[«Κομορέμπι» είναι η λέξη, στα ιαπωνικά, για το τρεμόπαιγμα του φωτός και της σκιάς
που προκαλεί το λίκνισμα των φύλλων στον άνεμο. Μαρτυρά εκείνη τη μοναδική στιγμή.]
ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΜΕΡΕΣ
[Οι Τουαλέτες του Τόκιο]
[«House of the Rising Sun» - The Animals]
# Είναι ένα σπίτι στη Νέα Ορλεάνη #
# Το λένε «Ο Ήλιος που Ανατέλλει» #
# Κι ήταν η καταστροφή για πολλά καημένα αγόρια #
# Θεέ μου, το ξέρω πως είμαι ένα από κείνα #
# Η μητέρα μου μοδίστρα #
# Μου έραψε το καινούργιο μου μπλου τζιν #
# Ο πατέρας μου τζογαδόρος #
# Εκεί κάτω στη Νέα Ορλεάνη #
Γεια σας.
Συγγνώμη, είχε πολλή κίνηση.
Σιχαίνομαι την πρωινή βάρδια.
Κάθε φορά βρίσκω παντού εμετό.
Όπως τις προάλλες, στο πάρκο Νανάγκο Ντόρι...
στη Χαταγκάγια.
Αληθινός εφιάλτης.
Ένας τύπος δεν έλεγε να βγει με τίποτα.
8 στα 10 στην κλίμακα της φρίκης!
Ακούτε καθόλου τι λέω;
Χαλαρά, κύριε Χιραγιάμα. Έτσι κι αλλιώς θα ξαναλερωθεί.
Μαμά!
Τι έγινε;
Ήρθες με τη μαμά σου;
Μην στενοχωριέσαι.
Γιοσούκε;
Η μαμά σ' έψαχνε!
Πού ήσουν;
Η μαμά σ' έψαχνε παντού!
Δεν σου είπα να μην απομακρυνθείς;
Σ' έψαχνα σ' όλο το πάρκο!
Συγγνώμη, αγάπη μου.
Τώρα κλαίει κι αυτός.
Συγγνώμη.
Τώρα είμαστε εντάξει.
Πώς στο διάολο λειτουργεί αυτό;
Ευχαριστώ πολύ.
[«Pale Blue Eyes» - The Velvet Undergound]
# Ώρες ώρες νιώθω τόσο χαρούμενος #
# Ώρες ώρες νιώθω τόσο λυπημένος #
# Ώρες ώρες νιώθω τόσο χαρούμενος #
# Μα περισσότερο θυμώνω για ό,τι έγινε με σένα #
# Μωρό μου, πόσο θυμώνω #
# Κρατάω την εικόνα #
# των γαλανών ματιών σου #
# Κρατάω την εικόνα #
# των γαλανών ματιών σου #
# Μαζί σου νόμιζα πως κατέκτησα το ψηλότερο βουνό #
# πως έφτασα στην ψηλότερη κορφή #
# Ήσουν τα πάντα για μένα #
# Τα άγγιξα αλλά δεν μπόρεσα να τα κρατήσω #
[ΣΑΟΥΝΑ, ΧΑΛΑΡΩΣΗ, ΝΤΟΥΣ]
Γεια σας, καλώς ήρθατε.
Καλώς μας ήλθατε και πάλι!
Για τη σκληρή δουλειά σας!
Ναι! Τη χτύπησε την μπάλα!
Σκόραρε, έτσι;
Μέσα! Είδες;
Μα τι κάνεις;
Να εξαγοράζεις το αποτέλεσμα με τα λεφτά; Τότε που είναι η χαρά;
Κατ-Τσαν! Πίσω!
Να σέβεσαι πάντα τις ομάδες ή τις θρησκείες των άλλων. Κόλλα το!
Κάτσε στη θέση σου. Μπράβο!
Παίζουν βρόμικα.
Κλέβουν τους καλούς παίκτες απ' τις άλλες ομάδες.
Γ. Φώκνερ «Άγρια Φοινικόδεντρα» (μτφρ. Κ. Πολίτης, ²1986)
...σκιές
[«(Sittin' on) The Dock of the Bay - Ottis Redding] # Κάθομαι στον πρωινό ήλιο #
# Εδώ θα κάθομαι και το δειλινό #
# Κοιτώντας τα καράβια να 'ρχονται #
# Κι ύστερα να ξεμακραίνουν πάλι #
# Κάθομαι στον μόλο του κόλπου #
# Κοιτώντας τη φυρονεριά #
# Κάθομαι στον μόλο του κόλπου #
# Σκοτώνοντας την ώρα μου #
# Έφυγα απ' το σπίτι μου στη Γεωργία #
# Τράβηξα κατά τον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο #
# Γιατί δεν έχω για τίποτα να ζήσω #
# Και τίποτα κατά πως φαίνεται να πέσει στο διάβα μου #
# Γι' αυτό κι εγώ θα κάτσω στον μόλο του κόλπου #
# Να χαζεύω τη φυρονεριά #
Θεέ μου!
Άγια! Τα κατάφερες!
Τι έκπληξη! 10 στα 10!
Μισό λεπτό μόνο! Είναι το τελευταίο.
Τελειώνω!
Ώστε δουλεύεις γρηγορότερα όταν θες.
Με περιμένει το κορίτσι. Τέλειωσα για σήμερα.
Έλα!
Κύριε Χιραγιάμα, θα μου δανείσετε το αμάξι σας;
Να μην χάσω την ευκαιρία απόψε. Κύριε Χιραγιάμα, σας παρακαλώ!
Σας ικετεύω!
Ελάτε, σας παρακαλώ.
Ο κύριος Χιραγιάμα, ο προϊστάμενός μου στη δουλειά.
Πολύ εργατικός, αλλά λιγομίλητος.
Καλά καλά δεν έχω ακούσει τη φωνή του.
Κύριε Χιραγιάμα, από δω η Άγια.
Σίγουρα 10 στα 10!
Πάψε να το λες αυτό.
Μπορώ να βάλω αυτή;
[«Redondo Beach» - Patti Smith]
# Αργά το απόγευμα #
# Στο ξενοδοχείο των ονείρων #
# Τσακωθήκαμε... #
Κύριε Χιραγιάμα...
# Σ' έψαχνα #
# Έφυγες για τα καλά; #
# Σ' έπαιρνα τηλέφωνο #
# Μια άλλη διάσταση #
# Ποτέ δεν θα ξαναγυρίσεις #
Μου αρέσει η φωνή της.
Αλήθεια;
Πάτι Σμιθ;
Πολύ γνωστή.
# Έφυγες; #
# Χάθηκες στον ωκεανό #
Κύριε Χιραγιάμα...
σας αρέσει πολύ αυτή η δουλειά;
Έχετε δικά σας σύνεργα και εξοπλισμό.
Γιατί δουλεύετε τόσο σκληρά σε μια δουλειά σαν κι αυτή;
Όχι ότι περιμένω απάντηση.
Από περιέργεια ρωτάω.
Είναι περίεργος ο τύπος.
9 στα 10 στην κλίμακα παραξενιάς.
Μου αρέσει ο ήχος της κασέτας.
Ναι! Η κασέτα ακούγεται τέλεια!
Πρώτη φορά που ακούω.
Η πρώτη είναι πάντα κι η καλύτερη!
# Όλοι κλαίγανε #
# Το θύμα μιας ανώδυνης αυτοκτονίας #
# Ήρθα να σε ψάξω #
# Έφυγες; #
Άσε με εκεί.
Καλά και το ραντεβού μας;
Έχω κι άλλη βάρδια στο μπαρ.
Αν έρθεις, θα 'μαστε μαζί όλο το βράδυ.
Μπα, ακόμα να μου δώσουν το μισθό μου.
# ...σε ψάχνω #
Κύριε Χιραγιάμα, είναι πολύ σημαντικό.
Δεν γίνεται να 'σαι ερωτευμένος κι άφραγκος.
Τι στο διάολο γίνεται σ' αυτόν τον κόσμο;
Αυτή είναι η σύγχρονη εποχή;
Ακούστε, πόσο κάνει αυτή;
Δεν θέλετε να μάθετε;
Απλά, από περιέργεια!
Το αναλογικό ξανάρθε στη μόδα. Μπορεί ν' αξίζουνε πολλά.
Είμαι πραγματικά περίεργος! Ξέρω ένα καλό μαγαζί στη Σιμοκίτα.
Είναι πολύ μακριά.
Όχι παραπάνω από μισάωρο.
Κάπου εδώ πρέπει να 'ναι...
Εδώ είναι! Να η ταμπέλα.
Με συγχωρείτε.
Καλώς τους.
Με συγχωρείτε, πόσο πιάνουν αυτές;
Αυτή είναι σπάνια, του Λου Ριντ.
Στα 12 χιλιάδες γιεν.
Σοβαρά;
- Αυτή 8.000. - Αλήθεια;
Πού τις βρήκες αυτές τις κασέτες;
Είναι του αφεντικού μου.
Αυτή είναι στα 4.000 γιεν.
Σοβαρά;
Αυτή μπορεί να πουληθεί για 6.000. Μπορείτε να βγάλετε πολύ χρήμα.
Ορίστε η δικιά μου εκτίμηση.
Θεέ μου!
Καταπληκτικό! Απίστευτο κ. Χιραγιάμα.
Θα τις πάρουμε όλες. Οι κασέτες είναι στη μόδα.
Ειδικά απ' τις δεκαετίες του '70 και '80.
Πρέπει να τις πουλήσουμε, ολόκληρη τη συλλογή σας.
Δώδεκα χιλιάδες μόνο γι' αυτήν την κασέτα!
Τώρα είναι η καλύτερη ώρα!
Εντάξει, μόνο μία. Ας πουλήσουμε μόνο τη μία.
Να μπορέσω να πάω στο μπαρ της Άγια. Είναι σημαντική βραδιά για μένα.
Πεθαίνω γι' απόψε!
Αν χάσω αυτή την ευκαιρία...
Να μην ερωτεύεσαι δηλαδή αν είσαι μπατίρης; Έτσι πάει;
Αλήθεια;
Χίλια ευχαριστώ!
Με σώσατε! Πάω!
Είστε ο καλύτερος, κ. Χιραγιάμα!
Ευχαριστώ που περάσατε.
[«(Walkin' Thru The) Sleepy City» - The Rolling Stones]
# Διαβαίνω στην πόλη που κοιμάται #
# Στο σκοτάδι μοιάζει τόσο όμορφη #
# Μέχρι να φτάσω στο μοναδικό καφέ #
# Που μένει ανοιχτό μέρα και νύχτα #
# Κοίτα την πόλη που κοιμάται #
# Φαίνεται τόσο όμορφη το βράδυ #
# Κανείς δεν κοιτά τα φώτα της πόλης #
# Τους νοιάζει μόνο να κρατήσουν ζεστά τα σωθικά τους #
# Κανείς δεν ακούει τι λέει ο κόσμος #
Καλό βράδυ.
[«Aoi Sakana» - Sachiko Kanenobu]
# Γαλάζιοι ωκεανοί και γαλανά ψάρια #
# Τα κράτησα όλα, πάει πολύς καιρός #
# Τώρα όμως μόνο ο παγωμένος αέρας περνάει #
# Μέσα από αυτές τις άδειες χούφτες #
# Εκεί ένα τσούρμο από παράξενα παιδιά #
# Σημάδια από φρένα και μόνο το θολό φεγγάρι ακολουθεί τα χθεσινά χνάρια #
Ευχαριστώ!
Κύριε Χιραγιάμα...
Δεν βλέπω να 'χω πιθανότητες με την Άγια. 2 στις 10.
Αλλά δεν σημαίνει ότι τα παρατάω.
Κύριε Χιραγιάμα...
δεν είστε παντρεμένος, έτσι;
Μόνος στην ηλικία σας...
Δεν νιώθετε καθόλου μοναξιά;
Τακάσι!
Όπα!
Τακάσι!
- Χρόνια και ζαμάνια. - Τακάσι!
Πώς πάει;
Σ' έψαχνα.
- Αλήθεια; - Ναι.
Κύριε Χιραγιάμα από δω ο φίλος μου, ο Ντέρα-τσαν.
Όπως βλέπετε, του αρέσουνε τ' αφτιά μου.
Με το που θα με βρει τ' αρπάζει.
Και με βρίσκει πάντα. 10 φορές στις 10.
Ο Ντέρα-τσαν έχει κόλλημα με τ' αφτιά μου,
εγώ είμαι απλά το αξεσουάρ, σωστά;
- Ναι. - Ή όχι;
Είσαι!
Γεια σας!
Ήθελα να σας την επιστρέψω.
Ορίστε.
Μπορώ να την ξανακούσω;
# Τραγουδούσαν #
# Ξεβράστηκε το κορίτσι #
# Στην αμμουδιά Ρεδόνδο #
# Και είναι όλοι τόσο λυπημένοι #
# Αλλά εγώ σ' έψαχνα #
# Έφυγες για τα καλά; #
# Γλυκό μου κοριτσάκι #
# Όλοι έκλαιγαν #
# Ήταν το θύμα μιας ανώδυνης αυτοκτονίας #
Ευχαριστώ.
Σας είπε τίποτα ο Τακάσι;
[«Perfec Day» - Lou Reed]
# Απλά μια υπέροχη μέρα #
# Πίνοντας σαγκρία στο πάρκο #
# Κι ύστερα #
# Όταν βράδιασε, γυρίσαμε σπίτι #
# Απλά μια υπέροχη μέρα #
# Ταΐσαμε τα ζώα στον ζωολογικό κήπο #
# Λίγο αργότερα για σινεμά και μετά σπίτι #
# Μια τόσο υπέροχη μέρα #
# Χαίρομαι που την πέρασα μαζί σου #
# Τόσο υπέροχη μέρα #
# Μου δίνει τη δύναμη να προχωρήσω #
Γεια σας και πάλι.
Για τη σκληρή δουλειά σας!
Χαίρετε.
Γεια σας.
Ευχαριστώ.
[«Sunny Afternoon» - The Kinks]
# Ο εφοριακός μου πήρε όλο το παραδάκι #
# Και μ' άφησε στο αρχοντικό μου #
# Να χαζεύω ένα ηλιόλουστο απομεσήμερο #
# Και δεν μπορώ να βγω στη θάλασσα με το γιοτ μου #
# Πήρε ό,τι είχα και δεν είχα #
# Το μόνο που μ' απόμεινε είναι το ηλιόλουστο απομεσήμερο #
# Σώσε με, σώσε με, σώσε με από αυτή την ένταση #
# Έχω μια χοντρή μάνα που θέλει να με συντρίψει #
# Εμένα που θέλω να ζω μες στις απολαύσεις #
# Ζωή στην πολυτέλεια #
# Χαζεύοντας στο ηλιόλουστο απομεσήμερο #
# Το καλοκαίρι #
[Εκατό γιεν το βιβλίο]
«Δέντρο» (1992), της Άγια Κόντα (Aya Koda 1904-1990)
Η Άγια Κόντα θα 'πρεπε να 'ναι πιο γνωστή.
Χρησιμοποιεί τις ίδιες λέξεις με μας, αλλά φτιάχνει κάτι το ιδιαίτερο μ' αυτές.
Καλησπέρα, κύριε Χιραγιάμα.
Το συνηθισμένο;
Τι διαβάζετε τώρα;
Άγια Κόντα, «Δέντρο».
Τα δοκίμια;
Το έχετε διαβάσει;
Είστε πολύ καλλιεργημένος.
Όχι, δεν νομίζω.
Ορίστε, η πατατοσαλάτα σας...
κι αυτό για την κουραστική μέρα σας.
Μαντάμ, εμένα δεν μου προσφέρατε απεριτίφ.
Είμαι σίγουρη ότι σας έφερα.
Μάλλον δεν έχουν την ίδια αξία τα λεφτά μας.
Δεν είναι αλήθεια. Εδώ είμαστε όλοι ίσοι, σωστά;
Θα πρέπει να ψάξω την «ισότητα» στο λεξικό.
Στις γυναίκες δεν αρέσουν οι μικροπρεπείς.
Την έχετε καιρό αυτή τη ρυτίδα εδώ;
Όχι, όχι, απ' την άλλη. Εκεί.
Μαντάμ, έχετε τηγανητό τόφου;
Όχι, μας τέλειωσε. Θα σας φτιάξω αν πάτε να αγοράσετε.
Η γυναίκα του τον παράτησε, ξέρετε.
Πώς μπορεί να χαίρεται τόσο;
Για μένα μιλάτε;
Όχι, δεν είπα τίποτα.
Πώς μπορείς να είσαι χαρούμενος όταν σε παράτησε η γυναίκα σου;
Εύκολο. Επιτέλους είμαι και πάλι ανέμελος κι ελεύθερος.
Κάθε άντρας θα ήταν χαρούμενος.
Τι ανακούφιση να ξενοιάζεις απ' τη μουρμούρα τους.
Παριστάνεις τον δυνατό.
Σε λίγο θα κλαίγεσαι στην κυρία εδώ, για τη μοναξιά που σε δέρνει.
Πάντα η ίδια ιστορία...
Κάτι να πιείτε ακόμα;
Ορίστε.
- Κρατείστε. - Ναι.
Γιατί δεν μπορούν τα πράγματα απλά να μείνουν τα ίδια;
Μαντάμ.
Πείτε μας εκείνο το τραγούδι.
Το αγαπημένο μας.
Ω, ναι!
Μα ο κύριος Χιραγιάμα μόλις μπήκε.
- Μην μας στεναχωρείτε. - Σας παρακαλώ!
Να το, αυτό είναι.
Ελάτε.
Αφού βγάλατε κιόλας την κιθάρα... Πάμε.
Είναι γλυκό τραγούδι.
Έφτασα εκεί
Στη Νέα Ορλεάνη
Σ' ένα σπίτι που το λένε
«Το Σπίτι του Ήλιου που Ανατέλλει»
Ο άντρας που αγάπησα
Δεν γύρισε πίσω
Έτσι έφυγα κι εγώ
Απ' την πατρίδα μου
Ανέβηκα στο τρένο,
κι ύστερα σε άλλο...
Δυο ποτήρια λεμονάδα!
Ήρθατε, μια στιγμή παρακαλώ!
Για τη σκληρή δουλειά σας!
Θείε.
Πού ήσουν;
Ώρες περιμένω.
Ποια είναι η πόρτα για το σπίτι σου;
Πρώτος ή ισόγειο;
Νίκο;
Πόσο μεγάλωσες!
Θείε...
πας στη δουλειά;
Να έρθω μαζί σου;
Καλύτερα να με πάρεις μαζί σου.
Αν μ' αφήσεις μόνη εδώ, δεν ξέρω τι να κάνω.
Μπες απ' την άλλη.
Θέλεις καφέ;
Ναι.
Όπως τον πίνω εγώ;
Ναι.
Ευχαριστώ.
- Θέλεις να την βάλεις; - Ναι.
Όχι, όχι.
Απ' αυτή την πλευρά.
- Έτσι; - Ναι.
Η ταινία είναι σ' αυτή την πλευρά.
[«Brown Eyed Girl» - Van Morrison]
# Ναι, πού πηγαίναμε; #
# Τις μέρες που έβρεχε #
# Στην κρυψώνα μας #
Είναι ο πύργος Σκάι Τρι;
Ναι, αυτός είναι.
# Γελάγαμε και τρέχαμε #
# Λοξοδρομώντας και πηδώντας #
# Στην πρωινή ομίχλη #
# Με τις καρδιές μας να χτυπάνε κι εσύ #
# H καστανομάτα μου #
Δηλαδή, αυτή είναι κασέτα;
Προϊστορικές;
Προϊστορικές.
Μπορώ να την ακούσω στο iPhone μου;
Τι γράφει;
«Βαν Μόρισον».
Θα τον έχει το Spotify;
Δεν ξέρω.
Πού είν' αυτό;
Ποιο;
Αυτό το μαγαζί.
Δεν είναι μαγαζί.
# Καστανομάτα μου #
# Εσύ, η καστανομάτα μου #
# Θυμάσαι τότε που τραγουδούσαμε; #
Α, αυτό!
Αυτήν εννοείς; Η φωτογραφική μου είναι πολύ παλιά.
Κοίτα δω!
Μα πώς;
Δεν θυμάσαι;
Εσύ μου τη χάρισες, θείε.
- Σωστά. - Ψεύτη.
Δεν θυμάσαι, έτσι;
Είστε φίλοι με το δέντρο;
Φίλοι;
Είστε;
Μάλλον ναι.
Αυτός είναι ο φίλος μου, το δέντρο.
Θείε;
Να δανειστώ αυτό το βιβλίο;
Ποιο;
Τα «Έντεκα διηγήματα» (Πατρίσια Χάισμιθ: «Eleven» 1970)
Φυσικά.
Το αγόρι, ο Βίκτορ, στο «Η χελώνα» (The Terrapin)...
Μου μοιάζει.
Καταλαβαίνω τι περνάει.
Να σε βοηθήσω;
Αλήθεια;
Ευχαριστώ.
Θείε, γιατί δεν μιλιέστε εσύ κι η μαμά;
Αυτό σου είπε;
Κάθε φορά που της λέω για σένα...
αλλάζει θέμα.
Μάλιστα.
Μάλωσες με τη μαμά σου;
Κάπως έτσι.
Και κάθε φορά το σκας απ' το σπίτι;
Είναι η πρώτη μου φορά.
Το σχέδιό μου, απ' την αρχή, ήταν να μείνω μαζί σου, θείε.
Τι θες να πεις;
Γεια σας.
Ορίστε.
Ευχαριστώ. Από δω πάω;
Τα λέμε σε δέκα λεπτά. Είναι πολύ λίγο.
Τότε σε είκοσι.
Εντάξει.
Ναι, σε καταλαβαίνω.
Ναι, εντάξει.
Πεινάς;
- Τότε πάμε για μεσημεριανό. - Ναι!
- Ρίξ' την πετσέτα σου. - Ευχαριστώ.
Εσύ κι η μαμά μου δεν μοιάζετε καθόλου.
Τι εννοείς;
Λέει ότι ζεις σε έναν κόσμο διαφορετικό απ' τον δικό μας.
Ίσως να είναι αλήθεια.
Είναι;
Ο κόσμος είναι φτιαγμένος από πολλούς κόσμους.
Κάποιοι είναι αλληλένδετοι κι άλλοι όχι.
Ο κόσμος μου...
κι ο κόσμος της μαμάς σου, διαφέρουν πολύ.
Κι ο δικός μου ο κόσμος;
Σε τι κόσμο ζω εγώ;
Κυλάει αυτός ο ποταμός μέχρι τον ωκεανό;
Ναι, μέχρι τον ωκεανό.
Θες να πάμε;
Την άλλη φορά.
Πότε ακριβώς;
Η άλλη φορά θα είναι η άλλη.
Και πότε ακριβώς;
Η άλλη φορά θα είναι η άλλη.
Τώρα είναι τώρα.
Η άλλη φορά θα είναι η άλλη.
Τώρα είναι τώρα.
Η άλλη φορά θα είναι η άλλη.
Τώρα είναι τώρα.
Η άλλη φορά θα είναι η άλλη.
Τώρα είναι τώρα.
Η άλλη φορά θα είναι η άλλη.
Τώρα είναι τώρα.
Η άλλη φορά θα είναι η άλλη.
Τώρα είναι τώρα.
Γεια σου, αδερφέ.
Πάει πολύς καιρός.
Δηλαδή, εδώ μένεις;
Δεν θέλω να σε προσβάλλω. Νίκο, μάζεψε τα πράγματά σου.
- Όχι! - Χωρίς κουβέντες.
Θείε!
Γρήγορα.
Θείε!
Να 'ρχεσαι να με βλέπεις όποτε θέλεις.
Δεν τέλειωσα ακόμα το βιβλίου σου.
Πάρ' το μαζί σου.
Θα καταλήξω σαν τον Βίκτορ.
Όχι, βέβαια.
- Μην το λες αυτό. - Νίκο!
Για την ταλαιπωρία.
Η αγαπημένη σου σοκολάτα.
Είναι καλό κορίτσι.
Δεν είμαι και τόσο σίγουρη.
Ο μπαμπά μας...
δεν θυμάται τίποτα πια.
Θα πας να τον δεις στο γηροκομείο;
Δεν θα σου φερθεί όπως παλιά.
Είναι αλήθεια ότι καθαρίζεις τουαλέτες;
Θείε.
Ευχαριστώ.
Γεια, ο Τακάσι είμαι.
Είμαι ο Τακάσι, εμπρός;
Σ' ακούω.
Κύριε Χιραγιάμα, ήσασταν καλός μαζί μου, το εκτιμώ πολύ.
9 στα 10!
Γι' αυτό δυσκολεύομαι να σας το πω, αλλά παραιτούμαι.
Τι;
Θα σας ξεπληρώσω γρήγορα.
Για στάσου, τι θα γίνει με τη βάρδια σου;
Ναι.
Δεν μπορούμε να βρούμε αντικαταστάτη αμέσως.
Δεν υπάρχει κανείς; Κι εγώ τι πρέπει να κάνω;
- Θα κάνετε διπλοβάρδια σήμερα. - Τι;
Μπορώ; Συγγνώμη, δεν θ' αργήσω.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη!
- Είσαι καινούργιος εδώ; - Τελειώνω.
Τι τρέχει;
Πού είναι ο Τακάσι;
Σας τηλεφώνησα τρεις φορές. Γιατί δεν με παίρνει κανείς;
Ακούστε, το κάνω μόνο για σήμερα.
Βρείτε κάποιον, το καταλαβαίνετε;
Λέγομαι Σάτο. Μου είπαν να έρθω εδώ αμέσως...
και να αναλάβω τη βάρδια του προηγούμενου.
Να ξεκινήσω από εκεί;
Ναι.
«Σ' ευχαριστώ!»
- Γεια σας. - Χαίρετε.
Θυμάστε τι υπήρχε εδώ;
Αυτό σημαίνει ότι γερνάμε.
Η Πατρίσια Χάισμιθ είναι αυθεντία στην αποτύπωση του άγχους.
Μου έμαθε πως ο φόβος και το άγχος είναι δύο διαφορετικά πράγματα.
Τι θες εδώ;
Ξέρεις...
Μπορώ να μπω;
Έλα μέσα.
Ένα πακέτο τσιγάρα και μια σακούλα.
Θα μου δώσετε ένα τσιγάρο;
Έχει καιρό που το 'κοψα.
Μας είδατε στο μπαρ νωρίτερα;
Απ' ό,τι φαίνεται είστε τακτικός πελάτης.
Ναι.
Από τότε που άνοιξε, πέντε ή έξι χρόνια πριν.
Έτσι είναι.
Είναι ωραίο μέρος.
Είμαι ο πρώην σύζυγός της.
Α, καταλαβαίνω.
Έχουν περάσει περίπου εφτά χρόνια από τότε που χωρίσαμε.
Ξαναπαντρεύτηκα.
Πέρασαν εφτά χρόνια από την τελευταία φορά που την είδα.
Έχω καρκίνο.
Και έχει εξαπλωθεί.
Το σώμα μου πρήστηκε από τη χημειοθεραπεία.
Κάποια στιγμή...
Ξαφνικά ένιωσα πως της χρωστούσα μια συγγνώμη.
Δεν έγινε τίποτα άσχημο μεταξύ μας.
Ίσως να μην ήταν μια συγγνώμη.
Ήθελα να της πω ευχαριστώ.
Όχι, ούτε αυτό είναι.
Ήθελα απλά να τη δω, αυτό είναι όλο.
Να σας κεράσω;
- Όχι ευχαριστώ. - Έχει και για μένα.
Αφού είναι έτσι...
θα πάρω.
Σας παρακαλώ να την προσέχετε.
- Όχι, δεν έχουμε τέτοια σχέση. - Βασίζομαι πάνω σας.
Δεν είναι αυτή η σχέση μας.
Οι σκιές...
Γίνονται πιο σκοτεινές όταν σκεπάζει η μια την άλλη;
Δεν ξέρω.
Τόσα πολλά που δεν καταλαβαίνω ακόμα.
Έτσι είναι η ζωή.
Ή έτσι πιστεύω εγώ.
Πάμε να το μάθουμε αμέσως.
Τι;
Σταθείτε εκεί.
Πώς;
Πώς το βλέπετε;
Ίδια μου φαίνεται.
Δεν είναι πιο σκούρα;
Αμφιβάλλω.
Εμένα μου φαίνεται πιο σκοτεινή.
Δεν βλέπω καμιά διαφορά.
Ορίστε, κοιτάξτε!
Πρέπει να είναι πιο σκοτεινή! Αυτό είναι το λογικό.
Είστε πολύ επίμονος.
Δεν έχει αλλάξει ακόμα;
Ξεχάστε το, δεν έχει σημασία.
Συμφωνώ.
Θέλετε να παίξουμε «πιάσε τη σκιά μου»;
Εγώ ο κυνηγός.
Έτοιμος;
Ξεκινάω.
Τρέξτε!
- Είστε καλά; - Δύσκολο είναι.
Τώρα κυνηγάω εγώ.
- Είστε σίγουρος; - Έτοιμος; Αρχίζω.
Σ' έπιασα!
Πολύ δύσκολο.
Είναι κουραστικό. Σ' έπιασα!
- Στην άκρη. Σε πάτησα. - Σίγουρα;
Ναι.
[«Feeling Good» - Nina Simone] # Τα πουλιά πετούν ψηλά, ξέρουν πως νιώθω #
# Ήλιε στον ουρανό ξέρεις πώς νιώθω #
# Αύρα που με χαϊδεύεις ξέρεις πώς νιώθω #
# Καινούργια αυγή, μια νέα μέρα #
# Καινούργια ζωή για μένα #
# Καινούργια αυγή, μια νέα μέρα #
# Καινούργια ζωή για μένα #
# Και νιώθω καλά #
# Ψάρια της θάλασσας ξέρετε πώς νιώθω #
# Ποτάμι που κυλάς ελεύθερα ξέρεις πώς νιώθω #
# Ανθισμένα δέντρα ξέρετε πώς νιώθω #
# Καινούργια αυγή, μια νέα μέρα #
# Καινούργια ζωή για μένα #
# Και νιώθω καλά #
# Λιβελούλα έξω στον ήλιο, ξέρεις τι εννοώ, έτσι δεν είναι; #
# Πεταλούδες που παίζετε χαρούμενα Ξέρετε τι εννοώ #
# Να 'χω έναν γαλήνιο ύπνο σαν τελειώνει η μέρα, αυτό εννοώ #
# Και τούτος ο παλιός ο κόσμος είναι ένας νέος κόσμος #
# και με τόλμη κόσμος #
# Για μένα #
# Αστέρια όταν λάμπετε, ξέρετε πώς νιώθω #
# Άρωμα του πεύκου, ξέρεις πώς νιώθω #
# Κατάκτησα την ελευθερία μου #
# Και ξέρω πώς νιώθω #
# Καινούργια αυγή, μια νέα μέρα #
# Καινούργια ζωή για μένα #
# Νιώθω καλά #
Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg Pour Marie et Claire, fevrier 2024.