-Teka, gusto mong iligtas si Mother? -Oo.
Hindi, may plano kami.
Ang plano, iligtas ka, tapos patayin si Mother.
-Mag-audible tayo. Palit-plano. -Di pwedeng mag-double audible.
Sabihin n'yo nga kung ano'ng nangyayari.
-Mahabang kuwento saka sobrang weird. -'Yong short version na lang.
Sobrang lala ng The Boroughs.
Okay, 'yong short version, may lalaking biglang pumasok sa bahay ko,
si Edward.
Sabi niya, may kuwago daw sa mga pader.
-Ano'ng problema? -Lahat. Asan ka?
Nasa daan sa likod ng Boroughs. Ano'ng problema?
Hay, marami.
May ginawa akong padalos-dalos, tapos ngayon, may malaking problema 'ko.
Ano 'yon?
Parang kinidnap ko si Mother.
Ano'ng ginawa mo?
Uy, tina-try kong iligtas 'yong mundo. Wag mo 'kong kausapin nang ganyan.
-…pumunta sa bahay niya ng gabi… -Okay, pumunta ka sa community center.
Sarado 'yon pag anniversary.
-Do'n ka namin kikitain. -Oo. Teka, sinong "namin"?
Pucha, group project na 'to ngayon, e.
Over and out.
Okay, sure akong… Pucha naman.
-Tapos ninakaw ni Art 'tong laundry van. -'Tang ina, oo.
So, may parang "good news, bad news" na nangyari.
Kasama ni Wally si Mother.
Talaga?
Oo, sabi ko, kitain niya tayo sa community center.
-Art. -Triple audible. Palit-plano ulit. Kapit.
Andito si Mother kanina no'ng nagra-rounds ako.
Siguradong di pa sila nakakalayo—
-Manahimik ka. -Okay.
Kinuha si Sam Cooper sa The Manor no'ng mga pasaway niyang kaibigan.
Tumatakas sila.
Wag kang mag-alala, ha. In-assign ko na 'yong pinakamagagaling—
In-assign ko na sa gates 'yong pinakamagagaling nating tao.
Walang makakatakas sa The Boroughs.
Saka sa ngayon…
Sa ngayon, kailangan nating magpanggap na okay ang lahat.
May speech ako, tapos ikaw—
Wala akong pakialam sa mga speech na 'yan.
O kay Sam Cooper.
Si Mother lang ang importante.
Hahanapin ko siya.
Magtiwala ka lang sa 'kin.
Di pa ba sapat 'yong mga tiniis natin?
Wag kang mag-alala, mahal ko. Kakampi natin ang oras.
Hi sa inyong lahat.
Hi sa inyo.
Hello.
Naku po.
Ang daming tao dito.
Hello.
Okay.
Ay, hindi.
Incognito ang peg natin.
Hindi d'yan.
Salamat sa pagpunta n'yo kahit na biglang lumamig ngayong gabi.
Itago lang natin 'yong mga kamay at paa mo,
tapos wag tayong magpahalata…
Excuse me po, sir. Sa'n kayo pupunta?
A, e, ine-enjoy lang namin ng misis ko 'yong celebration.
-May pangalan ba si Misis? -Oo naman. Meron.
May pangalan siya.
Ano… Petunia.
Mukhang busy ka, a.
Tara na, Prudence, do'n na lang tayo sa iba.
Kailangan kong makausap si Boss.
Safe naman siguro tayo dito hanggang makarating si Wally.
At least, nakakatakot dito.
Wag na lang tayong mag-ingay.
Oo nga.
Uy, may lost and found sa ilalim ng mesang 'yan.
Kung ayaw n'yong mamukhaan agad.
Pa…
Okay lang ba kayo?
Pa?
Ano'ng problema?
Andito na siya.
Uy.
Sorry, late kami.
So, wag na nating patagalin pa,
ikinagagalak kong ipakilala sa inyo ang bida natin ngayon.
Kilala n'yo siya, saka mahal n'yo siya.
Mahal ko siya.
Ang ating CEO na sobrang guwapo, Blaine Shaw.
Hello sa inyo. Salamat. Maraming salamat. Ang bait n'yo naman.
Ikinalulugod kong i-welcome kayo sa 75th anniversary ng The Boroughs.
Alam n'yo, ang mga anniversary,
pagkakataon 'yan para mag-reflect sa nakaraan
at saka pagplanuhan ang hinaharap.
Gaya ng sabi ni Robert Browning,
"Paparating pa lang ang pinakamagandang yugto."
Actually, 'yong…
Actually, di totoo 'yon.
'Yong buong quote,
"Samahan mo 'kong tumanda.
"Paparating pa lang ang pinakamagandang yugto."
Hindi din totoo 'yon.
Ang nag-iisang kasiguraduhan lang sa isang walang-kasiguraduhang mundo,
natatapos ang lahat ng bagay.
Parang magnanakaw sa gabi ang oras.
Ninanakaw no'n 'yong kabataan natin, 'yong kasiyahan, 'yong pagmamahal.
Dinudurog tayo nang dinudurog hanggang
abo na lang 'yong matira.
Pero hindi dito.
Isang hideout ang The Boroughs.
Isang citadel na nagliliwanag sa dilim.
Isang pangako ang The Boroughs
na ginawang bato at semento, na nagsasabing,
"Di parating ang pinakamagandang yugto.
"Ngayon na 'yon.
"Dito.
"Magkasama."
Dalhin natin siya sa ligtas na lugar, 'yong malayo dito.
Kailangan siyang dalhin sa doktor. Mukha siyang may sakit.
Hindi, doktor ako.
Pa'no 'yong plano?
-Gusto mo siyang patayin? -E…
Hindi na.
-Himala siya. -Kumakain siya ng chalk.
'Yong dugo niya ang susi. Akin na 'yan, honey.
'Yong dugo niya ang susi para mawala lahat ng sakit.
Eto, o, kunin mo.
Mawawala na ang mga sakit. Wala nang paghihirap.
Wala nang mamamatay.
So mabubuhay na lang lahat habambuhay?
-May kapalit ang mga himala. -Oo, e, sino ba'ng sisingilin no'n? Ikaw?
Ikaw?
Sobrang dali lang maniwala sa haka-haka
pag di n'yo pasyente 'yong malapit nang mamatay.
Hindi n'yo asawa 'yong mamamatay sa putang inang AIDS.
Di kayo 'yong inaatake ng cells n'yo.
Nahanap nina Blaine saka ng Stepford staff niya
ang fountain of youth.
At ngayon, ako na ang gagamit no'n, okay?
Gagamitin ko sa mabuti. Magdedevelop ako ng therapies.
Hahanap ako ng mga paraan para manggamot at magpagaling ng tao.
'Yong mga taong…
Kailangan natin siyang tulungan.
Okay, ayun. May nakakaintindi na. Pa'no natin siya ipupuslit para makalaya?
Hindi, di 'yon 'yong gusto niya.
-Pa'no mo nalaman 'yon? -Sinabi niya sa 'kin.
Kinakausap po niya kayo?
Sa isip ko.
Ano'ng gusto niya, Sam?
Gusto niyang mamatay.
Kailangan natin siyang dalhin sa kuweba ni Art.
Do'n siya ipinanganak.
Ihinanda 'yon ng mga anak niya para sa moment na 'to.
Para sa katapusan niya.
Do'n dapat. Ngayon na.
Hindi pwede.
Desisyon niya po 'yon.
Hindi. Di ko siya hahayaang mamatay.
Wally, naiintindihan kita.
Mahirap tanggapin, saka mas mahirap hingin 'to,
pero gagamitin at gagamitin ni Blaine ang The Boroughs bilang buffet niya.
Akala niya, walang pakialam ang mga tao sa matatanda.
Kahit 'yong matatanda.
Patunayan nating mali siya.
Kailangan nating lumaban.
Para kay Mother, para sa The Boroughs, para sa lahat.
Magkakahustisya na si Jack.
Tapos magiging mga hero tayo saka maitatama natin 'to.
Palayain mo na siya.
Hindi.
Wally.
Hindi ko kaya. Ayoko.
Kailangan.
-Ayokong mamatay, Re-Re. -Alam ko.
Honey, alam ko.
Alam ko, darling.
At kung naisip ko man kahit saglit
na gagaling ka pag tinorture natin 'yang matanda habambuhay,
sasamahan kita do'n.
Pero hindi, e.
Oo, pero…
mabubuhay ako.
Pero hindi na… ikaw 'yon.
So, hayaan mo na 'kong iligtas ka ngayon
habang may oras pa.
Okay…
Sige na nga.
-Pero mumultuhin kita. -Ay, sana nga.
-Habambuhay 'yon, a. -Okay.
Sam, kasama mo kami.
-Pa'no tayo pupunta sa kuweba? -May harang lahat ng exit.
May naisip ako.
One, two, three.
Teka lang po, may tunnel sa ilalim ng cooking class?
Makakapunta tayo d'yan sa kuweba.
-Ang lalim nito, a. -Magto-toss coin ba tayo?
Bago tayo bumaba, may nakakalimutan pa po ba kayong sabihin?
Wala na. Ay, teka.
Oo. Kinuhanan ako ni Wally ng brain fluid,
tapos binagsakan ni Renee ng kotse si Hank.
'Yon lang yata.
-Hello! May tao ba dito? -Pucha, si Blaine 'yon.
Pumasok na kayo sa tunnels. Ako na'ng bahala para makatakas kayo.
Bakit ikaw 'yong magsasakripisyo?
Nauna na 'ko.
May tao ba dito?
-Pasok na. -Oo. Tulungan mo 'ko kay Mother.
-Sasamahan kita dito. -Eto, kunin mo.
Ipasok na natin si Mother…
Alam naming andito kayo!
Naku. Aalamin ko pa ba kung ano'ng natapakan ko?
Ay, wag na.
Magiging okay lang kaya sina Judy saka Art?
Nakita ko nang magalit si Judy. Nagalit ko na siya.
Maniwala ka, si Blaine 'yong dapat mag-alala.
Ano po'ng problema niya?
Nando'n 'yong mga bata.
Kinukulong sila ni Blaine sa baba ng security center.
Iligtas daw natin sila.
-Di natin kayang iligtas lahat, Sam. -Mga anak niya 'yon, Wally.
-Kami na ni Paz 'yong pupunta. -Bakit tayo?
Alam mo kung asan sila, e.
Saka nagpaka-hero si Judy kanina. So ikaw naman dapat ngayon.
'Yon din.
Papalayain namin ang mga anak mo.
Promise.
Okay, magkita tayo sa kuweba.
Okay, e, tayo po?
Do'n tayo.
Okay po.
Asan si Mother?
Nanay nino? Nanay mo?
Nawala mo 'yong mama mo? Di okay 'yan, pare.
A, alam ko na. Alam ko na ang problema.
Nagising 'yong dugo n'yo sa maliit na adventure na 'to,
nayugyog 'yong pagkatao n'yo.
Pakiramdam n'yo, walang makakatalo sa inyo, e, kaso hindi,
kaya… sabihin n'yo na lang, asan si Mother?
Tiningnan n'yo na ba sa Señor Cocinas?
Gusto ng lahat sa Cocinas.
Okay, huminga muna tayo nang malalim para kumalma, ha?
Asan si Mother?
Mamatay ka na, Blaine.
Ano'ng ginagawa mo?
Lumayo ka sa kanya! Wag mo siyang gagalawin!
Pagkatapos ng lahat ng ginawa niya sa 'yo,
mahal mo pa din siya.
Ang sweet naman.
Judy!
-Judy! -Hindi. Wag kang mag-alala.
Nakabaon 'yong blade sa medyo hindi delikadong parte ng bituka.
Aabutin nang halos isang araw bago siya maubusan ng dugo.
Isang surgery lang,
konting parte ng bituka lang 'yong tatanggalin,
tapos okay na ulit siya.
So… asan si Mother?
Okay, tama na.
Tumigil ka na!
Mas interesting na ngayon.
Ilang millimeters na lang 'yong layo ng blade sa kritikal na organs.
Baka mga dalawa o tatlong surgery na 'yong kailangan n'yan.
Kakailanganin niya ng colostomy bag,
pero 'yong internal bleeding ang inaalala ko.
Hindi.
Wala pang isang oras, malulunod na siya sa sarili niyang dugo.
Bakit mo ba ginagawa 'to?
Bakit ba natin ginagawa ang ginagawa natin?
Dahil sa love.
Sabihin mo kung asan si Mother.
Tinanggal nila 'yong oven.
Nasa tunnels sila.
-Dadalhin ba siya sa kuweba? -Oo!
Judy… Hawak na kita, baby.
Hahabulin ba natin sila?
Di na. Pumunta kayo sa security. I-trap n'yo sila sa dead end.
Isasama natin 'tong dalawa, in case kailangan ng pambargain.
Walang tao.
Tulungan mo 'ko.
Mag-ingat ka.
Hawak kita. Ayan.
Ay, ang baho naman.
Tinitingnan nila tayo.
Oo, curious sila, e.
Uy, 'yong control panel.
Hindi gumagana. Di bumubukas 'yong mga kulungan.
-Mukhang kailangan ng susi. -Oo.
Hello sa inyong magjowa.
Welcome sa maliit kong bahay.
Nasa ilalim ng Disney World ang pinakamalaking tunnel system sa mundo.
Utilidors 'yong tawag.
Hindi, di 'yon 'yong pinakamalaking tunnel system.
-'Yon kaya. -Hindi, mas malaki ang Delaware aqueduct.
Di naman 'yon utility tunnel.
Di mo naman sinabing utility tunnels, e. Sabi mo, tunnels.
Pwedeng saka n'yo na pagtalunan 'yang tunnel pag patay na 'ko?
So, sa'n na tayo dadaan?
-Do'n. -Sigurado po kayo?
Sigurado daw siya.
'Tang ina?
-Alam nilang andito tayo. -Trap 'to.
Hindi, iniipon nila tayo dito.
Oo nga, dito sa trap.
Siguro, pero may choice ba tayo?
-E, I mean… -Tara na.
Matigas ba talaga ang ulo ng gagong 'to?
Kung alam n'yo lang po.
Teka lang. Hintayin n'yo 'ko.
Relax ka lang, pogi.
Di naman yata kita kayang talunin pagkatapos kong maaksidente, e,
pero wag na din nating subukan, ha?
Alam mo 'yong banda mo dati?
'Yong Cowboy Renegade?
Grabe, ang galing n'yo.
-Hindi ko alam na fan ka pala. -Ay, oo.
Naisip ko nga, ang astig siguro kung magiging magkaibigan tayo.
Alam mo 'yon? Parang… hombres.
Mahirap pag boss ka, e.
Oo.
Tapos ngayon, kinuha na nila 'yong trabaho ko,
nilagay ako dito sa mga bata hanggang maging "presentable" daw ako.
Oo nga, e, sana man lang binigyan ka ni Blaine
ng magandang hotel room o ano.
Sinabi mo pa.
Alam mo, nagtatrabaho ako dati sa kulungan.
Ngayon, sa kulungan na 'ko nakatira.
Salamat kay Blaine.
Baka pwede mo kaming… tulungan.
Bakit ko naman gagawin 'yon, ha?
Kasi mas masarap talagang gumanti sa unang umagrabyado sa 'yo.
'Tang ina ni Blaine.
E, ikaw?
Ako?
Ipapaubaya ko na lang 'to sa panahon.
Buburahin no'n lahat.
Sigurado ka bang di tayo aatakihin ng mga 'yon?
Hindi.
-Walang tao. -Wally, tulungan mo 'ko.
Okay. Kunin mo 'yong braso niya.
Hindi, 'yong braso mo.
-Sa'n ko po siya ipupuwesto? -Do'n sa upuan.
-Okay. -Eto, dito.
Hello? Tulungan n'yo naman ako.
Okay ka lang?
Uy? Hello?
Okay. Eto na po, and'yan na 'ko.
-Sige, teka lang. Andito na po. Okay. -Uy. Ayun.
Guys, isipin na nating papunta na si Blaine.
-Wag tayong mag-aksaya ng oras. -Sakyan natin 'yong kotse ko.
Papunta sa'n? Mata-trap pa din tayo sa The Boroughs.
Hindi, dito na tayo lalaban.
Lalaban?
Wala tayong weapons, unless allergic sila sa mid-century modern na bahay.
-May weapon po tayo. -Ay, di 'yan gumagana.
Gumagana po.
Pinalitan ko 'yong transformer para di mag-overload 'yong amplifiers.
Dinagdagan ko ng konting coil para lumakas 'yong beam, kaso…
E, 'yong spikes sa voltage?
May silver mica capacitors po.
Sorry sa istorbo sa nerd moment n'yong mag-ama.
-Pero papunta na 'yong kalaban. -Oo. Dalhin natin 'tong TVs sa garahe.
May plano ako.
-Okay. -Sige na.
Okay.
Siguraduhin mong gagana 'to, Sam.
Hi.
May kailangan kayong malaman.
Talaga?
Oo, ano kasi…
Magre-resign… na 'ko.
Welcome sa The Boroughs.
Sana mag-enjoy kayo nang sobra.
Takbo!
Kailangan natin silang tulungan!
Wag!
Ayoko na.
I love you.
Tapos na ba?
Tingin ko.
Tulong!
Si Judy, tulong!
-Ihiga mo siya. -Okay ka lang.
Okay, andito 'ko, baby. Tumawag kayo sa 911.
-Namatay 'yong phone ko. -Nasira lahat no'ng sumabog 'yong mga TV.
Ikuha mo nga ako ng tuwalya. Kailangan ko ng tuwalya. Okay.
Salamat. Okay.
Okay, aalisin ko 'yong kamay mo, Judy. Akin na 'yong kamay mo.
Tatanggalin ko, okay?
Kailangan kong makita kung ano'ng lagay, ha?
Okay.
Okay. Diyos ko po.
Kailangan siyang dalhin sa ospital. Di ko kayang…
-E di, dalhin na siya. -Ano…
Wala na siyang oras.
Hindi!
-Teka… -Hindi!
-Uy.
Kayanin mo, baby, please. Andito 'ko.
Wag mo 'kong iiwan.
Dito ka lang. Wag mo 'kong iiwan, ha.
Naaalala mo…
no'ng pumunta tayo ng mga bata sa Grand Canyon?
Naaalala ko, sinubukan nating pumunta sa Grand Canyon.
Naligaw tayo dahil sa 'yo.
Alam ko naman kung asan tayo no'n.
Di ko lang alam kung pa'no pumunta sa pupuntahan natin.
Huminto tayo sa isang malaking lawa na walang tao
sa gitna ng isang liblib na lugar.
Tumalon tayo.
Lumangoy tayo nang nakadamit.
Grabe, ang ganda-ganda mo no'n.
Nakatayo ka sa tubig, tawa kayo nang tawa ng mga bata.
Ang ganda ng araw na 'yon.
Hindi na nga tayo nakarating sa Grand Canyon, e.
Wag, hindi, Judy, hindi, wag!
Hindi, Judy!
Please, baby.
Please, baby!
Judy.
-Ano'ng gusto niya? -Gusto niyang tumulong.
Uy, Art, okay lang 'yan. Pwede mo siyang pagkatiwalaan.
Himala 'yon, a.
Isang himala.
Kailangan ko siyang dalhin sa kuweba. Ngayon na.
Okay po.
-Ingat. -Kaya ko 'to.
Okay.
-Okay. -Malapit na. One, two, dahan-dahan.
-Ayos. -Sasamahan ko po kayo.
-Sabi niya, dapat ako lang. -Wala akong pakialam.
-Tatay ko po kayo. Di ko kayo hahayaang— -Claire…
Di ko natulungan 'yong mama mo.
Di din kita natulungan nang maayos.
Pero matutulungan ko siya.
Magtiwala ka lang sa 'kin, Claire.
Please.
Sige po, pero di ako masaya dito, a.
Ba-bye, Butterfly.
See you soon, Raccoon.
Uy, mag-iingat ka, a.
Ingat sa pagda-drive.
Tumawag ka pagdating mo do'n.
Salamat.
Dahan-dahan.
Ayan.
Andito ka na.
Wala 'yon.
Sasabog? Anong "sasabog"?
Teka, ibig mong sabihin, sasabog ka?
Ay, teka lang. Wag muna. Paalisin mo muna 'ko.
Alam mo, kung iisipin…
Napagdesisyunan ko nang i-cancel 'yong contract mo.
Di ka kasi bagay sa Boroughs, Sam.
Kinuha mo 'yong asawa ko.
Di dapat matatapos 'to nang ganito, Sam.
Pero ibabalik ko siya.
Hindi mo alam kung ano si Mother…
Kung ano 'yong kaya niyang gawin.
Lahat ng akala mong na-achieve mo, pwedeng mabura 'yon.
Okay lang.
Bumitaw ka na.
Hindi pwede.
Hindi! Bitawan mo 'ko!
Hindi…
Hindi, hindi pwede…
Di ako pwedeng mamatay!
Lahat naman namamatay.
Welcome to the club.
Lilly?
Uy, matandang masungit.
Ikaw ba talaga 'yan?
Ako nga.
Pa'no?
Sabi niya, salamat daw.
Biyaya ang oras.
Ga'no katagal tayo dito?
Tatayo ka na lang ba d'yan at magtatanong o…
isasayaw mo 'yong maganda mong asawa?
Magkakasama ulit tayo.
Lagi naman tayong magkasama.
Sam!
Sam.
Uy.
Bakit kayo andito?
Magkikita dapat tayo sa kuweba, di ba?
Oo nga pala.
Si Mother ba 'yon?
Oo.
Payapa na siya.
Ano, uwi na tayo?
Okay ako d'yan.
Okay, ready na 'yong dinner.
-Pa, tulungan na po kita. -Sige, mainit, a.
-Opo. -Kaya mo?
Okay, Art. May mga bata dito. Bawal 'yong magic mushrooms, a.
Sweetheart, ikaw lang ang magic na kailangan ko.
-May charcuterie ako dito. -Ay, salamat. May meryenda na 'ko dito.
-Okay. Ano 'to? Ano 'yan? -A, salami, cheese, prutas.
-Kain. -Eto, o.
Oo.
Ay, dumudugo po kayo.
-Ay, nakakawalang gana 'yan. -Linisan mo. Ako na dito.
Ay, teka. May ibibigay ako sa 'yo.
-Naalala n'yo po? -Naalala ko.
Salamat po.
-Isang linggo sa Rome. -Ayos.
-Tapos, sa Florence na. -Ay, grabe, gusto ko sa Florence.
-Sumama ka na! -Talaga?
Oo naman, 'no.
Warning lang. Mukhang sasama si Wally sa trip n'yo.
Oo, di na 'ko nagulat.
So, ano'ng pinag-uusapan n'yo?
-'Yong trip natin. -'Yong trip natin…
Uy, Pa, ano po 'yong gusto n'yo, burger o hotdog?
Tig-isa no'n, please.
-Copy. Bilisan n'yo po d'yan. -Okay.
Nagsalin ng Subtitle: Jennica Rio Galolo