‎นาอึน
‎ทีมนักดับเพลิงกำลังเดินขึ้นไป
‎รับทราบค่ะ
‎ทางที่เราใช้เดินกลับมา ทางที่กำลังเดินอยู่เนี่ย
‎พรุ่งนี้เราจะวิ่งไปทางนี้กันนะ
‎แต่ว่า ขออย่าให้มีใครมาดึงธงเราเลย
‎ต่อไปเราจะทำได้ดีกว่านี้อีก
‎เอาแก้วเข้าไปด้วยเถอะ
‎เดี๋ยวพี่ทำเอง เด็กๆ
‎พี่เก่งมากอะ
‎- พี่คงจะมีแรงบีบมือเยอะ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎- จ้า เข้าบ้านกันเถอะ
‎ฉันน่าจะถอดถุงเท้า
‎ต้องถอดถุงเท้านอนสิ
‎เราจะนอนจนถึงแปดโมงเช้าเลยนะ
‎เราจะไม่เริ่มสงครามก่อนหน้านั้น
‎เขาบอกว่าซ่อนธงไว้ในเต็นท์
‎พี่เลยถามว่าทำไมไม่ซ่อนไว้ที่ฐานของทีมสตันต์
‎เขาบอกแค่อยากซ่อนไว้ในเต็นท์
‎ฉันก็แค่คิดว่า ‎"โอเค เปิดประตูกันแบบนั้นสินะ"
‎แต่จู่ๆ เขาก็พูดขึ้นมาค่ะ พูดกับคนในทีม
‎ว่าแปดโมงเช้าพรุ่งนี้จะไปเจอกับทีมนักกีฬา
‎ที่สามแยก
‎ฉันเลยแบบ "คุ้มค่าการรอคอยแล้วสินะ"
‎(ตอน 7 ‎"คุ้มค่าการรอคอยแล้วสินะ")
‎สัญญาณจะดังกี่โมงนะ
‎พอสัญญาณดังปุ๊บ เขาอาจจะมาเลยก็ได้
‎พวกพี่ต้องมาช่วยเรานะคะ
‎ต้องมาช่วยเราป้องกันที่นี่นะ
‎ฐานเรามีประตูเข้าออกทางเดียวค่ะ
‎พรุ่งนี้เราทุกคนจะทิ้งฐานมาช่วยคุ้มกันให้ค่ะ
‎เราจะมาทั้งสี่คนเลยค่ะ
‎เวลาทีมแกร่งๆ เผชิญหน้ากัน ‎ทหารคือทีมที่ส่งสมาชิกหลายคน
‎ไปโจมตีทีมอื่นเสมอ
‎เพราะงั้นเราจะโจมตีทหารจากข้างหลังก็ได้ค่ะ
‎ถ้าอยากทรยศก็ทำได้อยู่หรอก
‎แต่เราต่างก็รู้ดีว่า
‎ชัยชนะที่ได้มาแบบนั้นมันไร้ค่าขนาดไหน
‎เรามาช่วยคุ้มกันฐานนี้ดีกว่า
‎เปิดประตูยังไง
‎รู้ไหมว่าพวกนั้นจะเริ่มกี่โมง
‎ที่แน่ๆ คือไม่ใช่ตอนเช้ามืด
‎ตอนแปดโมงเช้า
‎- รู้ได้ไง ‎- ตอนที่พวกนั้นเดินเข้าฐาน…
‎คุณพระ
‎- ขอจุ๊บหน่อยได้ไหมคะ ‎- นั่นสิ
‎พวกเรา…
‎เธอเชี่ยวชาญด้านข่าวกรองบุคคลค่ะ
‎ข่าวกรองเหรอ ทำดีมากจริงๆ
‎ส่วนใหญ่คนที่ออกไปหาข้อมูลจะเป็นนาอึนค่ะ
‎ทุกครั้งที่ออกมาข้างนอก ‎ฉันต้องได้ข้อมูลกลับไปค่ะ
‎(วันที่ 1 ‎เรือนแพ)
‎ฉันเข้าไปในนั้น แล้วเห็นมีอะไรห่ออยู่ ‎ในผ้าห่มฟอยล์ประมาณสามอัน
‎มีอะไรแหลมๆ อยู่บนตู้ล็อกเกอร์ด้วยค่ะ
‎(วันที่ 2 ‎บ้านสี่เหลี่ยม)
‎เห็นธงเลย
‎เราไปโรงพยาบาลมาค่ะ
‎นาอึนนั่งลงที่โต๊ะเลยค่ะ
‎แล้วก็ไล่ดูรายชื่อทีละคน
‎ฉันออกลาดตระเวน
‎แล้วก็ขุดคุ้ยข้อมูล
‎เธอยืนหนึ่งเรื่องการรวบรวมข้อมูลจริงๆ
‎แปดโมงเหรอ ช่วงแลกแคลอรีเลยนี่
‎แปดโมงเช้า ที่สามแยก
‎สองทีมนั้นจะไปรวมตัวกัน แล้วมาโจมตี
‎- เราคือเป้าหมายเดียว ‎- แปลว่าจะมาตีเราน่ะสิ
‎ของมันแน่อยู่แล้ว
‎แล้วก็เรื่องธง
‎มีคนถามว่าทีมนักกีฬาซ่อนธงไว้ที่บ้านต้นไม้เหรอ
‎แล้วก็มีคนบอกว่าไม่ใช่
‎ดูจากที่พูดแบบนี้
‎- แปลว่านักกีฬาใช้ฐานตัวเองเหมือนเดิม ‎- ใช้ฐานเดิม
‎อาจเป็นเพราะพวกนั้นไม่ค่อยรู้โครงสร้างก็ได้
‎นั่นสิ
‎ถ้างั้นเราเอาอย่างนี้
‎พอเสียงไซเรนดังปุ๊บ ให้พวกพี่รีบวิ่งมาทันที
‎เหมือนมันเป็นทางเดียวที่เรามี ‎และดูเป็นวิธีที่ชาญฉลาดที่สุด
‎- มาชนะกัน ‎- มาชนะกัน
‎สู้ๆ
‎แยกย้ายกันได้แล้วค่ะ กลับดีๆ นะคะ
‎พรุ่งนี้ต้องสนุกสุดๆ แน่เลยค่ะ
‎- ดีจังที่ฝนหยุดตกแล้ว ‎- นั่นสิ
‎หลับฝันดีนะ เด็กๆ
‎ปล่อยให้ทีมอื่นอกสั่นขวัญแขวนไป ‎เราหลับให้เต็มอิ่มกันเถอะ
‎แน่นอนสิคะ พี่ ตั๋วมันมีไว้เพื่อการนั้นนี่
‎(ขณะเดียวกัน ‎กระท่อม)
‎ไม่ต้องคิดเรื่องอื่น ป้องกันให้ดีก็พอ
‎- สรุปว่าเอางี้ใช่ไหมคะ ‎- ใช่
‎ดีค่ะ
‎- เข้าแล้ว ‎- อือ
‎ดีๆ
‎แต่รู้ใช่ไหม ว่ามันทำให้เราออกยากด้วย
‎ไม่มีปัญหาหรอกค่ะ
‎เราแค่ป้องกันให้ดีก็พอ
‎- ดีๆ แน่นหนามากค่ะ ‎- แน่นหนาดี
‎ตอนนี้ 23:55 น.ค่ะ
‎ถ้าฮยอนซอนกับอึนมียืนอยู่ตรงนี้
‎ฉันกับนาอึนจะไปซ่อนอยู่ฝั่งนี้ ‎เพราะพวกเขาน่าจะมาทางนี้
‎ป้องกันไม่ให้พวกเขาขึ้นบันไดได้
‎ถ้าพวกเขาพยายามขึ้นมา ‎ก็ต้องก้ม แล้วเราก็จะดึงธงได้
‎ปล่อยให้ขึ้นบันไดมาเหอะ
‎ฉันจะเอาถังดับเพลิงฉีดเอง
‎สมมติว่านักดับเพลิงมากันหมดสี่คน
‎- ฐานก็จะไม่มีคนอยู่ไง ‎- อือ
‎งั้นเราฉีดถังดับเพลิงใส่ ‎แล้วไปฐานเขาเลยไหมคะ
‎วิ่งไปฐานนักดับเพลิงกันไหมคะ
‎- แบบนั้นก็โอเคอยู่นะ ‎- ค่ะ
‎ใส่เกียร์หมาวิ่งไปเลย
‎เรื่องวิ่งฉันมั่นใจอยู่แล้วค่ะ
‎อยู่ที่กองทัพฉันก็แข่งวิ่งผลัดตลอด
‎ฉันเคยเป็นนักกีฬากรีฑา ‎ระยะกลางและระยะไกลมาหกปี
‎ในเมื่อจำนวนคนเราน้อยกว่าเขา
‎ยังไงก็ต้องเอาความเร็วเข้าสู้
‎นาอึนกับฉันเลยอาสาไปเอง
‎อึนมี พรุ่งนี้ตอนที่จะใช้ถังดับเพลิง
‎ช่วยกรี๊ดที
‎ส่งสัญญาณแบบนี้ให้เราได้ยิน
‎แล้วก็ต้องทำเสียงดังๆ เข้าไว้ ‎เราจะได้วิ่งออกไปโดยไม่ถูกจับได้
‎เข้าใจแล้ว
‎พรุ่งนี้ดูแค่ว่านักดับเพลิงมากันกี่คนก็พอ
‎ทันทีที่อึนมีฉีดถังดับเพลิง
‎ตอนนั้นแหละโอกาสที่เราจะได้ชิงธง
‎พรุ่งนี้เราจะตื่นกันกี่โมงคะ
‎- เจ็ดโมงเหรอ ‎- เจ็ดโมงเหรอ
‎- ตื่นก่อนหนึ่งชั่วโมงเหรอคะ ‎- ใช่
‎ถ้าเป็นแปดโมงจริงๆ ก็ดีสิ
‎(วันที่ 4)
‎(ทีมทหาร ‎กระท่อม)
‎นอนไม่หลับเลย
‎นอนไม่หลับเลยค่ะ
‎เหมือนกัน
‎นอนไม่หลับอะ กี่โมงแล้ว
‎ตอนนี้ 06:20 น.
‎กังวลไปหมด
‎เอาล่ะ มันเริ่มตอนนี้แหละ
‎ให้ตายสิ
‎ต้องใส่รองเท้าคอมแบตไว้ก่อนแล้วล่ะ
‎อารมณ์เหมือนยืนอยู่หน้าจุดออกตัวร้อยเมตร
‎ใช่ค่ะ ความรู้สึกนี้แหละ
‎ความกระสับกระส่ายที่ไม่ได้รู้สึกมานาน
‎- พวกพี่บอดี้การ์ดก็คงตื่นแล้วใช่ไหม ‎- อือ
‎กังวลจัง
‎(ทีมบอดี้การ์ด ‎ที่หลบภัย)
‎สารร่างฉันจะวิ่งเร็วขนาดนั้นไหวเหรอคะ
‎อุ่นเครื่องไว้ก่อนดีกว่า
‎กี่โมงแล้ว
‎ตอนนี้เหรอ
‎เหลืออีก 20 นาที
‎ทำไมเงียบเบอร์นี้ล่ะ
‎- ทำไมนะ ‎- ความเงียบสงบก่อนพายุมา
‎ค่ะ ใช่ค่ะ
‎อีกไม่นานแล้วล่ะค่ะ
‎พี่ซูรยอน
‎เราน่าจะไปรออยู่แถวๆ ต้นไม้
‎แล้ววิ่งทันทีที่ได้ยินเสียงไซเรนไหมคะ หรือว่าไง
‎ยิ่งเราเข้าใกล้ฐานทีมทหาร ‎โดยไม่ถูกจับได้มากเท่าไรยิ่งดี
‎กี่โมงแล้ว
‎อีกสิบนาทีค่ะ
‎อีกเดี๋ยวจะ 07:50 น.แล้ว
‎ขอให้มาเถอะ ทั้งคู่เลย
‎เหลืออีกห้านาที
‎ต้องเริ่มเตรียมตัวแล้วค่ะ
‎กังวลจัง
‎อีกหนึ่งนาที
‎(08:00 น. ‎เวลาปัจจุบัน)
‎(เมื่อคืน)
‎ไม่ค่ะ ยังไม่ได้คิดเรื่องเวลาไว้ เอาไงดีคะ
‎ทุกคนคงเดาไว้ว่าน่าจะเป็นตอนเช้าตรู่
‎- สักสี่ห้าโมงเย็นดีไหมคะ ‎- สี่ห้าโมงเหรอ
‎ให้กระสับกระส่ายทั้งวันงี้
‎เราปล่อยให้กังวลแบบนั้น ‎แล้วเริ่มตอนค่ำกันเถอะ
‎คืนพรุ่งนี้หรือตอนนี้
‎ไม่ๆ หมายถึงตอนพระอาทิตย์ตก
‎พวกเราแข็งแกร่งตอนกลางคืน
‎อันที่จริง เราคิดว่าจะปล่อยให้รอทั้งวัน
‎แล้วค่อยไปโจมตีเอาตอนท้ายๆ
‎- ให้ทรมานเล่น ‎- ไม่ๆ พอรอทั้งวันไม่มา
‎- ก็จะพากันกังวลไปใหญ่ ‎- นั่นสิ
‎คงจะกินข้าวกินปลาไม่ลง
‎ยิ่งควรเริ่มตอนมืดไปใหญ่
‎งั้นแปดโมงแล้วกัน ปลอดภัยไว้ก่อน
‎แต่แปดโมงที่ว่านี่ อาจจะแกงกันก็ได้
‎- น่าจะมาอยู่หรอก แต่สมมติว่าถ้าไม่มาล่ะ ‎- มาอยู่แล้วล่ะ
‎หรือไม่ พวกนางอาจจะกินข้าว ‎เล่นสนุกกันเรียบร้อย
‎- แล้วโผล่มาตอนสองทุ่ม ‎- สองทุ่ม
‎ทำให้เรากระวนกระวาย ไม่กล้าออกไปไหน
‎(ทีมนักดับเพลิง ‎ร้านค้า)
‎สวัสดีค่ะ
‎เรามาแลกเป็นทีมแรกเลยเหรอคะ
‎- ฉันบอกไม่ได้เนี่ยสิ ‎- อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
‎ฉันว่าเรานี่แหละทีมแรก ‎เขาคงพากันกลัวจนไม่กล้าออกมา
‎แต่นี่แหละ เป้าหมายของพวกเขา
‎ทำให้เราตัวสั่นงันงกอยู่ในฐาน
‎ก็สั่นจริงๆ นั่นแหละ
‎เราเหลือกี่แคลอรีนะ
‎- เหลือ 50 ค่ะ ‎- เหลือ 50
‎- แต่ว่าเหลือมะเขือเทศอยู่สองสามลูก ‎- ซื้อมะเขือเทศได้อีกสอง
‎เราต้องไปแลกแคลอรีนี่
‎แต่เขาจะเริ่มสงคราม ‎ในช่วงแลกแคลอรีไม่ใช่เหรอ
‎- อ๋อ เพราะงั้นเองเหรอ ‎- ไซเรนอาจดังตอนนั้นก็ได้
‎แต่ก็นะ คนเราต้องทำทุกวิถีทาง ‎เพื่อเอาตัวรอดอยู่แล้ว
‎ถ้าซุ่มอยู่ในนี้สองคน
‎- คงมองไม่เห็นหรอกใช่ไหม ‎- ไม่เห็นหรอก
‎พวกทีมนักกีฬาอาจจะส่องเรา
‎- ผ่านกล้องส่องทางไกลอยู่ก็ได้ ‎- ใช่
‎เราก็ควรส่องดูบ้างไหมคะ
‎พวกนั้นก็น่าจะไปแลก ‎หลังแปดโมงเหมือนกัน
‎ถ้าส่องดีๆ ก็น่าจะเห็นนะ
‎เรามาดูกันดีกว่า
‎ถ้าพวกเขาส่องกล้องอยู่ตรงนั้น ‎ต้องสบตากับฉันแน่นอน
‎แต่ว่าไม่เจอเลย
‎ใช่ไหมคะ เราก็น่าจะ ‎มองเห็นทางนั้นเหมือนกันนี่
‎อือ ไม่มีใครเลย
‎ตรงนั้นมันเป็นพื้นที่เปิดไง
‎- ช่วงนี้เรากินแต่ของดี ‎- ดีเกินไปน่ะสิ
‎(ทีมนักกีฬา ‎ร้านค้า)
‎มีแต่นักกีฬามาจริงด้วย
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎ไม้อัดแผ่นละ 130 กิโลแคลอรีเหรอคะ
‎- ใช่ค่ะ ‎- เอาอันนั้นหนึ่ง
‎- ไม้อัดสี่แผ่นค่ะ ‎- ค่ะ
‎วิทยุสื่อสารหนึ่งค่ะ
‎แต่จะให้ทีมอื่นรู้ว่าเรามีวิทยุสื่อสารไม่ได้
‎ทุกคนกลัวเสียงไซเรนดัง ‎ก็เลยไม่ออกมากันหรือเปล่านะ
‎ถ้า 8 โมง 40 หรือ 50 นาทีแล้ว ‎เสียงไซเรนยังไม่ดังอีกล่ะ
‎เราควรไปแลกแคลอรีกันไหม
‎- ไปไม่ได้หรอก ‎- วันนี้ไปไม่ได้
‎เพื่อชัยชนะ มันเป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้
‎โอเค
‎เราอาจจะต้องกลับบ้านก็ได้ค่ะ
‎เลย 08:40 น.ไปแล้ว
‎คงตั้งใจทำให้เราไปแลกไม่ได้จริงๆ
‎เลือกเวลาคลุมเครือๆ ให้เราไปแลกไม่ได้
‎- บอกเขาหรือยังว่าจะทำแกงกิมจิ ‎- บอกแล้วค่ะ
‎- นั่น 400 กรัมใช่ไหม ‎- ก็ 400 กรัมแหละ
‎แต่ตอนนี้เช้าอยู่ ผมจะแถมให้นิดหน่อย
‎น่ากินมากเลย
‎เอาอันนี้สามเมตรค่ะ ค่ะ
‎เหมือนจะใช้หมดแล้ว ‎เหลือแค่เก้ากิโลแคลอรี
‎ขอบคุณค่ะ
‎- โชคดีนะคะ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ตอนนี้
‎พวกเขาไม่รู้ว่าสงครามฐานจะเริ่มตอนไหน
‎- เลยไม่ออกมากัน ‎- ไม่เห็นใครเลย
‎แคลอรีที่ไม่ถูกแลกในวันนั้นจะสลายไปค่ะ
‎วันนี้น่าจะมากันแค่นี้นะ
‎(09:00 น. ‎สิ้นสุดช่วงแลกแคลอรี)
‎แต่แคลอรีที่เสียเปล่าไปวันนี้ ‎น่าเสียดายมากนะ
‎อาจจะเกิน 4,000 กิโลแคลอรีก็ได้
‎- ใช่ ‎- เกิน 4,000 แน่ๆ
‎เนื้อเยอะแค่ไหนเนี่ย
‎แต่กินช็อกโกแลตอันนั้นนิดเดียว ‎ก็อยู่ได้นานเลย
‎เราไปกินข้าวที่ไหนกันดีคะ
‎โดนฝนนิดหน่อยจะเป็นไรไป ‎นอนตากฝนก็ทำมาแล้ว
‎ข้าวผัดกระทะเหล็กนี่นา
‎เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ
‎- เสร็จแล้วเหรอ ‎- ใช่ค่ะ น่ากินมากเลยค่ะ
‎- สุดยอด ‎- น่ากินจริงๆ
‎(สมัยอยู่เต็นท์ริมผา)
‎ลองนึกภาพว่าในนี้
‎มีเนื้อ กิมจิ ถั่วงอก ยำกุยช่าย
‎แล้วทีนี้ รู้ใช่ไหมคะ หยิบขึ้นมาแล้วก็…
‎กินยำกุยช่ายสักคำนะ
‎เสร็จแล้วก็ใส่ข้าวลงไป ‎ผัดกับผงสาหร่ายและน้ำมันงา
‎- บ้านนี่ดีจริงๆ ‎- ฮะ
‎มีบ้านแล้วดีจังเลย
‎ถ้าวันนี้เรารอดจากสงครามฐานไปได้
‎จะได้นอนในห้องที่มีประตูแล้วนะ ทุกคน
‎จากนี้เราจะได้ประชุม ‎แบบใช้ชอล์กเขียนเท่ๆ กับเขาบ้าง
‎แล้วก็พูดคุยเรื่องอดีตกันสี่คน
‎แต่ฉันว่าวันนี้ ‎เราไม่มีโอกาสถูกคัดออกหรอกค่ะ
‎- ฉันว่ามีอยู่ ‎- ฉันว่ามีโอกาสอยู่
‎- ขึ้นอยู่กับว่าทหารจะใช้กลยุทธ์แบบไหน ‎- ใช่
‎ทีมบอดี้การ์ดอาจจะลงมาชิงธงเราก็ได้
‎เพราะเราไม่รู้สถานะพันธมิตรเขา
‎แต่ทีมที่กินข้าวสบายใจเฉิบแบบนี้ ‎คงมีแค่เรากับนักดับเพลิง
‎แถมยังย่างเนื้อกินอีก
‎(ทีมนักดับเพลิง ‎บ้านสี่เหลี่ยม)
‎บ้าไปแล้ว
‎- น่ากินมากอะ ‎- ข้าวก็น่ากินเหมือนกัน
‎อร่อยมากเลยค่ะ พี่
‎- กินนี่แล้วมาชนะกันเถอะ ‎- อือ
‎คุ้มกับการขุดดินเมื่อวานจริงๆ
‎เราจะเป็นคนเริ่มสงครามฐานเอง
‎- เลยไม่มีอะไรต้องกังวล ‎- อือ
‎ฉันสบายใจมากค่ะ
‎ตอนนี้ทีมอื่นจะอกสั่นขวัญแขวนกันแค่ไหนนะ
‎- น้ำก็อาบไม่ได้ ข้าวก็กินไม่ได้ ‎- นั่นสิ
‎ในขณะที่เราชิลขนาดนี้
‎ไม่หิวเหรอ ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎ก็หิวอยู่หรอก แต่ยังไงตอนนี้เราก็จุดไฟไม่ได้
‎ฉันทนไหวอยู่แล้วล่ะ
‎- เราต้องอดทนไว้ ‎- เราทนไหว
‎กี่โมงแล้วเหรอ
‎ใกล้จะ 11:40 น.แล้วค่ะ
‎หิวจัง
‎พวกนางจะเริ่มตอนเช้าหรือเปล่าเนี่ย
‎เริ่มสักทีเถอะ ไอ้พวกนี้
‎(สหายเลือดร้อน พวกเราเป็นหนึ่งเดียว)
‎เราต้องกินอะไรบ้างสิ จะได้มีแรงฮึดสู้
‎- ถ้าขยับตัวจะยิ่งหิว ‎- นั่นสิ
‎เหมือนไม่ได้คิดจะเริ่มตอนนี้นะ
‎เปลี่ยนแผนกะทันหันแบบนี้ก็ได้เหรอ
‎เราน่าจะไปร้านค้าตอนแปดโมง
‎ไม่หรอก ไม่เป็นไรค่ะ พี่
‎- เพราะวันนี้เราจะได้ชิงธงเหรอ ‎- ค่ะ
‎ไปนอนในฐานดีๆ กันเถอะ
‎จัดไปค่ะ
‎ฉันเดือดปุดๆ แล้วเนี่ย
‎- ใช้ความเดือดสู้ดูสักตั้ง ‎- โมโหมากเลย
‎ฉันอยากรู้แค่นี้ ‎ว่ามันจะเริ่มตอนเช้าหรือเย็น
‎- แต่เรื่องนั้นเราก็ไม่รู้ ‎- เขาอาจจะนอนกลางวันกันอยู่ก็ได้
‎จริงค่ะ
‎(15:00 น. ‎5 ชั่วโมงก่อนเริ่มสงครามฐาน)
‎ชักจะง่วงแล้วนะ
‎ฉันหิวข้าวมากเลย
‎เริ่มสักทีเถอะ ขอล่ะ
‎เลิกอ้อยอิ่งสักที
‎ไม่ใช่ว่าพวกนั้นกำลังจัดปาร์ตี้
‎แล้วแบบ "เริ่มตอนเย็นเถอะ" งี้เหรอ
‎เราต้องหาวิธีถ่วงเวลาทีมทหารไว้
‎จนกว่าเราจะยึดครองฐาน ‎และดึงธงพวกเขามาได้
‎วิธีที่ทำให้พวกเขาชิงธงไม่ได้ ‎ต่อให้เข้ามาถึงในฐาน
‎ถ้าเราขุดหลุมไว้ที่พื้นแบบนี้
‎- แล้วพวกเขาพลาดตกลงไปก็ดีสิ ‎- ใช่
‎ใกล้ถึงช่วงเวลาชี้ชะตาแล้วสินะ
‎อยากให้แผนนี้สำเร็จจังเลย
‎อยากให้มีใครสักคนพลัดตกลงไปจัง
‎พี่จำลองสถานการณ์ให้ดูไหม
‎สมมติว่าหลุมลึกมากนะ
‎จัดไป
‎อยู่ไหนนะ
‎อยู่นั่นไง
‎แบบนี้เหรอ
‎ต้องการแบบนี้เหรอ
‎ขอให้ขาตกลงไปสักข้างก็พอ
‎แล้วเราก็จะดึงธงทันที
‎เราจะย้ายสัมภาระกันยังไงดีล่ะ
‎เอาอันนี้ไปก่อนดีไหมคะ
‎- ธงของทีมสตันต์ ‎- อือ
‎เราต้องเอาไปผูกไว้ที่เพดานบ้านต้นไม้สิ
‎มีอะไรต้องขนไปอีกไหม
‎เอาไปแค่ธงก่อนแล้วกันค่ะ
‎พวกเสื้อผ้าฉันว่าถามพี่ๆ ก่อน ‎แล้วค่อยย้ายจะดีกว่า
‎เอาธงไปซ่อนกันเถอะ
‎มินซอน เดินชิดหลังพี่หน่อยได้ไหม
‎นี่เราแสดงทั้งที่ไม่มีใครมองอะ
‎ทำไมมาช้าจัง กำลังเดินไปรับเนี่ย
‎- ฉันเจอเด็กๆ แล้ว ‎- โอเค
‎กำลังเดินมากันอยู่
‎เราเอาอันนี้มาด้วยค่ะ
‎ทำดีมาก
‎เราเอาอันนี้ขึ้นไปดีไหม
‎งั้นมาดึงด้วยกันนะ
‎พยายามจับตรงล่างๆ
‎เรียบร้อย
‎อันนี้เอาไว้ข้างหน้าแบบนี้
‎ถ้าพวกนั้นพยายามขึ้นมาทางนี้
‎เราแค่ใช้นี่สอยธงมาก็จบ
‎ซ่อมตรงนี้แบบนี้ แล้วก็ซ่อมหลังคา
‎ใช้เต็นท์ขวางบันไดเอาไว้
‎โอเค ในที่สุดเราก็จะได้นอนในบ้านแล้ว
‎แต่ว่า…
‎- เมื่อกี้ฟาดหน้าฉันด้วย ‎- จริงเหรอ
‎- ให้ตายสิ ‎- เย็นจัง
‎(16:00 น. ‎4 ชั่วโมงก่อนเริ่มสงครามฐาน)
‎(กระท่อม)
‎ฐานของทีมทหารคุ้มกันแน่นหนามากค่ะ
‎พวกเขาจะผลัดเวรกันยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู
‎จะต้องมีคนออกมาอยู่ข้างนอกหนึ่งคนตลอด
‎แม่ร่วง
‎ไม่ใช่อะไร พอดีลมพัด
‎มันเลยล้มลงมา
‎มีทั้งข้อดีข้อเสียเลยนะคะ
‎โชคดีที่เราไม่รู้สึกอยากเข้าห้องน้ำ
‎เพราะว่าไม่ได้กินอะไร
‎ระหว่างทาง เราแวะซื้อมะเขือเทศก็ได้นี่
‎ทีมบอดี้การ์ดอาจจะเดินผ่านกระท่อมไปโจมตีก็ได้
‎ฉันลองจับเวลาดูว่าทีมบอดี้การ์ด ‎ใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะถึงกระท่อม
‎สามนาที
‎โอเค
‎นี่ ฟ้าเริ่มจะมืดแล้ว
‎- โลกของเราใกล้เข้ามาแล้ว ‎- ดีงาม
‎พวกนั้นช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย
‎พวกโง่ ไม่ได้รู้เลยว่าเวลาโจมตีของเรา
‎คือช่วงเช้ามืดกับตอนกลางคืน ‎ที่มองอะไรไม่เห็น
‎- เราไม่เคลื่อนไหวตอนกลางวันเด็ดขาด ‎- ใช่
‎เพราะว่าเดี๋ยวมีคนเห็น
‎ส่วนใหญ่ทหารกองกำลังพิเศษ ‎จะไม่เคลื่อนไหวตอนกลางวัน
‎เราจะปฏิบัติการ ‎หรือทำกิจกรรมอย่างอื่นตอนกลางคืนค่ะ
‎แบบนี้หรือเปล่าคะ
‎"ถ้าเราทำสงครามตอนกลางคืน ‎ฝ่ายนั้นก็จะหิว
‎และคงไม่สะดวกเพราะมันมืด"
‎นั่นแหละ
‎พวกนั้นพยายามลิดรอน ‎ความต้องการพื้นฐานของมนุษย์ของเราอยู่
‎ถึงได้ยื้อเวลา ให้เรากินไม่ได้ ถ่ายไม่ได้
‎ถึงได้บอกไง ว่าเหมือนตั้งใจ ‎ทำให้เรากระวนกระวาย
‎ตอนนี้ฉันรู้สึกโดดเดี่ยวมากอะ
‎ใช่ พี่ดูแบบ…
‎สถานการณ์เลวร้ายที่สุดก็คือ ‎การที่เราได้กลับมานอนที่นี่ค่ะ
‎หนทางเดียวของเรา ‎ก็คือการชิงธงนักกีฬา
‎ชักจะโมโหแล้วนะ
‎(19:00 น. ‎1 ชั่วโมงก่อนเริ่มสงครามฐาน)
‎ท้องฟ้าเป็นใจให้เราสินะ
‎เป็นการป้องกันที่ดีที่สุดจริงๆ
‎ฝนก็ตก
‎ฟ้าก็ผ่า ลมก็แรง ‎แบบนี้ยิ่งดีต่อเราไปใหญ่เลยค่ะ
‎คิดว่าจะได้ยินเสียงฝีเท้าไหมล่ะคะ
‎ไม่ได้ยินไงคะ
‎เขาเรียกอากาศที่เหมาะแก่การตาย
‎และเหมาะแก่การฆ่าด้วย
‎ฉันแวะไปดูนักดับเพลิงดีไหม
‎ขอแค่บอกมา จะวิ่งไปเลย
‎- ขอร้องล่ะ ‎- ช่วยมาสักทีเถอะ
‎อยากให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผนเราจังเลยค่ะ
‎ห้าขั้น บันไดมีห้าขั้น
‎เราจะขึ้นบันไดนี้ไปสองคน
‎แล้วที่เหลือก็คอยช่วยอยู่ที่พื้น
‎พวกเขาน่าจะขวางอยู่ตรงนี้
‎ยังไงพี่ก็จะยืนหน้าสุดอยู่แล้ว
‎พี่จะยืนหน้าสุด พวกเธอพยายามจับตัว ‎และดึงธงจากข้างหลัง พี่จะเอาตัวเป็นโล่ให้
‎- เข้าใจไหม ‎- ค่ะ
‎มาบูมทีมกัน
‎เด็กๆ
‎วันนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎หนึ่ง สอง สาม
‎ตื่นเต้นจัง
‎คืนนี้ทุกคนต้องวิ่งเหมือนคนบ้าแน่เลยค่ะ
‎- พร้อมเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ‎- จริง
‎เด็กๆ พี่จะไปแล้วนะ
‎พี่จะมาภายใน 19:50 น.
‎ไม่ต้องห่วงนะ
‎พี่ไปแล้วนะ
‎(19:18 น. ‎บ้านต้นไม้)
‎- ขอคุยกับหัวหน้าทีมหน่อย ‎- เข้ามาเลยค่ะ
‎- เข้าได้เหรอคะ ‎- ค่ะ
‎ถ้าเราขึ้นบันไดได้เขาจะลำบาก ‎เพราะงั้นเขาจะขวางอยู่ที่บันไดค่ะ
‎เพราะงั้นต้องมีสองคนขึ้นไปยืนหลังชนกัน
‎ช่วยไปกับฉันสักคนได้ไหมคะ
‎ฉันจะไปยืนหน้าสุดเองค่ะ
‎พอขึ้นบันไดไปแล้ว ‎ให้เอนหลังให้มากที่สุด แบบนี้
‎- คุณเล่นยูโดใช่ไหมล่ะคะ ‎- ค่ะ
‎ถ้าจับได้ก็ดึงเลยค่ะ
‎ฉันว่าเราต้องดึงพวกเขาลงมาค่ะ
‎เราจะยืนดูเฉยๆ ไม่ได้ไง
‎ถ้าพวกเขาจับใครได้ ‎เราก็ต้องช่วยจากทั้งสองฝั่ง
‎เห็นธงเมื่อไหร่ก็ดึงเลย
‎- เราจะลากพวกนั้นลงจากบันไดเองค่ะ ‎- ค่ะ
‎ฉันเอาตั๋วไซเรนมาด้วยค่ะ ‎จะเอาไปใส่ในคบเพลิง
‎- ค่อยๆ เดินไปนะคะ ‎- ฉันจะเผาตอน 19:35 น.
‎- ค่ะ ‎- โอเค
‎ฉันจะเผา 19:35 น.เป๊ะนะคะ ‎เพราะงั้นสัญญาณจะดัง 20:05 น.
‎ต่อให้สัญญาณไม่ดัง ก็เตรียมตัวไว้นะคะ
‎- แปลว่ามันมีเหตุให้ฉันไปสาย ‎- ใช่ค่ะ
‎- เราจะเริ่มตอน 20:05 น.นะคะ ‎- ค่ะ
‎- สู้ๆ ค่ะ ‎- สู้ๆ
‎สู้ๆ
‎- เตรียมตัวมาเยอะมากอะ ‎- ก็นั่นน่ะสิ
‎(19:28 น. ‎ออกเดินทางไปยังอารีน่า)
‎(ตั๋วไซเรน)
‎เริ่ม 20:05 น.นะ พี่เผาตอน 19:35 น.
‎- พี่ไปบอกพวกเขามาแล้ว ‎- โอเค
‎พี่กับนักยูโดจะขึ้นไปยืนหลังชนกันอยู่บนบันได
‎และจะพยายามดึงพวกเขาลงมาให้มากที่สุด
‎อยู่ข้างหลังดึงใครได้ก็ดึง โอเคไหม
‎ยังมีเวลาเหลือเฟือ
‎สัญญาณจะดังตอน 20:05 น.ใช่ไหม
‎เป็นเครียดอะ ‎เหมือนเขามอบหน้าที่สำคัญให้เลย
‎ทำได้อยู่แล้ว
‎ไปกันเถอะ
‎- เด็กๆ สู้ๆ นะ ‎- สู้ๆ
‎ไฟฉาย
‎- อยากทำอะไรทำเลย ‎- ค่ะ
‎ค่อยๆ เดินไป เอาของมาครบแล้วใช่ไหม
‎ขวานกับ…
‎- ค้อนล่ะ ‎- ฉันเอามาแล้ว
‎ไปถึงแล้วปลดสายรองเท้าสักหน่อยดีกว่า
‎เราปิดไฟกันก่อนดีไหม
‎- ทหารอยู่ฝั่งนั้นอาจจะเห็นก็ได้ ‎- ปิดไฟฉาย
‎เดี๋ยวนะ ยังไงเราก็ต้องวิ่งมาทางนี้
‎ทิ้งค้อนกับขวานไว้นี่ดีกว่า
‎เอาไว้ข้างท่อนไม้
‎ฝนตกหนักกว่าเดิมอีก
‎โห แต่พอจะเริ่มจริงๆ ฝนตกเฉยเลย
‎ข้างนอกฝนตกหนักมากเลยค่ะ
‎ฝนตกก็คือฝนตก
‎เราทำงานท่ามกลางสายฝนตลอดอยู่แล้วไงคะ
‎ฝนตกไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรเลยค่ะ
‎ศึกกลางสายฝนแหละ
‎- นั่นสิ ‎- สุดยอดจริงๆ
‎ท้องฟ้าเป็นใจให้เราสินะ
‎เป็นการป้องกันที่ดีที่สุดจริงๆ
‎เป็นเพราะเราอดทนเต็มที่
‎อดทนไว้ ทหาร
‎(อดทนไว้ ทหาร)
‎แน่จริงก็เข้ามาข้างในสิ
‎อีกสามนาทีจะสองทุ่มแล้ว
‎วันนี้เป็นวันชี้ชะตาจริงๆ
‎บรรยากาศไม่ใช่เล่นๆ เลยนะตอนนี้
‎ตึงมากจ้า
‎ฝ่ายนั้นจะกังวลกันขนาดไหนนะ
‎สองทุ่มแล้ว
‎เตรียมอะไรไว้หรือเปล่านะ
‎เลยสองทุ่มแล้วค่ะ
‎เลยแล้วเหรอ
‎พอเป่านกหวีดแล้วเราจะเข้าไปพร้อมกันนะ
‎พี่ ถ้าเกิดเราต้องถอย ‎ช่วยตะโกนว่า "ถอย" ด้วยนะคะ
‎อือ เราไม่ถอยหรอก
‎ชักจะเครียดแล้วสิ
‎ทุกคนเอาชุดออกรบมาวางไว้ข้างหน้านะคะ
‎อีก 25 วิ
‎ยิ่งรู้เวลายิ่งยากไปใหญ่เลย
‎- สู้ๆ นะ ‎- สู้ๆ
‎มาลุยกันเถอะ
‎- สู้ๆ ‎- สู้ๆ
‎โห อากาศแบบ…
‎อากาศวันนี้ไม่ใช่เล่นๆ เลย
‎อีกห้าวิ ห้า
‎สี่
‎สาม
‎สอง
‎หนึ่ง
‎(20:05 น. พายุฝนฟ้าคะนอง ‎สงครามฐานครั้งที่สามอุบัติขึ้น)
‎(ทีมนักกีฬา ‎เต็นท์ริมผา)
‎สู้ๆ
‎(ทีมบอดี้การ์ด ‎ที่หลบภัย)
‎(ทีมทหาร ‎กระท่อม)
‎อยู่นี่
‎ถอดธงออก
‎คลานออกไปเลย
‎ฉันกับนาอึนเป็นทีมแทรกซึม
‎เราหมอบลงกับพื้น ‎ทันทีที่เสียงไซเรนดังเลยค่ะ
‎- เข้าไปอีกไหมคะ ‎- พอแล้ว
‎(กระท่อม ‎ทีมทหาร)
‎ให้ตาย
‎- หยิบค้อนมา ‎- ค้อน
‎หยิบค้อนมา เร็วเข้า
‎(ทีมนักดับเพลิง ‎ออกจากบ้านสี่เหลี่ยม)
‎ไปกันค่ะ
‎(ทีมบอดี้การ์ด ‎ออกจากที่หลบภัย)
‎ออกเดินทาง
‎เตรียมตัววิ่งนะ
‎ไปกัน ไปกันได้แล้ว
‎(ทีมนักกีฬา ‎ออกจากเต็นท์ริมผา)
‎- ถือค้อนมาด้วย ‎- ค้อนกับขวาน
‎ฉันถือค้อนมาแล้ว หยิบขวานมานะคะ
‎โอเค ไปกันเถอะ
‎ต้องรีบไปแล้ว
‎ฉันไปหยิบถังดับเพลิงนะคะ
‎ดึงสลักนิรภัยออก
‎ดึงออกแล้วค่ะ
‎ตอนนี้ 20:07 น.
‎พวกนั้นต้องมาทางข้างๆ แน่นอน
‎- เธอมองฝั่งนั้น ฉันจะมองฝั่งนี้ ‎- โอเค
‎อยากให้พวกพี่ๆ บอดี้การ์ดมาถึงเร็วๆ จัง
‎(ทีมบอดี้การ์ด ‎บนเส้นทางสัญจรกวางน้ำ)
‎(ทีมบอดี้การ์ด)
‎(ทีมนักดับเพลิง)
‎ปิดไฟฉาย
‎(ทีมนักดับเพลิง)
‎(ทีมนักดับเพลิง ‎ทีมนักกีฬา)
‎พี่ซองยอน เราใกล้ถึงแล้วค่ะ
‎จับตาดูทางนั้นไว้ ไปยืนอยู่มุมนั้นเลย
‎- ฮยอนซอน ‎- โอเค
‎(ทีมนักดับเพลิง ‎ทีมนักกีฬา)
‎(ทีมนักดับเพลิง ทีมบอดี้การ์ด ‎ทีมนักกีฬา)
‎(ทีมนักดับเพลิง ‎ถึงหน้ากระท่อม)
‎นั่งลงๆ
‎รอนักกีฬาเหรอ
‎มากันแล้ว
‎ถอยหลังก่อนแป๊บหนึ่ง
‎ตรงนี้ๆ
‎(ทีมนักกีฬา ‎ถึงหน้ากระท่อม)
‎(ทีมทหาร ‎ทีมนักดับเพลิง ทีมนักกีฬา)
‎เร็วเข้า รีบมา
‎มากันแล้ว
‎- จ่าคังอึนมี ‎- ว่า
‎- มีคนมา ‎- เห็นอะไรขยับอยู่
‎มีบางอย่างกำลังเคลื่อนไหว
‎ไปทางนี้ได้เลย
‎ระวังต้นไม้ระหว่างทางด้วย
‎ระวังต้นไม้นะ
‎ไปกันเลย
‎เข้ามาเลย
‎- เข้ามาเลย ‎- มาแล้วเหรอ
‎- ไปกันเลย ‎- ไปกันเลย
‎เข้ามาเลย
‎- เอาสิ ‎- เข้ามา
‎เข้ามาเลย
‎ฉีดเลย เอาเลย
‎เอาเลย
‎ระวังหลังด้วย ดูข้างหลังที
‎ใครก็ได้ เฝ้าข้างหลังให้หน่อย
‎พอเรามาถึงปุ๊บ เขาก็ฉีดถังดับเพลิงใส่เลยค่ะ
‎นักดับเพลิงสี่คน
‎เราต้องซื้อเวลาไว้
‎ต่อให้เราถูกดึงธง แต่ยังไงก็ต้องยื้อเวลาไว้
‎ให้ทีมแทรกซึม
‎นักดับเพลิงสี่คน
‎นักดับเพลิงสี่คน มาหมดสี่คนเลย
‎พอพวกเขามองอะไรไม่เห็นแล้ว ‎เราก็วิ่งเลยค่ะ
‎ในเมื่อจำนวนคนเราน้อยกว่าเขา
‎ยังไงก็ต้องเอาความเร็วเข้าสู้
‎ฉันวิ่งฝ่าฝนเหมือนม้าเลยค่ะ
‎ฉีดเลย
‎ถอยหลังไปหน่อย
‎ฉันบอกว่าให้รอก่อน
‎จนกว่าหมอกจะจางลง
‎พี่ ข้างล่างมีกับดัก รู้ใช่ไหมคะ
‎ระวังกับดักนะ มีเชือกอยู่ตรงนี้
‎- ตรงนั้นก็มีอะไรอยู่ด้วยค่ะ ‎- อือ เห็นแล้ว
‎ดูข้างหลังหน่อย มินซอน มองหลังด้วย
‎ยังมีอีก ยังไม่หมด
‎เข้ามาเลย
‎เข้ามา
‎เขาเอาแต่พูดว่า "เข้ามา"
‎ยั่วโมโหเรา
‎ข้างล่าง
‎ขว้างถังดับเพลิงใส่เฉยเลย
‎แล้วทีนี้ พอฉีดจนหมด ‎เขาก็ขว้างถังดับเพลิงใส่เรา
‎ฉันโมโหจริงๆ ค่ะ
‎บอดี้การ์ดกำลังลงมาแล้ว
‎ฝั่งขวา
‎(ทีมบอดี้การ์ด)
‎(ทีมบอดี้การ์ด ‎ถึงด้านบนของกระท่อม)
‎เราวิ่งไปกันเถอะ
‎พี่
‎ไปยืนตรงนั้นคนหนึ่งค่ะ ‎นักกีฬาอาจขึ้นไปก็ได้
‎มองข้างให้ดีนะ ไปกันเถอะ
‎หนึ่ง สอง สาม
‎โอเค
‎ดึงเลย
‎ดึง
‎อยู่เฉยๆ
‎- ดึง ‎- ดึงออกมาเลย
‎ดึง
‎อยู่ข้างล่าง
‎- ดึง ‎- อยู่ข้างล่าง
‎- อยู่ไหน ‎- ข้างล่าง
‎- ดึง ‎- ดึงเลย
‎- โอเค ดึงได้แล้ว ‎- โอเค
‎คังอึนมี ทีมทหารถูกคัดออก
‎ดึง
‎เวร
‎ดึง
‎เวร
‎ดึงได้แล้ว
‎ฉันดึงได้แล้ว ถอยไป
‎อีฮยอนซอน ทีมทหารถูกคัดออก
‎ฉันดึงธงคุณไปแล้ว คุณมาดึงของฉันทำไม
‎- เอาคืนมา ‎- ฉันดึงธงคุณก่อนค่ะ
‎อะไร
‎ไม่รู้อะ ดึงตอนไหน
‎อีฮยอนซอน ทีมทหารถูกคัดออก
‎เวรเอ๊ย ตาฉัน ใครมัน…
‎- ทำไม ‎- ใครมันปาดินใส่วะ
‎งั้นเราก็เอาคืนมันสิ
‎ฉันพูดว่า "ดึงได้แล้วค่ะ" ‎ประมาณสามสี่รอบนี่แหละค่ะ
‎แล้วทีนี้พอฉันลุกขึ้นมา
‎ก็รู้สึกว่ามีใครดึงธงตลอดเลยค่ะ
‎ฉันก็นึกว่าคนอื่นมาจับธงฉันไว้
‎แต่ปรากฏว่าคนที่ฉันดึงธงแล้ว ‎พยายามมาดึงธงฉันไม่เลิก
‎ฉันเลยบอกว่าฉันดึงก่อนนะ ‎จากนั้นแหละ ที่เราเริ่มเถียงกัน
‎ขอให้ผู้ที่ถูกคัดออกเดินทางมาที่อารีน่าค่ะ
‎- ฉันดึงได้ก่อนนี่คะ ‎- ฉันดึงได้ก่อน
‎ฉันดึงธงคุณออกมาแล้ว ‎คุณถึงดึงของฉันค่ะ
‎ฉันดึงก่อนค่ะ
‎ฉันดึงธงคุณก่อนค่ะ
‎ขอให้ผู้ที่ถูกคัดออกเดินทางมาที่อารีน่าค่ะ
‎ประกาศอีกครั้งนะคะ
‎ขอให้ผู้ที่ถูกคัดออกเดินทางมาที่อารีน่าค่ะ
‎ระงับการทำสงครามฐานชั่วคราวค่ะ
‎(Siren: เปิดไซเรนพิชิตเกาะร้าง)
‎อยากจะบ้าจริงๆ
‎ใครกันแน่ที่เล่นสกปรกกว่า ‎ฉันล่ะยอมใจจริงๆ
‎หรือว่าพี่
‎เข้าใจผิดไป
‎ไม่ยุติธรรมเลยจริงๆ
‎แบบนี้ไม่ถูกปะ
‎พี่เล่นเกมต่อไม่ได้แล้วนี่ พี่ต้องไปที่อารีน่า
‎เด็กๆ อย่าท้อสิ ‎ไปสู้อีกรอบและชนะให้ได้กันเถอะ
‎พอสถานการณ์เลวร้ายที่สุดถาโถมเข้ามา ‎ก็แอบขนลุกค่ะ
‎จะไปตีนักดับเพลิงก่อนเหรอคะ
‎- จะตีแค่นักดับเพลิงนี่แหละ ‎- แค่นักดับเพลิงเหรอ
‎เราทำได้
‎วันนี้ฉันรู้สึกเหมือนจะทำสำเร็จเลย
‎ไปกันเถอะ
‎ไปดึงธงนักดับเพลิงกัน
‎เด็กๆ ทีมนักดับเพลิงลนลานกันไปหมด
‎บ้าเอ๊ย
‎เพราะพี่ใหญ่ไม่อยู่แล้ว
‎อะไรวะ อะไร
‎บ้าเอ๊ย มาจากไหนกันวะ
‎(Siren: เปิดไซเรนพิชิตเกาะร้าง)
‎คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม