Kleopatra.
Afrykańska królowa.
Matka milionów ludzi.
Żywa egipska bogini,
budząca strach i uwielbienie.
Ale jest też człowiekiem.
Kobiety mierzą się z niebezpieczeństwem, którego mężczyźni nigdy nie doświadczą.
W dawnych czasach poród był zależny od łaski bogów.
Faraon i jego dziecko mogą umrzeć jak najzwyklejszy człowiek.
Zdrowy chłopiec, którego nosi,
może pewnego dnia zjednoczyć najpotężniejsze narody świata.
Rzym i Egipt.
Jako matka dwóch narodów
Kleopatra zapewniłaby sobie pozycję i nieśmiertelność.
Jednak los nie zawsze sprzyja odważnym.
KRÓLOWA KLEOPATRA
EGIPT 46 R. P.N.E.
Historia Kleopatry jest znacząca,
bo trafia w punkt zwrotny
w historii starożytnego świata.
Kleopatra rodzi dziecko Juliusza Cezara,
mając około 22 lat.
Chłopiec nazywa się Cezarion, Mały Cezar.
Idealne imię.
Cezarion uosabia dwie wielkie kultury, dwie wielkie cywilizacje.
Nie ma drugiego takiego dziecka.
Nie ma nic złego w tym,
że Kleopatra nie jest żoną ojca dziecka.
Ona jest władczynią, ojciec dziecka jest władcą,
zatem dziecko może być tym, które zjednoczy Rzym i Egipt.
Kleopatra ma szansę
kontynuować dynastię.
Po powrocie Kleopatry do Egiptu
sytuacja się nareszcie uspokaja.
Jej mąż i brat nie żyją.
Kleopatra nie musi się już nimi martwić.
Jej pozycja jest teraz bardzo mocna.
Z wyjątkiem...
Kleopatra ma problem.
Problemem Kleopatry jest jej siostra Arsinoe.
RZYM
Po schwytaniu Arsinoe Juliusz Cezar
przywozi ją do Rzymu, aby wzięła udział w jego triumfie,
Oficjalnym święcie z okazji jego zwycięstwa w Egipcie.
Kleopatra wymogła na Juliuszu Cezarze obietnicę,
że straci Arsinoe.
Musi mieć około 17 lat.
Cezar paraduje z Arsinoe.
Rzymianie są zbulwersowani.
To jeszcze dziecko.
Dlaczego ją tak upokarzasz?
Lud buntuje się przeciw Cezarowi.
Dlatego on rozważa sprawę jeszcze raz.
Rzymianie czczą Cezara.
Ale jeśli nie zgadzają się z jego wyborami,
Cezar nie ma wyjścia.
Cezar nakazuje oszczędzić Arsinoe.
Zostaje wygnana do Efezu, na terenie współczesnej Turcji.
EFEZ
Cezar zdradza Kleopatrę.
Ona zakłada, że jej siostra Arsinoe nie żyje
i nie stanowi już zagrożenia dla tronu.
Kiedy Kleopatra dowiaduje się, że Arsinoe żyje,
jest wściekła.
Wie, jakie zagrożenie tamta stanowi.
Wie, że rodzeństwu nie można ufać.
Nie można im ufać.
Kleopatra mówi:
„Dajcie mi chwilę, obmyślę plan”.
To cała Kleopatra. Zawsze ma plan.
RZYM
Cezarion ma około roku,
gdy Kleopatra decyduje się zabrać go do Rzymu,
mając nadzieję, modląc się, aby Cezar uznał ojcostwo,
uznał Cezariona za syna, a co ważniejsze, za swego następcę.
To umocni nie tylko Cezariona,
ale także Kleopatrę.
Chce tego,
ale przede wszystkim z myślą o Cezarionie.
Jeśli Cezar uzna Cezariona za syna,
Kleopatra całkowicie pominie Arsinoe.
Towarzyszą jej zaufani powiernicy,
Charmion i Erias.
Jest z nią również jej drugi brat-mąż,
Ptolemeusz XIV,
czujący się pewnie jak piąte koło u wozu.
Kleopatra jest w Rzymie ze względu na Cezara,
on musi jej towarzyszyć jako współfaraon.
Rzymska gościnność pozostawia wiele do życzenia.
To tylko pokaz siły.
Gdyby Egipt był potęgą,
zrobiłabym to samo.
Na tym etapie Rzym jest najpotężniejszym z imperiów.
Rzym poczynił postępy w wielu dziedzinach,
od architektury po sztukę, stając się stolicą świata.
Imperium się rozrasta.
Jego terytorium sięga do obszaru dzisiejszej Europy Zachodniej.
Sięga głęboko do Azji.
Jest potężne.
Juliusz Cezar jest największą gwiazdą świata.
Jest też bohaterem dla wielu Rzymian.
Zdobył doświadczenie życiowe, wojenne.
To znak potężnego człowieka.
Pokażmy im faraona Egiptu.
Dobrze. Gotowa?
Oczy.
Witamy w Rzymie.
Cezarze.
- Mógłbyś? - Mój chłopczyk.
Proszę.
Dziękuję.
Podczas pobytu Kleopatry w Rzymie
Cezar gości ją, ich dziecko i jej świtę
w swej otoczonej ogrodem willi na wzgórzu Janikulum.
Cezar jest żonaty z Rzymianką.
Kleopatra uważa, że to nie stoi na przeszkodzie.
Cezar słynie ze swoich romansów.
Jego małżeństwo nie przeszkadza Kleopatrze.
Choć od polityków wysokiego szczebla oczekiwano monogamii,
w przypadku Cezara i Kleopatry
obowiązywały zupełnie inne zasady.
- Kto to? - Kto to taki?
Kogo ja tu mam?
Połączeni przez dziecko zostali partnerami.
Ostrożnie.
- Nie przywykł do takich zabaw. - Od takich są ojcowie.
Podbródek ma po tobie.
Patrzcie tylko.
Silna, rzymska szczęka.
Pora karmienia.
Już?
Po posiłku będziesz miał go dla siebie.
Może pokażesz mu Senat.
Może.
Dobrze, że go przywiozłaś.
Obiecałam mu to.
Ty też mi coś obiecałeś.
Naprawdę?
Dlaczego Arsinoe wciąż żyje?
Bo tak postanowił naród rzymski.
- I już nam nie zagraża. - Tobie.
Z tej świątyni może wyjść jedynie na mój rozkaz albo z armią.
Na nic z tego nie ma szans.
Już raz jej nie doceniliśmy.
Byłaś naga.
Ja byłem rozkojarzony.
- A teraz nie jesteś? - O co tu chodzi?
Złożyłeś mi obietnicę.
Żadna obietnica złożona tobie
nie przewyższa obietnicy złożonej ludowi Rzymu.
Cezar pociągał Kleopatrę między innymi tym,
że był wytrawnym graczem politycznym.
To kluczowy, nieodłączny element DNA Ptolemeuszy.
Znajduje w nim równego sobie,
ceniącego sobie zabawę z władzą,
jak ją wychowywano w dzieciństwie.
Chcesz się czymś podzielić?
Ma bardzo strategiczne podejście.
Kleopatra skupia się na mężczyznach,
którzy wnoszą coś do związku.
Tęskniłem.
Biorąc pod uwagę płynność seksualności,
Cezar prawdopodobnie nie był pierwszym partnerem seksualnym Kleopatry.
To spotkanie umysłów i serc
dwóch potężnych i silnych osób.
Nie znał takiej kobiety jak Kleopatra,
opanowanej i pewnej siebie,
w pełni świadomej swojej seksualności i tożsamości.
To go przytłoczyło.
Kleopatra to w rejonie Morza Śródziemnego jedna z najlepiej wykształconych kobiet.
Zna wiele języków, jest bardzo wyrafinowana.
Dużo podróżowała.
Uczyła się od najlepszych umysłów świata
w jednej z najbardziej wyrafinowanych stolic intelektualnych świata.
Za to Rzym był jeszcze dzieckiem.
Młodym, rozwijającym się, prawicowym imperium.
To miasto założyli żołnierze-wojownicy.
Przyziemni, silni ludzie.
Rzymski system władzy skupia się na mężczyznach.
Reputacja Kleopatry legła w gruzach,
bo nie była tym,
czego Rzymianie oczekiwali od kobiety.
Egipskie kobiety miały prawie takie same prawa jak mężczyźni.
Kobiety mogły wybrać,
kogo poślubią, z kim się rozwiodą, mogły prowadzić interesy
i zachować własny majątek.
Kobiety w Rzymie pozostają w domu.
Zwłaszcza kobiety z wyższych sfer.
Egipskie kobiety nie muszą zgadzać się z tym poglądem.
Męska elita jest zniesmaczona Kleopatrą.
Jest inna, bo jest cudzoziemką.
Cezarze!
Ona jest jakże ujmującym symbolem Egiptu.
Dojrzałym i gotowym do obrania.
W taki sposób traktujecie Rzymianki?
Dojrzałe i gotowe do obrania?
Cyceronie, nawet gdybym taka była,
wątpliwym jest, czy znalazłbyś swoje narzędzie.
Podobnie jak Juliusz Cezar,
Marek Antoniusz należy do elity rzymskich generałów.
Jest większym hedonistą niż Juliusz Cezar.
Nieco mniej interesuje się filozofią,
a bardziej imprezami alkoholowymi.
Cyceron, ważny rzymski senator, nie lubi Kleopatry.
W jednym z listów mówi, że jest bezczelna i arogancka,
i że jej nienawidzi.
Nie chciałem okazać braku szacunku.
Wybaczam ci.
Nie co dzień Rzym wita królową.
Rzym nigdy nie miał i nie będzie miał królowej.
I choć mam olbrzymi szacunek
wobec waszej starożytnej cywilizacji, w tym tkwi sedno.
Jest starożytna.
Rzym to przyszłość.
Nie ma przyszłości bez przeszłości.
Rzym nie istnieje bez Egiptu.
Naprawdę sugerujesz,
że bez ciebie byśmy nie istnieli?
Pozwolę ci to przemyśleć.
W końcu!
Gość, dzięki któremu rozmowa nabiera tempa.
Toast za Kleopatrę!
Nareszcie ktoś,
kto pokonał Cycerona!
Rzym sprzeciwiał się idei sprawowania władzy przez kobietę.
To proste.
Rzym jest republiką.
Rządzi nim grupa mężczyzn, w modelu półdemokratycznym.
Z kolei Egiptem od tysięcy lat
włada jeden lub dwóch władców.
Te dwa systemy rządów skrajnie się różnią.
Rzym jest jedną pierwszych demokracji pośrednich
i szczyci się republikańskimi korzeniami.
To ówczesna koncepcja demokracji.
Gdy Juliusz Cezar wraca z wojny aleksandryjskiej,
Senat jest mu za to tak wdzięczny,
że ogłasza go dyktatorem.
Ówczesne pojęcie dyktatury różni się od naszego
pod względem nieograniczonej władzy i czasu.
Dyktator był władcą przez określony czas, przez kilka lat.
Co to?
Biblioteka publiczna.
A kilka otwartych łuków zamiast jednych drzwi?
Dzięki temu zyskasz kilka wejść do budynku.
Kleopatra nadaje nowy wymiar wszystkiemu,
co dzieje się wokół Juliusza Cezara,
bo wszyscy patrząc na niego,
ostatecznie patrzą na nią.
Idealnie.
A to?
Wygląda na pracochłonne.
Cezar pod wpływem Kleopatry
zamierza wznieść w Rzymie bibliotekę.
Ma być podobna do tej zniszczonej w Aleksandrii.
Cezar zmienia również rzymski kalendarz.
Egipcjanie to wybitni astronomowie;
opracowali skuteczny kalendarz solarny.
Dwanaście miesięcy w roku, w każdym miesiącu 30 dni
oraz pięć dni na koniec roku, co daje w sumie 365 dni.
Podstawa naszego kalendarza
i tego, który Juliusz Cezar przyjmuje, gdy Kleopatra odwiedza Rzym.
Kleopatra postrzega otwartość Cezara
na reformę kalendarza
i budowę biblioteki jako dowód na to,
że może oddziaływać na niego i na miasto Rzym.
Fakt, że wywiera tak duży wpływ na Juliusza Cezara podczas wizyty,
wzbudza ogromną niechęć.
Pojawiają się plotki, że Cezar chce przenieść stolicę
z Rzymu do Aleksandrii
oraz że Cezar zostanie poligamistą,
mającym żonę z Rzymu,
żonę z Egiptu i żonę z Grecji.
Jest w łóżku, zarówno metaforycznie, jak i dosłownie,
z kimś z obcego kraju,
kraju zależnego od Rzymu.
Walka o władzę między Egiptem a Rzymem przybiera inny obrót.
Teraz Kleopatra podejmuje decyzje.
Cezar stawia złoty pomnik.
Jest poświęcony Izydzie i Wenus.
Ale przypomina Kleopatrę.
Rzymianom nie podoba się pomysł przemiany ludzi w bogów.
Większość Rzymian jest zbulwersowana.
Uważają, że ona ma nad nim władzę.
Jednak prawda jest taka, że Kleopatra nie jest szczęśliwa.
Nie dostaje 100% tego, co chce.
Głównym celem jej podróży do Rzymu
jest uznanie syna przez Cezara.
To jedyna rzecz, której Kleopatra nie osiąga.
EGIPT
Kleopatra wraca do Egiptu
po długiej nieobecności.
Kleopatra jest blisko Egipcjan.
Chce, aby Egipcjanie wiedzieli,
że się o nich troszczy i że są dla niej ważni.
Po powrocie Kleopatry do Egiptu napięcie w Rzymie rośnie.
RZYM, 44 R. P.N.E.
W 44 r. p.n.e. Cezar postanawia zostać dyktatorem na całe życie.
Nastał tak głęboki kryzys polityczny,
że Senat przychyla się do jego prośby.
Cezar do końca życia będzie dyktatorem.
Jest u szczytu władzy.
Oznacza to też jednak, że znalazł się w punkcie krytycznym.
Cezar jest pierwszym Rzymianinem dożywotnio mianowanym dyktatorem.
Umieszcza swoją podobiznę na monetach.
Nosi purpurowe szaty, zasiada na bogato zdobionych tronach,
ma nawet posąg poświęcony samemu sobie jako bogu.
Rzymianie zaczynają wyczuwać,
że Juliusz Cezar chce być królem u boku królowej Kleopatry,
a ta idea stanowi przekleństwo dla Republiki Rzymu.
Jawna próba sprawowania władzy jako król
to polityczne samobójstwo.
Festiwal Luperkalii to świetna okazja dla Juliusza Cezara,
aby pokazać ludowi, kim jest.
Skromnym człowiekiem, który nie chce być królem.
Marek Antoniusz wspiął się po szczeblach kariery,
stając się ważną postacią w armii rzymskiej
i kimś, komu Juliusz Cezar bardzo ufa.
Marek Antoniusz podchodzi do Cezara z diademem.
Kalendarz to nie jedyna rzecz, którą chce zmienić.
Ludzie zą zachwyceni.
„Hurra! Widzicie? Nie chce być królem”.
Jednak dla niektórych to właśnie ten moment,
kiedy staje się jasne, że Cezar coś knuje.
Oddziela się od reszty elity
i niemal przejmuje władzę.
Część senatorów uznaje mianowanie Cezara dyktatorem
za afront dla rzymskich wartości.
Kleopatra po raz drugi przybywa do Rzymu w roku 44 p.n.e.
MARZEC 44 R. P.N.E.
Kiedy powraca, musi zachować ostrożność,
zważywszy sytuację, w której się znajduje.
Z każdym dniem Cezarion staje się
zagrożeniem dla Rzymu.
Im jest starszy,
tym chętniej Kleopatra wychowa go
na przyszłego króla, cesarza.
Kleopatra chce, aby Juliusz Cezar uznał Cezariona
i ustanowił następcą w testamencie.
Dla Kleopatry Cezarion
będzie przede wszystkim asem w rękawie,
jeśli Juliusz Cezar zdoła utrzymać się przy władzy.
Z powodu popularności Cezara
i jego rosnącej władzy
elity polityczne stają się zagrożone
i zaczynają spiskować przeciw niemu.
Owi politycy obawiają się,
że Cezar zostanie autokratą
z powodu wpływu Kleopatry.
Obecność Kleopatry w Rzymie
daje spiskowcom potrzebną amunicję.
„Patrzcie, to ona.
Co ona tu robi?”
Rankiem 15 marca
Juliusz Cezar zmierza do Senatu.
Jest z nim Marek Antoniusz.
Nie wiadomo, kto dźgnął go pierwszy.
Julisz Cezar umiera.
Charmion, co się dzieje?
Zabili go. Zabili Cezara.
15 marca 44 r. p.n.e.
zostaje dźgnięty kilkanaście razy.
Jak to?
Barbarzyństwo.
Senat go zabił.
Niemożliwe.
Co tam?
Co tu się stało?
Co tam było?
Skoro tak go kochali, dlaczego pozwolili, by Senat go zabił?
Dlaczego? Dlaczego mieliby to robić?
Musimy iść, zanim wyważą drzwi.
Nikt nie wyważy drzwi!
Nikt nie wyważy drzwi.
Zostajemy.
Dopóki nie usłyszę...
Dopóki nie usłyszę testamentu Cezara.
Zostajemy.
Chcę, aby lud uznał mojego syna.
On na to zasługuje.
Ja na to zasłużyłam.
Wieści nią wstrząsnęły.
Ktokolwiek zabił Cezara,
będzie chciał zabić jego syna.
Życie jej i syna było zagrożone.
Jest w obcym kraju.
Nie ma bezpośredniej ochrony.
Jest bardzo bezbronna, w trudnym położeniu.
Rozumiemy.
Chcę poznać treść testamentu.
Dobrze.
Do zobaczenia.
Po śmierci Cezara
w pewnym sensie Kleopatra wraca do punktu wyjścia.
Musi przemyśleć,
jak utrzymać władzę i pozycję.
Musi zapewnić Cezarionowi przywódczą pozycję.
Ktoś im bliski zostanie dziedzicem Cezara.
Biorąc pod uwagę swoje powiązania z Senatem
i wierną służbę u boku Cezara,
Marek Antoniusz ma pewne oczekiwania, realistyczne lub nie,
że może być jego następcą.
Kleopatra spodziewa się, że następcą będzie Cezarion.
TYDZIEŃ PÓŹNIEJ
Oktawian, wnuk siostry Cezara.
On będzie następcą.
Po co wyznaczać kogoś, kogo się nie zna,
jeśli ma się następcę?
- Widziałeś to na własne oczy? - Tak.
Cezar ma syna.
Którego ja wydałam na świat.
Prawowitego następcę.
Muszę pomówić z Senatem.
Liczy się to, co napisał Cezar, a napisał właśnie to.
Byłeś dla niego jak syn.
Co ci zostawił?
W Senacie jest spotkanie.
Muszę tam być.
Eriasie?
Kleopatra jest zaskoczona, że rodzony syn nie zostaje
wyznaczony na następcę Cezara.
Możemy założyć, że jeśli Oktawian odziedziczy majątek Cezara,
dziedziczy też jego urząd.
Jednak Republika Rzymu ma rząd przedstawicielski
i są jeszcze inni wpływowi gracze.
Oktawian zostaje powiadomiony, że jest następcą.
Marek Antoniusz zbiera swoich zwolenników,
więc zanosi się na przepychanki i potrząsanie mieczem.
Kleopatra opuszcza Rzym po śmierci Cezara.
Można sobie wyobrazić, że jest zdruzgotana stratą.
Straciła nie tylko kochanka i przyjaciela,
lecz także sojusznika politycznego.
EFEZ
Śmierć Cezara nie jest jedynym problemem Kleopatry.
Jej siostra Arsinoe, która powinna być uwięziona,
zawiera przymierze z gubernatorem Cypru,
który ją uwalnia.
Dzięki sojuszowi z gubernatorem Cypru
Arsinoe wychodzi z więzienia.
Może więc spiskować z bratem Ptolemeuszem
przeciw Kleopatrze i spróbować przejąć tron.
EGIPT, MIESIĄC PÓŹNIEJ
Dlaczego dowiaduję się o Arsinoe i gubernatorze
od żony urzędnika?
Może powinnam zatrudnić ją jako doradcę.
Nie robiłbym tego.
Zdradza tyle informacji, ile zdoła.
Pozwolimy jej?
Damy jej przynętę na tyle dużą, żeby coś złowiła.
Ale nie spuścimy jej z oczu.
Rozumiem.
Z tej świątyni może wyjść albo ze mną, albo z armią.
- Ona ma armię. - Próbuje ją zdobyć.
Powinnam się martwić?
Powiem ci, kiedy nadejdzie pora na atak.
Zrób to.
Kleopatra sama mogła zlecić zabójstwo Arsinoe,
ale ona jest chroniona, bo opuściła Egipt.
Arsinoe zawiera sojusz ze swoim bratem,
Ptolemeuszem XIV.
Choć Ptolemeusz XIV był tylko dzieckiem,
z łatwością mógł zebrać wokół siebie
przeciwników Kleopatry.
Dlaczego?
Dlaczego nie możemy się dogadać?
Nie może pozwolić, aby cokolwiek przeszkodziło Cezarionowi
na drodze do prawowitego – według niej – miejsca.
Dlatego podejmuje natychmiastowe działania.
Ptolemeusz XIV choruje,
a potem umiera.
Czekaj.
Zjednocz się z bogami.
Zaczynajcie.
Bardzo możliwe,
że Kleopatra pozbyła się brata.
Stanowi zbyt duże zagrożenie. Zostaje więc wyeliminowany.
Król może być tylko jeden.
Jej brat, Ptolemeusz, musi zginąć,
aby Cezarion został koregentem Kleopatry.
Nam, współczesnym, wydaje się to czymś przerażającym,
ale to było typowe rozwiązanie kwestii rodzinnych.
Straciła brata i męża,
zyskując nieporównywalne bezpieczeństwo jako królowa Egiptu.
RZYM, PAŹDZIERNIK 42 R. P.N.E.
Po zabójstwie Cezara rozpoczęła się wojna domowa.
Mamy spolaryzowaną rzymską elitę, zabójców
i tych, którzy usiłują ich obalić.
Mamy Marka Antoniusza i Oktawiana, którzy łączą siły na tym etapie.
Trzy lata po zabójstwie Juliusza Cezara
Kleopatra dostaje kolejną szansę na zawarcie sojuszu z Rzymem.
Marek Antoniusz zaprasza ją na konferencję dotyczącą pozycji Egiptu
we wspólnocie kontrolującej
wschodnią część Cesarstwa Rzymskiego.
Marek Antoniusz otrzymał informację,
że Kleopatra pomogła spiskowcom.
No i?
Co?
Marek Antoniusz musi spotkać się z Kleopatrą,
aby sprawdzić, czy pomagała jego wrogom,
ludziom, którzy zabili Cezara.
Mówiłam ci.
Kleopatra jest faraonem Egiptu.
Kleopatra ignoruje wezwania
ludzi pokroju Marka Antoniusza.
Tygodniami
Marek Antoniusz ją wzywa.
„Przyjedź do Tarsu”.
Powiedz Markowi Antoniuszowi, że przyjmuję zaproszenie.
Powiedz, że przyjmuję.
Co?
Rób, co mówię.
Kleopatra potrzebuje sprzymierzeńca, któremu może zaufać.
Kogoś,
kto zapewni Aleksandrii ochronę
przed atakami z Cypru.
Koniec końców
Marek Antoniusz dysponuje siłą militarną.
ALEKSANDRIA KLEOPATRA TARS
Tars to ważne miasto, na terenie obecnej południowej Turcji.
Kleopatra wkracza do portu
na jednym najbardziej wystawnych okrętów w historii.
41 R. P.N.E.
Marek Antoniusz, pełen gniewu, wchodzi na okręt.
Kleopatra jest ubrana niczym bogini Wenus.
Jej cel to podbój Marka Antoniusza,
więc jej bogaty okręt jest polem bitwy.
Ty i Oktawian wezwaliście mnie tu.
Wiesz, że przyjął imię „Cezar”?
Odważny krok.
Lud rzymski darował Arsinoe życie.
Muszę dopilnować, żeby to się nie powtórzyło.
Czego zatem chcesz?
Sojuszu.
Wszystko, co tu jest,
pomoże ci odzyskać cały Rzym.
Mogę ci zaufać?
Tak.
Wszystko, co tu jest.
Wszystko.
Wszystko?
Antoniusz potrzebuje egipskiego bogactwa.
Ona demonstruje wartość sojuszu z Egiptem,
oferując bogactwo, którego mu potrzeba.
Kleopatra dostrzega w Antoniuszu szansę.
Jest kolejnym potężnym Rzymianinem
może kontynuować dzieło Cezara.
Dla niej te relacje to też strategia,
aby podnieść swój status, chronić siebie i własny kraj.
Fakt, że jest kobietą,
może mieć dzieci z potężnymi Rzymianami,
wchodzić w relacje wojskowe, dyplomatyczne i romantyczne,
daje jej element władzy,
którego nie mają królowie-mężczyźni w tamtych czasach.
Doniesienia szpiegów Marka Antoniusza są błędne.
To nie Kleopatra pomagała zabójcom Cezara,
tylko jej siostra Arsinoe.
W intymnej rozmowie Kleopatra mówi:
„Myślę, że to byłby sygnał od silnego rzymskiego przywódcy,
gdyby Arsinoe niespodziewanie zginęła”.
Dla nas Kleopatra to tak naprawdę silna kobieta.
Ktoś, kto zrobi wszystko, aby przetrwać.
Sojusz z Markiem Antoniuszem
pozwala Kleopatrze wygrać z ostatnią osobą z rodzeństwa.
A po śmierci Arsinoe
Kleopatra to ostatnia żyjąca władczyni ptolemejska.
Jednak Oktawian jest kolejnym, jeszcze większym rywalem Kleopatry.
I nie spocznie, aż pokrzyżuje jej plany.
Napisy: Aleksandra Gańko