CHIHUAHUA, MEKSYK
Miał być gotowy do jazdy.
Daleko mu od tego stanu.
I to jak.
- O Boże. - Im dłużej patrzę, tym gorzej wygląda.
Przejechaliśmy 400 kilometrów do Chihuahua,
bo mój kontakt obiecał fleetline’a z 1952 w dobrym stanie.
Zaczynam podejrzewać, że nas zrobił.
WŁAŚCICIEL ZŁOMOWISKA
- Santiago. - Miał tu być chevrolet z 1952.
- Jest tu drugi taki? - Nie.
Mój człowiek nas okłamał. Muszę zadzwonić.
Wisisz mi, bo auto jest złomem.
Wiem, że mnie nie rozumiesz, ale jest wkurzony.
Nie ma skrzyni, nie ma foteli.
Jechaliśmy z Rabbitem aż do Chihuahua, zmarnowaliśmy czas i pieniądze.
Za bezdurno.
No dobra, posłuchaj…
Przyznaję, że nie widziałem tego auta,
ale miało być gotowe do drogi.
Ale ta miejscówka ma…
Robicie też motocykle?
Robimy wszystko, czemu pytasz?
Zardzewiały błotnik.
Powyginany grill.
- Scooter. - Tak?
Widzisz to?
Mieli tam klasycznego indiana, ale nie wiem, czy już nie zniknął.
Scooter!
Klasyczny indian?
- W podłodze są dziury. - Poczekaj, daj mi chwilę.
Na pewno indian? Te motocykle są sporo warte.
Na pewno klasyczny indian.
- Gdybym miał kasę, sam bym go kupił. - No dobra.
Musisz dawać więcej. Pa.
To był mój człowiek, Cabe.
Mówi, że jest tu klasyczny motocykl indiana.
- Są warte dużo kasy. - Nie robimy motocykli.
Zawsze jest potencjał.
Mój kontakt powiedział, że masz tu motocykl indiana.
Tak, był tu kiedyś.
Sprawdźmy.
Liczę na światełko w tunelu. Na razie zaliczyliśmy wtopę.
Tak jest!
To jest to, Rabbit. Uważaj.
To chyba oryginalna rama.
Indian Motorcycle to pierwszy amerykański producent motocykli.
Harley-Davidson pojawił się dopiero całe dwa lata później.
Jako pierwsi produkowali też silniki widlaste,
co na początku XX wieku wyglądało jak przypinanie rakiety do roweru.
Podobno sam Pancho Villa
wykorzystywał ich prędkość do przeprowadzania ataków
podczas wojny amerykańsko-meksykańskiej.
Kultowe błotniki, manetka gazu z lewej strony,
biegi zmieniane ręcznie i sprzęgło pod nogą
robiły z niego kawał motoryzacyjnego drania.
Mało tego.
- Dla kogoś to byłoby złoto. - Fakt.
W porównaniu do chevroleta ten motocykl to księżniczka.
Może złożymy ofertę za oba?
Możemy wrócić z chevroletem, motocyklem
albo kozą.
Jeśli tylko da się zarobić, będzie dobrze.
Zapytaj, który to rocznik.
1947 albo 1948.
Daleko mi
od bycia znawcą, ale chyba warto zaryzykować.
Spytaj, czy przyjmie 6000 za komplet.
Sześć tysięcy za jedno i drugie?
Za motocykl i za chevroleta.
Widzisz…
Osiem tysięcy brzmi dla mnie sensownie.
Warunki pogodowe je rozniosą.
Chce siedem.
To dobra oferta.
Robimy mu przysługę, bo zabierzemy stąd śmieci.
Nie mówiłbym przy nim, że to śmieci.
Sześć i pół albo spadamy.
Umowa stoi? Mamy gotówkę, możemy to załatwić.
Mówi, że tak. Buenos. Uścisk dłoni.
Spodziewaliśmy się Christie Brinkley.
A dostaliśmy jej babcię.
Roseanne Barr.
Tak bywa w tej branży, trzeba działać szybko.
Każda minuta tutaj to koszt dla warsztatu.
Musimy przywozić auta.
- Musisz zadzwonić do Jaime. - Nie.
Wiele małżeństw nauczyło mnie, że lepiej atakować z zaskoczenia.
JUÁREZ, GRANICA, EL PASO
EL PASO, TEKSAS
Co to?
Miał być chevrolet z 1952.
To auto jest w kiepskim stanie.
- Ale z 1952. - Też to widzę.
Chrom przerdzewiał, panele przegniły,
a drzwi mają mnóstwo wgnieceń.
Silnik chodzi?
Nie! Spójrz na niego!
Wyładujmy go i pogadamy.
- Lecimy. - Jest dobrze.
- Pokażę ci coś. - Jestem gotowa.
Patrz.
Motocykl?
Nie byle motocykl. To indian chief z 1947.
- Niezwykle rzadki i cenny. - Oryginał.
- Oryginalny silnik. - Wkurzyłeś mnie.
To zupełnie różne rzeczy.
- Całkiem różne. - Ta sama branża.
- Nie robimy motocykli. - Ja robię.
Mój człowiek.
- Pracowałeś przy nich? - Jakiś czas temu, ale…
To motocyklista.
Taka broda to efekt jazdy na motocyklu. Wyobraź go sobie w skórze.
Pokażcie.
Oryginalny silnik i rama.
Wesley, ile może być wart?
Dziesięć koła.
Zapłaciliśmy 6500 za zestaw.
Mając oryginalne części, możemy zarobić.
Tego motocykla
nie możemy zrobić zamiennikami.
Wtedy byłby tylko kopią klasyka, a tu chodzi o renowację.
- Trudno będzie je znaleźć? - My damy radę.
- Tak. - Dobra.
Mam tego wszystkiego potąd.
Na szczęście nie jesteś wysoka.
Do środka.
Widać, że auto nie było zadbane,
ale pamiętajmy, że odnawiane auta z lat 50.
przenoszą ludzi w czasie.
Wszystko błyszczy, ludzie w dinerach, potańcówki, American Band Stand.
Osoba, która go kupi,
mogła zostać poczęta na tylnym siedzeniu.
Chevy fleetline z 1952 roku to kwintesencja amerykańskiej motoryzacji.
Należał do serii Special Deluxe i zadebiutował w 1941 roku.
Słynął ze spadzistego dachu i sylwetki w stylu fastback.
Chevrolet zakończył produkcję w 1952,
a teraz często przerabia się je na hot rody.
Jeśli masz fart i gdzieś go dostrzeżesz, w oku zakręci ci się gwieździsta łezka.
Dobrze zrobione
mogą być warte nawet 60 000.
Musimy się naprawdę postarać.
Myślę, że możemy dużo zarobić, jeśli zrobimy z niego hot roda.
Ludzie chcą mocy i wyglądu.
Możemy obniżyć górę
i wrzucić potężny siedmiolitrowy silnik.
Kupcy będą się do nas dobijać.
Obniżony dach pasuje do lat 50.
- Obniżmy go o jakieś siedem centymetrów. - Będziemy musieli zamówić szyby.
Pod maską big block chevroleta, siedem i pół litra.
Uwielbiam winylową skórę Zodiac. Lucky może nią wyłożyć fotele.
Najpierw musimy je znaleźć, bo w środku nic nie ma.
I żadnego chromu.
Wszystko ma być pomalowane.
Auto jest pełne krągłości, musimy je podkreślić konturowaniem.
- Jak kobiety z makijażem. - Fajnie.
Włożymy w to auto dużo pieniędzy.
Obstawiam jakieś 20 000.
Pójdźmy na całość,
będzie wyjątkowe.
Zaczynamy na dnie, możemy iść tylko w górę.
No tak.
Mój tata robił samochody, zajmował się ramami i karoserią
i sam miał chevroleta fleetline’a.
Pamiętam, jak przy nim pracował.
To auto jest mi bliskie.
Zanim ruszę na poszukiwania części,
pogadajmy o tym motocyklu.
Jestem podekscytowany.
Wolę harleye,
ale stare indiany są super.
Choć będzie potrzebował sprawnej ręki i dużo miłości.
Wes, jesteś ekspertem.
Co z nim zrobimy?
Takiego motocykla nie ma co przerabiać.
Nie.
To rzadkie i cenne motocykle,
a mamy niemalże oryginalny szkielet.
Jeśli uda nam się go odrestaurować, może być wart nawet 50 000.
Musi wrócić do oryginalnego stanu.
Lucky podziała z kanapą.
Potrzebujemy widelca, przedniego koła, błotników i baku.
Pół motocykla.
Spróbujmy nie przekraczać sześciu tysięcy.
Przede mną dużo pracy, więc lepiej się tym zajmę.
Ale najpierw jadę ze Scooterem na zlot, żeby sprzedać lincolna.
Bawcie się dobrze. Do zobaczenia.
Oba projekty wymagają więcej pracy, niż zakładaliśmy.
Dużo zainwestowaliśmy w ten warsztat i zostawiliśmy własne firmy.
Przed nami długa droga, zanim zaczniemy przynosić zyski.
Miotły nie zawsze są do zamiatania.
Ależ tu bałagan.
Niezły bajzel.
To wrak.
Auto stało pewnie na jakimś polu.
Pełno tu szczurzych kup.
Mieszkało tu wiele myszek.
Każdy element jest wgnieciony albo zmiażdżony.
Lucky’ego martwi też brak wzoru wnętrza.
Stary, okropne.
Ściągamy maskę.
Zazwyczaj nie tknęłabym auta w takim stanie,
ale części są łatwe do znalezienia i może nawet kupimy je tanio.
To oznacza, że mamy szansę na duży zarobek.
Jeśli dobrze to rozegramy.
Na lince hamulcowej są zaciski.
Co?
W Teksasie świeci słońce, a ja mam dobre przeczucia.
To idealny moment, by pokazać lincolna.
Ci ludzie przychodzą tu na zakupy.
Kolekcjonerzy to poważni ludzie,
a auta wymagają poważnych pieniędzy.
Dowiemy się też, co ludzie sądzą o smoku Andy’ego.
- Sprzedajmy go. - Dobra.
Oto lincoln continental z 1966
z samobójczymi drzwiami.
- Rzadka rzecz. - To prawda.
Świeżo skończony.
Na sprzedaż.
Popatrz.
Leon, spójrz na wnętrze.
Stworzone od podstaw przez naszego artystę, Lucky’ego.
Ile za niego chcecie?
Dziewięćdziesiąt.
Fajny, ale nie dla mnie.
Dziękujemy.
To nie mój styl.
- Ale jest ładny. - Jaki masz styl?
Dajcie znać, jak będziecie mieli mustanga fox body.
- Jasne. - Zapamiętam to.
Wyobraź sobie, że wychodzisz przez te drzwi.
Świat rozwija czerwony dywan przed ludźmi, którzy jeżdżą takim autem.
- No dobra. - Chyba ci się podoba.
Dostrzegliście błysk w oku, owszem.
Dobry rocznik.
Cholera, mam problem z tym smokiem.
- Pasuje do twojej koszuli. - Nie.
- Nie? - Powodzenia.
Dzięki za uwagę.
Dzięki, Zeke.
Duży silnik.
Sam nie wiem.
Czerwone wnętrze jest świetne.
Dla mnie jest trochę zbyt udziwniony, ale…
dobra robota.
Dziękujemy za uwagę.
Daj znać, jeśli zmienisz zdanie.
Są chętni, ale smok Andy’ego jest problemem.
- Nie robi szału. - Choć przyciąga uwagę.
Są różne rodzaje uwagi.
Nie tego szukaliśmy.
To i szukanie części do indiana…
Nic nam nie wychodzi.
Kluby motocyklowe to duża rzecz w El Paso.
Znam paru gości z klubów. Wiem, gdzie się spotykają.
- Czemu jeszcze nas tam nie ma? - Bo jesteśmy tu.
Wsiadajmy.
Dziś robimy chevroleta z 1952.
Wyjęliśmy szyby i zaraz odetniemy dach.
Ile ścinamy?
Co oznacza ta linia?
To są cięcia.
- Środkowy element wyleci. - Dobra.
Szyba będzie na poziomie…
jakichś 32 centymetrów, ale możemy zejść do 25.
Nie sądzisz, że 20 będzie lepiej?
- Może dla kogoś niskiego. - Dobra.
To zawęzi opcje.
Nie chcemy otworu jak w skrzynce.
Będzie widać, że go ścięliśmy?
Będzie widać, choć nie zrobimy nic agresywnego.
No dobra.
W tym chevrolecie odpowiednie cięcie jest kluczowe.
On chciał ciąć bardziej zachowawczo,
ja bardziej agresywnie, ale wybraliśmy jego wersję.
Zbyt krótka góra zepsułaby samochód.
Jeśli przesadzimy,
nie będziemy mogli się już cofnąć.
Dziękuję, że ze mną o tym rozmawiasz.
W przeciwieństwie do Rabbita.
Robi, a potem prosi o przebaczenie.
Tak dłużej być nie może.
Wiesz, jak zepsuć samochód.
Wygląda strasznie.
Zróbmy kabriolet i będzie po robocie.
Przed nami dużo pracy.
To już moje drugie wnętrze robione od podstaw w tym warsztacie.
W tym aucie nie było nawet foteli.
Dwa razy więcej roboty. Próba ognia.
W szyciu chodzi o to,
że trzeba iść powoli.
- Co tam? - Jest tu tak cicho.
Dawno nic nie poleciało w ścianę.
Gdy szyję, nie mogę się spieszyć.
Dobrze to wygląda.
Ale błyskotka.
Oj tak, błyszczy w świetle.
Tak wyglądały lata 50.
- Pasuje do tego samochodu. - Właśnie.
Tam jest błyszcząca winylowa wstawka.
Tak wygląda całość.
Widać, że robione na zamówienie. Nie kupisz czegoś takiego.
- Nie. - Jedyne w swoim rodzaju.
Wyjątkowe.
Ktoś ma ochotę na kurczaka?
Boczek na kurczaku z gofrem to nowość, ale nie narzekam.
- Boczek pasuje do wszystkiego. - Mógłbym jeść tylko boczek.
Serio.
Nie wiem, czy się zgodzicie, ale zimno tu w El Paso.
- Robi się chłodno. - To żarty?
W Chicago nie wytrzymalibyście minuty.
Nie radzę sobie z zimnem.
To dla nas pogoda wakacyjna.
Czasem jest tak zimno, że włosy w nosie zamarzają.
- Odpadam. - Mnie to nie przeszkadza.
Czemu nie ściągniesz tu całej rodziny?
Nie musiałabyś przechodzić przez te okropne zimy.
Myślałam o tym.
Moja rodzina jest w Chicago,
w zeszłym roku bardzo za nimi tęskniłam.
Wierzę, że Borderland Customs będzie czymś wspaniałym,
więc próbuję namówić męża do przeprowadzki.
To poważna decyzja.
Tam są moje korzenie.
Mamy tam rodzinną firmę, więc muszę mieć pewność,
że Borderland Customs
idzie we właściwym kierunku.
W końcu podjęcie takiego kroku to bardzo duża decyzja.
- Spójrzcie. - Co tam u was?
- Mieliśmy czekać… - Ale nie czekaliśmy.
To prawda.
Jak tam zlot?
Świetnie.
Dużo osób było zainteresowanych, dużo osób robiło zdjęcia.
Szukamy kupca.
Kupca nie znaleźliśmy.
Nie mów, że to przez smoka.
- Niemożliwe. - Ludzie lubią go oglądać.
Szukamy kogoś, kto zechce go oglądać u siebie.
To już trzeci tydzień,
przepalamy fundusze, a sprzedaliśmy tylko camaro.
To malutki problem z jednym autem.
To auto z wyższej półki
robione dla konkretnej publiki.
Szklany pantofelek. Trzeba znaleźć właściwą stopę.
Czy kiedykolwiek zawaliłem?
Rabbit, nie chcemy bajek,
chcemy poznać plan.
Oto on:
robimy to samo, a sprzedamy to auto.
Wy działajcie w warsztacie, my mamy robotę.
Macie go sprzedać.
- Sprzedamy. - Oczywiście.
Trochę ciepła i bicia.
- Co tam? - Widzę postępy.
Podzwoniłem trochę w Dallas
i udało mi się znaleźć przednie koło, błotnik, widelec,
kierownicę i te piękne światła.
Problem w tym, że nie mam reszty.
Mam parę tropów, znalazłem bak,
ale niepomalowany.
Ilu części nam brakuje?
- Mam listę. - O nie.
Bak, tylny błotnik, zegary, pokrywa silnika,
ozdobny emblemat indiana,
skrzynka narzędziowa, pedał startera, podnóżki i gmole.
Będziemy czekać,
aż Rabbit i Scooter coś znajdą?
Byłoby super.
To ich bałagan, mają to rozgryźć.
Pokaż tę listę.
- Boziu. - Oj tak.
- Dobra. - Mają pracę domową.
- Jaime? - Trzymam.
Borderland Customs, mówi Rabbit.
Rabbit, jak leci? Tu Zeke.
Wspaniale.
Siedzimy przy telefonach, żeby sprzedać lincolna i wyjść na plus.
Smok przyciągał uwagę,
ale teraz odstrasza klientów.
Jak leci?
A nieźle. Chwilę temu byłem na zlocie samochodowym.
Mieliście tam lincolna continentala z 1966 roku.
Chyba ci się podoba.
Dostrzegliście błysk w oku, owszem.
To dobry rocznik,
Cholera, mam problem z tym smokiem.
- Ile za niego chcecie? - To luksusowy wóz.
Chcemy dostać 90 000.
To dużo pieniędzy, ale też kawał auta.
Ten smok jest przesadzony.
Jest odważny.
- Fakt. - Możemy go zmienić.
Ale to kosztuje.
Jasne.
Jak poważnie myślisz o tym aucie?
Bardzo.
Mam propozycję:
dasz 90 000, jeśli trochę utemperuję smoka?
Tak sądzę.
Skonsultuję się z lakiernikiem, ale na 99 procent jesteśmy dogadani.
- I o to chodzi. - Właśnie tak. Przedzwonię.
Do usłyszenia.
Tak jest!
- Musimy go pomalować. - Andy musi.
- Ja mu nie powiem. - Klient ma zawsze rację.
Powodzenia.
BENZYNA
Kocham to.
Dźwięk papieru ściernego na metalu.
Znowu mnie przyłapałeś.
- Właśnie tak. - Co tam?
- Sprzedaliśmy lincolna.
- Dobre wieści. - Jest mały haczyk.
Haczyk to zwykle złe wieści.
Pamiętasz tę wymyślną grafikę?
Tak, jestem z niej dumny.
Nowy właściciel ją lubi,
ale nie jest zakochany.
- Chce go przemalować. - Przemalować? Rany.
Ale dostaniemy za niego tyle, ile chcieliśmy.
- Czyli? - Dziewięćdziesiąt koła.
Dziewięćdziesiąt.
Przemyśl to.
Dużo osób widziało smoka
i ktoś chce go kupić.
Plan wypalił, ale na złym aucie.
Musimy ich uszczęśliwiać. Tu nie chodzi o nas.
Racja. Zrobię każdy kolor, co mnie to.
Trochę farby i zgarniamy kasę.
Do dzieła.
Jestem dumny ze smoka, ale rozumiem. To jest biznes.
Lincoln kosztował nas 26 000 dolarów.
Jeśli Rabbit wyciągnie 90 000,
będziemy do przodu o jakieś 60 000.
Boli mnie fakt, że muszę ubić smoka,
ale poświęcę się dla drużyny.
Wstawmy go.
To będzie duża zaleta tego samochodu.
Ten silnik z tą skrzynią? Coś wspaniałego.
Tamten nawet koło takiego nie stał.
- Będzie jeździł. - Oj tak.
Siedzi.
Przekażmy go Andy’emu, żeby zaczął cieniowanie.
Rabbit, mam świetne wieści. No chodź, ucieszysz się.
- Już prawie tu są. - Co? Kto tu jest?
Mam części do indiana.
Spotkałem w Shooter’s Rocketa i Santosa.
Mówili, że mają te części.
To oni.
Na Hell’s Angels.
Nieźle.
- Jest ich coraz więcej. - Poznałem tylko dwóch.
Scooter, ciągle mnie zaskakujesz.
Znalazłeś części do indiana,
odgrywając scenę z Wielkiej przygody Pee Wee Hermana?
Co mogę powiedzieć? Tequila!
Muszę powiedzieć mamie, że ją kocham.
Scooter, co jest?
- Mówili, że są w klubie. - Oni nie zbierają znaczków.
- To Rocket. - Jak się masz?
Dobrze. A to Santos.
Miło cię poznać.
Jest i kawaleria.
O raju. Co tam macie?
- Szukałeś części. - Prospect!
Tylny błotnik.
- W dobrym kolorze. - Wesołych świąt.
- Szukaliście części. - Oj tak.
Jest i kanapa. Spokojnie, to nie krew.
To jest to. Ciężko je było znaleźć.
- Pasują do chiefa z 1947? - Tak.
Scooter pozamiatał?
Jeszcze nie są wasze.
Trudno było je znaleźć.
Fakt.
Ile chcecie za komplet?
Piętnaście.
Piętnaście setek.
Nie.
Tysięcy?
- Tak. - Niemało.
- Motocykl był tańszy. - No tak.
To problem, bo potrzebujemy tych części.
Jaime dała nam 6000. 15 000 to dwa razy więcej.
- Ponad dwa razy. - Właśnie.
Możecie trochę zejść z ceny?
Wyglądamy na ludzi, co schodzą?
Co jeszcze macie? Za darmo ich nie oddam.
Mam pomysł.
Dajcie nam rabat na części,
a zrobimy wam kolejny projekt.
Jak duży rabat?
Sześć koła za komplet.
I zrobimy wam kozackiego harleya.
Co wy na to?
Pasuje?
Siedem.
Widzisz siódemkę?
Siedem.
Nie będę się kłócić.
- Umowa stoi? - Umowa.
Połowa ceny? Twierdziłeś, że ryzykujemy.
Zadłużamy się u gangu, nie wiem, czy to dobry pomysł.
Widziałeś Rocketa i Santosa? To nie byli harcerze.
Następnym razem stawiacie.
Pokażesz mi motocykl, postawię ci piwo.
Za piwo dam ci się nim przejechać.
Wolę zaryzykować,
niż użerać się z Jaime.
Ja też.
- Spisałeś się. - Dzięki.
- Dobra robota. Nigdy więcej. - Co?
- Daleko zaszedłeś. - Oj tak.
Mamy części, wszystko się spina.
Właśnie to podbije cenę.
Mamy u kogoś dług?
Grimlords,
czyli gang motocyklowy z El Paso,
sprzedał części Rabbitowi i Scooterowi, ale mamy im zrobić motocykl.
Motocykl za darmo? Za te części?
Na to wygląda.
Muszę przyznać,
że Scooter i Rabbit stanęli na wysokości zadania.
Nawet jeśli w zamian mamy zbudować motocykl za darmo.
Pierwszy motocykl zrobiony,
teraz musimy znaleźć kupca.
Masz jakąś instrukcję do tego indiana?
W tamtych czasach ludzie rozumieli mechanikę.
W instrukcji było wszystko, nawet sekwencje i ustawienie zaworów.
Teraz przeczytasz „Nie pij kwasu z akumulatora”.
Skończyliśmy chiefa,
więc zgodnie z umową
czas na przejażdżkę Grimlordów.
Ten indian chief to nasz pierwszy motocykl,
ale zaczynaliśmy od szkieletu.
Już znalezienie części było wyzwaniem.
Gdy tylko je dorwaliśmy, Wes wskrzesił tę maszynę.
Teraz pożera benzynę,
pluje ogniem i połyka kilometry.
Przywróciliśmy go do dawnej chwały oryginalnego indiana.
Grimlordowie byli zadowoleni, więc czas go sprzedać.
Fleetline jest zagruntowany, więc czas na malowanie.
Fleetline z 1952 idealnie nadaje się do cieniowania,
bo jest bardzo krągły.
Żadnych kątów.
Do cieniowania czarnego z takim czerwonym potrzebne jest oko.
Cieniowanie jest bardzo trudne, ale bezbarwny lakier barwiony pomaga.
Każda kolejna warstwa daje ciemniejszy odcień.
Kolor będzie coraz ciemniejszy i tak aż do czerni.
Tak wygląda piękny lakier.
Ta rura jest strasznie blisko.
Musisz trochę docisnąć.
Jesteśmy.
Auto wyszło z lakierni godzinę temu.
Widzicie ten błysk? Jest dobrze.
Co my tu mamy?
Dokręcamy, co się da, żeby wszystko dopiąć
i zaliczyć jazdę próbną przed sprzedażą.
Bardzo się cieszę, bo włożyliśmy tu dużo pracy.
Chcemy dostać kawał teksańskiej waluty.
To auto to prawdziwy diament.
Tata byłby dumny.
Wreszcie skończyliśmy tego fleetline’a z 1952.
Jesteśmy bardzo zadowoleni.
Gdy pojawił się w warsztacie, nie wydawał się wart naszego czasu.
Ale obniżyliśmy dach, zrobiliśmy nowiutkie wnętrze,
wrzuciliśmy siedmiolitrowy silnik
i pomalowaliśmy karoserię czerwonym błyszczącym lakierem.
Po całkowitej przebudowie auto stało się wehikułem czasu,
który przenosi do Ameryki z lat 50.
Kusi mnie, żeby zachować je dla siebie,
ale możemy na nim zarobić, więc czas znaleźć mu dom.
Co tam, Conejo? Patrz, stary. Gotowe do sprzedaży.
Lśni jak diament. Jak słońce!
- Dwa w cenie jednego? - Nie.
No dobra.
Dwa pojazdy gotowe do drogi.
Fleetline z 1952 z obniżonym dachem i motocykl indian chief.
Co u was, panowie?
Szukacie pięknego motocykla
albo klasyka na zamówienie?
Podzwoniliśmy ze Scooterem,
czas na pieniądze.
Ładne auto.
Z 1952.
Wszystko jest nowe.
Obniżony dach,
wypłaszczony dach, francuskie światła,
Cudowna skóra.
Zrobiona w Borderland Customs.
Zwykle sprzedajemy jedno auto naraz, jak większość małych warsztatów,
ale teraz mamy dwa całkiem różne pojazdy.
To przyciągnie zróżnicowaną klientelę.
A może indian z 1947?
Odrestaurowany oryginalnymi częściami.
Leon, gość od fox body.
- Piękny motocykl. - Rany.
- Ile? - Osiemdziesiąt tysięcy.
Dolarów.
- Nie peso? - Nie.
Żadnych peso.
A ile za motocykl?
Za indiana 60.
Dla mnie trochę za dużo.
Piękne. Dzięki za gościnę.
- Dziękuję, Leon. - Dziękujemy.
- Dzięki. - Do miłego.
Śliczna wisienka.
Zza kierownicy wygląda jeszcze lepiej.
Oczywiście.
- Ludzie będą się za nim oglądać. - Na pewno.
Naprawdę mi się podoba.
Ile za niego chcecie?
Osiemdziesiąt tysięcy.
- Osiemdziesiąt kawałków. - Do negocjacji?
- Ile chciałeś wydać? - Jakieś 65, może 70.
Usłyszałem tylko 70.
Chcieliśmy 80, ale co powiesz na 75?
Za 70 kupię go tu i teraz.
Jest piękny.
Ale mam tylko 70.
- Gotówką? - Siedemdziesiąt gotówką.
Właśnie kupił pan chevroleta z 1952.
- Dziękuję. - Gratulacje.
Zapłaciliśmy 6500 za fleetline’a i Indiana.
Możemy uznać, że 3250 za chevroleta.
Części kosztowały nas 28 000 dolarów,
ale sprzedaliśmy go za 70 000, więc zarobiliśmy 38 750.
Czas na papierkową robotę.
Zajmę się polerką, żeby auto było czyste.
Scooter, jeszcze ktoś ma przyjść spojrzeć na indiana.
Oby Rabbit wrócił.
Nie jestem sprzedawcą, musiałbym blefować.
- Jak leci? - Całkiem nieźle.
- Dave. - Scooter, miło mi.
- Fan indianów. - Teraz jeżdżę indianami.
- Super. - Opowiedz mi o nim.
Daj mi jakieś dane. Środek był robiony?
Poczekaj chwilę. Wes!
Wes!
Oto Wes, on się na tym zna.
- Też jeździ. - Gdzie Rabbit?
- Dopina sprzedaż chevroleta. - Cześć, Wes, Jestem Dave.
- Wesley. - Miło mi.
- Jesteś motocyklistą? - Tak.
To oryginalne malowanie. Wszędzie szukaliśmy odpowiednich części.
Mówię nawet o śrubach.
Jest tak oryginalny, jak może być.
Piękna robota. Wyceniłeś go już, Wes?
Liczymy na jakieś 60 000.
- To nie jest motocykl na start. - Nie.
- Ani skuter. - Jasne.
- Ponegocjujmy. - Ile?
Chciałbym zejść do…
jakichś 45 000.
Tak nisko nie damy rady.
Pięćdziesiąt tysięcy gotówką.
Wyjedziesz nim stąd dzisiaj.
Mniej niż 50 się nie uda?
- Nie. - To nasza najniższa cena.
- Może być 50. - No dobra.
Umowa stoi.
Dzięki.
- Jak leci? - Conejo!
Sprzedałem motocykl.
- Za ile? - Za pięć dych.
- Pięćdziesiąt tysięcy. - Za tę kasę wróci nim do domu.
Nie wiedziałem, że jesteś sprzedawcą.
Wiele o mnie nie wiesz.
Najwyraźniej.
Mieliśmy sporo przejść z tymi chevroletem i indianem,
ale sprzedaliśmy oba.
Kupiliśmy je za 6500 dolarów.
W naprawy włożyliśmy 40 000, ale udało się je sprzedać za 120 000.
Do tego lincoln, który poszedł za 90 000, i jesteśmy 147 250 dolarów do przodu.
To duży krok w kierunku naszego celu.
Dave.
Czas na pieniądze i papiery.
- Do dzieła. - Zapraszam.
To Cabe.
Co tam, Cabe?
Jak się masz? Gotowy na nowy samochód?
Ostatnio przez ciebie źle wypadłem.
Mam kumpla hazardzistę,
który wygrał ostatnio chevroleta c10 apache z 1961.
Powiem to Rabbitowi, bo siedzi obok mnie.
To mój kumpel Cabe. Dał mi namiar na c10 z 1961.
Wygrał go w zakładzie i chce się go pozbyć.
- Co uważasz? - Dobry stan?
Jest zniszczone? Pali?
W jakim jest stanie? Widziałeś je?
Nie, ale czuję, że to będzie okazja.
- Jasne. - Czuję to.
To samo mówiłeś ostatnio. A jak wyglądał tamten?
Rabbit jest ciągle zły.
Mówi, że nie jest pewny, w jakim stanie jest to auto,
ale gość chce się go pozbyć.
Blisko?
Masz adres?
Jest w Juárez.
Samochód jest w Juárez.
Raz można mnie oszukać, ale dwa?
Nie ma mowy.
Wyślę ci szczegóły, ale mam dobre przeczucia.
Zobaczymy, czy się odkupisz, draniu.
Furgonetki apache są stylowe i uniwersalne.
Można je odrestaurować albo przerobić.
Jeśli to prawda, musimy rzucić okiem.
JUÁREZ, MEKSYK
Wygrał zakład i nie chce auta.
Nie jest do niego przywiązany.
- Może sprzeda tanio. - Właśnie.
Co jest?
To ta furgonetka.
Rabbit, jest potencjał?
Jest potencjał, ale wymaga pracy.
Zacznę od tego, że to nie jest maska z 1961.
- Nie ma silnika. - Nie.
Ani skrzyni.
Ale jest potencjał.
Ekipie się spodoba.
Wszyscy lubią robić furgonetki.
C10 z krótką paką będzie cudowny.
Auta z krótką paką są tak popularne, że ludzie skracają długie paki.
Mamy niedobór krótkich furgonetek.
Ludzie, którzy robią hot rody, je uwielbiają.
Potencjał.
Jest tu potencjał. Chevrolet z krótką paką.
Dobrze się sprzedają, ludzie je lubią.
Jeśli dorwiemy oryginalnego c10 z krótką paką,
będzie dobrze.
To bardzo popularne pojazdy na pograniczu.
- Zapytaj, ile chce. - Jasne.
Chce 2500 dolców.
- Dwa i pół? - Tak.
Powiedz 1500.
Dwa i pół, bo ma jeszcze dwóch chętnych.
Tych dwóch tu nie ma. Ma wszystkie papiery do auta?
Nie przy sobie, ale po nie zadzwoni.
Weźmiemy za dwa.
Dwa i pół, nie zmieni zdania.
Dobra, ale ma znaleźć papiery.
Zadzwoni i je skołuje.
Umowa stoi.
Mamy projekt.
Oto twoje 2500. Załadujmy go.
Weź papiery i wracamy do warsztatu.
Czuję się jak wtedy, kiedy pracowałem w salonie.
Zawsze trafi się gość, który wyciągnie zniżkę i się nie podda.
Ale, koniec końców,
to my ugramy więcej na tym wozie.
Zgadza się.
- Scooter, pchasz go w ogóle? - Tak.
A to kto?
Co wy wyprawiacie?
Sprzedane.
- To moje auto. - Już nie.
- Przegrałeś je. - I miałem odzyskać.
Mówi: „Przegrałeś je w karty”.
„Nie dam ci papierów”.
Sprzedał nam cudze auto.
O rany.
Nie filmujcie mnie.
Napisy: Jędrzej Kogut