HISTORIA FIKCYJNA, NIE PRZEDSTAWIA PRAWDZIWYCH OSÓB ANI WYDARZEŃ
Zaśpiewajmy "Sto lat".
Niech żyje! Niech żyje!
Niech sto lat żyje Junior!
Zróbmy rodzinne zdjęcie.
Sami członkowie rodziny.
Ustawcie się.
Czekajcie!
Waldemar?
No, chodź! Należysz do rodziny!
No, chodź tutaj!
Uśmiech!
Chcesz?
Źle postąpiłaś.
Tak zabijają tchórze.
Przepraszam.
Nie mogłam patrzeć na to, jak stary tobą pomiata.
Musisz pokazać Curió,
że nie jesteś byle gnojkiem, tylko mężczyzną.
Wiesz, co narobiłaś?
Curió już ustala nagrodę za moją głowę.
Powiedz, że to ja zrobiłam.
Z czego się śmiejesz?
Wezmę to na siebie. Przecież to ja.
Przestań. Zwariowałaś?
Przecież ja to zrobiłam.
Słuchaj, tkwimy w tym razem.
Tak samo.
Nie.
Ty żyjesz, Crazy.
Ja już umarłem.
W ROLACH GŁÓWNYCH
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
SERIAL INSPIROWANY FILMEM FERNANDO MEIRELESA MIASTO BOGA
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PAULO LINSA
MIASTO BOGA - WALKA TRWA
Dzień dobry.
Widziałeś materiały...
To Barbantinho, mój współpracownik.
- Ligia, dziennikarka z Hiszpanii. - Miło mi.
Zbiera materiały.
Chyba mógłbyś jej pomóc.
- Ja? - Tak, ty.
Barbantinho jest działaczem społecznym w Mieście Boga.
Mógłby cię pokierować.
O czym piszesz?
O szwadronach śmierci, bojówkach, grupach samoobrony.
Nic nie wiem. Nie widziałem ich w Mieście Boga.
Ale obok, w Gardenia Azul, już są.
Proszę, wiesz więcej niż ja.
A ten twój kolega, fotograf?
- Co z nim? - On się tam kręci.
Mógłby z nią porozmawiać?
- Igrasz z ogniem. Ci ludzie... - ...to przestępcy.
A dla innych - bohaterowie.
Wymuszają haracze!
Albo dają ochronę.
To bandyci.
W Rio nie brakuje bandytów - hazardzistów, polityków, policjantów, dilerów.
Chcesz pisać o bojówkach?
To historia bohatera w czarnej pelerynie.
Panowała nieopisana przemoc.
Mieszkańcy się organizowali, tworzyli grupy samoobrony.
Zaczęli zatrudniać płatnych morderców.
- Jak Cavalcante. - Albo Mariscot.
Policjant, który nigdy nikogo nie zaaresztował.
Zabijał na miejscu.
W latach 70. wielu policjantów pracowało w ochronie.
Więzienia były puste, a trumny się świetnie sprzedawały.
Zabójcy uchodzili za bohaterów...
Gazety pisały o nich na pierwszych stronach.
Mieli obstawę.
Wiesz, dlaczego mówiono na nich "nurkowie"?
Bo łowili złoto w bagnie.
Ci ludzie stworzyli Tarczę Le Cocq, największy szwadron śmierci w tym kraju.
Kiedy oczyścili miasto, stracili źródło dochodu.
Nikt nie zatrudniał zabójców, bo nie było kogo zabijać.
Wtedy się podzielili i opanowali wszystko -
od sprzedaży gazu po telewizję kablową.
Od transportu miejskiego po wodociągi.
Tę historię znają wszyscy, ale nikt jej nie opowie, ze strachu.
Bo ci ludzie nie wybaczają.
Dlatego tu jestem.
Ktoś musi opowiedzieć tę historię.
Dziękuję.
Żeby ją opowiedzieć,
potrzebujesz faktów, dowodów i świadków.
Ale nikt z tobą nie porozmawia,
bo podpisałby na siebie wyrok śmierci.
Dzięki za troskę.
Ja stawiam.
Masz oko, Kapiszon.
Zrób z tego dużą odbitkę.
- Tę. - Sto trzydzieści pięć.
Cholera!
Przyznajcie, że tu wyglądam przystojnie,
jak Tom Cruise!
Jasne, tato.
Świetnie wyglądasz.
Zrób dwie odbitki.
Albo co tam, zrób trzy!
Mogę na chwilę?
Czego?
Przepraszam, szefie, ale mam sprawę.
Nie widzisz, że jestem zajęty?
To ważne.
Zaczekajcie.
Valderramie strzelili w twarz.
Nie wiemy, co tam się stało.
Kto to zrobił? Bradock by czegoś takiego nie odwalił.
A jednak.
Proszę spytać w barze Nicinha.
Nie do wiary.
Jeśli to prawda, zapłaci za to.
Właśnie.
Kapiszon, zbieraj się. Wywołaj mi wszystkie zdjęcia.
Nie jestem dumny z tego,
że patrzę na początek kolejnej wojny w Mieście Boga.
Nie wiedziałem, że Bradock, pod rozkazami Jerusy,
próbuje zyskać władzę w Rio de Janeiro.
Cześć, Ocimar.
Ocimar.
Król walk kogutów i pierwszy wróg Curió.
Słyszałeś, co się stało?
Coś tam słyszałem.
Żałuję, że do tego doszło.
Żałujesz?
Trzeba było wpakować kulę w głowę Curió.
Bo teraz masz przejebane.
Wiem, że macie kosę z Curió.
Przyszedłem pogadać.
Gówno nie pogadać.
Różnimy się,
ale on pilnuje swoich spraw,
a ja swoich.
Ocimar, chodź.
Chcę ci coś pokazać.
O kurde.
Skąd to masz?
Ważne, że mam.
Patrzcie sami, granaty, kaliber pięćdziesiąt, karabiny, wszystko.
Co ja z tego będę miał?
Pięć złotych medali, jedenaście srebrnych i trzy brązowe.
Brazylia nigdy nie osiągnęła takich sukcesów...
- Ile płacę? - Trzy reale.
Dziękuję.
Zna pani prezesa wspólnoty mieszańców?
Chciałabym wynająć lokal.
Wszyscy go tu znają.
Gdzie go znajdę?
Widzi pani ten biały samochód?
Za nim proszę skręcić w prawo i zapytać.
Dziękuję.
Reszta!
Pytać w Gardenia Azul o prezesa wspólnoty,
to jakby zjawić się w lesie i pytać, gdzie jest lew.
Dzień dobry. Czy jest gdzieś pan Touro?
W środku.
Dziękuję.
Nie wiem, czy wiedziała, ile ryzykuje.
Ale była z tych,
którzy, jak złapią trop, nie odpuszczają.
Dzień dobry.
A oto i Touro.
Najgroźniejszy człowiek w Strefie Zachód.
Słyszeliście o mikrofalówce?
Podpaleniu człowieka wsadzonego do opon samochodowych?
To jego specjalność.
Szukam mieszania do wynajęcia.
Nie, dziękuję.
Ktoś mi poradził zapytać pana.
Wprowadza się pani do Gardenii?
W zasadzie nie, ale chcę otworzyć biuro.
Biuro? Tutaj?
Tak. Fundację. Chcę uczyć dzieci obsługi komputera.
Fundację?
Tak.
Zróbmy tak.
Proszę mi zapisać nazwisko i numer, a ja coś pani znajdę.
Dziękuję.
A to mój numer.
- W razie czego proszę dzwonić. - Pewnie.
Dziękuję.
Zaaranżuję spotkanie w neutralnym miejscu.
Może być w świetlicy.
- Bradock jest dla ciebie jak syn. - Co ty pierdolisz?
Nie będziemy rozmawiać ze zdrajcami. Takich się traktuje benzyną.
Daj spokój, spróbujcie się dogadać.
Zrób to dla faveli,
w imię naszej przyjaźni.
Musisz mi pomóc przygotować spotkanie Bradocka z Curió.
Nie mieszaj się, Barbantinho.
Masz swoją kampanię, tym się zajmij.
Mówię ci to, bo cię szanuję.
Po prostu odmawiasz?
Jak ten kogut się nazywa?
Ten? Van Damme.
Van Damme.
Jak walczy, to na całego.
Na pewno tego chcesz?
Jeśli się nie uda, wpakujesz się w niezłe gówno.
Umawialiśmy się na piątą.
Ocimar obiecał, że przyjdzie.
Jesteś pewien?
Mówiłem, że się zjawi.
Czego?
Miałem to przekazać panu Curió.
Kto cię przysłał?
Wejdź.
Sam podaj.
Zmykaj, mały.
Co to jest?
Odwołajcie imprezy, każcie zamknąć bary i wszystko inne.
Ludzie niech siedzą w domach.
Kościoły też zamknijcie. Nie chcę, żeby ginęli niewinni.
Co za gnojek!
Skurwysyn wysłał wiadomość.
Kurde!
Martwy gil, czyli Curió.
Dawajcie, biodra.
Uwaga! Z powodu siły wyższej wszystkie lokale muszą zostać zamknięte.
Godzina policyjna obowiązuje od 19.00,
potem nikogo nie może być na ulicy.
Zachowajcie rozsądek.
Paulo!
Kończymy próbę. Wszyscy idźcie do domu.
Już! Do domu. Nikt nie szwenda się po ulicach.
- Coś się stało? - Później ci wyjaśnię.
Delano, chodź tu.
Co się stało, mamo?
Odeślij dzieciaki do domu, potem ci wytłumaczę. Idźcie!
Koniec treningu, idźcie szybko do domów.
Proszę was.
Zabiję skurwysyna!
- Niech spróbuje uciec. Dorwiemy go. - Jazda!
Dojedziemy skurwysyna.
Już nie żyjesz!
Pozdrowienia od Curió!
Sukinsyny!
Naprzód!
Spotkacie się z Bradockiem w piekle!
PQD. PQD!
Odejdź od okna, chcesz, żeby cię trafili?
Cholera, robi się niezły syf.
Wiesz, że Curió utrzymuje porządek w faweli.
I co z tego?
To ich wojna, nie nasza.
To się wiecznie powtarza od czasów Marchewy i Małego Ze.
Jak skończą się bić, nasze życie zacznie się na nowo.
A jeśli Bradock przejmie władzę?
Jak wtedy będzie wyglądało nasze życie?
Nie rozumiem.
Do czego zmierzasz?
Chcesz się w to mieszać?
Póki jesteś ze mną, nie zgadzam się.
Nie potrzebuję twojej zgody.
Cleiton Machado, znany jako PQD.
Spadochroniarz w armii.
Otrzymał medal za walkę na granicy z Kolumbią.
Zdobył sławę, kiedy uratował trzech żołnierzy schwytanych w zasadzkę.
Ale wiecie, jak jest.
Wojsko miesza w głowach wrażliwym facetom.
PQD, kiedy wrócił z granicy, odszedł z wojska
i zaczął pracować u Berenice jako barber.
Wszyscy go szanują,
zwłaszcza Curió, który wiecznie usiłuje go zwerbować.
Ale PQD wie, że jeśli przystanie do bandytów,
straci miłość swojego życia.
Co to ma znaczyć?
Nie chcę mieć bandziora w domu.
- To mój dom. - Przestańcie!
Nie wystarczy wam nawalanka na zewnątrz?
Musicie się kłócić?
Znalazłam paczkę.
Berê? Widziałam jedno z naszych dzieci, z bronią.
Kogo?
Romarinho.
Romarinho, syna Laurindy?
Mhm.
Cholera,
to się nigdy nie skończy.
- Strzelają? - Na ziemię!
Kurde, mam dosyć.
Jedziemy, mamo?
Nie opuszczę domu z powodu jakiegoś bandziora.
- Zabierz Lekę. - Ja zostaję.
Oj, Leka.
Zamiast pomóc, tylko utrudniasz.
Nagle cię to obchodzi?
W sensie?
Powiedz, "Tatusiu roku" od kiedy się interesujesz
mną, babcią, mamą?
Zarobiłeś kasę i zniknąłeś.
A teraz zjawiasz się jak jakiś zbawiciel?
Nie za późno na odgrywanie dobrego Samarytanina?
Przestań!
Nie wiesz, o czym mówisz. Ryzykuję życie, żeby na was zarobić.
Zarabiasz, wykorzystując nieszczęście.
Wiesz, kim się stałeś?
Sprzedawcą z mięsnego.
Sprzedajesz czarne mięso.
A białasy siedzą przed ekranem, piją koktajl kakaowy,
patrzą na nasze cierpienie i mówią: "Dobrze, że mam swoje życie".
Dość!
Przestań!
Wystarczy nam awantura za oknem.
To porąbane, żeby własna córka mi mówiła takie rzeczy.
Ale nie mogłem siedzieć na dupie, kiedy toczyła się wojna.
Miałem robotę do wykonania.
Bradcock był jak niezabezpieczony kabel,
rzucał iskry. A jego szaleństwo udzielało się innym.
Chłopcy szli z nim, jakby mieli pierś ze stali.
Z bronią. Bez lęku.
Szala zaczęła się przechylać na stronę Bradocka.
- Patrz. - To oni?
Przygotujcie się.
Tym razem nie zamierzałem fotografować, jak się zabijają.
Leka miała rację.
Czas skończyć ze sprzedawaniem czarnego mięsa.
Bez gwałtownych ruchów!
Jazda!
Wyłaź!
Pokaż się, skurwysynu.
No, pokaż się!
Już nie żyjesz, gnoju!
Już po tobie!
Jazda!
Skurwysyny!
Siła przyzwyczajenia.
Szukałem życia,
ale znalazła mnie śmierć.
Setki mieszkańców nie dotarły do pracy.
Cierpią dzieci i młodzież...
Kiedy wkroczymy, tato?
Cierpliwość jest matką wszelkich cnót.
Niech się trochę powyrzynają.
Z czasem nacisk opinii publicznej będzie większy.
Nie zwlekajmy za długo, żeby nie stracić kontaktu.
W pieluchach chodziłeś, kiedy sobie radziłem z fawelami.
Od kilku dni wojna gangów paraliżuje życie społeczności.
Według anonimowego źródła przewagę ma diler Waldemar Bradock.
Atmosfera jest napięta i pełna strachu.
Dziękuję, że mogę na ojca liczyć.
Moje drzwi są zawsze otwarte.
Dziękuję.
BAR I PRZEKĄSKI
Poproszę piwo i dwie szklanki.
Piwo o tej porze?
Świętuję.
Co?
- Znalazłam lokal dla fundacji. - Tak?
Gdzie?
W kościele.
W kościele...
Napije się pan ze mną?
Jesteś jednym z najbardziej obiecujących chłopaków w ostatnich latach.
Masz świetne wyniki w nauce i sporcie.
Wyróżniasz się odwagą.
Dziękuję.
Ale rozmawialiśmy o twoim zachowaniu.
- Mówi pan o... - O rozmowach z kolegami.
O uporze w pewnych kwestiach.
Majorze...
Sytuacja w Mieście Boga jest krytyczna.
Prędzej czy później tam wkroczymy.
Muszę wiedzieć, czy mogę na ciebie liczyć.
Znasz teren, znasz ludzi.
W przypadku konfrontacji mógłbyś nam służyć informacjami.
Mam tylko taką informację,
że 95% mieszkańców ciężko pracuje.
To dobrzy ludzie, w większości.
Zawsze cię broniłem,
obym tego nie pożałował.
- Nie, majorze. - Możesz odejść.
Chcę panią uprzedzić.
Współpraca z księdzem
nie wypali.
Ojczulek dużo gada, ale nic nie robi dla ludzi.
Tylko prawi kazania.
Ale kiedy trzeba ubrudzić ręce,
chowa się za sutanną
W jakim sensie "ubrudzić ręce"?
W Mieście Boga są zamieszki,
a u nas nie.
Wie pani, dlaczego?
Bo u nas, w Gardenii,
zło się wycina z korzeniami.
Co to za moneta?
Ta? Należała do mojego wujka.
Był poważany w naszej społeczności.
Zaczął tu ważną pracę,
ale nie miał czasu jej dokończyć.
Ja mocno wierzę w Boga.
W to, że te pracę skończymy.
Myślałam, że pan pracuje sam.
Skoro Chrystus, syn Boży, potrzebował 12 pomocników,
to jakim cudem ja miałbym wykonać sam to, co należy?
A co należy wykonać?
Wracamy do Miasta Boga, gdzie sytuacja jest zatrważająca.
Ulice są puste, mieszkańcy boją się wychodzić z domów.
Jesteśmy w odległych dzielnicach, z dala od miasta znanego z widokówek...
Siedzimy na dupie i nie możemy im popsuć imprezy.
Jakiej "imprezy"?
To nie film, nie gra wideo.
Spokojnie, tak tylko powiedziałem.
To pomyśl, zanim coś powiesz.
Tu chodzi o życie niewinnych ludzi, kobiet, dzieci.
W całej faweli są sami niewinni ludzie, uczciwi i pacyfiści.
A co widzimy każdego dnia?
Proszę.
- Cześć, tato. - Hej.
Jak się masz?
Kiedy skończycie tę wojnę z Bradockiem?
Rozpętaliście piekło.
My strzelamy, ale z całej rodziny
to ty jesteś największą wojowniczką.
Pamiętasz, jak przyszłaś do domu z rozkwaszonym nosem?
Ile miałaś lat? Osiem?
Tak, bo Ruan bił Juniora na przerwach.
A ty mu złamałaś rękę.
On zaczął!
Właśnie.
Moja walka z Bradockiem wygląda tak samo.
On zaczął.
Wiem, tato,
ale silniejsza strona może zakończyć konflikt.
Porozmawiaj z nim.
Załatwię to.
A ty myśl o swoich mistrzostwach,
o swoich marzeniach.
Pij, nie przynudzaj.
Co ty pieprzysz?
BLOK NUMER DWA
Ci z pistoletami po bokach, ci z automatami - z przodu.
Stopka, idziesz ze mną.
Już są, skurwysyny.
Tutaj!
Patrzcie!
- Rozdzielcie się! - Już nie żyjesz, kurwo!
Ja pierdolę!
Zabiję cię!
Jazda!
Nie schodźcie z pozycji!
Nikt się nie cofa!
Naprzód!
Zatrzymajcie ich!
Nie dajcie się przedrzeć!
Nie pozwólcie im tu wejść!
- Kurwa! - Odejdź od okna, Curió!
Zabiję cię!
Robi się coraz goręcej.
Odejdź od okna.
Pokaż się!
Ocimar! Zostaw to mnie.
Padnij.
Odejdź, Curió.
Jak tam? Trzymacie się?
Zgłoś się!
Pokaż się, skurwysynu!
Hej, Waldemar!
Chodź, przecież należysz do rodziny!
Teraz! Uśmiech!
Już!
Kurwa!
Trafili mnie!
Junior! Postrzelili twojego tatę. Schodzimy. Powstrzymajcie ich!
Kurwa! Stój! Trzymaj pozycie! Już idę!
Zabiję cię!
Daj spokój, Junior, przegraliśmy.
Kurwa!
Pomóż mu.
Skurwysyny.
Oberwał, skurwiel!
Postrzelił Curió!
A nie mówiłem?
To teraz nasz Kwartał!
Jest nasz!
Hej! Curió! Już po tobie!
Jeśli wybierzesz życie z bandytami,
z nami koniec,
znikasz z mojego domu.
Bere!
Przecież nie chcę być bandytą.
Chodzi mi o naszą dzielnicę.
Czy to nie ty mówiłaś, że ludzie muszą walczyć o swoje miejsce?
To moja walka.
Między dobrem a złem, między życiem a śmiercią -
jest tylko błysk flesza.
Za każdym razem, gdy wywołuję zdjęcie,
część mnie umiera z tymi, których sfotografowałem.
Cholera! Wilson, co za zdjęcie!
A może dasz to, jak facet ratuje kobietę na wózku?
Na jakiejś dalszej stronie, to jest najmocniejsze.
- Moim zdaniem powinniśmy opublikować to. - Nie teraz.
Pokazuje, jak przemoc niszczy ludziom życie.
To jest złoto.
Prezentuje perspektywę mieszkańców.
Bez dyskusji.
Nie ufasz mi?
Jak długo razem pracujemy?
Ty robisz zdjęcia, ja wybieram i gazeta idzie jak woda.
Z korzyścią dla wszystkich.
Nie powiem, że jego wybór mnie zaskoczył.
Nikt nie stracił na wykorzystywaniu cierpienia.
Właściwie tylko na tym się zarabia.
Ale słowa Leki tłukły mi się po głowie.
Przypominały mi, że sprzedaję krew za marne grosze.
Zgadzam się z tym dziennikarzem.
W co zmienia się nasze miasto? W piekło!
Ten chłopiec, który powinien być w szkole, mówi nam: Działajcie!
Nie możemy siedzieć bezczynnie!
Nie możemy pozwolić bandytom rządzić w mieście.
Policja potrzebuje większych uprawnień.
Gubernator musi dać nam zielone światło.
Musieliście opublikować to zdjęcie?
Israel to wykorzystał.
Uzasadnia nim najazd policji na fawelę.
To nie ja decyduję, które zdjęcie się ukaże.
Ale to ty je zrobiłeś.
Dostarczyłem tym gnojom amunicji...
Wyślą policję, która nas wszystkich potraktuje jak przestępców.
Jakby mało nam było problemów.
A co u ciebie, Ligia?
Jak artykuł o bojówkach?
Trudna sprawa.
Próbuję, ale nikt nie chce rozmawiać.
Sprawdzę w archiwum w redakcji, czy jest coś, co może ci się przydać.
Mówisz poważnie?
O, proszę!
Wielki Kapiszon powrócił i rozdaje karty!
Zdrówko!
Będzie fajnie!
Zobaczycie.
Chcesz zagrać?
Patrz, szefie.
To jest pojebane.
Co tam?
Nie jesteś zadowolony?
Odebrałem to, co moje.
Teraz się odezwę do Curió.
Curió stanowi problem
i niestety musisz go rozwiązać raz na zawsze.
Inaczej wpakuje ci kulkę,
kiedy się tego będziesz najmniej spodziewał.
Twoja kobieta ma rację.
Curió to chujek.
Trzeba zdusić zło w zarodku.
Ocimar,
to jest idealny moment, żeby ubić interes.
Wszystko gra, a życie musi się toczyć dalej.
Stary uciekł z podkulonym ogonem.
Ranny, przegrany... Myślisz, że wszystko wróci do normy?
Ktoś cię pytał o zdanie?
Za dużo gadasz.
Stopka, idź po Barbantinho.
Kurde! Wysłałeś mu martwego gila, a teraz co?
Zwołujesz rodzinną naradę?
Co ty jarasz? Nic mu nie wysłałem.
- Przecież wysłałeś martwego gila. - Coś ci się uroiło.
Powiedz staremu, że chcę, żeby w faweli panował spokój.
- Myślisz że cię posłucha? - To ty jesteś politykiem. Załatw to!
Uczymy pisklęta samodzielnie latać,
ale nie spodziewamy się, że wrócą wydziobać nam oko.
To zawieszenie broni
to już na pewno?
Czy na pewno, to tylko Bóg jeden wie.
- Ale kupujesz to, co mówi ten zdrajca? - Ja tylko przekazuję wiadomości.
Mam nadzieję, że dojdziecie do porozumienia.
Jasne.
Słuchaj, Curió.
My handlujemy dragami.
Na wojnie korzystają tylko producenci trumien.
Powiedz temu gnojowi,
że jeśli jeszcze raz ze mną zadrze, to jego głową będę grał w piłkę.
Jak to? Godzisz się na zawieszenie broni?
Przekaż mu, że chcę, żeby wszystko wróciło do normy.
Piłka, taniec, szkoła, świetlica i całe gówno.
Ludzie się boją.
Atmosfera jest ciężka.
Powiedz Bradockowi, że kupuję jego ściemę.
Koniec dyskusji.
Przekaż, że chcę, żeby zapanowała normalność.
Od jutra życie wraca do faweli.
Wszyscy wychodzą.
On na swoim terenie, a ja na swoim.
Jasne.
Mówiłem, masz nie podważać mojego autorytetu przy ludziach.
Straciliśmy żołnierzy, teren, sprzęt.
Potrzebujemy tego zawieszenia broni. Musimy odzyskać siły.
A kiedy przyjdzie czas,
wypiję krew Bradocka.
- Dzień dobry, pani Natalino. - Dzień dobry, kochani.
Wszystko sprawdzone? Niczego nie brakuje?
Te dwie skrzynie jadą do Gardenii.
- Jasne. - Te dwie do Carlinhosa.
Będzie wiedział, co robić. To są ulotki.
Wszystko przygotowane.
Kurcze, popatrz!
Prezentują się świetnie.
Kapiszon się naprawdę postarał.
Świetnie!
Świetnie, ale i tak jestem wściekła.
Bradock i Curió robią piekło, a my udajemy, że nic się nie dzieje.
Mamy zawieszenie broni. Ludzie mogą normalnie żyć.
Skupmy się teraz na kampanii.
- Wyżej. - Tak?
Naprawdę, po co ćwiczymy?
Kto teraz przyjdzie do klubu?
Przyjdą, co mają robić, do pracy boją się iść.
Jeszcze raz, Koral.
Od początku.
Uważaj.
Pomyliłem się.
Patrzyłam w lustro.
Myślałem, że ojciec nie pozwoli ci wyjść.
- Co ty, sam mnie namawiał. - A ty co?
Jeśli się dowiem, że znowu brałeś udział w strzelaninie,
nie wpuszczę cię więcej na trening.
Jasne? Obowiązują zasady.
- Tak, rozumiem. - Zaczynamy.
Musimy nadrobić stracony czas. Zacznijcie się rozciągać.
Mówiłem ci.
Stary Curió gdacze, ale nie dziobie.
Każdy ma swoją strefę.
I nie masz większych ambicji?
Wszystko ma swoje granice, Cray.
Odzyskaliśmy to, co nasze.
Więcej byłoby nie fair.
Cieszmy się tym, co mamy.
Wreszcie jest spokój.
Jak to uczcimy?
Tak, jak zwykle.
MC Leka!
Dziś w Mieście Boga gra na kinderbalu.
Widzi biznesmenów, i cal po calu
sunie ręką po kolanie. Niegrzeczna dziewczynka.
Prawdziwa bandytka. Odwagi nie brak jej.
- I jak powiem ci "włóż", - to włożysz.
- I jak powiem ci "kładź się" - to się położysz.
Ja tu rządzę, możesz się założyć.
I jak powiem ci "włóż", to włożysz.
Poproszę pomarańczowy.
Proszę.
- Pięć reali? - Pięć.
Dzięki.
Cześć, skarbie!
Buziaczki!
Stój, pedale.
Ten gość, co trzyma z Curió, to twój brat? Ten, co strzelił do mojego kuzyna.
Nie mam brata. Nic nie wiem.
- Przyszedłem tylko potańczyć. - Chciałeś się zabawić?
Tak, mieszkam tu i przyszedłem potańczyć
Odpowiedz mi na pytanie. Chcesz dostać kulkę?
To twój brat?
Nic nie wiem.
Przestań!
Zwariowałeś? To chłopak stąd.
Co jest, PQD? Bronisz tych gnojków?
Chłopak pracuje ze mną u Bere.
Zostaw go, bracie.
Jesteś fryzjerem?
Trochę szacunku.
Zwariowałeś, dupku?
Dupkiem jest ten, co strzela do bezbronnych ludzi.
Nie pierdol.
- Idź stąd lepiej. - Co teraz, skurwielu?
- Lepiej chodźmy. - Idziemy, Otário.
Super!
I wcale nie było pustej sali.
A Junior kręcił twoją dupę przez cały czas.
Hej, wpadłeś po mnie, skarbie?
Chciałem złożyć hołd seksownej raperce.
Znacie ją?
Dziewczyno, chyba tu przeszkadzamy.
Tylko się zachowujcie.
Nie rób niczego, czego Koral by nie zrobiła.
Dzięki. Cześć.
Cześć, MC Leka?
Przywiozłem ci prezent.
Prezencik?
Delano!
Nie widziałam ich od wieków!
Ty jedna lubisz te cukierki.
Wszyscy inni je zostawiają.
Bo jestem wyjątkowa.
Co tam?
Pogubiłeś się?
Już znajduję drogę.
Podobał ci się występ?
Tak, podobał.
No nie wiem.
Może trochę więcej entuzjazmu?
"Było mega".
Podobało ci się czy nie?
Podobało mi się.
Wiesz, że jestem twoim fanem.
Ale też wiesz, co myślę o tych słowach, i ciuchach, i przekleństwach.
Oj, proszę pana, następnym razem ubiorę się jak zakonnica.
Jak się będziesz ze mnie wyśmiewała, to ci zabiorę.
O nie! Przecież mi je dałeś!
Ja ci je dałem, więc mogę je odebrać.
Nie możesz!
Niewiele brakowało, a by cię zastrzelili.
W porządku, PQD?
Co się stało?
Jeden chłopaczek od Bradocka za bardzo fikał.
Jak się nazywa?
Nieważne. Niedługo znowu będę piękny.
Dla ciebie.
A jak się czuje Curió?
W porządku, dzięki, że pytasz.
Kula go tylko drasnęła.
Musicie się lepiej zorganizować,
zamiast strzelać na oślep jak na filmie.
Potrzebujecie strategii.
Ile byś wziął za to, żeby nas podszkolić?
Nie chcę pieniędzy.
Chcę pokoju.
Czekaj, stary!
Widzieliście, jaką broń ma Bradock?
Sprawną, nowoczesną,
są wyposażeni jak na wojnę.
Jeśli chcecie z nim konkurować,
musicie mieć sprzęt.
Ale skąd?
Curió, to jest Rocha.
Rocha - Curió.
Wszystko jest tutaj.
Ile za te zabawki?
Chcesz mnie wychujać?
Wolny rynek. Popyt i podaż.
Chciałeś sprzęt, sprzęt dostarczono.
Zapłacę połowę.
Tyle to jest warta twoja stara broń. To jest sprzęt pierwsza klasa.
Co ty gadasz?
Nie jesteś zainteresowany? Jedziemy.
Nie, czekajcie.
Umowa stoi.
Wiedziałem, że jesteś biznesmenem.
Rozładujcie.
Tato?
Dlaczego nie zabieramy od razu całego ładunku?
Pomyśl. To broń z armii.
Zaraz będziemy tu mieli czołgi.
Myśl trochę.
Co tam, PQD?
Jesteś gotowy zabić Bradocka?
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Antonina Kasprzak