ้าตั้งใจทำ
จริงเหรอ
แปลว่าข้าสามารถ อยู่เป็นเด็กรับใช้ท่าน
หลังงานประลองได้ใช่ไหม
ถ้าข้าแพ้การดวลนัดแรก
ข้าคงแทบไม่นับเป็นอัศวินแล้ว หลังประลองจบ
ถ้าชนะล่ะ
ถ้าข้าชนะ...
ถ้าข้าชนะ
- เจ้าก็... - เซอร์ดันแคน
ข้าขอคุยด้วยหน่อย
ข้ามีปัญหา เรื่องเข้าประลองหรือเปล่า
อ้อ ไม่ๆ ข้า...
ข้าแค่อยากพาเจ้าไปดู จุดตกปลาที่ข้าสนใจ
เซอร์ดันแคน ข้าเชื่อว่า...
เราต่างเป็นผู้ที่มีเกียรติ
ดังนั้นขอให้เจ้าเข้าใจว่าสิ่งที่ข้าขอ
ข้าไม่มีส่วนได้เสียใดๆ
จะตกใจไหม ถ้าข้าบอกว่าลอร์ดแอชฟอร์ด
จ่ายค่าขบวนแสดง ให้ลูกสาวเกินควรไปมาก
ก็อาจจะไม่
และหน้าหนาวเพิ่งผ่านไปไม่นาน
สัตว์เลี้ยงของเรา ล้มตายไปมากทีเดียว
อนาคตช่างยากลำบาก
เว้นแต่เราจะหาทาง พลิกโชคชะตาของเราเอง
ข้าไม่มีเงินเลยสักแดง...
อาจจะน่าตกใจ...
ข้าไม่ได้จะปล้นเจ้า แต่จะให้รางวัล
- ให้รางวัล - ถูก
รู้จักลูกคนเล็ก ของลอร์ดแอชฟอร์ดหรือเปล่า
เซอร์แอนดรอว์
- มือทวนที่เก่งกาจ - ใช่เลยๆ
แต่หากว่ามีผู้ท้าชิงปรากฏตัว
และพลิกชนะ เซอร์แอนดรอว์ได้ในสนาม
เหล่าผู้โชคดีไม่กี่คน ที่ลงพนันมวยรอง
ก็จะได้เหรียญไปเต็มกระเป๋า
นี่ๆ ไม่ต้องห่วง
ไม่ต้องห่วง ข้าไม่ได้จะดูถูกเจ้า
ข้าขอในสิ่งที่เจ้าต้องการอยู่แล้ว
อัดศัตรูให้ตกจากหลังม้า และไปอยู่ในแถวของผู้ชนะ
ข้าไม่อยากได้ชัยชนะ ที่ข้าไม่ควรได้รับ
เจ้าไม่ควรได้รับเหรอ
ให้เซอร์แอนดรอว์พ่ายแพ้ไป
ส่วนเจ้าก็รับม้า
อาวุธและชุดเกราะของเขา เป็นรางวัลตอบแทน
เป็นเงินรางวัลก้อนโต สำหรับอัศวินเร่ร่อน
ที่ใช้ต้นอัลเดอร์เป็นที่ซุกหัวนอน
นั่นต้นเอล์ม
โอเค เอล์ม
เจ้าไปคิดให้ดีๆ เถอะ
พรุ่งนี้ข้าจะรอฟังคำตอบ
เผื่อว่าฝนฟ้าจะยังไม่ตก
อย่าหยิ่งผยอง เซอร์ดันแคน
บุตรแห่งเมคาร์ หลานของกษัตริย์แดรอนผู้ดีงาม
และองค์ชายแห่งตระกูลทาร์แกเรี่ยน
องค์ชายแอเรียน ไบรต์เฟลม
ญาติข้า
ไม่ต้องเป็นห่วง วันนี้ข้าไม่ทำเจ้าขายหน้า
ออกมาซะอัศวินน้อย
ได้เวลาเผชิญหน้ามังกร
ฆ่ามัน
ไป
ถือต่ำไป
โกง
ข้าอยากกลับแล้ว
ได้
เป็นภาพที่ไม่น่าดูอย่างยิ่ง
แต่เด็กฝึกต้องแข็งแกร่ง
อาจเกิดเคราะห์ร้ายขึ้นกับข้า
ข้าอยากให้เจ้ามีสติเมื่อถึงครานั้น
นั่นไม่ใช่เคราะห์ร้าย
การดวลคงจบแล้ววันนี้
มาเถอะ
"โอ้ อลิซเป็นเด็กประหลาด"
"เกิดมาไม่มีนิ้วโป้ง"
"เสียไปอีกนิ้วตอนดูแลสัตว์"
"คราวนี้ยิ่งเศร้ากว่าเดิม"
- "อลิซสามนิ้ว" - "อลิซสามนิ้ว"
- "ในมือถือแก้วทองแดง" - "ในมือถือแก้วทองแดง"
"สองนิ้วน้อยกว่าชาวบ้าน แต่พร้อมทะลวงตูดเจ้าได้"
"โอ้ ข้าเคยให้เหรียญเงินนาง ยามเศร้าหมองโดดเดี่ยว"
"ข้าขอซื้อนิ้วก้อย แต่ได้กระดูกมาทั้งแขน"
- "โอ้ อลิซสามนิ้วมีก็น้อยอยู่แล้ว" - "โอ้ อลิซสามนิ้วมีก็น้อยอยู่แล้ว"
"นางต้องให้หมดตัว แถมยังต้องให้เพิ่มอีกสอง"
- "โอ้ มากกว่าที่ข้าซื้อสอง" - "โอ้ มากกว่าที่ข้าซื้อสอง"
ท่านว่าอลิซมีตัวตนจริงไหม
เด็กสาวพิการ ที่เอามือยัดก้นผู้ชายน่ะเหรอ
ข้าว่าน่าจะมีจริง
ก็น่าจะมีจริงแหละ
ท่านว่านางชื่ออลิซจริงๆ หรือเปล่า
ไม่ ข้าว่าชื่ออลิซแค่ เอาไปแต่งเป็นเพลงเพราะดีเฉยๆ
แปลว่ามีเด็กสาวพิการที่บำเรอผู้ชาย
ด้วยการแหย่ก้นเก่งมาก
ถึงขนาดที่คนเอามาแต่งเพลงเชิดชู
แต่ก็ไม่ใส่ใจพอจะใช้ชื่อจริงนาง
ถ้าจะมีข้อคิดอะไร ก็คงต้องให้คนฉลาดกว่าข้าพูด
อาจเป็นเรื่องราวการให้เกียรติ
ให้เกียรติเหรอ
เด็กสาวโชคร้าย ใช้สิ่งที่มีอย่างสุดความสามารถ
ได้มากกว่านั้นคงดี
แต่นั่นไม่เรียกว่า การสู้ไม่ถอยหรอกเหรอ
ให้มากกว่าที่คนขอ
อย่าง "กระดูกทั้งแขน" ในเนื้อเพลง
ถ้างั้นชื่อนางก็อาจจะไม่สำคัญ
แต่ เป็นเรื่องราวที่เล่าขาน
ชื่อนางคือความหวัง
สำหรับผู้ที่กล่าวขานนามนั้น
"โอ้ อลิซเป็นเด็กประหลาด เกิดมาไม่มีนิ้วโป้ง"
"เสียไปอีกนิ้วตอนดูแลสัตว์ คราวนี้ยิ่งเศร้ากว่า..."
แล้วเจ้ารู้จักพ่อเจ้าไหม
ไม่ ก็ไม่ค่อย
ข้ารู้แต่พ่อข้าโดนแขวนคอ
มีโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งในฟลีบ็อตท่อม
เมื่อก่อนข้าเคยขายหนู แมว นกพิราบแลกเศษเงิน
กุ๊กที่นั่นบอกตลอดว่าพ่อข้าเป็นโจร
ถ้าเขาตัวใหญ่เหมือนข้า
ก็คงจะไม่รุ่งเท่าไร
ดูดวงหน่อยไหม
อ้อ ได้ ว่ามาเลย
เจ้าจะประสบความสำเร็จ และรวยกว่าคนตระกูลแลนนิสเตอร์
ขอบคุณ ดูให้เขาด้วยสิ
เจ้าจะเป็นกษัตริย์
และตายในกองไฟ และหนอนจะไชเศษขี้เถ้าของเจ้า
ผู้ที่รู้จักเจ้า จักยินดีในความตายของเจ้า
ฮะ
ขอบคุณ ทำดีมาก
ทำไมนางพูดอย่างนั้น
ทำไมนางพูดอะไร
ไปเถอะ
เซอร์ดันแคน
เมื่อกี้ข้าเห็นเจ้ากับเด็กนี่
ใช่ นี่คือเด็กฝึกของข้า
เอ้ก นี่คือเรย์มุน ฟอสโซเวย์
สวัสดี
มาดูสิ สนุกนะ ทางนี้เลย
สนใจไปดื่มไซเดอร์ ที่เต็นท์ข้าหรือเปล่า
ข้าไปดูแสดงหุ่นเชิดรอได้
และไปรับโล่ให้ท่านหลังการแสดงจบ
เราทำเองเลยนะ
งั้นก็ได้
เจ้าเลือกคู่ประลองแล้วหรือยัง
ข้าไม่แน่ใจ
ญาติเจ้าตั้งใจจะสู้กับใครล่ะ
ถ้าพรุ่งนี้มีใครที่บาดเจ็บ
สเตฟฟอนจะต้องปรี่ไปหาทันทีแน่
หมอนั่นไม่มีความเป็นอัศวิน อะไรทั้งนั้น
ข้าว่าข้ากับเซอร์แอนดรอว์ น่าจะพอสูสีกันนะ
ขวัญใจชาวบ้านนะ
คิดจะเป็นตัวร้ายเหรอ
เห็นว่าแอเรียน โมโหลอร์ดแอชฟอร์ดใหญ่
ที่สั่งยกม้าเขาให้อีกฝ่าย
ถือเป็นสิ่งปลอบใจเล็กน้อย ให้เซอร์ฮัมฟรีย์
ดูเหมือนเขาจะชนะได้อยู่แล้วเชียว
กลายเป็นว่าขาแหลกไม่มีชิ้นดี
เด็กฝึกข้าคิดว่า แอเรียนตั้งใจเล็งที่ม้า
มันยากที่จะเชื่อว่า อัศวินจะเสื่อมเกียรติได้ถึงเพียงนั้น
แล้วยิ่งเป็นเจ้าชายอีก
ทำไมถึงยากล่ะ
- ไม่ ข้า... - มันเป็นพวกสมสู่กันเอง ดันแคน
ผู้ใช้เวทมนตร์เลือด และทรราชที่เผาแผ่นดิน
จับพวกเราไปเป็นทาส ลากเราไปร่วมศึกของตัวเอง
โดยไม่สนใจประวัติศาสตร์ และรากเหง้าของเรา
ไอ้สารเลวหัวขาวที่มากดหัวเรา มันก็บ้าขึ้นทุกตัว
ได้ไงไม่รู้
เรื่องมีเกียรติเรื่องเดียว
ที่พวกทาร์แกเรี่ยน จะทำให้แผ่นดินได้
คือแตกใส่นมเมียตัวเอง
และใช่ ข้าว่ามันตั้งใจจะฆ่าม้าตัวนั้น
ข้าเผลออารมณ์ขึ้นไปหน่อย
ไอ้เรื่องนมนั่น ข้าได้ยินมาจากสเตฟฟอน
โทษที
แอเรียนมันทำตัวยิ้มแย้ม สูงส่งนักล่ะเวลาอยู่ต่อหน้าพ่อ
ข้าเห็นเก้าอี้องค์ชายเมคาร์ว่างด้วย
เขาออกจากแอชฟอร์ดเมื่อเช้า เพื่อไปตามหาลูกระยำที่เหลือ
ลูกระยำคือคนไหน
ผู้สืบทอด แดรอน กับคนสุดท้อง
เห็นว่าเดินทางออกจาก ซัมเมอร์ฮอลล์มาสองสามวันแล้ว
แต่มาไม่ถึงแอชฟอร์ด
ลือกันให้แซ่ดว่าตายแล้วทั้งคู่
แต่ถ้าเป็นแดรอน ก็คงไปเมาอีกนั่นแหละ
ไม่แปลกที่เมคาร์เดินหน้าบูดไปทั่ว
อย่างกับมีคนไปเยี่ยวใส่พายเขา
เขาก็คงเป็นห่วงลูกนั่นแหละ
เป็นห่วงทำไม
แดรอนขี้เมา
ส่วนแอเรียนก็ยโสและโหดร้าย
คนที่สามก็ไร้ประโยชน์จนถึงขนาด
โดนส่งไปเป็นเมสเตอร์ที่ซิตาเดล
- ส่วนคนสุดท้อง... - เซอร์
เซอร์ดันแคน ท่านรีบมาเร็ว
- แอเรียนทำร้ายนาง - ทำร้ายใคร
ปล่อยนะ ปล่อย
แกเอาชีวิตมาทิ้ง เพื่ออีโสเภณีนี่ทำไม
ไม่คุ้มเลยสักนิด
นางทรยศ
มังกรไม่เคยพ่ายแพ้
ไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ
แกทำฟันข้าร่วงไปซี่
งั้นเริ่มจากเลาะฟันแก หมดปากแล้วกัน
หยุด
อย่าทำเขา
ไอ้เด็กโง่เอ๊ย
เงียบไว้เจ้าจะได้ไม่โดนด้วย
ไม่โดนหรอก
ถ้าโดนพ่อข้าไม่ปล่อยไว้แน่
ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้
เวต ยอร์เคิล ทำตามข้าสั่ง
เจ้าหนูสกปรกจอมอวดดี
ผมเจ้าหายไปไหน
ข้าโกนทิ้ง พี่ข้า
เพราะว่าข้าไม่อยากเหมือนท่าน