ODNAJDŹMY SIĘ
SZUKAM KOGOŚ, NA KOGO WPADŁAM.
WYDAJE MI SIĘ CZY ZAISKRZYŁO?
HEJ, JOGGERZE.
ZAWSZE BĘDĘ DWA KROKI ZA TOBĄ.
JECHALIŚMY RAZEM AŻ DO SANTOLAN.
SZTURCHNĄŁEŚ MNIE, ALE TO NIC. MAM NADZIEJĘ NA POWTÓRKĘ.
Ten.
- Ładnie pachnie? - Może być.
Znowu to samo.
Dzień dobry.
Wysyłałem wiadomości przez waszą stronę,
ale nikt nie odpowiada.
Strona jest w remoncie.
Ale zamówienia na T-shirty są właśnie przetwarzane.
Proszę się nie martwić. Proszę o cierpliwość.
Zgłaszam się od dwóch tygodni.
To wasza wina, więc powinniście się dostosować.
- Tak jest. Bardzo mi przykro. - Nieważne.
To ma być dobra obsługa klienta? Proszę odpowiedzieć!
Coś wymyślę, proszę pana.
- Nie trzeba! Anuluj zamówienie. - Dobrze!
Jak pan chce. Anuluję. Pańska strata.
I kto to mówi? To twoje jedyne zamówienie w tym miesiącu.
Mam przerąbane.
Podasz mi puszkę?
Sardynki przynoszą szczęście.
Mogą się zmieścić w puszce.
Przynajmniej nie są same.
Daj mi inną puszkę. Ta niedługo straci ważność.
Wszystkie są takie same.
Dobrze. Dziękuję.
O rety!
Przepraszam.
Wzięłam cię za pracownika.
Porządkowałem puszki, żeby pomóc innym klientom.
Rany.
Tysiąc pięćset pesos.
To nie moje.
Ojej!
To moje.
Przepraszam. Już to zeskanowałam.
Po tym, jak pani na niego patrzyła, myślałam, że jesteście parą.
Przepraszam. Kierownik unieważni transakcję.
Nie trzeba. Przyjmij to jako prezent ode mnie.
O rety! Nie trzeba było.
Przepraszam.
- Proszę. Proszę przeliczyć. - Poproszę 1500.
- Pański paragon. - Oddam ci pieniądze.
Nie myśl, że jestem naciągaczką.
Ani że to było celowe. Wcale nie. Co za wstyd.
Proszę się pospieszyć.
Gdzie jest Pan w zielonym?
ODNAJDŹMY SIĘ CZEŚĆ, RUDZIELCU!
SZUKAM PANA W ZIELONYM
PAN W ZIELONYM @SHOPMART NAGLE ZNIKNĄŁEŚ!
Dzięki za biszkopt.
Cześć!
SZUKAM PANA W ZIELONYM
MOŻE TYM RAZEM
Mae!
- Patrz! - Tak, ciociu?
- Ile wyświetleń! - Wiem. Sto tysięcy!
Jesteś sławna!
To dlatego, że moje rośliny są piękne.
To właśnie oglądają widzowie.
- Są piękne. - Pomijając moją urodę.
Nie do końca.
Ale robisz świetną robotę.
Jestem zazdrosna, bo chyba wiesz, co chcesz robić w życiu.
Codziennie wstajesz i już znasz swój cel.
Większość ludzi, których znam, ma już plany na przyszłość.
Jeśli chodzi o mnie, wciąż nie wiem, co chcę robić.
ODNAJDŹMY SIĘ CZEŚĆ, RUDZIELCU!
SZUKAM DZIEWCZYNY ZE SKLEPU
PIXEL LORD SZUKAM DZIEWCZYNY Z @SHOPMART
- Ciociu! - Co?
Przestraszyłaś mnie.
Pamiętasz chłopaka, o którym ci mówiłam?
Patrz, to on!
Wiedziałam. Nie tylko ja to poczułam.
Oboje poczuliśmy sympatię.
Na pewno mówi o tobie? Serio?
- Oczywiście. Nie myśl za dużo. - Co?
Przeczytajmy jeszcze raz.
„Biały T-shirt”. Biały T-shirt.
Płócienna torba. Torba na zakupy”.
Ciociu, to ja!
Co mam napisać? Szybko.
Dobrze, że darowałaś sobie Marka.
Wciąż o nim myślisz?
O Marku?
Już nie. Miałam wtedy złamane serce.
Nie byłaś w rozsypce, gdy złamano ci serce?
Michael Angelo?
Oczywiście, że cierpiałam.
Był moją prawdziwą miłością. Moją największą miłością.
Ale to nie mogło się udać.
Chciał, żebym przeniosła się
do Holandii. Ale ja chcę zostać na Filipinach.
Byłoby bardziej boleśnie, gdybyśmy się zmusili, prawda?
Ale to cię prześladuje.
Nawet teraz, gdy opowiadasz tę historię, wciąż czuję ból.
Możesz zapomnieć o przeszłości, ale to boli jak diabli.
@MARKANTHONY DODAŁ ZDJĘCIE
Wciąż go śledzę.
Naprawdę?
Wciąż jest aktywny.
Zawsze się popisuje dziewczyną.
W końcu się rozstaną.
Pamiętasz motto Marka?
„Nic nie trwa wiecznie. Wszystko się kończy”.
Dlaczego wciąż cię to rusza?
- Mnie? Rusza? - Nie rozumiesz?
Oczywiście, że nie.
Ale masz rację.
Bardziej boli, jeśli się zmuszamy.
Gdybym mogła zrobić więcej, może wciąż bylibyśmy razem.
Ale teraz liczy się jedno. Co mam napisać?
Ciociu, co mam napisać?
- A jeśli to nie o ciebie chodzi? - Ależ tak!
TY
PRZEZNACZENI SOBIE
Dobrze.
Ładne? Tak? Piękne, co?
„Przeznaczeni sobie”.
ODNAJDŹMY SIĘ CZAT
PIXEL LORD: SKĄD WIEM, ŻE JESTEŚ DZIEWCZYNĄ ZE SKLEPU?
SPRAWDZAM FAKTY. O KTÓREJ BYŁAŚ W SKLEPIE?
Byłam tam dziś rano o 10.
RUDZIELEC BYŁAM TAM DZIŚ RANO O 10.
PIXEL LORD: RETY! WYBACZ, JESTEM TU PIERWSZY RAZ.
TA APKA NAPRAWDĘ DZIAŁA.
JESTEM NORMAN.
„Norman”.
PRZYJAŹNIE
Norman…
NORMAN PAJARILLO
PROJEKTANT STRON INTERNETOWYCH, GRACZ, MANIAK COSPLAYU
METRO MANILA, FILIPINY
„Projektant stron internetowych.
Gracz.
Maniak cosplayu”.
Marku! Co jest?
Nazywa się Norman?
Przystojny.
Ten facet pewnie też cię zostawi.
Marku, proszę.
Czemu tak się spieszysz znaleźć chłopaka?
Już ci się nie podobam?
Zerwaliśmy dawno temu, pamiętasz?
Auć! To boli!
Och! Zazdrosny?
Zejdź na ziemię.
Czy on cię polubi?
Gdy jesteś taka nieporządna? Jest tu taki bałagan.
Bez sprzedaży twój biznes podupada.
Twoje pomysły są do dupy.
- Idź do kościoła… - Nie pytam cię o zdanie.
Chcę się zakochać. Ale nie mogę znaleźć nikogo, kogo warto by kochać.
RUDZIELEC JESTEM MAE.
MASZ JUTRO CZAS? MOŻEMY SIĘ SPOTKAĆ?
PRZEZNACZENI SOBIE
Kelner.
Poproszę nowy talerz.
Już podaję.
Dziękuję.
DZIEWCZYNA ZE SKLEPU
Co za zbieg okoliczności.
To ty. Halo. Dzień dobry, Panie w zielonym.
Cześć?
„Cześć”? Nie kpij sobie.
Napisałam coś o tobie.
Nie wiedziałam, że napisałeś też coś o mnie.
Przepraszam. To miejsce jest zajęte. Czekam na kogoś.
Przepraszam.
Nie udawaj! To ja!
Daj spokój.
To ja. Dziewczyna ze sklepu.
Co?
Zapłaciłeś wczoraj za mój biszkopt.
Wrzuciłeś post, ale udajesz, że mnie nie znasz.
Nie.
- To z tobą pisałem? - Tak.
Z uśmiechniętą buźką.
A co? Co się stało?
To dlatego, że nie chodziło o mnie?
Przepraszam.
To żenujące.
Ale napisałeś, że szukasz dziewczyny z Shopmart.
W białej koszulce i z torbą na zakupy.
I z płócienną torbą. Wczoraj też ją miałam.
I…
Przykro mi. Tak mi wstyd.
Ale spójrz…
Skoro tu jesteś, oddam ci za biszkopt.
Nie chciałam kłopotów.
Proszę.
- Przepraszam. - Jesteśmy kwita, tak?
Chwila. Proszę pani!
Jaką mamy napisać recenzję apki?
Co?
To wina aplikacji.
Powinno być oświadczenie: „Sukces nie jest gwarantowany”.
Ale u mnie zadziałała.
Jesteś głodna?
Zamówmy coś.
Podobno mają bardzo dobre goto.
Naprawdę?
Zaprojektowałam je.
Nie wyglądasz, jakbyś projektowała koszulki.
Nieważne.
Ale nic nie sprzedajesz.
Właśnie.
Twoje projekty są fajne.
Sam chciałbym to kupić. Widzisz?
Dziękuję.
Pomogłoby, gdyby strona wyglądała lepiej.
Sama stworzyłam tę stronę.
Nie stać mnie na miesięczne subskrypcje.
Są za drogie.
Ale to można zoptymalizować. Zwłaszcza że pracujesz w handlu.
Musisz mieć galerię swojej kolekcji,
pytania i odpowiedzi, status…
Możesz też dodać recenzje.
Proszę.
Jesteś taki bystry, przystojniaku.
Taką mam pracę.
Robię strony dla B2B i B2C.
Kodujesz?
Tak. Java, Python…
Robię to od pięciu lat.
Wiesz co?
Szukałam kogoś, kto pomoże mi z moją witryną.
Twórca z pięcioletnim doświadczeniem.
Mogę cię zatrudnić?
To krępujące.
Czy to oferta pracy?
Jaki masz budżet?
Powiedzmy 2500.
Może dlatego przeznaczone nam było spotkanie.
Pewnie tak.
Jasne.
Naprawdę? Poważnie?
Umowa stoi.
Umowa.
- Umowa, mój prawie niedoszły znajomy. - Niedoszła znajoma.
O ty!
Powiedzieliśmy to jednocześnie.
Musi być u ciebie?
Tak, to niedaleko. Przecznicę stąd.
Prześlij mi szczegóły.
Są w domu. Będzie łatwiej.
Albo wyślij mailem.
Masz zdjęcia próbek?
Lepiej, jak zobaczysz produkty.
Mam w domu szybkie Wi-Fi.
To mój pierwszy raz…
„Pierwszy raz”?
To mój pierwszy raz…
Pierwszy raz…
Pierwszy raz idziesz do dziewczyny?
A jeśli jestem złym człowiekiem?
Z taką twarzą?
Nie wydaje mi się.
A ty?
Ja?
Rany.
To mój dowód osobisty.
Ma to samo nazwisko i adres, które ci dałam.
A…
to mój identyfikator pocztowy.
Zgadzają się, prawda?
Nazwisko się zgadza.
- Poza twarzą. - Hej!
Boże. Zdjęcia są sprzed pięciu lat.
To mój dowód.
Na wszelki wypadek.
Jesteś taki słodki.
Na zdjęciu.
Co teraz?
W porządku?
Chodźmy.
- Chodźmy razem. - Nie trzeba. Nic mi nie jest.
Jesteśmy. Wejdź.
To mój dom, a moje biuro jest tam.
Przepraszam za bałagan.
Kreatywnie.
- Mieszkasz sama? - Tak, sama.
Ale…
Mam wolne miejsce. Chcesz się zgłosić?
Do mojej jednoosobowej firmy.
Nie wygłupiaj się.
Chodź, usiądź.
Przepraszam za bałagan.
Dobrze.
- Dobra, w porządku. - Dobra.
Myślałem, że pójdę na randkę, ale dostałem pracę.
Da się to pogodzić.
POWIEDZ TO KOSZULKĄ!
Wynagrodzę ci to.
Ugotuję coś. Cokolwiek zechcesz.
Ciebie.
Mnie?
To zależy od ciebie.
Masz rację.
Przestań! Dobrze.
Chwila. Czy to sól?
Cholera.
Spalone jajka pachną niesamowicie!
Chyba wiem, jak to się skończy.
Złamane serce. Znowu będziesz płakać w samotności.
Chyba chciałeś powiedzieć, że będę szczęśliwa i zakochana.
Dlaczego tak się starasz,
skoro oboje wiemy, że też cię zostawi?
Mark.
- Mark. - Tak?
Wiesz,
że jest jedna osoba, która bym chciała, żeby mnie zostawiła.
Kto?
Ty. Daj mi to.
Hej! To moja kawa!
Czas na przekąskę!
Proszę, dodaj sobie energii.
Mae?
Nie mogę pracować.
Dlaczego? Jakiś problem?
Porozmawiamy o twojej stawce?
Nie podoba ci się? Co? Powiedz, czego ci trzeba.
Czego mi trzeba?
Muszę…
posprzątać.
To był komar.
Mae!
- Mae! - Co?
Przystojniak jest taki zdeterminowany. To mój idol.
Mae. Wyrzuca Pana Misiowego Misia!
Dałem ci go na urodziny. Musisz go powstrzymać. Powstrzymaj go!
Czemu masz tu taki bałagan?
Wspomnienia, które znają tylko właściciele.
Dobra. Co cię wiąże z tym?
To…
Tata mi to dał, zanim…
Mama uwielbiała kwiaty.
Co dzień przynosiła kwiaty do domu…
i wstawiała do tego wazonu.
Nie lubię niczego wyrzucać.
Kiedy czegoś potrzebuję, po prostu to mam.
Niczego nie brakuje.
Czuję, że…
nigdy nie jestem sama.
Póki są tu ich rzeczy i zapach,
może jest też ich miłość.
Jak zaczęłaś projektować koszulki?
Słowa, których nie mogę wypowiedzieć, wyrażam przez koszulki.
A ty? Co o tym opowiesz?
To?
Mam go od pięciu lat.
Dostałem, kiedy miałem 20 lat.
Ojciec dał mi go przed wyjazdem do Arabii Saudyjskiej.
Żebym poświęcał czas na ważne rzeczy w życiu.
Na przykład rodzinę.
Ale…
im więcej poświęcam im czasu, tym mniej mam go dla siebie.
Oboje mamy problemy, o których nie możemy zapomnieć.
Chyba masz rację.
Naprawdę dobrze sprzątasz.
Dziękuję.
Umiem też gotować i prać.
Nie wierzę ci.
Mae.
Jutro popracuję nad twoją witryną.
- Robi się późno. - W porządku.
Przyjdziesz jutro?
Tak, przyjdę jutro.
A jeśli jutro nie skończysz?
To skończę następnego dnia.
A jeśli nie skończysz następnego dnia?
Mamy mnóstwo czasu.
Dobrze.
Trzymaj się.
SUPER
Nie ruszaj się za bardzo.
- Przepraszam. - Nie ruszaj się.
Przesuń w tę stronę.
- Tu? - Jeszcze trochę.
Idealnie!
Dobrze. Spójrz tutaj. Tutaj.
- Czemu robisz mi zdjęcie? - Nie wymyślaj.
Następna koszulka.
- Dobrana para. - Dobrana para.
Dobrze.
Gotowy?
Uśmiech do kamery.
Chodziło mi o koszulkę.
Możesz dołączyć. Zrobię ci zdjęcie.
- Raz, dwa, trzy, uśmiech. - Ale czemu?
- No dalej, nie wstydź się. - Dlaczego ja?
- Sprzedajesz koszulkę. - Uśmiech. Raz, dwa…
Ładnie.
Chodziło mi o koszulkę.
- Dobrze. - Koszulkę?
Proszę następną.
Okej.
Masz dużo projektów z jednym słowem.
Im mniej słów używasz, tym bardziej jesteś szczery.
Nieważne, ile ktoś mówi, można to wyrazić jednym słowem.
„Oby”.
„Ty”
„Jutro”.
„Ty”.
„Oby”.
Obyś jutro był to ty.
Przepraszam.
Mae, wiesz, co wyróżni twoje projekty?
Jednosłowne koszulki.
„Jednosłowne koszulki”.
Niesamowite.
To prawda.
Dzięki.
Właśnie.
Motylki.
To jedno słowo.
Fe! Przepraszam, to mój kot.
Jesteś beznadziejna.
Pachniesz pudrem dla dzieci.
Hej, zboku!
Odeślij go do domu. Wykorzystujesz go.
Cicho bądź. Obudzisz miłość mojego życia.
Nie masz za grosz wstydu.
Jesteś pewna, że on też cię polubi?
Jeśli powiem mu, co czuję, zrobi to samo.
A kiedy się dowiemy, jak się lubimy,
będziemy razem.
Jest tu.
Nie mogę go puścić.
Też mi tak mówiłaś. A teraz?
Hej!
Dobrze!
Pomogę ci z Normanem.
Normanie!
Mae wyzna ci prawdę o…
Cicho.
Kazałam ci to powiedzieć teraz? Jeszcze nie.
Poczekaj. Nie jestem gotowa.
A kiedy będziesz? Gdy odejdzie?
Nie martw się. Zajmę się tym.
Wyczucie czasu to podstawa.
Wszystko się ułoży.
Przestań, bo cię pozwie.
Dobra! OK.
FLIRT
W końcu.
Gotowe.
Spójrz.
- Rany. - Wiem.
Sam to zrobiłeś?
Super! Przepraszam.
Świetna robota, Normanie. Podoba mi się.
To na pewno zwiększy sprzedaż.
Prawdę mówiąc,
prawie zrezygnowałam ze sklepu.
Nie miałam pojęcia, co robić.
Rany. Uda ci się.
Nie poddawaj się.
Dziękuję.
Nie.
To ja dziękuję.
Naprawdę fajnie mi się tu pracowało.
Naprawdę.
Mae!
Co teraz? Strona jest gotowa.
Możesz mu w końcu powiedzieć, co czujesz.
Powiedz mu: „Normanie, kocham cię, bądźmy razem”.
Koniec. Posłuchaj mnie.
Normanie.
Więc…
co nas czeka?
Wiem, że wciąż słabo się znamy.
Ale…
chcę wiedzieć, dokąd zmierzamy.
I chcę…
powiedzieć ci, co do ciebie czuję.
Mae.
Tak?
Mówiłem ci…
Pomogę ci zacząć od nowa.
Dobrze.
Ale…
teraz musisz dać radę sama.
Myślę, że teraz powinnaś poszukać…
chętnych klientów lub…
Cóż…
Przykro mi, Mae.
Prawda jest taka,
że nie jestem jeszcze gotowy na takie rzeczy.
Po prostu zacząłem robić rzeczy dla siebie.
Jeszcze jedno.
Ta niedoszła znajomość…
- Chcę ją znaleźć. - Kto to?
Dziewczyna ze sklepu.
Odpowiedziała na mój post.
Dasz wiarę?
Zobaczyła go po tak długim czasie.
Prawdziwa dziewczyna ze sklepu?
Niesamowite, co?
Ale przysięgam, Mae,
dobrze mi się z tobą pracowało.
Przyjaciele?
„Przyjaciele”?
Tylko pomyśl, ciociu.
Miło spędził czas, ale chce się tylko przyjaźnić?
Czyli chce lepiej poznać swoją niedoszłą znajomą.
Ciociu, nie rozumiem. On miesza mi w głowie.
Posłuchaj, Mae. Jeśli on ciebie nie chce, nie zmusisz go.
Krzyżyk na drogę. Następny. I tyle.
Dopóki się nie pożegna, nie będzie następnego.
Łączy mnie z Normanem coś wyjątkowego…
ale nic się nie wydarzyło.
Albo jest wyjątkowe, choć nie jest ci pisane.
To też możliwe.
Ciociu!
- Nie pomagasz. - Dobrze. Zastanów się.
Bardzo się starałaś, ale znalazł swoją dziewczynę ze sklepu.
Niesamowite, prawda? To przeznaczenie.
A jeśli to wszystko?
To też możliwe.
Spotka się z nią, ale nic ich nie połączy.
Możliwe. Może.
- Tak. - Prawda?
Tak.
Naprawdę wierzę, że między mną a Normanem jest coś innego.
Choć dopiero się poznaliśmy, mam wrażenie, że znamy się od dawna.
Nawet jeśli spędzimy razem cały dzień,
to i tak za mało.
Na pewno nie jest aż tak głupi.
Tylko ja to czuję?
Mae.
KOSZULKI JEDNOWYRAZOWE TO SUKCES! MAM DUŻO NOWYCH ZAMÓWIEŃ.
WSZYSTKO DZIĘKI TOBIE, NORMANIE!
NADZIEJA
WIDZIANO, ŚRODA, 18.14
Hej!
Hej, nie…
Nie wyżywaj się na koszulkach. To nie ich wina.
Nie jestem na nikogo zła.
Wszystko jasne.
To oczywiste, że…
że bierze prysznic, dlatego nie odpowiada.
Albo jest z kimś innym.
Halo? Norman?
Wybacz, Mae. Nie mogłem odpisać.
Byłem zajęty przygotowaniami.
Moja najmłodsza siostra wychodzi za mąż.
Zobaczyłem zdjęcie, które mi przysłałaś.
Musimy to uczcić.
Jasne!
Wszystko jasne.
Gdzie chcesz świętować? Możemy u mnie.
Ugotuję kolację. Na co masz ochotę?
Nie umiesz gotować.
Dzięki, Mae. Ale dziś nie dam rady.
Spotykam się z dziewczyną ze sklepu.
Właśnie do niej idę.
Życz mi powodzenia.
Powodzenia!
To może być oszustwo, Normanie. Ostatnio jest ich sporo.
Może lepiej nie idź.
Nie martw się. To ta jedyna.
Gdzie się spotykacie?
W lokalnym barze.
Pij i płać.
Pij i płacz.
Halo, Mae? Mae, jesteś tam?
Mae?
Hej, Normanie. Trochę przerywa.
Halo? Normanie?
„Przerywa”.
Co powiedziałaś?
„Jasne!”
Hej!
Zielona bluza.
Biała koszulka.
Julia.
Norman.
Norman!
Gdzie jesteś?
SZUKAM DZIEWCZYNY ZE SKLEPU
„JGirl”.
„Julia Diaz”.
Influencerka? Myślisz, że jesteś ładna?
Wszystko było dobrze.
Byliśmy już zakochani.
Rany. Jesteś zraniona.
Jesteś aż tak ładna?
Jesteś ładna? Priorytetowa? Grasz główną rolę w filmie?
Daj mi bilet, obejrzę za darmo.
Ja go poznałam pierwsza!
Było w porządku. Kochaliśmy się. Pojawiła się znikąd.
Chwila. Czy to nie ona jest tą jedyną, a ty stoisz na drodze?
Poza tym przesadzasz.
Norman coś o tobie pisał?
W czym jest lepsza ode mnie?
Masz rację.
Ma salon fryzjerski. Jest vlogerką oraz influencerką średniego szczebla.
Ma idealne włosy, idealne ciało i idealne życie.
Powinnaś zapytać, co ty masz, czego ona nie ma?
Masz kota, prawda?
Influencerka? Wpływasz na siebie.
Masz dość przyzwoity biznes.
Ciało? Może być. Uśmiech? Tak.
Wiem, co masz, czego ona nie ma.
Rozdwojone końcówki.
Jak śmiesz!
Jesteś okropny. Jesteś aż tak przystojny?
Osądzasz tę twarz? Choć się w niej zakochałaś?
A poza tym, oglądasz się czasem w lustrze?
Włosy masz kruche jak miotła.
Dobra.
Żegnajcie, rozdwojone końcówki.
ODWIEDŹCIE COLOR BAR
DASZ RADĘ, MAŁA?
Przepraszam, proszę o strzyżenie.
Strasznie drogie.
Chcę rozmawiać ze stylistką.
- Z panią Julią? - Tak.
Rany. Nie mamy wolnych terminów.
Trzeba się umawiać pięć dni wcześniej.
Nie przyjmuje bez rezerwacji.
Nie ma dziś wolnych miejsc. Niestety.
Abby, nic nie szkodzi. Przyjmę ją.
Mam termin o 15. Wcisnę ją.
- Na pewno? - Oczywiście.
Cześć! Jak masz na imię?
Cześć, jestem Mae.
Ja jestem Julia.
Dobra, idziemy?
- Dziewczyno? Idziemy? - Co?
- Chodźmy. - Jasne.
Będzie dobrze. Nie denerwuj się.
Chodźmy.
Hej. Wszystko gra?
Śledzę cię w mediach społecznościowych.
Śledzisz mnie? Dziękuję!
Na pewno fajnie jest być influencerką.
Masz mnóstwo obserwujących. Trzydzieści pięć tysięcy.
Jakie to uczucie? Faceci ustawiają się do ciebie w kolejce?
Chciałabym. Wszyscy tak myślą.
Nie wierzę.
Z twoją urodą?
To właśnie jest problem! Mówią, że nie dają sobie rady!
Żartuję.
Ale jest zakochana w sobie.
- Słucham? - Co?
Gdybym była taka piękna jak ty i miała takie ciało…
pokazywałabym je.
To prawda.
Problem w tym, że są kobiety, które faceci traktują poważnie.
Ale z innymi chcą się tylko zabawić.
Ja należę do drugiego rodzaju.
Ale ostatnio kogoś poznałam.
Chciałam się z kimś podzielić.
Jak długo?
Kilka tygodni.
Długo się spotykacie?
A ty? Interesujesz się kimś?
Ja?
Onieśmielam ich.
Nic na to nie poradzę.
Jestem taka ładna i odnoszę sukcesy.
Wiem! Rozumiem cię!
Jesteśmy jak siostry!
Żartuję.
Jest taki jeden.
Ale jemu podoba się inna.
Dziewczyno.
Walcz o niego. Nigdy się nie poddawaj.
Dopóki nie ma obrączki, nie zaszkodzi spróbować.
- Masz rację. - Prawda?
Tak cię upiększę,
że zdobędziesz jego serce i pozbędziesz się tamtej dziewczyny.
Jak stanę się ładniejsza,
lepiej niech uważa.
Tak! Twój ruch. Unieś brwi.
No dalej. Bardzo wysoko.
Za bardzo. Trochę niżej.
Właśnie tak. O to chodzi.
Użyj oczu.
Delikatne ruchy dłoni, dobrze?
Aby osiągnąć pożądany kształt oczu.
Musicie tylko dostosować do własnych oczu.
Wyglądam, jakbym miała podbite oko.
Łącz dalej.
Śmiało, jesteśmy ostre.
- Dziewczyny… - Nie poddawajcie się.
Jakie frywolne.
Bum! Super.
CZEŚĆ, NORMANIE! MASZ CZAS PÓŹNIEJ?
Proszę, odbierz. Zadzwoń.
KOSZULKI JEDNOWYRAZOWE ZAMÓWIENIE NR 5022
Nie ty. Nieodpowiednia pora.
Proszę, Normanie. Odbierz.
MOŻE TERAZ? MASZ CZAS?
„Jasne. Gdzie się spotkamy?”
MOTHERBASE @SHOPPESVILLE LOKALIZACJA NORMANA
Już jadę.
DOBRZE! JUŻ JADĘ.
Odwołaj.
- Możesz to skontrować? - Zagrywam Naczelnego Wodza.
Co on kładzie?
Normanie! Cześć!
Cześć.
Wystroiłaś się.
- Tak się ubieram na co dzień. - Julia?
BOGINI
Przepraszam. Myślałem, że to Julia.
- Przepraszam. - Usiądźmy.
- Cześć! - To Jeric, Jamie i Toni.
- Cześć! - Koledzy z pracy.
- To moja znajoma, Mae. - Mae.
Teraz moja kolej.
Zagrywam…
Kartę elfickiej przyjaźni.
- Już nie uciekniesz. - Normanie, twoja kolej.
Jak się w to gra? Nauczysz mnie?
- Czekaj, wciąż myślę. - Chrzanić to.
- I jak? - O Boże.
- Nieźle. - Świetnie!
To Iskra Romansu. Dziesięć punktów obrażeń.
- Masz mnie. - Jamie.
Co ty na to? Iskra wygrywa z Przyjaźnią.
Przepraszam.
Myślę, że przyjaźń pokona iskrę.
Bo iskry zwykle gasną po jakimś czasie.
Chyba że się je podsyca, żeby płomień nie zgasł, tak?
- Żółwik. - Właśnie tak.
- Super. - Nie mówiłam do ciebie.
Tak myślałem.
Iskra daje dziesięć punktów obrażeń.
A Przyjaźń pięć.
Ale przyjaźń jest ważniejsza od związku.
W przyjaźni zgodność
w zakresie hobby i zainteresowań jest ważniejsza.
Więź jest silniejsza.
O czym my mówimy?
Natychmiastowe zauroczenie jest lepsze.
Prawda? Takie, co robi bum!
- Poczułeś to? - Intensywnie.
Gęsia skórka? Jak fajerwerki.
Jakby miało własną grawitację.
Jest napięcie. To wspaniałe.
- I ekscytujące. - Co za palant. Ciągle się wtrąca.
Kto wynalazł tę iskrę?
To jak sylwester.
Są fajerwerki.
Znikają, ale wiesz, że ponownie rozbłysną.
- Nowy rozdział. - O rany.
- Nowy początek. - Nie zaczynaj.
Ten uśmiech na twojej twarzy. Nie możesz go nawet przed nami ukryć.
Jak mam to ukryć?
Coś tu iskrzy?
Sprzedają je tutaj? Kupię wszystkie.
Dalej.
Dziesięć minut.
Przepraszam, Mae.
Gdybym miał samochód, odwiózłbym cię do domu.
W porządku.
Nie jestem twoją dziewczyną.
Bzdura. Wciąż jesteśmy przyjaciółmi.
Chcę, żebyś bezpiecznie wróciła do domu.
Gdzie jest Julia?
Czemu jej tu nie przyprowadziłeś?
Przygotowuje się na imprezę.
- Jak się macie? - Wiesz co…
Nie wierzę.
Przy niej wszystko jest takie proste.
Jesteśmy szczęśliwi.
Nic nas nie powstrzyma.
To znaczy, że w moim towarzystwie ci ciężko.
Oczywiście, z tobą jest inaczej.
Czuję się swobodnie.
Jesteś dla mnie jak rodzina.
Myślałem, że zrobi się niezręcznie…
Hej!
Przepraszam!
To nic takiego.
Już o tym zapomniałam.
Czyżby? Och, ty.
Kiedy mi przedstawisz Julię?
Mogę ją poznać?
W ten weekend ma imprezę.
Chcesz przyjść?
Już w ten weekend?
Oczywiście. Jasne.
Tak! Jeric też tam będzie.
Próbuje zwrócić twoją uwagę.
Moją?
Nie zauważyłam.
W porządku.
Na pewno zauważysz Jerica, gdy dojedziemy na miejsce.
WALKA
NADZIEJA
Cholera.
Cholera!
Co do…
Niemożliwe.
Tylko nie to.
VENTÍSE WITAMY
- Normanie! - Hej.
Cześć, Normanie!
O rany. Ja cię chyba znam.
Jesteś moją klientką, prawda?
- Znacie się? - Tak, użyłam na niej swoich czarów.
Podoba ci się nowa stylizacja?
Nic dziwnego.
To ta Mae, o której mówiłeś.
O rany. Powiedziałeś jej o mnie?
Oczywiście. Ty i Jeric pasujecie do siebie.
Prawda?
O wilku mowa.
- Cześć! - Cześć, Mae!
- Cześć. - Hej.
Fajna czapka.
- Wyglądasz jak malarka. - Nie gadam z tobą.
Julio, co to za impreza?
Oficjalne wejście na rynek produktów Ventíse Hair.
Jesteśmy ich partnerem.
I wiecie co?
Zatrudnili mnie też jako influencerkę.
O rany!
Ciekawe dlaczego. Żartuję.
Żartuje.
Julio, czas na zdjęcie.
- Przepraszam. - Śmiało! Idź!
Ty idziesz z nami.
Proszę? Chodźmy.
Jadłaś już, Mae?
- Jesteś głodna? - Zamknij się.
- Dobra. Co? - Przynieś mi wody.
- Szybko, bo się wkurzę. - Wody? Zimnej?
- Pospiesz się. - Dobrze.
Przepraszam pana.
WALKA
To mój ulubiony produkt z tej serii.
Spróbujmy.
Dobrze.
To o nim mówiłaś?
Co? O kim?
O Jericu, tak?
Pamiętałaś?
Masz dobrą pamięć. Zupełnie zapomniałam.
Julio.
Nie chcę się chwalić,
ale kiedy Norman jest ze mną,
jest o wiele szczęśliwszy.
Jest spokojny.
Zwykle taki nie jest, zupełnie tu nie pasuje.
Zmienił się, odkąd
spotyka się z tobą.
Nie poznaję go.
Naprawdę?
Wydobywam z niego to, co najlepsze.
Taka ostrożność nie popłaca.
Jeśli chcesz rosnąć, musisz czuć się niekomfortowo.
Prawda?
Przy mnie Norman ma więcej energii.
Jak tak dalej pójdzie, przekonasz się, że jest zdolny do wielu rzeczy.
Potrzebuje partnerki, która będzie stawiać mu wyzwania.
Auć.
- Przepraszam. - Ale…
Jeśli kogoś kochasz, akceptuj go takim, jaki jest.
Nie powinnaś zmuszać go do tego świata.
Z twoim wyglądem możesz być z każdym.
Dlaczego zadowala cię Norman?
Myślałam o tym, ale…
Mae, on jest dla mnie idealny.
Nikt mu się nie równa.
Norman to dobry człowiek.
Będzie mnie bezwarunkowo wspierał.
Jest niezręczny, ale nie chce zwracać na siebie uwagi.
To bardzo szczera osoba.
Wiesz, że nigdy cię nie zdradzi.
Dzięki niemu chcę być lepsza.
Nie obchodzi go, przez co przeszłam wcześniej.
Liczy się tylko to, kim jestem teraz.
Czemu tak mówisz?
Kim byłaś wcześniej?
Wszyscy czegoś żałujemy, prawda?
Dobrze.
- Chciałam się przewietrzyć. - Przewietrzyć.
- Za dużo tam ludzi. - Za dużo ludzi.
Nie dam rady.
Nie mogę dotrzymać im kroku.
To coś zupełnie innego.
Rozumiem.
- Trudno nadążyć. - Trudno nadążyć.
Nie musisz udawać. Wtapiasz się w tłum.
Niezupełnie.
Czuję, że czegoś mi brakuje.
Cieszę się, że tu jesteś.
Mogę złapać oddech.
Chodź. Wracajmy do środka.
Julia mnie szuka.
Pójdę przodem.
- Chodźmy. - Już idę.
Spójrz na nią.
Naprawdę zmieniła się na lepsze.
W końcu ktoś ją pokochał.
Nie chciałabyś czegoś nowego, gdybyś przeszła przez to samo?
- Co za wstyd. - Przynajmniej jest lepsza.
Przestańcie. Niech zacznie od nowa.
Dobrze.
Są tacy słodcy. Są dla siebie stworzeni.
Pieprzyć to.
140 POLUBIEŃ JULIADIAZ JEST IDEALNA!
„Z moim ukochanym”.
Którego ukradłaś.
350 POLUBIEŃ JULIADIAZ SZALEJĘ ZA TOBĄ!
Te usta.
Tak, takie jak jej.
Są sztuczne.
Sztuczna twarz.
Bezwstydna.
Plastik.
Rozpaczaj, złamane serce.
Rozpalaj miłość.
I polewaj drinki.
Ekstremalne déjà vu, co?
Idź sobie.
I tak kłamiesz.
Nigdy cię nie okłamałem.
Po prostu nie mówiłem ci prawdy.
Mam ci dziękować?
Zasłużyłam na to, Marku? Żeby nie znać prawdy?
Mój Boże, Marku.
Mogłeś mi powiedzieć, że nie jesteś szczęśliwy.
Mówiłem, Mae.
Ale nie słyszałaś mnie, bo słuchasz tylko siebie.
Trzeba było krzyczeć, skoro cię nie słyszałam.
Mae,
wiesz, czemu odszedłem?
Nie wiem, a ty wiesz?
Skąd mam tę bliznę?
Skąd ją masz?
Widzisz?
Chcesz być rozumiana, a sama nie umiesz zrozumieć.
Rany, Marku.
Chciałam cię tylko kochać…
i żebyś ty mnie kochał.
Ale ty nie kochałaś mnie tak, jak ja tego potrzebowałem.
Kochałaś mnie tak, że nigdy się od ciebie nie uwolnię.
Nie odszedłeś?
Zostawiłeś mnie.
Marku, nic ci nie zrobiłam.
Właśnie!
Nigdy nic nie zrobiłaś.
Naprawdę chcesz, żebym cię zniszczyła? Dobrze. Co ukrywasz?
INFLUENCERKA JULIA DIAZ ZDRADZIŁA
ROZMOWA Z JULIĄ DIAZ O ZDRADZIE
VLOGGERKA JULIA DIAZ OSKARŻONA O ZDRADĘ
INFLUENCERKA ZDRADZAŁA BYŁEGO.
Julia Diaz zyskuje na popularności w związku ze zdradą.
Czyli taka jesteś.
JULIA DIAZ ZABIERA GŁOS
POWRACAJĄCY TEMAT ZDRADY
PIJANA? JULIA DIAZ NA KOLEJNEJ IMPREZIE
Mam cię, mała.
Nie powinnaś była tego robić.
Co to za goście?
Dziewczyno…
Norman musi o tym wiedzieć.
STRONA PRODUKTU
NAZWA STRONY
PRAWDZIWE OBLICZE JULII DIAZ
JULIA ZNOWU ZDRADZA?
Myślisz, że jesteś idealna.
NIE MA DOŚĆ! CO ZA BŁĄD! JAK MOGŁAŚ?
Jesteś okropna.
Ona na ciebie nie zasługuje, Normanie.
Poza tym to my poznaliśmy się pierwsi.
JESZCZE GORZEJ!
Normanie…
Jesteśmy dla siebie stworzeni.
PRAWDZIWE OBLICZE JULII DIAZ
Nie jest dla ciebie. Ja jestem tą jedyną.
Zasługujesz na mnie.
Jestem najlepszą dziewczyną na świecie.
UDOSTĘPNIJ
Zasługujesz na mnie.
UDOSTĘPNIJ
- No to świętujmy! Świętujmy! - Zamknij się!
Hej!
Auć! Sukces! Czujesz się zwyciężczynią? Nie cieszysz się?
Co z tobą?
Czy będzie to porażka, czy sukces, będę przy tobie.
Za wcześnie, żeby hałasować!
Co jest? Tylko świętuję.
Jesteś wspaniała! Jesteś najlepsza!
Możesz pisać w brukowcach.
Wszyscy świętują z powodu plotek!
Nie słyszałaś? Sprawdź Facebooka.
Ciągle dostajesz powiadomienia. Czemu jeszcze śpisz?
PRAWDZIWE OBLICZE JULII DIAZ
FUJ, ZDRADZA SWOJEGO CHŁOPAKA.
SZOK! NIE JEST ZBYT WYBREDNA.
KTO TO? WSZYSTKO DLA SŁAWY!
WSZYSCY ZDRADZAJĄ.
WYGLĄDA TAK NIEWINNIE I SŁODKO.
GWIAZDKI TO KŁOPOTY
CO ZA ZDZIRA!
CO?
OHYDA! FLIRCIARA!
Co jest, kurwa?
Wszyscy ją potępiają!
Genialny dobór słów!
Szczyt flirtu!
WYŁĄCZYŁEM SUBSKRYPCJĘ! JESTEŚ OKROPNA!
Tak! Już po Julii! Piątka!
Piątka. Jesteśmy celebry…
To prawda.
Wszystko, co widzieliście w sieci, jest prawdziwe.
MAKIJAŻ ZNIKŁ! PŁACZ DALEJ!
PISZ, USZCZĘŚLIWIĘ CIĘ
NIE DRAMATYZUJ
To nie tak, jak myślicie.
Byłam na urodzinach znajomego.
Nic więcej.
Proszę, nie oceniajcie mnie.
Przepraszam wszystkich, których skrzywdziłam.
Przepraszam.
BRAK UŻYTKOWNIKA, BRAK WPISÓW
Dezaktywowała wszystkie konta.
Nawet usunęła filmy na YouTubie.
Tylko nie udawaj, że cię to boli. Przecież się cieszysz.
Nie, ciociu.
Robię to dla Normana.
Wyświadczam mu przysługę.
Ratuję go przed osobą, w której się zakochał.
Pamiętasz ból, który czułaś przez Jenny?
Kiedy skłóciła ciebie i Marka?
Co to ma do rzeczy?
Zachowujesz się jak Jenny.
To samo robisz Julii i Normanowi.
Widzisz?
Właśnie to robisz. Jesteś Jenny!
Nie, ciociu!
Jak to jestem jak Jenny?
Po prostu walczę o najlepsze, co mnie w życiu spotkało!
To kolejny problem.
Czemu to u ciebie zależy od faceta?
Wcześniej był Mark. Teraz jest Norman.
Nie możesz sama być najlepszym, co ci się przytrafiło?
I co wtedy, ciociu? Zostanę starą panną jak ty.
- Nie ma mowy! - Rany!
Twoje słowa tną niczym nóż.
To mój wybór.
Jeśli mnie kochasz, stań po mojej stronie.
A teraz wątpisz w moją miłość?
Widziałam cię w najgorszych chwilach. Czy kiedykolwiek cię opuściłam?
Od śmierci twoich rodziców
- zawsze cię wspierałam. - To za mało, ciociu!
Chcę więcej! Potrzebuję więcej!
Jeśli nie mogę sama sobie tego dać, jak ty to zrobisz?
Normanie.
MOC
Przepraszam za spóźnienie. Musiałam dokończyć zamówienia.
Czemu od razu nie zauważyłem?
Dlaczego? Co się stało?
Rozstaliśmy się z Julią.
Przykro mi, że nie wyszło.
Nie tego się po niej spodziewałem.
Dowiedziałem się o tym jako ostatni.
Mówiła…
że ci na zdjęciach to tylko jej znajomi.
Ale nie.
Byłem tylko na doczepkę.
Byłem jednym z wielu.
Myliłem się?
Może za mało jej ufałem.
- Może powinienem jej posłuchać. - Nie.
Podjąłeś słuszną decyzję.
Nie wiem, świat chyba ze mnie kpi.
Rzadko komuś ufam.
Rzadko podejmuję w życiu ryzyko.
I taką dostaję nagrodę.
To chyba prawda.
Jest zbyt piękna, by kochać kogoś takiego jak ja.
Bo…
myślisz, że kogoś znasz, a wtedy…
cię rozczarowuje, prawda?
Nie ma już uczciwych ludzi.
Nie mów tak.
Zapomnij o niej.
Jestem przy tobie.
Wiesz co?
Miała pójść ze mną
na próbną kolację mojej siostry.
Zatrzymajmy się na chwilę.
Jesteś za ciężki.
Już słyszę, jak mama mówi:
„Chcesz się zestarzeć w samotności? Chcesz…”
Hej!
Nie wiedzą nawet,
jak trudno jest znaleźć dziewczynę.
Już dobrze.
Czuję, że zawsze ich zawodzę.
Dlaczego?
Mogę ci towarzyszyć.
Nie masz nic przeciwko?
Jestem bardzo zajęta, ale…
Nie zniosę twojego smutku. Pójdę z tobą.
Naprawdę to doceniam.
Jesteś dla mnie taka dobra.
Dobrze, że jesteś słodki.
- Słyszałem to. - Jesteś pijany.
Słyszałem, co mówiłaś. Co takiego?
Słyszałem, co mówiłaś. Powiedz mi.
Idziesz na imprezę świąteczną?
Przebierasz się za cukierek?
Maskotka jednej z sieci fast foodów ma taki kostium.
Jak ci idą interesy? Zrobiłaś sobie przerwę?
Założyłaś firmę, ale już ci się odechciało.
To nie jest teraz ważne.
Muszę zrobić dobre wrażenie.
Norman przedstawi mnie swojej rodzinie,
bo jesteśmy zakochani.
Słucham? Co? Nie słyszałem. Co takiego?
Kochamy się.
Rany. Nie za wcześnie?
Tak. Czemu nie?
Kocham go.
Zaprosił cię, a ty się w nim zakochałaś.
Szybko poszło.
Podaj mi powód, dla którego się w nim zakochałaś.
Może to przez jego oczy.
- Ma piękne oczy. - Naprawdę piękne.
Albo przez nos.
- Jego nos ma ładny kształt. - Bardzo ładny.
Rozumiem.
Albo włosy. Poznaję tę fryzurę.
- Fajna fryzura. - Wygląda znajomo.
Bardzo modna. Zaprosił cię, żebyś poznała jego rodzinę.
Tak. Uklęknie i wyciągnie pierścionek.
I będzie czekał przy ołtarzu.
Jesteś beznadziejna!
Hej. Dlaczego musisz wszystko psuć? Nie zepsujesz mi wieczoru.
- Do środka. - Czekaj, idę z tobą.
- Nie pójdziesz! - Auć!
Mae!
- Mae, potrzebujesz mnie! - Wcale nie.
- Nikt nie sprowadzi cię na ziemię! - Nieważne. Jesteś do niczego.
Nie, nie możesz beze mnie…
Cześć, ciociu.
Miło cię poznać.
Dobrze, mamo.
GRATULACJE, BADGE I LUKE
- Dobrze. - Mamo.
- Proszę. - Dziękuję, synu.
- Normanie! - Mae!
Cześć! Jestem za wcześnie?
Nie, w samą porę. To są wszyscy goście.
Badge chciała kameralnej kolacji.
Jesteś dziewczyną Normana? O rety!
Jesteś dziewczyną mojego starszego brata?
Badge, to Mae. Przyjaciółka.
Co?
Miło was poznać.
Wybacz, Mae.
Zaskoczyli cię?
Nie szkodzi.
Gratulacje dla siostry.
Rzadko widują mnie z dziewczyną.
To pierwszy raz.
Jestem pierwszą dziewczyną, jaką przyprowadziłeś?
Jak mi poszło? Myślisz, że mnie lubią?
Mae.
Nie musisz niczego udowadniać, bo nie jesteśmy razem.
Cieszę się, że mam tu taką przyjaciółkę.
Rozumiem. Przyjaciółkę.
- Jakiś problem? - Nie.
Żaden problem.
W porządku.
Super-hiper w porządku.
A nie byliśmy od początku?
Jesteśmy przyjaciółmi.
Nie lubisz być…
moją przyjaciółką?
Mogę być z tobą szczera?
A jeśli…
jeśli nie mogę się z tobą przyjaźnić?
Kim ona jest?
Julia?
Co tu robisz?
Suka.
Julio, zaczekaj!
Normanie!
Julio, zaczekaj!
Jedzmy. Nie przejmujmy się nimi.
Julio, zaczekaj chwilę.
Porozmawiajmy o tym. Poprosiłem, żeby mi towarzyszyła.
Proszę.
Normanie.
- Wszystko w porządku? - Wiedziałam.
Wiedziałam, że na ciebie leci.
Miałaś być w salonie.
Widziałam…
Co widziałaś?
Te plotki o mnie?
Tak, widziałam.
Ktoś chce zniszczyć moją reputację.
Ciekawe dlaczego, Mae?
Ludzie mnie prześladują.
Nie mogę wyjść z domu.
Myślałam, że będziesz sam i będzie ci smutno.
Schowałam dumę do kieszeni, nawet gdyby twoja rodzina miała mnie krytykować.
Bo cię kocham.
I co z tego mam? Kogo tu z tobą znajduję?
Osobę, która ma najlepszy powód, żeby mnie zniszczyć!
Zastanów się. Jak cię zdobędzie, jeśli ja tu będę?
Chyba jest pijana. Nie jest sobą.
Wystarczy, Julio.
Mówisz od rzeczy. To żenujące.
To przez nią ze mną zerwałeś?
Mae nie ma z nami nic wspólnego.
Tu chodzi o nas!
Udało ci się go ukraść i sprawiłaś, że uwierzył!
Wystarczy, proszę.
To nieprawda.
Wiem, że to ty o mnie napisałaś!
Zanim cię poznałam, żyłam w spokoju.
Online udajesz twardzielkę, ale gdzie podziała się twoja siła?
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
Zazdrosna suka.
Czemu nie przyznasz, że się w nim zakochałaś
i że jesteś zazdrosna, bo to mnie kocha?
To nieprawda.
Czemu ciągle się okłamujesz?
Nie wybrał ciebie! Wybrał mnie!
To nieprawda!
Nie! To nieprawda!
To ja. Ja.
Jak to?
Chcę, żebyś mnie polubił.
Chciałam tylko, żebyś zobaczył, jaką jest kobietą.
Kobieca intuicja nigdy się nie myli.
Dobrze!
Z nas dwóch to ty jesteś ładniejsza.
Seksowniejsza.
Ale co z tego,
jeśli nie zaakceptujesz tego, że jesteś puszczalska?
Nie masz prawa mnie tak oceniać!
Przyszłaś tu zrobić scenę?
Odeślij ją do domu.
To ona musi odejść. To ona robi sceny.
Wystarczy, proszę.
Julio, idź do domu.
Zabiorę cię do domu, proszę.
Co ja takiego zrobiłam, że mi to robisz, Mae?
To nie moja wina, że ktoś, kogo kochasz, jest we mnie zakochany.
A ty!
To jest miłość, której pragniesz?
Miłość, która jest gotowa zniszczyć kogoś innego, by udowodnić, że jest tą jedyną?
Julio. Proszę.
Julio.
Normanie!
Wszystko w porządku?
Co mi powiedziałaś?
Czasem myślisz, że kogoś znasz,
a on cię rozczarowuje.
Nie ma już uczciwych ludzi.
Ale ona nie zasługuje na ciebie, Normanie.
A na kogo ja zasługuję?
Na ciebie?
Nie widzisz, jak do siebie pasujemy?
Lubimy swoje towarzystwo.
Mamy te same uczucia.
Nie widzisz, jak bardzo się kochamy?
Ja cię nie kocham.
Nie wyraziłem się jasno?
Gdybym mógł powiedzieć wprost, że jesteśmy tylko przyjaciółmi,
zrobiłbym to.
Ale tego nie zrobiłem.
Myślałem, że od początku wyrażałem się jasno.
Nie ciebie szukałem.
Normanie!
Pozwól mi być tą jedyną.
Proszę. Zrobię wszystko.
Otworzę salon.
Mogę być influencerką.
Normanie, zrobię wszystko, żebyś mnie pokochał. Proszę.
Proszę.
Jesteś najgorszą rzeczą, jaka mnie w życiu spotkała.
Jeśli tak kochasz,
to okropne.
Myślałem, że cię znam.
Myliłem się.
Skasuj wszystko,
co opublikowałaś.
Proszę.
Nie chcę cię więcej widzieć.
Przepraszam, Normanie.
Proszę.
Przepraszam.
Fe?
Fe, chodź do mamy.
No chodź.
Chodź, Fe.
Chodź do mamy.
Proszę.
Fe.
Raz.
Dwa.
Trzy. Chodź do mamy.
Fe! Chodź do mamy!
Chodź do mamy.
Wszyscy, każdy…
Każdy jeden…
Poddaję się.
Jestem taka zmęczona.
Co ci się stało?
BAŁAGAN
PRAWDZIWE OBLICZE JULII DIAZ
USUNĄĆ STRONĘ
NIE ZNALEZIONO STRONY
USUNĘŁAM JĄ.
NIE WIEM, CO WIĘCEJ POWIEDZIEĆ, ALE…
PRZEPRASZAM.
NORMAN WIDZIANO, ŚRODA, 19.34
ZAKOCHANA PO USZY
Dlaczego…
cokolwiek zrobię, to zawsze za mało?
Rozumiem cię, Mae.
Czasem trudno jest spojrzeć prawdzie w oczy.
Że za dużo miłości…
może przytłaczać.
To nie zbrodnia kochać tak mocno.
Nie, to nie zbrodnia.
Ale…
zastanawiałaś się kiedyś, dlaczego nadal tu jestem?
Jestem tu, ponieważ…
nie możesz dać mi odejść.
Wolisz żyć ze swoim bólem
niż samotnie.
To nie ty mówiłeś, że jesteśmy bratnimi duszami?
Kto odszedł pierwszy?
Nie ty pierwszy mnie przekreśliłeś?
Mae.
Zobacz. Ciągle trzymasz moje rzeczy.
Rzeczy swoich rodziców.
Za dużo tu ludzi.
Myślisz, że wciąż jesteśmy w tych pudłach?
Myślisz, że w ten sposób wrócimy?
Zamknij się, Marku. Co cię to obchodzi?
Zastanawiałaś się, co tu robię?
Trzymasz się przeszłości, bo tylko ona ci została.
I trzymasz się mnie,
mimo że czeka na ciebie piękny i szeroki świat.
Nie mówię, że masz o nas zapomnieć. O mnie i swojej rodzinie.
Wiesz, co jest złe?
To, że chcesz, żebyśmy byli z tobą,
choć jesteśmy tylko wytworami twojej wyobraźni.
Bo boisz się zostać sama.
Pragniesz współczucia.
A kto ci je da? My?
Widzisz się w tej chwili? Błagasz o miłość.
Tego chcesz?
Jesteś jak noworodek.
„Nie chcę…” „Dzidzia…”
„Nie chcę!” „Cii…” „Nie chcę”.
Jesteś męcząca.
Nic nam nie zostawiasz.
Nawet jeśli damy ci wszystko, to wciąż za mało,
bo ty nie umiesz pokochać siebie.
Nie umiesz być samodzielna i spróbować żyć,
bo jesteś tchórzem! Tchórzem!
Nie jestem tchórzem.
- Jesteś! Tchórz! - Wcale nie. Mam dość.
Hej. Nie możesz beze mnie żyć.
Tak chcesz żyć.
Mam tego dość. Dobrze?
Hej.
Mae!
Dokąd idziesz?
Co robisz?
Co chcesz zrobić?
Sprzątasz?
Sprzątasz!
Znowu zaczynasz coś robić,
ale nie dasz rady dokończyć.
Myślę, że to potrwa długo.
Bo ta wielka kupa śmieci jest jak twoje życie!
Daj spokój.
Powiedz.
Czemu sprzątasz?
Bo jestem zmęczona.
To koniec.
Nie. Czekaj, Mae.
Mae. Zaczekaj chwilę! Mae.
Potrzebujesz mnie, Mae.
Wcale nie.
- Wciąż mnie kochasz. - Nie.
Mae, proszę, nie rób tego. Czekaj, Mae! Proszę.
Potrzebujesz mnie, prawda?
- Nie potrzebuję cię. - Potrzebujesz, bo…
Nie! Mae.
Mae!
Co? Myślisz, że dasz radę?
Nie dasz rady. Jesteś słaba!
Dam, jeśli zechcę, Marku.
Mae…
Hej! Mae. Co to ma być?
Proszę, Mae.
Proszę cię.
Nie rób tego!
Mae, proszę!
Mae. Nie rób tego! Mae.
Mae!
Cześć, skarbie.
TY
Pomogę ci, ciociu.
SENTYMENTALNE
I co? Przyszłaś zaprosić mnie na ślub?
Tak.
W snach.
Jeśli powiem,
że miałaś rację,
wybaczysz mi?
Mae.
Nie jesteś głupia.
Po prostu mu się nie podobasz.
Nie mogę w to uwierzyć.
Przez cały czas cierpiałam.
Czułam się zdradzona.
Że ktoś mi go odbiera.
Ale tak naprawdę to ja
byłam czarnym charakterem w ich historii.
Podążałam za głosem serca.
Czy to znaczy, że jestem zła?
Zanim pojawił się w moim życiu,
czułam, że nie mam nic.
Że nie mam nikogo.
Aż zjawił się on i wszystko się ułożyło w całość.
Wcześniej sobie nie radziłam.
Zawsze mówiłam,
że powinnam kogoś mieć.
Nie chciałam przyznać,
że brzydzę się sobą, gdy jestem sama.
- Ty wystarczasz. - To bolało.
Zawsze o tym pamiętaj.
Nawet gdy wszystkich zabraknie, nadal będziesz miała siebie.
Dlaczego, ciociu?
Jesteś zadowolona, mając tylko siebie?
Tak, jestem.
Jak to?
Przyzwyczaisz się.
Przyzwyczaję się? To straszne.
Moc.
Moc pokoju.
Pokój.
Ciociu.
Dziękuję.
Ugryź.
Kawałek na grilla.
Tylko pół kilo. Tak.
Dziękuję!
Przepraszam.
- Mark. - Mae.
Jak się masz?
W porządku. Niezręczna sytuacja.
Co tu robisz?
Modlę się.
Żartuję. Robię zakupy.
Jenny cię przysłała?
Chyba gotujesz.
Przecież nie umiesz.
I tak gotuję lepiej od ciebie.
Dobra, nie zaprzeczę.
Gratuluję sklepu z koszulkami.
Widziałem w Internecie. Ludziom bardzo się podobają.
Dobra robota.
Naprawdę?
Dziękuję.
Cieszę się.
Cieszę się, że ty i Jenny wciąż jesteście razem.
Mae.
Nigdy cię nie przeprosiłem.
Cały czas cię unikałem.
Zakładam rodzinę, chcę domknąć pewne sprawy.
Przepraszam, że cię zdradziłem.
Nie zasłużyłaś na to, a ja nie mam nic na usprawiedliwienie.
W porządku.
Już o tym nie myślę.
Żartuję.
Wybaczam ci.
Te słowa wiele dla mnie znaczą.
Dziękuję.
Trzymaj się.
- Ty też! - Pa.
Mae.
Mam nadzieję, że nie masz ze mną samych złych wspomnień.
Kiedyś było dobrze, prawda?
Oczywiście.
- Pa. - Trzymaj się.
DALEJ
ROŚNIJ
MIŁOŚĆ DO SIEBIE
MOC
DZIĘKI
Kurier jest w drodze.
Dołączymy te nowe zamówienia do dostawy?
Koniec na dziś. Jutro.
- Dobrze. - Dobrze.
SZEFOWA
@NORMANPAJARILLO NOWE ZDJĘCIE
143 POLUBIEŃ NORMANPAJARILLO #ZNÓWRAZEM #SZCZĘŚCIE
Norman jest szczęśliwy.
ANULUJ SUBSKRYPCJĘ
SYMPATIA
Przepraszam.
Jakbyśmy grali w patintero.
Czekaj. Nie ruszaj się.
Dobrze.
Dziękuję.
Gdzie on jest?
Uroczy.
ODNAJDŹMY SIĘ CZEŚĆ, RUDZIELCU!
Przystojniak od patintero.
SZUKAM PRZYSTOJNIAKA OD PATINTERO UCIEKŁEŚ MI!
ODNAJDŹMY SIĘ USUŃ APKĘ
Singielka.
Czemu nie?
KONIEC I KROPKA
ODNAJDŹMY SIĘ
Napisy: Aleksandra Kulesza-Fink