-Στάσου, θέλεις να σώσεις τη Μητέρα; -Ναι.
Όχι, έχουμε σχέδιο.
Να σώσουμε εσένα και μετά να σκοτώσουμε τη Μητέρα.
Αλλάζω το σχέδιο.
-Άλλαξε ήδη. Δεν αλλάζει πάλι. -Θα μου πείτε τι συμβαίνει;
-Είναι μεγάλη ιστορία κι αλλόκοτη. -Αρκούν τα βασικά.
Ο Οικισμός έχει γαμηθεί.
Εντάξει, τα βασικά: ένας άντρας, ο Έντουαρντ, μπήκε στο σπίτι μου
και είπε ότι υπάρχει μια κουκουβάγια στον τοίχο.
-Τι τρέχει; -Όλα. Πού είσαι;
-Στα στενά του Οικισμού. Πες, τι τρέχει; -Πάρα πολλά.
Έκανα κάτι λιγάκι απερίσκεπτο και τώρα έχω μεγάλο πρόβλημα.
Δηλαδή;
Απήγαγα κάπως τη Μητέρα.
Τι έκανες;
Προσπαθώ να σώσω τον κόσμο. Μη μου μιλάς με τέτοιο ύφος.
…πήγε σπίτι του το βράδυ…
Πήγαινε στο κοινοτικό κέντρο. Είναι κλειστό για την επέτειο.
-Τα λέμε εκεί. -Στάσου, ποιοι "τα λέμε";
Έχει γίνει ομαδικό πρότζεκτ πια.
Όβερ και τέλος.
Εντάξει, σίγουρα… Να πάρει.
Μετά ο Αρτ έκλεψε το βαν.
Ναι, διάολε.
Λοιπόν, έχω μια φάση "καλά και κακά νέα".
Ο Γουόλι έχει τη Μητέρα.
Την έχει;
Ναι, θα μας βρει στο κοινοτικό κέντρο.
-Αρτ. -Νέα αλλαγή σχεδίου. Κρατηθείτε.
Η Μητέρα ήταν εδώ όταν πέρασα πριν από λίγες ώρες.
Ο Γουόλι δεν θα την πήγε…
-Σκάσε. -Ναι.
Οι χούλιγκαν του Σαμ Κούπερ τον έβγαλαν από την Έπαυλη.
Το έσκασαν.
Τώρα, μην ανησυχείς. Έβαλα τους καλύτερους άντρες μας…
Έβαλα τους καλύτερους άντρες μας στις πύλες.
Κανείς δεν δραπετεύει από τον Οικισμό.
Και στο μεταξύ…
Στο μεταξύ, πρέπει να κρατήσουμε τα προσχήματα.
Εγώ έχω την ομιλία μου, και μετά εσύ θα…
Δεν με νοιάζουν οι ομιλίες.
Ούτε ο Σαμ Κούπερ.
Μόνο η Μητέρα έχει σημασία.
Θα τη βρω.
Πρέπει να με εμπιστευτείς.
Δεν έχουμε υποφέρει αρκετά;
Μην ανησυχείς, αγάπη μου.
Ο χρόνος είναι με το μέρος μας.
Γεια σε όλους.
Γεια σας.
Χαίρετε.
Αμάν.
Έχει πολύ κόσμο.
Γεια σας.
Εντάξει.
Όχι.
Ο σκοπός είναι να περάσουμε απαρατήρητοι.
Όχι από εκεί.
Ευχαριστώ που ήρθατε ως εδώ σε μια αναπάντεχα κρύα νύχτα.
Ας κρατήσουμε τα άκρα μας μέσα και να μην αφήσουμε κανέναν…
Συγγνώμη, κύριε. Πού πάτε;
Εγώ και η κυρία μου απολαμβάνουμε τις εκδηλώσεις.
Η κυρία έχει όνομα;
Ναι. Και βέβαια. Έχει όνομα.
Τη λένε Πετούνια.
Μάλλον έχεις δουλειά.
Έλα, Προύντενς, πάμε κάπου αλλού.
Θέλω να μιλήσω στο αφεντικό.
Εδώ θα είμαστε ασφαλείς μέχρι να έρθει ο Γουόλι.
Τουλάχιστον είναι δυσοίωνο.
-Καλύτερα να μην τραβήξουμε την προσοχή. -Σωστά.
Υπάρχει ένα κουτί με χαμένα αντικείμενα.
Αν θέλει κάποιος να μην τραβάει τα βλέμματα.
Μπαμπά…
Είσαι καλά;
Μπαμπά;
Τι συμβαίνει;
Ήρθε.
Γεια σας.
Συγγνώμη που αργήσαμε.
Οπότε, χωρίς άλλη χρονοτριβή,
είναι χαρά μου να σας παρουσιάσω τον άνθρωπο της βραδιάς.
Τον ξέρετε και τον αγαπάτε όλοι. Κι εγώ τον αγαπώ.
Ο διευθυντής μας και κούκλος, ο άτιμος, ο Μπλέιν Σο.
Γεια σας. Ευχαριστώ πολύ. Είστε πολύ ευγενικοί.
Έχω την ευχαρίστηση να σας καλωσορίσω στην 75η επέτειο του Οικισμού.
Οι επέτειοι προσφέρουν μια ευκαιρία να αναλογιστούμε το παρελθόν
και να σχεδιάσουμε το μέλλον.
Όπως είπε ο Ρόμπερτ Μπράουνινγκ, "Τα καλύτερα έρχονται".
Βασικά…
Βασικά, είναι ψέμα αυτό.
Ολόκληρη η φράση είναι: "Γέρασε μαζί μου.
Τα καλύτερα έρχονται".
Κι αυτό ψέμα είναι.
Η μόνη βεβαιότητα σε ένα αβέβαιο σύμπαν
είναι ότι όλα τελειώνουν.
Ο χρόνος είναι κλέφτης μες στη νύχτα. Μας κλέβει τη νιότη.
Τη χαρά. Την αγάπη.
Μας συνθλίβει συνεχώς μέχρι
να απομείνει μόνο σκόνη.
Μα όχι εδώ.
Ο Οικισμός είναι ένα φρούριο.
Ένα οχυρό που φωτίζει λαμπρά το σκοτάδι.
Ο Οικισμός είναι μια υπόσχεση που έγινε τούβλα και πέτρες και λέει:
"Τα καλύτερα δεν έρχονται.
Είναι τώρα.
Είναι εδώ.
Μαζί".
Να την πάμε σε ασφαλές μέρος μακριά από τον Οικισμό.
Πρέπει να τη δει γιατρός. Δεν φαίνεται καλά.
Εγώ είμαι γιατρός.
Και το σχέδιό μας;
-Θες να τη σκοτώσεις; -Δηλαδή, όχι πια.
-Είναι θαύμα. -Τρώει κιμωλία.
Το αίμα της είναι το κλειδί.
Θα το πάρω αυτό.
Είναι το κλειδί για τη θεραπεία ασθενειών.
Ορίστε, πάρε αυτό.
Τέρμα οι αρρώστιες. Τέρμα τα βάσανα.
Τέρμα ο θάνατος.
Δηλαδή θα ζουν όλοι για πάντα;
Τα θαύματα έχουν τίμημα.
Ναι, και ποιος το πληρώνει; Εσύ;
Εσύ;
Είναι πολύ εύκολο να μιλάς υποθετικά
όταν δεν πεθαίνουν οι δικοί σου ασθενείς.
Όταν δεν πεθαίνει ο άντρας σου από AIDS. Όταν δεν σε τρώνε τα κύτταρά σου.
Ο Μπλέιν και οι λακέδες του βρήκαν την πηγή της νεότητας,
κι εγώ θα τη χρησιμοποιήσω, εντάξει;
Χρήση για το καλό. Θα βρω θεραπείες.
Θα βρω τρόπους να γιατρέψουμε κόσμο, να τους θεραπεύσουμε.
Ανθρώπους που…
Πρέπει να τη βοηθήσουμε.
Ωραία. Επιτέλους, κάποιος το κατάλαβε. Πώς θα την ελευθερώσουμε κρυφά;
Όχι, δεν θέλει αυτό.
-Πώς το ξέρεις; -Μου το είπε.
Σου μιλάει;
Στο μυαλό μου.
Τι θέλει, Σαμ;
Θέλει να πεθάνει.
Πρέπει να την πάμε στη σπηλιά του Αρτ.
Εκεί γεννήθηκε.
Τα παιδιά της την ετοίμαζαν για αυτήν τη στιγμή.
Για το τέλος της.
Πρέπει να γίνει εκεί. Τώρα.
Αποκλείεται.
Εκείνη αποφασίζει.
Όχι. Δεν θα την αφήσω να πεθάνει.
Γουόλι, σε καταλαβαίνω.
Έχεις πολλά να χωνέψεις και ζητάμε ακόμη πιο πολλά,
μα ο Μπλέιν θα συνεχίσει να έχει τον Οικισμό ως προσωπικό του μπουφέ.
Νομίζει ότι κανείς δεν νοιάζεται για τους γέρους.
Ούτε καν οι ίδιοι.
Πρέπει να αποδείξουμε ότι κάνει λάθος. Να αντισταθούμε.
Για τη Μητέρα, για τον Οικισμό, για όλους.
Να δικαιωθεί ο Τζακ.
Κι εμείς να γίνουμε ήρωες και να τα διορθώσουμε όλα.
Άσ' την ελεύθερη.
Όχι.
Γουόλι.
Δεν μπορώ. Δεν το κάνω.
Πρέπει.
Δεν θέλω να πεθάνω.
Το ξέρω. Γλυκέ μου, το ξέρω.
Το ξέρω, καλέ μου. Κι αν πίστευα έστω και για μια στιγμή
ότι βασανίζοντας αυτήν τη γριά για όλη την αιωνιότητα θα σωζόσουν,
θα ήμουν στο πλευρό σου.
Μα δεν θα σε σώσει.
Ναι, αλλά
θα ζούσα.
Μα δεν θα ήσουν… εσύ.
Οπότε, άσε με να σε σώσω τώρα
όσο υπάρχει χρόνος.
Εντάξει…
Καλά.
Αλλά θα σε στοιχειώσω.
Μακάρι να το κάνεις.
-Για πάντα. -Εντάξει.
Σαμ, είμαστε μαζί σου.
-Πώς πάμε στη σπηλιά; -Οι έξοδοι είναι κλειστές.
Έχω μια ιδέα.
Ένα, δύο, τρία.
Στάσου, έχει σήραγγες κάτω από την αίθουσα;
Φτάνουν μέχρι τη σπηλιά.
-Είναι βαθιά. -Να στρίψουμε κέρμα;
Πριν κατεβούμε εκεί, μήπως ξέχασες κάτι να μου πεις;
Όχι. Περίμενε.
Ο Γουόλι μού πήρε εγκεφαλικό υγρό κι η Ρενέ έριξε στον γκρεμό τον Χανκ.
Αυτά, νομίζω.
-Παρακαλώ! Είναι κανείς εδώ; -Γαμώτο, ο Μπλέιν.
Στις σήραγγες εσείς. Θα τον καθυστερήσω να φύγετε.
Γιατί να θυσιαστείς εσύ, κυρία μου;
Το είπα πρώτη.
Είναι κανείς εδώ;
-Μπείτε μέσα. -Βοήθα με τη Μητέρα.
-Θα μείνω μαζί σου. -Πάρε αυτό.
Να βάλουμε τη Μητέρα…
Ξέρουμε ότι είστε εδώ!
Χριστέ μου. Θέλω να μάθω τι πάτησα;
Όχι, δεν θέλεις.
-Λες να 'ναι καλά η Τζούντι κι ο Αρτ; -Έχω δει την Τζούντι οργισμένη.
Την έχω εξοργίσει. Πίστεψέ με, ο Μπλέιν πρέπει να ανησυχεί.
-Τι έπαθε; -Τα παιδιά της είναι εκεί.
Τα κρατάνε κάτω από το κέντρο της ασφάλειας.
Λέει να τα σώσουμε.
-Πόσους να σώσουμε; -Παιδιά της είναι, Γουόλι.
Θα πάμε εγώ κι ο Παζ.
Γιατί εμείς;
Εσύ ξέρεις πού είναι.
Και η Τζούντι έγινε ηρωίδα πριν από λίγο. Τώρα είναι σειρά σου.
Και αυτό.
Θα ελευθερώσουμε τα παιδιά σου. Σου το υπόσχομαι.
Καλώς, τα λέμε στη σπηλιά.
Εντάξει, εμείς τι κάνουμε;
Πάμε προς τα εκεί.
Εντάξει.
-Πού είναι η Μητέρα; -Ποια μητέρα; Η δική σου;
Χάσατε τις μαμάδες σας; Δεν είναι καλό αυτό, μάγκα.
Κατάλαβα. Βλέπω το πρόβλημα.
Σας ξεσήκωσε η μικρή σας περιπέτεια,
πήραν τα μυαλά σας αέρα.
Νιώθετε ανίκητοι, αλλά δυστυχώς, δεν είστε,
οπότε, πείτε μου, πού είναι η Μητέρα;
Κοίταξες στο Σενιόρ Κοσίνας;
Όλοι το λατρεύουν.
Εντάξει, ας πάρουμε όλοι μια βαθιά, χαλαρωτική ανάσα, εντάξει;
-Πού είναι η Μητέρα; -Στον διάολο να πας.
Τι κάνεις;
Μην την πλησιάζεις!
Άφησέ την ήσυχη!
Ακόμη και μετά απ' όσα σου έκανε,
την αγαπάς ακόμα.
Τι γλυκό.
Τζούντι!
Όχι. Μην ανησυχείς. Η λεπίδα είναι χωμένη
σε ένα σχετικά ακίνδυνο τμήμα του εντέρου.
Θα κάνει μία μέρα να πεθάνει από αιμορραγία.
Μια απλή εγχείρηση, ίσως μια αφαίρεση μικρού τμήματος,
και θα γίνει περδίκι.
Λοιπόν, πού είναι η Μητέρα;
Εντάξει, φτάνει.
Σταμάτα!
Τώρα αρχίζει να γίνεται ενδιαφέρον.
Τώρα η λεπίδα απέχει μόνο λίγα χιλιοστά από κάποια ζωτικά όργανα.
Μιλάμε για δύο, ίσως τρεις επεμβάσεις.
Θα χρειαστεί κολοστομία,
αλλά η εσωτερική αιμορραγία είναι αυτό που με ανησυχεί.
Όχι.
Σε μία ώρα, θα έχει πνιγεί στο ίδιο της το αίμα.
Γιατί το κάνεις αυτό;
Γιατί κάνει κανείς οτιδήποτε;
Για τον έρωτα.
Πες μου πού είναι η Μητέρα.
Ο φούρνος είναι διαλυμένος.
Στις σήραγγες.
-Την πάνε στη σπηλιά; -Ναι!
Τζούντι… Σε κρατάω, μωρό μου.
-Κυνηγάμε τους άλλους; -Όχι.
Πήγαινε στην ασφάλεια. Οδήγησέ τους στο αδιέξοδο.
Θα τους πάρουμε μαζί για τυχόν διαπραγμάτευση.
Δεν είναι κανείς εδώ.
Βοήθησέ με.
Πρόσεχε.
Σε κρατάω. Έτσι.
Βρομάει.
Μας κοιτάζουν.
Ναι, έχουν περιέργεια.
Κοίτα, πίνακας ελέγχου.
Δεν δουλεύει. Δεν ανοίγει τα κλουβιά.
-Φαίνεται πως θέλει κλειδί. -Ναι.
Γεια σας, πιτσουνάκια.
Καλώς ήρθατε στο φτωχικό μου.
Οι μεγαλύτερες σήραγγες στον κόσμο είναι κάτω από το Disney World.
Τις λένε "υπoστοές".
Όχι, δεν είναι αυτές οι μεγαλύτερες σήραγγες.
-Είναι. -Όχι, το υδραγωγείο του Ντέλαγουερ είναι.
Δεν είναι υπόγειες στοές.
Δεν είπες υπόγειες στοές. Σήραγγες είπες.
Δεν συζητάτε αυτό το φλέγον θέμα αφού πεθάνω;
Λοιπόν, προς τα πού πάμε;
-Προς τα εκεί. -Είσαι σίγουρος;
Είναι σίγουρη.
Τι διάολο;
-Ξέρουν ότι είμαστε εδώ. -Είναι παγίδα.
Όχι, μας κατευθύνουν.
Ναι, μέσα σε παγίδα.
Μάλλον, αλλά τι επιλογή έχουμε;
-Δηλαδή… -Ελάτε.
Ήταν πάντα τόσο ξεροκέφαλος;
Δεν έχεις ιδέα.
Στάσου. Περίμενέ με.
Ηρέμησε, παιχταρά.
Δεν θα τα πάω καλά σε καβγά μετά το μικρό μου τρακάρισμα,
αλλά ας μην το δοκιμάσουμε, έτσι;
Εκείνο το συγκρότημα που ήσουν;
Οι Cowboy Renegade;
Ναι, ροκάρατε γερά εσείς.
-Δεν ήξερα ότι ήσουν φαν. -Ναι.
Θα ήταν ωραίο να γίνουμε φίλοι.
Ξέρεις; Να γίνουμε… κολλητάρια.
Δύσκολο όταν είσαι αφεντικό.
Σίγουρα.
Και τώρα, μου πήραν τη δουλειά,
με έχωσαν εδώ κάτω με τα παιδιά μέχρι να γίνω "ευπαρουσίαστος".
Ναι, ο Μπλέιν έπρεπε τουλάχιστον να σου κλείσει δωμάτιο σε καλό ξενοδοχείο.
Έτσι δεν είναι;
Ξέρεις, από εκεί που δούλευα σε φυλακή, βρέθηκα να ζω σε φυλακή.
Εξαιτίας του Μπλέιν.
Ίσως θα μπορούσες να… μας βοηθήσεις.
Και γιατί να το κάνω αυτό;
Γιατί δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να τη φέρνεις σε κάποιον
που σου την έφερε πρώτος.
Γάμα τον Μπλέιν.
Εσύ τι θα κάνεις;
Εγώ;
Θα αφήσω τον χρόνο να κάνει τη δουλειά του.
Να τα σβήσει όλα.
Σίγουρα δεν θα μας ξεσκίσουν αυτά;
Όχι.
-Εντάξει. -Γουόλι, βοήθα με.
Ωραία. Πιάσε το χέρι της.
Όχι, το χέρι σου.
Πού να τη βάλω;
Στην καρέκλα.
-Εντάξει. -Ναι, εδώ.
Γεια; Έχει κανείς ελεύθερο χέρι;
Είσαι καλά;
Ναι; Ακούτε;
Εντάξει. Έλα, έρχομαι.
-Κρατήσου. Είμαι εδώ. -Ωραία.
Παιδιά, πρέπει να υποθέσουμε ότι ο Μπλέιν έρχεται εδώ.
-Μη χάνουμε ούτε στιγμή. -Πάμε με το αμάξι μου.
Πού; Είμαστε παγιδευμένοι στον Οικισμό.
Όχι, εδώ θα δώσουμε τη μάχη.
Τη μάχη; Δεν έχουμε όπλα, εκτός αν είναι αλλεργικοί στο ρετρό.
-Έχουμε όπλο. -Δεν δουλεύει αυτό.
Δουλεύει. Άλλαξα μετασχηματιστή για να μην υπερφορτωθούν οι ενισχυτές.
Αύξησα το πηνίο για να ενισχυθεί η δέσμη, αλλά…
Και οι αιχμές της τάσης;
Πυκνωτές μίκας.
Συγγνώμη που διακόπτω τη στιγμή, αλλά έρχονται οι κακοί.
Ναι. Πάμε τις τηλεοράσεις στο γκαράζ. Έχω σχέδιο.
-Εντάξει. -Πάμε.
Εντάξει.
Ελπίζω να δουλέψει, Σαμ.
Γεια.
Πρέπει να μάθετε κάτι.
Αλήθεια;
Ναι, απλώς…
Εγώ… παραιτούμαι.
Καλώς ήρθατε στον Οικισμό.
Ελπίζουμε να έχετε ζωή χαρισάμενη.
Τρέξτε!
Πρέπει να τους βοηθήσουμε!
Όχι!
Εγώ φεύγω.
Σ' αγαπώ.
Τελείωσε;
Έτσι νομίζω.
Βοήθεια!
Η Τζούντι, βοήθεια!
-Ξαπλώστε την. -Είσαι καλά.
Εντάξει, είμαι εδώ.
Είμαι εδώ. Καλέστε την Άμεση Δράση.
-Το κινητό ψόφησε. -Τα έκαψε η ριπή των τηλεοράσεων.
Μου φέρνεις μια πετσέτα; Τη χρειάζομαι. Εντάξει.
Ευχαριστώ. Έλα.
Θα σου μετακινήσω τα χέρια, Τζούντι. Δώσε το χέρι.
Άσε με να το μετακινήσω. Πρέπει να δω τι γίνεται, εντάξει;
Εντάξει.
Εντάξει. Χριστέ μου.
Χρειάζεται νοσοκομείο. Δεν μπορώ…
-Τότε, πήγαινέ την. -Δεν…
Δεν προλαβαίνει.
Όχι!
-Απλώς… -Όχι!
-Μη.
Έλα, μωρό μου. Είμαι εδώ.
Μη φεύγεις.
Μείνε μαζί μου. Μη μου φεύγεις τώρα.
Θυμάσαι…
όταν πήγαμε στο Γκραν Κάνιον με τα παιδιά;
Θυμάμαι που προσπαθήσαμε να πάμε στο Γκραν Κάνιον.
Χάσαμε τον δρόμο εξαιτίας σου.
Ήξερα πού ήμουν.
Απλώς δεν ήξερα πώς να πάω εκεί που πηγαίναμε.
Σταματήσαμε σε μια μεγάλη, άδεια λίμνη,
στη μέση του πουθενά.
Βουτήξαμε.
Κολυμπήσαμε με τα ρούχα.
Ήσουν τόσο όμορφη.
Στεκόσουν μέσα στο νερό, γελούσες με τα παιδιά.
Ήταν καλή μέρα.
Δεν φτάσαμε ποτέ στο Γκραν Κάνιον.
Όχι, Τζούντι, όχι!
Όχι, Τζούντι!
Έλα, μωρό μου.
Έλα, μωρό μου!
Τζούντι.
Τι θέλει αυτή;
Θέλει να βοηθήσει.
Αρτ, όλα καλά. Μπορείς να την εμπιστευτείς.
Αυτό είναι θαύμα.
Είναι θαύμα.
Πρέπει να την πάω στη σπηλιά. Τώρα.
Εντάξει.
-Πρόσεχε. -Το 'χω.
Εντάξει.
Σχεδόν φτάσαμε. Ένα, δύο, σιγά.
-Ωραία. -Θα έρθω μαζί σου.
-Είπε να πάω μόνος μου. -Δεν με νοιάζει.
-Είσαι ο μπαμπάς μου. Δεν θα σε αφήσω να… -Κλερ…
Δεν βοήθησα τη μαμά σου.
Ούτε εσένα σε βοήθησα.
Αλλά μπορώ να τη βοηθήσω.
Θέλω να με εμπιστευτείς, Κλερ.
Σε παρακαλώ.
Εντάξει, αλλά δεν θα μ' αρέσει κιόλας.
Αντίο, Πεταλούδα.
Τα λέμε, Ρακούν.
Άκου, καουμπόη, να προσέχεις.
Καλό δρόμο.
Πάρε όταν φτάσεις.
Ευχαριστώ.
Προσεκτικά.
Έτσι μπράβο.
Έφτασες.
Παρακαλώ.
Έκρηξη; Τι εννοείς με το "έκρηξη";
Όπα, εννοείς ότι θα εκραγείς εσύ;
Περίμενε. Όχι ακόμα. Να απομακρυνθώ.
Ξέρεις, τώρα που το ξανασκέφτομαι…
αποφάσισα να ακυρώσω το συμβόλαιό σου.
Δεν κάνεις εσύ για τον Οικισμό, Σαμ.
Μου πήρες τη γυναίκα μου.
Δεν έπρεπε να τελειώσει έτσι, Σαμ.
Θα την επαναφέρω.
Δεν έχεις ιδέα τι είναι η Μητέρα…
Τι είναι ικανή να κάνει.
Όλα όσα νομίζεις ότι πέτυχες μπορούν να αναιρεθούν.
Δεν πειράζει.
Άσ' το.
Ποτέ.
Όχι!
Όχι! Άφησέ με!
Όχι…
Όχι, δεν γίνεται…
Δεν γίνεται να πεθάνω!
Όλοι πεθαίνουν.
Καλώς ήρθες στο κλαμπ.
Λίλι;
Γεια σου, γερο-παράξενε.
Είσαι αληθινά εσύ;
Εγώ είμαι.
Πώς;
Είναι το "ευχαριστώ" της.
Ο χρόνος είναι ένα δώρο.
Πόσο χρόνο έχουμε;
Θα στέκεσαι εκεί και θα ρωτάς ή…
θα χορέψεις με την όμορφη γυναίκα σου;
Θα είμαστε πάλι μαζί.
Πάντα είμαστε μαζί.
Σαμ!
Σαμ.
Έλα.
Τι κάνετε εδώ;
Θα συναντιόμασταν στη σπηλιά, το ξέχασες;
Σωστά.
Η Μητέρα είναι εκεί;
Ναι.
Αναπαύθηκε.
Τι λέτε, πάμε σπίτι;
Μου φαίνεται καλή ιδέα.
Έτοιμο το φαγητό.
-Μπαμπά, να σε βοηθήσω. -Ναι, καίει.
-Ναι. -Το έπιασες;
Λοιπόν, Αρτ. Κυκλοφορούν παιδιά εδώ. Όχι μαγικά μανιτάρια.
Γλυκιά μου, εσύ είσαι το μόνο μαγικό που χρειάζομαι.
Έφερα αλλαντικά.
Ευχαριστώ. Έχω ήδη τα σνακ μου.
-Τι είναι αυτό; -Σαλάμι, τυρί, φρούτα.
-Φάτε. -Ορίστε.
Ναι.
Στάζεις.
-Δεν είναι ορεκτικό αυτό. -Καθάρισέ το.
Περίμενε. Σου έχω κάτι.
-Το θυμήθηκες; -Το θυμήθηκα.
Σ' ευχαριστώ.
-Μια βδομάδα στη Ρώμη. -Ωραία.
-Και μετά στη Φλωρεντία. -Θεέ μου, λατρεύω τη Φλωρεντία.
-Έλα κι εσύ! -Αλήθεια;
Θεέ μου, ναι.
Μια προειδοποίηση. Νομίζω ότι ο Γουόλι θα σας φορτωθεί.
Ναι, δεν εκπλήσσομαι.
Λοιπόν, τι συζητάμε;
-Για το ταξίδι μας. -Το ταξίδι μας…
Μπαμπά, θέλεις μπέργκερ ή χοτ ντογκ;
Ένα απ' το καθένα, παρακαλώ.
-Έγινε. Κάνε γρήγορα. -Εντάξει.
Υποτιτλισμός: Νίκος Μανουσάκης