Zostawcie jedzenie i wyjdźcie.
Stryj mówi, że mam cię błagać o wybaczenie za oszustwo.
Stryj?
- Książę Baelor. - Dziedzic Żelaznego Tronu?
- Nie chciałem kłamać. - Ale kłamałeś.
Bez przerwy, nawet w kwestii imienia.
Nie słyszałem o księciu Jaju.
- To od Aegona. - Jasne.
Po Zdobywcy?
Ilu Aegonów królowało?
Czterech. Czterech Aegonów.
Dlaczego to zrobiłeś?
Dla żartu?
Żeby zakpić z głupiego rycerza?
Nie. Miałem być giermkiem Daerona.
To mój starszy brat.
Jest gównianym rycerzem i pijakiem i nie chciał stawać w szranki.
Do końca turnieju mieliśmy się kryć w gospodzie.
- Ogoliłeś głowę. - Daeron to zrobił.
I wmówił mi, że jesteś chłopcem stajennym?
- Ja... - Co?!
- Nie widziałem w tym nic złego. - Pewnie!
Dlatego skłamałeś.
Otrzyj oczy.
Byłem tak zawiedziony,
- że nie pojadę na turniej. - A księcia nie może spotkać zawód, co?
Chciałem być czyimś giermkiem.
Giermkowałbyś osłu, gdyby cię zechciał!
Przepraszam, ser.
Naprawdę.
Pech, że na siebie wpadliśmy.
Co ze mną zrobią?
Stryj chce cię zobaczyć, gdy skończysz jeść.
W takim razie skończyłem. Jednego księcia kopnąłem w usta,
nie każę drugiemu czekać.
Wstań.
Nalej ser Duncanowi.
Postaraj się go nie oblać.
Nie rozleje, Wasza Miłość.
To dobry chłopak. Dobry giermek. Nie chciał mnie skrzywdzić.
Teraz to wiem.
Nie zawsze krzywdzi się celowo.
Powinien zawiadomić mnie, gdy Aerion dręczył lalkarzy.
- Nie było czasu. - Ale przybiegł do ciebie.
Nie wyświadczył ci przysługi.
Szkoda, że ser Duncan go nie zabił.
Aerion jest twoim bratem.
Septonowie każą nam kochać braci.
Zostaw nas, Aegonie.
Jak każesz, Wasza Miłość.
Jak dobrym rycerzem jesteś?
Jak sprawnym?
Ser Arlan nauczył mnie miecza i tarczy,
gonienia do pierścieni.
Przed kilkoma godzinami wrócił do zamku mój brat Maekar.
Znalazł pijanego Daerona w gospodzie, dzień drogi na południe stąd.
Znam ją.
Daeron rzekł memu bratu, że Aegona porwał wielki rycerz-rabuś.
- Obawiam się, że mówi o tobie. - Kłamie.
Wyjechałem stamtąd cztery noce temu.
- Książę nie ścigał porywacza brata? - Jak widać nie.
Co z dziewczyną?
Aerion wypaczy prawdę i jej postępek będzie zdradą stanu.
Zdrada? Zabawa lalkami?
Smok jest herbem królewskiego rodu.
- Przedstawienie jego śmierci... - To nic złego.
Ani mądrego, nawet w czasie pokoju.
Aerion mówi o zakamuflowanym ataku na ród i wezwaniu do buntu.
Wierzysz w to, Wasza Miłość?
Jedno nie podlega dyspucie.
Podniosłeś rękę na krew smoka.
Złamał dziewczynie palec!
Tak czy inaczej niemądrze jest bić królewskiego wnuka.
- Zrobiłbyś to samo! - Być może.
Lecz jestem księciem, nie wędrownym rycerzem.
Czy rycerze nie składają jednakich ślubów?
Chronić niewinnych.
Aerion chciałby twą głowę za to, co mu zrobiłeś.
Nie dostanie jej, lecz procesu nie mogę mu odmówić.
A skoro Daeron oskarża cię o porwanie Jaja,
- sąd nie będzie ci przychylny. - A jeśli okażę się winny?
Ostatniego winnego uderzenia księcia skazano na ucięcie ręki.
A ty go jeszcze kopnąłeś.
Tak było.
Masz drugie wyjście.
Choć nie wiem, czy okaże się lepsze.
Dlatego pytam cię ponownie, ser Duncanie Wysoki.
Jak dobrym rycerzem jesteś?
Naprawdę.
RYCERZ SIEDMIU KRÓLESTW
Próba walki.
Mam do niej prawo.
Odmawiam.
Nie możesz odmówić.
Każdy oskarżony rycerz ma do niej prawo.
Chyba że wycofasz oskarżenie.
Próba siedmiu.
- Mam chyba do niej prawo. - Co to, kurwa, jest?
Inna forma próby walki.
Dawna. Rzadko przywoływana.
Przybyła zza wąskiego morza z Andalami i ich siedmioma bogami.
Skoro z Andalami...
Przepraszam, Wasza Miłość,
stary nie był skory do modłów.
Co to za próba siedmiu?
Według Andalów siedmiu szermierzy
łatwiej skłoni bogów do interwencji
i sprawiedliwego ukarania winnego.
Kryjesz się za jakimś zamierzchłym andalskim idiotyzmem,
bo boisz się walczyć z wędrownym rycerzem w pojedynkę?
- Nie. - To czemu?
Zabij go własną ręką.
Daerona również skrzywdził.
Ser Duncan musi zapłacić za swe zbrodnie przeciwko nam.
A może pozwolimy kalać honor Targaryenów?
Nie mów mi o honorze, chłopcze.
- To są, kurwa, brednie! - Czyżby?
Nie.
Aerion jest w prawie.
Nie mamy wyboru.
Próba siedmiu musi się odbyć o świcie.
Co to oznacza?
- Mam walczyć z siedmioma? - Nie udawaj głupca.
Walczy siedmiu na siedmiu.
Musisz znaleźć sześciu rycerzy, którzy ci pomogą.
- Nie mam nikogo więcej! - Jeśli twoja sprawa jest słuszna,
dobrzy ludzie ją poprą.
Jeśli nie, to dlatego, żeś winny.
Chodź tu!
Kretyn!
Mogę już odejść?
Poszukaj swoich obrońców, ser Duncanie.
Chłopcy,
tym razem pokpiłem sprawę.
- Pewnie jutro umrę. - Dunk?
To ty?
Żyjesz!
- Dziękuję, że o nie zadbałeś. - Głodny?
- Niezbyt. - Chodź.
- Gadałeś do koni? - Tak.
Obłęd, kurwa.
Próba siedmiu?
To oznacza topory, morgenszterny, kopie bojowe...
- Wiem. - Daruj.
- Kuzynek ma mleko w żyłach. - Mówię tylko...
To próba rycerska.
Nie jesteś rycerzem, nie narażasz skóry.
Widziałem, co Aerion zrobił lalkarzom.
Rycerze ślubują bronić niewinnych, nawet wędrowni.
Stanę za ciebie.
Dziękuję, ser.
- Być może nie powinieneś. - Z żalem przyznaję,
- ale to dobry miecz. - Czemu z żalem?
Nie wątpię, lecz smoczy ród krzywo patrzy na tych, co się mu opierają.
Smoczy ród.
Gdzie te ich smoki?
Fossowayowie byli tu długo przed tym, nim obcy przybyli na nasz brzeg.
I będziemy tu długo po nich.
Kto jeszcze z nami walczy?
Nikogo innego nie znam.
Znajdziemy pięciu, którzy marzą o nieśmiertelności w pieśniach.
Nie wiem, czemu ludzi honoru tak często nękają tragedie,
ja jednak, gdy nie znam odpowiedzi,
wybieram większą chwałę.
Na twoje szczęście mam przyjaciół. Ser Lyonel, lord Lannister, ser Otho...
- Wściekną się, gdy ich obudzisz. - To będą walczyć jak wściekłe borsuki!
Przy mnie nie zginiesz, ser.
Daję słowo.
Raymunie,
twój kuzyn sprowadzi tych ludzi?
Nie wiem.
- Mądrzej będzie uciec. - Wtedy mnie zabiją.
I tak cię zabiją.
Może bogowie uznali, że na to zasługuję.
Za to, że robisz, co do ciebie należy?
Że nie znam swojego miejsca.
Ser!
Jajo!
Co robisz?
Jestem twoim giermkiem. Muszę cię odziać w zbroję.
- Ojciec wie, że opuściłeś zamek? - Oby nie wiedział.
Nie zniosę kolejnego tłuczenia po piętach.
- Ty! - Nie, Duncanie!
Przestań! Proszę!
Oszalałeś, że tu przychodzisz?! Powinienem wbić ci to w szyję!
- Lepiej nalej wina. - Pierdolę twoje wino!
Nakłamałeś na mój temat.
Coś musiałem powiedzieć, gdy ojciec spytał, dokąd poszedł Jajo.
Proszę, nie krzywdź go.
Dwa razy mnie nie zabiją.
Mój ojciec dołączy do oskarżycieli.
Wiadomo.
- Musi odkupić honor swego syna. - Nigdy go o to nie prosiłem.
Kto go ma, może sobie zatrzymać.
Błagałem go, by tego nie robił.
Mnie w każdym razie nie musisz się obawiać.
Spróbuję wyglądać rycersko w pierwszej szarży,
a wtedy, jeśli łaska, uderz mnie w bok hełmu.
Aż zadzwoni, byle niezbyt głośno.
Tylko tyle masz do powiedzenia?
Mój ojciec nakazał walczyć gwardzistom.
- Trzem, którzy tu są. - Kogo masz, ser?
Kuzyna Raymuna.
Mogę ci przyprowadzić ludzi. Rycerzy.
Będę walczył z twoją rodziną.
Ojciec będzie strzeżony, a Daerona nie zabijesz.
Powiedział, że spadnie.
A Aerion?
Pragniesz jego śmierci?
Gdy byłem mały,
przychodził nocą do mojej sypialni
i wpychał mi nóż między nogi.
Mówił, że ma za dużo braci.
Że zrobi ze mnie siostrę i się ze mną ożeni.
Przepraszam, to...
Jajo mówi prawdę.
- Aerion to potwór. - I wrzucił mojego kota do studni.
- Mówi, że nie, ale tak. - Dobrze.
Uważa się za smoka w ludzkiej postaci.
- Dlatego tak wściekł go pokaz. - Szkoda, że nie jest Fossowayem.
Uważałby się za jabłko i bylibyśmy bezpieczni.
Muszę wracać na zamek.
Ser Duncanie,
na słówko.
Śniłem o tobie.
Mówiłeś.
- W gospodzie. - Naprawdę?
Cóż, moje sny nie są jak twoje.
One się sprawdzają.
Wielki talent małego człowieka?
Kolejna ironia życia.
Lecz ja cię widziałem.
I ogień.
I martwego smoka.
Wielką bestię.
O skrzydłach tak ogromnych, że nakryłyby łąkę.
Spadła prosto na ciebie. Ty przeżyłeś, a smok zginął.
Ja go zabiłem?
Tego nie umiem powiedzieć.
Byliśmy panami smoków.
Choć trudno uwierzyć, one wymarły, my żyjemy dalej.
Nie chcę dziś zginąć.
I ja nie chcę dziś zginąć.
Być może zabiłem cię swym kłamstwem.
Jeśli tak, przykro mi.
Wiem, że jestem skazany na jakieś piekło.
Pewnie takie bez wina.
Nie jesteś rycerzem!
Tyś Florian Błazen!
Ser Duncanie!
Jeśli przyszedłeś po tarczę, to zostawiła ją u mnie.
Dokąd pojechała?
Ruszyli do Dorne.
Co z oczu, to i z głowy.
Jasne.
Okucie miałeś stare.
Z taniej stali, kruche i pordzewiałe.
Zrobiłem ci nowe.
Dwa razy grubsze. Od tyłu dałem pręty.
Tarcza jest cięższa,
ale i mocniejsza.
Malowała dziewczyna.
Gwiazda spada,
zachodzące słońce zwiastuje noc.
Tarcza wygląda jak zapowiedź śmierci.
Wiąz żyje, bracie.
Widzisz, jak się zieleni?
To na pewno letnie liście.
Znasz ten stary wierszyk o tarczy?
"Dębino, żelazo, osłońcie...
...od śmierci i piekła wybrońcie".
Ile chcesz za nowe okucie i całą resztę?
Od ciebie?
Miedziaka.
Panowie,
- mam u was dług. - To dług Aeriona.
A my go odbierzemy.
- Ponoć złamałeś nogę. - Prawda.
Złamałem i nie mogę chodzić.
Ale dopóki trzymam się w siodle,
mogę walczyć.
Ser Robyn do śmierci byłby wiernym sługą korony,
lecz gdy korona staje przeciw bogom, ser Robyn staje przeciw koronie.
Wiedziałem, że będą z tobą kłopoty.
Nie wiem, jak ci dziękować.
Ani ser Steffonowi, że cię przekonał.
Co za, kurwa, Steffon? Twój chłopak mnie znalazł.
Próby siedmiu nie było od ponad stu lat.
Nie przepuszczę szansy skrwawienia tych ślicznych, białych gwardzistów.
Sześciu? Jest ich tylko sześciu?
Możliwe, że Aerion nie znalazł siódmego obrońcy?
Raymunie!
Mój hełm, jeśli łaska.
Ser Steffonie, a twoi przyjaciele?
- Brakuje jednego i będzie nas siedmiu. - Brakuje wam dwóch.
Walczę z księciem Aerionem i oskarżycielami.
Powiedziałeś,
że może na tobie polegać.
Nasz książę uczyni mnie lordem, jeśli zaszkodzę ser Duncanowi.
Przehandlowałeś honor za tytuł?
Kuzynie,
znam wielu, którzy przehandlowali go za mniej.
Zawarłem korzystną umowę.
Przyprowadź mi konia.
Sam po niego idź.
Przegraliśmy.
Pasuj mnie. Zajmę miejsce kuzyna.
Pasuj mnie.
- Nie powinienem. - Beze mnie będzie was pięciu.
W pięciu nie wygracie.
Obawiam się, że chłopak ma rację.
Dalej, ser Duncanie. Każdy rycerz może pasować drugiego.
Idź.
Ja pasuję giermka Raymuna na rycerza.
W imię Wojownika nakazuję ci być odważnym.
W imię Ojca nakazuję ci być sprawiedliwym.
W imię Matki
nakazuję ci bronić młodych i niewinnych.
Ser Duncanie?
Nie możemy dłużej zwlekać.
- Masz tylko pięciu obrońców. - Sześciu.
Ser Lyonel pasuje Raymuna Fossowaya.
- Staniemy przeciw siedmiu. - To niedozwolone.
Jeśli nie znajdziesz siódmego rycerza, zostaniesz uznany za winnego.
Daj mi jeszcze chwilę, panie.
Masz ją.
Szlachetni panowie!
Wiem, że nikt z was nie pamięta ser Arlana z Pennytree,
lecz byłem jego giermkiem.
Służyliśmy wielu z was.
Jedliśmy przy waszych stołach, spaliśmy w waszych komnatach.
Był dobrym człowiekiem.
Nauczył mnie jak być rycerzem.
Nie z mieczem i kopią, ale honorowym.
Rycerz broni niewinnych.
To wszystko, co uczyniłem.
Nie byłem z jego krwi, lecz szedłem za jego przykładem.
Jak wasi synowie pójdą za waszym!
Kto stanie do walki wraz ze mną?
Czy odwaga opuściła szlachetne rody Westeros?!
Nie wierzę w to!
Nie ma wśród was prawdziwych rycerzy?!
Ja stanę po stronie ser Duncana.
Czyżbyś postradał zmysły?
- Ten człowiek zaatakował mojego syna. - Ten człowiek chronił niewinnych.
Jak każdy rycerz powinien.
Niech bogowie rozstrzygną, czy był w prawie, czy nie.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
NA MOTYWACH OPOWIADAŃ G.R.R. MARTINA
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Wojtek Stybliński