- จานเดียว - อะไรก็ได้เหรอ
- อะไรก็ได้ที่ชอบเหรอ - เอ่อ...
- หน่อไม้ฝรั่ง - ลาซานญา
- พิซซ่า - เอา...
เค้กช็อกโกแลตอุ่นๆ ใส่น้ําตาลมะพร้าว
ไข่ดาวกับเฟรนช์ฟรายส์ค่ะ
- สลัดผักผลไม้สดวีแกน - ผมกินพิซซ่าทุกวัน
- กุ้งกระเทียม - ไอศกรีมวานิลลาแยกอีกจานได้ไหม
ไข่แดงสุกๆ เลยนะคะ
- ใส่ข้าวสาลีบด - เอาที่มีเนื้อเยอะที่สุด
ฉันไม่ชอบให้มันโดนอาหาร
- แต่ไม่แตก - เนื้อ หมู ไก่
กับขมิ้น
ของหนึ่งอย่าง...
- อะไรก็ได้ใช่ไหม - เอ่อ...
ปากกานั่น
- มีดพก - ขวานได้ไหม
- ดิลโด้ - กริช
พูดเล่นน่ะ
ภาพวาดสวยๆ ค่ะ
คุณรับรองได้ไหมว่าผมจะได้กินพิซซ่าทุกวัน
รับรอง
แค่จะบอกเฉยๆ ว่าผมอาจมีน้ําโห ถ้าไม่ได้กิน
ขนาดไหน
คุณรู้ใช่ไหมว่าอะไรทําให้ผมมาที่นี่
มันลงไว้ว่าคุณพยายามจุดไฟเผาบ้านพ่อแม่
ขณะพวกเขาหลับ
งั้นก็นั่นแหละ ขนาดนั้น
(ชั้น 24)
ไม่ละอายบ้างรึไง ไอ้พวกสารเลว
มองอะไร
- ยี่สิบเอ็ด - เขาน่ะเอง คนที่แอบทํา
คนที่อยู่ชั้น 21
เขากินเนื้อจากพิซซ่าและหมูสันนอก
มาวันแรกก็เละเทะแล้ว
ยี่สิบเอ็ด
เฮ้ย อย่านะ
- อย่า - เซ็ง พวกน้องใหม่
ต้องให้บอกกี่ครั้ง
ว่าฉันกินได้แต่อาหารของตัวเองน่ะเหรอ
ใช่ หรือไม่ก็ที่นายตกลงกับคนอื่น ว่าจะสลับอาหารกันโดยสมัครใจ
มันเป็นกฎ
หมายถึงกฎที่ไอ้คนที่กินอาหารของฉัน แม่งไม่สนน่ะเหรอ
พรุ่งนี้เราจะจัดการเรื่องนั้น
แต่นายจะทําตัวเป็นพวกกบฏ และกินอะไรตามใจไม่ได้
ไม่ใช่ พวกกบฏตัวจริงน่ะอยู่ชั้น 21 มันกินอาหารของฉัน
ฉันคิดว่าอย่างน้อยฉันมีสิทธิ์จะกิน...
นายมีสิทธิ์จะให้พวกสาวกอย่างเรา คุ้มครองอาหารของนาย เข้าใจนะ
ซึ่งเราก็จัดการอยู่
ถ้านี่ยังเป็นวิธีที่พวกสาวกใช้จัดการสิ่งต่างๆ อยู่
เราได้มีปัญหาแน่
มันไม่ง่าย แต่ตั้งแต่เริ่มมี การปฏิวัติเพื่อประโยชน์ส่วนรวมมา
หลุมก็มีความยุติธรรมมากขึ้นทุกเดือน
และถ้าทุกคนร่วมด้วยช่วยกัน อีกไม่นานกฎก็จะไปถึงชั้นก้นหลุม
คิดดูสิว่าถ้านายกินอาหารของคนอื่น
แล้วเจ้าของอาหารรู้สึกแย่
และรู้สึกว่ามีสิทธิ์จะกินอะไรก็ได้ตามใจ
นั่นจะทําร้ายคนอื่น แล้วจะยิ่งทําร้ายคนจํานวนมากขึ้นไปอีก
ส่งผลกระทบเป็นลูกโซ่ ทําให้พวกที่อยู่ก้นหลุมไม่ได้อาหาร
จบยัง
ฟังนะ เจ้างั่ง มันจะเป็นแบบนั้น ถ้านายกินปีกไก่นั่น
"เจ้างั่ง" เหรอ
ดูที่เจ้างั่งคนนี้จะทํานะ
จริง มันจะเป็นแบบนั้น
เออ เธอก็พูดง่ายสิ
ยังไม่มีใครกินโครเก็ตเหม็นๆ ของเธอนี่
เอาสักชิ้นไหม
ได้
แต่หวังว่าพรุ่งนี้จะไม่มีเซอร์ไพรส์อีกนะ
ดี ทีนี้ก็กินซะไวๆ ก่อนที่แท่นจะลงไป
ผู้ดูแลไม่อนุญาตให้เราเก็บอาหารไว้
มีบทลงโทษ ขั้นเด็ดขาดเลยด้วย เข้าใจนะ
เข้าใจแล้ว
ทําไมไม่ลงโทษไอ้พวกเลวชั้น 21 ที่กินพิซซ่าของฉันล่ะ
พวกเราเองที่ตั้งกฎเรื่องการกิน เฉพาะอาหารของตัวเองขึ้นมา ไม่ใช่ผู้ดูแล
จําไว้ เดือนนี้นายถือว่าโชคดีที่ตื่นมาอยู่ชั้น 24
เดือนหน้านายอาจลงเอยที่ชั้นล่างๆ ก็ได้
แต่ที่นายทําเมื่อกี้ในวันแรกของนาย ถือเป็นการแสดงออกที่มีเกียรติ
จงเคารพผู้อื่น และรักษาระดับชั้นของตัวเองไว้ให้ดี
อย่าให้หลุมชนะเราได้
"อย่าให้หลุมชนะเราได้"
คุณชื่ออะไร
ซามิอาติน
เปเรมปวน
ที่จริงอาหารโปรดของฉันคือ
โครเก็ตแฮมที่อดีตแฟนของฉันเคยทําให้กิน
แต่แน่นอนว่าตอนนี้เป็นไปไม่ได้แล้ว
คุณคิดถึงเขาไหม
คุณหวังอะไรจากในหลุม
เวลา
ฉันต้องการเวลาเพื่อลืมสิ่งที่ฉันทําไป
สี่สิบสี่
สี่สิบสี่ ส่งสารต่อกันไปด้วย ส่งขึ้นไป
- สี่สิบสี่ - ส่งต่อขึ้นไป
ระบบลูกโซ่การสื่อสารถูกตัดขาดที่ชั้น 44
เราเลยไม่รู้ว่าอาหารถูกส่งต่อลงไป อย่างเป็นธรรมไหมจากชั้นนั้น
แต่เรารู้ว่าจากชั้น 21 ลงมาไม่เป็นธรรมแน่
มีทั้งหมดกี่ชั้น
สามร้อยสามสิบสาม
มีกี่ชั้นไม่สําคัญหรอก
มันสําคัญตรงที่อาหารส่งถึงครบทุกคน
พรุ่งนี้สหายของเราจากชั้น 19 และ 20
จะลงมาชั้น 21 เพื่อคุ้มครองพิซซ่าของนาย
ส่วนสหายที่ชั้น 42 และ 43 จะลงไปชั้น 44
เพื่อที่คนข้างล่างจะได้กิน
นี่แหละวิธีจัดการ
แต่ตอนนี้นายถอยไปก่อนดีกว่า
อะไรวะ ยืนตรงนี้เฉยๆ ก็ไม่ได้งั้นเหรอ
คุณรู้สึกยังไงตอนนั้น
ตอนที่เกือบจะฆ่าพ่อแม่น่ะเหรอ
โทษที เดี๋ยวนะ
ในนี้บอกว่า คุณพยายามจุดไฟเผาห้องตัวเอง
แต่เปลี่ยนใจหลังจากนั้น 30 วินาที
มีแค่ตะกร้าขยะ อัตชีวประวัติที่คุณกําลังเขียน
และกล่องเปล่าพิซซ่าสองสามกล่องที่ถูกไฟเผา
คุณควรจะรู้สิ ซื่อบื้อเอ๊ย
ว่าที่พวกเขาส่งผมมานี่ก็เพราะพวกเขากลัวผม
อาหารของฉันอยู่ไหนเอ่ย
อาหารของฉัน...
เกิดอะไรขึ้น
คนที่ชั้น 21 ตั้งใจจะต่อต้าน
เกรงว่าจะโดนลงโทษขั้นเด็ดขาด
- มา ใครคนต่อไป นาย หรือนาย มาเลย - ไอ้แม่...
เรียบร้อย
มาชั้น 22 แล้ว
ลุยเลย
พวกเขาอยู่บนแท่น
ถ้ายังหยุดพวกเขาที่ชั้น 22 ไม่ได้
ต่อไปก็เป็นเราที่จะกําราบพวกเขา
แล้วก็นายด้วย
เราด้วยเหรอ
ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อต่อสู้ ไม่เห็นมีใครพูดถึงเรื่องการต่อสู้
ฉันยกโทษให้พวกเขาเรื่องเมื่อวาน จบเรื่องนะ
รื้อเตียงแล้วเอาคานเหล็กออกมา
นี่ เดี๋ยวนี้
- เอาไงดี - ไม่รู้สิ
เรโวลูซีอง โซลิแดร์!
เร็วเข้าสิ
เฮ้ยๆ
- ข้างบนเกิดอะไรขึ้น - พวกเขาอยากให้เราต่อสู้
- ฮ้า - เพื่ออาหาร กับคนที่อยู่เหนือเรา
เราเหรอ
เฮ้ย นายที่อยู่ข้างบนน่ะ ได้ยินฉันไหม ได้ยินไหม
ฉันจะยกพิซซ่าให้ ไม่เป็นไร นายเอาไปเลย
แต่อย่าทําร้ายฉันเลยนะ ขอร้อง
- เฮ้ย - บ้าเอ๊ย
ร้อนๆ ร้อน
แท่น
อาหาร เราต้องเอาอาหารออกไป ช่วยกันเร็ว
หนาว
พวกเขากําลังแช่แข็งเรา
หนาวจัง
หนาว
จบแล้ว
มันหยุดแล้ว
จบแล้ว
เก่งมาก
ช่างกล้าหาญ
เขายังไม่ฟื้นอีกเหรอ
ยัง
อยากกินพิซซ่าใช่ไหม
อยากกินพิซซ่าใช่ไหม ไอ้เลว
- อยากไหม - อย่า
คนที่ฝ่าฝืนกฎคนนี้ทําให้เกิดความเดือดร้อน
เป็นเพราะเขา วันนี้ทุกคนจะไม่ได้กินอาหาร
แต่ทําแบบนั้นไม่ใช่วิธีของเรา
เออสิ
วิธีที่นายใช้จัดการมันดีเกินไปสําหรับเรื่องนี้
ไงนะ
อาจไม่ใช่เขาคนเดียวที่ทํา ไม่คิดบ้างเหรอ
เมื่อวานฉันน่าจะกินอย่างอื่น
มีอาหารตั้งเยอะ แต่นายไม่ยอมให้ฉันกิน
กลายเป็นความผิดเราเหรอ
ฉันแค่กําลังบอกว่า บางครั้งการให้เสรีภาพเล็กๆ น้อยๆ แก่ผู้คน...
ไม่ หุบปากเดี๋ยวนี้เลยนะ
ไม่
เสรีภาพไม่เกี่ยวกันกับ การกินอะไรก็ได้ตามใจชอบ
ไม่เกี่ยวกัน โอเคนะ
เธอตายแล้ว
ไม่นะ ไอ้สารเลว ไอ้ชาติชั่ว
ช่างกล้าหาญนัก
พอที
เราจะทํายังไงกับหมอนี่
เธอกับเขาไม่ต้องทําอะไร
ฉันจะลงไปกับหมอนี่จนกว่าจะเจอผู้ที่ถูกเจิม
ผู้ที่ถูกเจิม...
คือกลุ่มคนที่โชคดีที่ได้พบกับพระอาจารย์แล้ว
เขาคือคนที่วางรากฐานให้กับกฎ
ผู้ที่ถูกเจิมมีหน้าที่บังคับใช้กฎอย่างมีไหวพริบ...
เดี๋ยวนะ เดี๋ยวๆ
พระอาจารย์เหรอ
บางคนเรียกเขาว่า
พระเมสสิยาห์
หรืออิดัลโก
ไม่มีใครรู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ไหม
หรือมีตัวตนจริงรึเปล่า
เมื่อนานมาแล้ว
ก่อนฉันจะมาที่นี่ พระอาจารย์ได้ส่งสารแห่งความหวัง
ว่ากันว่าเขารอดหนึ่งเดือนเต็มมาได้ โดยไม่มีอาหาร
ที่ชั้นใต้ล่างสุด
ทําสมาธิ
เดือนต่อมาเขาตื่นขึ้นในอีกชั้นหนึ่ง
ที่อาหารไปไม่ถึง
เขาตัดเนื้อจากต้นขาตัวเอง
ให้เป็นอาหารแก่คนหิวโหย
คือผู้ที่ถูกเจิมของเขา
ตั้งแต่นั้นมา เดือนแล้วเดือนเล่า
คนเหล่านั้นได้เผยแพร่สารของเขา เกี่ยวกับประโยชน์ส่วนรวมไปทั่วหลุม
ส่งเสริมให้เกิดการแจกจ่ายอาหารอย่างยุติธรรม
นั่นคือสิ่งที่เราจะร่วมมือกันทําให้สําเร็จ
ต่อให้ต้องหัวหลุดจากบ่า
ยังไงก็เถอะ โรเบสปิแอร์
ฉันไม่ได้กินอะไรมาสองวันแล้ว
และฉันอยากกินพิซซ่า
นายแน่ใจเรื่องนั้นนะ โรเบสปิแอร์
ไม่คิดเหรอว่าพระอาจารย์ของนายจะพอใจยิ่งขึ้น ถ้านายหั่นเธอเป็นชิ้นๆ
ให้เป็นอาหารแก่คนหิวโหย
ไหนๆ เธอก็ถูกย่างจนสุกแล้ว
กฎห้ามไม่ให้กินเนื้อกันเอง
ตั้งแต่พระอาจารย์ชี้ทางให้เรา ด้วยการเสียสละของเขา
นายตั้งกฎใหม่ขึ้นทุกวัน โรเบสปิแอร์
พวกนี้เป็นของคนที่ตายเมื่อวาน
- ฉันต้องทิ้ง - ต้องทิ้งเหรอ
กฎห้ามเรากินเกินหนึ่งจาน
ทําไมล่ะ
การแจกจ่ายของเหลือตามอําเภอใจ เอื้อประโยชน์แก่คนส่วนน้อย
และจะไม่มีใครเคารพกฎ ที่เอื้อให้เกิดความไม่เท่าเทียม
ก็ไม่จําเป็นต้องแจกตามอําเภอใจ
เรากินเองก็ได้
โอเค แล้วก็...
หอยแมลงภู่ ทอร์เรซโน และแกะย่าง
ตอนนี้พวกนายเป็นผู้พิทักษ์อาหาร ของคนข้างบนที่หายไป
ทุกวันนายต้องดูให้แน่ใจว่า พวกมันมาถึงครบโดยสมบูรณ์
แล้วกําจัดต้นตอของความขัดแย้งนี้ซะ
อยากจะสลับอาหารก็ได้นะ
แต่นายต้องทิ้งอาหารของตัวเอง
โอเค
เชื่อเถอะ วิธีนี้ดีที่สุดในระยะยาว
ไม่มีใครควรต้องเห็น ความตายของสหายเป็นรางวัลใช่ไหม
ไปกัน
บทลงโทษเขาจะเป็นยังไง
จะรุนแรง
แต่เป็นธรรม
หวังว่าจะเจอผู้ที่ถูกเจิมก่อนถึงชั้น 44
เหลือพวกเขาไม่มากแล้ว
จงเคารพกฎ
และทําให้กฎเป็นที่เคารพ
เธอเชื่อเรื่องพวกนั้นเหรอ
เราอยู่ชั้นนี้วันสุดท้ายแล้ว
ขอดูฝีมือคุณวาดหน่อยสิ
ฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์มากกว่า
ฉันไม่ได้โง่อย่างที่เห็นหรอก
ฉันทุ่มเททั้งชีวิตให้กับคณิตศาสตร์
แต่ฉันยอมแพ้แล้ว
ทําไมล่ะ
เพราะไอ้นี่
รากที่สองของลบหนึ่ง
คําตอบของมันคือ
สิ่งที่ในวิชาคณิตศาสตร์เรียกว่าจํานวนจินตภาพ
จินตนาการไง
อยู่มาวันหนึ่งฉันก็คิดได้ว่า ถ้าเรายอมรับคําตอบ
ที่ไม่ตรงกับความเป็นจริงทางกายภาพใดๆ ในจักรวาลของเรา
ฉันก็ไม่สามารถจะเชื่อคณิตศาสตร์ได้อีกแล้ว
อย่างอื่นก็ด้วย
ฉันลาออกจากงาน และเลิกทํางานวิจัยของฉันที่มหาวิทยาลัย
ฉันละทิ้งครอบครัว
- คุณทิ้งครอบครัวเพราะเรื่องนั้นเหรอ - ฉันย้ายกลับเข้าไปอยู่กับพ่อแม่
คุณมีลูกไหม
จินตนาการมันผิดตรงไหน
แล้วเธอล่ะ มีลูกไหม
จินตนาการไม่มีอยู่จริง
และมันไม่มีประโยชน์
เรื่องของเธอล่ะเป็นยังไง เปเรมปวน
ฉันต้องการเวลา...
ในการให้อภัยตัวเอง
เดือนนี้อาหารลงไปถึงชั้น 175 แล้ว
- มันถึงชั้น 175 แล้ว - เราต้องฉลอง
ได้ยินไหม ถึงชั้น 175
มานี่สิ
- ทําไม - เต้นรํากัน
เต้นรําเหรอ
เธอบ้าไปแล้ว
ก็ได้
(ชั้น 180)
นี่ชั้น 179 คาเนลโลนีกับหมูเปรี้ยวหวาน
พิซซ่ากับโครเก็ต
คนข้างล่างบางคนบอกว่าจะไม่ให้ความร่วมมือ
พวกเขาจะกินทุกอย่างที่กินได้ เมื่อมันถึงพวกเขา
อาหารของเธอคืออะไร
ฉันสั่งของหวาน ปันชีเนตา
ได้กินของหวานบ้างก็ดีนะ
ไม่เห็นเหรอว่าเราอยู่ชั้นไหน
ระบบนี้ได้ผลมากขึ้นทุกเดือน
อย่ามากังขาตอนนี้
หนึ่งร้อยหกสิบเก้า
มีข่าวจากข้างบนไหม
การสื่อสารหยุดที่ชั้น 169 เรารู้แค่นั้น
หวังว่าแก๊งของโรเบสปิแอร์จะบังคับใช้กฎ และเริ่มกระทืบใครได้แล้ว
กฎคือความรัก กฎคือเจตจํานง
กฎคือความรักในมือของเจตจํานง
อย่าให้คนโง่เขลาโกหกเอาได้
เรื่องมีความรักอยู่ในหลุม
พวกเขารู้สึกโดดเดี่ยวและไร้หนทาง มีเพียงกฎเท่านั้น กฎมีไว้เพื่อทุกคน
เดือนที่แล้วเขาอดอาหาร 25 วันที่ชั้น 165
แม่งเพี้ยนแล้ว
เพื่อนร่วมห้องขังฉันเพิ่งมาใหม่ ดูเหมือนมีน้องใหม่มาเพิ่มข้างบน
ข้างล่างก็ด้วย
นั่นแปลว่าเดือนที่ผ่านมามีคนตายเยอะ
เรายังใหม่กับที่นี่เหมือนกัน และเราเรียนรู้ที่จะเคารพกฎแล้ว
เราเรียนรู้ที่จะเคารพกฎบนชั้น 24 โน่น
เราทุกคนได้รับเลือก
เราทุกคนจะถูกยกให้สูงส่ง
ความทุกข์เศร้าเป็นแค่เงาที่ผ่านมาและจางหาย
ไม่มีความเศร้าอยู่ท่ามกลางหมู่เรา
ความแข็งแกร่งและความรักสถิตในตัวเรา
ดูก่อน จงมองดูแสงสว่าง ที่พระอาจารย์ส่องมาที่เรา
ต่อให้บ้านของเราถูกทําลายด้วยไฟและดาบ
บ้านล่องหนของเขาจะมั่นคง
พวกเจ้า พวกเจ้ายังไม่รู้ ความหมายที่แท้จริงของเขา
เขาอยู่ที่ศูนย์กลางของทุกแห่งหน
เขาเป็นผู้มหัศจรรย์
เขาคือชีวิต
และเป็นผู้ให้ชีวิต
เขาคือเปลวไฟที่ลุกโชน
ในใจของทุกคน และที่ใจกลางของดาวทุกดวง
ดูก่อน จงมองดูแสงสว่าง ที่พระอาจารย์ส่องมาที่เรา
หากเจตจํานงหยุดร่ําร้องว่า "ทําไม"
เจตจํานงก็จะหมดสิ้นไป และไม่ได้รับการสานต่อ
มันเห็นกฎ แต่ไม่เข้าใจ
เขาคือเปลวไฟที่ลุกโชน
- ที่ใจกลางของดาวทุกดวง - หยุดซะที
มันคือสัญญาณที่เรารอคอย
เหล่าผู้ที่ถูกเจิมกําลังปลดปล่อยหลุมจากพวกกบฏ
- ไม่ต้องกลัวแล้ว - ไม่จําเป็น
ทําไมพวกเขาไม่ลงมาคุ้มครองอาหารของเรา
ทําไมปล่อยปละพวกแหกกฎที่อยู่ข้างบน
นั่นจะเป็นการฆ่าตัวตายสําหรับคนอื่น
กฎคืออํานาจ
การลงโทษที่รุนแรง และระเบียบ
ผู้ที่ทรงธรรมจะคงความชอบธรรม
ผู้ที่แปดเปื้อนจะคงความแปดเปื้อน
หุบปากทีได้ไหม
ที่ชั้นไหน
ขึ้นไปอีกไกล เรายังต้องรออีกสองสามวัน
เราต้องหาพวกทรยศให้เจอ และกําจัดพวกเขาซะ
ความตายจะงดงาม
ความตายจะเป็นตราประทับรักแท้ของเรา
จงทําดีตั้งแต่ตอนนี้
แล้วพวกเจ้าจะได้รับรางวัลนับจากนี้ไป
จงทําดีตั้งแต่ตอนนี้
แล้วพวกเจ้าจะได้รับรางวัลนับจากนี้ไป
มีข่าวดี
เหลือการปิดกั้นแค่ที่ชั้น 169 และ 168
พวกกบฏกําลังพยายามลอบทําลายการสื่อสาร
แต่ผู้ที่ถูกเจิมซึ่งนําการปลดปล่อย ต้องการให้เราเข้มแข็ง
ไม่ใช่คนที่เหลือตาเดียวโว้ย คนที่ตาเหล่ต่างหาก
นี่ เขาขอให้เราระบุตัวชายขาเป๋กับหญิงตาเหล่
ที่กินเหมือนยัดนุ่นที่ชั้น 176
และเจ้ายักษ์ที่ทําร้ายเพื่อนร่วมห้องขังที่ชั้น 98
- ชั้น 24 - แล้วชั้น 24 ล่ะ
เจ้าอ้วน ทอร์เรซโน
เจ้าอ้วนที่ชั้น 24
กินอาหารของสหายที่ตายแล้ว ไอ้สารเลว
พวกเธออยู่ชั้นไหนมาก่อน
สี่สิบหก
แล้วคุณล่ะ
เจ็ดสิบสี่
โอเค
ไม่ต้องห่วง ไม่มีใครรู้ว่าเราเคยอยู่ชั้น 24
พวกเขาเคยเห็นเรา
พออาหารมาถึง เรากินได้เฉพาะอาหารของเรา
หรือที่เราสลับกัน และฉันสั่งพิซซ่าไว้
ส่วนฉัน โครเก็ต
ฉันตายแน่ถ้าไม่ได้กินอาหารดีๆ
วันที่พวกเขามาถึงนี่ เราต้องทําตามที่พวกเขาบอก
หรือไม่ก็ทําทุกอย่างที่ทําได้
พวกเขาจะลงโทษเรา
ไม่ใช่ ที่คุณมานี่ ไม่ใช่เพราะพวกเขากลัวคุณ
คุณลาออกจากโรงเรียนตอนอายุ 16
การร่วมธุรกิจของคุณล้มเหลวหมด
เมียกับลูกๆ ของคุณไล่คุณออกจากบ้าน
พ่อแม่คุณก็เริ่มเอือมระอากับคุณเหมือนกัน
พวกเขามอบโอกาสให้คุณ
เพราะเชื่อว่าคุณจําเป็นต้องมีวินัยบ้าง
วินัย
มีวินัยเพื่ออะไร
มีวินัย
เพื่อจะได้หยุดร้องขอ การเอาอกเอาใจที่น่าสมเพชเหล่านั้น
- ทําอะไรน่ะ - ฉันทําผิดพลาดมามาก
พวกเขาเป็นเด็กดี
ไม่ค่อยฉลาดเท่าไร ได้แม่มาเยอะ
ฉันไม่โกรธเคืองพวกเขาหรอก
พูดเรื่องอะไรน่ะ
ฉันกินอาหารที่ไม่ใช่ของฉัน
อย่าเข้ามานะ
ฉันไม่น่ากินมันเลย
อย่าเข้ามา
- อย่าเข้ามา - มีวินัย
ฉันไม่อยากให้เธอติดร่างแห
เธอไม่ควรถูกลงโทษที่ช่วยฉัน
ออกไปแล้วไปหาลูกๆ ของฉันนะ
บอกพวกเขาว่าฉันรักพวกเขาเสมอ
บอกพวกเขาว่า อย่างน้อยจุดจบของฉัน
ไม่ใช่เรื่องโกหก
ฉันอยากคิดว่าเขาไม่ได้ทรมาน
ว่าเขาตายทันที
(ชั้น 51)
สวัสดี
ดูเหมือนข้างบนจะสงบดี
พวกเขาไม่เจอพวกกบฏ
ตรงนี้เรามีปาเอยากับข้าวผัดรวมมิตร
โครเก็ต
สลัดผักผลไม้สดวีแกน และสเต๊กซอสพริกไทย
ลงไปถึงชั้น 71 เป็นพวกสาวกกับน้องใหม่ทั้งหมด มาดูกันว่าพวกเขาปฏิบัติตัวยังไง
เราโชคดี
ชั้น 51 ก็ไม่แย่นะ
มีแท่นวางอาหารส่งลงมาวันละครั้ง
เรามีเวลากินอาหารที่เราเลือกไว้สองสามนาที
เธอเลือกอะไรไว้ล่ะ
นี่
เลือกอะไรไว้
- ลูกพลัม - เธอจะกินได้แค่นั้น
นอกจากจะสลับกับใครสักคน
นั่นของของเธอเหรอ
หมอนฉัน
ฉันนอนไม่หลับถ้าไม่มีมัน
น้องใหม่บางคนไม่อยากเคารพกฎ
ดูเหมือนมีคนขัดขวางอยู่สองคน คนหนึ่งอยู่ชั้น 46 อีกคนอยู่ชั้นสูงกว่า
แต่มีผู้ที่ถูกเจิมคนหนึ่งอยู่เหนือขึ้นไป
ไม่นานเขาจะกําราบสองคนนั้นได้
เธอจะกินพรุ่งนี้
- มีพวกกบฏอยู่ชั้น 54 - เป็นหนึ่งในสองคนนั้น
- พวกกบฏ ชั้น 54 - มีพวกกบฏอยู่ชั้น 54
เขาแสร้งทําเป็นพวกเดียวกับเรา
แต่มีคนจําเขาได้ และเขาก็ทําร้ายเพื่อนร่วมห้องขังที่มาใหม่
เขาคือหนึ่งในสองคนนั้น
นั่นแหละ เขาคือหนึ่งในสองคนนั้น
เดือนที่แล้วเขาอยู่ชั้นสอง คนบนชั้นหนึ่งกําราบเขาไม่ได้
ว่ากันว่าไอ้เวรนั่นกินอย่างกับหมู กินเข้าไปเต็มคราบทุกวันจนอ้วก
พรุ่งนี้เราจะลงไปกําราบเขา จะได้จบเรื่อง
ฉันจะลงไปกับคุณ
ไม่ต้อง ไม่จําเป็นหรอก
- ต้องไม่ให้ไอ้เลวนั่นหนีไปได้ - แน่นอน แต่กฎมีความชัดเจน
อันดับแรกต้องเป็นสี่คนจากชั้นถัดขึ้นไป
ฉันเคยอยู่ชั้นสี่และเห็นเขา
ไปจัดการเขากัน
เพื่อนร่วมห้องขังของฉันตาย เพราะคนที่ฝ่าฝืนกฎเหมือนไอ้คนข้างล่าง
ที่กินเหมือนยัดนุ่นตอนอยู่ชั้นสองเดือนที่แล้ว
ถ้ามีคนไม่เคารพกฎ ก็จะมีคนอื่นตาย
ยิ่งอยู่สูงก็ยิ่งต้องมีความรับผิดชอบมากขึ้น
เข้าใจไหม
ฉันเข้าใจความโกรธของเธอ
คนแบบนั้นแหละที่ทําลายทุกอย่าง
ตายซะ!
ใช่แล้ว ดากิน บาบี
ผู้ที่ถูกเจิมคือดากิน บาบี นี่
เขาคือดากิน บาบี
ผู้ที่ถูกเจิมคือดากิน บาบี
เราปลอดภัยแล้ว เขาไม่ปล่อยพวกใส่หน้ากากคนไหนให้รอดแน่
จะปล่อยให้เขาหนีไม่ได้
- พวกเธอจะทําบ้าอะไร - ทวงความยุติธรรม
ไม่ใช่เธอสองคน
อะไรวะเนี่ย พวกเธอทําแบบนี้ไม่ได้
- หกคนดีกว่า - มันผิดกฎ
พวกเธอกําลังทําลูกโซ่การสื่อสารเสียระบบ
มีช่องว่างสามชั้นไม่ทําให้ระบบเสียหรอก
ออกมา พวกเราจะลงไป
ไม่ เราไม่ออกแน่
เลือกเอา จะเสี่ยงสู้กับเราให้ตาย หรือจะอยู่รักษาระบบลูกโซ่ห่าเหวนี่
นายไปกับพวกเธอละกัน ฉันจะดูแลลูกโซ่เอง
เราต้องการคนไปจัดการเจ้าหมูนั่น คําสั่งจากข้างบน
ไอ้สารเลว หุบปาก
สาวๆ ฉันไม่อยากมีปัญหา ฉันจะวางมันลง
ไม่นะ
ไม่
อีบ้า
พอแล้ว
ฉันไม่ได้ทําอะไรผิด
ปล่อยฉันไปตามทางของฉันเถอะ
ฉันติดอยู่ในนี้นานกว่าหนึ่งปีครึ่งแล้ว
ขอร้องนะ
ฉันจําเป็นต้องกินเพื่อฟื้นตัว
กรุณาเถอะ ฉันแค่อยากมีชีวิตรอดเหมือนคนอื่นๆ
ไม่นะ
ไม่ เราต้องลงต่อไปเรื่อยๆ
- ไม่ - เขาไปได้ไม่ไกลหรอก
ไม่ใช่เพราะเขา
นี่ไม่ใช่เดือนแรกที่เธออยู่ในหลุมใช่ไหม
ฉันอยู่มาหกเดือนแล้ว
ในวันแรกของฉัน
เพื่อนร่วมห้องขังของฉัน...
เคกาซิห์
อธิบายเรื่อง...
กฎให้ฉันฟัง และฉันก็เข้าใจ
มันไม่ใช่กฎที่ยุติธรรม
เพราะมันแค่คุ้มครองอาหาร ที่เราระบุไว้ตอนมาถึงหลุม
แต่...
ฉันคิดว่าการมีกฎเป็นการเริ่มต้นที่ดี
เราเคยเคารพกฎตลอด
เรากินแต่อาหารของตัวเอง
และมีส่วนร่วมในการกําราบคนอื่นเมื่อจําเป็น
แต่มีครั้งหนึ่ง...
เราเจอชายหนุ่มคนหนึ่ง
เขาขาดสารอาหารและกําลังจะตาย
เราถือโอกาสเอาอาหารที่เหลือจากคนตาย
ให้เขามากกว่าที่เขามีสิทธิ์ได้
สองสามวันต่อมา
ผู้ที่ถูกเจิมก็มา
ดากิน บาบี
ดากิน บาบีคือผู้ที่ถูกเจิมที่เข้มงวดที่สุด
เขาเข้มงวดหนักขึ้นเรื่อยๆ เข้มงวดจัด
เขาตัดสินใจออกบทลงโทษเพื่อเป็นแบบอย่าง
สําหรับการฝ่าฝืนกฎ
เคกาซิห์สู้กลับ
และควักลูกตาเขาออกมา
ดากิน บาบีสั่งให้มัด ร่างเปลือยเปล่าของเธอไว้กับแท่น
และส่งเธอลงไปชั้นล่างๆ แบบไร้ทางสู้
พวกเขาบังคับให้ฉันดู
พวกเขากินเธอทั้งเป็นที่ชั้นลึกๆ ลงไป
เราจะไม่มีวันปลอดภัยในหลุม
ผู้ที่ถูกเจิมไม่ได้เหมือนกันทุกคน
เดือนที่แล้วมีคนหนึ่งมาถึงทันเวลา
ช่วยคนหลายคนไม่ให้อดตาย
เธอคิดว่าเขาลงมาถึงชั้นเธอยังไง
เราต้องช่วยกันต่อไป
ต้องเป็นธรรมกว่านี้
เราต้องอดทนจนกว่าจะออกไปจากที่นี่
ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ
ไม่มีใครได้ออกไปจากที่นี่
ที่นี่ไม่มีใครรอด
แต่มีสิ่งหนึ่งที่เราทําได้
หนี
หนีในช่วงข้ามต่อ
ช่วงอะไรนะ
ทุกสิ้นเดือนมีการจัดหลุมใหม่
แก๊สที่พวกเขาใช้
เป็นยาสลบชนิดหนึ่ง
จังหวะนั้นแหละ
แต่เราจะไม่สลบได้ยังไง
ฉันหามันทุกเดือน
แต่ยังไม่มีโชคเลย
แต่ถ้าเราเจอมัน เราจะมีโอกาสแค่ครั้งเดียว
เราจะเจอก็ต่อเมื่อ
เราต้องลงไปเรื่อยๆ
เราจะหาอะไร
อย่า
นั่นดากิน
ตอนนี้แหละ
ดากิน บาบีและคนของเขาต้องลงมากับแท่นแน่ๆ
แต่มีการปิดกั้นที่ชั้น 46
พวกเขาต้องหยุดตรงนั้นเพื่อใช้กฎ
นี่คือโอกาสของเรา เราต้องลงไปวันนี้
แผนนี้ของเธอมันบ้า ถ้าเกิดไม่ได้ผลล่ะ
ฉันไม่รู้หรอก
ฉันรู้แค่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าดากิน บาบีมาถึงเรา
ควรพาเขาไปด้วยไหม
ฆ่าฉันที
ออกไป
มีคนบอกฉันเรื่องที่ไม่ธรรมดาเกี่ยวกับเธอสองคน
เรื่องความมุ่งมั่นที่จะมีส่วนร่วม ในการกําราบผู้ละเมิดกฎ
ทั้งที่มันไม่เกี่ยวกับพวกเธอ
เพื่อเป็นการตอบแทน
วันนี้จะให้พวกเธอดื่มไวน์ได้เท่าที่อยากดื่ม ขณะกินอาหารของพวกเธอ
เอาเลย ไม่ต้องอาย
การกินไม่ได้เป็นแค่สิทธิ์ มันเป็นหน้าที่
เราต้องใช้ชายหญิงที่แข็งแกร่งในการปกป้องกฎ
กินให้อร่อย
ปล่อยเธอนะ เวรเอ๊ย
ปล่อยฉัน
- เกิดอะไรขึ้น - อย่ามายุ่งกับฉัน
- เกิดอะไรขึ้น - ขอเถอะ
เราต้องเชื่อฟังกฎ
และต้องแน่ใจว่ามีการบังคับใช้กฎ
เสมอ
โดยไม่มีข้อยกเว้น
พวกนายรู้กฎสี่ตําแหน่งถัดไปใช่ไหม
ต้องรู้อยู่แล้วสิ
ถ้ารู้ก็บอกฉันมาที
ทําไมนายถึงปล่อยให้พวกเธอ มีส่วนร่วมในการกําราบ
ว่าไงนะ
ฉันบอกพวกเธอแล้วว่ามันไม่ถูก
และก็ไม่ได้ทําอะไรเพื่อหยุดพวกเธอ
ไม่นะ ฉันอยู่ประจําตําแหน่ง เพื่อไม่ให้เสียระบบลูกโซ่สื่อสาร
จริงสิ แม้แต่คนตาบอดก็ยังเห็น ว่านายกล้าหาญแค่ไหนที่ทําแบบนั้น
นึกออกแล้ว ยังไม่ใช่วันนี้ แต่เป็นพรุ่งนี้
นายดื่มไวน์ได้ตามใจชอบเลย
พร้อมกับมื้อสุดท้ายของนาย
หลังจากนั้นนายจะถูกประหาร โทษฐานละทิ้งหน้าที่สองครั้ง
ละทิ้งหน้าที่สองครั้งเหรอ ฉันทํา...
ใช่ ละทิ้งหน้าที่สองครั้ง
หนึ่ง ไม่ลงข้างล่างเมื่อถึงตานาย
สอง นายปล่อยให้พวกเธอทํา
นายก็ปล่อยให้พวกเธอทํา
เพราะงั้นนายจะเสียแขนหนึ่งข้าง
แล้วเธอล่ะ ทําไมต้องเป็นฉัน ไม่ใช่เธอ
นายไม่ได้บอกฉันเหรอว่านายหลอกเธอ
เธอไม่รู้ว่ากําลังทําผิดกฎ
มีคนสนับสนุนมากขึ้นดูเป็นเรื่องที่ดี
ไม่ได้ให้ตีความกฎ
ให้เชื่อฟังแค่นั้น
ข้อยกเว้นของผู้เที่ยงธรรม คือข้ออ้างของคนที่ไม่ซื่อสัตย์
เธอทําความผิด
เธอจะเสียแขนหนึ่งข้าง
นายลงโทษคนที่ปกป้องกฎไม่ได้นะ
ไม่ใช่ เธอเข้าใจผิดแล้ว
คนที่ฝ่าฝืนกฎไม่ได้ปกป้องกฎ
ยิ่งกว่านั้น คนที่ทําแบบนั้น
สุดท้ายก็จะตีความกฎในแง่ที่ เอื้อประโยชน์ให้ตัวเอง
ฟังฉันนะ
มีคนตายมากมาย หรือไม่ก็สูญเสียไปเยอะกว่าจะมาถึงวันนี้ได้
ฉันเสียลูกตาไป
เพื่อนเธอน่าจะรู้ความหมาย ของการเสียบางอย่างไปเหมือนกัน
แต่ดูเหมือนเธอจะยังไม่ได้บทเรียน
นี่เป็นการทําผิดซ้ําสอง
เธอสมควรได้รับชะตากรรมเดียวกับ เพื่อนเก่าของเธอ
- ไอ้สารเลว - นี่ไม่ใช่การทําตามอําเภอใจ
ไม่ใช่เลยสักนิด
เราฆ่าเพื่อสร้างอนาคตที่จะไม่มีใครฆ่าใครอีก
ข้างล่างมีพวกกบฏมากมาย
และมีแต่ความกลัวเท่านั้นที่ปราบสัตว์ร้ายได้
ความหวาดกลัวคือสาร
ถ้าปล่อยให้เธอมีชีวิต เธอจะหนี
พูดมาสิลูก
พวกเธอมีแผน
- เล่ามา - ผมได้ยินพวกเธอคุยกันเรื่องสําคัญ
แต่พวกเธอคิดว่าผมหลับอยู่
ผมไม่ได้หลับ
เพราะผมรู้ว่าการตื่นอยู่ เป็นวิธีที่จะช่วยให้รู้เรื่องต่างๆ ได้ดีที่สุด
เธอคุยกับเธอเรื่องสถานที่
ที่โลกนี้ถูกสร้างขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า
และบอกเธอว่าถ้ากินหมา
อาจทําให้ตื่นจากความฝันและหนีได้
พวกเธออยากลักพาตัวผม แต่ผมไม่กินหมา
ไม่ต้องกลัวนะลูก
จะไม่มีใครต้องกินหมา
(ชั้น 72)
นี่เดือนแรกที่คุณอยู่ในหลุมใช่ไหม
สวัสดียามเช้า เพื่อนบ้าน
เริ่มเดือนใหม่ในหลุม
ตรงนี้เรามีปลาทรายแดงกับไข่ปลาคาเวียร์ แต่จะไม่แลกกับอะไรทั้งนั้น
มาดูกันว่าพวกขอทานมีอะไรบ้าง
อย่าคุยกับคนข้างบน
ชั้น 73 อาหารของฉันอยู่ไหน ฉันหิว
ไอ้พวกสาวกงี่เง่า
- นายเป็นใคร ระบุตัวตนมา - นายล่ะเป็นใคร ระบุตัวตนมาสิ
อย่าพูดกับคนข้างล่างเราด้วย
ฉันพูดแล้วก็เหนื่อย
ฉันเคยทําตามกฎอย่างเคร่งครัด
และเมื่อเดือนก่อน ที่ชั้น 203 ไม่เห็นมีใครมาช่วยฉันเลย
คุณเลือกเอาของอะไรเข้ามา
ฉันเอามาหั่นขนมปัง
ที่บ้านฉันซื้อแบบหั่นเป็นแผ่นแล้ว
แต่ที่นี่ฉันไม่รู้
ขอใช้ได้ไหม
มีสิ่งหนึ่งที่เราทําได้
หนีในช่วงข้ามต่อ
แต่เราจะไม่สลบได้ยังไง
ฉันหามันทุกเดือน
เราต้องลงไปเรื่อยๆ
เราต้องหาภาพหมาจมน้ํา
- นี่ - ดูหมอนั่นสิ ไอ้หมูเอ๊ย
- หยุดนะ - เราต้องเคารพกฎ
อ้าว จะไปไหน
นี่ ทําแบบนั้นไม่ได้นะ
เดี๋ยวแม่ลงไปเฆี่ยนซะนี่
- ห้ามเหยียบอาหาร ไอ้พวกหมู - คุณควรไปกับฉัน
ลงมาจากตรงนั้นนะ ให้ตายสิ
หูหนวกรึไง แม่นี่หูหนวก
ต้องหูหนวกแน่ๆ ไม่ฟังที่ฉันพูดสักคํา
ออกไปจากตรงนั้น
จะไปไหม
ก็เห็นอยู่
มาเลย
คุณทําอะไรคนเดียวไม่สําเร็จหรอก
ถ้าอยากต่อต้านพวกสาวก ก็ต้องทําเหมือนพวกเขา
รวมกลุ่ม
- ลงมาจากตรงนั้นและทําตามกฎ - ใจเย็นๆ
ฉันจะปกป้องกฎด้วยชีวิต
- แน่ใจนะว่าอยากทําแบบนั้น - ฟังนะ
ไม่ควรมีใครจํากัดเสรีภาพของเรา
ไม่ว่าใครทั้งนั้น เราโตพอที่จะตัดสินใจทําอะไรได้เอง
แกะนี่โคตรอร่อย
พวกกบฏกําลังลงมา
คนพวกนี้คือพวกกบฏ ไอ้พวกกบฏ
ถ้าอยากรอดพ้นจากการลงโทษและทรมาน ขึ้นมา
ผู้ที่ถูกเจิมจะลงมาพรุ่งนี้
เราพวกสาวกจะรวมตัวกัน และลงไปกําจัดพวกแก ทีละคน
ได้ยินไหม
เราควรทําให้อีกคนหมดฤทธิ์
พวกแกก็รู้นี่นะ
- เราไม่ทําอะไรแบบนั้น - ไอ้พวกกบฏห่าเหว
เราเกิดมาเสรี ส่วนพวกสาวกเหล่านี้เกลียดเสรีภาพ
พวกเขาถึงได้เกลียดเรา
เพราะเราเป็นอิสระ และเราจะเป็นอิสระเสมอ
พวกเขาจะห้ามเรา ไม่ให้ทําสิ่งที่เราต้องการไม่ได้
ที่นี่เต็มไปด้วยอาหาร ทําไมเราจะกินอะไรตามใจไม่ได้
เราฝันถึงเสรีภาพมาตลอดชีวิต
ขึ้นมาเลย เพื่อน ดูสิว่าเราทําอะไร
เพราะเราอยู่ที่นี่มานาน และเรามีสิทธิ์มากกว่าพวกเขา
เพื่อเสรีภาพ
กินให้เรียบ
มาเร็ว ขึ้นมา
- เสรีภาพอยู่ข้างบน - ขึ้นมาเถอะน่า
ไม่มีใครบังคับฉันให้ขึ้นไปได้หรอก
พวกเขาอยากให้เราเก็บกด อดกลั้น
ได้เวลาแล้ว
เพื่อเสรีภาพ
พอแค่นี้ เราจะอยู่ตรงนี้
มีพวกเรามากพอแล้ว
ชายหญิงผู้มีเสรี เราจะอยู่ตรงนี้
เขาวาดมันบนผนังบ้านของเขา
แล้วพวกเขาก็ย้ายมันมาลงบนผืนผ้าใบนี้
เหลือเชื่อเลยไหมล่ะ
ต้นฉบับเลยนะ
ฉันดีใจจังที่ในที่สุดเราก็ได้ทําอะไรสักอย่าง
กับพวกนิกายชั่วช้าและกฎของพวกเขา
แต่ก่อนอื่น เราต้องจัดระเบียบ
เพื่อนหญิงชายทั้งหลาย
ขอต้อนรับสู่บ้านหลังน้อยของฉัน
ซากส้วมน้อยๆ ละไม่ว่า
- เธอเป็นสหายเรานะ - ฉันคิดว่าบริเวณนี้...
หุบปากเลย ยัยเพี้ยน
มารยาทงามเหลือเกิน
จะมีมารยาทไปไหน
อาหารกับไวน์ชั้นเลิศ
วันนี้เราทั้งหลายจะอิ่มหนําสําราญ
อาหารของเราทุกจานคือสุดยอด
ปรุงรสอย่างดี
ตามด้วยของหวานรสละมุน
และกาแฟดีๆ
กาแฟดีๆ
ของหวานรสละมุน กาแฟดีๆ
และร่วมรักกัน
อะไรวะ เฮ้ย ตื่น
ตื่น ให้ตายสิวะ
พวกมันลงมาแล้ว
- พวกเราเตรียมพร้อม - ไอ้พวกสารเลว
เตรียมพร้อมไว้
- อะไรวะ - วันที่สามแล้ว
ดูไอ้เลวนั่นสิ
พวกแกจะไม่ได้กินอะไรไปจนตลอดเดือน
แท่นจะลงมาทุกวัน
แต่จะว่างเปล่า ไม่มีอาหาร
และเมื่อพวกแกหิวและหมดแรง
พวกเราจะลงไปจัดการพวกแกให้หมด
- ไอ้สารเลว - ลงมาสู้กันสิวะ
แกจะลงโทษคนข้างล่างพวกนั้นให้ตายด้วยรึไง
ไม่เอาน่า ข้างล่างนั่นมี พวกสารเลวอย่างแกอยู่เยอะแยะ
แกจะทํายังไง จะลงโทษพวกเขาไปจนตายรึไง
ใช่ น่าเสียดายที่ต้องแลก
แต่ก็ควรค่า เพื่อรักษากฎ
ฟังฉันนะ
ถ้าพวกแกยอมแพ้
ฉันจะลงโทษแค่พวกหัวโจกของการจลาจลบ้าๆ นี่
ฟังนะ สหาย
สหาย จงฟัง เขาเสนอทางออกให้เราแล้ว
- มีเหตุผลด้วย - ไปไกลๆ เลย ตาเฒ่า
- ไอ้สารเลว - เชี่ยเอ๊ย
ไอ้บอดนั่นมันขู่ เขาไม่ลงโทษคนของตัวเองจนตายหรอก
ถ้านายคิดผิดล่ะ
ฮ้า
แล้วทีนี้เราจะกินอะไร
เราควรทํายังไง
แล้วถ้าเราลงไปข้างล่าง
และกินคนของเขาซะเลยล่ะ
ได้ยินไหม ไอ้บอด
เราจะลงไปกินคนของแก
หลังจากทํางานหนักมาหลายปี
ในที่สุดคืนสําคัญของฉันก็มาถึง
นิทรรศการครั้งที่สี่ของฉัน
จัดร่วมกับศิลปินชั้นยอดทั้งนั้น
ฉันจัดแสดงซีรีส์ประติมากรรม ที่แสดงให้เห็นความโหดร้ายของสัตว์
แฟนฉันไปดู
เขาพาลูกชายไป ในที่สุดฉันก็ได้เจอลูกชายเขา
แล้ว...
เด็กไม่เคยนั่งนิ่งๆ อยู่แล้ว
เขาไม่อยู่นิ่งเลย
หนึ่งในผลงานของฉันคือหมาดุ
โหดเหี้ยม
ร้ายกาจ
กรงเล็บของมันคือใบมีดคมกริบ หันไปทางผู้เข้าชม
คุณไม่ควรทําแบบนี้
ถ้าไม่กิน คุณจะตายนะ
พวกเขาบอกฉันว่ามันอันตราย
แต่สําหรับฉัน ถ้ามันดูเสี่ยง ดูกล้า
มันยิ่งวิเศษ
ฉันไม่ยอมให้ล้อมกั้นเขตปลอดภัยในพื้นที่
เด็กนั่นวิ่งไม่หยุด
แล้วเขาก็สะดุดล้ม
หนึ่งในกรงเล็บ
ที่เป็นใบมีด
ปักเข้าไปในลูกตาเขา
ฉันอยากคิดว่าเขาไม่ได้ทรมาน
ว่าเขาตายทันที
ทนายทํางานได้ดีมาก
ผู้พิพากษาตัดสินว่าเป็นอุบัติเหตุ
ประกันจ่ายทั้งหมด
ฉันกลายเป็นหนึ่งในศิลปิน ที่ทรงคุณค่าที่สุดของคนรุ่นฉัน
ผลงานทุกชิ้นจากซีรีส์ความโหดร้ายของสัตว์
ขายได้หลายล้าน
โดยเฉพาะหมา
พวกกบฏ
ไปลากพวกมันลงมา
ข้อเท้าพวกมัน
เริ่มการปฏิวัติได้
- เราต้องเตรียมตัว - เตรียมตัวให้พร้อม
พวกกบฏ ลุย
ภาพวาด
ทําไมมันถึงสําคัญนัก
เธอ
จบเรื่องที่เธอเริ่มไว้ซะสิ เร็วเข้า
แกไร้ทางสู้
และฉันก็มีมีด
แต่ฉันมีวิธีที่ดีกว่านั้น
ฉันอาจรักษาแผลให้แก
และเฉือนเนื้อของแก ป้อนให้แกกินตลอดเดือนที่เหลือก็ได้
ฉันจะเฉือนอย่างระมัดระวังไม่ให้แกตาย
แกจะได้รับเกียรติสมกันกับพระอาจารย์ของแก
แต่ฉันจะไม่ทําอย่างนั้น
ฉันจะไม่ใช้จินตนาการของฉันทรมานใคร
ไม่จําเป็นหรอก
เธอตัดสินโทษประหารเราทุกคนไปแล้ว
พวกเขาบอกว่าหมามันอันตราย
แต่ฉันก็ยังทําต่อโดยไม่สน
ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้
และช่วยเขา...
แต่คุณทําไม่ได้
คุณหวังอะไรจากในหลุม
เวลา
ฉันต้องการเวลาในการให้อภัยตัวเอง
ฉันต้องหนี
เพื่อลืมสิ่งที่ฉันทําไป
ฉันไปก่อนนะ
อยากไปกับฉันไหม
ไม่
นี่เป็นเดือนที่ดีที่สุดในชีวิตฉัน
เราเป็นนักโทษของตัวเอง
และเมื่อเป็นอย่างนั้น
เราก็ไม่มีทางหนี
พอเราเริ่มได้กลิ่นแก๊ส
จังหวะนั้นแหละ
แต่เราจะไม่สลบได้ยังไง
ถ้ามันได้ผล พวกเขาจะคิดว่าเราตายแล้ว
แต่เราจะตื่น
เราจะปล่อยให้พวกเขาพาเราออกไป
พร้อมกับศพ จากนั้น...
เราต้องไปคิดเอาตรงนั้น
ถ้าเกิดไม่ได้ผลล่ะ
เราตาย
(ชั้น 331)
(ชั้น 332)
(ชั้น 333)
ฉันต้องหนี
ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้
ฉันต้องหนี
ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้ เพื่อช่วยเขา
ฉันต้องหนี
ช่วยเขา
มีแต่พวกเขาเท่านั้นที่ขึ้นไปได้
ฉันจะไม่ทิ้งเขา
การเดินทางของเธอจบลงแล้ว
แต่เขา
จะมีโอกาสอีกครั้ง
"เราจะออกไปด้วยกัน เดินทางไปด้วยกัน
เราทั้งสองคนจะได้มีทั้งโชค และมีชะตาเดียวกัน"
การเดินทางของนายจบลงแล้ว เจ้าหอยทาก
เธอคือสารของเรา
คุณ
คุณมาทําอะไรที่นี่
(คําบรรยายโดย นิติพร โจโดวิน)