Carmie.
- Carmie? Nic ci nie jest? - Moja biologiczna matka?
Zobacz to.
Piękne pismo.
Niemal hipnotyzujące.
Carmie?
Hej, Dylan? Nic ci nie jest?
Co to był za hałas? O nie!
- Nie! - Nic mi nie jest.
- Dziękuję. - Z drogi! Nie!
Batman #7. Jesteś bezpieczny.
- Co się stało? - Nie wiem.
Całe lata nie dostałem grymuaru.
- Czego? - Grymuaru.
Magiczna księga o niezwykłej mocy. Nie każdemu wolno je czytać.
- Przysłano go tobie? - Nie, Dylan mi pokazał.
Znalazł ciebie. Z dala z tym od towaru.
Relikty są nieprzewidywalne.
Dotknęłam i rzuciło mną przez pokój.
Wywołałaś eksplozję telekinetyczną.
Co? Wywołałam? Nic nie zrobiłam.
Powiedz to moim komiksom.
Jest datowany na 1403 rok.
Zeskanowałem, opracowałem algorytm, by ustalić język.
- Sprawdzałem 6000... - To gobliński.
- Co jest napisane? - Nie wiem.
Tylko goblin to odczyta.
Uwierzcie, że są okropni. Inni mitycy ich nie lubią.
Cuchną, jedzą dzieci, żują z otwartymi ustami.
Nie można im ufać.
Wiele lat temu goblin próbował sprzedać mi magiczne fasolki.
To była ciecierzyca!
Zaufajcie mi, zapomnijcie o tym.
To same kłopoty.
Zgoda, zostawmy to.
Nie ma szans.
Gobliny, magiczna skóra, Carmie rzucona przez pokój?
Niezrównana moc wrażeń!
Nie tak wyobrażałam sobie bycie normalną licealistką.
POTWÓR CZY CZŁOWIEK WRÓŻ WOJOWNIK – WAMPLING
HALO?
NADAJEMY NA ŻYWO!
JESTEM ARTYSTĄ!
TYLKO Z TOBĄ...
OBUDZIŁAM SIĘ WAMPIRZYCĄ
- Niepokojąco ci z tym do twarzy. - Serio? A teraz?
Nie rób tak.
Ktoś cię zobaczy.
Za dużo się martwisz.
- Chłopie, co to za lunch? - Idealny zestaw.
Białka, węglowodany i tłuszcze. Makra odhaczone.
Miałaś jakąś wizję, gdy tego dotknęłaś?
- Słyszałaś coś? Poczułaś zapach? - Nie, nie, nie i nie.
- Cztery „nie”. Skąd to ostatnie? - Nie, nie zajmuję się tym.
Gobliny są w to wmieszane.
- No... - Tak.
Idziecie jutro na tańce?
Ubierać się po to, by być akceptowanym społecznie?
- Odpada. - Przecież to sedno liceum.
Tak, ale Kev ma rację.
Nikt mi nie powie, gdzie i kiedy mam tańczyć.
Wie, jak jest.
Dobra, skoro tak, też nie pójdę.
Fajne ruchy. Pokażesz je na tańcach?
No jasne.
Będę tam. Wcześnie. Po darmowe frytki.
- Milutko. Mogę zaklepać taniec? - Może, ty zaklep pierwszy.
- Poszedł już? - Nie.
Nie. Tak.
Idę na tańce!
Dopiero co miałaś nie iść.
To było wtedy.
- Teraz idziemy! - My?
Tak! Jako moi skrzydłowi.
- I jak? - No nie.
- Za odważnie. - Tak.
Za staro.
Nie, za blado.
Och, niebezpiecznie.
- Auć. - Mówiłem.
Potrzebna pomoc z zewnątrz.
No hej.
Nie wierzę, że to mówię,
ale chyba potrzebuję twojej pomocy.
KOMIKSY
Co to jest?
Masz szczęście, chłopcze.
Dodruk Carmela Księga Pierwsza: Nie gryzę... jeszcze!
Kupa zamówień po spotkaniu.
Trendujesz na Zostaw-w-Plastiku.com.
Kev, trafiłeś na szczyt
samopublikowanych, niezależnych komiksiarzy!
- Rany. - Tak.
Teraz Fan Con!
To największy konwent komiksowy roku!
Wiadomo. Wypełnię zgłoszenie
i wylądujesz wśród swoich oddanych fanów.
- Zrobiłbyś to dla mnie? - Dla ciebie?
Nie, to dla mnie. Mija mój dziesięcioletni zakaz.
Potowarzyszę ci i wrócę na Fan Con w blasku chwały...
Promując nowy talent.
Wystarczy, że wypełnię proste...
zgłoszenie liczące 35 stron? Kopię wysłać pocztą?
Dlaczego nie przez internet?
Nie, to historyczny moment.
Nie ograniczę tego do metaświata.
Trzeba to wysłać do jutra do północy pocztą rejestrowaną?
To niemożliwe.
Całkiem wykonalne.
Mam zadanie!
- Chodź. Czeka nas robota. - Tak. Mnie też!
Wynieść wszystko.
Tam stoły do masażu, tu sprzęt...
Trzeba zmienić te światła.
Dobrze, że zadzwoniłaś. Przybyłam z ekipą.
Ekipą?
Lajfersi Leanny są przeróżni.
Goblina trzeba szukać blisko wody.
Potwierdza to dziennik. „Goblina odkryłem w nadmorskim Doolin.
Bestia błędnie myślała, że Klify Moheru mnie powstrzymają”.
- Mocne. - Tak.
Wolę pozostać na rysowaniu przygód.
Tylko tej zagadki największy z Helsingów nie rozwikłał.
To szansa, by odzyskać cel w życiu i uhonorować przodków.
Zostanę największym łowcą rodu Helsingów.
Nie uwierzycie!
Masz goblina?
Lepiej! Mamy klientów. Kev?
Już.
- Rób swoje. - Jasne.
MIKSY KRÓL GOBLINÓW
Ohyda.
Potrzebujesz tej przemiany.
Chodziło mi tylko o ładny strój na tańce.
- Ładny czy obłędny? - Obłędny.
To prawie niemożliwe, ale ciesz się – nie wierzę w prawie.
Ten zabieg nawilżający i redukujący pory to pierwszy krok.
Będziesz gotowa i znajdziemy idealny strój.
Po co tyle zachodu?
Dobrze ci ze sobą, ale kiedy skończę, będziesz taka ognista,
że pójdą w ruch gaśnice.
Całe szczęście, są obowiązkowe w szkole.
Gobliny pełzają wszędzie i zostawiają ślady.
- Nie zwracaj na siebie uwagi. - Sorki, dziwnie na mnie spojrzał.
Tak, jak opisuje dziennik.
Goblin. One istnieją.
Widziałem już dość.
Cicho! Chcesz narazić całą misję?
- Może nie chcę być na misji? - Gobliny reagują na hałas.
Właśnie dałeś znać, że idziemy.
Wiedz, że jedzą dzieci.
Dlatego powinniśmy stąd iść.
Jestem nastolatkiem.
Jestem nastolatkiem, a nie dzieckiem czy coś.
To konieczne na szkolne tańce?
Wybielanie zębów uwidacznia oczy. Musimy.
Na pewno będzie tu goblin?
Przypomnij mi. Ile złapałeś miksów?
Zero.
Atakują mnie! Pomocy!
Cisza w czasie misji to obce mu pojęcie.
Na koniec rozładujemy napięcie
i przywrócimy równowagę masażem gorącymi kamieniami.
Niesamowite.
No nie? Jestem taka lekka.
Wiem, co masz na myśli.
Proces artystyczny Keva?
Wiem.
„Moją największą inspiracją
jest człowiek
inny od wszystkich.
Znany ze swojej wiedzy
na temat sztuki komiksów.
Bez niego byłbym niczym”.
- Chciałabym to kupić. - Wciąż tylko ktoś mi przeszkadza.
- Jesteś do bani. - Dziękuję za przyjście, zamykamy.
Żegnam! Znak!
Mój Boże. Nie!
Młoda damo! Pamiętasz, co napisałem?
- Wal się! - To był mój dobry atrament z kałamarnic.
Ta metamorfoza wymagała godzin długiej, ciężkiej i bolesnej pracy.
Nie dla mnie. Ja nie muszę się starać.
Miałaś ekipę spa i asystentkę zakupową.
Jak oni tak szybko zniknęli?
Lajferzy Leanny umieją. Dalej.
To był długi, trudny i bolesny proces. Możecie nie poznać córki.
Carmelo?
Carmie.
Myślę o sobie jako o alchemiku.
Zamieniłam tę bryłę ołowiu w szczere złoto.
Nasz skarb.
Wyrosła.
Zdjęcia.
Potrzebujemy nowego aparatu.
Czas na nas.
- Wyglądasz przepięknie. - Dziękuję!
Chodźmy. Jestem opiekunem.
Udanej zabawy!
Obiecaliśmy być skrzydłowymi Carmie.
Już późno.
Im szybciej znajdziemy goblina, tym prędzej rozwiążemy zagadkę.
„Gobliny uwielbiają hałas, czy to stukot kopyt, czy terkot maszyn”.
- Co ty? - Wzywam goblina.
Trzeba iść na tańce.
To nie jest najlepszy sposób.
Mogą też śmierdzieć jak zgniłe jajka, więc znajdźmy ich bez huku.
Słychać was na kilometr!
- Szukaliśmy... - Kogo to obchodzi? Wynocha.
Ale już!
Gdzie jesteście?
Polujemy.
Promieniejesz.
Zawsze promieniejesz, ale teraz to na maksa. Pasemka?
Tak, to pomysł Leanny.
Leanny? Ta nasza przyjaciółka nie-przyjaciółka?
Nie chciałeś podziękować?
Przyjdziecie czy nie?
Moja ekipa na pierwszych tańcach to mus.
- Przyjdziemy - Jak złapiemy goblina...
To kluczowe.
Jakie znów gobliny? To bal przebierańców? Pierwsze słyszę!
Jedźmy już.
Jest za wcześnie.
Może pan pojeździć po okolicy?
Aby być trendy, trzeba się spóźnić.
KOMIKSY
Nie do wiary. Skończę przed czasem.
Trzeba to uczcić.
Dobra robota, Zbieraczu. Dziękuję, Zbieraczu.
Gotycko.
Nie wierzę. To się dzieje.
Ojej...
Niewielkie zniszczenia.
Kwadrans i bylibyśmy trendy spóźnieni.
Jeszcze trochę i ominąłby was taniec.
Wyglądacie ślicznie. Udanej zabawy. Mnie tu nie ma.
Tristanie?
Czy wsławię kiedyś ród Helsingów?
Coś ty powiedział?
Zbliża się stary dziwak.
Uważaj z wyzwiskami, młody.
Gryzę.
- Byłeś kiedyś u dentysty? - Po co poprawiać ideał?
Jakie powiedziałeś nazwisko?
Wsławić ród Helsingów.
Co ty o nim wiesz?
Tu praprawnuk nieustraszonego Abrahama van Helsinga.
Pochodzę z rodu szlachetnych łowców,
których dziedzictwo pozostaje silne.
Taki jest plan.
Wszyscy tak mówią.
Zmniejszę cię, jeśli muszę. Pokaż się.
To ruch Helsinga.
Rany. Goblin!
Wiedziałem po twoim zapachu.
Twój prapradziadek kiedyś mnie wypuścił.
A może uciekłem.
Nie mam pewności, ale mam u niego dług.
Ile pan ma lat?
To było niegrzeczne.
Przetłumaczy mi to pan?
Dla potomka Abe? Czemu nie?
Kim jest Carmela?
Nowe wieści. Pierwsza impreza roku, fajny klimat.
Jedzenie jest ohydne.
Wieść dnia dotyczy mojej psiapsi, Carmeli...
Koledzy ją olali, a sympatia wystawiła.
Żal mi jej.
Kazałam jej wyluzować, ale to katastrofa.
Leanno, możemy tego nie robić?
Wybacz, muszę streamować, bo siądą mi zasięgi.
Jasne.
Carmie?
Ślicznie wyglądasz.
Dopiero dotarłeś?
Przez rodziców.
- Wciąż robili zdjęcia. - No tak.
- Stać. - Musimy pomówić z Carmie.
- To ważne. - Mniej ważne od tego, co robi.
Carmie!
To jak? Chcesz ze mną zatańczyć?
Tylko z tobą.
Chodź.
Wy dwaj potem. Tristan pierwszy.
Moje przemiany zmieniają życie. Won!
Najdłuższy wolny taniec w dziejach.
Cześć. Jak wcześnie.
Raczej późno. Doceń, że przyszedłem.
Przesyłka musi ochłonąć. Daj mi moment.
Zaraz wszystko załatwię.
Proszę.
I w drogę, człowieku z poczty!
- Carmie! - Tańczyłam wolny taniec z chłopakiem!
Widzieliście? Stało się. Zostawiliście mnie z Leanną.
- Nie rozumiesz. - Nie.
- Byłam własną skrzydłową i dałam czadu. - Posłuchaj.
Nie tutaj.
- Znaleźliśmy goblina. - Co? Serio? Jak?
Stary znajomy rodziny.
- Przetłumaczył pergamin. - Co tam napisano?
Carmela wybierze mityka i poprowadzi ich na wojnę z ludźmi.
Nie masz wyboru.
Zostaniesz mitykiem i zniszczysz ludzkość.
Nie.
Halo?
Ufa ci?
Tak.
Dostarczę ci ją.
Napisy: Przemysław Stępień