เกาะแกรนด์มานัน
มีใครได้ยินมั้ย?
ขอย้ำ มีใครได้ยินมั้ย?
ใครได้ยินล่ะก็ ฉันไปฉี่นะ
[ภารกิจฝ่านรกเกาะมฤตยูสู้เขาพ่อหนุ่ม]
ยินดีต้อนรับสู่แลปปฏิบัติการ TSL
เราดีใจที่คุณเข้าร่วม
ช่วงนี้เราโดนถามบ่อยมาก ว่าเราทำอะไรที่นี่...
และเรายินดีที่จะตอบ
สุดยอดความสำเร็จ ย่อมมาพร้อมกับความท้าทาย...
เป้าหมายเรา ยังคงเป็น การยกระดับศักยภาพของมนุษย์
ผ่านการทดสอบซ้ำอย่างเข้มข้น...
เราก้าวหน้าขึ้นอย่างมาก ในการเข้าใจความเป็นไปได้อันไร้ขอบเขต
ของร่างกายและจิตใจมนุษย์
เราเชื่อว่าเวลาเป็นพันธมิตรของเรา และส่งผลต่อศักยภาพของมนุษย์ในเชิงบวก
- ไม่ใช่เชิงลบ - TSL พยายามสร้างสุดยอดทหาร?
ไม่ว่าจะเป็นการยืดชีวิต เด็กที่ป่วยหลายล้านคน
หรือการพัฒนาศักยภาพร่างกายของทหาร
ที่ TSL เราก้าวสู่เป้าหมายอย่างรวดเร็ว เพื่อโลกที่ดีและปลอดภัยกว่า
ที่ TSL เวลาจะไม่เสียเปล่า และเราขอเชิญทุกท่านทำเช่นเดียวกัน
- มันเป็นไปไม่ได้หรอกพวก! - ไม่มีทาง
- ตลกว่ะ นาย... - ฝันไปเหอะ!
ตัวตลกชัดๆ
ตัวตลกขี้เมา
ไม่มีทางเข้าเป้า
- ฉันทำได้ - ไม่มีทาง!
ไม่เชื่อเหรอ?
- ไม่ได้หรอก - แต่ฉันทำได้
ก็ได้งั้นฉันพนัน 20 เหรียญ เอาเปล่า?
- 100 ไปเลย - 100 นึง? ก็ได้
ฉันถอนคำพูด รอเดี๋ยว
ลูกดอกล่ะ เอามา
ครั้งเดียว!
ตั้งใจด้วยล่ะ
- โอเค... - เอาเลยไอ้เสือ!
จะไปไหน? อยู่ทางนั้น!
เล็งดีๆ ล่ะไอ้เวร
โอ๊ะ ไม่นะ
- ผล็อยหลับไปแล้ว - ให้ตาย...
เข้าเป้าเป๊ะเลยไงล่ะ
- เดี๋ยวนะ ใช่เหรอ? - ได้ไงวะ?
เดี๋ยว!
เดี๋ยวก่อน ฉันยังไม่ได้ตรวจ
เดี๋ยวก่อน! มันไม่ใช่เป้ากลางว่ะ!
ห๊ะ
- จะเอาไง - เอาเป็นคืนเงินให้ฉัน
แล้วโทรฟ้องผัวดีกว่ามั้ย?
- อย่าหวังจะไปจากที่นี่กับเงินนั่น - อย่าแตะตัวฉัน
เจอกันหน่อยพี่เบิ้ม
ดูแย่มากเลยนะ เชส
รู้จักชื่อนั้นได้ยังไง?
ฉันรู้เกี่ยวกับคุณเยอะเลย
งั้นเหรอ?
โอเค
ขึ้นรถสิ
มีข้อเสนอให้พิจารณา
แล้วเราจะไปไหน?
บอกมาได้เลย
ขอบคุณ
จำฉันไม่ได้ใช่มั้ย
ไม่
ฉันอลิสัน
เราเจอกันในปาร์ตี้สองสามปีก่อน
คุณคงเมากว่าที่ฉันคิด
- พอเช้าคุณก็หายไปแล้ว - โทษที
ช่างเถอะ
รู้อะไรเกี่ยวกับผมอีก?
ก็...
ฉันรู้คุณได้เข้าร่วมโกสต์โปรเจค ตอนอายุสิบแปด
พวกเขาลบประวัติออกหมด เพื่อที่ว่าถ้าคุณตายจะไม่มีใครรู้
ปีต่อมาโปรเจคก็ถูกยกเลิก
คนที่หนีไปส่วนใหญ่ก็เป็นทหารรับจ้าง
- คุณรู้ได้ยังไง? - ฉันทำงานให้กับผู้อิทธิพล
งั้นสิ
ไม่
ใช่ว่าไม่เชื่อนะ แต่ผมพอแล้ว
- จริงเหรอ - ใช่
ไม่ว่างเหรอ?
ก็ประมาณนั้น
แล้วอยู่ยังไง
ก็หาทำอะไรไปเรื่อย
สองวันก่อน มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นที่ศูนย์วิจัย
บนชายฝั่งตอนเหนือของแคนาดา
ทำให้ลูกสาวของผู้บริหารหายตัวไป
ในตอนนี้การเชื่อมต่อถูกตัดขาด
เราต้องการทีมเพื่อช่วยเธอออกมา ภายใน 24 ชั่วโมง
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความปลอดภัย
และนั่น...
คือเหตุผลเดียว...
ที่คุณได้รับข้อเสนอ งานที่จ่ายเงินสูง
เช่นงานนี้
และอีกอย่าง
ฉันให้รอสส์มาช่วย
นั่นเป็นความคิดที่แย่มาก
ทำไม?
เพราะเขาไว้ใจไม่ได้
โอเค
เอาล่ะ...
จะมีรถมารับคุณในตอนเช้า
คุณก็แค่ขึ้นไปนั่ง หรือไม่ต้องต้องขึ้น
รถสวยดี
ขอบใจ
ของคุณก็สวย
ฉันอลิสัน
ผมรู้คุณเป็นใคร
รู้เหรอ?
เอาล่ะ
มาคุยกัน?
เราไม่ควรจะไปที่นั่น
ทำไม?
ก็รู้หนิว่าแลปเล็กๆ นั่นทำอะไร
- ฉันรู้แค่เรื่องทั่วไป - แสดงว่าไม่รู้ตัวจะพาเราไปเจอกับอะไร
งานนี้เงินดีนะ
นั่นเป็นคำขู่เหรอ?
งั้นก็...
อยู่ที่คุณแล้ว
มีหรือไม่มีคุณเราก็จะไป
ถ้าผมไป
ต้องให้ผมคุม
ฉันรวมทีมไว้ให้แล้ว
เจอกันพรุ่งนี้!
บังกอร์
ไงพี่เบิ้ม เรารู้จักกันใช่มั้ย?
- ไง ฉันแท็ก - โอ้ แน่นเลย! เล่นแขนมาเยอะงั้นสิ?
- ไม่มีเวลาหรอก - แข่งยึดพื้นมั้ย?
- ได้เสมอ! - ฉันก่อน?/เอาเลย
- เอาเลยะ? - เอาเลย หนึ่ง
ลงสุด สาม
ไอ้พวกปัญญาอ่อน
ว่ามั้ย?
จำฉันไม่ได้สินะ
ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวเพื่อน เชื่อฉันสิ
เราทำงานด้วยกันเมื่อ 7-8 ปีที่แล้ว
ผลงานออกมาดี แต่ค่าจ้างห่วยแตก
ไม่เหมือนงานนี้
เอาล่ะพวกฟังทางนี้
ไงคนสวย
ตอนไหนจะให้พาไปทานข้าว อย่างที่สัญญาไว้?
ผมเลือกร้านไว้แล้วนะ!
ร้านอาหารในฝันมั้ยล่ะ?
ตลกดี
เป้าหมายอาจอยู่ในแคมป์วิจัยสองแห่ง
ทางเหนือและทางใต้ เราจะปล่อยทีมสามคนไว้ในแต่ละที่
เชส แด๊กซ์ จะไปกับฉันที่แลปทางใต้
แท็ก โคลท์ ไปกับรอสส์ ที่แลปทางเหนือ
ฮอฯ จะรอเราที่จุดนัดพบ จนกว่าจะได้รับสัญญาณจากทีมใดทีมหนึ่ง
แต่ถ้าการเชื่อมต่อถูกตัดขาด
ก็ไปเจอกันที่จุดนัดพบ
ชัดเจนมั้ย?
ไงแท็ก?
เธอเป็นไงบ้าง?
ยอดเยี่ยม
นี่โลกทั้งใบของฉัน ใช่...
แปดขวบแล้ว ฉันมาที่นี่เพื่อเธอ
- ดีที่คุณมา - ขอบคุณ
ยินดีต้อนรับสู่แกรนด์มานันหนุ่มๆ
แกรนด์มานันทางตอนเหนือ
เกาะกรานมานนานทางตอนใต้
ดูเหมือนว่าแคมป์จะอยู่ข้างหน้า
เอดิสัน สรุปว่าเราต้องมาเจอกับอะไร?
ทำไมต้องภายในหนึ่งวัน?
ไม่รู้
ฟังดูอันตรายนะ
รอสส์ แน่ใจนะว่ารู้ทาง? ฉันไม่เห็นรอยเท้าเลยแถวนี้
แน่ใจ
ทำไมต้องเดินไปใกล้น้ำล่ะรอสส์?
มันปลอดภัยกว่า
ปลอดภัยจากอะไร?
พวก มาดูนี่
คงเป็นเจ้าหน้าที่ซักคน
ไปต่อเถอะ
รอสส์?
รอสส์ ได้ยินมั้ย
อะไรน่ะ?
ไดอารี่ ของฉัน
คนเดียวเท่านั้น
เอดิสัน?
ที่นี่มันเกิดเรื่องอะไร?
ฉันไม่รู้
และฉันก็ไม่ต้องการรู้
เราไม่ได้มาเพื่อตั้งคำถาม จำได้มั้ย? เรามาหาคนไม่ว่าจะตายหรือไม่ตาย
และยิ่งหาเจอเร็วเท่าไหร่ ก็ยิ่งได้กลับบ้านเร็วเท่านั้น
- รอสส์ ฉันไม่คิดว่าแคมป์วิจัยอยู่ในน้ำนะ - ฉันรู้ มันอยู่ห่างไปห้าไมล์ในอีกทางนึง
เฮ้พวก เรามาผิดทาง
ใช้งานไม่ได้ การเชื่อมต่อล่ม
เฮ้
เป็นไรรึเปล่า?
ไปกันเถอะ
ตัวอะไรทำแบบนั้นได้
บอกฉันทีสิเพื่อน
ฮัลโหล?
มีใครได้ยินมั้ย?
นั่นอะไร?
นาฬิกาที่ฉันเจอจากศพแรก
- งั้นเหรอ? จะไม่พลาดโอกาสอะไรเลยสินะ? - ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น
ดูสิ?
คนหลายคนมีนาฬิกาแบบเดียวกัน
ก็อาจจะ
เอาล่ะ ไม่มีใครตอบ
ไปค้นหาเธอรอบๆ กัน
ชื่อเธอคือสเตซีย์ คัลลาแฮน
เหมือนกับสแตนลี คัลลาแฮน?
ไป
ไม่ว่านี่เรื่องอะไร
เราไม่มีอาวุธ และประสบการณ์มากพอฆ่าพวกมัน
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ?
ฉันรู้ไม่มากไปกว่านาย
งานนี้เป็นความลับ จำได้มั้ย?
พวกเขาไม่ได้บอกอะไร นอกเหนือไปจากที่ฉันบอกนาย
มีใครได้ยินมั้ย?
ขอย้ำ มีใครได้ยินมั้ย?
หวัดดี?
- มีใครได้ยินมั้ย? - ให้ตายเถอะ มันใช้ไม่ได้
รู้ได้ยังไง?
ฉันเพิ่งรู้
เฮ้นั่นควันอะไร?
หวังว่ามันจะไม่ใช่อย่างที่ฉันคิด
ไปดู
- นักบินล่ะ - อาจจะยังไม่ตาย
แค่อาจจะ
แม่งเอ้ย ถึงเขายังไม่ตาย แล้วเราจะหาทางออกได้ยังไง
- อย่ายิง! อย่ายิง! ได้โปรด! - คุณเป็นใคร?
ผม ดร.แดเรลล์ ยัง! นักวิจัยของ TSL
- เกิดอะไรขึ้น? - ผมไม่รู้! ผมมาถึงก่อนแปปเดียวเอง!
ผมได้ยินเสียงพวกคุณ ก็เลยซ่อนตัวน่ะ
มีอะไร?
นักวิทยาศาสตร์ และไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
- จริงรึ? - ผมมาถึงนี่หลังจากเรือเราแยกจากกัน
ผมหาแคมป์วิจัย กลายเป็นว่าน่าจะลงเกาะผิดด้าน
- แล้วคุณเป็นใคร? - เราถูกส่งมาช่วยคนๆ หนึ่ง
- ขอบคุณพระเจ้า... - ไม่ใช่คุณ
รู้จักสเตซีย์ คัลลาแฮนมั้ย?
มากับผมสิ
แล้วนายจะแนะนำว่าไง
ต้องหาแคมป์ให้เจอ
ดูว่าใครรอดบ้าง
หรือมีอะไรที่จะใช้ขอความช่วยเหลือได้
นายรู้เรื่องพวกนี้รึเปล่า?
ไม่
โกหก!
นี่พวก ไปกันต่อ โดยไม่มีเรื่องกันไม่ได้เหรอ?
แกรู้อะไรไอ้สารเลว แกได้เงินมากกว่าเลยไม่พูดอะไรใช่มั้ย?
เฮ้โคล ใจเย็นๆ ก่อนสิวะ?
นายไม่รู้จักรอสส์
ช่วยเล่าเรื่องงานที่แกทำ สองสามปีก่อนหน่อยสิ?
- หุบปากไปเลยโคล - ฉันรู้ทุกอย่าง
- แกไม่รู้อะไรเลย - ฉันรู้ว่าพวกเขาตายก็เพราะแก
ไม่รู้อยากเสือกพูด
- หุบปากไปเลย! - เฮ้ย!
ให้ตายสิวะ
แกสองคนบอกยากกว่าลูกฉันอีก
ฟังนะ ไว้ทะเลาะกันสองคน โอเค?
แต่ตอนนี้... เราต้องหาทางออกจากที่นี่
ฉันว่ารอสส์พูดถูก
เราต้องหาแคมป์ให้เจอ
หรือนายจะว่าไง?
รอสส์?
ไปเถอะ เริ่มจะมืดแล้ว
- สเตซี่ คัลลาแฮน - นั่นแหละ เป้าหมายของเรา
เราต้องหาวิธีที่จะออกไปจากที่นี่
คืนนี้เราจะตั้งแคมป์กัน พยายามติดต่อดู
และตอนเช้าเราจะไปที่จุดนัดพบ
หวัดดี มีใครได้ยินฉันมั้ย
หวัดดี มีใครอยู่มั้ย
- กาแฟหน่อยมั้ย? - ดี
- ขอบคุณ - ไม่ล่ะ ขอบคุณ
ถึงจะไม่ได้มาช่วยผม แต่ผมไม่รู้จะทำยังไงถ้าพวกคุณไม่มา
750,000 เหรียญเลยนะพวก
โคตรสุด!
ฉันจะบอกให้
ลูกฉันต้องได้เรียนมหาลัย
และไม่ใช่ที่ทั่วๆ ไปนะ
ต้องเป็นที่ดีๆ อย่าวิลัยแพทยศาสตร์ วิลัยนิติศาสตร์
ให้ตาย
- ถ้าเรารอดไปได้นะ - รอดอยู่แล้ว
ไปทำงานให้เสร็จ
- หาตัวเด็กนั่นให้เจอ - ถ้าเธอยังไม่ตายอะนะ
พวกเขาแค่อยากรู้ว่าเธอตายหรือยังอยู่
แน่ใจ?
พวกเขาบอกแบบนั้นเหรอ?
ฉันว่าไม่ ถ้าเธอตายเราก็หมดประโยชน์
ถ้างั้นเราก็หาเธอให้เจอ แจ้งเขาแล้วเขาจะส่งคนมารับเรา
ฉันถามอะไรหน่อยสิ
เกิดอะไรขึ้นระหว่างนายกับรอสส์?
ทำไมถึงเกลียดเขา
ไม่แน่ใจว่าเกลียดรึเปล่า... บางทีเขาอาจช่วยชีวิตฉันไว้
- ไม่รู้เหรอ? - นั่นแหละปัญหา
รอสส์กับฉันทำงานด้วยกันสองสามปีก่อน
และมันผิดพลาด
อย่างแรง
มีแค่เราสองคนที่รอดมาได้
สิ่งแรกที่ฉันจำได้...
รอสดึงฉันขึ้นจากน้ำ
และชายอีกคน
คือยังไง สิ่งแรกที่นายจำได้?
ก็... ฉันจำอะไรไม่ได้
- จำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น? - ฉันจำอะไรไม่ได้เลย
- เหมือนความจำเสื่อม? - ใช่
ฉันมีความทรงจำเก่า ที่มันไม่เป็นชิ้นเป็นอัน...
แต่ไม่มีอะไรจนกระทั่งสองปีที่ผ่านมา
รอสส์ไม่ยอมบอกอะไรฉันเลย
เพราะว่าเป็นโกสต์โปรเจค มันก็เลย ยากที่จะรู้เรื่อง
ฉันคิดว่า...
ฉันน่าจะเสียใครซักคนไปที่นั่น
คนที่ฉันรัก
ฉันรู้สึกได้
และฉันเกรงว่า
รอสส์มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
ฉันแด็กซ์นะ
แด๊กซ์?
มีอะไร?
นี่ไง
- โอเค - แล้วนี่ไดอารี่ฉัน
ไม่กลัวว่าคนอื่นจะอ่านมันแล้วเหรอ?
ไม่
บันทึกพวกนี้
ฉันซื้อไดอารี่เล่มนี้ก่อนจะมา สิ่งแรกที่ฉันเขียนคือเมื่อเช้า
และฉันไม่ได้เขียนนี่
- แต่นี่ลายมือนาย - ใช่ ฉันรู้
แต่ฉันไม่ได้เขียนมัน
หวังว่าเราจะรู้ว่าเธออยู่ไหน
หวังให้เรื่องนี้เป็นความจริง
ไม่มีใครเหลือให้เราหาหรอก
ทำไม? มองดูเราสิ เราทำอะไรไว้
ทั้งพระเจ้าและจักรวาล... ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย
- ยังกลัวความมืดอยู่รึเปล่า? - หุบปากไปเลย
- เห็นอะไรมั้ย? - ไม่
ฉันก็ไม่เห็นอะไร
ตัวห่าอะไรวะนั่น?
ยิงเลยมั้ย? รอสส์?
- เดี๋ยวก่อน - มันไม่ใช่มนุษย์
แท็ก?
ชิบหายล่ะหว่า
ให้ตายเถอะ ตัวห่าไรวะ!
ฉันไม่รู้
- มันเป็นไปไม่ได้ - อะไร?
โอเค... เมื่อแปดปีที่แล้ว...
ญาติฉันหายตัวไป
เขาออกไปในถิ่นทุรกันดาร และไม่มีใครเจอหรือได้ข่าวจากเขาอีกเลย
พวกเขาบอกว่าพบไดอารี่จากปี 1940
และในไดอารี่นั่น...
เขาเขียนเกี่ยวกับ...
เกี่ยวกับบางอย่าง
บางอย่างที่...
เหมือนกัน
การเปลี่ยนแปลง...
- ฉันขออ่านได้มั้ย - เดี๋ยวก่อน
มันเป็นความลับจำได้มั้ย?
มีเรื่องประหลาดบางอย่าง เกิดขึ้นบนเกาะนี้
ไดอารี่นี้อาจเป็นกุญแจสำคัญไม่ใช่แค่
ทำให้เราเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น กับคนพวกนี้ กับเพื่อนฉัน
แถมมันอาจทำให้รู้ ว่าเราจะกลับบ้านได้ยังไง
ฉันสัญญา... จะรู้กันแค่เรา
สเตซีย์ คัลลาแฮน
พวก? มาที่นี่เร็วเข้า!
เป็นไปไม่ได้
นายโอเคมั้ย?
นี่ไม่ใช่โลกฉัน
ฉันไม่ควรอยู่ที่นี่
ฟังนะ
มีบางอย่างผิดปกติ
เกาะนี้มีความชั่วร้าย
และเราทำได้แค่สู้เอาตัวรอด ชัดเจน?
แจ่มแจ้ง
ใช่ เอ่อ... แผนเราเป็นไงนะ?
เราหาแม่นั่นให้เจอ แบบเป็นๆ
แล้วใช้วิทยุขอความช่วยเหลือ
มีคนมารับเรา
ใช่
แล้วถ้าเธอตายล่ะ?
เธอยังไม่ตาย
เขาพูดถึงงานเมื่อสองสามปีก่อน
เรื่องมันยาวและซับซ้อน
ไง สเตซี่ย์
บอกฉันได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น
เธออยู่ในอาการตกใจ
ฉันจะไปอ่านไดอารี่ต่อ
- รอสส์? ฉันมีคำถาม - ว่ามา
สมมติว่าหาแคมป์เจอ แม่นั่นยังอยู่ แต่วิทยุใช้ไม่ได้
- อืม - แล้วไงต่อ?
- เราขึ้นที่สูงจนกว่าจะเจอสัญญาน - แล้วถ้ามันไม่ได้ล่ะ?
ได้แน่
นายนี่โคตรมั่นหน้าเลยว่ะ
ยกให้เลย
อยู่นั่นไง
- ไม่มี - ไม่
เดี๋ยวก่อน
มันจะใช้ได้เหรอ
ฮัลโหล
มีใครได้ยินมั้ย?
ฮัลโหล!
รอสส์เหรอ?
ไง อลิสัน
ทางนั้นเป็นไงบ้าง อยู่ที่ไหนกัน?
เราอยู่แคมป์อีกที่
ที่นี่ว่างเปล่า ไม่มีใครอยู่
ใช่ มันมี...
ศพ... ทุกที่เลย
แต่ว่า
เราพบเป้าหมายแล้ว
ยังไม่ตาย
ต้องการอะไรรึเปล่า?
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบนเกาะ...
แต่ฉันสัญญา... เธอจะปลอดภัย
เรามาถึงเมื่อสามวันก่อน
และเรารู้เกือบทันทีว่าที่นี่ไม่ปลอดภัย
เราติดอยู่ที่นี่
แล้วคนที่มาที่นี่ก่อหน้าเราพวกเขา...
พวกเขาเริ่มป่วย
กระดูกของพวกเขาเริ่ม... แตก
กลายเป็นสิ่งที่น่ากลัว
เมื่อการฆ่าเริ่มขึ้น ฉันวิ่งไปให้ไกลที่สุด แล้วก็ซ่อน
ดีใจที่เธอไม่เป็นไร
เราจะพากลับบ้านเอง
ขอบคุณ
ถ้าไม่ได้ตัวเธอกลับเราก็ไม่ได้เงิน
ขอบคุณ
เราจะเอาวิทยุนี้เดินขึ้นเขาไปเรื่อยๆ พยายามติดต่อภายนอกให้ได้
โอเค
เชส เป็นไงบ้าง?
เขาโอเค
ดี
เราจะติดต่อกลับ ดูแลตัวเองด้วย
นั่นอะไร?
ก็แค่ไดอารี่
ช่วยให้ฉันเข้าใจทุกอย่าง
เรื่องอะไร?
ไม่รู้สิ
เพื่อให้ฉันเข้าใจ
ให้ปะติดปะต่อเรื่องได้
เวลาที่ฉัน
ได้อ่านมันอีกครั้ง...
ไดอารี่นี้...
ช่วยเชื่อมต่อเรื่องราว และ...
ทำให้รู้สึกหลงทางน้อยลง
แด๊กซ์เพื่อนคุณน่ะ เป็นนักบุญ ไม่ก็อาจจะเป็นอัจฉริยะ
เขาหรือเวอร์ชั่นอื่นๆ ของเขา ยังคงเขียนมันอยู่
หมายความว่าไงเวอร์ชั่นอื่นๆ
คุณนั่งลงก่อนดีกว่า
ฉันอยากบอกอะไรบางอย่าง...
อะไรเหรอ?
มีคนอื่นๆ...
...จะมาฆ่าเรา
พวกเขา...
อย่าไปไหน
เอาล่ะ?
นี่สูงพอยัง?
ฮัลโหล?
ฮัลโหลมีใครได้ยินมั้ย
ฟังนะ นี่อาจฟังดูบ้าๆ
แต่จากที่ฉันเข้าใจ เกาะนี้ดูเหมือนจะถูกล้อมรอบด้วย...
รูหนอน
และตามไดอารี่บอก มันยอมให้เข้าแต่ไม่ให้ออก
- แสดงว่าเราติดอยู่ที่นี่ - อาจจะ
แล้วเรื่องเวอร์ชั่นอื่นของแด๊กซ์ล่ะ?
ดูเหมือนจะมีเหตุการณ์ควอนตัมบางอย่าง บนเกาะประมาณทุกๆ สามวัน
หมายความว่าไง?
เกาะนี้รีเซ็ตตัวเอง ข้างนอกแต่ไม่ใช่ข้างใน
ฉันไม่เข้าใจ
ทุกๆ สามวัน เวอร์ชันใหม่ของคุณ
แด็กซ์ ผม และทุกๆ คน จะกลับมาที่เกาะอีกครั้ง
ในขณะที่เรายังเป็นตัวของตัวเอง ตามปกติ
เพื่อนคุณพบไดอารี่ของเขา
และบันทึกต่อจากเวอร์ชันก่อนหน้า ที่ค้างไว้
แล้วทำไมเกาะนี้ถึงไม่ล้นไปด้วย เวอร์ชันอื่นๆ ของ...
พวกเราล่ะ?
อาจจะเป็นพวกศพ?
ผมเชื่อว่าการเอาชีวิตรอดบนเกาะ มากกว่าสามวันนั้น
น่าจะยากมาก
ได้ยินรึเปล่า?
โชคร้ายหน่อย ใช่
นี่เรา
เราอะไร?
ถูกต้อง นี่เรา! หรือพูดให้ชัดก็คือพวกเราบางเวอร์ชั่น
เราอยู่ในภาระกิจช่วยเหลือ สเตซีย์ คัลลาแฮน เรา...
เราได้ตัวเธอแล้วแบบมีชีวิต ขอย้ำ ได้ตัวเธอแบบมีชีวิต
เราต้องการพาหนะ
ได้ยินมั้ย?
ไปซ้าย
เจออะไรมั้ย?
อะไรวะนั่น?
สั้นๆ คือถ้ารอดเกินสามวัน...
เกาะจะเปลี่ยนสิ่งมีชีวิตใดๆ ให้กลายเป็น... บางอย่าง
อะไรวะนั่นฉันเรอะ?
จำไว้สิ เอาตัวรอด
อย่าให้กระสุนเสียเปล่า!
หนี!
ไป!
ลงนรกซะ ไอ้เหี้ยน่าหยะแหยง!
แผนเป็นไง?
ไม่ๆๆ ฉันไม่ใช้ปืน
รอคำสั่งอยู่
เดี๋ยว
เล็งที่หัว
มาเต้นกัน
เชี่ย
เอางี้จริงดิ
หายไปไหนตั้งนาน?
ระวัง!
ขว้างแม่นดี
ขอบใจ
ยิงแม่นดี
มันทำวิทยุเราพัง
คุณไหวรึเปล่า?
นั่นมันตัวบ้าอะไร
ฉันขอโทษ!
มีใครได้ยินมั้ย?
เราเป็นทีมช่วยเหลือ เราต้องการถอนกำลัง
เราจะทำยังไงดี?
เราอยู่ที่นี่ในความมืดกับพวกผี... ผีกลายพันธุ์พวกนี้ไม่ได้
ใครก็ได้
ฟังนะ ไอ้ตัวสุดท้ายน่ะ...
ตัวตึงๆ น่ะ! ที่ดูเหมือนฉันน่ะ!
มันมีมีด ให้ตายสิมีดของฉัน!
และมันใช้เป็นด้วย
ยิ่งอยู่ที่นี่นานก็ยิ่งโหด
หมายความว่าไง?
ยิ่งอยู่นาน...
นายรู้ได้ไงวะ?!
เฮ้ย
เฮ้ย!
ทำไมนายไม่บอกฉันวะ?
รู้ได้ไงว่ายิ่งอยู่นานมันยิ่งโหด
- ฮัลโหล? - ฮัลโหล!
นี่ใคร?
ฉันเป็นเจ้าหน้าที่
เราเป็นทีมช่วยเหลือสเตซีย์ คัลลาแฮน เราต้องการถอนกำลัง
เสียใจด้วย แต่มันไม่ถูกต้อง
ไม่ เธออยู่กับเรา มันซับซ้อน เราได้ตัวเธอแล้ว ยังมีชีวิตอยู่
ไม่ถูกต้อง สเตซีย์ คัลลาแฮน เสียชีวิตแล้ว
รู้ว่าตายแล้ว! มันซับซ้อนมาก เราได้ตัวเธอแล้ว ยังมีชีวิตอยู่!
ช่วงเวลาครบ 72 ชั่วโมงแล้ว
ไม่อยู่ในช่วงเวลา ที่จะช่วยคุณคัลลาแฮนได้
กูบอกอยู่นี่ไง!
ทางบริษัทฯ ขอขอบคุณบริการของคุณ
ขออภัย เราได้ตัดสินใจที่จะหยุดวงจรนี้
การทำลายเกาะจะเกิดขึ้น ในอีก 12 ชั่วโมง
และอีกครั้งทางบริษัทฯ ขอขอบคุณสำหรับริการของคุณ
เดี๋ยวก่อน ไม่! เดี๋ยว!
เดี๋ยว! แม่งเอ้ย!
เฮ้รอสส์ พวก...
พูดความจริงมาเดี๋ยวนี้
นี่มันเรื่องห่าเหวอะไร?
ถ้าเปลี่ยนช่วงเวลา ที่แย่ที่สุดของนายได้อีกครั้ง...
แล้วทำให้มันดีขึ้นได้ซัก 10%...
นายจะยอมมั้ย?
- ควรรอบคอบเรื่องสเตซีย์ให้มากกว่านี้ - เราไม่รู้
แล้วเรือของคุณล่ะ?
ที่คุณนั่งมา
เอ่อ...
น่าจะอยู่ที่ชายหาด
ก็เหมือนกับเฮลิคอปเตอร์
เข้าได้แต่ออกไม่ได้
ชัดมั้ย?
ฮัลโหล ได้ยินมั้ย
ว่าไง แท็ก?
เฮ้... ที่นั่นเป็นไงบ้าง?
เราเสียแด๊กซ์ไป
และสเตซีย์
- เธอกลายเป็น... - เราจะกลายร่างด้วยถ้าเราอยู่นานกว่านี้?
ใช่
ฉันว่าเราพบกับ เวอร์ชันใหม่กว่าของ ตัวห่าอะไรก็ช่างแม่ง
ยิ่งอยู่นานเท่าไหร่ มันใหญ่ขึ้น โหดขึ้น เร็วขึ้น
หน้าเน่าขึ้นมากเท่านั้น
มันชัดเจนอยู่แล้วว่า เราเจอกับการทดลองผิดพลาดไรซักอย่าง
อ้อแล้วเรา... เราได้คุยกับบริษัทแล้ว
เป็นไง?
ก็... พวกมันไม่มา
แล้วการระเบิดทำลายเกาะ จะเกิดขึ้นในตอนเช้า
- ระเบิดทำลายเกาะ? - อะไรทำนองนั้น ฉันไม่รู้
แต่จะบอกอย่างนึง...
พวกนั้นรู้ว่าเธอตายแล้ว
ไงพวก
ฉันมีเรื่องจะบอกพวกนาย
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของฉันบนเกาะนี้
และไม่ใช่ครั้งแรกในภารกิจนี้
ฉันเคยทำภารกิจนี้เมื่อสองสามปีที่แล้ว
ทีละคน... ถูกฆ่าโดยพวกเรา เวอร์ชั่นกลายพันธุ์พวกนี้
เชสกับฉัน...
เราหนีออกจากเกาะได้ ก่อนที่มันจะโดนระเบิดถล่ม...
พอเราออกมามันก็มี...
...แสงสว่าง
แล้วก็มีเรือ...
เชสหมดสติไป
เขาอาจจะหัวกระแทก พอฟื้นขึ้นมา เขาจำอะไรไม่ได้เลย
พวกมันบอกเราว่านี่เป็นปี 2021
โอเค
แต่วันที่เราเริ่มภารกิจ คือวันที่ 22 ตุลา 2023
ก็คือเมื่อวานนี้
ก็แน่สิ
มันเป็นรูหนอน
ไม่จำเป็นว่าเวลาที่มาถึงเกาะ จะต้องตรงกับเวลาที่ออกเดินทาง
และเมื่อเรากลับมา... ร่องรอยในอดีตทั้งหมดก็หายไป
ฉันคิดว่ามันดีที่สุดแล้ว
แต่ไม่ใช่กับเชส
และเราก็เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
จักรวาลมีวิธีป้องกันการเกิดพาราดอกซ์
รอสส์ ทำไมนายไม่บอกเรา
ฉันพยายามหยุดคุณแล้ว
หยุดเราไม่ให้มาที่นี่
นายก็เลยขู่ฉันแบบนั้น?
ถ้าบอกความจริงแล้วจะเชื่อมั้ย?
ยิ่งเราใกล้ถึงวันไป เธอก็พูดเสมอ ว่าจะไปแม้ว่าจะมีหรือไม่มีฉันก็ตาม
เราทุกคนมาเสมอ
และฉันก็คิดว่า...
ถ้าเจอเธอยังมีชีวิตอยู่
เราจะออกไปได้
ฉันคิดผิดไป
เฮ้รอสส์
เฮ้เชส
ครั้งก่อนเราหนีออกไปยังไง?
เราพบเรือเก่า
ฉันกำลังหามันอีก
เราพายเรือให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
และออกจากเกาะในวินาทีสุดท้าย
ฉันหมายถึง เราออกไปได้
ผมด้วย ผมก็คิดเหมือนกัน
เป็นการยากที่จะบอกว่า วงจรนี้มีมาแล้วกี่ครั้ง
แต่ผมคิดว่างานครั้งก่อนคุณคือครั้งแรก
ครั้งสุดท้าย และครั้งเดียวที่มีเรือ
ผมคิดว่ามันมีอยู่ก่อนมีรูหนอน
แล้วเราจะไปที่นั่นได้ยังไง?
ในช่วงที่เกาะถูกทำลาย
- แล้วพวกนั้นจะทำลายเกาะไปทำไม? - มันไม่ได้อยากทำลายเกาะ
มันอยากทำลายเรา
ขั้นตอนการระเบิด ทำให้สนามพลังใช้ไม่ได้
อย่างน้อยก็ชั่วคราว
แล้วถ้าเราได้เรือมา แล้วพายตอนสนามพลังใช้ไม่ได้ล่ะ?
เราก็จะผ่านช่องว่างในรูหนอนได้ ใช่
ทางทฤษฎีนะ
ห่างจากเราสี่ไมล์
ให้ตายสิ
มีอะไรเรอะ?
ฉันจำที่นั่นได้
พวกโหดๆ เต็มไปหมด
บ้าชิบ
หวังว่าพวกเนิร์ดจะเก็บอาวุธไว้บ้างนะ
- ตรงนี้ห่างจากเราแค่ไหน? - ประมาณสามสี่ไมล์
หวังว่าจะมีน้ำมันมากพอ
- ถ้าไปกลางคืนจะถึงเช้าพอดี - กลางคืนอันตรายเกินไป
ใช่ เราต้องไปตอนเช้า
ได้ ไปตอนเช้า
นี่พวกนั่งสิ ฉันมีเรื่องจะพูดด้วย
อย่างแรกเลย... นายมันไอ้ส้นเท้า และฉันโมโหสุดๆ
ก็จริง
แต่...
...น่าเสียดาย
ฉันไม่ใช่พ่อที่ดี
และฉันหวังว่า
ลูกสาวฉัน...
จะยกโทษให้ฉันซักวัน
แม้ว่านายจะทำให้ฉันโดนฆ่าอยู่ที่นี่
ฉันอยากจะยกโทษให้นาย
ขอบคุณ
เออ
แต่เราจะรอด
ใช่...
นอนซะเถอะ
เออ
ฉันต้องนอนหน่อย
ชิบหาย!
แม่งมาจากไหนวะ!
คงเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่อยู่มาก่อนเรา
ให้ฉันช่วยมั้ย
ไม่ มัน...
ไม่แย่ขนาดนั้น
คุณล่ะ?
จริงๆ ก็... จะรังเกียจมั้ย?
ได้ นั่งลงสิ
- ยาชา - อ๋อ ขอบคุณ
เจ็บหน่อยนะ...
สาม สอง หนึ่ง
- ไหวมั้ย? - ได้อยู่
รู้มั้ย...
คืนที่เรา...
ที่เราเจอกัน
นั่นประมาณสองปีที่แล้ว
- เหรอ? - ใช่
รู้มั้ย เอ่อ...
พอคุณพูดมา
ผมก็พอจะนึกออก
ไม่ใช่ทุกอย่าง แต่...
ผมจำตอนเราเจอกันได้
ผมคงเมามากไปหน่อย
- ฉันพอจำได้ว่าคุณทำตัวน่ารักมาก - เหรอ?
- ส่วนใหญ่นะ - ดีแล้ว
เสร็จแล้ว
- เรียบร้อย - ขอบคุณ
เฮ้?
แค่อยากจะบอกว่า วันนี้ตอนโดนโจมตี ผมเห็น...
...ใบหน้าคุณ
ผมขอโทษที่ลังเล ผมไม่รู้ว่า
ฉันเข้าใจ
ฉันไม่ว่าหรอก
ต้องรีบแล้ว
ดร.ยัง ฉันแค่สงสัย คุณไปเอามันมาจากไหน?
ไม่ต้องห่วงผม ผมมีเวลาเยอะ
ครั้งก่อนก็เจอแบบนี้
ห่างจากที่นี่หนึ่งไมล์ไปยังชายฝั่ง
เราจะเดินไปตามชายฝั่งเพื่อขึ้นเรือ
เอาล่ะ
เรามีเวลาเท่าไหร่?
ชั่วโมงเดียว
ชั่วโมงเดียว...
หวังว่านายจะวิ่งเร็ว
เฮ้
เห็นน้ำแล้ว
ถึงแล้วเหรอ
มีบางอย่างเคลื่อนไหว
ดูเหมือนเราโดนล้อมอีก
บ้าชิบ
เหมือนจะแห้กันมาหมด
เรามีเวลาเท่าไหร่?
- หนึ่งชั่วโมง - โอเค
- พวกเขามาแน่ - แล้วน้ำมันล่ะ?
ไม่เยอะ พอพาเราไปได้ แต่คงไม่ถึงแนวชายฝั่ง
แม่งเอ้ยกระสุนจะหมด
เอ่อ...
วิ่งดีมั้ย
นายควรไปนะ
ช่างแม่ง
เจอกันหน่อย
เข้ามาเลย
เหลืออีกสิบนาที
อย่างน้อยควรออกจากฝั่งไปก่อน เราจะได้ไม่พลาดโอกาส
พวกเขาถึงไหนแล้ว?
ซักที่แถวๆ นี้
อย่าทำในสิ่งที่ผมคิดว่าคุณจะทำนะ
ถ้าเราไปรับพวกเขา เราจะเข้าใกล้ สนามพลังพอๆ กับที่นี่จริงมั้ย?
และน้ำมันจะน้อยลง
เชส คุณทิ้งเขาไว้เถอะ
เขาพรากชีวิตคุณไปถึงสองปี
เขาพาพวกเราทุกคนมาที่นี่
เขาโกหกและทำร้ายพวกเราทุกคน อย่างไม่สามารถแก้ไขได้
เราต้องไป
เรามาโหวดกันมั้ยล่ะ?
ไม่! ไม่! แท็ก!
แท็ก ไม่นะ!
ฟังนะ... บอกลูกฉัน... ได้โปรด...
ฝากบอก...ลูกฉัน...
ไม่
บอกเธอ... ว่าฉัน...
นี่ล้อกันเล่นรึไงวะ
นายรู้รึเปล่าว่าต้องเล็งที่หัว?
พยายามแล้ว
ลืมไปว่านายไม่ได้เก่งเหมือนฉัน
- ฉันขอโทษ - ไว้ก่อน เราต้องไปแล้ว
อยู่นั่นไง
- ต้องรีบแล้ว - ไปเร็ว
แม่งเอ้ย
ไป ไปซะ!
ไม่! ฉันจะช่วย!
ไปไม่ช่วยเพื่อนหน่อยเหรอ?
ไม่
เขารู้ว่าฉันจะไม่ทิ้งเขา
ให้ตายสิ ใจดีเกิ้น
ระเบิดจะลงแล้ว ไปซะ!
ไม่!
นายช่วยฉันไว้
ฟังฉัน!
อลิสัน! ฉันก็อยู่ด้วยตอนที่พวกนายเจอกัน
เธอเป็นแฟนนาย
ตอนที่เราหนีจากที่นี่ นายคนเก่าหายไป
ฉันไปงานแต่งงานของนาย
ฉันเห็นทุกอย่างด้วยตัวเอง! เธอคือทุกอย่างของนาย!
อีกสามนาที! เราต้องไปแล้ว!
เขาจะมา
ผมขอโทษ
ไม่อยากทำเลยจริงๆ
ไปซะ
ใช้มัน
เฮ้?
ไว้เจอกันเมื่อชาติต้องการ
ขอโทษนะ! เราไม่มีเวลาแล้ว!
แต่เราจะรอด!
มันเริ่มแล้ว!
ไม่! ไม่นะ! ขอเวลาฉันอีกหน่อย!
เฮ้ย!
โอเค พี่เบิ้ม
เราไปไม่ทันแน่!
เราต้องทัน!
เชส?
เชส
เฮ้? ฉันอยู่นี่แล้ว
ใช่...
นี่มัน...
ฉันอยู่ที่ไหน?
เกิดอะไรขึ้น?
แล้วคุณเป็นใคร?
เชสหมดสติไป
เขาอาจจะหัวกระแทก พอเขาฟื้นขึ้นมา เขาจำอะไรไม่ได้เลย
ทุกอย่างจะเรียบร้อย...
พ่อหนุ่มเป็นไรรึเปล่า ไหวมั้ย มาฉันช่วย
นั่งก่อนสิ
- เกิดอะไรขึ้น? - ฉันไม่รู้
- ผมอยู่ที่ไหน - นายโชคดี พ่อหนุ่ม
ฉันเห็นนายลอยหมดสติอยู่ในน้ำ
ไปทำอะไรมาล่ะ?
ถ้าบอกความจริงแล้วจะเชื่อกันมั้ย
ตอนนี้ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเชส
ถ้าเปลี่ยนช่วงเวลา ที่แย่ที่สุดของนายได้อีกครั้ง...
แล้วทำให้มันดีขึ้นได้ซัก 10%...
นายจะยอมมั้ย?
เมืองฟิลาเดลเฟีย
ดูแย่มากเลยนะ เชส
รู้จักชื่อนั้นได้ยังไง?
ฉันรู้เกี่ยวกับคุณเยอะเลย
เหรอ?
โอเค
ถึงเชส หรือผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ
ถ้าได้อ่านจดหมายฉบับนี้ แสดงว่าแผนนี้ไม่ได้ผล
แต่ฉันหวังว่าคุณจะเข้าใจ ว่าทำไมฉันทำสิ่งที่ฉันทำ
ในวันที่เราหนีออกจากเกาะได้ ฉันตัดสินใจซ่อนตัว และปล่อยคุณไปคนเดียว
ดีกว่าอยู่อธิบายความจริง ที่คุณไม่ทางเชื่อ
มันอาจเป็นการผลักไสคุณออกไปตลอดกาล
เพราะเราต้องกลับไป
ไอ้แม่เย็ด
รอสส์พูดถูก
พวกเขาจะไป ไม่ว่าจะมีหรือไม่มีเรา
เราไม่ควรจะหนีออกมาได้
เราเป็นหนูทดลอง
ถูกส่งไปยังเกาะ เพื่อทดสอบ ทหารในอุดมคติให้พวกเขา
แต่ครั้งนี้...
ครั้งนี้เราจะพร้อม
เราจะช่วยทุกคน
แล้วจากนั้น... เราจะจัดการพวกมัน
ขึ้นรถสิ
แล้วเราจะไปไหน?
[ภารกิจฝ่านรกเกาะมฤตยู]