- Tek yemek? - Ne olursa?
- Ne istersem? - Peki...
- Kuşkonmaz. - Lazanya.
- Pizza. - Bir...
- Hindistan cevizi şekerli çikolatalı kek. - Patatesli yumurta.
- Vegan salata. - Her gün pizza isterim.
- Sarımsaklı karides. - Ayrı bir tabakta vanilyalı dondurma.
Ama sarısı iyi pişmiş olsun.
- Bulgur pilavıyla. - En etlisinden olsun.
Birbirlerine değmesinler.
- Dağılmasın. - Dana, domuz, tavuk.
Ve zerdeçal.
Bir eşya...
- Ne olursa? - Yani...
Şu kalem.
- Çakı. - Balta?
- Dildo. - Bir hançer.
Şaka yapıyorum.
Çok güzel bir tablo.
Her gün pizza geleceğine söz veriyor musunuz?
Söz veriyorum.
Çünkü yiyemezsem asabım feci bozuluyor.
Feci derken?
Niye buradayım, biliyorsunuz, değil mi?
Anneniz ve babanız uyurken evlerini ateşe vermeye çalışmışsınız.
İşte o kadar feci.
Hiç mi utanmanız yok lan? Sizi şerefsizler!
Ne bakıyorsun?
- 21'inci kat! - İşte şu saklanan adam.
21'inci kattaki herif!
Pizzanın üstündeki etle domuz filetoyu yedi!
Daha ilk günden işin içine ettiniz!
21'inci kat!
- Dur, yapma! - Yapma.
- Ah bu acemiler... - Sana kaç kere söyleyeceğiz?
Kendi seçtiğimi yiyebileceğimi mi?
Ya da başkasıyla gönüllü olarak değiş tokuş ettiğin şeyi.
Evet, yasa böyle.
Benim yemeğimi yiyen kişinin çiğnediği yasayı mı diyorsun?
Onu yarın halledeceğiz.
Ama barbar gibi canının istediğini yiyemezsin.
Hayır, asıl barbarlar 21'inci katta benim yemeğimi yiyenler.
Bence en azından hakkım olan...
Hakkın olan şey, biz vefakârlardan yemeğini korumamızı beklemek. Evet.
Çözeceğiz.
Siz vefakârlar işleri böyle yürütüyorsanız derdimiz var demektir.
İşimiz zor
ama Dayanışma Devrimi'nden bu yana Çukur her ay daha adil bir yer oluyor.
Herkes işbirliği yaparsa yasa yakında en alt kata ulaşacak.
Görmüyor musun, sen başkasının yemeğini yersen
haksızlığa uğramış hissedip o da canı ne çekerse onu yiyecek.
Bu da başkasına zarar verecek ve verilen zarar katlanarak artacak.
Bir domino etkisi yaşanacak ve en alt kattakiler aç kalacak.
Bitirdin mi?
Bizi dinle beyinsiz herif, o kanadı yersen olacak olan bu.
Beyinsiz mi?
Göstereyim sana beyinsizi.
Haklılar, olacak olan bu.
Tabii, senin için hava hoş.
Senin iğrenç kroketlerini yiyen olmadı.
İster misin?
Peki.
Ama yarın başka sürpriz istemiyorum, anlaşıldı mı?
Güzel, platform aşağıya inmeden yemeğinizi bitirin.
Yönetim yemek tutmamıza izin vermiyor. Cezası var.
Tek bir ceza yetiyor da artıyor, anlarsın ya?
Anlaşıldı.
21'inci katta yemeğimi yiyen adileri niye cezalandırmıyorlar ki?
Sadece kendi yemeğimizi yeme kuralını yönetim değil, biz koyduk.
Unutmayın, bu ay şanslıydınız, 24'üncü katta uyandınız.
Gelecek ay alt katlara denk gelebilirsiniz.
Ama ilk gününüzde bu yaptığınız takdire şayan bir şeydi.
Başkalarına saygı gösterin, katınıza sahip çıkın.
Çukur'un kazanmasına izin vermeyin.
"Çukur'un kazanmasına izin verme..."
Adın ne?
Zamiatin.
Perempuán.
Aslında en sevdiğim yemek
eski sevgilimin yaptığı jambonlu kroketti.
Ama tabii bu artık imkânsız.
Onu özlüyor musunuz?
Çukur'a ne için geldiniz?
Zaman.
Yaptığım şeyi unutmak için zamana ihtiyacım var.
44'üncü kat!
- 44'üncü kat! - 44'üncü kat.
- 44'üncü kat! - 44!
44'üncü kat.
44! Yukarı iletin! Bilgiyi iletin!
- 44! - Bilgiyi iletin!
İletişim zinciri 44'üncü katta kopmuş.
Oradan sonra yiyeceklerin adil dağıtılıp dağıtılmadığı meçhul.
21'inci kattan sonra da adil değildi.
Kaç kat var?
333 kat.
Kaç kat olduğunun bir önemi yok. Önemli olan yemeğin her kata ulaşması.
Yarın 19'uncu ve 20'nci kattaki yoldaşlarımız
21'inci kata inip pizzanı koruyacak.
42 ve 43'üncü kattakiler de 44'e inecek ki aşağıdakiler de yiyebilsin.
Bu iş böyle yürüyor.
Şimdi geri çekilin.
Ne yani? Burada durmak da mı yasak?
- O an neler hissettiniz? - Ailemi neredeyse öldürdüğümde mi?
Affedersiniz, bir saniye.
Burada yazana göre yangını odanızda çıkarmışsınız.
Ama 30 saniye sonra fikriniz değişmiş.
Sadece bir çöp sepeti, üstünde çalıştığınız otobiyografi
ve birkaç boş pizza kutusu yanmış.
Haberin olsun seni aptal herif,
beni buraya benden korktukları için gönderdiler.
Yemeğim nerede?
Yemeğim...
Neler oluyor?
21'inci kat işi zorlaştırıyor.
Sanırım o nihai cezaya çarptırılacaklar.
- Sırada kim var? Sen. Gel lan! - Seni piç kurusu...
- Tamam! - Hadi 22!
Hadi!
Platformun üstündeler.
22'de durduramazlarsa durumu yatıştırmak bize düşecek.
Sana da.
Ne demek bize düşecek?
Buraya kavgaya gelmedim. Öyle bir şey söylenmedi.
- Dün için affettim, konu kapandı! - Karyolaları kırıp silah yapın!
Al. Şimdi!
- Ne yapalım? - Bilmiyorum.
Révolution solidaire!
Hadisene be!
Hop!
- Ne oluyor orada? - Kavga edecekmişiz.
- Ne? - Yemek için. Üsttekilerle.
Biz mi?
Siz, yukarıdakiler! Beni duyuyor musunuz, ha?
Tamam, pizzamı alın, sizin olsun.
Lütfen canımı yakmayın, yalvarırım.
- Hey! - Sıçayım.
Platform!
Yiyecekler! Aşağı atmamız lazım. Yardım edin!
Hava soğudu.
Bizi donduracaklar.
Çok soğuk!
Soğuk.
Tamam, hepsini attık.
Tamam.
Bravo.
Çok cesurmuşsun.
- Bilinci hâlâ yerinde mi? - Evet.
Pizza mı istiyorsun?
- Pizza mı istiyorsun lan, ha? - Dur!
Bu baş belası büyük tahribat yarattı.
Onun yüzünden bugün herkes aç kalacak.
Ama biz burada işleri böyle yürütmeyiz.
Hayır.
Siz aynısını daha usturuplu yaparsınız.
- Ne? - Belki tüm kabahat onda değildir.
Dün başka bir şey yiyebilirdim.
Bir sürü yiyecek vardı ama izin vermediniz.
- Kabahat bizde mi yani? - Bazen insanlara biraz özgürlük sağlamak...
Hayır! Kapa çeneni artık!
Hayır.
İstediğin şeyi yemekle özgürlüğün bir alakası yok, tamam mı?
Öldü.
Hayır! Şerefsiz! Aşağılık pislik!
Bu çok cesurcaydı.
Yeter!
Onu ne yapacağız?
Siz bir şey yapamayacaksınız. Ben aşağı inip kutsanmış birini bulacağım.
Kutsanmış birini mi?
Efendimizle tanışma şerefine nail olmuş insanlar.
Yasanın temellerini atan kişiyle.
- Uygulanmasını kutsanmışlar sağlıyor. - Dur hele, dur.
Efendi mi?
Bazıları ona
Mesih diyor.
Ya da Asilzade.
- Hayatta olup olmadığı meçhul. - Var olup olmadığı da.
Uzun zaman önce,
ben henüz buraya gelmeden Efendimiz bir umut mesajı göndermiş.
Rivayete göre en alt katlardan birinde bir ay boyunca hayatta kalmış.
Meditasyon yaparak.
Bir sonraki ay yiyecek ulaşmayan başka bir katta uyanmış.
Kendi uyluğundan parçalar kesmiş...
...ve etiyle muhtaçları doyurmuş.
Kutsanmış olanları.
O zamandan beri her ay
Çukur'da onun dayanışma mesajını yaymaya çalışıyorlar.
Yemeğin adil dağıtılmasını sağlamaya çalışıyorlar.
Bunu anca hep birlikte başarabiliriz.
Kimilerinin kellesi uçsa bile.
Neyse ne Robespierre.
Ağzıma lokma girmeyeli iki gün oldu.
Pizzamı istiyorum!
Buna emin misin Robespierre?
Onu parça parça kesip muhtaçları doyursan efendin daha mutlu olmaz mıydı?
Nasıl olsa pişti bile.
Yamyamlık, Efendimiz fedakârlığıyla bize yol gösterdiğinden beri yasak.
Her gün yeni bir kural uyduruyorsun be Robespierre.
Bunlar dün ölenlerin yemekleri.
- Atmamız lazım. - Atmamız mı lazım?
- Birden fazla yemek yememiz yasak. - Ama neden?
Artıkları keyfî bölüştürmek sadece bir kesime imtiyaz sağlar.
Eşitsizliğe izin veren bir yasaya kimse saygı göstermez.
Ama keyfî olmasına gerek yok.
Kendimiz yiyebiliriz!
Tamam, bakın...
Midye, torrezno ve kuzu rosto.
Yukarıda ölenlerin yemeklerinden artık siz sorumlusunuz.
Her gün eksiksiz olduklarından emin olup ihtilaf yaratmadan kurtulacaksınız.
Eğer takas yaparsanız kendi yemeğinizi atmak zorundasınız.
Tamam.
İnanın, uzun vadede en iyisi bu.
Kimse yoldaşının ölümünü ödül olarak görmemeli.
Allez!
Ne ceza alacak?
Ağır ama adil bir ceza olacak.
Umarım 44'üncü kattaki bariyerden önce kutsanmış birini bulabilirim.
Onlardan fazla kalmadı.
Yasaya uyun.
Uyulmasını sağlayın.
Tüm bunlara inanıyor musun?
Bu katta son günümüz.
Bir de seni görelim.
Ben daha çok bilime yatkınım.
Göründüğüm kadar aptal değilim.
Tüm hayatımı matematiğe adamıştım.
Ama bıraktım.
Neden?
Bunun yüzünden.
Eksi birin karekökü.
Bu kökün çözümüne matematikte "sanal sayı" denir.
Yani hayal ürünü.
Bir gün anladım ki
bir sonuç, içinde yaşadığımız evrenin fiziksel gerçekliğine uymuyorsa
artık bir daha matematiğe güvenemezdim.
Başka şeylere de.
Üniversitedeki işimi, yaptığım araştırmaları bıraktım.
Ailemi terk ettim.
- Bu yüzden mi terk ettin? - Annemle babamın yanına döndüm.
Çocukların mı var?
Hayallerin ne sakıncası var?
Ya sen? Senin çocuğun var mı?
Bir şey hayalîyse gerçek değildir.
Bir işimize yaramaz.
Senin hikâyen ne Perempuán?
Kendimi affetmek için...
...zamana ihtiyacım var.
Bu ay yemek 175'inci kata kadar ulaştı!
- 175'inci kata ulaştı! - Kutlamamız lazım!
Duydun mu? 175'e ulaşmış.
- Kalk hadi. - Niye?
- Dans edeceğiz. - Dans mı? Aklını kaçırmışsın.
Peki.
179'uncu kat. Cannelloni ve tatlı-ekşi soslu domuz eti.
Pizza ve kroket.
Aşağıdakiler işbirliği yapmayacakmış. Yemek gelince ne bulurlarsa yiyeceklermiş.
- Ne yemek seçmiştin? - Tatlı istemiştim. Pantxineta.
Bazı günler tatlı iyi olurdu.
Katımızı görmüyor musun?
Sistem her ay daha iyi işliyor. Şimdi geri adım atamayız.
169'uncu kat!
Yukarıdan haber var mı?
İletişim zinciri 169'da kırılmış. Tek bildiğimiz bu.
Umarım Robespierre'inkiler yasayı uygular da günlerini görürler.
Yasa sevgidir. Yasa iradedir.
Yasa, iradeye bağlı sevgidir.
Aptalların yalanlarına kanmayın çünkü Çukur'da sevgi var.
Kimileri yalnız ve çaresiz hissedebilir ama yasa herkes içindir.
Geçen ay 25 gün yemek yemedi. 165'inci kattaydı.
- Manyak herif. - Hücre arkadaşım yeni.
- Yukarıda da yeni insanlar varmış. - Aşağıda da.
Demek ki geçen ay çok insan ölmüş.
Biz de yeniydik ama yasaya uymayı öğrendik.
Biz yasaya 24'üncü katta uymayı öğrendik.
Hepimiz seçildik.
Hepimiz en yükseğe çıkacağız.
Çektiğimiz acılar geçip giden gölgelerden ibaret.
Bizim aramızda üzüntüye yer yok.
Bizim aramızda güce ve sevgiye yer var.
İşte, Efendimizin bize bahşettiği ışığa bakın.
Ateşler ve kılıçlarla evlerimiz yıkılsa bile
onun görünmez evi asla yıkılmayacak.
Görünmez evi asla yıkılmayacak.
Yıkılmayacak...
Onu her şeyiyle anlamanıza gerek yok.
O her şeyin merkezindedir.
O bir sihirbaz gibidir.
O hayattır.
Hayat verendir.
Her yıldızın merkezinde
ve her insanın kalbinde yanan ateştir.
İşte, Efendimizin bize bahşettiği ışığa bakın.
Şayet o irade "Neden?" diye feryat ederse
irade bitmiş, artık uygulanmıyor demektir.
Yasayı görür ama anlamaz.
O, yanan ateştir.
- Her yıldızın merkezinde. - Kes şunu!
Beklediğimiz işaret!
Kutsanmışlar Çukur'u barbarlardan kurtarıyor.
- Korkmayın. - Buna gerek yoktu.
Onun yerine yemeğe sahip çıksalar ya.
Yasayı çiğneyenleri sağ mı bıraksınlar? Bu herkesin sonu olur.
Yasa...
Yasa güçtür.
Kudrettir, nizamdır.
Erdemli olan erdemli kalacaktır.
Günahkâr olan günahkâr kalacaktır.
Kes lan sesini!
Tıkanıklık nerede?
Çok yukarıda. Birkaç gün sabretmemiz gerekecek.
Hainleri bulup yok etmeliyiz.
Ölüm güzel olacak.
Ölüm gerçek sevgimizin mührü olacak.
Burada iyilik yapın
ve bundan böyle mükâfatınızı alın.
Burada iyilik yapın ve bundan böyle mükâfatınızı alın.
İyi haberler var. Sadece 169 ve 168'de tıkanıklık kalmış.
Barbarlar iletişimi sabote etmeye çalışıyor
ama kurtuluşumuza önderlik eden kutsanmış güçlü durmamızı istiyor.
Baksanıza, bizden kötürüm adamın ve şaşı kadının yerini bulmamızı istedi.
Geçen ay 176'ncı katta tıka basa, patlayana dek yemişler.
98'inci katta hücre arkadaşına saldıran devin de.
- 24! - 24'e ne olmuş?
Şişman adam! Torrezno!
24'üncü katta şişman bir herif
ölen yoldaşlarının payını yemiş.
Adi şerefsiz.
- Siz kaçıncı kattaydınız? - 46'da.
Ya sen?
- 74. - Peki.
Tamam.
Merak etme, geçen ay 24'te olduğumuzu kimse bilmiyor.
Bizi gördüler.
Yemek buraya ulaştığında sadece kendi payımızı yiyeceğiz.
Ya da takas edeceğiz.
- Ben pizza söylemiştim. - Ben de kroket.
Doğru düzgün bir şeyler yemezsem öleceğim.
Geldiklerinde dediklerini yapmamız gerekecek.
- Sonra elimizden geleni yapacağız. - Bizi cezalandıracaklar.
Hayır, sizden korktukları için burada değilsiniz.
16 yaşında okulu bırakmışsınız.
Tüm ticari girişimleriniz başarısız olmuş.
Karınız ve çocuklarınız sizi evden kovmuş.
Anne babanızın da artık canına tak etmiş.
Sizi buraya gönderdiler
çünkü disipline ihtiyacınız olduğu kanısındalar.
Disiplin.
Ne disiplini?
Disiplin.
Şu acınası ilgi çekme çabalarınızdan vazgeçmeyi öğrenmeniz için.
- Ne yapıyorsun? - Çok sayıda hata yaptım.
Onlar iyi çocuklar.
Annelerine çekmişler, pek zeki değiller.
Onlara kırgın değilim.
- Ne demek istiyorsun? - Başkasının payını yedim.
Yaklaşma.
Yememem gerekirdi.
Yaklaşma.
- Yaklaşma! - Disiplin!
Sen de benimle yanma. Bana yardım ettin, cezayı hak etmiyorsun.
Çıkınca çocuklarımı ziyaret et.
Onları hep sevdiğimi bilsinler.
En azından sonumun...
...yalan olmadığını söyle.
Umarım acı çekmemiştir.
Umarım çabuk ölmüştür.
Merhaba.
Yukarıda her şey yolunda gibi. Barbar bulamadılar.
- Biz paella ve kızarmış pilav söyledik. - Kroket.
Vegan salata ve biber soslu antrikot.
71'e kadar herkes ya vefakâr ya da yeni. Bakalım ne yapacaklar.
Şanslıyız, 51 iyi bir kat.
Platform günde bir kez yemek getirecek.
Ne seçtiysek yemek için kısıtlı süremiz olacak.
Sen ne seçmiştin?
Hey!
- Ne seçmiştin? - Erik.
Sadece onu yiyeceksin. Tabii biriyle takas etmezsen.
Eşyan bu mu?
Yastığım.
Onsuz uyuyamıyorum.
Yeni gelenlerden bazıları kurallara uymak istemediler.
İki yerde sorun var gibi görünüyor. Biri 46'da, biri daha yukarıda.
Ama yukarıda kutsanmış biri var, kısa sürede onları yatıştırır.
Yarın yersin.
- 54'te bir barbar var! - İkinci kattaki adam!
- Barbar! 54! - 54'te bir barbar var!
Bizden biri gibi davransa da tanıdılar, o da yeni hücre arkadaşına saldırdı.
- İkinci kattaki! - Evet, ikinci kattaki adam!
Geçen ay ikideydi. Birdekiler onu yatıştıramadı.
Her gün kusana dek domuz gibi tıkınıyordu.
Yarın inip onu yatıştıracağız, bitecek.
- Ben de geleceğim. - Hayır, gerek yok.
- O şerefsiz cezasını çekmeli. - Evet ama kural belli.
Bunu sağlamak hemen üstündeki dört kişiye düşer.
- Dördüncü kattaydım, onu gördüm. - Yakalayalım!
Hücre arkadaşım bunun gibi baş belaları yüzünden öldü.
Geçen ay domuz gibi yiyen bu adam gibiler yüzünden.
Yasayı görmezden gelirsen başkası ölür.
Üst katta olmak sorumluluk demek.
Anladın mı?
Öfkeni anlıyorum.
Böyle insanlar her şeyin içine ediyorlar.
Siktir!
- İşte bu! - Yaşasın! Dagin Babi.
Gelen kutsanmış kişi Dagin Babi!
Bakın, Dagin Babi geliyor!
Gelen kutsanmış Dagin Babi.
Nihayet kurtulduk. Bu adam kimsenin suçunu yanına bırakmaz.
Kaçmasına izin veremeyiz.
- Ne yapıyorsunuz? - Adaleti sağlıyoruz.
Siz inemezsiniz!
Ne yapıyorsunuz? Bu iş böyle olmaz.
- Altı daha iyi. - Yasaya aykırı.
- İletişim zinciri tehlikeye girer. - Üç kat arayla da zincir korunur.
- İnin, biz gideceğiz. - Hayır, inmeyeceğiz.
İster bizimle hayatınızı riske atın, ister kalıp zinciri koruyun.
Sen git, zinciri ben korurum.
O domuzun icabına bakmamız lazım. Emir yukarıdan geldi.
Adi herif. Kapa çeneni!
Hanımlar, sorun istemiyorum. Yere bırakıyorum.
Hayır!
Seni kaltak!
Dur, dur!
Dur.
Ben bir şey yapmadım.
Bırak da gideyim. Bir buçuk yıldır buradayım.
Lütfen.
Toparlamak için yemem gerekiyordu.
Lütfen, ben de herkes gibi sadece hayatta kalmak istedim.
Hayır! Aşağı inmemiz gerek.
- Hayır! - Çok uzağa gidemez.
Sorun o değil ki.
Sorun o değil.
Çukur'daki ilk ayın değil, değil mi?
Altı aydır buradayım.
İlk günümde
hücre arkadaşım...
Kekasih...
Bana...
...yasayı açıkladı ve ne olduğunu anladım.
Hakkaniyetli bir yasa değil.
Sadece Çukur'a girerken seçtiğimiz yemeği koruyor.
Ama...
Yine de iyi bir başlangıçtı.
Yasaya her zaman saygı gösterdik.
Sadece kendi payımızı yedik.
İcabında başkalarını yatıştırmaya yardım ettik.
Ama bir keresinde...
...genç bir adam bulduk.
Gıda yetmezliğinden ölmek üzereydi.
Ölmüş birinin payını alıp genç adama hakkından fazlasını verdik.
Birkaç gün sonra
kutsanmışlardan biri geldi.
Dagin Babi.
Dagin Babi, kutsanmışların en katısıdır.
Giderek gaddarlaşıyor. Hem de çok.
Bize herkese ibret olacak bir ceza vermeye karar verdi.
Yasayı çiğnediğimiz için.
Kekasih karşı koymaya çalıştı
ve onun gözlerini oydu.
Dagin Babi platforma çıplak bağlanmasını
ve savunmasız biçimde aşağı gönderilmesini emretti.
Beni izlemeye zorladılar.
Birkaç kat aşağıda onu diri diri yediklerini gördüm.
Çukur'da asla güvende olmayacağız.
Tüm kutsanmışlar aynı değil.
Geçen ay bir tanesi tam vaktinde gelip birçok insanı açlıktan ölmekten kurtardı.
Sizin kata kadar nasıl indi sanıyorsun?
Yardım etmeye devam etmeliyiz.
Daha adil olmalıyız.
Buradan çıkana kadar dayanmamız lazım.
Anlamıyor musun?
Buradan çıkış yok.
Kimse buradan sağ çıkamaz.
Ama bir çözüm var.
Kaçabiliriz.
Değişim esnasında.
Ne esnasında?
Her ayın sonunda Çukur'u sıfırlamak için
bir gaz kullanıyorlar.
Bir tür anestezik.
O zaman kaçacağız.
Ama nasıl uyanık kalacağız?
Her ay onu arıyorum.
Ama henüz bulamadım.
Olur da bulabilirsek yalnızca tek şansımız olacak.
Bulabilmek içinse
aşağı inmemiz lazım.
Peki ne arıyoruz?
Hayır!
Dagin'in işi bu.
Ya şimdi ya hiç.
Dagin Babi ve tayfası platformla aşağı iniyorlar
ama 46'da bir tıkanıklık vardı.
Yasayı uygulamak için durmaları gerekecek.
Fırsat bu fırsat. Bugün aşağı inmeliyiz.
Bu plan delilik. Ya işe yaramazsa?
Yarar mı bilmiyorum
ama Dagin Babi gelirse neler olacağını biliyorum.
Onu da yanımızda götürelim mi?
Öldürün beni.
İnin.
İkiniz hakkında olağanüstü şeyler duydum.
Bela çıkaranları yatıştırmak için pek azimliymişsiniz.
Hem de vazifeniz değilken.
Ödül olarak, bugün yemeğinizi yerken istediğiniz kadar şarap içebilirsiniz.
Hadi, çekinmeyin.
Yemek sadece hak değil, bir görevdir.
Yasayı savunmak için gücü kuvveti yerinde insanlar lazım.
Afiyet olsun.
Bırakın onu! Bırakın lan!
Bırakın beni!
- Neler oluyor? - Bırakın!
- Neler oluyor? - Yalvarırım.
Yasaya uymak zorundayız.
Onu uygulamak zorundayız.
Her zaman, hiçbir istisnası olmadan.
Dörtlü Kuralı'nı biliyorsunuz, değil mi?
Evet, tabii biliyorsunuz.
Madem biliyorsunuz, söyleyin.
Neden aşağıdakini yatıştırmak için size katılmalarına izin verdiniz?
Efendim?
Onlara bunun doğru olmadığını söyledim.
Ama durdurmaya çalışmadın.
Hayır ama iletişim zinciri kopmasın diye kendi katımda kaldım.
Tabii, kör bir adam bile sergilediğin cesareti görebilir.
Bir fikrim var.
Bugün değil ama yarın sen de istediğin kadar şarap içebilirsin.
Son yemeğine eşlik etmesi için.
Sonra görevini iki kez ihmal ettiğin için idam edileceksin.
İki kez mi? İki mi? Ben...
Evet, iki kez.
Sıra sendeyken aşağı inmedin
ve bu işi çözmeyi onlara bıraktın.
Sen de bir şey yapmadın.
Bir kolunu kaybedeceksin.
Peki ya o? Niye o değil de ben?
Onu kandırdığınızı söylemiştin. Yasayı çiğnediğini bilmiyordu.
Birlikten kuvvet doğacağını düşündüm.
Sen yasayı yorumlayamazsın, itaat edersin!
Adil olan istisna yaparsa vefasıza bahane vermiş olur.
Bir kabahat işledin.
Bir kolunu kaybedeceksin.
Yasayı uygulayanları cezalandıramazsın.
Hayır, yanılıyorsun. Yasayı çiğneyenler onu uygulayamaz.
Dahası, bu şekilde uygulamaya çalışanlar
er geç yasayı kendi çıkarlarına göre yorumlamaya başlar.
Beni dinle.
Bu noktaya gelebilmek için nicesi öldü, nicesi bir şeyler kaybetti.
Ben gözümden oldum.
Arkadaşın da kaybın anlamını biliyordur.
Gerçi belli ki dersini almamışsın.
Bu ikinci kabahatindi.
- Arkadaşınla aynı kaderi hak ediyorsun. - Seni şerefsiz!
Bunlar keyfî kararlar değil. Hem de hiçbiri.
Kimsenin ölmeyeceği bir gelecek için öldürüyoruz!
Aşağıda barbarlar kol geziyor ve bu canavarlar anca korkudan anlar.
Bizim mesajımız dehşet.
Sağ bırakırsan kaçar.
Konuş evlat.
Bir plan yaptılar.
- Dinliyorum. - Önemli şeylerden bahsettiler.
Uyuduğumu sandılar ama uyumuyordum.
Çünkü bir şey öğrenmek istiyorsan uyanık kalman lazım.
Diğerine bir yerden bahsetti.
Bu dünyanın yeniden yaratıldığı yermiş.
Eğer bir köpek yerlerse bu rüyadan uyanıp kaçabilirlermiş.
Beni kaçırmak istediler ama ben köpek yemem.
Sakin ol evlat.
Kimse köpek yemeyecek.
Çukur'daki ilk ayınız mı?
Günaydın komşular. Çukur'da bir ay daha.
Yemeklerimiz çipura ve havyar. Rastgele bir şeyle takas etmeyiz.
Bakalım bu sefiller ne söylemiş.
Muhatap olmayın.
73'üncü kat, yemeğim nerede? Açım!
Kahrolası vefakârlar.
- Sen kimsin? Adını söyle. - Asıl sen kimsin lan? Sen söyle.
- Aşağıdakilerle de muhatap olmayın. - Konuşmak beni tüketiyor zaten.
Yasaya harfiyen uydum.
Bir ay önce 203'üncü kattayken kimse yardımıma gelmedi.
Hangi eşyayı seçtiniz?
Ekmek dilimlemek için getirdim.
Evde ekmeği dilimli alıyordum. Ama burada lazım olabilir dedim.
Alabilir miyim?
Ama bir çözüm var.
Kaçabiliriz. Değişim esnasında.
Ama nasıl uyanık kalacağız?
Her ay onu arıyorum.
Aşağı inmemiz lazım.
Yarı Batık Köpek'i bulmamız lazım.
- Hey, dur! - Şuna bak, domuz herif!
- Dursana! - Yasaya uymamız lazım!
Dur, nereye gidiyorsun?
Çekil, oraya çıkamazsın. Gelip ağzını yüzünü dağıtırım.
- Yemeğe basamazsın. Sizi domuzlar! - Siz de benimle gelin.
İn oradan! Sağır mısın? Sağır galiba.
Herhâlde sağır. Baksana, kulak asmıyor.
İn oradan!
Geliyor musunuz?
Belli ki.
Gel hadi.
Tek başına hiçbir şey yapamazsın.
Vefakârlara karşı geleceksen onlar gibi davranman lazım.
Grup hâlinde.
- İnin ve yasaya itaat edin! - Sakin.
Canım pahasına korurum.
- Bunu yapmak istediğine emin misin? - Kimse özgürlüğümüzü kısıtlayamamalı.
Kimse. Kendi kararımızı kendimiz verecek yaştayız.
Kuzu enfes olmuş.
Barbarlar geliyor!
Sıçtığımın barbarları geliyor!
Barbarlar! Kahrolası barbarlar!
Ceza ve işkenceden kurtulmak istiyorsanız gelin.
Yarın bir kutsanmış aşağı inecek.
Tüm vefakârlar toplanıp hepinizi geberteceğiz.
Tek tek.
Duydunuz mu lan?
Diğerini etkisiz hâle getirelim.
Biliyorsunuz, değil mi?
- Biz böyle şeyler yapmayız. - Kahrolası barbarlar!
Hepimiz özgür doğduk ama vefakârlar özgürlükten nefret ediyor.
Bizden de öyle.
Çünkü biz özgürüz ve hep özgür kalacağız.
Bizi yapmak istediğimizi yapmaktan alıkoyamazlar.
Burası yiyecek dolu. Neden istediğimizi yiyemeyelim?
Hayatlarımız boyunca özgürlük hayali kurduk.
Atla hadi. Toplanıyoruz.
Çünkü uzun süredir buradayız ve onlardan daha çok hak sahibiyiz.
Özgürlük için!
Ye hadi!
Hadi, binin!
- Özgürlük yukarıda. - Binin!
Kimse beni zorla bindiremez!
Bizi baskı ve kontrol altında tutmak istiyorlar.
Vakit geldi!
Özgürlük için!
Tamam, burada bekleyeceğiz.
Yeterince kalabalığız.
Özgür kadın ve erkekler, burada bekleyeceğiz.
Bunu başta evinin duvarına çizmiş.
Sonra bu tuvale aktarmışlar.
Muhteşem değil mi?
Bu orijinali.
O korkunç bağnazlara ve yasalarına karşı
nihayet bir şey yapacağımız için o kadar mutluyum ki.
Ama önce organize olmamız lazım.
Hanımlar, beyler.
- Naçizane yuvama hoş geldiniz. - Naçizane bok çukuruna.
- O da bizden. - Bence şu kısım...
Sus lan gudubet.
Pek de terbiyelisin.
Hey, sen kendi terbiyene bak.
En seçkin yemeklerin ve şarapların
Tadına varacağız bugün afiyetle
Donatacaklar masamızı baştan sona
En özel ve güzel lezzetlerle
Baharatı, çeşnisiyle
Mis gibi bir sütlü tatlının üstüne
Güzel bir kahve
Mis gibi bir sütlü tatlının üstüne Güzel bir kahve
Bakarsın sevişiriz de
Ne oluyor? Hadi, kalkın.
Kalkın, hay sıçayım.
Aşağı iniyorlar!
- Hazır olmalıyız. - Piç kuruları!
Gardınızı alın!
- Siktir. - Üçüncü gün.
Şu piçe bak hele.
Ayın kalanında size yemek yok.
Platform her gün aşağı inecek ama üstünde yemek olmayacak.
Açlıktan bitap düştüğünüzdeyse
aşağı inip hepinizi öldüreceğiz.
- Seni adi herif! - Gelsene lan!
Aşağımızdakileri de mi ölüme mahkûm edeceksin?
Hayır, aşağıda sizin gibi çok piç kurusu var.
Evet, ne yapacaksın? Onları da mı ölüme terk edeceksin?
Evet, korkunç bir bedeli olacak. Ama yasayı korumak için buna değer.
Beni dinleyin.
Teslim olursanız
bu saçma isyanınız için sadece liderlerinizi cezalandırırım.
Dinleyin yoldaşlar! Yoldaşlar!
Yoldaşlar, dinleyin! Bize bir çıkış yolu sunuyor.
- Makul bir yol. - Çekil be ihtiyar.
- Adi herif. - Sıçayım!
Kör adam blöf yapıyor. Kendi destekçilerini ölüme terk etmez.
Ya yanılıyorsan, ha?
O zaman ne yiyeceğiz?
Ne yapacağız?
Aşağı inip
onun tayfayı mı yesek?
Duydun mu seni kör pislik?
İnip aşağıdakileri yiyeceğiz!
Yıllarca canımı dişime taktıktan sonra büyük an nihayet gelmişti.
Dördüncü sergim.
En iyi sanatçılarla aynı sergideydim.
Hayvanın vahşi doğasını anlatan bir dizi heykel sergiliyordum.
Erkek arkadaşım geldi. Oğlunu da getirdi, ilk kez tanışacaktık.
Sonra...
Çocuklar asla uslu durmuyor.
En azından o durmadı.
Heykellerden biri vahşi bir köpekti.
Zalim.
Korkunç.
Pençeleri, ona bakana doğru uzanan keskin bıçaklardı.
Böyle devam edemezsin.
Bir şey yemezsen öleceksin.
Tehlike arz ettiğini söylemişlerdi.
Ama benim gözümde o riski almaya cüret etmek
bunu daha özel kılacaktı.
Güvenlik çemberi kurmalarına izin vermedim.
Çocuk etrafta koşup duruyordu.
Sonra tökezledi.
Pençelerden biri...
Bıçaklardan biri...
...gözüne girdi.
Umarım acı çekmemiştir.
Umarım çabuk ölmüştür.
Avukatlar çok iyi iş çıkardı.
Hâkim kaza olduğuna hükmetti.
Sigortam tazminat ödedi.
Kendi kuşağımın en saygın sanatçılarından biri oldum.
Hayvan vahşeti serisindeki tüm heykeller milyonluk meblağlara satıldı.
Özellikle de köpek.
Barbarlar!
Ayak bileklerini hedef alın!
Ayak bileklerini!
Devrim başlasın!
- Hazır olmamız lazım. - Hazır olun!
Barbarlar, hücum!
O tablo...
Neden bu kadar önemli?
Sen.
Başladığın işi bitir. Hadi.
Savunmasızsın.
Benimse bıçağım var.
Ama daha iyi bir fikrim var.
Yaralarını tedavi edebilirim.
Ayın geri kalanında seni kendi etinle besleyebilirim.
Seni canlı tutabilmek için dikkatlice keserim.
İşte o zaman efendine layık olursun.
Ama yapmayacağım.
Hayal gücümü birine işkence etmeye harcamayacağım.
Gerek de yok.
Hepimizi mahvettin.
Köpeğin tehlikeli olduğunu söylediler ama ben yine de yaptım.
Zamanı geri alıp onu kurtarabilsem...
Ama yapamazsınız.
Çukur'a ne için geldiniz?
Zaman.
Kendimi affetmek için zamana ihtiyacım var.
Kaçmam lazım.
Yaptığım şeyi unutmak için.
Ben gidiyorum.
- Benimle gelmek istiyor musunuz? - Hayır.
Bu hayatımın en güzel ayıydı.
Hepimiz kendimizin tutsağıyız
ve bundan
kaçmak mümkün değil.
Gazın kokusunu aldığımızda
harekete geçeceğiz.
Ama nasıl uyanık kalacağız?
Eğer işe yararsa öldüğümüzü sanacaklar.
Ama uyanacağız.
Bizi cesetlerle birlikte dışarı çıkarmalarını bekleyeceğiz ve...
Doğaçlama yapacağız.
Ya işe yaramazsa?
O zaman ölürüz.
Kaçmam lazım.
Zamanı geri alıp...
Kaçmam lazım.
Zamanı geri alıp onu kurtarabilsem...
Kaçmam lazım.
Kurtarabilsem...
Sadece onlar yukarı çıkabilir.
Onu terk etmeyeceğim.
Senin yolculuğun sona erdi.
Ama o...
Onun bir şansı daha var.
"Bu yola birlikte çıktık, bu yolu birlikte gidiyoruz.
Talihimiz de kaderimiz de bir olacak."
Yolculuğun sona erdi salyangozum.
Mesaj küçük kız.
Sen...
Burada ne arıyorsun?
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ