ALEKSANDRIA
Spotkanie dwojga ludzi może wpłynąć na bieg losu.
Historia toczyłaby się innym torem, gdyby ich ścieżki się nie skrzyżowały.
Jednak połączenie przeznaczenia,
wielkiej ambicji, determinacji i miłości
może budować imperia...
Albo obracać je w ruinę.
Mam cię.
Oszukujesz.
- Niby jak? - Oszukujesz.
Marek Antoniusz i Kleopatra wspólnie dokonają obu,
odcisnąwszy w historii niezapomniany ślad.
Co?
Jestem w ciąży.
KRÓLOWA KLEOPATRA
Po spotkaniu z Markiem Antoniuszem w Tarsie
Kleopatra zaprasza go do Aleksandrii.
Związek Kleopatry i Marka Antoniusza
rozpoczyna się od pragmatycznego układu politycznego,
lecz szybko staje się czymś więcej,
gdy pojawia się prawdziwa miłość.
Marek Antoniusz świetnie bawi się w Aleksandrii,
jednak zbierają się nad nim czarne chmury,
bo w Rzymie obowiązuje podział władzy.
Oktawian włada Zachodem.
Marek Antoniusz – Wschodem.
Obaj zamierzają
wyeliminować siebie nawzajem.
Gdzie jesteś myślami?
Jestem tu.
Wszystko jest dobrze.
Nie rób tego.
- Czego? - Nie kłam.
Nie kłamię.
Nie możesz ze mną sypiać i kłamać.
Chodzi o Oktawiana.
Krążą plotki, że grozi zerwaniem sojuszy,
prowadząc własne działania.
Jakie działania?
Jeszcze nie wiadomo.
Więc na co czekasz?
Powinieneś być teraz w Rzymie, sam się o tym dowiadywać.
Nie dam mu tej satysfakcji.
Jak śmie niszczyć sojusz, który ty umożliwiłeś?
Musisz wrócić do Rzymu
i wsadzić ptaszka do klatki, zanim wyrosną mu skrzydła
i zacznie niszczyć wszystko, o co walczyłeś.
Marek Antoniusz długo nie wraca.
Nie zajmuje się sprawami Rzymu.
Dzięki temu Oktawian nadal ma wpływ na rzymski Senat.
W Rzymie mówi się tylko o ekstrawaganckich bankietach.
Jedź, kochany.
Będziemy tu czekać
na twój powrót.
Oktawian zaczyna podważać
reputację Marka Antoniusza wśród Rzymian,
sugerując, że to, co działo się między Juliuszem Cezarem i Kleopatrą,
teraz dzieje się z nim.
Kleopatra nalega.
Wróć do Rzymu.
Miej Oktawiana pod kontrolą. Nie dopuść, aby to on kontrolował ciebie.
RZYM 40 R. P.N.E.
Gdy Marek Antoniusz opuszcza Egipt i wraca do Rzymu,
aby naprawić relacje z Oktawianem,
Kleopatra jest w ciąży.
Być może Marek Antoniusz jest zadurzony w Kleopatrze,
ale w kwestii małżeństwa
wybiera opcję, którą uznaje
za najsolidniejszą politycznie.
Gdy ty jesteś Gajuszem, to ja jestem Gają.
Marek Antoniusz poślubia Oktawię, siostrę Oktawiana.
Jest bezpośrednio spokrewniona z Oktawianem,
co zapewnia, jak sądzi Antoniusz, że Oktawian stanie po jego stronie.
W starożytnym Egipcie
poród uznaje się za skrajnie niebezpieczny dla kobiet.
Kleopatra może nie tylko stracić dziecko i własne życie,
lecz także cały kraj może stracić swoją władczynię.
Kleopatra rodzi bliźnięta.
Uważa się to za coś boskiego. Za dar od bogów.
Wizerunek Kleopatry jako Izydy zostaje wzmocniony.
Kleopatra zna rzymski zwyczaj zawierania politycznych małżeństw.
Rozumie powody kierujące Markiem Antoniuszem.
Marek Antoniusz żeni się z Oktawią
ze względów politycznych, chcąc uspokoić jej brata.
To kolejny strategiczny ruch.
Kleopatra uważa, że to w porządku.
Weź Rzymiankę za żonę. Jasne.
Jednak przez trzy lata on nie wraca.
Jak to? Tak.
Cezar miał Rzymiankę za żonę.
Jednak pisał do Kleopatry, interesował się ich dzieckiem.
Od Marka Antoniusza nie ma ani słowa.
Ani słowa. Nawet po narodzinach bliźniąt.
Ani słowa.
Nie ma go.
Niemniej jednak w tym okresie
Kleopatra zmienia sytuację Egiptu.
Nieznacznie podwyższa podatki.
Zwiększa eksport. Zwiększa zatrudnienie.
Nagle sytuacja Egiptu jest pomyślna.
Źródła rzymskie nie podają szczegółów
o działaniach Kleopatry w ciągu tych trzech lat.
Według źródeł arabskich Egipt kwitnie.
Gospodarka prosperuje.
Ludzie kochają Kleopatrę.
Jest postrzegana jako skuteczna przywódczyni.
Przez owe trzy lata,
gdy Marek Antoniusz przebywa z dala od Kleopatry,
buduje wschodnie imperium i prowadzi wojnę z Królestwem Partów,
potęgą zamującą wtedy tereny współczesnego Iranu.
REPUBLIKA RZYMSKA KRÓLESTWO PARTÓW
Marek Antoniusz chce zdobyć władzę nad Partami,
żeby podnieść swoją pozycję w Rzymie
i stać się znaczącym graczem
współpracującym z Oktawianem.
Od jakiegoś czasu Rzymianie próbują podbić Partów,
jednak bezskutecznie,
zatem byłoby to dla niego istotne osiągnięcie.
Ma nadzieję otrzymać wsparcie Oktawiana,
ale Oktawian nie pomaga tak, jak oczekuje tego Antoniusz.
Potrzeba mu wsparcia militarnego i pieniędzy.
Marek Antoniusz ma nadzieję,
że małżeństwo z Oktawią, siostrą Oktawiana,
to gwarancja uzyskania od szwagra tego, czego mu potrzeba
w kampanii z Partami.
Oktawian przekazuje mu zaledwie dwa legiony,
zatem potrzeba mu więcej wojska,
żeby skutecznie przeprowadzić inwazję na Wschodzie.
W miarę narastania konfliktu
Marek Antoniusz uświadamia sobie, że musi szukać sojuszy,
a Kleopatra jest pierwsza na liście.
Marek Antoniusz wzywa Kleopatrę.
Nie może polegać na Oktawianie
i zdaje sobie sprawę, że potrzebuje Kleopatry.
Wezwana przez Marka Antoniusza Kleopatra udaje się do Antiochii w Syrii.
W tym momencie
Kleopatra ma przewagę
i może stawiać żądania.
Pragnie dawnych terytoriów Ptolemeuszy
i chce mieć pewność,
że te terytoria mogą powrócić do jej królestwa.
Chodzi zwłaszcza o Cypr i Kretę.
Proszę wyjść.
- Kleopatro... - Nie!
Zamilcz.
Miałeś trzy lata.
Ani słowa.
Ani do mnie, ani do dzieci.
Przywiozłaś dzieci?
Czy je przywiozłam?
Tobie?
Wiem, po co mnie wezwałeś.
Słyszałam...
o twoich żałosnych podrygach z Oktawianem.
Mam własnych szpiegów.
Wiem, że potrzebujesz mojej pomocy.
Czemu miałabym to zrobić?
Masz rację.
Masz całkowitą rację.
Oto dwoje wpływowych graczy, szukających najlepszego sposobu,
aby wykorzystać wzajemne wsparcie dla własnych celów.
Marek Antoniusz potrzebuje Kleopatry
do poszerzania wpływów Rzymu na wschodzie.
Brakuje mu ludzi. Brakuje mu zapasów.
Ona potrzebuje go ze względu na swoje powiązania z Rzymem.
Daje mu listę żądań.
Oznaczają ni mniej, ni więcej:
„Chcę odzyskać to, co zabrał Juliusz Cezar”.
Kleopatra chce, aby Marek Antoniusz uznał bliźnięta za swoje dzieci
i przekazał im terytoria na własność.
Kleopatra chce też, aby Cezariona uznano za syna Cezara.
To wciąż ważne.
Chcę tego.
Chcę tego wszystkiego.
Kleopatra i Marek Antoniusz spędzają całą zimę
na negocjacjach w Antiochii, w Syrii.
Kleopatra chce tak naprawdę
przywrócić chwałę Królestwu Ptolemeuszy.
Przemyślałem twoje żądania,
wszystko, czego chcesz.
Wszystko, na co zasługuję.
Wszystko, na co zasługuje Egipt.
Cena i tak jest ogromna.
Za ogromną przysługę, którą może spełnić tylko Egipt.
Nie jestem tu by, by się sprzeczać, faraonie.
Zatem dlaczego tu jesteś?
Dlaczego tu jestem?
Jestem tu, bo wygrywasz.
Co wygrywam?
Wszystko.
Dlaczego?
Ze względu na nas.
Naprawdę mogę ci ufać?
Nie mogę z tobą sypiać i cię okłamywać, zgadza się?
Twoje zasady.
Oznacza to, że Kleopatra jest potężniejsza niż kiedykolwiek.
Przywraca dawną świetność Królestwu Ptolemeuszy.
Marek Antoniusz dostaje w zamian żołnierzy
do swojej kampanii przeciw Partom.
Egipt odzyskuje kontrolę nad tymi terytoriami,
dzięki czemu może prosperować w wyjątkowy sposób.
Im więcej ziemi posiada naród,
tym bogatszy staje się trzon jego imperium.
Te ziemie zwiększyłyby w znaczącym stopniu władzę,
bogactwo i bezpieczeństwo Kleopatry.
Kluczowe czynniki, od zawsze upragnione przez nią
i każdego ptolemejskiego władcę.
Wtedy też
Marek Antoniusz pozna je,
swoje dzieci ze związku z Kleopatrą.
Mój mały boże. Witaj.
Witaj.
- Ty też tu przyjdziesz? - Tak. Właśnie tak.
Moi mali bogowie. Spójrzcie tylko.
Spójrzcie na siebie.
Ze wszystkich relacji wynika, że jest w nich zakochany po uszy.
Nazywa swoje bliźniaki Słońcem i Księżycem.
Aleksander Helios i Kleopatra Selene.
Marek Antoniusz i Kleopatra wynoszą swoje dzieci do nieba,
dosłownie, do Słońca i Księżyca.
Mają być spadkobiercami
przepastnego imperium na Wschodzie,
stworzonego przez Marka Antoniusza i Kleopatrę.
My też składamy pokłon. Tak.
Panie.
Choć Marek Antoniusz szykuje się do inwazji na Partię,
przez tych kilka miesięcy Marek Antoniusz i Kleopatra
mają okazję cieszyć się swoją miłością i życiem rodzinnym.
Kleopatra zachodzi w ciążę z trzecim dzieckiem.
Wtedy życie staje im na drodze.
Dla nich życie składa się z poważnych spraw.
Polityka, strategia, wojny,
powstrzymywanie Partów przed inwazją.
Mimo wsparcia Kleopatry inwazja na Partów nie udaje się.
Dawny sojusznik Marka Antoniusza, król Armenii, zdradza go.
Partowie pokonują Marka Antoniusza.
To katastrofalna kampania.
Marek Antoniusz traci tysiące ludzi. Jego zapasy zostają zniszczone.
Doskonała sposobność dla Oktawiana.
Teraz Oktawian ma namacalny dowód,
że Marek Antoniusz nie jest dobrym dowódcą.
EGIPT 36 R. P.N.E.
Kleopatra jest znowu w Egipcie.
Nie może towarzyszyć Markowi Antoniuszowi w kampanii,
bo rodzi ich trzecie dziecko,
Ptolemeusza.
Co?
Kampania nie idzie zgodnie z planem.
Oktawian pokłada nadzieje w porażkach Antoniusza.
A ostatnia bitwa... Antoniusz...
Wkurza mnie takie przerywanie...
Faraonie, teraz to tylko plotki.
Wkrótce dowiemy się więcej z oficjalnych kanałów.
Kiedy?
Za kilka tygodni albo...
To nie wystarczy.
Skoro do nas docierają te pogłoski, to do Oktawiana też.
Postaram się o szybszą odpowiedź.
Co zamierzasz zrobić w międzyczasie?
Dowiedz się, gdzie jest Antoniusz.
Straty Marka Antoniusza martwią Kleopatrę,
więc odwiedza go w Antiochii,
dokąd wycofał się z wojskiem.
Powiedziałem, nie przeszkadzać mi!
Kleopatra.
Nic nie działa.
Ten łysy fiutek przebija moje wszystkie ruchy.
Wykonuj kolejne.
Wykonałem. Kilkanaście razy.
Jakby czytał mi w myślach.
Dość.
Nieważne, co robię. On tam jest.
Jak miałby czytać ci w myślach?
Zapomniałeś, kim jesteś?
Jesteś lepszy, niż Oktawian kiedykolwiek będzie.
Jesteś silniejszy. Jesteś lepszym żołnierzem.
Lepszym wojownikiem.
Poradzisz sobie z tym.
Cały Egipt cię wspiera.
Idź i pokaż,
że wiesz, kim jesteś.
Kim jestem, Kleopatro?
Wojownikiem.
Jesteś moim wojownikiem.
- Pamiętaj o tym. - Tak.
- Dobrze? - Tak.
Dobrze.
Zachowuj się tak, jakbyś już wygrał.
Już wygrałem.
Wygrałem.
Kocham cię.
Kleopatra jest mocno zaangażowana w relację z Markiem Antoniuszem.
Co więcej, mają troje dzieci.
Marek Antoniusz nie tylko obiecał wspierać ją samą,
obiecał jej też wsparcie i opiekę nad dziećmi,
przekazując im różne terytoria w regionie.
Marek Antoniusz potrzebuje jej wsparcia finansowego.
Kleopatra o wszystkim decyduje.
Chcąc wzmocnić ich związek
i nadać mu rangę boskiego,
Kleopatra wychodzi za Marka Antoniusza.
Rzym nie pochwala małżeństwa Marka Antoniusza z Kleopatrą.
Jest mężem Oktawii, siostry Oktawiana.
W Egipcie sprawy stoją inaczej.
Władcy często mieli wiele żon,
a Kleopatra ma tylko jednego męża.
Marka Antoniusza.
ALEKSANDRIA
Po ślubie odbywa się wielka ceremonia.
Darowizny Aleksandryjskie.
Izyda was wita.
Żal mi wrogów Egiptu.
Żal mi ich, gdy Egipt i Rzym są razem.
Te żmije nie doceniają naszej boskiej unii,
naszej mądrości,
naszego bogactwa,
naszej liczebności
i przychylności naszych bogów.
Dziś staję tutaj.
Stajemy tu przed wami,
a nasza boska przyszłość kwitnie.
Ceremonia jest pełna przepychu.
Dzieci są przebrane, Kleopatra jest przebrana za Izydę.
Marek Antoniusz właściwie oddaje rodzinie ziemie należące do Rzymu.
Przysięgam wam,
że każdy, kto zagraża naszemu boskiemu związkowi,
pożałuje dnia, w którym się urodził!
Podczas ceremonii Darowizn Aleksandryjskich
Marek Antoniusz ogłasza Cezariona spadkobiercą Juliusza Cezara.
Marek Antoniusz oficjalnie
przekazuje ziemie, które chce Kleopatra.
Darowizny Aleksandryjskie
nie tylko przywracają zakres Imperium Ptolemejskiego,
ale przekazują Egiptowi więcej ziem,
niż Imperium Ptolemejskie kiedykolwiek kontrolowało.
MORZE ŚRÓDZIEMNE EGIPT, SYRIA, NABATEA, ARABIA
Marek Antoniusz nie tylko oddaje rzymskie ziemie,
teraz rozwodzi się z siostrą Oktawiana.
Jakby tego było mało,
Marek Antoniusz wydaje się zupełnie zrywać więź z Rzymem.
Znacie tę emotkę z wybuchającą głową?
To Oktawian, gdy słyszy o Darowiznach Aleksandryjskich.
„Co robi Marek Antoniusz?
Postradał zmysły?
Nie ma takiej mocy”.
Jednak to posunięcie jest idealne propagandowo dla Oktawiana.
Marek Antoniusz zachowuje się jak król ze Wschodu.
Marek Antoniusz nie postępuje tak, jak przystoi prawdziwemu Rzymianinowi.
Oktawian z łatwością nazywa Darowizny Aleksandryjskie
spiskiem przeciw Rzymowi.
Marek Antoniusz daje Oktawianowi pretekst do wojny.
Ale nie może to być wojna z Markiem Antoniuszem,
bo Rzymianie nie zniosą kolejnej wojny domowej.
Kto jest zatem kozłem ofiarnym?
Kleopatra.
Ta wiedźma.
I to jest początek.
Początek kampanii propagandowej
prowadzonej przez Oktawiana przeciw Kleopatrze.
To również początek niszczenia reputacji
Marka Antoniusza w Rzymie.
PAŁAC KRÓLEWSKI ALEKSANDRIA
Więc...
Oktawian myśli, że rzuciłaś na mnie czar
i naraziłaś cały Rzym na niebezpieczeństwo.
Dobrze.
Oktawian jest zły i urażony.
Rozpowszechnia brutalną propagandę przeciwko Kleopatrze.
Mimo że to Marek Antoniusz zdradził jego siostrę,
Kleopatra przedstawiana jest jako wprawna uwodzicielka,
która zastawiła na niego pułapkę.
Mali, rozeźleni ludzie często popełniają błędy.
Oktawian popełnia błąd, nie doceniając nas.
Powinniśmy go zniszczyć.
W tym momencie...
Oktawian wypowiada wojnę Kleopatrze.
GRECJA 31 P.N.E.
W 31 roku p.n.e.
Kleopatra i Marek Antoniusz idą łeb w łeb w wojnie morskiej z Oktawianem,
nazywanej bitwą pod Akcjum.
RZYM, AKCJUM, ALEKSANDRIA, OKTAWIAN, MAREK ANTONIUSZ, KLEOPATRA
To punkt kulminacyjny rywalizacji trwającej dekadę.
Kleopatra wypływa z wieloma statkami, tysiącami żołnierzy,
w kierunku Grecji.
Kleopatra aktywnie angażuje się w działania wojskowe.
Chce znać szczegóły,
chce znać taktykę, chce mieć w niej swój udział.
Nie jest przywódczynią tkwiącą w pałacu.
Jest w pierwszym szeregu.
Dojdzie do starcia, które zmieni historię Rzymu
i historię Egiptu.
Kleopatra i Marek Antoniusz wspólnie planują strategię na morzu.
Ona zaopatruje ich w 200 z 800 okrętów. Prawie wszystko finansuje.
Jednak to nie podoba się generałom Marka Antoniusza,
bo niektórzy z nich nie chcą, by rozkazywała im kobieta.
Z całym szacunkiem,
jesteśmy lojalni wobec generała, a nie...
Radzę przypomnieć sobie, co wnoszę.
- Jak śmiesz tak do mnie mówić? - Dość!
- Jej sugestie są sprzeczne z... - Jej?
Wydaje mi się, że chciałeś powiedzieć:
„Dziękujemy ci, Izydo,
za flotę niezwyciężoną na całym świecie,
którą natychmiast wyślemy na morze,
a ta zada Oktawianowi taki cios, że nie zdąży zorientować skąd”.
- Zgadza się? - Tak, generale.
Dziękuję.
Dałabym sobie radę.
Rzymscy sojusznicy Marka Antoniusza nabierają podejrzeń wobec Kleopatry.
Ona reprezentuje monarchię absolutną.
Reprezentuje imperium wschodnie.
I jest kobietą.
Antoniusz musi być silnym rzymskim generałem,
a sojusz z Kleopatrą zagraża jego tożsamości
w oczach rzymskich sojuszników.
Martwi ich fakt, że on zachowuje się nie jak rzymski generał,
ale jak wschodni król.
Z tego powodu
wielu dowódców Marka Antoniusza dezerteruje do armii Oktawiana.
AKCJUM
Gdy rozpoczyna się bitwa, Marek Antoniusz i Kleopatra płyną osobno,
on na statku prowadzącym flotę, a ona na statku z tyłu.
OKTAWIAN, MAREK ANTONIUSZ, KLEOPATRA
Rankiem 2 września
Marek Antoniusz i Kleopatra próbują przełamać blokadę
stworzoną przez Oktawiana w Zatoce Akcjum.
Oboje mają łącznie mniej okrętów niż Oktawian.
Kolejna ważna różnica polega na tym,
że okręty Marka Antoniusza są większe.
Mają większą siłę ognia,
ale są mniej zwrotne niż lżejsze okręty Oktawiana.
Kleopatra i Marek Antoniusz podejmują szereg problematycznych decyzji w bitwie,
co zaskakuje
ze względu na poziom ich doświadczenia.
Jednak ich flota się rozprasza i oboje wpadają w pułapkę.
Lżejsze i bardziej zwrotne okręty Oktawiana
niemal otaczają siły Marka Antoniusza i Kleopatry.
Rzymskie źródła podają,
że Kleopatra zdała sobie sprawę, że Marek Antoniusz został pokonany,
zawróciła swoje okręty i odpłynęła do Aleksandrii.
Wiosłować!
Wiosłować! Szybciej! Mocniej!
Wiosłować!
Ona nie chce zostać złapana.
Nie ma sensu,
żeby pozostała na polu bitwy, którą przegrywają.
Jej głównym celem jest bezpieczeństwo jej królestwa.
Bezpieczeństwo Egiptu.
Kleopatra nie ma wyjścia, musi wrócić do Egiptu
z jak największą liczbą statków.
Jeśli straci całą flotę w bitwie pod Akcjum,
Egipt stanie się bezbronny.
Jej okręty odpłynęły.
Generale, wszystkie.
Co zrobiła?
Z rzymskiego punktu widzenia
Kleopatra dopuszcza się zdrady, zabierając swą flotę i opuszczając Akcjum.
Próbowałeś ją powstrzymać?
- Nie. - Próbowałeś ją powstrzymać?
Być może była to najlepsza decyzja dla Marka Antoniusza,
żeby ocalić część marynarki
do dalszej walki z Oktawianem.
Marek Antoniusz, wiedząc, że bitwa jest przegrana,
ucieka i dogania flotę Kleopatry.
Coś ty zrobiła?
- Nie mogłam ryzykować moją flotą. - Naszą!
Powinnaś była mnie zapytać. To ja jestem generałem.
Bezużytecznym bez mojej armii.
Jak śmiesz!
Dowódcą sił jest Marek Antoniusz,
więc to on podejmuje ostateczną decyzję.
Ciekawe, że gdy coś idzie nie tak,
winna jest Kleopatra.
Jeśli chcesz mi dać armię, pozwól mi nią rządzić.
To była słuszna decyzja.
Ale mnie pominęłaś.
Zrobiłam, co musiałam.
Nawet mnie nie zapytałaś.
Zrobiłam, co musiałam, aby chronić to, co moje.
Nasze, Kleopatro! Nie twoje! Nasze!
Zwykły Rzymianin nie zrobiłby czegoś takiego na miejscu bitwy.
Ale Kleopatra myśli o sobie, o własnej władzy.
Stawia siebie i rodzinę na pierwszym miejscu.
Za kogo ty się masz, Kleopatro?
Za faraona!
Uważaj, jak się do mnie zwracasz.
To wszystko słychać na pokładzie.
Moi lojalni ludzie śmieją się ze mnie.
Nie odpowiadam za ciebie i za to, jak się czujesz.
Podjęłam decyzję i podtrzymuję ją.
Chcę tylko...
twojego zaufania.
Bitwa pod Akcjum jest katastrofą dla Marka Antoniusza i Kleopatry.
Tracą jedyną szansę na pokonanie Oktawiana
poza granicami Egiptu.
Nie mają wyjścia, muszą wycofać się do Egiptu
i po prostu bronić swojego terytorium.
Oktawian dowiódł swojej siły
w walce z Markiem Antoniuszem
i Ptolemeuszami.
Zyskuje przeważającą pozycję,
a miał ją już wcześniej, bo był ujęty w testamencie Cezara.
Teraz tego dowiódł.
Namacalnie. Niezaprzeczalnie.
Po bitwie pod Akcjum Kleopatra przejmuje inicjatywę.
Pisze do Oktawiana.
„Jeśli pozwolisz żyć mnie i Markowi Antoniuszowi,
udamy się w dowolne miejsce.
Egipt będzie twój”.
Nikt nie może o tym wiedzieć. Nawet Marek. Proszę.
Nie stara się do niego przemawiać, tak jak do Cezara
i kiedyś do Antoniusza,
ale jest pragmatyczna.
Pewnie wie, że zostanie wygnana,
ale chce, by jej dzieci mogły rządzić chociaż Egiptem.
I prosi Oktawiana o darowanie życia Antoniuszowi.
Żeby przetrwać, Kleopatra musi zawrzeć umowę z Oktawianem.
Los jej rodziny i królestwa
spoczywa w rękach Oktawiana.
Mój pan, Oktawian, dziękuje ci, faraonie, za wiadomość
Nakazał mi, swemu wysłannikowi, przekazać ci,
że jest skłonny spełnić twoją prośbę.
Pod jednym warunkiem.
To prosta prośba.
Zabij Antoniusza.
Jego życie za twoje.
I życie twoich dzieci, rzecz jasna.
Napisy: Robert Prusakowski