Emocje cię ponoszą.
Nie masz wyboru.
Zostaniesz mitykiem
i zniszczysz całą ludzkość.
Nie!
Nic ci nie jest?
Nie.
Nie chcę tak żyć.
Nie kontrolujesz swoich emocji.
Uspokój się. Zniszczysz pokój.
Dlaczego? W moim życiu nie ma spokoju.
Dziś byłam zwykłą nastolatką.
Odstrzelona, ładna fryzura. Zatańczył ze mną.
- Zaprosił cię do tańca? - W sumie to ja jego.
Ultrawkurzający przyjaciele wszystko popsuli,
bo ponoć mam rozpocząć wojnę.
Chwila, co?
To jakieś proroctwo.
Mam 14 lat, z trudem uruchomię auto.
- A mam wszcząć wojnę? - Proroctwo?
Dlatego tak świrujesz?
Wiesz, ile jest proroctw u mityków?
Miliard. Wszystkie się mylą. Pełno jest niespodzianek.
Nie słuchasz mnie.
Dylan i Kev wytropili goblina. Wiedzą od niego.
Goblina? Zapomnij.
To stanowczo nieprawda. Gobliny kłamią zawodowo.
- Naprawdę? - Tak.
To niedorzeczne,
że miałabyś wszcząć wojnę.
- A nuż? - Nie.
Nie mogłabyś.
Pocałował cię?
- Nie. Dżentelmen w każdym calu. - Wybacz. A ty jego?
Madison!
Opowiedz, co się stało.
Było idealnie.
Wyglądał ślicznie. Tańczyliśmy. Rozmawialiśmy.
Też wyglądałam świetnie.
Paracord.
Pająk.
- Krzesiwo. - Węże.
- Flara. - Muchy, żuki.
Żuki to znakomite naturalne źródło protein.
Wilgotność, niszcząca moją wrażliwą skórę i zatoki.
- Nie znoszę zajęć w naturze. - Powinni tam przenieść lekcje.
Nagroda za podchody to dwa bilety do parku rozrywki. Są moje!
Zjeżdżałeś z budynków, biegałeś po dachach, łapałeś hugary.
Park rozrywki cię nie znuży?
Słyszę zew Odwróconej Eksplozji Cyklonu!
Odpadam. Miałem raz złe przejście.
- A co? - Nie chcę do tego wracać.
POTWÓR CZY CZŁOWIEK WRÓŻ WOJOWNIK – WAMPLING
HALO?
NADAJEMY NA ŻYWO!
JESTEM ARTYSTĄ!
TYLKO Z TOBĄ...
OBUDZIŁAM SIĘ WAMPIRZYCĄ
LICEUM STOKER
Torby na zewnątrz! Zostawcie je
lub zgubcie.
Ostrożnie. Zawiera mój kardigan.
Madison twierdzi, że gobliny to kłamcy i kanciarze.
Nie ufa tłumaczeniu goblina.
Zbieracz kazał im nie ufać. Może nas oszukał?
To możliwe.
Zostawmy to i skupmy się na nagrodzie.
- Odwrócona Eksplozja Cyklonu. - O tak!
Drużyno!
Powitajcie Tristana z naszego leśnego patrolu.
Rozda kartki
na podchody „Odkryj naturę, odkryj siebie”.
Pierwsza osoba, która sfotografuje dziesięć rzeczy,
wygra dwa bilety do parku rozrywki.
Znajdźcie partnera i w drogę!
- Jesteś ze mną. - Nie.
Tak. Jesteś domatorem
i lokalną sławą, odkąd wydano twoją bajkę.
To komiks.
Olać. Ty i ja partnerami. Moc wrażeń.
Jesteś też w leśnym patrolu? Robisz różne rzeczy.
- Też wiele robię. - Jak wymiatanie w tańcu?
Było cudnie. Wygraj dla nas bilety.
Wybacz, ale już postanowiono.
Jesteśmy partnerami. Wygrywam i idę razem z Carmie.
A jeśli Carmie wygra? Ona nie decyduje?
Nie znajdzie więcej ode mnie. Bez urazy, Carmie. Jestem sprawnym łowcą.
Z kim innym chciałaby pędzić do góry nogami?
Jesteś pewny siebie. Las bywa groźny. Leśny patrol się zna.
Łowca przebija patrol.
Szkolą nas w bushcrafcie, stawianiu pułapek i łucznictwie.
Pierwsza pozycja to „mech”.
- Techniki zdobywania pokarmu. - To jedno popołudnie.
Każdy tak myśli. Aż ląduje na trzy miesiące na pustyni
i żywi się potrawką z kaktusa. Zawsze jestem przygotowany.
Oby na ogień też.
Moje flary.
Jeden plecak bez proszku.
Małe potknięcie. Żaden problem.
To mój żywioł. Bilety mam jak w banku.
Pilnuj Carmie.
Od czasu tańców jest zauroczona Tristanem.
Jakoś mu nie ufam.
Chodzi o prostą szczękę, idealne włosy czy elitarne pochodzenie?
Całokształt.
- Gotowy, by wygrać? - Tak.
Powodzenia. Jakby co, mech rośnie po północnej stronie drzew.
- Podążaj za nim, a trafisz tutaj. - Dzięki.
Nie zgubimy się. Idąc na północ, wylądujesz tam.
Azymut na północ minus trzy stopnie i trafisz tu.
- Jak chcesz. - Tak.
Słuchajcie!
Pamiętajcie, to nie jest wyścig. To konkurs.
Trofea pokrywają się kurzem, ale zwycięstwo trwa wiecznie.
Wyruszać!
- Nic nie mów. Weź i idź za mną. - Nie!
Zobacz.
Super. Piórosz pierzasty.
- Dwa za nami, zostało osiem. - Dajemy czadu.
A jak? Wskaż, a ja znajdę.
Świetnie.
- Zjedz szczypiorek. - Co?
Bez pieczonego ziemniaka?
Są świetne dla układu krążenia i pełno w nich witaminy K.
Bilety są nasze. Co jest następne?
- Motyl. Owad z dużymi skrzydłami... - Wiem, co to motyl.
Zobacz.
Carmie.
Bez lewitacji.
To oszustwo.
- Co ty? Ktoś cię zobaczy. - Nikogo tu nie ma.
Prawie zrobiłam motylowi zdjęcie.
To było dziwne. Był taki spokojny i nagle odleciał.
Coś go wystraszyło.
Co następne na liście?
Pożywienie. Zobacz, jagody.
- Cały krzak. - Odpada. Tylko żywność przetworzona.
Twoja strata. W naturze trzeba korzystać z dostępnego pokarmu.
Co za jagody.
Dylanie. Chodźmy, muszę wygrać bilety.
Glamping!
Buty.
Dzisiejszy odcinek Leanny na żywo: Wydanie glampingowe gości...
W sumie szok, ale wybór jest słaby
w dziczy.
Oto Kev, twórca Carmeli, komiksu.
#NieMaZaCo, #LeaKev.
Moje imię jest drugie? „KevLea” brzmi lepiej.
Nie kłóć się z gospodarzem. Przedstaw się trzema słowami.
Koszmar na jawie.
Mroczne, ale w porządku.
Damy radę. Otacza nas dzicz. Pomówmy o roślinach.
Przyniosłaś rośliny domowe do lasu?
To tlenowa roślina domowa.
Roślina tlenowa decyduje o aurze w namiocie.
Tropikalna pozwala być w naturze i odciąć się od niej.
Pamiętajcie, by pryskać olejkami dla uzyskania leśnego zapachu.
Bez olejku eterycznego! Moje zatoki!
Cedr i deszcz.
Moje oczy! Nie! Za co?
- Nie znajdziemy trybuli leśnej. - Już blisko. Czuję to.
- Nigdy, przenigdy... - Chodź tu.
Dylanie.
Chodź.
Była tutaj.
Znajdźmy coś innego.
Nie ma mowy. Idziemy zgodnie z listą.
Od góry do dołu. Po to jest lista.
Nie bądź taki irytujący. Masz zły dzień.
Pewnie wolisz być z prostoszczękowym, białozębnym,
starszakiem z patrolu?
Zazdrośnik.
- Skąd! - A owszem!
Tristan zawsze był wobec nas miły.
- Nie ufaj mu. - Gdy zabiorę go do parku, jeśli wygram?
- Wygramy. - Niczego nie znalazłeś!
- Zakończmy partnerstwo. - Dobrze.
- Dobrze.
Wędzony łosoś i suszonki to za mało, aby przetrwać.
Potrzebuję kosmetyków do twarzy.
Nawilżający krem bazowy zapewni blask przy ognisku
przez całą noc.
- Jak się czujesz? - Nie czuję twarzy.
Nigdy nie czułeś się lepiej.
Uśmiech dla Lajfersów Leanny!
Mój asystent chce zobaczyć, jak błyszczy, więc wezmę środek do mycia.
LEANNA GÓRĄ!
OBRAZ STANĄŁ? DZIAŁA?
Nie! Mój...
Straciłam Wi-Fi! Leanna na żywo nie jest na żywo!
Halo?
Gdzie jest północ na tym kompasie?
Co powiedział Tristan? „Mech rośnie na...”
Północy.
Tristanie. W samą porę.
Chyba się trochę zgubiłam.
Jest się zgubionym lub nie.
- Gdzie łowca? - Nie mógł niczego znaleźć.
Nie pozwolił mi pomóc. Słabo.
Nic dziwnego. Trochę nadęty gość.
Zdyskwalifikujesz mnie, bo jestem sama?
Nigdy. Pomogę ci. Na pewno wygrasz.
- To nie oszustwo? - Komu powiem?
Zobaczmy.
Teraz masz lilię.
Zobacz.
- Tak miało być. - Było. Jest.
Było. Jest. Tak. Nie wiem. Czekaj.
Kurki.
Rób tylko zdjęcia.
Żaba rycząca.
Zostaw tylko ślady stóp.
Muszle.
Zabij tylko czas.
Orchidea. Ostatnia rzecz na liście.
Skończyłem. Wiedziałem, że dam radę.
Mały zawrót głowy. Chwila, lepiej się nawodnić.
Pożywienie.
Piękna.
Gińcie!
Czekolada firmowa topnieje.
Do niczego jak cały mój glamping.
Rośliny i liście? Odhaczone.
Robaki? Odhaczone. Zapach lasu?
Zdecydowanie.
Spalona skóra po maseczce? Dziwne, ale wciąż sparzona.
- Odhaczone? - Gadasz bez sensu.
Dwójka domatorów jednak wyszła na dwór.
- Od dziesięciu lat nie byłam poza siecią. - Co?
Dostałam telefon jako czterolatka. Wolałam oglądać siebie niż rodziców.
Ile jeszcze? Im dłużej jestem offline, tym więcej tracę fanów. Fakt.
Kontra: Oni cię kochają i nigdzie nie pójdą.
Miłość jest ulotna. Followersi też.
Są jak zwierzęta, które trzeba nakarmić kontentem.
- Próbowałaś kiedyś medytować? - Tak, mam pięć apek.
Mój rekord? Półtorej minuty. Daję czadu.
Spróbuj ze mną.
Wdech przez cztery sekundy.
- Trzymaj dwie. - Co?
- Oddychać i liczyć naraz? - Ty oddychaj, ja liczę. Gotowa?
- Raz, dwa... - Nie mów mi, kiedy oddychać!
Co ty widzisz w tych dwóch gościach?
- W Kevie i Dylanie? - Tak.
- Są z innej bajki. - Nie.
Wiele nas łączy. Znamy w szkole mało osób.
Jako jedyni cenimy wzajemnie swój styl. Jesteśmy outsiderami w świecie insiderów.
Nie kupuję tego. Wierzysz w to, ale...
widzę niezwykłą, inteligentną osobę, która chce się wyzwolić.
- A świat chce ją ograniczyć. - Tak mnie widzisz?
To mało powiedziane.
Kolejna pozycja to motyl.
- Jest. - Tam.
Załatwię ci go. Daj telefon.
Uważam, że to zły pomysł.
Pojedziesz na Odwróconej Eksplozji Cyklonu.
Co to jest?
To telefon?
Przemilczałeś, że miałeś telefon z zasięgiem?
Nie wiem. Może?
Kev. Udało się!
- Fan Con cię przyjął! - Pomocy! Utknęliśmy w dziczy.
Co? Fan Con? Niesamowite!
Oszaleją na punkcie twojego nowego komiksu.
Jakiego nowego? Piszę dalej Carmelę.
Nie stój w miejscu.
Musisz być świeży i nowy, nim marzenia spłoną i zostaną same zgliszcza.
- Ledwo... - Mówiłem im, że piszesz coś nowego.
Lepiej się weź do roboty. Już.
W tydzień 30 stron. Tempo Jacka Kirby’ego. To pierwsza liga.
- Trzeba się uwijać, aby podbijać. - I podbije.
A to kto?
Oddaj Keva.
Kontakt z Kevem odbywa się przeze mnie. Leanna Management. Pa!
- Rozłączyłaś się na dobre wieści. - Bez obaw. Oddzwoni.
Jesteś talentem. Pieniądze dzwonią do ciebie.
Leanno!
ROZMOWA PRZYCHODZĄCA... ZBIERACZ
Dzień dobry, Leanna Management.
Ostrożnie.
Już blisko.
Tristanie!
Carmie, pomóż mi!
Carmie! Pomocy!
Pomocy!
Hej, Dylanie! Jak tam jagódki?
Co?
Pomocy!
Co to było?
Chyba ktoś potrzebuje twojej pomocy.
Pomoc nadciąga.
- Carmie, pomóż. - Tristanie!
Carmie.
Tristanie!
Mam cię.
To było wspaniałe. Jak ty...
Nie musisz mi mówić.
Nie, chcę, ale to tajemnica.
Możesz mi zaufać.
Jestem pół człowiekiem, pół wampirem. Miksem.
Też coś ukrywałem. Nie wiedziałem, czy mogę to ujawnić.
Ani komu zaufać.
- Nie jestem tym, za kogo mnie uważają. - To powiedz.
Jeśli chcesz.
Też jestem miksem. Pół wróż wojownikiem.
Jesteś niesamowity.
Jesteś taki piękny.
Napisy: Przemysław Stępień