Opuściły swoją bazę,
więc zajrzałyśmy do środka.
DOM NA WODZIE
Zostawiły kluczowe informacje bez ochrony.
Musiałyśmy sprawdzić.
Powiedzmy, że jesteśmy tutaj.
Droga była pod górkę, prawda?
Jeśli przyjdą tędy, już po nas.
Dlatego musimy działać szybko.
Wejścia są dwa.
Oraz dwoje schodów.
To na pewno one.
- Na dół. - Chodźmy.
Nie ma już wody. Fascynujące.
Niełatwo się tu dostać.
POLICJANTKI WRACAJĄ
Mam już odciski na stopach.
- Weź pięć patyków bambusowych. - Jasne.
- Dobrze, że mamy latarki. - Prawda?
To była dobra decyzja.
Chodźmy.
- Bolą mnie nogi. - Weź to na razie do środka.
Ale co?
Może lepiej wynieść na zewnątrz?
Wynieść co?
- Wilgotne? - Tak, trochę mokre.
Weźmiesz to?
- Ktoś tu był? - A czemu?
Co jest? Ktoś się włamał?
Chyba ktoś jest pod spodem. Sprawdzę.
Ktoś tu jest. Widzisz zielone koszulki?
- Trzy tu węszyły. - Co?
Na pewno tu weszły?
Zajrzały pod folię?
Ktoś na pewno.
Racja.
W środku były trzy rzeczy zawinięte w koce.
- Sprawdziłam. - Znalazłaś?
Coś ostrego było na szafkach.
- Na szafkach? - Chyba tak.
- Musimy pilnować bazy. - Racja.
Nie wiemy, jak długo tu były.
Serio przyszły sobie popatrzeć?
Popsuły mi humor.
Zrobiłyśmy coś wyjątkowo głupiego.
Dopuściłyśmy do włamania.
Ale nie możemy nikogo aresztować.
Pozwolili używać siekiery do obrony?
Tak powiedzieli, prawda?
- Ale nie do uderzania. - No jasne.
Żołnierki mają z kimś sojusz?
Z kaskaderkami.
Mogą przyjść po nas razem.
Stałyśmy się celem.
- Na pewno. - Tak.
Miałyśmy pewność, że żołnierki współpracują z kaskaderkami.
Obie drużyny zawarły sojusz.
Miałam przeczucie, że do nas przyjdą.
Pewnie wezmą nas na celownik.
- Prawda? - Tak.
Jedna z nich była w siłach specjalnych.
- Tak. - Może zejść po linie
i rozbić okno.
Jeśli tak zrobią…
Mogą mieć narzędzia do wybijania szyb.
Możemy zrobić to samo.
Nie martw się.
Chyba musimy jakoś zablokować okna.
Może użyjemy desek jako tarcz?
Będziemy je odpychać, jeśli spróbują wejść.
Nie musimy walczyć o cudze flagi.
Skupimy się na obronie.
Dwie będą bronić,
a pozostałe dwie spróbują przejąć wrogą flagę.
Pokażmy im, że trzeba się z nami liczyć.
Prowokują nas.
- Mają nas za słabe. - Właśnie.
Już ja im dam.
Wkurzyły mnie, że nas wytypowały.
- Może zaryzykujemy? - Jak?
- Może ty i Seul… - Tak?
- …pobiegniecie do ich bazy? - Kaskaderek?
- Do nich? - Tak.
Sojusz żołnierek z kaskaderkami
był dla nas problemem.
Postanowiłyśmy, że to my zaatakujemy pierwsze.
Chciałam im pokazać siłę policji.
Na drugie imię mam upór.
ODCINEK 2: „NA DRUGIE IMIĘ MAM UPÓR”
Która drużyna jest najsilniejsza?
- Pewnie my. - Zgadzam się.
Kogo zaatakujemy, gdy zawyje syrena?
Najbardziej to bym je chciała.
- Policjantki? - Tak.
Dom na wodzie.
Mówiłam, że policjantki będą nam rywalkami.
- Rywalkami? - Nawet nie są blisko.
Policjantki są najsłabsze. Zaatakujmy.
No.
Atakujemy jedną osobą
czy wyślemy dwie?
- Lećmy w czwórkę. - Wszystkie?
Pierwsza bitwa będzie niespodzianką.
Gierki na strategie rozpoczną się od drugiej.
- Prawda. Znajdą nas. - Właśnie.
Zaskoczmy ich, zanim się zorientują.
A jak będzie w domu na wodzie?
Kilka z nich będzie pewnie atakować.
Lepiej się brońmy.
Wygląda na to, że tu chodzi o zdobywanie terenu.
Jedna z nas powinna bronić flagi.
- Tutaj? - Na dachu.
Jeśli jedna zostaje, sugeruję dach.
Bo są tylko dwa wejścia.
Albo drzewem.
Albo drabiną.
Jeśli któraś zacznie się wspinać, weźmiemy od góry jej flagę.
- Dobrze. Będziemy tam. - Powiedzmy, że użyją drabiny.
Mogą być cicho, ale i tak je zobaczymy.
Co zrobią?
Potrzęsiemy drabiną i już.
- Potrzebują drabiny. - Chrońmy dachu.
Drabina albo drzewo.
Jedna osoba łatwo się obroni.
Ale coś wam powiem.
Powiedzmy, że trzy z nas atakują, a jedna broni.
A jeśli inna drużyna robi tak samo
albo atakuje całą czwórką?
Jedna może się nie obronić.
Jeśli stracimy naszą flagę,
po co nam inna?
Tak sobie myślę.
Dobrze, dziewczyny.
Robimy po dwie.
- Tak będzie lepiej. - Tak.
- Będziemy mieć większe szanse. - Prawda.
Ty i Min-seon w ataku, wtedy będę spokojna.
- To broń bazy. - Dobra.
Co z tego, że nas zauważą?
Niech spróbują wejść na dach.
Jeśli im się uda.
Zabierzemy ich flagi.
Naszym celem jest policja.
Hyeon-ji i ja zostaniemy, a ty i Min-seon pójdziecie.
Mamy wziąć narzędzia?
- Oczywiście. Nóż i… - Nóż.
Nie żeby dźgać.
Tylko jeśli one też owinęły flagę,
- to trzeba ciąć. - Fakt.
- Trzeba. - Ubieraj się.
Długi rękaw i spodnie.
- Idziemy. - Szybko.
Nie mogę się doczekać bitwy o bazy.
Dom na drzewie?
Wielkie okno.
Co to za miejsce? Ładnie.
Nie przy drzwiach.
Jasne. Pukamy z grzeczności.
- Może tutaj? - Wejdźmy od tyłu.
Wejdźmy tam.
Nikt nas nie zauważy.
ŻOŁNIERKI, KASKADERKI
Stwierdziłyśmy, że najlepiej pogadać nie na widoku.
To nasza trasa.
Chata jest tutaj.
- Dom na wodzie tutaj. - Tak, tam.
Dalej na południe my w domu na drzewie.
Tak jest z tym domem na wodzie.
Łatwo się zauważy, jeśli ktoś będzie na zewnątrz.
- Tak. - Jeśli nie widać, są w środku.
Ważne, żeby wiedzieć, gdzie ona jest.
- Flaga. - Właśnie.
- Policja ma swoją na szafce. - Szafka.
- Jest na szafce. - Tak?
- Położyły na szafce? - Tak.
W bazie.
Wymieniłyśmy się informacjami
i omówiłyśmy nasze strategie.
Kogo najpierw atakujemy?
- Racja. - Oto jest pytanie.
- No… - Masz wprawne oczy.
Kto stanowi największe zagrożenie?
Sportowczynie i strażaczki.
- Ma to sens. - Racja.
A potem…
Odchodzą.
Widzę kogoś.
Co tu się dzieje?
Ciszej. Jesteśmy za głośno.
Mówią coś.
Słyszę.
Pomarańczowy…
Która drużyna nosi pomarańczowy?
Strażaczki.
Ktoś jest przed domem.
Strażaczki pewnie robią rekonesans.
- Obserwowały nas? - Tak.
W tym domu jest drugie piętro, prawda?
Spójrz tam. Na górze jest okno.
Są tuż przed nami.
Nie wychylajmy się.
Ktoś idzie.
Bliżej.
Cofnij się, Hye-kyung.
Nie patrz w górę.
Ktoś powoli się zbliżał.
Nim się obejrzałyśmy, ktoś był pod domem.
Zastanawiałyśmy się, co robić.
Nie mogły nas zobaczyć podczas narady.
Musimy zrobić tak, jakby tu była tylko jedna osoba.
Co się dzieje? Kto tam jest?
Kim jesteś? Co robisz w naszej bazie?
Ukrywasz się?
Kim jesteś? Chwileczkę.
Idź stąd, proszę. To nasza baza.
- Kim jesteś? - Przepraszam.
Robimy rekonesans.
Z której drużyny?
- Strażaczek. - Aha.
Oglądam waszą bazę.
Jasne.
- Ukrywałaś się tam? - Tak.
Dalej nie rozumiem.
Co kaskaderki robią pod schodami?
Można tak szpiegować?
A nie można?
Tak myślałam.
- Zabronione? - Chyba nie.
Może z daleka.
- Nie możesz wchodzić. - Powiedzieliby nam o tym.
Co za chamstwo.
My tam jesteśmy, a one niech sobie idą.
Jak mogą tak wchodzić?
Seul-ki, musimy…
- Strażaczka. - Idziemy do nich?
- Tak. - Serio?
- My patrzyłyśmy z daleka. - Właśnie.
- Serio? - Na bazę?
- O tak. - Widziałyśmy ją ze ścieżki.
- Znamy tylko lokację. - To wtargnięcie.
Weszłam pod schody, żebyście mnie nie przyłapały.
- Ty tam byłaś. - Nie.
- Chodźmy. - Ukrywały się
- Przed nami. - Idziemy.
Tak, idźcie sobie.
Chyba nie można wchodzić do zajętej bazy.
- Ale my… - Byłam pod spodem.
To nasze drzwi.
- Byłaś pod nimi. - Musimy iść.
Zabroniłam im wchodzić, a one, że to jeszcze nie dom.
Że mogą sobie patrzeć.
Stałyśmy tam,
każąc im odejść, a one nic.
Dziwne.
Przyjdźcie jutro.
Bez obaw. Wpadniemy po was.
- Naprawdę? - Tak.
Jutro?
Powiedz, o której.
- Gdy zawyje syrena. - Jasne.
Nadal nie rozumiem, co tam robiły.
To dla mnie zagadka.
Chyba się nie dogadam ze strażaczkami.
Wtedy przestałam je lubić.
Nie wiem, czy się przyjrzały naszej bazie,
czy może naradzie z żołnierkami.
Mogły się zorientować.
Pierwszy raz widziałyśmy je z bliska, nie?
Możemy je zaatakować.
Nie mają z nami szans.
Mam w sobie tyle złości, że łatwo je pokonamy.
- Jesteś zła, prawda? - Tak.
Dlatego mogę wygrać.
Kiedy buzuje adrenalina,
- nawet potrącenie autem nie boli. - Tak.
Atakujemy najsłabsze czy najsilniejsze?
- Te. - Policjantki?
Dobry pomysł.
Zostaniemy na stanowiskach
i dorwiemy je w odpowiednim czasie.
- Potrzebujemy hasła. - Tak.
Jakie będzie?
Hasła i sygnały pomagają zidentyfikować sojuszników,
gdy jest za ciemno lub jesteś za daleko.
Mogą być liczby.
Suma do dziesięciu. Mówię siedem.
Jeśli druga powie trzy, to sojuszniczka.
Jest taki sposób.
Jadłyśmy dziś ziemniaki, to może „ziemniak”?
Będziemy krzyczeć?
- Ziemniak! - Ziemniak!
Trzeba krzyczeć,
żebyśmy wiedziały,
że to ty do nas idziesz.
Inaczej możemy pomyśleć, że ktoś inny.
- Zróbmy tak. - Dobra.
Robimy.
Udanej współpracy jutro.
Dobrej nocy.
Na razie.
Musimy zapamiętać ścieżki.
Trzeba tu stać na straży.
- Tak. - Jak się zacznie.
Nie możemy atakować. Musimy czekać.
Będziemy bronić.
Pełna obrona.
Pierwszy ruch będzie desperacki.
W sporcie trzeba znać defensywę, zanim przejdzie się do ofensywy.
Dlatego na początek upewnimy się,
że nasza baza jest bezpieczna.
Jutro chyba niewiele drużyn wykona ruch.
Szczególnie te daleko.
Nikt nie zaatakuje ochroniarek.
- Za daleko. - Tak.
Ale jeśli zaatakują, to wygrają, bo ich baza jest słabiutka.
Co zrobimy, jak zawyje syrena?
Ścieżka do naszej bazy może być myląca.
Schowajmy się przy niej.
Tam, gdzie łatwo się potknąć.
- Przyjdą tu? - Kucnijmy za tym miejscem
i zabierzmy flagę, gdy się zbliżą.
Może jedna tu zostanie?
- Tak. - Na pewno.
- Bez dwóch zdań. - Ktoś musi zostać.
Pozostała trójka pójdzie
i sprawdzi każdą bazę, od najbliższej poczynając.
Zdawałyśmy sobie sprawę,
że dotarcie do nas zajmie im dużo czasu.
AKTUALNA GODZINA
DZIEŃ 2
GĘSTA MGŁA ZNAD MORZA ROZPOCZYNA SIĘ PIERWSZA BITWA O BAZY
DRUŻYNA STRAŻACZEK KWADRATOWY DOM
Która godzina?
Moje buty!
Musimy się przebrać.
Min-seon, idź pierwsza.
DRUŻYNA ŻOŁNIEREK CHATA
Która godzina?
Jest 6.13.
To jedyny sygnał, jaki będzie?
Chyba tak.
Jeśli prześpimy sygnał, już po nas.
Hyun-seon.
Ochroniarki przejdą tędy.
To jedyna droga.
- Albo przez las. - Nie.
Będą musiały nas minąć.
Jak przyjdą, to je przepuść.
Przepuść je. Jasne?
Bez atakowania.
Bo ich jest więcej i cię zmiotą.
DRUŻYNA OCHRONIAREK W POBLIŻU SZAŁASU
To tutaj.
Może schowamy się tutaj?
CHATA, SZAŁAS
Mogą iść do nas.
Jak ci się podoba kryjówka?
Pójdę tam.
No… dobra, tutaj.
DRUŻYNA ŻOŁNIEREK CHATA
Sierżantko Kang.
Słyszę jakieś głosy.
Na drugiej.
NA DRUGIEJ, DOM NA WODZIE
DRUŻYNA POLICJANTEK DOM NA WODZIE
Łatwo się poruszać w tej mgle.
Idziemy?
DRUŻYNA SPORTOWCZYŃ NAMIOT NAD KLIFEM
Ale mgła.
Nic nie zobaczymy z góry.
Nie przy takiej mgle.
Dom na wodzie będzie gdzieś za tą ścieżką, co?
Dom na wodzie jest blisko bazy kaskaderek, co?
Myślisz, że czatują?
DRUŻYNA POLICJANTEK DOM NA WODZIE
Jeśli nikt się nie zbliży, zaatakujemy.
Pójdzie jedna z nas? Dwie?
Dwie.
- Dwie zaatakują? - Tak.
Czekałyśmy na atak żołnierek i kaskaderek.
Czekałyśmy długo, ale nikt do nas nie przyszedł.
Co robimy? Ruszamy?
Taka obrona w tej sytuacji nijak do nas nie pasuje.
- Idziemy? - Do kaskaderek?
Tak.
Wyjdźmy gdzieś na razie.
Nie możemy przegrać, dobra?
DRUŻYNA KASKADEREK DOM NA DRZEWIE
Gdzie?
Tam.
Przebierają się.
Wchodzimy?
Mówisz?
- Jeszcze się nie przebrały. - Nie mają flag.
Trzymaj się moich nóg.
- Okej. - Trzymaj.
Jestem tutaj.
Wchodźcie.
Musimy tylko wejść.
- Ale musimy ją znaleźć. - Co?
Flagę drużynową.
We trzy mogłyśmy się tam wbić siłą.
Ale niepokoi mnie…
Powinnyśmy być szybsze.
Poszły?
Chcą walczyć, co?
Biorąc pod uwagę to, co zaszło…
strategia się sprawdziła.
Dobrze, że miałyśmy plan na obronę.
A chciałyśmy atakować policjantki.
Słyszę kroki.
Ktoś się tam czai.
DRUŻYNA STRAŻACZEK W POBLIŻU SIŁOWNI TERENOWEJ
DOM NA WODZIE, DOM NA DRZEWIE
DRUŻYNA STRAŻACZEK DRUŻYNA POLICJANTEK
Byle szybko.
- Widziałaś je? - Nie.
Gdzie są?
Chyba zawróciły.
Tam są. Zaraz, to nie one?
Niebieskie się spóźniły. To chyba policja.
Trzy wyszły zaatakować.
Wystarczy pokonać jedną w bazie.
Tak.
Jesteśmy dwie, więc damy radę.
Chciałabym znaleźć skrót,
ale tam jest klif, więc niebezpiecznie.
No dalej. Chodźmy.
Chwila.
Chyba są jeszcze jedne.
Jeszcze jedne drzwi.
Chodźmy tędy.
STRAŻACZKI WEJŚCIE DO DOMU NA WODZIE
Ktoś na pewno…
Jest ich za dużo.
O wiele za dużo.
Uciekamy stąd.
- Straż i policja? - Tylko strażaczki.
- Dwie strażaczki? - Tak.
- Niech jedna stanie na czatach. - Ja.
Nic nie widzę.
Tam są.
Widzisz je?
- Min-seon. - Tak?
- Nadchodzą. - Idą.
Dwie.
- Chodźmy. - Idą.
Zdejmijmy je po kolei.
Uciekają. Wracajmy.
- Dwie są? - Tak.
Zwab je, a ja pójdę wcześniejszą ścieżką.
Albo biegiem przez plażę?
Zaczekaj chwilę.
Czekaj.
- Na pewno były trzy? - Tak.
Chwila. Tu są tylko jedne drzwi.
Jakby obserwowały nasze ruchy,
żeby zyskać przewagę pozycyjną.
Chciałyśmy je skłonić do zejścia.
Może damy im miejsce na atak?
- Cofnijmy się trochę. - Dobra.
Bliżej.
Niech jedna weźmie ich flagę.
Obie mogą tam uciec.
Mogą się rozdzielić.
Trzy na dwie to trudne zadanie.
Cofnij się trochę.
Łap ją.
Biegnij w tę stronę.
- Wyciągać. - Wyciągać.
Wyciągnij flagę.
Bierz.
Ciągnij.
Super.
Atakujemy ich bazę.
Idziemy.
DRUŻYNA STRAŻACZEK KWADRATOWY DOM
Kim Hyeon-ah z drużyny strażaczek odpada.
Jung Min-seon z drużyny strażaczek odpada.
Przyjdą po nas.
Ktoś idzie, Hyeon-ji.
Oto i one.
Musimy tam wejść.
Nie pokazuj im się, Hyeon-ji.
Pójdę sprawdzić.
Zostańcie tu.
Uwaga na tyły.
Rozejrzę się.
Idą na górę.
Zepchnij je.
Znajdź drogę na górę i wracaj tutaj.
Jasne.
To jedyna droga?
- Po prostu znajdź flagę. - Ostrożnie.
Tam trzymają flagę.
- Gdzie? - Tam.
- Tam? - Tak.
Widzisz?
Dobrze.
Chodźcie tu.
Nie ma co tak stać.
Podwiń rękawy, Hyeon-ji.
Dobra.
Dwójce się udało.
Stań na tym.
Do góry.
Raz, dwa, trzy.
Nic z tego.
- Ji-hye. - Tu.
Na górę!
Wchodźcie tam!
Teraz.
Łap ją.
Dziewczyny, ja już weszłam.
Podsadzę cię.
Stań mi na ramionach.
Ji-hye.
Ji-hye!
Bierz ją, Hyeon-ji.
Wyciągaj.
Wyciągnij! Dobrze.
Wyciągnij.
Wyciągnij! Nieźle.
Miałyście tu wejść.
Dopadły cię?
Mamy jedną.
Dwie na dwie.
Twoja flaga.
- Nie traćmy tu czasu. - No dobra.
Mamy wrócić później?
- Chodźmy. - Dobra.
Wracajmy do bazy.
Kim Hae-young z drużyny policjantek odpada.
- Co? - Już po nich.
Wyeliminowane osoby proszone są na arenę.
Wezwij Na-eun.
Słucham?
- Broń bazy. - Dobrze.
Na-eun.
Chodźmy.
Sierżantko Kang.
Zawołajmy kaskaderki i zaatakujmy razem.
- Nie ma jak. - Wiem.
Dałabym im gwizdek, jeśli sojusz byłby trwały.
Ale nie ma mowy.
Nie będzie trwały.
DRUŻYNA ŻOŁNIEREK W POBLIŻU CHATY
DRUŻYNA ŻOŁNIEREK SKRZYŻOWANIE PRZY DRZWIE
Co?
Co jest?
Może pójdziemy?
Pójdziemy sprawdzić?
Sprawdzam tyły.
Pójdę tam zobaczyć, kto jest w pobliżu.
Rozglądajcie się. Ktoś może patrzeć.
ŻOŁNIERKI I KASKADERKI W POBLIŻU DOMU NA WODZIE
Widzę trzy.
Hye-kyung, uważaj.
Nie widziały nas, co?
- Nie. - Racja.
Wejdziemy oknem? Mogę spróbować?
- Na pewno? - Są na zewnątrz.
Wybiję okno i wrócę.
Czym je wybijemy?
Mamy narzędzie.
Stąd te sugestie.
DRUŻYNA POLICJANTEK DOM NA WODZIE
Jeong-ha, widzisz coś?
- Tak? - No.
Idziemy?
Powinnyśmy gdzieś pójść.
Ale do kogo?
- Do strażaczek. - Tak?
Trudna sprawa.
Pójdziemy razem, a zobaczą, że nie bronimy bazy.
Tak.
Czemu nikt nie atakuje strażaczek,
skoro dwie odpadły?
Bo ja wiem?
DRUŻYNA OCHRONIAREK W POBLIŻU MAGAZYNU
Czas na strażaczki.
Trzeba utworzyć sojusz, żeby wyeliminować jakąś drużynę.
Może dom na wodzie?
Nie, możemy iść pod fontannę.
DOM NA WODZIE, SZPITAL, SIŁOWNIA PLENEROWA
Kaskaderki się nie ruszą. Nie przyjdą.
Jeśli atakujemy, to strażaczki.
Ważniejsze zabrać flagę drużyny niż osoby.
Byłyśmy pewne siebie, bo znałyśmy położenie flagi.
Musimy chronić bazę.
Jedna osoba broni.
Jak jedna pokona trzy?
Wytrzyma chwilę, ale zaraz będzie po nas.
Myślisz, że mają broń?
Mamy drewniane drzwi.
Wyważą od razu.
Nie mogłyśmy dojść do porozumienia.
- Ty i ja? - Tak.
Chodźmy.
Ja chciałam zaatakować, choćby nas wyeliminowano.
To ja będę bronić bazy.
Tak sobie myślałyśmy,
że baza kaskaderek nie jest idealnym celem ataku.
Uznałyśmy, że warto skoczyć do strażaczek
i wrócić, jeśli się nie uda.
Jeśli się dowiedzą, że mamy pustą bazę…
Chwila.
Tam są żołnierki.
POLICJANTKI W POBLIŻU SIŁOWNI
Zaraz, to nie one.
Co to za drużyna?
DRUŻYNA OCHRONIAREK W POBLIŻU SIŁOWNI
Policjantki.
- Co jest? - Chcemy porozmawiać.
Napadnijmy na strażaczki.
Czekaj. Odsuńcie się.
Pogadajmy.
Nie mamy zbyt wiele czasu.
Zaatakujmy strażaczki.
- Szłyśmy tam. - Atakujmy kaskaderki.
Ale one są we cztery.
DRUŻYNA KASKADEREK DOM NA WODZIE
Gdzie żołnierki?
- Nie widziałam ich. - Właśnie.
Wchodzimy z nimi?
DRUŻYNA ŻOŁNIEREK DOM NA WODZIE
Możemy wejść i już.
Ruchy.
Otwieram drzwi.
Ktoś tam jest.
Czekaj.
Jeśli chcecie atakować we dwie,
kto broni waszej bazy?
Mamy obronę.
Niech jedna idzie. Damy radę we trzy.
Dokąd ona idzie?
Ich bazy pilnuje tylko jedna.
Zablokowałyśmy drzwi łóżkiem. Lepiej ruszać szybko.
Otwieram.
Wyważę.
- Czekaj. - Zabarykadowane.
DRUŻYNA POLICJANTEK I OCHRONIAREK KWADRATOWY DOM
Hyeon-ji, mów, jak będą wchodzić.
Bez obaw. Idę na górę.
Dawaj.
Idź tam, Hyeon-ji.
Idź dalej.
Ale bałagan.
Otwórz drzwi.
Odsuń się.
Jazda!
- Otwarte! - Udało się.
Wchodzę.
- Oknem. - Idź.
- Łap ją! - Weź flagę.
Skocz za nie.
- Łap ją! - Bierz.
Wyciągaj!
SYRENA: KTO PRZETRWA NA WYSPIE?
Napisy: Cezary Kucharski