1
00:00:06,006 --> 00:00:07,007
(เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง)

2
00:00:07,090 --> 00:00:09,968
(บุคคลหรือเหตุการณ์ใดที่คล้ายคลึงกับความจริง
ถือเป็นเหตุบังเอิญ)

3
00:00:13,013 --> 00:00:15,390
หนึ่งในวิธีฆ่าคนที่โหดเหี้ยมที่สุด

4
00:00:15,474 --> 00:00:17,142
คือผลักเขาตกจากที่สูง

5
00:00:20,729 --> 00:00:23,315
ความเร็วปลายคือความเร็วสูงสุด

6
00:00:23,398 --> 00:00:26,193
ที่ร่างกายมนุษย์จะทำได้ขณะตกกลางอากาศ

7
00:00:26,902 --> 00:00:29,738
ใช้เวลาราว 12 วินาทีจึงจะถึงความเร็วนั้น

8
00:00:33,158 --> 00:00:35,369
แต่เทอร์รี่ไม่ทันได้เฉียดความเร็วนั้นด้วยซ้ำ
ก่อนที่ร่างของเขาจะกระแทก

9
00:00:35,452 --> 00:00:37,579
พื้นไม้เนื้อแข็งตรงโถงบ้านเชฟเฟอร์

10
00:00:40,499 --> 00:00:42,960
พอมองย้อนกลับไปยังเทอมฤดูใบไม้ร่วงปีสุดท้าย

11
00:00:43,043 --> 00:00:45,629
มีเรื่องสะเทือนใจเกิดขึ้นไม่ขาดสาย

12
00:00:45,712 --> 00:00:49,174
ฆาตกรต่อเนื่องคนหนึ่งหรือฆาตกรหลายคน
ที่สร้างความหวาดผวาให้โรงเรียนเรา

13
00:00:49,675 --> 00:00:51,593
การแตกหักของกลุ่มเพื่อน

14
00:00:51,677 --> 00:00:55,180
และการตายก่อนวัยอันควร
ของวัยรุ่นที่ไม่สมควรต้องตาย

15
00:00:56,974 --> 00:00:59,476
แต่จนถึงทุกวันนี้ คำถามสองข้อที่ยังทำให้ผมสับสน

16
00:00:59,559 --> 00:01:01,228
และตามหลอกหลอนที่สุดคือ

17
00:01:02,479 --> 00:01:05,274
ใครเป็นคนผลักเทอร์รี่ เชฟเฟอร์
ตกจากราวบันได

18
00:01:05,941 --> 00:01:07,234
และทำไปทำไม

19
00:01:08,318 --> 00:01:10,529
หลายคนคิดว่าเป็นผม

20
00:01:11,113 --> 00:01:12,823
เทอร์รี่ทรยศผม

21
00:01:12,906 --> 00:01:14,575
เขาไม่เพียงแต่ฉวยโอกาสกับผม

22
00:01:14,658 --> 00:01:16,785
ที่โรงแรมเบเวอร์ลีฮิลส์ แต่ทั้งตอนนั้นและตอนนี้

23
00:01:17,703 --> 00:01:21,832
ผมเชื่อว่าเขานั่นแหละแอบถ่ายวิดีโอเราไว้
เพื่อใช้เป็นหลักประกันในแบบวิปริตของเขา

24
00:01:27,879 --> 00:01:31,008
ความจริงก็คือคืนงานปาร์ตี้ฮาโลวีนของเด็บบี้

25
00:01:31,091 --> 00:01:34,136
แทบทุกคนต่างมีเหตุผล
ที่อยากให้เทอร์รี่ เชฟเฟอร์ตาย

26
00:01:35,429 --> 00:01:38,515
สตีเว่นทำงานรับใช้เทอร์รี่อย่างซื่อสัตย์มาสิบปี

27
00:01:39,016 --> 00:01:41,560
แต่สิ่งที่เทอร์รี่ตอบแทน
คือคอยเหยียดหยามเขาเป็นประจำ

28
00:01:41,643 --> 00:01:43,895
และขัดขวางไม่ให้เขาสร้างหนังทุกทาง

29
00:01:52,446 --> 00:01:55,032
ลิซอดทนมาหลายปีกับการนอกใจของเทอร์รี่

30
00:01:55,115 --> 00:01:57,826
และคำโกหกมักง่ายเรื่องเพศวิถีของเขา

31
00:01:58,410 --> 00:02:01,872
ตลอดเวลานั้นบางสิ่งชั่วร้ายก็ก่อตัวขึ้นในตัวเธอ

32
00:02:07,753 --> 00:02:10,172
และช่วงเวลาที่มันหลับใหลก็จบลง

33
00:02:12,549 --> 00:02:13,842
ไหนจะยังเด็บบี้

34
00:02:14,426 --> 00:02:17,846
ลูกสาวสุดที่รักของพ่อจ๋าหมดศรัทธา
ในผู้ชายคนแรกและคนเดียวที่เธอเคยไว้ใจ

35
00:02:19,556 --> 00:02:21,725
ความโกรธเกรี้ยวของเธอ
ทวีความรุนแรงจากความเจ็บปวด

36
00:02:29,107 --> 00:02:31,109
ที่แทบจะฝังลึกในสัญชาตญาณสายเลือด

37
00:02:37,407 --> 00:02:40,661
ซูซานเกลียดเทอร์รี่ที่ทำลายชีวิตเด็บบี้

38
00:02:40,744 --> 00:02:43,455
และยิ่งเกลียดเขามากขึ้นที่พยายามทำลายชีวิตผม

39
00:02:48,377 --> 00:02:53,507
อีกนานหลังจากนั้นผมถึงได้รู้ว่า
ซูซานล่วงรู้ความลับน่าอายของผม

40
00:02:55,384 --> 00:02:58,720
ธอมในปีนั้นยิ่งนับวัน
ยิ่งมีพฤติกรรมรุนแรงและคาดเดาไม่ได้

41
00:03:00,263 --> 00:03:03,058
เขามีความแค้นรุนแรงต่อพ่อของตัวเอง

42
00:03:04,643 --> 00:03:06,353
หรือพ่อคนไหนๆ

43
00:03:14,736 --> 00:03:18,949
และแน่นอนยังมีโรเบิร์ต โรคจิตที่ใครๆ ก็รู้จัก

44
00:03:21,451 --> 00:03:23,370
เหตุการณ์ที่ทำให้แม่ของเขาตาย

45
00:03:23,453 --> 00:03:25,747
คล้ายกับการตกบันไดของเทอร์รี่จนน่าขนลุก

46
00:03:28,333 --> 00:03:31,795
ตั้งแต่วินาทีแรกที่ผมสบตาเขา
ในโรงหนังตอนฉาย "เดอะไชนิง" รอบบ่าย…

47
00:03:34,673 --> 00:03:38,301
ผมก็รู้ว่าเขาทั้งสามารถและปรารถนา
จะทำเรื่องชั่วร้ายเกินบรรยาย

48
00:03:47,978 --> 00:03:50,439
เราทุกคนต่างเคยจินตนาการ
ถึงการทำร้ายเทอร์รี่

49
00:03:54,192 --> 00:03:57,487
แต่มีเพียงคนเดียวที่กล้าลงมือทำจริง

50
00:04:08,165 --> 00:04:11,168
(เด็บบี้)

51
00:04:48,747 --> 00:04:51,333
ฉันรู้ๆ เขา… เขาดึงผมเธอไปเส้นนึงได้มั้ง

52
00:04:51,416 --> 00:04:52,417
มันป่าเถื่อนมาก

53
00:04:52,501 --> 00:04:56,254
แต่ตอนนี้ฉันมองภาพออกแล้วเธอกับโปลันสกี…

54
00:04:56,338 --> 00:04:58,548
ทีมในฝัน เข้าขากันดี

55
00:04:58,632 --> 00:05:00,759
พวกเธอเป็นคู่หูมหัศจรรย์เลยนะ

56
00:05:01,343 --> 00:05:02,761
วางสายซะ

57
00:05:03,428 --> 00:05:05,263
พ่อคุยกับเฟย์ ดันนาเวย์อยู่ ขออีกแป๊บ

58
00:05:05,347 --> 00:05:06,556
ช่างหัวเฟย์ ดันนาเวย์สิ

59
00:05:06,640 --> 00:05:08,475
หนูบอกให้วางสายเดี๋ยวนี้

60
00:05:09,351 --> 00:05:10,852
นี่เรื่องสำคัญ

61
00:05:12,437 --> 00:05:14,898
เฟย์ เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ

62
00:05:15,398 --> 00:05:18,151
ห้านาที โอเค บ๊ายบาย

63
00:05:20,695 --> 00:05:21,696
อะไร

64
00:05:22,781 --> 00:05:27,369
ดูเหมือนจู่ๆ เราก็ตกอยู่ในสถานการณ์
ที่น่าลำบากใจนิดหน่อยนะ เทอร์รี่

65
00:05:27,953 --> 00:05:29,412
ทำไมเรียกพ่อแบบนั้น

66
00:05:29,913 --> 00:05:31,498
- พ่อเป็นพ่อนะ
- ไม่ใช่อีกแล้ว

67
00:05:32,290 --> 00:05:35,961
หรือจะพูดว่าหนูไม่ใช่ลูกสาวสุดที่รัก
ของพ่ออีกต่อไปแล้ว

68
00:05:36,920 --> 00:05:39,005
พ่อนึกแล้วว่าวันนี้ต้องมาถึง

69
00:05:40,131 --> 00:05:41,675
ลูกท้องสินะ ไม่เป็นไร

70
00:05:41,758 --> 00:05:43,552
- เราจัดการได้
- หนูไม่ได้ท้อง

71
00:05:44,094 --> 00:05:46,596
หนูใช้วิธีหลั่งนอกมาตั้งแต่อายุ 16 แล้ว

72
00:05:46,680 --> 00:05:49,182
ไม่ๆ อย่าพูดแบบนั้น

73
00:05:49,266 --> 00:05:50,559
อย่าพูดกับพ่อแบบนั้น

74
00:05:50,642 --> 00:05:52,602
พ่อไม่ได้เลี้ยงลูกมาให้พูดจาแบบนี้

75
00:05:53,353 --> 00:05:57,941
หนูไปรู้เรื่องบางอย่างเกี่ยวกับพ่อมา

76
00:05:58,024 --> 00:05:59,901
หมายความว่ายังไง

77
00:05:59,985 --> 00:06:03,530
ลองคิดดูให้ดีๆ ว่าหนูอาจรู้อะไรได้บ้าง

78
00:06:03,613 --> 00:06:07,450
อะไรคือเรื่องที่เลวร้ายที่สุด
ที่หนูอาจได้รู้เกี่ยวกับพ่อได้

79
00:06:08,952 --> 00:06:10,078
ก็นะ…

80
00:06:12,622 --> 00:06:14,082
ในที่สุด

81
00:06:14,165 --> 00:06:15,709
หนูเคยสงสัยมาตลอด

82
00:06:16,668 --> 00:06:18,378
ในที่สุดหนูก็รู้แล้ว

83
00:06:21,047 --> 00:06:22,799
รู้อะไร

84
00:06:24,509 --> 00:06:26,136
ลูกกำลังขู่พ่อเหรอ

85
00:06:30,348 --> 00:06:36,479
เอาเป็นว่าตอนนี้มีข้อมูลบางอย่าง

86
00:06:36,563 --> 00:06:41,902
มาวางอยู่บนโต๊ะเจ้าหญิงน้อยสีชมพูของหนู
ที่มันทำลายพ่อได้เลย

87
00:06:41,985 --> 00:06:44,821
หนูอาจเอาไปบอกแม่

88
00:06:45,906 --> 00:06:48,033
หนูอาจโทรหาสตูดิโอ

89
00:06:48,617 --> 00:06:51,828
หนูอาจโทรหาสื่อ แต่หนูตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ทำ

90
00:06:52,704 --> 00:06:59,419
ถ้าตั้งแต่วันนี้ไป พ่อให้ทุกอย่างที่หนูต้องการ
ทุกอย่างที่หนูสมควรได้รับ

91
00:06:59,502 --> 00:07:01,171
หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้

92
00:07:01,254 --> 00:07:03,882
ไม่งั้นจะทำไม จะกักบริเวณหนูเหรอ

93
00:07:03,965 --> 00:07:06,092
มันเคยได้ผลด้วยเหรอ หนูก็แอบหนีออกไปทุกที

94
00:07:08,219 --> 00:07:13,850
รู้ไหม หนูเคยโกรธพ่อมากเวลาพ่อโมโหหนู

95
00:07:13,933 --> 00:07:17,687
ทุกครั้งที่หนูแพ้การประกวด หรือแพ้เกมเศรษฐี

96
00:07:18,438 --> 00:07:22,275
พ่อจะพูดว่า "เด็บบี้ ลูกนี่เหมือนแม่ไม่มีผิด"

97
00:07:22,984 --> 00:07:24,277
หนูรู้ว่ามันเป็นรหัสเรียกคนขี้แพ้

98
00:07:24,861 --> 00:07:26,321
หนูเกลียดพ่อเพราะเรื่องนั้น

99
00:07:28,406 --> 00:07:31,826
แต่ความจริงคือหนูเหมือนพ่อมากกว่าแม่

100
00:07:33,328 --> 00:07:35,747
- เหมือนมาตลอด
- ลูกไม่มีอะไรเหมือนพ่อสักนิด

101
00:07:35,830 --> 00:07:38,208
เหมือนสิ พ่อ หนูเป็นฆาตกร

102
00:07:39,084 --> 00:07:40,835
หนูได้คุณสมบัตินั้นมาจากพ่อ

103
00:07:42,796 --> 00:07:44,005
หนูไม่ชอบรถคันนี้เลย

104
00:07:44,089 --> 00:07:45,632
หนูอยากได้เฟอร์รารี

105
00:07:46,508 --> 00:07:48,301
หนูไม่อยากเข้ามหาลัย

106
00:07:48,385 --> 00:07:50,095
หนูอยากเป็นดารา

107
00:07:50,178 --> 00:07:53,932
และพ่อต้องจัดการให้หนูได้ทดสอบหน้ากล้อง

108
00:07:54,432 --> 00:07:57,018
และหาบทแจ้งเกิดให้หนู

109
00:07:57,769 --> 00:08:00,730
- หนูพูดชัดเจนไหม
- ลูกไม่มีพรสวรรค์นะ

110
00:08:00,814 --> 00:08:02,232
แต่หนูมีข้อมูล

111
00:08:03,483 --> 00:08:07,779
ตอนนี้หนูรู้บางอย่างที่แม่เคยไม่มีวันพิสูจน์ได้

112
00:08:09,781 --> 00:08:11,116
มองตาหนูสิ

113
00:08:13,952 --> 00:08:16,162
แล้วพ่อจะรู้ว่าหนูรู้แล้วจริงๆ

114
00:08:20,250 --> 00:08:23,878
นี่แค่ส่วนหัวของรายการยาวเหยียด
ของสิ่งที่หนูจะเรียกร้องเอาจากพ่อ

115
00:08:24,671 --> 00:08:26,005
ดีใจที่ได้คุยกัน

116
00:08:26,840 --> 00:08:28,091
สนุกดีจัง

117
00:08:31,177 --> 00:08:33,221
อะไร แกไปรู้อะไร

118
00:08:33,304 --> 00:08:34,639
บอกมาเดี๋ยวนี้นะ

119
00:08:36,057 --> 00:08:37,434
เอามือออกไปซะ

120
00:08:40,061 --> 00:08:43,481
พ่อคงไม่อยากทำให้ถ้วยรางวัลที่สวยที่สุดของพ่อ
มีรอยช้ำหรอก จริงไหม

121
00:08:47,152 --> 00:08:48,278
หนูรู้

122
00:08:50,905 --> 00:08:51,948
หนูจะป่าวประกาศ

123
00:08:53,408 --> 00:08:55,201
ทุกอย่างอาจหายวับไปในพริบตา

124
00:08:55,285 --> 00:08:58,621
นั่นคือที่พ่อกลัวที่สุดใช่ไหม

125
00:09:01,875 --> 00:09:04,377
หนูบอกไม่ถูกเลยว่ามันรู้สึกดีแค่ไหน

126
00:09:05,253 --> 00:09:06,880
ที่ได้ชนะสักที

127
00:09:08,048 --> 00:09:11,676
ที่ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการสักที

128
00:09:53,218 --> 00:09:54,344
เป็นไงบ้าง

129
00:09:55,261 --> 00:09:57,222
ฉันกำลังจะไปตีเทนนิสกับเด็บบี้สายแล้ว

130
00:09:57,305 --> 00:09:59,015
นายอยากคุยเรื่องอะไร

131
00:09:59,641 --> 00:10:00,850
ฉันทำผิดไปแล้ว

132
00:10:01,476 --> 00:10:02,477
ฉันรู้ตัว

133
00:10:03,853 --> 00:10:06,523
- ฉันรุนแรงเกินไป
- นายเอามีดขู่ฉันนะ

134
00:10:07,273 --> 00:10:10,735
สัปดาห์เดียวกับที่เจอหัว
ของเพื่อนร่วมชั้นเราในตู้ถ้วยรางวัล

135
00:10:10,819 --> 00:10:14,239
งั้นก็แค่เลือกเอามีดขู่แฟนตัวเองผิดสัปดาห์สินะ

136
00:10:14,322 --> 00:10:16,116
ธอม นี่ไม่ตลกนะ

137
00:10:17,742 --> 00:10:19,702
ว่าแต่มันมีความเชื่อมโยงกันไหม

138
00:10:20,370 --> 00:10:23,248
เรื่องที่นายหมกมุ่นกับมีด
กับเรื่องที่เกิดกับแมตต์เนี่ย

139
00:10:23,998 --> 00:10:25,959
เรื่องที่ฉันหมกมุ่นกับมีดเหรอ

140
00:10:27,043 --> 00:10:28,169
เธอพูดเรื่องอะไร

141
00:10:29,045 --> 00:10:31,381
ก็ช่วงนี้นายเหมือนเป็นคนละคน

142
00:10:32,006 --> 00:10:34,300
- ฉันไม่รู้จักนายด้วยซ้ำ
- เธอไม่รู้จักฉันเหรอ

143
00:10:36,177 --> 00:10:37,595
ฉันรู้จักเธอ

144
00:10:38,596 --> 00:10:39,931
ฉันรู้ว่าเธอกลัว

145
00:10:40,807 --> 00:10:43,143
ฉันรู้ว่าเธอต้องการใครสักคนคอยปกป้อง

146
00:10:44,227 --> 00:10:45,687
เธอเป็นคนพูดเอง

147
00:10:46,437 --> 00:10:47,897
เด็กๆ กำลังตาย

148
00:10:49,566 --> 00:10:53,987
ลอสแอนเจลิสไม่ปลอดภัยแล้ว
รอบตัวเรารายล้อมด้วยคนที่เลวร้ายมากๆ

149
00:10:54,070 --> 00:10:55,446
อย่างโรเบิร์ต

150
00:10:57,782 --> 00:11:00,201
เธอไม่คิดเหรอว่าหมอนั่นมีอะไรผิดปกติสุดๆ เลย

151
00:11:00,285 --> 00:11:02,829
ไม่ ธอม ฉันไม่คิดแบบนั้น

152
00:11:03,580 --> 00:11:06,708
เพราะฉันไม่เคยเห็นโรเบิร์ตทำอะไรน่ากลัว

153
00:11:06,791 --> 00:11:10,128
เท่ากับขู่จะเอามีดสเต๊กกรีดเส้นเลือดตัวเอง

154
00:11:20,263 --> 00:11:22,473
(สายด่วนป้องกันการฆ่าตัวตายในวัยรุ่น
1-800-188-ความหวัง)

155
00:11:26,561 --> 00:11:27,770
นั่นอะไร

156
00:11:28,688 --> 00:11:31,024
ฉันไปคุยกับครูแนะแนวเรื่องนายมา

157
00:11:31,107 --> 00:11:34,444
ครูบอกว่าสมัยนี้วัยรุ่นใช้ชีวิตลำบาก

158
00:11:34,527 --> 00:11:39,032
ไหนจะกดดันเรื่องสมัครมหาลัย
เรื่องพ่อแม่หย่ากัน

159
00:11:40,200 --> 00:11:41,492
แล้วก็เรื่องพ่อนาย

160
00:11:41,576 --> 00:11:43,578
เธอเอาเรื่องพ่อฉันไปคุยกับคนอื่นเหรอ

161
00:11:44,078 --> 00:11:47,123
เธอไม่น่าทำแบบนั้นเลย ซูซาน
เธอไม่น่าทำเลยจริงๆ

162
00:11:47,207 --> 00:11:49,000
- เข้าใจที่ฉันพูดไหม
- นั่นไง

163
00:11:49,083 --> 00:11:53,046
สายตาแบบนั้นแหละ
ที่ทำให้ฉันสงสัยว่านายจะทำอะไรได้บ้าง

164
00:11:53,713 --> 00:11:55,465
ชีวิตฉันยังมีอะไรอีกตั้งเยอะ

165
00:11:56,591 --> 00:11:57,592
มีเธอ

166
00:11:59,177 --> 00:12:01,179
มีครอบครัวของเรา มีอนาคตของเรา

167
00:12:01,262 --> 00:12:02,388
เธอ…

168
00:12:04,349 --> 00:12:06,059
ธอม นายจะทำบ้าอะไร

169
00:12:06,142 --> 00:12:07,310
ซู…

170
00:12:08,895 --> 00:12:10,730
ธอม ฉัน… ฉันอยากให้นายกลับไปนั่ง

171
00:12:10,813 --> 00:12:14,692
ซูซาน มารี เรย์โนลด์ส

172
00:12:19,197 --> 00:12:21,032
ฉันอยากปกป้องเธอ

173
00:12:23,368 --> 00:12:24,953
ฉัน…

174
00:12:25,578 --> 00:12:27,205
ฉันอยากแต่งงานกับเธอ

175
00:12:27,956 --> 00:12:31,584
ฉันอยากกอดเธอไว้จนเธอผล็อยหลับ

176
00:12:32,585 --> 00:12:38,549
แล้วพอเธอหลับแล้ว ฉันจะไม่นอน
ฉันจะกอดเธอไว้ทั้งคืน

177
00:12:39,801 --> 00:12:43,012
มีแค่วิธีนี้ที่ฉันจะมั่นใจได้ว่าเธอปลอดภัย

178
00:12:48,476 --> 00:12:51,229
ธอม นายไปทำอะไรอยู่บนพื้นน่ะ
ซูซานทำต่างหูหายเหรอ

179
00:12:51,312 --> 00:12:54,899
เราไปเล่นเทนนิสสายแล้วนะ
และฉันต้องแวะเปลี่ยนกระเป๋าที่บ้านก่อนด้วย

180
00:12:54,983 --> 00:12:56,818
ไปกันเถอะ

181
00:13:01,739 --> 00:13:03,241
ลองคิดดูนะ

182
00:13:04,284 --> 00:13:05,743
เมื่อกี้มันบ้าอะไรกัน

183
00:13:06,911 --> 00:13:10,790
ธอมกำลังย้ำให้ฉันรู้ว่าทำไมถึงเลิกกับเขา

184
00:13:10,873 --> 00:13:12,583
พระเจ้า แฟนพวกเรานี่ห่วยแตกเลย

185
00:13:12,667 --> 00:13:15,628
- แฟนเก่า
- อะไรก็ช่าง

186
00:13:16,462 --> 00:13:18,840
นี่ปีสุดท้ายแล้ว ไม่มีข้ออ้างที่จะไม่ใช้ชีวิตให้สนุก

187
00:13:19,340 --> 00:13:22,468
โดยเฉพาะช่วงฮาโลวีน
เทศกาลที่ฉันชอบที่สุดเลย

188
00:13:23,136 --> 00:13:25,513
เธอพูดถูก เราทุกคน
ต้องหาอะไรมาเบี่ยงความสนใจ

189
00:13:25,596 --> 00:13:29,058
แต่ตำรวจยกเลิกเกือบทุกอย่าง
เพราะเดอะทรอว์เลอร์แล้ว

190
00:13:30,727 --> 00:13:32,895
โชคดีที่ในที่สุดเพื่อนๆ ของผมก็เริ่มเป็นกังวล

191
00:13:32,979 --> 00:13:35,606
เรื่องการกระทำอันโหดเหี้ยม
ของเดอะทรอว์เลอร์

192
00:13:35,690 --> 00:13:40,445
ตกอยู่ในความหวาดกลัวจากฆาตกรต่อเนื่อง
ที่รู้จักในชื่อเดอะทรอว์เลอร์

193
00:13:40,528 --> 00:13:45,491
ที่กำลังไล่ล่านักเรียนในโรงเรียนเอกชนชื่อดัง
ย่านซานเฟอร์นานโดแวลลีย์

194
00:13:45,575 --> 00:13:49,579
ผมไม่ใช่คาสซานดร้าจอมเพี้ยน
ที่เอาแต่พร่ำเตือนลมๆ แล้งๆ อีกต่อไป

195
00:13:49,662 --> 00:13:51,164
ตอนนี้ทุกคนกลัวแล้ว

196
00:13:51,956 --> 00:13:54,876
คดีฆาตกรรมต่อเนื่องของเดอะทรอว์เลอร์
กลายเป็นข่าวระดับประเทศ

197
00:13:55,626 --> 00:13:57,628
ชื่อเสียงที่โด่งดังขึ้นของฆาตกร

198
00:13:57,712 --> 00:14:00,048
ดูเหมือนจะทำให้เขาพอใจ
หรืออาจถึงขั้นตื่นเต้นด้วย

199
00:14:00,131 --> 00:14:03,885
ดูเหมือนเขาจะชอบเป็นจุดสนใจ
และไม่นานก็เริ่มแสวงหามันโดยตรง

200
00:14:03,968 --> 00:14:07,972
ในจดหมายที่ส่งถึงกองบรรณาธิการ
ของลอสแอนเจลิสไทมส์

201
00:14:08,056 --> 00:14:11,517
บุคคลที่อ้างตัวว่าเป็นเดอะทรอว์เลอร์

202
00:14:11,601 --> 00:14:14,187
ได้ส่งคำขู่ที่เจาะจงและน่าเชื่อถือมา

203
00:14:14,687 --> 00:14:19,484
ข้อความอันน่าหวาดหวั่นนั้น
ระบุว่า "จะฆ่าเด็กน้อยทุกคน

204
00:14:19,567 --> 00:14:22,028
ที่แต่งชุดแฟนซีออกไปเล่นทริกออร์ทรีต"

205
00:14:22,111 --> 00:14:24,572
ก่อนหน้านั้น ผมบอกตำรวจซ้ำแล้วซ้ำเล่า

206
00:14:24,655 --> 00:14:26,949
ว่าคนที่ทำเรื่องนี้คือโรเบิร์ต

207
00:14:27,533 --> 00:14:30,244
แล้วทำไมตำรวจถึงยังปกปิดตัวตน
ของเดอะทรอว์เลอร์อยู่อีก

208
00:14:30,328 --> 00:14:34,665
ครอบครัวที่ร่ำรวยและมีเส้นสายของโรเบิร์ต
ใช้อิทธิพลช่วยเขามากแค่ไหนกัน

209
00:14:35,541 --> 00:14:38,711
เขาเคยรอดข้อหาฆาตกรรมมาแล้วครั้งหนึ่ง
ที่ชิคาโก

210
00:14:39,754 --> 00:14:43,716
ตอนนี้ผมเลยยิ่งมุ่งมั่นตั้งใจว่า
จะไม่ยอมให้เขารอดตัวได้อีก

211
00:14:43,800 --> 00:14:45,343
(โกลัวส์
คาโปราล)

212
00:14:45,426 --> 00:14:47,261
ผมรู้ความลับของโรเบิร์ต

213
00:14:47,345 --> 00:14:48,346
(เบรต)

214
00:14:48,429 --> 00:14:49,722
ปัญหาก็คือ

215
00:14:50,973 --> 00:14:52,350
เขาก็รู้ความลับของผม

216
00:14:54,477 --> 00:14:56,229
แผนของผมคือเผชิญหน้ากับเขาในคืนฮาโลวีน

217
00:14:57,146 --> 00:14:59,649
ครั้งนี้ผมจะไม่หลงเสน่ห์เขาอีก

218
00:15:01,359 --> 00:15:03,820
หรือพ่ายแพ้ต่อความปรารถนาของตัวเอง

219
00:15:04,862 --> 00:15:07,949
พวกเรากำลังจะไปงานปาร์ตี้เซฟเฮาส์

220
00:15:08,032 --> 00:15:10,535
แต่ผมรู้ดีว่าจะไม่มีใครปลอดภัย
จนกว่าโรเบิร์ต มัลลอรี

221
00:15:10,618 --> 00:15:12,286
จะหายไปจากชีวิตเราตลอดกาล

222
00:15:12,787 --> 00:15:15,414
ถึงตอนนี้ผมว่าคุณคงเดาได้แล้ว
ว่าใครจะเป็นคนจัดปาร์ตี้นี้

223
00:15:15,498 --> 00:15:18,126
ตำรวจอาจยกเลิกพาเหรดฮาโลวีน
ที่เวสต์ฮอลลีวูดได้

224
00:15:18,209 --> 00:15:20,253
แต่หยุดฉันไม่ให้จัดปาร์ตี้ไม่ได้

225
00:15:20,795 --> 00:15:25,133
งานนี้จะเป็นปาร์ตี้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ทุ่มไม่อั้น

226
00:15:25,216 --> 00:15:27,718
ธีมงานเป็น "แอเรีย 54" นะ

227
00:15:28,469 --> 00:15:29,512
ว่าไงนะ

228
00:15:29,595 --> 00:15:32,431
เหมือนสตูดิโอ 54 แต่อยู่ในอวกาศ

229
00:15:33,724 --> 00:15:36,686
ฉันว่าเราต้องระวังอย่าให้มันเชยนะ ซูซาน

230
00:15:36,769 --> 00:15:39,355
สตูดิโอ 54 เลิกฮิตไปหลายเดือนแล้ว

231
00:15:39,856 --> 00:15:42,400
งานนี้ต้องยกระดับขึ้น เป็นผู้ใหญ่

232
00:15:44,527 --> 00:15:46,154
เราไปตีเทนนิสสายแล้ว

233
00:15:46,237 --> 00:15:47,947
ฉันจองสนามไว้ทั้งวัน

234
00:15:48,698 --> 00:15:49,991
พูดให้ถูกคือพ่อฉันจองน่ะ

235
00:15:50,074 --> 00:15:52,660
พระเจ้า พ่อเธอนี่อยู่ในกำมือเธอเลยสิ

236
00:15:52,743 --> 00:15:53,870
เธอคิดไม่ถึงแน่

237
00:15:54,537 --> 00:15:56,956
เราจะไปตอนไหนก็ได้ หรือไม่ไปเลยก็ได้

238
00:15:57,456 --> 00:15:58,833
ยังไงก็จ่ายไปแล้ว

239
00:16:01,752 --> 00:16:05,006
ฉันถือกระเป๋าสีลาเวนเดอร์
กับชุดเทนนิสสีขาวไม่ได้หรอก โอเคไหม

240
00:16:05,089 --> 00:16:07,925
สโมสรอาจยอมรับชาวยิว แต่ไม่ยอมรับเรื่องนี้แน่

241
00:16:08,676 --> 00:16:09,760
ลิซ

242
00:16:13,472 --> 00:16:16,517
บางทีแม่ก็มางีบที่นี่น่ะ
บอกว่านี่เป็นเตียงเดียวในบ้าน

243
00:16:16,601 --> 00:16:18,477
ที่เทอร์รี่ไม่เคยใช้ร่างกายโกหกแม่

244
00:16:19,854 --> 00:16:20,938
ลิซ ตื่นสิ

245
00:16:27,111 --> 00:16:28,321
ลิซ

246
00:16:49,175 --> 00:16:50,551
แกเป็นยังไงบ้าง

247
00:16:52,053 --> 00:16:54,388
ตอนนี้หมอสโตนกำลังดูอยู่

248
00:16:58,643 --> 00:17:01,896
ฉันไม่เคยเห็นแกเป็นแบบนั้นเลย เด็บบี้น่ะ

249
00:17:02,897 --> 00:17:04,649
สติแตก แล้วก็…

250
00:17:06,442 --> 00:17:07,735
สงบนิ่งไปเลย

251
00:17:11,197 --> 00:17:12,198
ฉันพยายาม…

252
00:17:13,407 --> 00:17:14,992
ฉันพยายามปลอบแก แต่แก…

253
00:17:15,785 --> 00:17:17,662
แกผลักไสฉัน

254
00:17:18,788 --> 00:17:21,582
ลูกสาวแท้ๆ ของฉันผลักไสฉัน

255
00:17:26,379 --> 00:17:27,713
ฉันคงสมควรโดนแล้ว

256
00:17:28,214 --> 00:17:31,050
ตอนนี้แกอยู่กับหมอแล้ว

257
00:17:33,052 --> 00:17:34,053
หัว…

258
00:17:34,554 --> 00:17:36,055
หัวม้า

259
00:17:36,556 --> 00:17:40,560
ตำรวจเก็บลายนิ้วมือแล้ว แต่ไม่เจออะไรเลย

260
00:17:41,978 --> 00:17:43,646
ฉันเก็บกวาดทุกอย่างแล้ว

261
00:17:45,022 --> 00:17:46,440
เหมือนเคย

262
00:17:46,524 --> 00:17:48,359
สตีเว่น ใครมันทำเรื่องแบบนี้ได้

263
00:17:50,653 --> 00:17:54,198
ทั้งโหดร้ายและรุนแรงขนาดนี้

264
00:17:54,907 --> 00:17:58,160
แล้วใครกันที่เดินนวยนาด
เข้ามาในบ้านเราได้โดยไม่มีใครเห็น

265
00:17:58,244 --> 00:18:00,788
ลิซ สัญญาณกันขโมยยังไม่ได้เปิดน่ะ

266
00:18:01,581 --> 00:18:06,502
ฟังนะ ฉันไม่อยากบอกเธอหรอก
แต่ในคอกม้า…

267
00:18:07,378 --> 00:18:10,006
มันเละเทะมาก

268
00:18:12,008 --> 00:18:16,137
- สปิริตถูกแทงซ้ำหลายแผล…
- ไม่นะ

269
00:18:16,220 --> 00:18:19,640
ถูกตัดหัว กีบเท้าก็หายไป

270
00:18:20,600 --> 00:18:24,478
และก็เหมือนเดิม ไม่พบลายนิ้วมือในที่เกิดเหตุ

271
00:18:24,562 --> 00:18:26,897
แต่มันดูเป็นเรื่องส่วนตัวนะ ว่าไหม

272
00:18:27,523 --> 00:18:30,693
- ส่วนตัวจนน่าขนลุก
- สตีเว่น ฉันขอพูดอะไรหน่อยได้ไหม

273
00:18:31,694 --> 00:18:33,029
ได้เสมอ

274
00:18:33,613 --> 00:18:39,535
ตลอดห้าปีที่ผ่านมา
สิ่งเดียวที่เทอร์รี่ทำคือบ่นเรื่องม้าตัวนั้น

275
00:18:40,661 --> 00:18:42,955
บ่นว่าค่าฝากเลี้ยงแพง บ่นว่ามันสิ้นเปลือง

276
00:18:43,039 --> 00:18:44,790
จะบอกว่าเทอร์รี่เป็นคนทำเหรอ

277
00:18:46,167 --> 00:18:47,293
มีหลักฐานไหมล่ะ

278
00:18:47,376 --> 00:18:50,796
สตีเว่น นายก็รู้จักเทอร์รี่

279
00:18:52,798 --> 00:18:54,216
เทอร์รี่ทำเรื่องต่างๆ

280
00:18:55,801 --> 00:18:57,428
เรื่องเลวๆ

281
00:18:59,597 --> 00:19:01,349
แล้วก็รอดตัวได้เสมอ

282
00:19:03,517 --> 00:19:05,061
เด็บบี้พักผ่อนสบายแล้ว

283
00:19:05,144 --> 00:19:08,898
ผมฉีดดาร์วอนให้เธอ เธอจะหลับไปจนถึงเช้า

284
00:19:08,981 --> 00:19:11,233
ขอบคุณมาก หมอสโตน

285
00:19:11,317 --> 00:19:12,818
ฉันจะเดินไปส่งที่ประตูนะ

286
00:19:13,944 --> 00:19:15,029
เดี๋ยวก่อนค่ะ หมอสโตน

287
00:19:16,197 --> 00:19:18,783
ไหนๆ คุณก็มาแล้ว ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม

288
00:19:19,617 --> 00:19:20,618
เป็นการส่วนตัว

289
00:19:21,661 --> 00:19:23,663
งั้นฉันจะให้ทั้งสองคนคุยกัน

290
00:19:33,506 --> 00:19:36,967
หมอสโตนคะ
ยาโคลโนพินที่คุณจ่ายให้ฉันมันมีปัญหา

291
00:19:37,635 --> 00:19:38,678
มีปัญหาเหรอ

292
00:19:39,178 --> 00:19:41,639
ค่ะ ยาล็อตนี้เสื่อมสภาพ มันใช้ไม่ได้ผล

293
00:19:41,722 --> 00:19:43,766
ฉันต้องการยาที่แรงกว่านี้

294
00:19:43,849 --> 00:19:48,771
ลิซ ถ้าโคลโนพินไม่ได้ผล
ก็เพราะมันเคยได้ผลดีเกินไปและบ่อยเกินไป

295
00:19:49,355 --> 00:19:51,023
คุณต้องค่อยๆ ลดยา

296
00:19:57,071 --> 00:19:58,572
คุณกังวลอะไรนัก

297
00:19:58,656 --> 00:19:59,824
บอกผมสิ

298
00:20:04,495 --> 00:20:06,914
สามีฉันเป็นเกย์

299
00:20:08,708 --> 00:20:10,376
ลูกสาวเกลียดฉัน

300
00:20:12,753 --> 00:20:15,840
มีฆาตกรต่อเนื่องกำลังไล่ฆ่าคนรวย

301
00:20:17,967 --> 00:20:20,302
ช่วยฉีดยาให้ฉัน
แบบเดียวกับที่ฉีดให้เด็บบี้ได้ไหม

302
00:20:23,973 --> 00:20:25,099
คัต

303
00:20:25,725 --> 00:20:27,059
มาร์ค มีอะไร

304
00:20:29,687 --> 00:20:31,147
ให้เวลาห้านาที

305
00:20:32,440 --> 00:20:34,442
ฟังดูเป็นการแลกเปลี่ยนที่คุ้มดี

306
00:20:35,234 --> 00:20:38,028
เอาช่วงรุ่งโรจน์ในชีวิตฉัน
แลกกับเวลาห้านาทีของคุณ

307
00:20:38,529 --> 00:20:40,156
ก็ได้ สิบนาที ต้องการอะไร

308
00:20:41,198 --> 00:20:42,533
สิ่งที่ฉันต้องการ…

309
00:20:45,786 --> 00:20:47,204
คือความชัดเจน

310
00:20:48,748 --> 00:20:51,542
สิ่งต่างๆ ระหว่างเรากำลังเปลี่ยนไป
และเปลี่ยนไปเร็วมาก

311
00:20:53,127 --> 00:20:55,379
ตอนที่คุณเจอฉันครั้งแรก ฉันเป็นเด็กชงกาแฟ

312
00:20:55,463 --> 00:20:58,215
ที่คาเฟ่ของพาราเมาต์ เพิ่งย้ายมา

313
00:20:58,299 --> 00:21:00,968
จากซานดิเอโก มีแค่ใจสู้

314
00:21:01,051 --> 00:21:03,596
กับความฝันอันยิ่งใหญ่ที่จะยึดเมืองนี้ให้ได้

315
00:21:03,679 --> 00:21:07,933
คุณประทับใจความคล่องแคล่วว่องไวของฉัน
ตอนฉันไปรับออร์เดอร์ให้

316
00:21:08,434 --> 00:21:10,227
ตอนที่คุณชวนฉันมาทำงานด้วย

317
00:21:10,311 --> 00:21:14,857
ฉันรู้สึกเหมือนความฝันแบบฮอลลีวูด
กำลังเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา

318
00:21:16,984 --> 00:21:19,862
แต่ความรู้สึกเหมือนฝันนั้นมันหมดไปนานแล้ว

319
00:21:20,654 --> 00:21:21,739
อยากขึ้นเงินเดือนเหรอ

320
00:21:22,490 --> 00:21:25,034
ฉันคิดว่าอยู่มา 12 ปี
ฉันน่าจะต้องการมากกว่าเงินเดือนขึ้นนะ

321
00:21:25,534 --> 00:21:26,702
เปล่า

322
00:21:29,246 --> 00:21:30,748
ฉันอยากเป็นโปรดิวเซอร์ร่วมกับคุณ

323
00:21:33,209 --> 00:21:37,087
- ว่าไงนะ
- ฉันอยากเป็นหุ้นส่วนโปรดิวเซอร์ของคุณ

324
00:21:42,051 --> 00:21:43,052
โอเค

325
00:21:45,554 --> 00:21:47,473
ฟังนะ ฉันจะพูดตรงๆ

326
00:21:47,556 --> 00:21:51,310
การแต่งองค์ทรงเครื่องทั้งหมดนี่
ทั้งอายไลเนอร์ ทรงผม เสื้อผ้าพวกนี้

327
00:21:51,393 --> 00:21:52,770
ลุคนี้เรียกว่าอะไรนะ

328
00:21:52,853 --> 00:21:54,313
- นิวเอจ
- ใช่

329
00:21:54,396 --> 00:21:57,691
สตีเว่น นายแต่งตัวเหมือน
นักธุรกิจโสเภณีบนยานอวกาศ

330
00:21:57,775 --> 00:22:00,361
ถ้าคิดว่าฉันจะพานายเข้าห้อง
ไปหาแบร์รี่ ดิลเลอร์

331
00:22:00,444 --> 00:22:03,322
หรือลูว์ วาสเซอร์แมนในสภาพแบบนี้
แสดงว่านายไม่เข้าใจสักนิด

332
00:22:03,405 --> 00:22:06,283
ว่าเมืองนี้ทำงานยังไง
แล้วปัญหามันลึกกว่าเรื่องเสื้อผ้ามาก

333
00:22:07,535 --> 00:22:11,747
ส่องกระจกดูสิ
นางสาวเทอร์เรนซ์ เลวี เชฟเฟอร์

334
00:22:12,456 --> 00:22:15,251
ตัวคุณเองก็ไม่ใช่คลินต์ อีสต์วูดสักหน่อย

335
00:22:16,043 --> 00:22:22,758
แล้วถ้าจะพูดกันตรงๆ
ความสำเร็จครึ่งหนึ่งของคุณก็เป็นเพราะฉัน

336
00:22:24,218 --> 00:22:26,637
ครั้งสุดท้ายที่คุณอ่านบทหนังเองน่ะมันเมื่อไหร่

337
00:22:26,720 --> 00:22:30,432
ฉันเป็นคนอ่านบททั้งหมด
แถมจัดการงานสกปรกทั้งหมด

338
00:22:30,516 --> 00:22:33,394
- นายก็ใช่ว่าจะใสสะอาดนะ ที่รัก
- คุณก็รู้ว่าฉันหมายถึงอะไร

339
00:22:33,978 --> 00:22:35,980
คุณก็แค่หุ่นเชิดที่มีมือฉันล้วงอยู่ในตัว

340
00:22:36,063 --> 00:22:38,190
คุณไม่ได้เปิดปากพูดมาหลายปีแล้ว

341
00:22:38,274 --> 00:22:40,609
ความคิดเห็นทั้งหมดของคุณที่ว่าอะไรดี

342
00:22:40,693 --> 00:22:44,363
อะไรแย่ อะไรขายได้ ใครควบคุมง่าย…

343
00:22:45,865 --> 00:22:47,700
ฝีมือฉันทั้งนั้น ที่รัก

344
00:22:49,577 --> 00:22:52,997
นายก็ยังเป็นได้แค่เด็กชงกาแฟ สตีเว่น

345
00:22:53,497 --> 00:22:54,707
อย่ากดดันฉัน

346
00:22:57,126 --> 00:22:59,962
นายเกือบโดนไล่ออกแล้ว รู้ตัวไหม

347
00:23:00,045 --> 00:23:04,925
ฉันอยากโปรดิวซ์เรื่อง "เลสแดนซีโร่" กับคุณ

348
00:23:05,009 --> 00:23:06,844
ลิซเอาแต่พูดถึงหนังเรื่องนี้

349
00:23:06,927 --> 00:23:09,597
ทำไมทุกคนถึงอินกับบทหนัง
ของเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งนัก

350
00:23:09,680 --> 00:23:10,723
มันจะดังแน่

351
00:23:11,223 --> 00:23:12,266
เชื่อสิ

352
00:23:13,350 --> 00:23:14,810
ฉันจะทำให้มันง่ายสำหรับคุณเลย

353
00:23:15,311 --> 00:23:17,021
คุณไม่ต้องทำอะไรเลย

354
00:23:18,397 --> 00:23:19,940
แค่ให้โอกาสฉัน

355
00:23:20,900 --> 00:23:22,902
โอกาสเดียว

356
00:23:24,236 --> 00:23:27,573
ถ้ามันล้มเหลว
คุณก็จะไม่ต้องสร้างหนังกับฉันอีกเลย

357
00:23:28,657 --> 00:23:31,410
ถึงข้อเสนอจะล่อใจขนาดไหน

358
00:23:31,493 --> 00:23:32,953
คำตอบคือไม่

359
00:23:36,498 --> 00:23:37,708
อีกอย่างนะ

360
00:23:38,459 --> 00:23:41,462
แวะไปรับกางเกงฉันที่ร้านซักแห้งก่อนร้านปิดด้วย

361
00:23:52,014 --> 00:23:53,057
ชาร์ลส์

362
00:23:53,140 --> 00:23:54,975
ได้เวลาทาเบนเดอโซเลยเพิ่มแล้ว

363
00:24:05,736 --> 00:24:07,363
ยกชุดฉันขึ้นแล้วทาข้างใต้ด้วยนะ

364
00:24:09,073 --> 00:24:11,158
รังสีจากแดดทะลุผ้าได้น่ะ

365
00:24:17,164 --> 00:24:18,207
ถูให้ทั่ว

366
00:24:24,254 --> 00:24:26,590
โอเค วันนี้สนุกพอแล้ว ขอบใจนะ ชาร์ลส์

367
00:24:30,761 --> 00:24:32,012
นั่นใคร

368
00:24:33,013 --> 00:24:34,181
พ่อบ้านดูแลผิวแทนของฉัน

369
00:24:34,807 --> 00:24:36,308
เหลือเชื่อเลยที่ฉันเพิ่งจะมีเอาป่านนี้

370
00:24:36,392 --> 00:24:39,103
เหลือเชื่อเลยที่พ่อเธอยอมให้เธอทำแบบนี้

371
00:24:40,479 --> 00:24:42,022
เพราะเรื่องสปิริตเหรอ

372
00:24:44,733 --> 00:24:48,445
น่าเสียดายที่ฉันต้องเรียนรู้ตั้งแต่อายุแค่นี้

373
00:24:49,655 --> 00:24:52,950
ว่าต้องมีวันหนึ่งที่เราต้องปล่อยมือ
จากความฝันในวัยเด็ก

374
00:24:56,203 --> 00:24:59,498
ช่วงนี้พ่อฉันทุ่มเงินให้ฉันมากเป็นพิเศษ

375
00:25:01,291 --> 00:25:03,377
ด้วยเหตุผลที่ฉันยังไม่อยากพูดตอนนี้

376
00:25:08,340 --> 00:25:10,092
ดีใจนะที่เจอนายนะ

377
00:25:11,260 --> 00:25:13,721
เราไม่ได้ใช้เวลาสบายๆ ด้วยกันมาสักพักแล้ว

378
00:25:15,597 --> 00:25:16,640
ทำไมล่ะ

379
00:25:18,350 --> 00:25:19,518
ช่วงนี้ฉันยุ่งๆ น่ะ

380
00:25:20,769 --> 00:25:23,147
คนรอบตัวเราก็โดนฆ่ากันไม่หยุด

381
00:25:24,898 --> 00:25:26,400
เรื่องนั้นเถียงไม่ออกเลย

382
00:25:33,907 --> 00:25:36,035
มาสิ โดดลงมา

383
00:25:57,264 --> 00:25:58,432
มานี่

384
00:26:14,198 --> 00:26:15,365
เป็นอะไร

385
00:26:16,658 --> 00:26:17,659
เปล่า

386
00:26:18,577 --> 00:26:19,578
ไม่มีอะไร

387
00:26:28,712 --> 00:26:30,130
นายไม่แข็งเลย

388
00:26:31,256 --> 00:26:33,884
ฉันอย่างฮอต นายควรแข็งเป็นหินได้แล้วสิ เบรต

389
00:26:33,967 --> 00:26:37,846
ก็คงแข็ง ถ้าเธอเลิกกดดันฉันสักที

390
00:26:38,722 --> 00:26:40,766
มันแข็งค้างยากนะตอนกำลังว่ายน้ำอยู่เนี่ย

391
00:26:40,849 --> 00:26:42,142
เป็นข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์เลย

392
00:26:43,143 --> 00:26:44,645
นายมีคนอื่นหรือเปล่า

393
00:26:45,312 --> 00:26:46,396
บอกฉันมาตรงๆ เถอะ

394
00:26:47,564 --> 00:26:50,400
ฉันควรเลิกกับนายซะ ควรจริงๆ

395
00:26:50,484 --> 00:26:52,653
ฉันรักเธอ เธอก็รู้ว่า
เธอทำให้ฉันมีอารมณ์แค่ไหน

396
00:26:54,029 --> 00:26:55,030
ฉันไม่รู้หรอก

397
00:26:56,782 --> 00:26:58,450
แต่ฉันรู้อะไรหลายอย่างนะ

398
00:26:59,284 --> 00:27:00,786
หมายความว่ายังไง

399
00:27:00,869 --> 00:27:02,454
หมายความว่า…

400
00:27:03,831 --> 00:27:05,457
ฉันจะไม่เหนี่ยวรั้งอะไรอีกแล้ว

401
00:27:06,291 --> 00:27:08,293
ฉันเบื่อการเป็นเด็บบี้จอมครึ่งๆ กลางๆ แล้ว

402
00:27:08,919 --> 00:27:10,546
ฉันพร้อมทุ่มสุดตัว

403
00:27:11,755 --> 00:27:13,632
และนายต้องเลือกแล้ว

404
00:27:14,341 --> 00:27:16,176
นายอยู่ทีมฉันไหมหรือเปล่า

405
00:27:17,302 --> 00:27:19,596
เธอก็รู้ว่าฉันอยากอยู่ด้วย

406
00:27:20,347 --> 00:27:21,348
โอเค

407
00:27:22,641 --> 00:27:25,853
ถ้างั้นฉันจะขอให้นายช่วยฉัน

408
00:27:26,937 --> 00:27:29,064
อีกเจ็ดเดือนจะถึงงานพรอม

409
00:27:29,147 --> 00:27:31,650
ฉันจะเอาชนะซูซานและเป็นราชินีงานพรอม

410
00:27:31,733 --> 00:27:35,779
และฉันจะใช้ความสามารถด้านการเขียนของนาย
มาช่วยหาเสียงให้ฉัน

411
00:27:36,363 --> 00:27:37,447
พ่อจะเป็นคนออกเงิน

412
00:27:37,531 --> 00:27:40,659
เชื่อเถอะ พ่อจะจ่ายแน่

413
00:27:41,785 --> 00:27:45,747
แล้วเราจะชนะด้วยกัน

414
00:27:46,999 --> 00:27:51,253
- ฉันเอาจริงนะ เข้าใจไหม
- อืม โอเค เข้าใจแล้ว

415
00:27:53,630 --> 00:27:56,425
ฉันอยากให้นายเอาฉัน
ทุกคืนวันศุกร์กับคืนวันเสาร์ด้วย

416
00:27:56,508 --> 00:27:58,343
และห้ามแตกข้างนอกอีก

417
00:27:58,427 --> 00:28:00,178
นายต้องแตกใน

418
00:28:00,262 --> 00:28:04,099
พอทำเสร็จ ฉันจะตรวจเองด้วย
ให้แน่ใจว่านายทำจริง

419
00:28:05,225 --> 00:28:06,226
เข้าใจไหม

420
00:28:10,772 --> 00:28:13,191
ชาร์ลส์ ผ้าขนหนู

421
00:28:13,275 --> 00:28:14,735
ในตอนนั้น

422
00:28:15,402 --> 00:28:17,738
ผมรู้สึกได้ว่าเหงื่อกำลังไหลอาบหน้า

423
00:28:18,906 --> 00:28:21,408
ทุกหยดเต็มไปด้วยความอับอาย
และความตื่นตระหนก

424
00:28:22,492 --> 00:28:24,161
เด็บบี้ไปรู้อะไรมา

425
00:28:26,413 --> 00:28:27,664
และใครบอกเธอ

426
00:28:29,917 --> 00:28:34,087
ต่างจากเด็บบี้ เชฟเฟอร์
ซูซาน เรย์โนลด์สเป็นเด็กดีมาตลอด

427
00:28:34,171 --> 00:28:35,797
เธอได้เกรดเอทุกวิชา

428
00:28:35,881 --> 00:28:38,342
เธอเป็นคนแรกในกลุ่มเราที่รู้ว่า
เอสพีเอฟคืออะไร

429
00:28:42,095 --> 00:28:44,848
ฉากหน้าที่สมบูรณ์แบบของเธอ
กำลังแตกเป็นเศษเล็กเศษน้อย

430
00:28:44,932 --> 00:28:47,184
เพียงสองเดือนหลังเราขึ้นปีสุดท้าย

431
00:28:47,267 --> 00:28:49,353
ผมเฝ้ามองมันอยู่ห่างๆ

432
00:28:49,436 --> 00:28:53,565
และความห่างเหินที่เกิดขึ้นใหม่นั้น
ก็ทำให้ผมเจ็บปวดรวดร้าว

433
00:28:53,649 --> 00:28:54,858
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ

434
00:28:55,442 --> 00:28:56,902
ไม่มีใครควรต้องเจอเรื่องแบบนั้น

435
00:28:56,985 --> 00:28:59,404
หัวม้าเฮงซวยบนเตียงนี่น่ะ

436
00:29:01,114 --> 00:29:02,449
เธอคิดว่าใครทำ

437
00:29:03,742 --> 00:29:05,077
ไม่รู้เลย

438
00:29:06,036 --> 00:29:08,997
แต่ฉันรู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในหนังสยองขวัญ

439
00:29:09,081 --> 00:29:10,958
ที่เบรตเคยลากฉันไปดู

440
00:29:11,541 --> 00:29:13,460
ฉันไม่ชอบหนังแบบนั้นด้วยซ้ำ

441
00:29:14,044 --> 00:29:15,420
ฉันชอบหนังรักมากกว่า

442
00:29:16,755 --> 00:29:17,965
ฉันด้วย

443
00:29:19,675 --> 00:29:22,761
เมื่อก่อน ผมเคยเป็นคนที่เธอเปิดใจให้ฟังเสมอ

444
00:29:23,595 --> 00:29:24,888
แต่ไม่ใช่อีกแล้ว

445
00:29:25,889 --> 00:29:29,267
ตอนนี้เธอหันไปเปิดใจ
ให้โรเบิร์ต มัลลอรีคนเดียว

446
00:29:30,268 --> 00:29:34,272
จนกระทั่งหลายปีต่อมา
หลังผ่านความตายและโศกนาฏกรรมทั้งหมด

447
00:29:34,356 --> 00:29:37,192
ผมถึงได้รู้ว่าโรเบิร์ตค่อยๆ แทรกซึมเข้าไป
จนเธอไว้ใจเขา

448
00:29:37,275 --> 00:29:39,403
ธอมน่ะ เขาไม่เหมือนเดิม

449
00:29:39,486 --> 00:29:41,238
เขาเปลี่ยนไป เขา…

450
00:29:41,321 --> 00:29:42,406
คาดเดาไม่ได้

451
00:29:43,156 --> 00:29:44,199
ใช่

452
00:29:44,282 --> 00:29:45,701
- อืม
- อืม

453
00:29:45,784 --> 00:29:47,995
มีครั้งหนึ่งตอนเราเมา เขาเคยบอกฉันว่า

454
00:29:48,078 --> 00:29:51,999
"ซูซาน ถ้าฉันไม่ได้เธอ
คนอื่นก็จะไม่ได้เหมือนกัน"

455
00:29:52,082 --> 00:29:53,583
เธอไม่ใช่สิ่งของของใคร

456
00:29:53,667 --> 00:29:54,668
ฉันรู้

457
00:29:55,502 --> 00:29:58,005
ใช่ แล้วเบรตก็…

458
00:29:59,297 --> 00:30:00,674
เบรตน่ะ…

459
00:30:00,757 --> 00:30:03,510
เขาเปลี่ยนไปแล้ว
ฉันไม่รู้สึกว่าจะไว้ใจเขาได้อีก

460
00:30:04,511 --> 00:30:05,512
ทำไมล่ะ

461
00:30:06,221 --> 00:30:07,472
ไม่รู้ทำไมฉันถึงเล่าเรื่องนี้ให้นายฟัง

462
00:30:07,556 --> 00:30:10,100
แต่… ตอนอยู่ที่คอกม้า

463
00:30:10,183 --> 00:30:11,685
ก่อนเปิดเทอมไม่นาน

464
00:30:12,394 --> 00:30:16,023
เบรตบอกว่าสปิริตมันงี่เง่า

465
00:30:17,482 --> 00:30:19,067
เขาเกลียดม้าตัวนั้น

466
00:30:19,818 --> 00:30:21,528
เหมือนเขาหึงมันเหรอ

467
00:30:24,031 --> 00:30:25,032
ใช่

468
00:30:25,115 --> 00:30:28,493
ใยที่โรเบิร์ต มัลลอรีถักทอไว้รอบตัวซูซาน

469
00:30:28,577 --> 00:30:30,370
ภายหลังผมถึงรู้ว่า

470
00:30:30,454 --> 00:30:35,625
มันตั้งอยู่บนกฎการปั่นหัวง่ายๆ ข้อหนึ่ง
ที่มีแต่พวกต่อต้านสังคมที่จะรู้ได้ตั้งแต่อายุ 18

471
00:30:38,336 --> 00:30:39,921
อย่าเรียกร้อง

472
00:30:40,756 --> 00:30:42,591
อย่ากดดันมากเกินไป

473
00:30:44,968 --> 00:30:46,845
ให้พวกเขาเป็นฝ่ายเข้าหาคุณ

474
00:30:49,181 --> 00:30:51,767
ให้พวกเขาเข้าหาคุณก่อนเสมอ

475
00:31:04,863 --> 00:31:07,407
ใช่ นิดนึง…

476
00:31:13,830 --> 00:31:16,875
ซูซาน ฉันเจ็บปวดที่ต้องพูดแบบนี้

477
00:31:16,958 --> 00:31:21,254
แต่… ฉันว่าเธอต้องยอมรับได้แล้ว
ว่าเธอโตเกินกว่าจะอยู่กับเพื่อนกลุ่มเดิม

478
00:31:22,714 --> 00:31:24,091
แต่ฉันรักพวกเขานะ

479
00:31:24,174 --> 00:31:26,176
คนเราเปลี่ยนกันได้

480
00:31:26,259 --> 00:31:28,637
แล้วช่วงวัยนี้แหละที่มันเริ่มเกิดขึ้น

481
00:31:31,765 --> 00:31:34,935
- เบรตเกลียดฉัน ฉันรู้
- ใช่

482
00:31:35,018 --> 00:31:37,145
เขาอิจฉาหรืออะไรสักอย่าง

483
00:31:38,021 --> 00:31:43,860
ส่วนฉันกับธอม…
ความสัมพันธ์เราซับซ้อนนิดหน่อย

484
00:31:46,363 --> 00:31:48,031
ทำไมมันถึงซับซ้อนล่ะ

485
00:31:51,368 --> 00:31:53,495
เพราะเรารักผู้หญิงคนเดียวกัน

486
00:31:59,543 --> 00:32:03,130
เราไม่ควรรีบร้อน เราควรค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป

487
00:32:03,213 --> 00:32:05,340
ฉันรู้ว่าเธอไม่อยากทำร้ายใคร ฉันก็เหมือนกัน

488
00:32:07,300 --> 00:32:09,219
แต่อนาคตมันสดใสมากนะ

489
00:32:10,262 --> 00:32:13,682
และมันอยู่แค่เอื้อม กำลังรอพวกเราอยู่

490
00:32:16,059 --> 00:32:17,435
ถ้าเราทั้งคู่ต้องการมัน

491
00:32:28,155 --> 00:32:29,656
ในคืนแห่งโชคชะตานั้นเอง

492
00:32:29,739 --> 00:32:32,826
ก่อนที่เหตุการณ์น่าสะพรึงกลัวที่สุดในชีวิต
จะเกิดขึ้นกับเธอ

493
00:32:34,286 --> 00:32:38,331
ซูซาน เรย์โนลด์สเข้านอนพร้อมกับความรู้สึก
ที่ไม่ได้สัมผัสมาหลายเดือน

494
00:32:39,040 --> 00:32:40,041
สงบสุข

495
00:32:43,545 --> 00:32:45,547
แล้วความรู้สึกปลอดภัยนั้นก็ถูกทำลาย

496
00:32:49,801 --> 00:32:51,178
ฮัลโหล

497
00:34:38,868 --> 00:34:40,912
ให้ฉันเข้าไปๆ เร็วเข้า

498
00:34:42,872 --> 00:34:44,207
นี่ธอมเอง

499
00:34:45,917 --> 00:34:47,377
ธอมเหรอ

500
00:34:56,386 --> 00:34:59,598
นี่ๆ ไม่เป็นไรๆ

501
00:34:59,681 --> 00:35:02,267
- ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไรๆ
- ไม่ๆ

502
00:35:02,350 --> 00:35:05,937
ฉันเป็นห่วงเธอน่ะ
ฉันดูอยู่ข้างนอก ฉันเห็นมันด้วย

503
00:35:06,021 --> 00:35:09,899
ฉันเห็นมันทำร้ายเธอ ฉันเลยพังเข้ามา
ฉันรีบวิ่งขึ้นมาแล้วก็สู้กับมัน

504
00:35:09,983 --> 00:35:12,444
ฉันไล่มันไปแล้ว นี่ ฉันไล่มันไปแล้ว

505
00:35:12,527 --> 00:35:16,114
เกิด… เกิดอะไรขึ้น

506
00:35:16,197 --> 00:35:18,116
ฉันผลักมัน ฉันผลักมันตกระเบียง

507
00:35:39,596 --> 00:35:40,930
มันอยู่ไหน

508
00:35:47,896 --> 00:35:49,022
ฉันไม่รู้

509
00:36:03,536 --> 00:36:05,872
ด้วยวิธีไหนไม่รู้ เด็บบี้กล่อมพ่อสำเร็จ

510
00:36:05,955 --> 00:36:09,000
ให้จัดงานฮาโลวีนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
เท่าที่เคยมีมาให้เธอ

511
00:36:09,084 --> 00:36:12,629
ธีมของงานคือ "ถอดหน้ากาก"
ซึ่งก็ช่างย้อนแย้งดี

512
00:36:12,712 --> 00:36:14,047
เพราะพอถึงท้ายคืน

513
00:36:14,130 --> 00:36:17,425
ความลับของพวกเราเกือบทั้งหมดก็จะถูกเปิดเผย

514
00:36:20,136 --> 00:36:23,473
เด็บบี้สั่งว่าทุกคนห้ามใส่หน้ากาก
และต้องแต่งแบล็กไท

515
00:36:24,099 --> 00:36:25,475
ผมเลยไปเช่ามา

516
00:36:27,143 --> 00:36:30,730
ผมยังจำได้ว่าบ่ายวันนั้นบ้านของผม
เงียบเหงาและว่างเปล่าแค่ไหน

517
00:36:30,814 --> 00:36:32,982
เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ยังเป็นเด็ก

518
00:36:33,066 --> 00:36:35,110
ที่ผมจำได้ว่าคิดถึงพ่อ

519
00:36:36,027 --> 00:36:39,239
เมื่อก่อนพ่อจะผูกหูกระต่ายให้ผม
เวลาไปงานเต้นรำโรงเรียน

520
00:36:40,532 --> 00:36:43,410
จนถึงทุกวันนี้ ผมก็ยังผูกไม่เก่ง

521
00:36:45,120 --> 00:36:46,663
ตอนที่ยืนอยู่ในห้องนอน

522
00:36:46,746 --> 00:36:50,166
อีกไม่กี่ชั่วโมงจะถึงงานแบล็กไทผู้ใหญ่
ครั้งแรกของผม

523
00:36:51,126 --> 00:36:52,669
ผมไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองโตขนาดนี้มาก่อน

524
00:36:53,753 --> 00:36:55,755
และไม่เคยรู้สึกเปราะบางขนาดนี้มาก่อน

525
00:36:56,464 --> 00:36:58,341
การออกไปเล่นทริกออร์ทรีต
กับเพื่อนๆ ตอนอยู่ป.หก

526
00:36:58,425 --> 00:37:00,218
รู้สึกเหมือนเป็นความฝันจากชาติที่แล้ว

527
00:37:03,722 --> 00:37:05,724
ทริกออร์ทรีต

528
00:37:13,064 --> 00:37:16,818
ผมโหยหาช่วงเวลาและสถานที่
ที่ไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว

529
00:37:22,991 --> 00:37:24,909
และจะไม่มีวันกลับมาอีก

530
00:38:04,741 --> 00:38:06,201
เรื่องเดียวที่ฉันคิดไม่ออกก็คือ

531
00:38:06,284 --> 00:38:09,287
นายถอดชุดฆาตกรเร็วขนาดนั้นได้ยังไง

532
00:38:09,370 --> 00:38:11,206
เธอพูดแบบนั้นได้ยังไง

533
00:38:11,289 --> 00:38:13,875
ไม่ใช่ฉันนะ ฉันช่วยเธอต่างหาก

534
00:38:13,958 --> 00:38:15,960
ฉันรู้ว่าเป็นนาย ธอม

535
00:38:16,044 --> 00:38:19,714
และฉันก็ยังไม่ได้บอกใคร
เพราะฉันพยายามปกป้องนาย

536
00:38:19,798 --> 00:38:20,799
แม้แต่ตอนนี้

537
00:38:21,758 --> 00:38:23,676
แต่คืนนี้ ทุกอย่างจะจบลง

538
00:38:27,972 --> 00:38:29,933
ผมรู้ว่าเป็นคุณ สตีเว่น

539
00:38:30,016 --> 00:38:32,560
ผมรู้ว่าคุณแอบถ่ายวิดีโอผม

540
00:38:33,937 --> 00:38:36,147
ทริกออร์ทรีต ทูนหัว

541
00:38:38,191 --> 00:38:41,236
ไปแช่จากุซซี่ตรงโดโจกันหน่อยไหม

542
00:38:41,861 --> 00:38:43,613
ใครจะปฏิเสธอ่างน้ำร้อนได้

543
00:38:46,991 --> 00:38:48,368
ฉันอยากบอกว่า…

544
00:38:50,161 --> 00:38:51,496
ฉันเสียใจด้วย

545
00:38:51,579 --> 00:38:53,790
ฉันรู้ว่าแกรักม้าตัวนั้น

546
00:38:54,415 --> 00:38:56,626
ฉันเข้าใจว่ามันสำคัญกับแกแค่ไหน

547
00:38:57,710 --> 00:39:01,464
ฉันสัญญาว่าเราจะหาคนที่ทำแบบนั้นกับมันให้เจอ

548
00:39:01,548 --> 00:39:03,091
เราต่างก็รู้ว่าพ่อเป็นคนทำ

549
00:39:04,634 --> 00:39:06,803
หรือไม่ก็บริษัทประกันของเขา

550
00:39:08,263 --> 00:39:10,348
พ่อจิตใจต่ำช้ากว่าที่แม่คิดนะ

551
00:39:13,351 --> 00:39:15,436
หนูก็อยากขอโทษเหมือนกัน

552
00:39:15,520 --> 00:39:17,564
ตอนนี้หนูเข้าใจแล้วว่าแม่ต้องผ่านอะไรมาบ้าง

553
00:39:17,647 --> 00:39:19,065
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา

554
00:39:19,148 --> 00:39:22,819
การต้องเก็บความลับไว้มากมาย
มันคงลำบากมาก

555
00:40:07,572 --> 00:40:08,990
ผมนายเปียก

556
00:40:10,575 --> 00:40:12,702
- ไปแช่อ่างน้ำร้อนมาเหรอ
- ใช่

557
00:40:14,037 --> 00:40:16,956
พูดได้ว่า… เปิดหูเปิดตาดี

558
00:40:17,832 --> 00:40:19,167
ได้รู้อะไรหลายอย่าง

559
00:40:21,586 --> 00:40:22,587
ฉันช่วยนะ

560
00:40:32,931 --> 00:40:34,599
ฉันว่าเราควรคุยกัน…

561
00:40:37,060 --> 00:40:38,770
เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเรา

562
00:40:39,687 --> 00:40:41,522
เกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา

563
00:40:42,857 --> 00:40:43,858
ก็…

564
00:40:45,276 --> 00:40:46,945
วันที่นายมาหาฉัน

565
00:40:48,571 --> 00:40:50,281
นายพูดเรื่องบ้าอะไร

566
00:40:53,159 --> 00:40:54,577
พระเจ้า โคตรซ้ำซากเลย

567
00:40:55,203 --> 00:40:57,830
ชายแท้ชอบทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

568
00:40:58,623 --> 00:40:59,999
โอเค พวก

569
00:41:00,083 --> 00:41:03,127
นายไม่เคยขึ้นเตียงฉัน
เหมือนที่นายไม่เคยไปดู "เดอะไชนิง"

570
00:41:03,753 --> 00:41:06,297
นายหมกมุ่นกับฉัน แล้วฉันก็เบื่อเต็มทีแล้ว

571
00:41:06,381 --> 00:41:08,591
ใครจะสนถ้าฉันไปดูหนังสักเรื่องเมื่อปีก่อน

572
00:41:09,717 --> 00:41:10,927
ฉันสน โรเบิร์ต

573
00:41:11,636 --> 00:41:14,555
- แคทเธอรีน แล็ตช์ฟอร์ดก็ด้วย
- ใครนะ

574
00:41:14,639 --> 00:41:17,266
สาวที่นายไปดูหนังด้วย แล้วก็ฆ่าเธอ

575
00:41:18,267 --> 00:41:20,979
ฉันเจอป้านายแล้ว เธอเล่าทุกอย่างให้ฉันฟัง

576
00:41:21,062 --> 00:41:24,649
ป้าฉันเหรอ ป้าแอ็บบี้น่ะเหรอ
ป้าเป็นคนติดเหล้าที่ป่วยเป็นซึมเศร้า

577
00:41:24,732 --> 00:41:28,152
เธอเป็นคนนัดเจอฉันและเล่าทุกอย่างให้ฟัง

578
00:41:28,236 --> 00:41:32,115
วันนั้นนายไปดู "เดอะไชนิง"
เธอบอกว่านายอันตราย

579
00:41:32,198 --> 00:41:34,283
เธอบอกว่านายมันโรคจิต

580
00:41:34,367 --> 00:41:38,955
ทุกอย่างที่ฉันเคยสงสัยเกี่ยวกับนาย
เป็นความจริงทั้งหมด

581
00:41:39,038 --> 00:41:40,707
ทุกอย่างเลย

582
00:41:40,790 --> 00:41:43,418
นายฆ่าแคทเธอรีน แล็ตช์ฟอร์ด
แล้วก็แมตต์ เคลเนอร์

583
00:41:43,501 --> 00:41:46,713
แล้วก็แม่ตัวเอง และก็อาจจะอีกมากมายหลายคน

584
00:41:46,796 --> 00:41:49,966
ป้าฉันยังแทบไม่มีสติพอ
จะเอาเช็กค่าเลี้ยงดูไปขึ้นเงิน

585
00:41:52,719 --> 00:41:55,555
ฟังนะ นี่ เบรต

586
00:41:55,638 --> 00:41:57,515
ฉันเห็นใจนายนะ

587
00:41:58,933 --> 00:42:01,102
นายกำลังสับสนเรื่องเพศวิถีของตัวเอง

588
00:42:01,769 --> 00:42:05,189
และแล้วจากที่ฉันอ่าน "เดธอินเวนิส"
กับอีกหลายๆ อย่าง

589
00:42:05,898 --> 00:42:07,608
มันเป็นเรื่องหนักเอาการเลยนะ

590
00:42:09,193 --> 00:42:10,403
ฉันสงสารนาย

591
00:42:11,237 --> 00:42:12,488
จริงๆ นะ

592
00:42:14,407 --> 00:42:16,993
นายต้องเลิกแอบปลื้มฉันได้แล้ว

593
00:42:19,078 --> 00:42:22,040
ฉันขอให้นายเจอใครสักคน ขอจากใจจริงเลย

594
00:42:23,207 --> 00:42:26,878
และตอนนี้ฉันก็มีซูซานแล้ว
ฉันเลยรู้ว่ามันสำคัญแค่ไหน

595
00:42:27,462 --> 00:42:30,256
ความรักน่ะ

596
00:42:30,339 --> 00:42:31,924
นายพูดเรื่องอะไร

597
00:42:32,008 --> 00:42:34,093
ซูซานกับฉันคบกันแล้ว

598
00:42:35,428 --> 00:42:36,637
เธอเลือกฉัน

599
00:42:37,221 --> 00:42:39,390
ไม่ใช่ธอม ไม่ใช่นาย

600
00:42:39,474 --> 00:42:40,892
ไร้สาระ

601
00:42:42,018 --> 00:42:43,603
ไร้สาระสิ้นดี นั่น…

602
00:42:47,565 --> 00:42:50,485
ฉันจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น
นายจะไม่มีวันได้ซูซาน

603
00:42:50,568 --> 00:42:53,613
- ฉันยอมตายดีกว่าให้มันเกิดขึ้น
- สัญญานะ

604
00:42:54,781 --> 00:42:58,034
รู้อะไรไหม โรเบิร์ต นายควรรู้ว่ามันจบแล้ว

605
00:42:58,618 --> 00:43:00,078
นายจบเห่แล้ว

606
00:43:00,161 --> 00:43:01,954
พรุ่งนี้ฉันมีนัดกับพวกสายสืบ

607
00:43:02,038 --> 00:43:03,915
เพื่อเล่าทุกอย่างที่ฉันรู้เกี่ยวกับนาย

608
00:43:04,499 --> 00:43:05,833
เรื่องแคทเธอรีน แล็ตช์ฟอร์ด

609
00:43:07,043 --> 00:43:08,336
ทุกอย่างเลย

610
00:43:09,045 --> 00:43:10,088
ยินดีด้วยนะ

611
00:43:10,171 --> 00:43:11,422
นายกำลังจะได้ไปจอยกับเท็ด บันนี่

612
00:43:11,506 --> 00:43:13,841
ในทำเนียบฆาตกรต่อเนื่องรูปหล่อ

613
00:43:16,511 --> 00:43:18,179
พรุ่งนี้ให้ฉันไปหาตำรวจด้วยสิ เบรต

614
00:43:18,262 --> 00:43:20,389
ฉันก็มีเรื่องนายอยากเล่าให้พวกเขาฟังเหมือนกัน

615
00:43:20,473 --> 00:43:21,682
เอามือออกไปนะ

616
00:43:21,766 --> 00:43:23,684
ฉันโทรไปที่ทำงานพ่อนาย

617
00:43:23,768 --> 00:43:27,021
เพื่อถามเรื่องที่เขาหายตัวไป
อย่างลึกลับหลายเดือน

618
00:43:27,105 --> 00:43:29,273
- พ่อแม่ฉันไปพักร้อน นายก็รู้
- งั้นเหรอ

619
00:43:29,357 --> 00:43:31,859
เพราะที่ทำงานพ่อนายบอกฉันว่า
เขาไม่เคยแจ้งลาพักร้อน

620
00:43:31,943 --> 00:43:34,278
จู่ๆ วันหนึ่งเขาก็ไม่มาทำงานซะเฉยๆ

621
00:43:35,154 --> 00:43:36,739
ทุกคนเลยคิดว่าเขาลาออก

622
00:43:38,116 --> 00:43:42,370
หรือว่าเขาไปพักร้อนถาวร
กับแม่นายในห้องใต้ดินล่ะ เบรต

623
00:43:42,453 --> 00:43:43,454
นายหั่นศพทั้งคู่เป็นชิ้นๆ

624
00:43:43,538 --> 00:43:45,331
แล้วเก็บไว้ในนั้นกับหัวผักหัวมันใช่ไหม

625
00:43:45,414 --> 00:43:47,917
หรือฝังในสวนหลังบ้านล่ะ นายฆ่าพวกเขาใช่ไหม

626
00:43:48,000 --> 00:43:50,044
ไปตายซะ โกหกทั้งเพ

627
00:43:51,671 --> 00:43:53,339
ฉันว่านายมันป่วยจิต

628
00:43:54,257 --> 00:43:57,343
นายเป็นนักเขียนน่าสมเพชที่เขียนไม่อะไรออก

629
00:43:58,094 --> 00:44:00,138
นายฆ่าเด็กพวกนี้
แล้วพยายามโยนความผิดให้ฉัน

630
00:44:00,221 --> 00:44:01,889
นายจะได้เขียนจากประสบการณ์จริง

631
00:44:02,640 --> 00:44:05,726
เป็นหนังสือขายดีแน่นอน
เชิญไปเขียนต่อในคุกแล้วกัน

632
00:44:07,728 --> 00:44:08,896
เกิดอะไรขึ้น

633
00:44:08,980 --> 00:44:10,064
ไง ที่รัก

634
00:44:11,440 --> 00:44:13,693
ฉันแค่ช่วยเบรตจัดหูกระต่ายน่ะ

635
00:44:14,485 --> 00:44:16,279
เบรต ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม

636
00:44:16,362 --> 00:44:19,031
ไม่เป็นไร ที่รัก ฉันว่าฉันเข้าใจทุกอย่างแล้ว

637
00:44:23,870 --> 00:44:27,415
เร็วๆ หน่อย ทุกคน
ออยน์โกบอยน์โกเล่นอังกอร์รอบสองแล้วนะ

638
00:44:58,279 --> 00:44:59,280
ฮัลโหล

639
00:45:04,994 --> 00:45:05,995
ก็ได้

640
00:45:17,423 --> 00:45:18,424
ต้องการอะไร

641
00:45:36,651 --> 00:45:38,319
ขอบคุณครับ ขอเสียงหน่อย

642
00:46:10,393 --> 00:46:13,938
ซูซานกับโรเบิร์ตอาจเป็นวัยรุ่นคู่แรก
ในประวัติศาสตร์เลย

643
00:46:14,021 --> 00:46:18,234
ที่จูบแรกถูกขัดจังหวะด้วยเสียงกรีดร้อง
ประกาศถึงการพยายามฆ่า

644
00:46:30,162 --> 00:46:31,789
โอ้ พระเจ้า

645
00:46:45,928 --> 00:46:48,055
- เขาตายหรือเปล่า
- ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น

646
00:46:48,139 --> 00:46:52,226
ดูเหมือนเขาลื่นตก หรือไม่ก็ไปหาเรื่องผิดคน

647
00:46:58,107 --> 00:47:01,610
พ่อคะ พ่อ หายใจได้ไหม

648
00:47:02,653 --> 00:47:05,448
ขอร้องล่ะ ใครก็ได้เรียกตำรวจที

649
00:47:08,743 --> 00:47:10,453
ทำอะไรสักอย่างสิ

650
00:47:12,330 --> 00:47:14,832
พ่อคะ ได้ยินหนูไหม

651
00:47:30,222 --> 00:47:31,223
รอตรงนี้นะ

652
00:47:39,774 --> 00:47:45,738
(เครื่องดื่ม
เย็นจัด)

653
00:47:53,454 --> 00:47:55,039
ได้ขนมมาบ้างไหม

654
00:47:55,122 --> 00:47:56,207
ว่าไงนะ

655
00:47:57,166 --> 00:47:58,376
ที่ปาร์ตี้ฮาโลวีนไง

656
00:47:58,459 --> 00:48:02,046
ฉันไม่เห็นแม้แต่เอ็มแอนด์เอ็มสักเม็ด
น่าเสียดายชะมัด

657
00:48:02,129 --> 00:48:03,589
- นายล่ะ
- นายคิดว่าตัวเองตลกเหรอ

658
00:48:03,672 --> 00:48:05,716
ฉันเบื่อที่นายชอบแสดง
เป็นคนต่อต้านสังคมแล้ว โรเบิร์ต

659
00:48:06,634 --> 00:48:08,552
เทอร์รี่ เชฟเฟอร์ต้องใช้เครื่องช่วยชีวิตนะ
เขาอาจตายก็ได้

660
00:48:08,636 --> 00:48:11,180
- ขอเดานะ นายคิดว่าฉันผลักเขาล่ะสิ
- ใช่ ฉันคิด

661
00:48:11,263 --> 00:48:13,682
ตั้งแต่นายย้ายมาเมืองนี้ ทุกอย่างก็พังไม่เป็นท่า

662
00:48:13,766 --> 00:48:14,767
อยากฟังทฤษฎีฉันไหม

663
00:48:15,601 --> 00:48:17,812
มีพรายกระซิบบอกฉันว่า
เทอร์รี่ซื้อลิขสิทธิ์ทรีตเมนต์ของนาย

664
00:48:19,146 --> 00:48:20,439
จริงหรือเปล่า

665
00:48:22,316 --> 00:48:23,609
ใช่ แล้วไง

666
00:48:23,692 --> 00:48:27,071
นายต้องเอาอะไรเข้าแลกบ้างล่ะ
ถึงจะได้แจ้งเกิดในฮอลลีวูด เบรต

667
00:48:29,031 --> 00:48:32,284
ฉันเดาว่าเป็น… อะไรดาร์กๆ

668
00:48:33,411 --> 00:48:34,829
อะไรที่นายเสียใจทีหลัง

669
00:48:35,454 --> 00:48:36,831
อะไรที่นายยังผูกใจเจ็บ

670
00:48:36,914 --> 00:48:38,833
นายนัดไว้กี่โมง

671
00:48:39,792 --> 00:48:40,793
ทำไม

672
00:48:42,128 --> 00:48:46,048
ไม่มีอะไร ฉันแค่หวังว่าจะได้เข้าไปก่อน

673
00:48:46,966 --> 00:48:50,761
หลักฐานของฉันดิ้นไม่หลุดแน่
นายจะถูกใส่กุญแจมือพาตัวไปเลย

674
00:48:51,345 --> 00:48:53,097
ถ้านายเข้าก่อน

675
00:48:53,180 --> 00:48:54,723
มันจะเสียเวลาชาวบ้านเปล่าๆ

676
00:48:54,807 --> 00:48:55,975
ฉันว่าไม่นะ

677
00:48:56,809 --> 00:48:59,103
ถ้าฉันเข้าไปก่อน นายจะโดนจับเข้าคุก

678
00:48:59,186 --> 00:49:01,439
แล้วสุดท้ายก็โดนประหารชีวิตแบบเลี่ยงไม่ได้

679
00:49:01,522 --> 00:49:03,232
- ข้อหาอะไรไม่ทราบ
- พร้อมไหม

680
00:49:03,315 --> 00:49:04,400
พร้อมครับ

681
00:49:06,068 --> 00:49:08,320
- งั้นก็ตามมา
- คนไหนล่ะ

682
00:49:11,240 --> 00:49:12,408
ทั้งคู่

683
00:49:13,993 --> 00:49:14,994
เดี๋ยวนี้เลย

684
00:49:20,124 --> 00:49:22,668
ตอนนั้นผมยังไม่รู้ว่าชีวิตกำลังจะถูกแบ่งออกเป็น

685
00:49:22,751 --> 00:49:25,087
ก่อนหน้านี้ กับหลังจากนี้

686
00:49:25,754 --> 00:49:27,965
และไม่ใช่แค่ชีวิตของผมหรือของโรเบิร์ต

687
00:49:30,468 --> 00:49:31,760
แต่เป็นของเราทุกคน

688
00:49:41,687 --> 00:49:42,688
นั่งสิ

689
00:49:45,232 --> 00:49:47,693
- คุณตำรวจ ผมมีข้อมูลเกี่ยวกับ…
- เดี๋ยวก่อน พ่อหนุ่ม

690
00:49:47,776 --> 00:49:50,196
อีกเดี๋ยวเราจะเรียกสอบทีละคน

691
00:49:51,280 --> 00:49:53,240
เราได้หลักฐานบางอย่างมา

692
00:49:53,324 --> 00:49:55,493
ที่เกี่ยวกับคดีฆาตกรรมแคทเธอรีน แล็ตช์ฟอร์ด

693
00:49:55,576 --> 00:49:58,746
แมตต์ เคลล์เนอร์และคดีลักพาตัวรอนด้า ฟ็อกซ์

694
00:49:59,830 --> 00:50:01,957
หลักฐานแบบไหน

695
00:50:02,041 --> 00:50:04,293
เราเชื่อว่าทุกคดีนี้เชื่อมโยงกัน

696
00:50:04,376 --> 00:50:06,253
เป็นฝีมือของคนคนเดียวกัน

697
00:50:06,337 --> 00:50:08,506
และคนคนนั้นก็คือ…

698
00:50:09,215 --> 00:50:11,217
ใครบางคนในห้องนี้

699
00:50:15,262 --> 00:50:16,597
นึกแล้วเชียว

700
00:50:30,653 --> 00:50:34,657
(ทุกคนอาจถูกบันทึกเสียง)

701
00:50:57,346 --> 00:50:59,306
และนั่นคือตอนที่ทุกอย่าง…

702
00:51:01,892 --> 00:51:03,060
บ้าคลั่งของจริง

703
00:51:09,149 --> 00:51:11,068
(สร้างจากนิยายของเบรต อีสตัน เอลลิส)

704
00:53:00,177 --> 00:53:02,179
คำบรรยายโดย ตวงรัตน์ รุ่งเรือง