‎เราถูกสอนมาให้กินอาหารดีต่อสุขภาพ
‎ให้เลือกซื้อของสดในร้านขายของชํา
‎แต่ผมว่าสิ่งที่หลายคนไม่รู้
‎คือแถวนี้อาจจะเป็นบริเวณที่เสี่ยงที่สุด
‎(บิล มาร์เลอร์ ‎เป็นทนายด้านความปลอดภัยจากอาหาร)
‎(เขาต่อสู้เพื่อเหยื่อมาตลอด 30 ปีที่ผ่านมา)
‎แต่แค่มองไปรอบๆ
‎ผมน่าจะเห็นสินค้า 10 หรือ 15 ชิ้น
‎ซึ่งเป็นสินค้าที่มีการปนเปื้อน ‎หรือผมเคยฟ้องบริษัทนั้นแทนเหยื่อมาแล้ว
‎(ประชาชน 48 ล้านคนต่อปีในสหรัฐอเมริกา ‎ป่วยจากโรคที่มาจากอาหาร)
‎(จากข้อมูลของศูนย์ควบคุมโรคติดต่อ)
‎ผมเคยว่าความในหลายคดีที่เกี่ยวกับผักคอส
‎ผลไม้พร้อมรับประทาน ‎ก็มีการระบาดนับครั้งไม่ถ้วน
‎แคนตาลูปพร้อมทาน
‎สตรอว์เบอร์รี
‎แอปเปิ้ลคาราเมล
‎มะเขือเทศ หอมหัวใหญ่ แป้งทําคุกกี้
‎นมผงทารกซิมิแลค
‎ซีเรียลลัคกี้ชาร์มส์
‎เนื้อไก่ ผลิตภัณฑ์ตรงนี้ทั้งหมด ‎มีโอกาสปนเปื้อนสูงมาก
‎(ซีดีซีต้องตรวจสอบ ‎การระบาดมากถึง 36 ครั้งต่อสัปดาห์)
‎ยิ่งดูยิ่งรู้สึกเหมือนไม่มีอะไรปลอดภัยสักอย่าง ‎เรากินอะไรไม่ได้เลยนะคะ
‎ใช่ อุตสาหกรรมอาหารไม่ชัดเจนกับเรา
‎เขาอยากให้เราซื้อผลิตภัณฑ์ของเขา
‎แต่ก็ไม่อยากรับผิดชอบต่อผลิตภัณฑ์ที่ทําออกมา
‎จนกระทั่งผมโผล่มา
‎ประเทศของเรามีระบบวัตถุดิบอาหาร ‎ที่ปลอดภัยที่สุดในโลก
‎ระบบวัตถุดิบอาหารปลอดภัยสุดในโลก
‎อย่าลืมว่าเรามีระบบวัตถุดิบอาหารปลอดภัยสุด
‎ในโลกอยู่ในสหรัฐอเมริกานี้
‎อย.กําลังสืบสวน ‎เรื่องการระบาดของเชื้อไวรัสตับอักเสบเอ
‎ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับสตรอว์เบอร์รีสดออร์แกนิค
‎การระบาดของเชื้อซัลโมเนลลาข้ามรัฐ
‎ผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารเชื่อว่า ‎เกี่ยวข้องกับสินค้าเนยถั่วจิฟ
‎เกิดการเรียกเก็บสินค้า ‎หลังมีทารกเสียชีวิตอย่างน้อยสองคน
‎และป่วยอีกหลายคน ‎โดยอาจเกี่ยวข้องกับนมผงชนิดนี้
‎แป้งเค้กสําเร็จรูปดิบหลายยี่ห้อ ‎ทําให้มีผู้ติดเชื้อ 16 คน
‎หนึ่งในนั้นถึงกับมีอาการไตวาย
‎เราพูดถึงการที่วัตถุดิบอาหารเรา ‎ปลอดภัยที่สุดในโลก
‎ฉันเชื่อว่านั่นเป็นเรื่องจริง
‎มีรายงานว่าประชาชนล้มป่วย ‎ต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะตับวาย
‎บางกรณีถึงกับต้องผ่าถุงน้ําดีออก
‎ไก่ดิบหนึ่งในสี่ชิ้นปนเปื้อนเชื้อซัลโมเนลลา
‎การที่ซีดีซีประกาศการระบาดของอีโคไลอีกครั้ง ‎ส่งผลกระทบต่อผักคอส
‎เรามีระบบจัดการวัตถุดิบอาหาร ‎ที่ปลอดภัยที่สุดในโลก
‎เมลอนจากสวนที่โคโลราโด
‎ปนเปื้อนแบคทีเรียชื่อ "ลิสทีเรีย"
‎ทุกๆ สี่นาทีจะมีคนถูกนําส่งโรงพยาบาล
‎เพราะอาหารที่กินเข้าไปทําให้ป่วย
‎เราต้องรักษาระบบวัตถุดิบอาหาร ‎ที่ปลอดภัยที่สุดในโลกไว้ต่อไป
‎อาหารปลอดภัยที่สุดในโลก
‎ระบบวัตถุดิบอาหารปลอดภัยสุด
‎วัตถุดิบปลอดภัยสุด
‎วัตถุดิบปลอดภัยที่สุดในโลก
‎และเรามีระบบวัตถุดิบอาหารที่ดี ‎มีประสิทธิภาพและปลอดภัยที่สุดในโลก
‎ให้ตาย เราต้องคงให้เป็นแบบนั้นต่อไป
‎(Poisoned: อาหารอันตราย)
‎ตอนนี้ ข่าวสดช่วงห้าทุ่ม
‎คืนนี้มีคําเตือนจากเจ้าหน้าที่สาธารณสุข ‎ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ
‎บอกว่าเราควรระวังโรคที่อาจสาหัสถึงตาย
‎ซึ่งระบาดอยู่ในบริเวณนี้
‎ประชาชน 45 คน กําลัง...
‎ผมจําวันนั้นได้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน
‎มีการระบาดของเชื้ออีโคไลในรัฐวอชิงตัน
‎ไม่สามารถสาเหตุว่ามาจากไหน
‎ปัญหาทั้งหมดเริ่มจาก
‎ตอนที่แพทย์เฉพาะทางโรคติดเชื้อเด็ก ‎โทรมาบอกผมว่า
‎"ผมรักษาคนไข้ไป 11 คนแล้ว
‎ด้วยเชื้ออีโคไล 0157 ในช่วง 30 ชั่วโมงมานี้
‎ผมไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน"
‎ผมฟังแล้วก็ตกใจทันทีครับ
‎เกิดเรื่องแย่ขึ้นแล้ว
‎ผู้ป่วยอาหารเป็นพิษจากอีโคไลใหม่อีกเจ็ดคน ‎ได้รับการวินิจฉัยยืนยันเช้านี้...
‎คนไข้อีโคไลยังคงต้องพักอยู่ในโรงพยาบาล
‎มีเด็ก 21 คน ‎ในโรงพยาบาลแถบวอชิงตันตะวันตก
‎ผู้เชี่ยวชาญบางคนบอกว่าเรื่องกําลังจะดิ่งลงเหว
‎ตอนนั้นเราไม่รู้เลย
‎ไม่รู้ว่านั่นจะเป็นโรคอาหารเป็นพิษระบาด ‎ครั้งใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา
‎ผมเพิ่งย้ายกลับจากการประจําการในกองทัพ
‎ผมเป็นวิศวกรนิวเคลียร์ในเรือดําน้ําของทัพเรือ
‎ผมมีภรรยาคนหนึ่ง
‎ตอนนั้นมีลูกชายอายุเก้าปี ‎กับลูกชายอีกคนอายุ 16 เดือน
‎ตอนนั้นข่าวออกกันแล้ว ‎คนลือกันเรื่องเชื้ออีโคไลระบาด
‎ผมฟังแล้วก็ผ่านหูไป ‎ไม่เคยได้ยินคําว่าอีโคไลมาก่อน
‎มันจะทําอะไรได้ขนาดนั้น
‎อาหารเป็นพิษจากอีโคไลเป็นโรคค่อนข้างใหม่
‎เรายังไม่ค่อยรู้ว่าทําไมแบคทีเรียชนิดนั้น ‎จึงทําให้บางคนป่วยหนักมาก
‎คุณโคบายาชิครับ ช่วยอธิบายหน่อย ‎ดูเหมือนคนจะกังวลเรื่อง...
‎การระบาดส่วนใหญ่รอบนั้น ‎ผมต้องอธิบายว่าอีโคไล 0157 คืออะไร
‎ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแอนโธนี เฟาชี ‎ในช่วงสองสามอาทิตย์นั้น
‎ระยะฟักตัวทั่วไปสําหรับคนส่วนใหญ่ ‎คือสามถึงสี่วัน
‎ปัญหาคือบางครั้งอาจนานถึงเก้าวันกว่าคนจะป่วย
‎วิธีป้องกันหลักของโรคแบบนี้
‎ต้องล้างมือให้สะอาด...
‎อีโคไลเป็นการจัดกลุ่มแบคทีเรียอย่างกว้างๆ
‎มันเป็นเชื้อที่อยู่ในลําไส้ของทุกคนเป็นปกติ
‎มีเชื้ออีโคไลมากมายหลายรูปแบบ
‎ส่วนใหญ่ไม่ทําอันตรายต่อร่างกายเลย
‎(อีโคไล 0157)
‎แต่ก็มีบางชนิด เช่นอีโคไล 0157
‎ที่ทําให้เราป่วยหนักได้
‎ภายในเวลาไม่กี่วัน
‎เห็นได้ชัดว่ามันเชื่อมโยงกับแฮมเบอร์เกอร์ ‎ร้านแจ็คอินเดอะบ็อกซ์ที่ปรุงไม่สุก
‎ประชาชนกว่า 150 คนล้มป่วย ‎หลังจากกินเนื้อแฮมเบอร์เกอร์ปนเปื้อน
‎จากร้านแจ็คอินเดอะบ็อกซ์ ‎ที่รัฐไอดาโอและวอชิงตัน
‎มีเด็กเสียชีวิตหนึ่งคน
‎(แจ็คอินเดอะบ็อกซ์)
‎ปัญหาใหญ่เรื่องหนึ่งจากเชื้ออีโคไล 0157
‎มันผลิตสิ่งที่เราเรียกว่าพิษชิกาท็อกซิน
‎เมื่อมันเข้าไปถึงระบบย่อยอาหาร ‎จะเริ่มผลิตสารพิษตัวนี้ออกมา
‎พิษนั้นจะซึมเข้าไปในเลือด ‎และจะทําลายเซลล์เม็ดเลือด
‎เซลล์เม็ดเลือดที่เสียหายเหล่านั้น ‎สุดท้ายทําให้อวัยวะต่างๆ ล้มเหลว
‎ไตจะวาย
‎นั่นคือเหตุที่เด็กๆ ตายกัน
‎ขณะนี้มีผู้ป่วยมากกว่า 312 คนแล้ว ‎เฉพาะในรัฐของเรา
‎วันนี้มีผู้เสียชีวิตอีกหนึ่งคน
‎(เด็กหญิงเสียชีวิต)
‎ตอนมีเรื่องแจ็คอินเดอะบ็อกซ์
‎ผมเพิ่งเรียนกฎหมายจบมาได้สี่ปี
‎ผมอายุ 34 ปี
‎ผมได้รับสายจากอดีตลูกความ
‎เพื่อนเขามีลูกสาว บริแอนน์ ไคน์เดอร์ ‎ที่ต้องเข้าโรงพยาบาล
‎เขาขอให้ผมไปคุยด้วยหน่อย
‎ตอนที่เจอกัน เด็กเข้าโรงพยาบาลมา ‎สี่เดือนครึ่งหรือห้าเดือนแล้ว
‎มีเครื่องติดอยู่กับตัวเยอะไปหมด
‎สายเสียบอยู่กับตัว สอดท่อเยอะแยะมากมาย
‎ตอนที่เดินออกจากห้องนั้น ผมร้องไห้เลย
‎เพราะมันทําใจลําบากมาก นึกออกไหม
‎ทุกวันนี้แค่คิดถึงบริแอนน์ในสภาพนั้น ‎ยังทําใจลําบากเลย
‎ตอนนั้นเด็กอ่อนแอมาก
‎แล้วทั้งหมดนั้น ‎เพราะกินแฮมเบอร์เกอร์เวรชิ้นเดียว
‎คณะกรรมการบริหารแจ็คอินเดอะบ็อกซ์ ‎สั่งให้มีการสอบสวนเต็มรูปแบบ
‎กับความผิดพลาดถึงชีวิตครั้งนี้
‎พวกคณะสืบสวนกับกระทรวงสาธารณสุข
‎สามารถชี้ชัดได้ว่า ‎ลูกผมป่วยเพราะรับเชื้อจากเด็กคนอื่น
‎ที่ศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
‎คืนนี้โรงพยาบาลเด็กกําลังรักษา ‎เด็กทั้งหมด 18 คน
‎สี่คนจากจํานวนนั้นติดเชื้ออีโคไล
‎ไม่ได้ติดจากแฮมเบอร์เกอร์ ‎แต่ติดจากเด็กคนอื่น
‎เป็นการติดเชื้อขั้นทุติยภูมิ
‎(หายเร็วๆ นะ ไรลีย์)
‎จู่ๆ ก็มีหมอใหม่เข้ามาอีกสองคน
‎พวกเขาเชื่อกันว่า
‎ลูกผมมีอาการที่เรียกว่าฮีโมไลติกยูรีมิก
‎อธิบายง่ายๆ ก็คือ
‎เมื่ออาการแย่ลงมากๆ
‎เชื้ออีโคไลจะกัดกินเขาจากด้านใน
‎จนอวัยวะล้มเหลวไปทีละอย่าง
‎ผมตัดข่าวหนังสือพิมพ์เก็บไว้ ‎คิดว่าสักวันผมจะสามารถ
‎คุยกับลูกและบอกเขาได้ว่า...
‎ลูกกล้าหาญมาก
‎และผมภูมิใจในตัวเขาเหลือเกิน
‎ขอแนะนําตัวคุณวิคกี้และดาริน เดทไวเลอร์
‎ซึ่งลูกชายอายุ 16 เดือนของพวกเขา ‎ยังอาการสาหัสอยู่
‎ที่โรงพยาบาลแมรี่บริดจ์ในทาโคมา
‎คําถามของฉันตอนนี้คือ
‎คุณตั้งใจจะทํายังไง ‎กับปัญหาเชื้อปนเปื้อนในเนื้อวัว
‎ก่อนอื่น เราต้องบอกอย่างชัดเจน ‎กับคนที่ขายอาหารจานด่วน
‎พวกเขาต้องทําทุกวิถีทาง ‎ตามกฎข้อปฏิบัติในการทําอาหาร...
‎กฎข้อปฏิบัติในสหรัฐอเมริกา
‎กําหนดไว้ว่าแฮมเบอร์เกอร์ควรปรุง ‎ที่ความร้อนอย่างน้อย 60 องศาเซลเซียส
‎ในรัฐวอชิงตัน
‎เราเปลี่ยนกฎนั้นเป็น 68.3 องศา ‎เพราะเราสังเกตเห็นว่า
‎คนส่วนใหญ่ที่รับเชื้อ 0157 ‎กินเนื้อแฮมเบอร์เกอร์ที่ปรุงไม่สุก
‎จอห์น ข่าวนี้ได้รับความสนใจอย่างมาก
‎แต่ผมว่าคนยังสับสนกันอยู่
‎ตกลงการปรุงไม่สุกหรือเนื้อที่ปนเปื้อน ‎ที่เป็นสาเหตุจริงของเรื่องนี้
‎แบร์รี่ ผมคิดว่าความสับสนนั้น ‎น่าจะมาจากคําแถลงของอุตสาหกรรมอาหาร
‎ซึ่งพยายามจะหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบ ‎คําตอบคือทั้งสองทางครับ
‎บริษัทนั้นไม่ได้ทําตามข้อกําหนด
‎ที่รัฐวอชิงตันกําหนดให้ต้องปฏิบัติตาม
‎แล้วบริษัทยังพูดอีกว่าไม่รู้ว่ามีกฎนี้
‎เมื่อมองย้อนไป คุณเชื่อหรือไม่ว่า
‎แจ็คอินเดอะบ็อกซ์เลือกที่จะ ‎เพิกเฉยกับเรื่องบางเรื่อง เช่นกฎหมาย
‎ไม่ ผมไม่เชื่ออย่างนั้นเลย
‎เราไม่มีทางเลือกจะไม่ใส่ใจต่อกฎหมาย
‎ทําไมบริษัทถึงจะเลือกไม่ใส่ใจต่อกฎหมาย
‎ช่วงสอบสวนหาความจริง ‎พวกนั้นโยนเอกสารใส่ผมเป็นตั้งๆ
‎ผมค่อนข้างมั่นใจว่าทางนั้นนึกว่าผมจะไม่อ่าน
‎แต่เราก็เริ่มเจอข้อมูลที่น่าสนใจจริงๆ
‎พนักงานคนหนึ่งของแจ็คอินเดอะบ็อกซ์
‎ส่งจดหมายในกล่องรับความเห็น ‎ไปที่สํานักงานใหญ่
‎"นี่ เราย่างเนื้อแฮมเบอร์เกอร์ไม่สุก ‎จนลูกค้าเริ่มบ่นแล้ว"
‎จากนั้นเราก็เห็นเบาะแสในเอกสารให้ตามต่อได้
‎บริษัทได้รับกฎข้อปฏิบัติใหม่
‎จากรัฐวอชิงตันที่ให้เพิ่มเวลาในการย่าง
‎พวกเขาได้เอาไปพิจารณาแล้ว
‎และตัดสินใจว่าจะเมินเฉยไม่ทําตาม
‎(เนื้อมักจะแข็งเกินไป)
‎ได้เอกสารส่วนนั้นมา
‎ผมโทรไปหาทนายของแจ็คอินเดอะบ็อกซ์ ‎บอกเลยว่า "คุณเสร็จผมแน่"
‎ตอนนี้แจ็คอินเดอะบ็อกซ์ยอมรับว่า ‎นํากฎข้อปฏิบัติของรัฐวอชิงตัน
‎ซึ่งกําหนดให้แฮมเบอร์เกอร์ทุกชิ้น ‎ต้องย่างที่อุณหภูมิ 68.3 องศา ไปไว้ผิดที่
‎แจ็คอินเดอะบ็อกซ์กล่าวว่า ‎เพิ่งพบเอกสารกฎข้อปฏิบัติเมื่อ...
‎ในฐานะพ่อแม่ เราพยายามปกป้องลูกเต็มที่
‎แต่กลับมีสิ่งที่ตามองไม่เห็น ‎สิ่งที่เราไม่รู้เรื่องเลย
‎สิ่งที่เราไม่เคยได้ยินชื่อด้วยซ้ํา
‎มันทําให้ใจสลายมากครับ
‎หมอบอกว่า ‎"คุณจะไปถามหาความเห็นที่สอง
‎หรือความเห็นที่สามก็ได้ ‎แต่มาถึงจุดนี้ ไม่มีโอกาสที่จะฟื้นตัวได้แล้ว"
‎อวัยวะของเขาเสียหายมากเกินไป
‎และเราไม่สามารถให้ออกซิเจนเข้าไปได้
‎มาถึงจุดนี้ ความเสียหายที่เกิดขึ้นกับสมอง
‎ทําให้การใส่เครื่องพยุงชีพของเขาต่อไป
‎จะเป็นการทําร้ายเขา"
‎"ยื้อไปก็ช่วยอะไรไม่ได้"
‎ฉันขอให้หมอถอดเครื่องทุกอย่างออก ‎เพื่อจะได้กอดลูกต่ออีกหน่อย
‎(วิคกี้ เดทไวเลอร์ - แม่)
‎แล้วฉันก็ต้องเรียกคุณหมอเครนเข้ามาตรวจดู
‎เพราะฉันเอาแต่คิดว่า ‎ถ้ากอดลูกไว้แนบอกให้แน่นๆ
‎หัวใจของลูกจะเต้นและลูกจะหายใจต่อไป
‎(ภาพจากเบลลิงแฮม)
‎เด็กสี่คนเสียชีวิต
‎จินตนาการออกไหม
‎เด็กๆ ตายจากแฮมเบอร์เกอร์ ‎ของร้านแจ็คอินเดอะบ็อกซ์
‎ถ้าเราเป็นพ่อแม่ของเด็กเหล่านั้น ‎นั่นเป็นเรื่องที่เกินความเข้าใจของเราไปเลย
‎ฉันต้องบอกเลยว่า ‎การตายจากอีโคไล 0157 มันเลวร้ายทีเดียว
‎ไม่ใช่การตายที่ดีเลย
‎ทนายของแจ็คอินเดอะบ็อกซ์มาคุยกับเรา ‎แล้วเสนอเงินชดเชยให้
‎แต่นั่นรวมถึงคําสั่งปิดปาก ‎ห้ามพวกเราพูดถึงเรื่องนี้เด็ดขาด
‎ผมตัดสินใจไปแล้ว
‎ผมไม่มีทางจะปิดปากเงียบไปตลอดชีวิต
‎ในเรื่องที่เป็นสาเหตุการตายของลูกผม
‎ผมไม่อาจทําใจไม่ทําอะไรเลย
‎ต่อให้แปลว่าผมจะต้องเปลี่ยนอาชีพเลยก็ตาม
‎ผมเป็นศาสตราจารย์และผู้ช่วยคณบดี
‎เน้นเรื่องกฎข้อบังคับปฏิบัติ ‎ในอาหารและอุตสาหกรรมอาหาร...
‎ผมเป็นอาจารย์ ‎สอนเรื่องความปลอดภัยและนโยบายอาหาร
‎ผมสอนนักศึกษาปริญญาโทถึงเอก
‎ผมต้องทําสักอย่างที่จะช่วยป้องกัน ‎ไม่ให้คนอื่นเจอสถานการณ์แบบเดียวกัน
‎สวัสดีค่ะ นี่เป็นการจ่ายค่าเสียหาย ‎ครั้งใหญ่ที่สุดในรัฐของเรา
‎ดูเหมือนบริษัทแม่ของ ‎ร้านอาหารแจ็คอินเดอะบ็อกซ์
‎ต้องจ่ายเงินหลายล้านเหรียญ ‎เพราะทําแฮมเบอร์เกอร์ไม่สุกให้ลูกค้า
‎แจ็คอินเดอะบ็อกซ์อาจต้องจ่ายค่าเสียหาย ‎ถึงสิบล้านเหรียญ
‎สี่ล้านสี่แสนเหรียญ
‎ถึง 15.6 ล้านเหรียญ
‎เรามั่นใจว่าเงินจํานวนนั้นจะเพียงพอ
‎ในการดูแลบริแอนน์ไปตลอดชีวิต แต่ว่า...
‎บิล มาร์เลอร์ไม่เพียงแต่ ‎กลายเป็นทนายคนสําคัญที่สุด
‎ในแง่ของการจัดการคดีฟ้องร้องบริษัท
‎ที่ต้องรับผิดชอบในการระบาดเหล่านั้น
‎แต่เขายังกลายเป็นผู้ต่อสู้คนสําคัญด้านนี้
‎ผมเบื่อกับการไปเยี่ยมเด็กที่ป่วยปางตาย
‎โดยที่ไม่จําเป็นต้องป่วยตั้งแต่ต้น
‎ผมโมโห...
‎เขากลายเป็นหนึ่งในคนที่เสียงดังที่สุด
‎ในการปฏิรูป ‎ความปลอดภัยจากอาหารของสหรัฐฯ
‎ทั้งที่เริ่มต้นในฐานะของทนายโจทก์
‎เฉพาะกรณีแจ็คอินเดอะบ็อกซ์ ‎เบอร์เกอร์ปนเปื้อนได้ยังไงตั้งแต่ต้น
‎เราก็ยังไม่รู้แน่ว่า
‎แฮมเบอร์เกอร์ของแจ็คอินเดอะบ็อกซ์ ‎มีสารปนเปื้อนได้อย่างไร
‎แต่พูดกว้างๆ เรารู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร
‎ปกติแล้วจะเกิดขึ้นที่โรงเชือด
‎แค่สะกิดโดนเครื่องในวัวระหว่างเชือด
‎แต่อุตสาหกรรมเนื้อสัตว์ ‎ทํางานบนปัจจัยที่ว่าโรงฆ่าสัตว์
‎และโรงบรรจุเนื้อสัตว์อยากทําอะไรก็ได้ตามใจ
‎และขึ้นกับผู้บริโภค
‎ที่จะต้องปรุงจนเชื้ออีโคไลหมดไปจากผลิตภัณฑ์
‎ถ้าซื้อเนื้อสเต็กมาหนึ่งชิ้น ‎นั่นคือเนื้อชิ้นหนึ่งจากสัตว์ตัวเดียว
‎ถ้ามีเชื้ออีโคไล มันจะเกาะอยู่ด้านนอก ‎ไม่ได้อยู่ใจกลางเนื้อ
‎เท่ากับแค่เอาไปจี่ให้ด้านนอกสุก ‎ก็ช่วยฆ่าเชื้อได้แล้ว
‎ปัญหาคือเมื่อใช้เนื้อบด
‎เราผสมด้านนอกของเนื้อ ‎จนเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของด้านใน
‎สัตว์ทั้งหมดโดนเชือดในโรงเดียวกัน
‎นั่นเท่ากับเราเอาเศษเนื้อจากสัตว์หลายตัว ‎มาบดรวมกันเป็นกองใหญ่กองเดียว
‎บางครั้ง เนื้อแฮมเบอร์เกอร์ ‎เป็นผลลัพธ์จากเศษเนื้อที่ผสมกัน
‎จากสัตว์มากถึง 400 ตัว
‎คิดแล้วมันเลวร้ายนะคะ
‎หากสัตว์เพียงตัวเดียวมีเชื้ออีโคไลที่เป็นพิษ
‎แค่นั้นก็เดือดร้อนแล้ว
‎สิ่งที่ตามมาจากคดีแจ็คอินเดอะบ็อกซ์
‎คนจากกระทรวงเกษตรได้คุยกับเหยื่อ
‎และรัฐบาลคลินตัน อันนี้ต้องชม
‎เขาเรียกคนที่เรียกว่าเป็นนักเคลื่อนไหวเข้ามา
‎ไมค์ เทย์เลอร์เป็นคนหนึ่ง
‎เราตั้งใจจะลดความเสี่ยงของพิษจากอาหาร ‎จากการบริโภค
‎เนื้อสัตว์และสัตว์ปีกให้มากที่สุดเท่าที่ทําได้
‎ขอบคุณครับ
‎นโยบายอย่างเป็นทางการของกระทรวงเกษตร
‎คือนั่นไม่ใช่หน้าที่ขององค์กร ‎ที่ออกกฎระเบียบในอุตสาหกรรม
‎ผู้บริโภคจะต้องปรุงวัตถุดิบเหล่านี้ให้สุก ‎และทําให้ปลอดภัยด้วยตัวเอง
‎กล่าวโดยสรุป เนื้อสัตว์ดิบจะมีแบคทีเรีย
‎และการปรุงให้สุกจะฆ่าแบคทีเรียได้
‎สําหรับคุณแม่ที่เสียลูกๆ ไป
‎สําหรับคนที่ครอบครัว ‎ได้รับอันตรายจากการระบาดครั้งนี้
‎นั่นเป็นการยอมรับที่น่าตกใจ ‎และรับไม่ได้อย่างมาก
‎เราต้องลุกขึ้นมาจัดการทันที ‎เพื่อพยายามเปลี่ยนความสัมพันธ์แบบนั้น
‎ผมจึงตัดสินใจว่า - ‎เราจะประกาศว่า 0157: - H7 เป็นสารต้องห้าม
‎ดังนั้น เนื้อบดดิบที่วางขายจึงเป็นของผิดกฎหามย
‎กระทรวงเกษตรสามารถ ‎ยึดสินค้าทั้งหมดจากตลาดได้
‎นั่นเป็นจุดพลิกผันครั้งใหญ่
‎แปลว่าเชื้อนั้นจะอยู่ในเนื้อไม่ได้
‎ถ้ามีเชื้ออยู่ในเนื้อ ‎เราต้องถอนออกจากจุดขายทั้งหมด
‎อัตราที่ยังพบเห็นกันทุกวันนี้ถือว่าน้อยมาก
‎เราแทบไม่เห็นการระบาดของเชื้ออีโคไล ‎ที่มาจากเนื้อบด
‎นี่จึงเป็นหลักฐานสําคัญให้เห็นว่า ‎การเปลี่ยนนโยบายส่งผลมากเพียงใด
‎(เนื้อไม่ติดมัน)
‎(เนื้อไม่ติดมันพิเศษ)
‎เมื่อสามสิบปีก่อน
‎งานของผมมีแต่คดีอีโคไล ‎ที่เกี่ยวข้องกับแฮมเบอร์เกอร์
‎ทุกวันนี้ คดีแบบนั้นเป็นศูนย์
‎นั่นเป็นตัวอย่างความสําเร็จ
‎(การระบาดที่ร้านแจ็คอินเดอะบ็อกซ์ ‎เปลี่ยนอุตสาหกรรมเนื้อวัวไปตลอดกาล)
‎(แต่เรายังไม่ได้แก้ปัญหาเชื้อปนเปื้อน ‎ในวัตถุดิบอาหารอื่นๆ)
‎เมื่อก่อนความเสี่ยงจากอีโคไลหนักที่สุด ‎มาจากแฮมเบอร์เกอร์
‎เราเลยคิดว่า ‎"ถ้าไม่กินแฮมเบอร์เกอร์ก็ไม่เป็นไร"
‎บ่ายนี้ซีดีซีออกคําเตือน
‎มีการระบาดของเชื้ออีโคไลจากผักขมเบบี้สปีแนช
‎เจ้าหน้าที่สาธารณสุขเตือนผู้บริโภค
‎อย่ากินผักขมเบบี้สปีแนช ‎ยี่ห้อโจซี่ส์ออร์แกนิค
‎การระบาดของอีโคไลหลายกรณี ‎เกี่ยวข้องกับออร์แกนิคพาวเวอร์กรีนส์
‎และตอนนี้ อีโคไล
‎เกิดมาจากผักกาดใบเขียวมากกว่าเนื้อบด
‎เวลากินแฮมเบอร์เกอร์
‎ส่วนที่อันตรายที่สุดไม่ใช่เนื้อเบอร์เกอร์
‎แต่เป็นหอมหัวใหญ่ ผักกาด และมะเขือเทศ
‎(เซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี)
‎ผมก็เคยกินสลัดมันฝรั่งที่เสียแล้ว ‎หรืออย่างอื่นที่ทําให้แค่เป็นอาหารเป็นพิษ
‎ผมก็เข้าใจเรื่องอาการป่วยจากอาหารแค่นั้น
‎เช้าวันที่เรากําลังจะออกเดินทาง ‎สเตฟานีเดินมาหาฉัน
‎ลูกบอกว่ารู้สึกค่อนข้าง...
‎ท้องอืดและท้องเสียนิดหน่อย
‎ลูกนึกว่านั่นแค่เพราะตื่นเต้น
‎เราก็ไม่ได้คิดมากอะไรเลย
‎หนึ่ง สอง สาม
‎ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน ‎ผมขอต้อนรับท่านเข้าสู่ปุนนากานา
‎เมื่อไปถึงสาธารณรัฐโดมินิกันแล้วไปถึงรีสอร์ท
‎ลูกก็รู้สึกดีขึ้นนิดหน่อย
‎ลูกอาบน้ํา
‎แต่ในช่วงคืนนั้นอาการก็แย่ลงเรื่อยๆ
‎ฉันถึงได้รู้ว่าเราต้องเรียกคนมาช่วยแล้ว
‎เป็นฝันร้ายของการตรวจหาโน่นหานี่ ‎หมอคนแล้วคนเล่า
‎พวกเขาบอกเราว่า "เดี๋ยวจะดีขึ้น ‎เราให้ยาปฏิชีวนะไปแล้ว"
‎"แค่ติดเชื้ออะไรนิดหน่อย ‎พรุ่งนี้ก็กลับไปรีสอร์ทได้แล้ว"
‎แต่เช้าวันถัดมา
‎ตอนที่เพิ่งยอมให้ฉันเข้าไปเจอลูก
‎ลูกจําฉันไม่ได้เลย
‎ลูกทึ้งผมตัวเอง
‎ฉันก็นึกว่า "ลูกกําลังชัก"
‎ไตของลูกหยุดทํางานไปแล้ว ‎และมีอาการสมองบวม
‎เขาพาตัวฉันออกมาแล้วก็เร่งเข้าไปกัน
‎มันเหมือนภาพจาก... ฝันร้ายชัดๆ ค่ะ
‎เรื่องทั้งหมดเลย
‎พอออกมาหน้าห้อง หมอก็เรียกแคนดี้ไปกระซิบ
‎บอกว่า "คุณต้องพาเธอออกไปจากที่นี่"
‎ผมรีบกลับบ้าน ‎ติดต่อหาหน่วยกู้ภัยไปเป็นสิบ
‎และเจอคนที่สามารถพาลูกออกมาได้ทันที
‎(โรงพยาบาลเซนต์ลุค)
‎ตอนนั้น เช้าวันต่อมา
‎เขาถึงได้ตรวจพบสารพิษชิกาในร่างของลูก
‎และสามารถบอกได้ว่านั่นมาจากอีโคไลแน่นอน
‎หมอบอกว่า "เธออาจมีชีวิตไม่พ้นคืนนี้"
‎"เรียกลูกชายกลับมาจากซานฟรานซิสโก"
‎อีกไม่กี่ชั่วโมง ‎ก็มีบาทหลวงมาเตรียมสวดส่งวิญญาณ
‎อาการของสเตฟานีทรุดลงอย่างเร็วชั่วข้ามคืน
‎กลายเป็นอาการสาหัสมากๆ
‎เศร้านะ ผมคิดเลยว่า ‎เธอเหลือเวลาอยู่อีกแค่ไม่กี่ชั่วโมง
‎เป็นสถานการณ์ที่น่ากลัวมาก ‎เมื่อมีคนไข้หญิงสุขภาพดี
‎อายุ 17 ปีแถมเป็นนักกีฬา ‎ที่แค่ไปเที่ยวปิดเทอมหน้าร้อน...
‎(ลองฮอร์นส)
‎แต่ 48 ชั่วโมงต่อมา เธอกําลังจะตาย
‎สเตฟานีมีหมอด้านโรคติดเชื้อ
‎เขาสั่งให้เราเก็บทุกอย่างที่เก็บได้
‎ให้คุยกับเพื่อนของลูกทุกคน
‎ตรวจดูรายการใช้จ่าย ‎เพื่อหาว่าลูกไปกินอะไรที่ไหนมา
‎เพราะเราคิดว่าไม่ว่าลูก... ‎มันอาจมีบทบาทช่วยชีวิตลูกได้
‎เราจึงไปควานหาทุกอย่างที่ลูกกิน ‎ในช่วงหนึ่งถึงสองสัปดาห์ก่อนหน้า
‎เพื่อนที่ไปกินร้านพาเนราด้วยกัน ‎ส่งภาพถ่าย... ป้ายหน้าร้าน
‎ถึงตอนนั้นเองเราจึงหนึ่งบวกหนึ่งเป็นสองได้ ‎ผักคอสเหรอ
‎หลายสิบคนต้องเข้าโรงพยาบาล ‎คาดว่าป่วยจากเชื้ออีโคไล
‎ประชาชน 98 คนจากทั้งหมด 22 รัฐ
‎ทําให้ครั้งนี้เป็นอีโคไลระบาดข้ามรัฐ ‎ครั้งใหญ่ที่สุดในรอบ 12 ปี
‎ส่วนที่มีปัญหาคือเมืองยูมา รัฐอริโซนา
‎ผักกาดส่วนใหญ่ที่เรารับประทานในอเมริกา ‎มาจากสองที่เท่านั้น
‎ถ้าไม่ได้มาจากเซ็นทรัลแวลลีย์ในแคลิฟอร์เนีย ‎ก็มาจากเมืองยูมา รัฐอริโซนา
‎สหรัฐอเมริกาเป็นหนึ่งในผู้ผลิต ‎และส่งออกผักใบเขียวต้นๆ ของโลก
‎นั่นแปลว่าผักกาดที่ปลูกในยูมากับซาลินาส
‎ถูกส่งออกไปทั่วโลก
‎เราอยู่ในระบบอาหารของโลก
‎เราทั้งนําเข้าและส่งออกอาหารไปทั่วทุกที่
‎ปัญหาในประเทศนี้จะถูกส่งออกไปที่อื่นด้วยแน่
‎แบคทีเรียไม่สนเรื่องพรมแดน
‎มันไม่สนเรื่องข้อห้ามในการนําเข้าส่งออก
‎ผู้บริโภคก็ไม่ปรุงผักกาดให้สุก
‎ไม่มีทางคุมความเสี่ยงในครัวได้ เรากินผักสด
‎เท่ากับไม่มีจุดฆ่าเชื้อ
‎ทําความสะอาดได้นะ ‎แต่ไม่สามารถฆ่าเชื้อได้หมดอยู่ดี
‎คําว่า "ออร์แกนิค" แค่แปลว่า ‎ใช้สารเคมีและยาฆ่าแมลงน้อยกว่า
‎ออร์แกนิคไม่ได้แปลว่าปลอดเชื้อ
‎อธิบายหน่อยว่าอีโคไลอยู่ในผักได้ยังไง
‎มันไม่ใช่ความผิดของผักกาดอยู่แล้ว
‎- ใช่นะ ไม่ใช่ ‎- มันมาจากปศุสัตว์
‎วิธีเลี้ยงปศุสัตว์เหล่านั้น ‎เป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงการเติบโตของเชื้อโรค
‎ถ้าเราเลี้ยงสัตว์อย่างแออัด
‎และมีหนึ่งตัวที่มีเชื้อแรงมากๆ ‎อย่างอีโคไล 0157
‎มันจะถ่ายโดยมีแบคทีเรียติดออกมาด้วย
‎แล้วมูลปศุสัตว์ก็จะถูกน้ําชะ
‎ลงไปอยู่ในแหล่งน้ําหรือคลอง ‎คลองระบายน้ําต่างๆ
‎แล้วเขาอาจน้ําจากแหล่งเหล่านั้นมารดน้ําผัก
‎แล้วนั่นก็เป็นระบบกระจายตัว
‎ให้กับเชื้อเหล่านั้นจากปศุสัตว์มาถึงผักใบเขียว
‎กฎที่ใช้ควบคุมมูลสัตว์มีน้อยมาก
‎ในตํารามีกฎ แต่ไม่มีใครบังคับใช้
‎นี่แหละเรื่องฉาวของอเมริกาอย่างแท้จริง
‎ต้นเหตุที่ทําให้สเตฟานีป่วยคือผักคอส ‎ที่ปลูกในยูมา อริโซนา
‎โดยเฉพาะในเขตคลองเวลตัน
‎ซึ่งบังเอิญไหลผ่านไร่ปศุสัตว์แออัดหลายแห่ง
‎นั่นคือปัญหาการแบ่งโซนใช้ที่ดิน
‎ผมว่าเป็นปัญหาที่ทั้งอ.ย. กษ. ‎รัฐบาลกลาง รัฐบาลรัฐ
‎สํานักคุ้มครองสิ่งแวดล้อม
‎หน่วยงานทั้งหมดยังไม่เข้าใจปัญหาเลย
‎(ซีดีซี ยูเอสดีเอ)
‎(เอฟเอสไอเอส กิปซา นิฟา ‎อะกริคัลเจอร์เคานท์ส)
‎มีหน่วยงานของรัฐทั้งหมด 15 แห่ง ‎ซึ่งในทางใดทางหนึ่ง
‎มีหน้าที่ออกข้อกําหนด ‎เกี่ยวกับความปลอดภัยในอาหาร
‎กระทรวงเกษตรเป็นส่วนที่ดูเนื้อสัตว์
‎พวกเขาเป็นคนคุมคดีแจ็คอินเดอะบ็อกซ์
‎และคณะกรรมการอาหารละยา ‎ดูเรื่องผักใบเขียวอย่างผักคอสและผักขม
‎(กระทรวงเกษตรฯ กับอย. ‎ยอมคุยกับทีมผู้สร้างเป็นเวลา 30 นาที)
‎- เชิญเลย ‎- เยี่ยม ยินดีที่ได้รู้จัก
‎- จะเลือกด้านไหม คุณเลือกสิ ‎- ไม่เลือก
‎โอเค ฉันนั่งทางนี้ก็ได้
‎เยี่ยม
‎โอเค พร้อมนะ
‎คุณมีหน้าที่รับผิดชอบด้านใด
‎ได้ ฉันเริ่มก่อนแล้วกัน
‎กระทรวงเกษตรดูแลจัดการเนื้อสัตว์และสัตว์ปีก ‎ผลิตภัณฑ์จากไข่และปลาดุก
‎ส่วนอย.ดูแลอาหารทุกอย่าง ‎ซึ่งเกี่ยวข้องกับการค้าระหว่างรัฐ
‎ที่แซนดี้ไม่ได้พูดถึง ‎เท่ากับประมาณ 80% ของระบบอาหารสหรัฐฯ
‎นี่เป็นภาระหน้าที่ยิ่งใหญ่ ‎และเราทํากันอย่างจริงจังมาก
‎กรอบกฎข้อบังคับที่มี
‎ในโลกของความปลอดภัยด้านอาหาร ‎เป็นเรื่องสลับซับซ้อนมาก
‎สมมติว่ามีทาโก้เนื้อวัวซึ่งทําในร้านอาหารหนึ่ง
‎ตัวเนื้อเป็นอาหารซึ่งดูแลโดยกษ.
‎ชีสกับเครื่องหน้าพิโกเดอกาโญ ‎ซึ่งโรยเหนือเนื้อสัตว์
‎นั่นเป็นอาหารที่ดูแลโดยอย.
‎แต่การทําทาโก้ทั้งชิ้นนั้น
‎ทําขึ้นในร้านอาหารที่ดูแล ‎โดยกระทรวงสาธารณสุขท้องถิ่น
‎เท่ากับเป็นกระบวนการที่ซับซ้อน
‎มีหน่วยงานมากมายหลายส่วน ‎ที่เกี่ยวกับกฎข้อบังคับในทาโก้จานนั้น
‎เมื่อมีการระบาดของอาการป่วยที่มาจากอาหาร
‎จะไม่มีหน่วยงานใดหน่วยงานหนึ่งรับผิดชอบ
‎ดังนั้นเขาจึงชี้นิ้วโบ้ยกันไปมาเยอะมาก
‎คุณเอสกิน กษ.ทําอะไรบ้าง ‎ในการควบคุมฟาร์มปศุสัตว์
‎เพื่อดูแลไม่ให้มูลสัตว์ ‎ตกลงไปในน้ําที่ใช้ในการเกษตร
‎เราไม่มีอํานาจโดยตรงในผลผลิต ‎ส่วนใดส่วนหนึ่งของสัตว์ที่เป็นอาหาร
‎เราทําเท่าที่ทําได้ภายในอํานาจหน้าที่ที่มี...
‎เราไม่มีอํานาจหน้าที่... ‎เราไม่ได้มีอํานาจในส่วนนั้น...
‎อํานาจซึ่งเรามีหรืออาจจะไม่มี...
‎รู้สึกเหมือนระบบมีช่องโหว่นะคะ
‎ฉันว่านั่นเป็นคําถามที่ต้องไปถามสภาคองเกรส
‎เป็นการตัดสินใจของคองเกรส...
‎กระบวนการตรวจสอบ ‎ต้องตั้งต้นมาจากสภาคองเกรส...
‎ไม่ใช่หน้าที่เราที่จะตัดสิน
‎นั่นเป็นสิ่งที่ต้องมาจากสภาคองเกรส
‎จากที่คุณตอบว่าต้องไปถามสภาคองเกรส
‎คุณจะสนับสนุนกฎหมาย ‎ที่มอบอํานาจให้กษ.ดูแลฟาร์มรึเปล่า
‎ฉันไม่อยู่ในฐานะที่จะสนับสนุนกฎหมายได้
‎ในฐานะผู้ดูแลกฎข้อบังคับ นั่นไม่ใช่ที่ของเรา
‎คุณยานนาส ‎อย.ทําอะไรบ้างเพื่อช่วยแก้ปัญหา
‎และผู้บริโภคควรจะพอใจแล้วหรือไม่
‎เราเชื่อว่าอย. และอุตสาหกรรมอาหารทั้งหมด
‎อุตสาหกรรมผักใบเขียว ‎ทําได้และต้องทําให้มากกว่านี้
‎ขอย้ํา เราต้องทํามากกว่านี้
‎ผู้ปลูกพืชผักมีความรับผิดชอบ
‎มีความรับผิดชอบหลัก ‎ที่จะต้องเข้าใจว่าผลิตผลของพวกเขา
‎อาจจะปนเปื้อนได้หรือไม่ ‎และต้องพยายามลดความเสี่ยงเหล่านั้น
‎ผมชื่อทิม ยอร์ค ทิ-ม ย-อ-ร์-ค
‎- ให้ขึ้นตําแหน่งว่าอะไรดี ‎- ซีอีโอ
‎- ของ ‎- แอลจีเอ็มเอ
‎แอลจีเอ็มเอย่อมาจาก ‎กลุ่มข้อตกลงการตลาดผักใบเขียว
‎เราก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2007 เพื่อ ‎ดูแลความปลอดภัยของผักกาดและผักใบเขียว
‎มีผู้ผลิตที่ประชาชนรู้จักกันเจ้าไหนบ้าง
‎ที่เป็นส่วนหนึ่งของแอลจีเอ็มเอ ‎และเราอาจจะจําชื่อได้
‎สมาชิกแอลจีเอ็มเอก็มีทั้งโดล, เฟรชเอ็กซ์เพรส
‎เร้ดดี้แพค, เทย์เลอร์ฟาร์ม, ออร์แกนิคเกิร์ล
‎ทั้งหมดนั้นเป็นชื่อที่น่าจะเห็น ‎วางอยู่บนชั้นสลัดสําเร็จรูปในซูเปอร์มาร์เก็ต
‎(เฟรชเอ็กซ์เพรส)
‎กลุ่มข้อตกลงการตลาดผักใบเขียว ‎ตั้งขึ้นมาเพื่อรับมือ
‎กับการระบาดของเชื้อในผักขมปี 2006
‎(ปี 2006)
‎รัฐบาลกลางมีคําเตือนเรื่องผักขม
‎รัฐอยากให้คุณงดกินผักขมทุกประเภท ‎ไม่ใช่แค่ผักขมบรรจุถุง
‎เรากําลังพูดถึงผักขมดิบเป็นร้อยๆ ถุง
‎ตอนนี้ไม่มีใครกินผักขมดิบ ‎ทั้งหมดจะต้องลงถังขยะ
‎นี่เป็นเชื้ออีโคไลสายพันธุ์ร้ายแรงแบบเดียว
‎กับที่เห็นในการระบาดจากร้านแจ็คอินเดอะบ็อกซ์
‎ทั้งอุตสาหกรรมหวาดกลัวกันไปหมด
‎พวกเขากลัวว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นซ้ําแล้วซ้ําเล่า
‎เขาไม่ได้ลงไปแก้ปัญหาให้ถูกจุด
‎ซึ่งสุดท้ายแล้วจะทําลาย ‎อุตสาหกรรมผักใบเขียวของแคลิฟอร์เนีย
‎การระบาดในผักขมเมื่อปี 2006 ‎เป็นจุดหักเหสําคัญของอุตสาหกรรม
‎เพราะนั่นเป็นครั้งแรก
‎ที่เราเริ่มรู้ตัวว่าวิธีการหากินของเรา ‎ส่งผลต่อประชาชนยังไง
‎(ประกาศ - เขตอาหารปลอดภัย)
‎(ห้ามบุกรุก ห้ามขี่ม้า ห้ามสัตว์เข้า)
‎(ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ)
‎เชื้อโรคแพร่ได้ยังไง
‎เราดูปัจจัยอะไรหลายอย่าง
‎หนึ่งในนั้นคือน้ํา
‎หนึ่งในนั้นคือระยะใกล้ไกลจากฟาร์มอื่นๆ
‎หนึ่งในนั้นคือความใส่ใจสุขอนามัย
‎วิธีดูแลเครื่องจักรและอุปกรณ์ต่างๆ ในฟาร์ม
‎ผมว่าเรื่องนี้ที่จริงแล้ว
‎ก็แค่ทางอุตสาหกรรมทําตัวขายผ้าเอาหน้ารอด
‎"อ๋อ เราจะทดสอบเชื้อ"
‎"อ๋อ เราจะให้ทุกคนใส่ที่คลุมผม"
‎แต่พวกเขาไม่อยากยอมรับความจริงที่ว่า ‎ปัญหาใหญ่ที่สุดอยู่ที่
‎ฟาร์มปศุสัตว์และโรงขุนสัตว์ที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ กัน
‎กับจุดที่ปลูกผักใบเขียว
‎สมาชิกในองค์กรของคุณ ‎ตรวจคุณภาพน้ําที่ใช้ในการเกษตรบ่อยแค่ไหน
‎ผมไม่ทราบคําตอบเรื่องนั้นจริงๆ
‎น้ําที่ใช้ในการเกษตรจําเป็น ‎จะต้องตรวจสอบกันเป็นประจํา
‎เพื่อให้แน่ใจว่าเป็นไปตามมาตรฐานของเรา
‎ความพยายามหลายส่วนจากแอลจีเอ็มเอ ‎ก็น่าชื่นชมเหมือนกัน
‎แต่ในมุมมองของผม
‎นั่นเป็นวิธีทําให้รัฐบาล ‎ไม่บังคับใช้กฎที่พวกเขาจะไม่ชอบใจ
‎เป็นวิธีเลี่ยงกฎข้อบังคับจากรัฐบาล ‎ด้วยการบอกว่า "เราจะตั้งกฎกันเอง"
‎ผมไม่รู้เหมือนกันว่ารัฐบาล
‎อาจจะทําอะไรบ้าง ถ้าพวกเราไม่ลุกขึ้นมาทํา
‎แต่สาเหตุที่ตั้งแอลจีเอ็มเอขึ้นมา
‎เพราะเราทําเองจะเร็วกว่ารัฐบาลมาก
‎เราจะให้ใครมารับผิดชอบแก้ปัญหานี้
‎ชาวสวนผักไม่สามารถ ‎คุมวิธีการเลี้ยงสัตว์ของชาวปศุสัตว์ได้
‎ชาวปศุสัตว์ก็รู้สึกว่าพวกเขาไม่จําเป็น ‎ต้องรับผิดชอบเรื่องความปลอดภัยของผัก
‎ไม่มีแรงกระตุ้นมากเพียงพอ ‎ที่คนจะยอมทุบหม้อข้าวตัวเอง
‎แล้วบอกว่า ‎"เราต้องหาทางออกที่จะแก้ปัญหา
‎ว่าจะใช้วัคซีนอย่างไรเพื่อให้เรื่องนี้ดีขึ้น"
‎"จะปรับการให้อาหารปศุสัตว์อย่างไร ‎จึงจะลดเชื้ออีโคไลได้"
‎และนั่นคือความหงุดหงิดของผม
‎คนก็ป่วยมากขึ้นเรื่อยๆ นั่นเป็นเรื่องน่าเศร้ามาก
‎นั่นรบกวนจิตใจมาก
‎(ทนายอีโคไลเปลี่ยนโฉมหน้าวงการอาหาร)
‎(เขารับคดีแจ็คอินเดอะบ็อกซ์ปี 1993 ‎และไม่ได้หยุดอีกเลย)
‎ตลอดประสบการณ์ 30 ปีที่ทําเรื่องนี้มา
‎เห็นกันชัดๆ อยู่ว่าบริษัทส่วนใหญ่ ‎ไม่อยากเห็นผมโผล่ไปที่หน้าบริษัทเขาหรอก
‎กลุ่มข้อตกลงการตลาดผักใบเขียว ‎พยายามทําเรื่องที่ถูกต้อง
‎ก็แค่ไม่ได้พยายามเต็มที่ ‎อย่างที่ผมคิดว่าพวกเขาควรจะทํา
‎การระบาดจากแจ็คอินเดอะบ็อกซ์
‎พวกเขาก็ไม่ได้ตั้งใจให้เกิด
‎แต่ผมจัดคนพวกนั้นไว้คนละกลุ่ม
‎กับคนที่มาจากพีนัทคอร์ปอเรชั่นออฟอเมริกา
‎คณะกรรมการอาหารและยาออกคําแนะนํา ‎เตือนชาวอเมริกันว่าอย่ากิน
‎สินค้าที่ทําจากเนยถั่วหรือครีมถั่ว
‎ประชาชนกว่า 500 คนป่วยจากการระบาด
‎มีผู้เสียชีวิตแล้วอย่างน้อยแปดคน ‎จากการติดเชื้อซัลโมเนลลา
‎นี่เป็นการระบาดของเชื้อซัลโมเนลลาครั้งใหญ่
‎เจ้าหน้าที่มุ่งเป้าไปที่ผลิตภัณฑ์จากถั่ว
‎ที่ผลิตจากโรงงานที่รัฐจอร์เจีย ‎ของบริษัทพีนัทคอร์ปอเรชั่นออฟอเมริกา
‎พีนัทคอร์ปอเรชั่นออฟอเมริกา ‎เป็นผู้ผลิตถั่วรายใหญ่
‎เป็นโรงงานครีมถั่วและผลิตภัณฑ์จากถั่ว
‎ให้แบรนด์ใหญ่ๆ เป็นร้อยยี่ห้อทั่วสหรัฐอเมริกา
‎(ชิปส์ดีลักซ์)
‎- คัพเค้กเนยถั่วเหรอ ไม่มีทาง ‎- มีทาง
‎ผมเริ่มทํางานที่พีนัทคอร์ป ‎เมื่อเดือนกรกฎาคมปี 2006
‎ผมบอกได้แต่แรกว่าเรื่องมันเริ่มจะแย่
‎สิ่งที่ผมเห็นแล้วกังวลข้อแรกเลยคือ หลังคารั่ว
‎เพราะนั่นทําให้ฝนชะขี้นกเข้ามา
‎แล้วนั่นจะนําเชื้อโรคอีกมากเข้ามาในโรงงาน
‎แล้วคนที่คุมเรื่องสัตว์รบกวน ‎ก็เอาเรื่องหนูในโรงงานมาบอกผม
‎มีหนูติดกับ ยังไม่ตายด้วยนะ
‎ครั้งแรกที่ผมนําเรื่องที่เป็นห่วง ‎ไปบอกเจ้าของ สจ๊วร์ต พาร์เนลล์
‎เขาสั่งให้หุบปากแล้วไม่ต้องห่วง
‎บอกแต่ว่าเขามีประกัน ‎หากถูกเรียกสินค้าคืน ให้ผมทํางานของผมไป
‎สจ๊วร์ต พาร์เนลล์
‎ไม่เพียงแต่ประมาทเรื่อง ‎ความปลอดภัยในอาหารอย่างแรงมาก
‎ในฐานะซีอีโอของบริษัทผลิตอาหาร
‎แต่เขายังกระทําการอุกอาจและเรียกว่าอวดโอ่
‎ไม่สนใจอะไรเลย
‎ตรงนี้เจอหนูเป็นๆ อีกตัวแล้ว
‎สุดท้ายสิ่งที่เกิดขึ้นคือบริษัทใหญ่ๆ หลายแห่ง
‎ที่ซื้อวัตถุดิบจากพีซีเอตั้งข้อกําหนด
‎ข้อกําหนดตามสัญญา ‎ว่าจะต้องทดสอบสินค้าก่อนส่งออกไป
‎ต้องมีเอกสารแผ่นหนึ่งส่งไปให้บริษัทเหล่านี้
‎เรียกว่าใบรับรองการตรวจสอบ ‎ที่บอกว่ามีการตรวจสอบสินค้าแล้ว
‎รับรองว่าไม่มีเชื้อโรคปนเปื้อน หรือน่าจะไม่มี
‎และแปลกใจตรงไหน
‎เขาตรวจไปก็พบสารพิษซัลโมเนลลา
‎แต่สุดท้ายเขาแค่ตรวจใหม่จนกว่าจะไม่เจอสาร
‎มันไปจนถึงจุดที่ว่าสินค้าทุกชิ้นมีสารหมด
‎เขาจึงเริ่มปลอมเอกสาร ‎ใบรับรองการตรวจสอบเสียเลย
‎แล้วบอกว่าไม่พบสาร
‎ผู้จัดการด้านควบคุมคุณภาพ...
‎มันมีเหตุผลที่เขาได้ชื่อเล่นว่า ‎"ราชินีแห่งน้ํายาลบคําผิด"
‎หากไม่ได้ผลการตรวจที่ต้องการ
‎เขาก็จะเอาผลของเก่ามา
‎ปาดน้ํายาลบคําผิดตรงวันที่ ‎แล้วเปลี่ยนวันที่ตรวจ
‎เพื่อให้ดูเหมือนเป็นการตรวจครั้งใหม่
‎สจ๊วร์ต พาร์เนลล์เขียนอีเมล ‎สั่งให้ผู้จัดการส่งแป้งถั่วออกไป
‎ผู้จัดการบอกว่า
‎"ผมต้องพ่นขี้หนูและขี้ดินออกก่อน ‎ถึงจะทําอะไรได้"
‎สจ๊วร์ตบอกว่า ‎"ก็ทําความสะอาดแล้วส่งไป"
‎เขาเขียนอีเมลกันเยอะมาก
‎(ค่าใช้จ่ายทําให้เราเสียเงินเยอะ)
‎(ไอ้การส่งตรวจแล็บและตรวจรับรอง ‎เล่นฉันเสียอ่วม)
‎แล้วก็มีอีเมลจากเจ้าของบริษัทที่บอกว่า
‎"ตรวจแล้วเจอสารซัลโมเนลลา ‎แต่ก็ส่งๆ ออกไปเถอะ"
‎(เอนเทอร์)
‎การระบาดของซัลโมเนลลาจากผลิตภัณฑ์ ‎ที่ทําจากเนยถั่วยิ่งรุนแรงขึ้น
‎นี่ก็ถูกเรียกคืนเหมือนกัน
‎รายการสินค้าที่ถูกเรียกคืน ‎ยาวเป็นหางว่าวจนอ่านไม่หมดแล้ว
‎มีสินค้า 3,000 หรือเกือบ 4,000 รายการ
‎ที่ถูกเรียกคืนทั้งหมด
‎ออกไปอีกพาเลทแล้ว ผมว่านั่นรอบที่หก
‎(การระบาดจากพีซีเอกระตุ้นให้เกิด ‎การเรียกคืนสินค้าครั้งใหญ่สุดในประวัติศาสตร์)
‎ผมส่งอีเมลไปที่กระทรวงเกษตรของเท็กซัส
‎ไปที่อย.
‎ผมน่าจะส่งอีเมลไปเป็นร้อยฉบับได้
‎สินค้าที่ถูกเรียกคืนยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
‎(ไปแล้ว 888 ตัว)
‎คนอื่นไม่กล้าห้ามเขาไม่ให้ฆ่าคน
‎งั้นก็ต้องมีใครลุกมาทํา
‎เขาไปหารัฐบาลกลาง ‎และเริ่มบอกว่าโรงงานนั้นแย่แค่ไหน
‎วันนี้ทําเนียบขาวกล่าวว่า ‎ปฏิบัติการในโรงงานนั้นช่างน่าตกใจ
‎และสัญญาจะปรับกฎข้อบังคับ ‎ที่ใช้กับวัตถุดิบอาหารอเมริกาให้เข้มงวดขึ้น
‎อย่างน้อย เราต้องสามารถพึ่งพารัฐบาล
‎ในการปกป้องเด็กๆ ให้ปลอดภัย ‎เวลาที่กินเนยถั่ว
‎ซาช่าชอบกินเป็นมื้อกลางวัน ‎น่าจะสัปดาห์ละสามวัน
‎(คณะอนุกรรมการพาณิชย์สภาล่าง ‎เรื่องการควบคุมและตรวจสอบ)
‎คุณพาร์เนลล์ คุณไลท์ซีย์ ‎ผมขอเข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน
‎ในโหลนี้คือสินค้าซึ่ง ‎มีผลิตภัณฑ์ของคุณเป็นวัตถุดิบด้วย
‎ผมสงสัย คุณคนไหนพร้อมจะเปิดฝา
‎และกินสินค้าเหล่านี้เลยไหม
‎ท่านประธานและสมาชิกคณะกรรมการ
‎ด้วยคําแนะนําจากทนาย
‎ผมขออนุญาตปฏิเสธการตอบคําถาม
‎อ้างอิงจากคุ้มครองที่ได้รับ ‎ภายใต้รัฐธรรมนูญสหรัฐอเมริกา
‎คุณไปได้แล้ว
‎บางครั้งผู้ผลิตอาหาร ‎ไม่ได้มองว่าของเหล่านั้นเป็นอาหาร
‎มันกลายเป็นแค่สินค้าทําเงิน
‎เขาไม่ได้มองในแง่ที่ว่า "ตายละ
‎ของพวกนี้จะต้องเข้าปากใครสักคน ‎ลงไปอยู่ในท้องเขา"
‎คุณพ่อของผมเป็น ‎ทหารผ่านศึกสงครามเกาหลีที่ทรงเกียรติ
‎และได้รับเหรียญกล้าหาญถึงสามครั้ง
‎แต่ศึกสุดท้ายในชีวิตพ่อเกิดขึ้น ‎เมื่อพ่อกินเนยถั่วปนเปื้อนจากพีซีเอ
‎เมื่อเราได้ใช้เวลากับเหยื่อและคุยกับพวกเขา
‎พวกเขาไม่มีทางทําใจได้
‎นั่นไม่ใช่ความเศร้าโศกทั่วไป
‎เวลาคนที่รักเสียชีวิต ‎จากแครกเกอร์เนยถั่วแค่นิดเดียว
‎ครอบครัวเรารู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรม ‎แม่ควรอยู่กับเราด้วยในวันนี้
‎(แม่เสียชีวิต)
‎อย.จับมือกับกระทรวงยุติธรรม
‎และตั้งข้อหาอาญาต่อสจ๊วร์ต พาร์เนลล์และพวก
‎เพราะตั้งใจและเจตนานําส่งสินค้าปนเปื้อน
‎สินค้าซึ่งมีสารพิษซัลโมเนลลาเข้ามาสู่ตลาด
‎สจ๊วร์ต พาร์เนลล์ เมื่อวานนี้เขาถูกตัดสิน ‎ต้องจําคุก 28 ปี
‎คนตายไปแปดคนครับ ‎มีอะไรจะพูดกับครอบครัวพวกเขาไหม
‎ทุกวันนี้เขาก็ยังไม่สํานึก ‎เพราะยังยื่นอุทธรณ์อยู่เลย
‎"ฆ่าคนตายก็ไม่เป็นไร"
‎ขอโทษนะ แต่ผมเรียกว่านี่คือการฆาตกรรม
‎เขารู้ว่าในนั้นมีเชื้อซัลโมเนลลา
‎เพราะงั้น สจ๊วร์ต
‎คุณจะส่งของออกไปทําไม ‎ถ้ารู้ว่ามันอาจทําให้คนตายได้
‎ไปอธิบายกับครอบครัวคนพวกนั้นสิ
‎ผมคิดว่าการดําเนินคดีอาญาเหมาะแล้ว ‎ถ้าเป็นคนที่ผิดอย่างหนักจริงๆ
‎คนอย่างสจ๊วร์ต พาร์เนลล์ ‎ที่ขายวัตถุดิบปนเปื้อนทั้งที่รู้
‎หรือแจ็ค ดีคอสเตอร์ ราชาไข่
‎เชื้อซัลโมเนลลาระบาดจนคนป่วยเป็นร้อย ‎ทําให้เกิดการเรียกเก็บไข่ทั่วประเทศ
‎ตัวเลขนั้นสูงมากจนทําให้ทุกคนตกใจ
‎มีการเรียกเก็บเพิ่ม ‎เป็นจํานวนมากกว่า 500 ล้านฟอง
‎จากฟาร์มในไอโอวาแค่สองแห่ง
‎ซึ่งมีประธานและเจ้าของ ‎เป็นแจ็ค ดีคอสเตอร์จากออสติน
‎แจ็ค ดีคอสเตอร์เป็นนักธุรกิจ
‎เขาอยู่ในวงการฟาร์มมาแล้วอย่างน้อย 50 ปี
‎เขาเปลี่ยนที่ไปเรื่อย ผ่านช่วงเวลาต่างๆ
‎แต่เขาก็ทําฟาร์มสกปรกมาตลอด
‎(ภาพแอบถ่าย)
‎เขารู้ว่าสินค้านั้นถูกผลิต
‎ในสภาพที่ไร้สุขอนามัย และผลที่จะเกิดขึ้นก็คือ
‎มีไข่ที่ปนเปื้อน
‎ในฟาร์มแห่งหนึ่งมีกองขี้ไก่
‎สูงถึงสองเมตรกว่า
‎กองขี้ไก่นะครับ สูงสองเมตร ไหลด้วย!
‎ชาวอเมริกันอย่างน้อย 56 คน ‎ล้มป่วยเพราะเรื่องนี้
‎เป็นไปได้ยังไงที่จนถึงป่านนี้
‎มีผู้ผลิตไข่ดีคอสเตอร์ ‎พัวพันกับการเรียกคืนห้าร้อยล้านเหรียญอีกแล้ว
‎(การเรียกคืนไข่ซัลโมเนลลา ‎และความปลอดภัยในอาหาร)
‎คําถามมันซับซ้อน ก็...
‎เขารอดไม่ต้องรับโทษมาเป็นสิบๆ ปี
‎แต่ในที่สุดเขาก็ถูกตัดสินว่าผิดจริง ‎และต้องโทษจําคุกเป็นเวลาสั้นๆ
‎ไม่ว่าจะเมื่อใดก็มีคนที่ตั้งใจทําผิดเสมอ
‎คนที่ตัดสินใจว่ากําไรสําคัญกว่าจริยธรรม
‎เรามีกฎหมาย
‎เรามีองค์กรที่จะคุมกฎข้อบังคับ ‎มีหน่วยงานควบคุมต่างๆ
‎แต่เรื่องแบบนี้ก็ยังเกิดขึ้น จนถึงวันนี้
‎(วอชิงตัน - อีโคไล)
‎อ้าว ตายๆ
‎มาเร็ว
‎หลังจากมีการระบาดในไข่ที่ไรท์เคาน์ตี้
‎ผมไปออกรายการแลร์รี คิง ‎พูดเรื่องการป่วยจากอาหารอีกครั้ง
‎ตอนท้ายช่วงนั้น
‎ผมพูดว่า "ผมจะไปซื้อไก่มาเลี้ยงเอง" ‎เหมือนแค่พูดเล่นเฉยๆ
‎กลับมาถึงบ้าน ลูกสาวคนเล็กถาม ‎"ตกลงเราจะซื้อไก่เหรอ"
‎ตอนนี้เราเลยเลี้ยงไก่
‎ลูกไปเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว ‎เราก็ยังเลี้ยงไก่อยู่เลย
‎(ไก่กะต๊าก)
‎คนล้มป่วยเพิ่มอีกจากการระบาดของซัลโมเนลลา
‎ซัลโมเนลลาระบาด
‎- ซัลโมเนลลาระบาด ‎- ซัลโมเนลลาระบาดหนัก
‎คนกว่า 100 คนถูกส่งเข้าโรงพยาบาล
‎- ป่วยถึง 300 คน ‎- ทําให้คนป่วยถึง 278 คน
‎ตอนอายุสองขวบ ‎ฉันต้องเข้าโรงพยาบาลที่นิวเฮเว่น 11 วัน
‎พ่อแม่... ตอนนั้นถูกกักตัว ‎พ่อแม่มาเยี่ยมฉันไม่ได้
‎ฉันก็เป็นผู้รอดชีวิตจากซัลโมเนลลา
‎มันคือฆาตกรจริงๆ
‎(ซัลโมเนลลาทําให้คนป่วย 1.35 ล้านคน)
‎(ต้องเข้าโรงพยาบาล 26,500 คน ‎และเสียชีวิต 420 คนทุกปี)
‎(จากข้อมูลของซีดีซี)
‎ถ้าดูแบคทีเรียสองตัวที่น่าจะมีสิทธิ์
‎ทําให้ต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะอาหารที่สุด
‎นั่นก็คือซัลโมเนลลา ‎กับเชื้อโรคที่ชื่อแคมพีโลแบคเตอร์
‎ถ้าดูอาหารซึ่งน่าจะเป็นแหล่งที่มา ‎ของแบคทีเรียเหล่าน้น
‎อย่างน้อยจากข้อมูลการระบาด ‎แหล่งหลักคือเนื้อไก่
‎ดังนั้นถ้าเราอยากแก้ปัญหา ‎อาการป่วยที่มาจากอาหาร
‎ถ้าอยากให้จํานวนผู้ติดเชื้อลดลง ‎เราต้องไปเริ่มกันที่ไก่
‎(เพอร์ดิว)
‎ตอนนี้มีสี่บริษัทที่คุมตลาดผลิตภัณฑ์ไก่ ‎มากกว่าครึ่งตลาด
‎จึงถือว่านั่นเป็นอุตสาหกรรมเกือบผูกขาด
‎แปลว่าบริษัทเหล่านั้น ‎ควบคุมอาหารของเราได้เยอะมาก
‎ที่จุดยอดของห่วงโซ่อาหาร
‎มีฟาร์มผสมพันธุ์แค่สองเจ้า ‎คุมตลาดเนื้อสัตว์ปีกทั้งหมดเอาไว้
‎ในแง่ที่ว่าพวกนั้นส่งไข่ให้
‎กระบวนการผลิตของบริษัทเหล่านี้ ‎ส่วนใหญ่เป็นความลับ
‎ลูกค้าไม่ใช่ประชาชนทั่วไป ‎พวกเขาไม่ค่อยเปิดเผยสื่อสารกับใคร
‎บอกได้ยากว่าพวกเขาดําเนินธุรกิจกันแบบไหน
‎เพื่อไม่ให้ไข่เหล่านั้นกระจายเชื้อต่อ
‎(ดีซีเอส - บริการขนส่งตามสัญญา)
‎(เพอร์ดิวยอมให้เราไปเยี่ยมชมโรงงาน)
‎(เพื่อให้ดูกระบวนการผลิตอาหารอย่างปลอดภัย)
‎เพอร์ดิวใส่ใจกับความปลอดภัยของอาหารมาก
‎และสิ่งที่ทําให้เราแตกต่างจากคนอื่นหน่อย
‎ผมเชื่อว่ามาจากการตัดสินใจ ‎"ไม่ใช้ยาปฏิชีวนะเลย"
‎คืนนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ‎จะมาขึ้นโต๊ะอาหารของคุณ
‎เพอร์ดิว ผู้ผลิตไก่รายใหญ่บอกว่า ‎จะเลิกใช้ยาปฏิชีวนะของมนุษย์
‎ในผลิตภัณฑ์ไก่ทั้งหมด
‎จะทําแบบนั้นได้ ‎เราต้องเปลี่ยนวิธีเลี้ยงไก่เยอะมาก
‎(โรงฟักไข่เพอร์ดิว ‎เฮอร์ล็อค - แมรี่แลนด์)
‎เพอร์ดิวผลิตไก่สัปดาห์ละเกือบๆ 12 ล้านตัว
‎เท่ากับไข่ส่งมา...
‎เราอยากให้ไข่เข้าโรงฟักไว้ที่สุดเท่าที่ทําได้
‎เพื่อไข่อยู่ในสภาพปลอดเชื้อแน่ๆ
‎เราขอให้เกษตรกรเพาะไข่
‎ถ้ามีไข่ที่อาจจะปนเปื้อนสกปรก
‎ให้เอาไว้ด้านล่าง
‎เราใช้เครื่องมือใหม่
‎สามารถเก็บเชื้อจากไข่จํานวนมาก ‎และตรวจได้ผลทันที
‎ว่ามีสารอะไรอยู่ที่ผิวไข่
‎และมีสารชีวภาพอะไรมีชีวิตอยู่บนผิวไข่นั้นบ้าง
‎(ไฮจีเนีย)
‎(ห้องปลอดเชื้อเฮอร์ล็อค ‎ไข่จากเอ้กทัชทรี)
‎ได้ 770 คืออยู่ตรงกลางๆ
‎ไม่ได้สกปรกมาก แต่ก็ไม่สะอาดสุดๆ เหมือนกัน
‎นั่นไม่ได้แปลว่ามีซัลโมเนลลา
‎แต่ก็ทําให้รู้สึกว่า ‎มีโอกาสที่เชื้อซัลโมเนลลาจะโต
‎ใช้เวลาฟักทั้งหมด 21 วัน ‎ตั้งแต่เป็นเอ็มบริโอหรือไข่ที่ผสมแล้ว
‎ตรงนี้มันพยายามกระเสือกกระสนออกมา
‎พักแป๊บหนึ่ง
‎ต้องดิ้นต่ออีกนิด
‎หลังจากที่ลูกเจี๊ยบฟักออกมาในโรงฟัก
‎และเราทําทุกทางที่จะรักษาความสะอาด
‎เราก็ย้ายมันไปที่ฟาร์ม
‎(ฟาร์มเพอร์ดิว ‎กรีนวู้ด เดลาแวร์)
‎ตอนเข้ามา มันจะอายุแค่หนึ่งวัน
‎วันที่ฟักออกจากไข่เราก็เอามาที่นี่ ‎แล้วต้อนเข้าไปในโรงเลี้ยง
‎ไก่จะอยู่ในนี้ประมาณ 45 วัน
‎ไก่ในโซนนี้อายุประมาณ 14 วัน สองสัปดาห์
‎เราก็จับตาดูซัลโมเนลลาชนิดนี้เป็นพิเศษ
‎และใช้เทคนิคการเก็บตัวอย่างเรียกว่า ‎การปาดบู๊ต หรือบูตี้สวอบ
‎คือใส่ถุงพลาสติกชุบนมขาดมันเนย ‎เอาคลุมรองเท้าบู๊ตไว้
‎แล้วเดินฝ่าโรงไก่ ‎พยายามให้ติดตัวอย่างขี้ไก่ให้มากที่สุด
‎เท่าที่จะติดรองเท้าบู๊ตมาได้
‎เราคิดว่าตัวอย่างที่ติดบู๊ตมา ‎จะมีขี้จากไก่เกิน 100 ตัว
‎เราจะส่งไปห้องแล็บเพื่อตรวจหาซัลโมเนลลา
‎(โรงชําแหละเพอร์ดิว ‎มิลฟอร์ด รัฐเดลาแวร์)
‎ตรงนี้คืออกไก่ไร้กระดูกไร้หนัง
‎มาตามสายพานหลังจากเลาะกระดูกออกแล้ว
‎เข้าไปในเครื่องนี้เพื่อล้างให้สะอาด
‎จากนั้นจะพรมกรดเปอร์อะซิติก ‎ช่วยให้คงความสะอาดนานขึ้น
‎จากกระบวนการที่เพิ่งทําไปถึงตอนบรรจุภัณฑ์
‎เราเชื่อว่าถ้าไก่สักตัว ‎เข้ามาโดยมีซัลโมเนลลาติดมานิดหน่อย
‎จะถูกล้างและจัดการไปหมด
‎หนึ่งในกลไกที่พังสนิท ‎ในระบบความปลอดภัยอาหารอเมริกัน
‎คือเราไม่เคยตรวจสอบอะไรที่ฟาร์มเลย
‎นั่นเป็นจุดที่ผู้ตรวจสอบไม่สามารถเข้าไปได้
‎ปัญหาก็คือ เชื้อซัลโมเนลลาส่วนใหญ่ ‎ตรวจพบที่ช่วงในฟาร์ม
‎ในช่วงที่อยู่ในโรงฟัก
‎และอํานาจหน้าที่ของกระทรวงเกษตร ‎ยังไม่มีผลบังคับใช้
‎จนกว่าไก่เหล่านั้นจะไปถึงโรงเชือด
‎เอมาร์ค
‎มาเริ่มจากบอกหน่อยค่ะว่าคุณทํางานอะไร
‎ฉันเป็นผู้ตรวจสอบความปลอดภัยผู้บริโภค ‎ของกระทรวงเกษตร
‎มีหน้าที่ตรวจสอบไก่
‎(ผู้ตรวจสอบกษ.คนนี้ขอให้เราปกปิดตัวตน)
‎(เพราะกลัวว่าจะถูกเอาผิดแก้แค้น)
‎เราดูไก่ผ่านตาวันละกว่า 300,000 ตัว
‎เท่ากับดูไก่นาทีละ 175 ตัว มันผ่านไปเร็วมาก
‎มีผู้ตรวจสอบแค่คนเดียวที่ปลายสุดของไลน์ผลิต
‎และบางทีพวกนั้นก็พลาดอะไรเยอะแยะ
‎ในโรงงานบางโรงที่ฉันเคยไปประจําอยู่
‎ฉันรู้สึกว่าไก่ไม่สะอาดพอที่จะปล่อยไป
‎รู้สึกว่าผู้บริโภคคงตกใจสุดขีด
‎ถ้ารู้เรื่องอย่างที่พวกเรารู้
‎ฉันเคยเห็นคนในโรงงานโยนไก่เข้าห้องเย็น
‎ทั้งที่ยังเปื้อนขี้ไก่อยู่
‎ฉันเห็นผู้ตรวจสอบหลับคาไลน์ผลิต ‎ปล่อยให้ผลิตภัณฑ์เคลื่อนผ่านไป
‎เราจะเห็นพนักงานที่ไปเข้าห้องน้ํามา
‎เขาไม่ล้างมือ
‎เห็นคนที่ทํามีดตก เก็บขึ้นมาแล้วก็ไม่ล้าง
‎แต่เอากลับไปใช้ต่อเลย
‎มีโควต้าที่ต้องทําให้ได้ในแต่ละวัน
‎และฉันว่าพวกนั้นก็ทําเพื่อกําไร
‎ปล่อยไก่ให้ผ่านๆ ไปเท่านั้น
‎ไม่สนหรอกว่าจะออกไปในสภาพไหน
‎โครงการผู้ตรวจสอบของกษ. ‎จริงๆ แล้วตั้งมาตั้งแต่ต้นยุค 1900
‎ในหนังสือของอัพตัน ซินแคลร์ชื่อ เดอะจังเกิ้ล
‎นี่ไม่ใช่นวนิยายอ่านแล้วบันเทิง
‎แต่เล่าสภาพความโสมมไร้การใส่ใจ ‎ในการผลิตเนื้อสัตว์
‎จนกระทั่งผู้อ่านเริ่มกังวลและตื่นตัว
‎น่าโมโหมาก
‎กฎการตรวจสอบเนื้อสัตว์และสัตว์ปีก ‎ถูกออกแบบมาให้แก้ปัญหา
‎ที่เท็ดดี้ รูสเซเวลท์พูดถึงเมื่อปี 1906 ‎ณ โรงชําแหละเนื้อในชิคาโก
‎ซึ่งคือการที่สัตว์ป่วยตาย ‎ยังถูกเอามาส่งในโรงชําแหละ
‎เนื้อที่เน่าเสียถูกส่งเข้าไปในระบบอาหาร
‎บอกตามตรง ตอนที่ตั้งโครงการตรวจสอบ
‎เรายังไม่รู้จักเชื้อไวรัสหรือเชื้อแบคทีเรียเลย
‎สัตว์ปีกทุกตัวต้องถูกตรวจสอบทีละตัว
‎ต้องเป็นไก่เต็มตัว ‎ไม่อย่างนั้นถือว่าเป็นไก่เสีย
‎สิ่งที่พวกเขาควรต้องทํา ‎ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเชื้อแบคทีเรียเลย
‎เราไม่สามารถเห็นแบคทีเรียได้
‎มันไม่ได้เห็นกันด้วยตาเปล่า
‎(ระวัง มีการใช้ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์)
‎มีคนเป็นร้อยๆ หรือเป็นพันๆ คน
‎ที่เป็นผู้ตรวจไก่ นั่งอยู่ข้างสายพานโรงเชือด
‎ดูไก่เลื่อนไป
‎เพื่อให้ครบตามกําหนด
‎ให้ผู้ตรวจสอบจากรัฐ ‎เห็นไก่ทุกตัวที่ผ่านออกไปจากโรงงาน
‎โดยไม่มีประโยชน์แท้จริง ‎กับความปลอดภัยของอาหารเลย
‎มันเปลืองเงินภาษีเป็นร้อยๆ ล้านเหรียญ
‎ฉันไม่เห็นด้วยกับความเห็นนั้น ‎ด้วยเหตุผลหลายอย่าง
‎ผู้ตรวจสอบได้ดูผลิตภัณฑ์จริง
‎นั่นคือสิ่งที่กฎหมายกําหนดไว้ ‎ในบัญญัติฉบับปัจจุบัน
‎นอกจากนั้นพวกเขายังตรวจสอบ ‎บันทึกของบริษัท
‎เพื่อยืนยันว่าพวกเขาทําสิ่งที่สมควรทํา
‎มีการเก็บตัวอย่างและทดสอบผลิตภัณฑ์
‎เราตรวจไก่เดือนละเป็นล้านๆ ตัว
‎เราตรวจตัวอย่างซัลโมเนลลาทั้งตัว ‎เดือนละห้าตัว
‎และเราตรวจไก่เป็นชิ้นๆ อีกห้าตัวอย่าง ‎ที่โรงงานของเรา
‎กษ.ทําแค่นั้นแหละ
‎(ไก่ฟรีเรนจ์ออร์แกนิค)
‎(เนื้ออกไก่ กับเนื้อน่อง)
‎แค่เพราะห่อติดไว้ว่า "กษ.ตรวจแล้ว"
‎ก็ไม่มีความหมายอะไรเลย ‎เพราะตรานั้นต้องอยู่บนห่อทุกอย่าง
‎ฉันเองยังไม่อยากกินอะไร ‎ที่ออกมาจากบางโรงงานเลย
‎เมื่อนําเนื้อสัตว์ปีกดิบเข้าไปในครัว
‎คุณกําลังเสี่ยงอย่างหนัก
‎ปัญหาจริงๆ คือต่อให้เป็นคนที่ระวังตัวแบบผม
‎ผมเป็นนักจุลชีวินวิทยาที่ศึกษาเชื้อเหล่านี้
‎เวลานําไก่ห่อพวกนี้เข้าบ้าน
‎ยังยากมากที่จะไม่ทําให้สารปนเปื้อนทุกอย่าง
‎ผมเปิดห่อ แล้วเอาพลาสติกทิ้งขยะทันที
‎ผมใช้เท้าเหยียบ
‎จากนั้นจะเอาไก่
‎ใส่ลงไปในน้ํามันร้อนและเริ่มทอด
‎(ไฟอ่อน - ไฟแรง)
‎แล้วผมจะหยิบห่อส่วนที่เหลือทิ้ง
‎แต่รอบนี้ผมแตะโดนฝาถังขยะ
‎(ปนเปื้อนจุดที่ 06)
‎ผมไปล้างมือก็เปิดก๊อก ผมทําก๊อกเปื้อนเชื้อแล้ว
‎ผมปั๊มสบู่ แล้วก็ทําฝาสบู่เปื้อนเชื้อ
‎ผมล้างมืออย่างละเอียดเลย
‎แล้วผมก็ล้างสบู่ออกแล้วปิดก๊อก
‎ผมเพิ่งทํามือเปื้อนเชื้ออีกรอบ ‎แล้วจะไปทําสลัด
‎(ปนเปื้อนจุดที่ 10) ‎(ปนเปื้อนจุดที่ 11)
‎ต่อให้ระวังแค่ไหน แบคทีเรียก็ยังไปทั่ว
‎และถ้าเชื้อซัลโมเนลลาแห้งติดพื้นผิว ‎มันอยู่บนนั้นได้อีกหลายเดือน
‎และยังทําให้คนป่วยได้ถ้าบริโภคเข้าไป
‎คุณควรรู้ไว้ว่าหากนําเนื้อสัตว์ปีกดิบเข้าไปในครัว
‎คุณกําลังนําอันตรายทางชีวภาพเข้าไปในตัวบ้าน
‎และควรจัดการกับมันแบบนั้น
‎เมื่อบริโภคเชื้อซัลโมเนลลาเข้าไป
‎เชื้อบางสายพันธุ์ก็ดื้อยาปฏิชีวนะหลายตัว
‎เท่ากับมีโอกาสที่การรักษาจะไม่ได้ผลสูง
‎แบคทีเรียเหล่านั้นจะเติบโตในกระแสเลือด
‎และน่าเศร้าที่มีคนตายจากการติดเชื้อเหล่านั้น
‎(ทีมผู้สร้างสารคดีนําเนื้อไก่ห้าห่อ ‎ไปให้ห้องทดลองตรวจสอบ)
‎(ไออีเอชแล็บบอราทอรีส์) ‎(ซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน)
‎วิธีตรวจสอบอาหารของเรานะ
‎ผมว่าตัวอย่างที่เอามาให้เราตรวจ ‎มีทั้งหมดห้าชิ้น
‎เป็นไก่ที่ซื้อมาจากร้านซูเปอร์มาร์เก็ตท้องถิ่น
‎จะได้ผลในอีกประมาณหนึ่งชั่วโมง
‎ดูว่าจะมีซัลโมเนลลารึเปล่า
‎ตอนเริ่มถ่ายทําวันแรก ‎เราไปแล็บความปลอดภัยอาหารในซีแอตเทิล
‎เราซื้อไก่ดิบห้ายี่ห้อแล้วนําไปตรวจ
‎ทางแล็บบอกเราว่าตรวจไปไม่เจออะไรหรอก
‎เพราะตัวอย่างน้อยเกิน
‎แต่กลับเจอเชื้อในไก่ยี่ห้อหนึ่ง ‎ยี่ห้อนั้นคือเพอร์ดิว
‎สอบถามได้ไหมคะว่ามีปฏิกิริยายังไง
‎ผมบอกได้ว่าไก่ชิ้นเดียว ‎ไม่คู่ควรกับการเอามาคุยกัน
‎ย้ําอีกครั้งนะ เราตรวจไก่เป็นร้อยๆ ตัว
‎เพื่อจะเข้าใจว่าสภาพการผลิตของเราเป็นยังไง
‎และอีกส่วนหนึ่งคือ ‎ผมคงอยากรู้ว่ามันเป็นซัลโมเนลลาสายไหน
‎- แต่เมื่อพูดแบบนั้น... ‎- สายอินแฟนทิส
‎ครับ แต่ถึงพูดอย่างนั้น ‎ไก่ชิ้นเดียวไม่ควรจะนํามาถกกันเลย
‎คุณคิดว่าต้องมีตัวอย่างกี่ชิ้นถึงจะเหมาะสม
‎หนึ่งร้อยห้าสิบชิ้น ในช่วงเวลาสั้นๆ ด้วย
‎(นิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก) ‎(จัสต์แบร์)
‎(ลอสแองเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย) ‎(เทรดเดอร์โจ)
‎(เลนีซา รัฐแคนซัส)
‎(ยูเนียน รัฐนิวเจอร์ซีย์)
‎(แนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี) ‎(ฟู้ดไลออน)
‎เท่ากับคุณจะตรวจไก่ชิ้นทั้งหมด 150 ชิ้น
‎ให้เราในช่วงห้าสัปดาห์ต่อจากนี้
‎จากยี่ห้อชั้นนําสี่ยี่ห้อของประเทศ
‎คุณใกล้จะตรวจไก่ทั้งหมด 150 ชิ้นเสร็จ...
‎ตอนนี้ตรวจไปได้ 60% แล้ว
‎ถ้าคุณตั้งใจจะเอาไก่มา 150 ชิ้น
‎เยี่ยมค่ะ ถ้าฉันซื้อไก่จากซูเปอร์
‎ควรคิดก่อนไหมว่ามันปลอดภัย
‎ในประเทศนี้ ถ้าซื้อเนื้อสัตว์ปีก ‎จากซูเปอร์ที่ไหนก็ตาม
‎ไม่ว่าจะยี่ห้ออะไร
‎คุณควรจะตั้งสันนิษฐานไว้ก่อนว่า
‎ไก่ชิ้นนั้นมีเชื้อโรค ‎เช่นซัลโมเนลลาหรือแคมพีโลแบคเตอร์
‎ความเป็นจริงก็คือ ไก่ปนเปื้อนซัลโมเนลลา ‎ได้รับอนุญาตให้ขายได้
‎เขาไม่ถือว่าเป็นสารต้องห้าม
‎เท่ากับคนสามารถขายไก่ ‎ทั้งที่รู้ว่าปนเปื้อนซัลโมเนลลาหรือแคมพีแบคเตอร์
‎มีคดีดังที่รัฐบาลและอุตสาหกรรมไก่บอกว่า
‎การปกป้องครอบครัวนั้นเป็นงานของแม่บ้าน
‎สรุปสั้นๆ คือ
‎ศาลตัดสินว่าไม่อาจจัดให้ซัลโมเนลลา ‎เป็นสารต้องห้ามได้
‎เพราะแม่บ้านที่ดีจะรู้วิธีทําไก่ที่ถูกต้อง
‎เธอจะสามารถทําอาหารจานโปรดของทิม ‎ได้เหมือนที่คุณแม่เคยทําหรือไม่
‎ดังนั้นจึงไม่ถือเป็นภัยที่ทําให้เกิดการป่วยในมนุษย์
‎อย่าลืม ความปลอดภัยในครัวนั้นคุ้มค่า
‎คดีที่ศาลตัดสินแย่มากนี้เหมือนเป็นไม้ตาย
‎ต่อการตั้งกฎข้อบังคับต่อต้านซัลโมเนลลา ‎ในสหรัฐอเมริกา
‎น่าเศร้าที่ทําให้คนไม่น้อย ‎ต้องตายไปจริงๆ หลังจากนั้น
‎กษ.ก็ยกมือยอมแพ้แล้วบอกว่า
‎"สารพิษซัลโมเนลลาเป็นเรื่องปกติของไก่ดิบ"
‎"ไม่อยากกินสารพิษซัลโมเนลลาเหรอ ‎ปรุงให้สุกสิ"
‎นั่นเป็นเรื่องที่เราพยายามแก้กันอยู่
‎เขาไม่ควรผลักภาระมาให้ผู้บริโภค
‎นั่นคือสาเหตุที่เรายื่นคําร้องต่อกระทรวงเกษตร
‎(บิล มาร์เลอร์ยื่นคําร้องอย่างเป็นทางการ ‎ต่อกระทรวงเกษตร)
‎(ขอให้ห้ามการขายซัลโมเนลลา 31 สายพันธุ์)
‎ยินดีต้อนรับ ขอบอกเลยว่า ‎ฉันดีใจมากที่ได้พบพวกคุณทุกคน
‎ฉันนับถืองานที่พวกคุณทํากันมาก
‎บิล คุณยื่นคําร้องที่เดินหน้าไปแล้ว
‎และซาราห์ คุณก็มีของคุณ
‎ฉันอยากให้คุณช่วยบอกความคืบหน้า
‎ผมยื่นคําร้องแบบกว้างๆ ‎ที่สุดท้ายแล้วมันจะครอบคลุม
‎ทําให้ซัลโมเนลลาทุกสายพันธุ์ ‎ที่ก่อโรคในมนุษย์ได้กลายเป็นสารต้องห้าม
‎เรียกว่าเป็นการขีดเส้นบอกว่า ‎เจ้าจะมีเชื้อโรคอยู่
‎ในอาหารที่ทําให้ลูกหลานป่วยหรือตายไม่ได้
‎วิทยาศาสตร์ก็เข้าข้างเรา
‎ใช่ เชื้อเหล่านี้กําลังฉวยโอกาส ‎จากช่องว่างที่มีอยู่ในระบบปัจจุบัน
‎ใช่
‎ผมคิดว่างานของเราทุกคนมีส่วนหนึ่งที่เหมือนกัน
‎เราต้องพยายามปรับระบบที่ล้าสมัยอยู่ตอนนี้ ‎ให้ทันสมัยขึ้น
‎นั่นแหละคือความสําคัญของการมาคุยแบบนี้
‎ซาราห์ คุณพูดถึงช่องโหว่
‎มันอยู่ตรงไหน... อันนี้ฉันถามในเชิงแก้กฎหมาย
‎ช่องว่างที่เราต้องอุดให้ได้นั้นอยู่ตรงไหน
‎ตอนนี้เราไม่มีหน่วยงานของรัฐ
‎ที่จะเข้าไปในฟาร์ม ‎และดูความเสี่ยงต่อความปลอดภัยจากอาหาร
‎พวกเขาสามารถควบคุมโรค ‎ที่ทําให้สัตว์ล้มป่วยได้
‎แต่กลับปิดหูปิดตาต่อโรคที่ทําให้มนุษย์ล้มป่วย
‎ถ้ามันทําให้เราป่วย...
‎มาเขียนกฎควบคุมไว้
‎ร่างกฎหมายกัน
‎แต่ฉันคงไม่ต้องบอกทุกคนในโต๊ะนี้นะ
‎คนวิ่งเต้นล็อบบี้กันหนักมาก
‎- ใช่ ‎- ถูก
‎คุณต้องรู้ว่าจะเจอกับอะไร
‎ตอนนี้นักวิ่งเต้นอุตสาหกรรมอาหาร ‎เขามีอํานาจมากกว่าผู้บริโภค
‎นี่เป็นเรื่องการเมืองจัดๆ เลย
‎ในแบบที่... ฉันมองนะ ว่ามันอันตรายมากด้วย
‎บริษัทผลิตอาหารเกลียดกฎข้อบังคับ
‎พวกเขาจ่ายเงินให้นักวิ่งเต้นค่าตัวแพง
‎เพื่อล็อบบี้รัฐบาลกลาง
‎จํากัดกฎข้อบังคับ ‎ป้องกันความเลินเล่อให้น้อยที่สุด
‎ท่านประธานและสมาชิกคณะกรรมการ
‎อย่างที่ท่านทราบดี ‎มีปัญหาหลายอย่างที่กระทบต่อสถานะ
‎ของอุตสาหกรรมผลิตไก่ดังที่ผมแจ้งไว้แล้ววันนี้
‎เขาจะเข้าไปในสภาคองเกรสแล้วบอกว่า
‎"เรารู้ว่ากําลังพิจารณา
‎จะผ่านพรบ.กฎข้อบังคับ ‎เกี่ยวกับความปลอดภัยในอาหารที่เข้มขึ้น"
‎ดังที่เฮนรี่ ฟอร์ดเคยกล่าวไว้ว่า ‎"อย่าหาข้อผิดพลาด หาทางแก้ไข"
‎ทันทีที่เราเสนอกฎอะไรไป
‎กลุ่มของอุตสาหกรรมนั้นจะวิ่งเข้ามา ‎แล้วจะมีเรื่องจากฝั่งเขา
‎หาว่าพรบ.นี้จะเป็นปัญหาต่ออุตสาหกรรมยังไง
‎ราคาเนื้อจะพุ่งสูงขึ้นอย่างไร
‎คนจะต้องตกงาน ‎และสุดท้ายก็เป็นหน้าที่ของผู้บริโภค
‎ข้อโต้แย้งทั้งหมดเคยพูดมาแล้วทั้งนั้น
‎ตอนที่เราจัดให้อีโคไล 0157 ‎กลายเป็นสารต้องห้าม
‎ตอนนั้นเขาบอกว่าโลกจะแตก ‎แต่มันก็ไม่ได้แตก
‎ฉันเป็นรัฐมนตรีช่วยด้านความปลอดภัยในอาหาร
‎ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ด้านความปลอดภัยในอาหาร ‎ระดับสูงที่สุดในสหรัฐอเมริกา
‎ฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์ค่ะ ไม่ใช่นักการเมือง
‎ฉันทํางานเพื่อให้ระบบอาหารปลอดภัยขึ้น
‎เราต้องเก็บความต้องการแฝง ‎และผลประโยชน์ทางการเมืองไปก่อน
‎ถึงจะแก้ปัญหาได้
‎เราจะได้ข้อมูล เราจะหาคําตอบได้
‎แล้วจะสามารถหาทางออกที่ได้ผลจริงๆ
‎เห็นๆ อยู่ว่าการออกกฎข้อบังคับก็สําคัญ ‎ไม่ได้บอกว่ามันไม่สําคัญนะคะ
‎แต่อาจจะดีกว่าถ้าเราสามารถมานั่งล้อมวง
‎ก่อนที่จะไปถึงขั้นตอนการยื่นกฎหมาย
‎ตอนที่คุณได้รับการเสนอชื่อ ‎ให้ดํารงตําแหน่งนี้จากประธานาธิบดีทรัมป์
‎นักวิ่งเต้นจากสมาคมปศุสัตว์เนื้อแห่งชาติ ‎ถึงกับพูดว่านี่เป็น
‎ข่าวดีมากสําหรับอุตสาหกรรม
‎ทําไมคนในอุตสาหกรรม ‎ตื่นเต้นดีใจกับคุณเป็นพิเศษ
‎เพราะฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์
‎คนรู้ว่าฉันจะตัดสินใจโดยใช้ข้อมูล ‎และข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์
‎แสดงว่าไม่ได้เกี่ยวกับข้อเท็จจริงที่ ‎คุณเคยรับเงินก้อนมหาศาล
‎ให้ทํางานวิจัยตลอดหลายปี ‎จากคนกลุ่มเดียวกันนี้
‎ไม่ค่ะ คือว่า... ไม่
‎ฉันก็อยากให้เงินนั่น คือว่า ‎เป็นเงินส่วนตัวของฉันเหมือนกันนะ
‎แต่ไม่เคย... มันไม่ใช่... ‎นั่นเป็นเงินที่มหาวิทยาลัยให้
‎เป็นเงินที่พวกเขามอบให้มหาวิทยาลัย ‎เพื่อให้ทํางานวิจัย
‎นั่นคือวิธีหาทุนในโครงการวิจัยต่างๆ ‎เราต้องได้ทุนจากปศุสัตว์
‎จากสถาบันเนื้อสัตว์และองค์กรต่างๆ นานา
‎คุณจะบอกว่าไม่ถือเป็นผลประโยชน์ทับซ้อน ‎ที่คุณได้มาควบคุม
‎อุตสาหกรรมเดียวกับที่ ‎ให้ทุนงานวิจัยของคุณมากมาย
‎มันไม่ได้เปลี่ยนท่าทีที่ฉันมองอุตสาหกรรมนี้
‎เปลี่ยนตรงที่ฉันรู้ว่าเชื้อเหล่านั้นคืออะไร
‎รู้ว่าจะควบคุมเชื้อกับส่วนต่างๆ ‎ในอุตสาหกรรมนี้อย่างไร
‎ฉันว่านั่นยิ่งทําให้ฉัน ‎เป็นตัวเลือกที่เหมาะสมต่อตําแหน่งยิ่งขึ้น
‎คุณคิดว่าการได้รับการเสนอชื่อของคุณ ‎เป็นข่าวดี
‎สําหรับผู้บริโภคที่ต้องพึ่งรัฐบาล ‎ในการจัดการให้อาหารปลอดภัยหรือไม่
‎ใช่สิคะ ฉันสู้เพื่อผู้บริโภคอย่างหนักแน่น
‎(ทุนจากอุตสาหกรรมที่อุดหนุน ‎งานวิจัยของดร.เบรเชียร์ส)
‎(สมาคมเนื้อสัตว์ปีกและไข่สหรัฐฯ - 53,157)
‎(คณะกรรมการผู้ผลิตเนื้อสุกร - 82,500)
‎(สถาบันเนื้ออเมริกัน - 608,253)
‎ไม่ใช่แค่มินดี้ เบรชเชียร์สคนเดียวนะ
‎แต่ทุกคนในรัฐบาลนั่นแหละ
‎พวกเขาเข้าไปอยู่ในโลกการเมือง
‎และเมื่อนั้นพวกเขาก็ไม่ค่อย
‎สนใจอะไรกับเรื่องของประชาชนแล้ว
‎คุณได้ตัดสินใจเรื่องคําร้องของมาร์เลอร์หรือยัง
‎ยัง เรายังไม่ได้ตัดสินใจ
‎เรากําลังตรวจสอบและประเมินคําร้อง ‎ในบริบทของ
‎ความริเริ่มต่อสู้ซัลโมเนลลา ‎ในวงกว้างของเราเอง
‎เป้าหมายของพวกเขาในการยื่นคําร้อง ‎คือขอให้ทําได้ดีขึ้น
‎ในการลดเชื้อซัลโมเนลลา ‎สายพันธุ์ที่ทําให้คนป่วย
‎เราก็มีเป้าหมายเดียวกัน
‎ตอนที่ไมค์ เทย์เลอร์ประกาศ - ‎ให้อีโคไล 0157: - H7 เป็นสารต้องห้าม
‎เขามีอํานาจเต็มที่ในการทําเช่นนั้น
‎ไม่เห็นจะมีเหตุผลอะไรที่
‎แซนดี้ เอสกินจะไม่สามารถทําสิ่งเดียวกัน ‎ด้วยตัวคนเดียวในตอนนี้
‎- เธอมีอํานาจฟันธงเหรอคะ ‎- มีสิ
‎เธอมีอํานาจสั่งให้ซัลโมเนลลา ‎เป็นสารต้องห้ามในเนื้อไก่
‎งั้นทําไมถึงไม่สั่ง
‎เพราะถ้าทําไป อุตสาหกรรมก็จะ
‎ผมต้องพูดคํานี้เพราะรู้ว่า ‎มันเป็นอุตสาหกรรมไก่น่ะนะ
‎แต่อุตสาหกรรมจะโวยวายร้องกะต๊ากๆ ‎แล้วจะร้องจ๊ากกันดังมากด้วย
‎ผมรู้สึกเหมือนอุตสาหกรรมไก่ ‎ไม่ได้ทําตามที่สัญญาไว้
‎เวลาเราไปยุโรป
‎แล้วซื้อไก่แพ็คที่ติดป้ายว่า
‎"ปลอดเชื้อโรค" ที่นั่นได้
‎เราหาแบบนั้นในสหรัฐอเมริกาไม่ได้
‎พวกเขาย้อนกลับไปดูที่ฟาร์ม
‎และให้ความสําคัญกับการ ‎กําจัดซัลโมเนลลาสายพันธุ์ที่รุนแรงที่สุด
‎ที่ทําให้มนุษย์ป่วย
‎ยุโรปจะฉีดวัคซีนให้ไก่ไม่ติดเชื้อซัลโมเนลลา
‎บางครั้งก็เชือดไก่ทั้งฝูง ‎ที่ปนเปื้อนซัลโมเนลลาไปแล้ว
‎และเข้าแทรกแซงก่อนที่ไก่จะไปถึงโรงเชือด
‎เพราะเมื่อไปถึงโรงเชือดแล้วก็ช่วยอะไรไม่ได้
‎(ยุโรปสามารถ ‎ลดอัตราการป่วยจากซัลโมเนลลา)
‎(ได้เกือบครึ่งหนึ่งในเวลาเพียงห้าปี)
‎มันไม่ใช่ว่าเราทําไม่ได้
‎เราแค่ยังไม่มีความตั้งใจทางการเมืองที่จะทํา
‎เมื่อดูเรื่องที่เกิดขึ้นกับสเตฟานี อิงเบิร์ก
‎ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกเรายังพยายามไม่พอ
‎รัฐบาลยังพยายามไม่พอ ‎อุตสาหกรรมนั้นยังพยายามไม่พอ
‎สเตฟานี ตอนที่เราเพิ่งรู้
‎ในเช้าวันแรกที่กลับมาถึง ‎รู้ว่าลูกคงมีชีวิตอยู่ต่อได้ไม่นาน
‎การที่ลูกไม่ตายก็ทําให้เรามีหวัง ‎ว่าลูกจะยังอยู่กับเรา
‎ลูกอาจยังนอนโคม่า ‎เราไม่สามารถสื่อสารกับลูกได้
‎หมอไม่รู้ว่าทําไมลูกไม่ยอมฟื้น
‎ผมว่านั่นคือจุดที่หมอ ‎เริ่มสงสัยว่าสมองกระทบกระเทือน
‎ลูกก็เลยไม่ฟื้นขึ้นมา
‎บาทหลวงเข้ามาสวดภาวนา
‎ระหว่างการสวดนั้น ตาของลูกก็เริ่มหรี่ลืมตาขึ้น
‎นั่นเป็นสัญญาณแรกของการตื่น
‎ค่ะ
‎โอเค
‎ฉันจําจังหวะตอนที่ฟื้นขึ้นมาได้ดีเลย
‎ทุกคนยืนล้อมฉันไว้ ‎ทุกคนรอบตัวน้ําตารื้นกันหมด
‎ฉันก็ "อะไรกันนักหนา ‎ทําไมทุกคนทําหน้าเศร้าแบบนี้
‎ฉันไม่เข้าใจ"
‎เขาเลยเล่าให้ฟังว่า ‎ฉันติดเชื้ออีโคไลสายพันธุ์หนึ่ง
‎โอเค
‎ตอนหมอกดตรงนี้เจ็บบ้างไหม
‎- ไม่ค่ะ ‎- ไม่นะ
‎และเชื้อนี้อาจทําให้เป็นเอชยูเอส ‎ซึ่งเป็นโรคไตแบบที่ถึงตาย
‎นั่นก็เป็นโรคที่ฉันเป็น
‎(ไตขวา)
‎สภาพในร่างกายของเธอเหมือนกับ ‎มีระเบิดนิวเคลียร์ระเบิดในนั้น
‎และโจมตีอวัยวะทุกส่วนของเธอ
‎เราต้องเจาะเข้าไปเก็บกวาดแก้ไข
‎โอเค ดี จะไปดูข้างซ้ายแล้ว
‎ฉันต้องใช้เวลานานมากกว่าจะสั่งสมพละกําลังได้
‎รู้สึกดีขึ้นหรือยัง
‎เพราะนอนโคม่า ฉันเลยสลบไม่รับรู้ ‎ส่วนที่ทําใจลําบากที่สุด
‎แต่ฉันก็รู้ว่ามีบางจังหวะ
‎ที่ทั้งครอบครัวและหมอไม่คิดว่าฉันจะรอด
‎ทําให้พวกเขาทําใจลําบากมาก
‎แล้วฉันก็รู้สึกแย่ ‎ที่รู้ว่าฉันทําให้พวกเขาปวดใจแบบนั้น
‎แต่...
‎ค่ะ
‎คุมไปตลอดทาง ฉันจะขอดูเข่าระหว่างที่เดิน
‎ฉันต้องทํากายภาพบําบัดเยอะ
‎ต้องไปฟอกไตเป็นคนไข้นอกหลายครั้ง
‎มีการนัดหมอทุกวัน
‎แม่กลับไปทํางานไม่ได้ตั้งหลายเดือน ‎เพราะต้องขับรถให้ฉัน
‎ไปหาหมอวันละสองหรือสามนัดทุกๆ วัน
‎ฉันก็ตั้งเป้าหมายไว้เล็กน้อย ‎เพื่อช่วยผลักดันตัวเอง
‎ตอนนั้นฉันกําลังจะเรียนจบในเดือนพฤษภา
‎อยากจะเดินเองได้ในวันรับปริญญา
‎นั่นเป็นหนึ่งในเป้าหมายใหญ่ที่สุด ‎เพราะตอนนั้นแค่เดินยังไม่ได้
‎นี่ฉันร้องไห้นะ แต่ฉันทําตามเป้าหมายได้ทุกข้อ
‎ฉันได้ไปงานพรอม ได้เดินในงานจบการศึกษา
‎ซึ่งฉันก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดีมาก
‎ที่สามารถพูดว่าฉันทําได้
‎ในสถานการณ์แบบนั้น
‎ยังมีเศษโปรตีนอยู่ในปัสสาวะ
‎เสียดายที่นั่นไม่ใช่เรื่องปกติ
‎และทําให้เราจะใช้ยาตัวนี้ ลิซิโนพริล
‎แย่หน่อย
‎เรื่องผ่านมาสี่ปีแล้ว ‎หมอคิดว่าอาการนี้คงไม่หายง่ายๆ
‎ฉันก็ประหม่านะ ไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง
‎จากสุขภาพไตและทุกอย่าง ‎ฉันพยายามยังไม่คิดมาก
‎ฉันต้องกินยาทุกวัน
‎เพื่อพยายามรวบตึงสารกรองในไตของฉัน
‎ฉันคุยกับอายุรแพทย์โรคไตแล้ว ‎เขาบอกว่ามีโอกาสที่
‎ฉันอาจต้องปลูกถ่ายไตใหม่ ‎หรืออาจต้องฟอกไตไปตลอดชีวิต
‎คนเราไม่อยากฟังข่าวแบบนั้นหรอก
‎(กายวิภาคและสรีรวิทยา)
‎ฉันว่าบางคนก็พยายาม ‎มองการป่วยจากอาหารเป็นเรื่องเล็ก
‎แค่ปวดท้องเอง
‎แค่เข้าห้องน้ํานานหน่อย ไม่ใช่ปัญหา
‎แต่ที่จริงมันเป็นมากกว่านั้น
‎มันคือการนอนโคม่า สมองเสียหาย ‎ไตพังตลอดชีวิต
‎เรื่องนี้ควรจะมองอย่างจริงจังมาก
‎ฉันแค่กินสลัดจานเดียว รู้อีกที
‎ตอนนี้ฉันมีปัญหาสุขภาพระยะยาวจากจานนั้น
‎ถ้าให้เขียนรายการอาหารที่เสี่ยงมากที่สุดตอนนี้
‎ผักคอสน่าจะอยู่ลําดับต้นๆ ถ้าไม่ใช่บนสุด
‎ฉันอยากรู้ว่าคุณกินผักคอสไหมคะ
‎ไม่กินครับ
‎คุณจะกินผักคอสรึเปล่า
‎ฉันก็พยายามเลี่ยงผักคอสเป็นส่วนใหญ่
‎คิดดูสิ ทุกครั้งที่ผมกิน
‎ผม... รู้ว่าเสี่ยงแต่ขอกิน
‎มีอาหารที่คุณทั้งสองคนหลีกเลี่ยงแน่ๆ เลยไหม
‎ถุง... เราไม่ซื้อผักสลัดสําเร็จรูปที่ขายกันเป็นถุงๆ
‎ใช่
‎แล้วเราก็เหมือนจะเลี่ยงผักคอส
‎โดยเฉพาะที่มาจากยูมาหรือซาลินาส
‎(ซาลินาสแวลลีย์เลี้ยงคนทั้งชาติ)
‎คุณว่าการตอบสนองของแอลจีเอ็มเอ ‎ช่วยป้องกันการระบาดจากผักใบเขียวได้ไหม
‎แอลจีเอ็มเอสร้างความเปลี่ยนแปลงสําคัญ ‎ในอุตสาหกรรมนี้
‎มีการวิจัยชิ้นไหนไหมที่เก็บข้อมูล
‎ความปลอดภัยที่เพิ่มขึ้นหลังก่อตั้งแอลจีเอ็มเอ
‎ผมไม่คิดว่ามีนะ
‎คุณจะบอกว่า คุณมั่นใจ ‎ว่าองค์กรได้ป้องกันการระบาด...
‎แน่นอน
‎ฉันอยากขออ่านข้อมูล
‎เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงห้าปีที่เพิ่งผ่านมานี้
‎กันยายน 2017 มีผู้ป่วยจากผักขมแปดคน
‎พฤศจิกายนปี 2017 อีก 67 คน ‎ป่วยจากการระบาดด้วยเชื้อผักใบเขียว
‎ในปีต่อมา เดือนมีนาคม ‎อันนี้ครั้งใหญ่ ป่วย 248 คน ตาย 5 คน
‎เมษายน 2018 อีกสิบคน
‎ตุลาคม 2018 การระบาดจากผักใบเขียว ‎สามครั้งทําให้มีคนป่วย 135
‎เดือนพฤศจิกายน เหมือนเดิม ‎ป่วยทั้งหมด 167 คน
‎พฤศจิกายน 2019 ระบาดอีกสองครั้งในปีเดิม
‎ตุลาคม 2020 อีก 40 คน
‎นี่ไม่ใช่ประวัติที่น่าชื่นชมเท่าไหร่เนอะ
‎ผมว่าเรามีอะไรให้ภาคภูมิใจเยอะ
‎แน่นอน ทุกกรณีนั้นเป็นเรื่องน่าเศร้า
‎ผลที่ส่งต่อผู้บริโภคเหล่านั้นก็น่าเศร้า
‎แต่ผมมั่นใจกับความก้าวหน้า ‎ที่พวกเราได้มาจากแอลจีเอ็มเอ
‎และความเปลี่ยนแปลง ‎ที่เราสร้างให้กับอุตสาหกรรม
‎สิ่งหนึ่งที่สะดุดใจฉันทุกทีตอนทําข่าว
‎เรื่องการระบาดจากผักคอส ‎คือการที่รัฐบาลกลางแทบจะไม่
‎ทําอะไรเพื่อแก้ปัญหานั้นเลย
‎ตั้งหลายปี เรามอบหมายความรับผิดชอบ ‎ให้บริษัทต่างๆ
‎และปล่อยให้พวกเขารับผิดชอบ ‎แต่มันไม่ได้ผล
‎เขาขอให้ฉันสรุปจบ
‎คุณอยากให้ผู้ชมทราบเรื่องอะไร ‎เกี่ยวกับประเด็นนี้คะ
‎ผมอยากให้ผู้ชมรับทราบว่า
‎สหรัฐอเมริกามีระบบวัตถุดิบอาหาร ‎ที่ปลอดภัยที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
‎เราวางแผนจะร่วมมือกัน ‎เพื่อสร้างระบบที่ปลอดภัยกว่า ดิจิทัลกว่า
‎โปร่งใสและยั่งยืนกว่าเดิม ‎นั่นจะเป็นเรื่องดีต่อผู้บริโภค
‎ดีต่อผู้ผลิตสินค้าเกษตร ‎แล้วก็จะดีต่อโลกของเราด้วย
‎ผมไม่รู้เลยว่ามีกี่ครั้งกี่หน
‎ที่ผมได้ยินพวกคนร่างกฎข้อบังคับ ‎ผู้บริหารและผู้นํา พูดว่า
‎"อเมริกามีระบบวัตถุดิบอาหาร ‎ที่ปลอดภัยที่สุดในโลก"
‎แต่มันเหมือนมีวงจรไม่รู้จบ
‎ของการล้มเหลวและการระบาดจนเรียกเก็บ ‎มีคนป่วยและมีคนตาย
‎เวลาผมได้ยินพวกนักการเมืองพูดว่า
‎เรามีระบบวัตถุดิบอาหารปลอดภัยสุดในโลก
‎มันน่าหัวเราะ เราไม่ได้มีระบบวัตถุดิบ ‎ที่ปลอดภัยที่สุดในโลก
‎สารก่อโรคพวกนี้ควบคุมได้ ‎แต่เราไม่ได้ควบคุม
‎เราคือสหรัฐอเมริกา เราควรทําได้ดีกว่านี้
‎แต่ยามที่ความปลอดภัยในวงการอาหาร ‎ทําให้เราผิดหวัง เราจึงผิดหวังมาก
‎(ผู้สร้างสารคดีทดสอบตัวอย่างไก่ดิบ ‎เพิ่มอีก 150 ชิ้น)
‎(ตัวอย่าง 17% ตรวจแล้วพบเชื้อซัลโมเนลลา)
‎(ตัวอย่างจากเพอร์ดิว ตรวจเจอ 29%)
‎(เพอร์ดิวยืนยันว่าผลตรวจซัลโมเนลลา ‎"ค่อนข้างตรงกัน"
‎(กับค่าเฉลี่ยทั้งอุตสาหกรรม)
‎(บริษัทนั้นกล่าวว่ายังคงเฝ้าค้นหาวิธี ‎ลดการแพร่กระจายของเชื้อ)
‎(ซัลโมเนลลาในผลิตภัณฑ์ไก่)
‎ตอนนี้รัฐบาลยังไม่ได้พยายาม ‎ในการปกป้องผู้บริโภคให้มากพอ
‎เพราะรัฐบาลผลักภาระให้ผู้บริโภคจนถึงจุดที่
‎คนต้องดูแลตัวเองกับการปรุงไก่อย่างถูกวิธี
‎ผมว่าอาหารในรายการหลีกเลี่ยง ‎ลําดับแรกคงเป็นแคนตาลูป
‎เราไม่สามารถล้างได้นอกได้หมด
‎และทันทีที่ปักมีด มันก็สายไปแล้ว
‎และไม่มีจุดรั้งในแคนตาลูปด้วย
‎อย่างที่สองคือถั่วงอก
‎ทุกๆ ปีจะมีการระบาดมากเป็นพิเศษ
‎เมื่อไม่สามารถทําความสะอาดได้
‎อันดับที่สามคงเป็นผักกาดบรรจุถุงขาย
‎ผักสลัดผสมทั้งหลาย
‎ผักสลัดรูปแบบต่างๆ กัน
‎เราไม่รู้ว่าผักพวกนั้นมาจากผักกาดกี่หัวกันแน่
‎รู้ไหมล่ะว่ามันมาจากไร่เดียวกันหรือเปล่า
‎การระบาดทุกครั้งที่ผมมีส่วนร่วมด้วย
‎เป็นผักที่ล้างสามรอบ ใส่ถุง ‎แล้วกระจายออกไปทั่วประเทศ
‎ซื้อมาเลยทั้งหัวแล้วล้างเอง
‎คุมปัจจัยรอบตัวเราไว้
‎(แฮมหรือไส้กรอก)
‎วันนี้ตอนสั่งมื้อกลางวัน
‎ฉันเลี่ยงทุกอย่างที่ติดดาวอยู่บนเมนู
‎บอกว่า "การบริโภคอาหารไม่สุกดี ‎อาจทําให้คุณเจอความเสี่ยง"
‎เท่ากับมีปลาดิบที่เขาเสิร์ฟ
‎อันนั้น ฉันก็ขอผ่านไป
‎เราต้องตัดสินใจว่าเรารักหอยนางรมดิบมาก
‎และพร้อมรับความเสี่ยง ‎ที่มากับหอยนางรมดิบหรือเปล่า
‎ฉันก็ไม่อยากเป็นหนึ่งในคนที่เสียแขนขา
‎แค่เพราะ... ออกไปเที่ยวกลางคืน
‎ค่ะ
‎ขอบคุณ ขอบคุณมาก
‎ขอบใจจ้ะ
‎(ดีลักซ์เบอร์เกอร์)
‎กินอะไรคะ
‎ผมจะสั่งแฮมเบอร์เกอร์ที่ปรุง ‎ณ อุณหภูมิ 70 องศาเซลเซียสภายใน
‎มันฝรั่งทอด
‎แค่นั้น
‎โอเค รับทราบ
‎เวลาไปสั่งแฮมเบอร์เกอร์ที่ร้าน
‎ให้ดีที่สุดควรสั่งอุณหภูมิไปเลย
‎เพราะคําว่าสุกปานกลาง กึ่งดิบ สุก ‎อะไรพวกนั้นมันต่างจิตต่างใจ
‎จะดูสีหรือน้ําใสๆ จากเนื้อไม่ได้หรอก
‎แต่ถ้าเขาบอกว่า ‎"ไม่มีเครื่องวัดอุณหภูมิ ทําแบบนั้นให้ไม่ได้"
‎ผมก็สั่งอย่างอื่นแทน
‎ผมว่าตอนที่ผมเริ่มทํางานในทางนี้
‎ผมคิดไว้ว่า
‎ถ้าเราฟ้องคนให้มากพอ ‎ถ้าริบเงินจากคนไปเยอะพอ
‎นั่นจะเปลี่ยนพฤติกรรมของพวกเขา
‎ผมเพิ่งอายุครบ 64 ปีนะ
‎และผมไม่รู้สึกว่า ‎ทําสิ่งที่หวังและตั้งใจได้สําเร็จเลย
‎ดังนั้น...
‎ผมคิดไว้จริงๆ คิดจริงๆ เลยว่า
‎กว่าผมจะอายุมากถึงขั้นนี้
‎ไอ้เรื่องแบบนี้คงไม่เกิดขึ้นแล้ว
‎แต่มันยังเกิดอยู่
‎ตลอดเวลา
‎(หลังได้รับข้อเรียกร้องจากมาร์เลอร์)
‎(กระทรวงเกษตรสั่งห้ามซัลโมเนลลา ‎ในผลิตภัณฑ์จากไก่บางประเภท)
‎(แต่คงอีกนานกว่าจะแก้ปัญหาได้)
‎(เพราะซัลโมเนลลายังถูกกฎหมาย ‎ในผลิตภัณฑ์ไก่ส่วนใหญ่ในสหรัฐฯ)
‎หลังจากที่ลูกผมตาย
‎ผมก็คิดว่าถ้ารัฐบาลสายกฎหมายและการเมือง
‎หรือฟากวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ‎เข้ามาจัดการเรื่องนี้
‎เราคงไม่ต้องมาวุ่นวายกับความปลอดภัยอาหาร ‎เหมือนที่พูดถึงตอนปี 1993
‎(ศาสตราจารย์เดทไวเลอร์ยังคงมุ่งมั่น)
‎(สอนเรื่องความปลอดภัยในอาหาร ‎ให้ผู้นําอุตสาหกรรมรุ่นต่อไป)
‎ผู้ตั้งกฎมีความสามารถที่จะสร้างบรรยากาศ
‎และตีกรอบการทํางานที่ ‎สนับสนุนให้อุตสาหกรรมทําเรื่องที่ถูกต้อง
‎(ซาราห์ ซอร์เชอร์กําลังเตรียมยื่นกฎหมาย ‎ที่จะมอบอํานาจเหนือฟาร์มให้กษ.)
‎ถ้าประชาชนส่งเสียงให้คนได้ยิน
‎และกดดันพวกผู้แทนราษฎร
‎บอกให้พวกเขารู้ว่ามันรับไม่ได้
‎ฉันเชื่อว่าพวกผู้แทนก็จะทําในนามของประชาชน
‎(โรซา ดีเลาโรยังคงต่อสู้ ‎เพื่อความปลอดภัยในอาหารในสภาคองเกรส)
‎ผมคิดว่าเราก็ต้องสู้ศึกที่อยู่ตรงหน้าต่อไป
‎ผมยังคิดว่ามีอะไรให้ทําอีกเยอะ ‎ก็คงต้องหาเรื่องยุ่งอีกละ
‎คําบรรยายโดย ศันสนีย์