Küçük Hanım ve Küçük Bey'in
Küçük Hanım'ın annesi için anma töreni düzenledikleri gündü.
Ne cüretle oğlumu buna alet edersin?
Benim oğlum böyle alelade biri için eğilemez!
Anne.
Sim ailesinden Jae-yi üç gün içinde ölecek.
SIM JAE-YI
Küçük Bey!
Tanrım!
Madam Gwigokja.
Lütfen içeri gelin.
Gelin Küçük Bey.
Başım belaya girecek diye o kadar korktum ki
aklım başımdan gitti.
Kesinlikle aklım başımda değildi.
Sonunda kendimi topladım
ve yardım çağırmaya gittim.
Ama diğerleriyle birlikte geri döndüğümde hayal gördüğümü sandım.
Küçük Bey geride bir damla bile kan lekesi bırakmadan
ortadan kaybolmuştu.
Kurtul şundan.
Hayır.
O benim oğlum değil.
Ne kadar zavallısın.
Bunu yaparak
oğlumdan kurtulabileceğini mi sanıyorsun?
Bunu yaparak
her şeyi ele geçirebileceğini mi sanıyorsun gerçekten?
Onun için cenaze düzenleyin.
Kardeşimi,
senin ve babamın oğlunu,
Hongrang'ı uğurlamanın vakti geldi.
Biz bilmesek de bunca zaman hep oradaymış.
Çok yalnız ve çaresiz hissetmiştir,
çok korkmuştur.
Oğluma cenaze mi düzenleyelim?
Bu ne saçmalık.
Bunu niye buraya getirdin?
Onu gömmektense ölürüm daha iyi.
Öl o zaman.
Bunu hak ettiğini sen de biliyorsun.
Oğlum nerede?
Oğlumu getireceğine söz vermiştin.
Hongrang'ım nerede?
Öyle demeyi kes!
Hongrang burada işte!
İnkâr mı ediyorsun?
Onu tanıyamıyor musun?
Onu bu hâle kim getirdi sence?
Ölmemi umarak astığın o tılsım yüzünden öldü.
Gözünü bürüyen öldürme hırsın oğlunun sonunu getirdi.
Kardeşimi
sen öldürdün.
Sen öldürdün.
Hayır!
Bu benim oğlum değil.
Hayır! Hayır!
Bu benim oğlum olamaz!
Olamaz! Benim oğlum değil!
Hayır!
Bu o olamaz!
HONGRANG'IN MEZARI
İsmini kullanma cüreti gösterdiğim için özür dilerim.
Karşılığında…
…çok değer verdiğin ablanı daima koruyacağıma söz veriyorum.
Onu sonsuza dek koruyacağım.
Ne diyeceğimi…
…hiç bilmiyorum.
Onu nasıl uğurlayacağımı da
hiç bilmiyorum.
Bir elveda yeterli olacaktır.
Bir anlamda elveda
aslında merhaba demek oluyor.
İnsanlar ilk tanışma anını hatırlamak ve o anı tekrar yaşamak umuduyla
birbirlerine veda ederler.
Bu nedenle
şimdi ettiğin vedayla bir gün buluşmaya söz vermiş oluyorsun.
Elveda…
…Hongrang.
DEAR HONGRANG
Bu süreçte parçalanacak olsam da
tılsımlarımı yeniden yaratacağım.
Ancak Hongrang'a gelirsek…
Ayinimi mahveden o Geomgyedan pisliklerini yok et
ve Hongrang'ı bana geri getir.
İsteğiniz benim için bir emirdir.
Ondan öğreneceğimiz bir şey yok.
-Geomgyedan'ın yerini sen bulacaksın. -Emredersiniz.
Geomgyedan'la birlikte
Ruh Biçen'i de öldüreceğiz.
Ama Majesteleri onu geri istedi.
Anlaşıldı.
Acı verici
ve korkutucu olmuş olmalı.
Bu hem nefret ettiğim hem de utandığım bir şey.
Buna hiç gerek yok.
Asıl sana bunu yapanların
utanması gerekiyor.
Ama yine de…
…yara iziyle kalan benim.
Senin acının
burada…
…ve burada kalması gibi.
Umarım bir gün
bu yara izlerimiz…
…yok olup unutulur.
Yok olmaları ya da unutulmaları gerekmiyor.
Sadece onları görüp anlamamız,
kucaklamamız gerekiyor, öyle yapacağım.
Yatalım.
Prens işlediği suçları üstüme yıkmaya çalışacak, buna eminim.
Ruh Biçen'i ondan önce bulup
ona karşı koz olarak kullanmalıyız.
Emredersiniz.
Ne yapıyorsun?
Bunu düşürmüşsün.
Tamam.
Köyü ziyaret edeceğim.
Tamam.
-Ben de odun toplayayım. -Tamam.
Saklanma yerinizi söyle.
Bunu yaparsan
buradan zarar görmeden ayrılabilirsin.
Ama konuşmayı reddedersen
derhâl öldürüleceksin.
Seni götürmeye gelmedim.
Sadece neden dönmen gerektiğini söyleyeceğim.
Kendini yorma.
Ruh Biçen
yanında fazla kalamaz.
Yakında yalnız kalacaksın.
Öyle bir şey olmayacak.
O adam ölmek üzere.
Vücudundaki kırmızı döküntüleri görmüşsündür.
Vücudunda çizimler olanlar
ya ölüyorlar ya da çoktan öldüler.
Baş tüccar onları tuvale dönüştürmek için şap ve arsenik gibi maddeler kullanmış.
Bu maddelerin zehri o belirtilere neden oluyor.
Başka belirtiler de olacak.
Akciğer hasarı nedeniyle nefes darlığı yaşayacak.
Vücudu tutulacak, nöbet geçirecek.
Göz hasarından görme kaybı da yaşayabilir.
Hayır, o iyi.
Şu anda iyi olabilir ama bunların hepsi olacak.
-Saçmalamayı bırak. -Başından beri biliyordur.
Yani seni yanında tutması korkaklığı ve bencilliğinden…
-Yeter. -Aksini umabilirsin.
Sen ne kadar olmasını umsan da sana inanmıyorum.
Sana gerçeği kabul etmen için zaman ve geri dönmen için şans vermeye geldim.
Bunlar doğru olsa bile umduğun şey olmayacak.
Ne olursa olsun
onu bırakmayacağım.
İyi.
Ondan kendin kopamıyorsan
ben koparırım.
Tüm hekimlere, şifacılara gittim ama hiçbiri…
Tek umudum sizsiniz.
Lütfen, hiçbir yolu yok mu?
Tende değişiklikler ve göz hasarı varsa
iç organlar bozulmuştur.
Yapacak bir şey yok.
Bedenin dayanıp dayanmayacağını zaman gösterecek.
Jae-yi?
Hongrang'dan neden hâlâ haber yok?
Tapuyu teslim ettikten sonra gitmesini söyledim.
-Ne? -Üzerine düşeni yaptı.
Değil mi?
-Kkot-nim! -Efendim!
Bizi koru!
Kkot-nim! Sim Yeol-guk!
Bu ne cüret!
Sendin demek.
Nasıl hâlâ hayattasın?
Sapladığın kılıç
karnımdaki çocuğuna geldi.
Tüm darbeyi o aldı.
Söyle.
Ruh Biçen nerede?
Sakın yapma!
Abi…
Efendim!
Abi.
Efendim!
Abi…
Sizi götürmeliyim.
Senin burada ne işin var?
Ruh Biçen.
Onu önce yakalayarak prensle yüzleşmeyi umuyordun sanırım.
Peki ya sen? Buraya geleceğini nereden biliyordun?
Anlıyorum.
Sanırım bunun cevabı belli.
Yanı başımda bir hırsız varmış meğer.
Uğruna ağır bedeller ödediğim bilgiler heba oldu.
Ruh Biçen burada değil.
Geomgyedan'a saldırıldı ve In-hoe esir mi alındı?
Gitmem gerekiyor.
Bu hâlde ne yapabilirsin ki?
İyi değilsin, değil mi?
Biliyor muydun?
Neden söylemedin?
Bunun acını ve üzüntünü
artırmasından endişelendim.
Durumum kötüleşmeden,
hâlâ bir işe yarayabilecekken gitmeliyim.
O zinciri şimdi kıramazsam hayat boyu benim gibi tetikte olursun.
Seni korumak için gitmeliyim.
Lütfen seni korumama izin ver.
Sana döneceğim Jae-yi.
Söz veriyorum.
Tamam.
Git o zaman.
Ama unutma,
döndüğünde
ikimizden başkası olmayacak.
Keşke daha erken âşık olsaydık.
Keşke.
O zaman anlamsız görünen tüm o günler
şimdi güzel anılara dönüştü.
Döndüğünde…
O andan sonra
sonsuza dek
yanımda kalacaksın.
Tamam.
Ne olursa olsun…
…yanında olacağım.
Sonsuza dek.
Ebediyen.
Annem de sana şunu söylememi istedi, böylece tapuyu alabileceksin.
"Mong-jun'un omuzlarını nazikçe okşa."
Bu da… Onu tanıyor musun?
Mong-jun büyükbaban olan önceki baş tüccarın çocukluk adıydı.
Oğlum buraya gelmiş.
Tapuyu almış.
Yakında geri dönüp
her şeyi yoluna sokacak.
Gel hadi. Onu karşılamaya hazırlanmalıyız.
Oğlum!
Ben oğlun değilim.
-Oğlum. -Değilim dedim.
-Sen de annem değilsin. -Canım oğlum. Ne demek istiyorsun?
Senin ve baş tüccarın iki kez saldırdığı,
Kkot-nim adlı kadın
benim annem.
Ölürsen onu kim koruyacak?
Ona iyi bak.
Umarım hayatta kalırsın.
Terk edilmenin ve sevdiğin birini kaybetmenin
nasıl bir şey olduğunu yaşayarak görürsün.
Ne dedin?
Babam olan baş tüccar Sim'le ilgili şikâyette bulunacağım.
Yıllar boyunca işlediği suçları kanıtlarıyla bildireceğim.
Bu kayıtlar da loncanın yolsuzluklarını detaylıca gösteriyor.
Sim Jae-yi.
Ne cüretle beni…
…ihbar edersin?
-Bırak beni! -Bırak beni!
Efendim!
-Debelenme! -Bunu niye yapıyorsun?
Jae-yi'ye söyle, onları geri istiyorsa Ruh Biçen'i bana göndersin.
-Bunu neden yapıyorsun? -Bırak!
Efendim!
-Bırak! -Bırak beni!
-Lanet olsun! -Bırak beni!
-Bırak beni!
Bırak beni!
Şurada dur.
Majesteleri.
Emrettiğiniz gibi yin ve yang resmini size getirecek piyonları getirdim.
Kaypak biri misin
yoksa düpedüz basiretsiz misin?
Her eşyanın kendine göre bir önemi ve değeri varken
neden böyle önemsiz ve değersiz eşyalar sunmayı seçtin?
Üstelik çok daha değerli bir şey önümüzde dururken.
Majesteleri.
O insan kılığına bürünmüş bir iblis.
Yin ve yang resminin amacını unutup kontrolden çıkmasına neden oldu.
Ona daha fazla boş umut ya da isyan için bir sebep vermemeliyiz.
Şimdi iblisin kafasına ve kalbine
bir kazık sapla.
Jae-yi!
-Jae-yi! -Jae-yi!
Bırak beni!
-Jae-yi, hayır! -Jae-yi!
Küçük Hanım Jae-yi tehlikede.
Ne kadar inatçı.
Kkot-nim.
Her şeyin Min Yeon-ui'nin planı olduğunu
seni kaybettiğimde anladım.
Seni kurtarmak ve korumak istedim.
Sana yaptığımın bedelini ödemek için delirdim âdeta.
Aklımı kaçırmış olmalıyım.
O yüzden seni tanıyamadım.
İstersen beni öldür
ama ondan önce intikamımı almama izin ver.
Biliyorsun, değil mi?
En başından beri
kalbim hep sana aitti.
Başlayın.
Neden o kadar şaşırdın?
Gerçekten seni öldürebileceğimi mi
düşündün Jae-yi?
Abi!
Abi.
Jae-yi!
Hayır, sen…
Rahatladım.
Sonunda durabilirim.
Aslında senin beni
asla affetmeyeceğinden korkuyordum.
Abi.
Evet.
Bana böyle dediğini duymak bile
beni çok mutlu etti.
Bu bile yeterdi.
Daha fazlasını
istediğim ve hayal ettiğim için özür dilerim.
Hayır abi, lütfen.
Yaraları derin değil.
Ruh Biçen burada. Güvenli bir yere gidin.
Abi.
-Git. -Abi.
Benimle gelin.
Hemen gitmelisiniz.
Gidelim.
Çocuklar var.
Bir, iki, üç, çekin!
-Bizimle gelin. -Gidelim.
In-hoe.
Geç kaldığım için özür dilerim.
Büyük üstat.
Bu-yeong.
Buyurun.
Acele etmeyelim.
Peki.
Jae-yi…
Endişeli görünüyordu, değil mi?
Yaraların derin olmadığını, endişelenmemesini söyledim.
İyi yapmışsın.
Her zamanki gibi
beni gerçekten anlayan
tek kişi sensin.
Bana yaptığın gibi
ona da hizmet edebilir misin?
Memnuniyetle.
Teşekkür ederim.
Artık gitme vaktim geldi.
Nereye gideceksiniz?
Çok uzaklarda
bir yere gideceğim.
O güne döneceğim
ve sonsuza dek
orada kalacağım.
Küçük Bey.
Jae-yi.
Jae-yi!
Çocukları al ve git buradan.
Hemen arkandan geleceğim.
Git hadi.
Git.
Acele edin, koşun!
Varmak üzereyiz!
Hemen içeri girin, çabuk!
Hayır, şimdi olmaz.
Bana döndün.
Çocuğum, seni bu kadar kızdıran şey nedir?
Her neyse ondan uzak durmalısın.
Çünkü bu büyük öfken
toyluğundan ve yanlış anlamandan kaynaklanıyor.
Neden bana ve o çocuklara
o iğrenç şeyleri yaptın?
Büyük planım
bencilce ihtiraslardan ya da açgözlülükten doğmuş değil.
Aksine bu tüm insanlar için gösterdiğim acı dolu bir gayret.
Tanrı olmalıyım.
Ancak o zaman
bu ülke ve dünya huzura kavuşabilir.
Yani aptalın tekisin.
Delirmiş çirkin bir adamsın.
Önemli olmak isteyen, boş bir hayalle ortaya çıkan bir hiçsin.
İğrenç aşağılık duygun ve deliliğin o çocukların…
Bu ne cüret böyle?
Kapa çeneni meczup!
Nasıl böyle aptal olabilirsin? Nasıl böyle kibirli olabilirsin?
Nasıl minnet duymayı bilmezsin?
Aşağılık ve pis bir bedende doğdun.
Amaçsız bırakılsan çürüyüp kokmaya mahkûmdun.
Kaderin buydu
ama ben seni görkemli bir varlığa dönüştürdüm.
Bunları senin iyiliğin için yaptım.
Bir kez olsun
korkmadan uykuya dalamadım,
acı çekmeden nefes alamadım.
Bir kez olsun içtenlikle gülemedim
ya da rahatça ağlayamadım.
Ama hayattayım.
Bizi yaşarken öldürsen de.
Elbette, biliyorum.
Nasıl bilmem ki?
Hepinizin efendisi benim.
Biraz sabret.
Tılsımlarımı yeniden yarattıktan sonra…
Şimdi yarat bakalım.
Hayır!
Son nefesimi verdiğimde
bu bitecek mi sanıyorsun?
Ruhumu ve benliğimi
senin bedenine kazıdım.
Yani özüm seninle
yaşamaya devam edecek.
Hepsi bu değil.
Asil ve sonsuz resimlerim var olduğu sürece
bu davayı miras alacak bir Tanrı er geç yeniden ortaya çıkacak.
Seninle var olmaya devam edeceğim
ve büyük eserim
iz bırakmayı sürdürecek!
Hayır, buna izin…
Beni kurtardın.
Her şey sona erince
kendi canıma da kıyacaktım.
Bedenimi yakarak ya da parçalayarak
bundan kurtulabilirdim.
Tekrar insan olmak için
ölmem gerektiğini düşünüyordum.
Ama artık değil.
Artık bunların bir önemi yok.
Çünkü beni insan yaptın.
Sayende bir erkek oldum.
Bu gece
özellikle çok uzun geldi.
Ne zaman sabah olacak acaba?
Yorgun hissediyorsan
biraz dinlenebilirsin.
Hadi gözlerini kapa biraz.
Ya çok uyursam?
Seni yine bekletmek istemem.
Sorun değil.
Hayallerine doğru bir gezintiye çık.
Çok uzaklara gitsen de
geri dön.
Bana dönmen lazım.
Yapamam.
Seni göremiyorum.
Beni göremesen de
buradayım.
Tek görebildiğim zifirî karanlık.
Sanki dünyadaki tek kişi sensin.
Varlığını
çok daha güçlü hissediyorum.
Bir şeyi görememen
onun yok olduğu anlamına gelmez.
Yağmurlu günlerde
yıldızları görememen gibi.
Bu orada olmadıklarını göstermez.
Uzun bir yağmur mevsiminde olduğumuzu düşüneceğim.
Ve zamanı geldiğinde
açık bir gecedeki
parlak yıldızlar gibi
bana dön yeter.
Döneceğim.
Şimdi…
Nereye gitmeliyiz?
Ben kendi yerime gideceğim,
sen de kendi yerine.
Orası neresi?
Benim yerim senin yanın,
seninki de benim yanım.
Şimdiki gibi.
Güzel.
İkimiz de olmamız gereken yerdeyiz.
Tek gereken…
…böyle kalmamız.
Böyle mi?
Şimdi ne yapalım?
Birlikte pek bir şey yapamadığımızdan çok seçeneğimiz var.
İlk ne yapalım?
Hava sıcak ve güneşli. Tekneyle gezelim mi?
Ayın doğuşunu izleyip
taş duvarlı yolda da yürüyebiliriz.
Ben salıncağa binerim.
Yükseğe çıkabilmem için beni güçlü it, olur mu?
Ayrıca…
Yıldızpatı yaprağı mevsimiymiş.
Pilavını yapıp
birlikte yiyelim.
Sonra verandaya uzanıp
sohbet ederiz.
Sonra da…
İKİ YIL SONRA, BAHAR
Ulu Şaman.
Oğlum nerede?
Bu sefer nereye gitti?
Dönmesi çok uzun sürdü.
Merak etme.
Eve dönecek.
Sanırım.
Merak ediyorum.
Ne zaman gelecek acaba?
Yakında.
Yakında gelecek.
Bak, şöyle yap. Yavaşça, tamam mı?
Buradayım!
-Ben olayım! -Ben olayım!
Ben ebe olayım!
Bir, iki, üç, dört…
Hoş geldin.
Yaran her sızladığında
buna bak.
Seni hep sarıl sarmaladığımı hatırla.
Jae-yi.
Elveda.
PARK ZI-A'NIN ANISINA
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı