HIERARCHY
Woo-jin.
Ba't ka nandito?
Unang birthday mo na kasama ako.
Gusto kitang batiin nang maayos.
Nang maayos?
'Yong gift mo.
Kulang pa 'yon.
Pangalawang gift mo.
Wag kang male-late.
Ms. Han?
In-han?
-Nakakabaliw 'to. -In-han.
Mali ka ng iniisip.
Hayaan mo na.
Ako na'ng bahala.
Hindi, Woo-jin. Walang dapat makaalam.
In-han!
Hindi…
Uy, Woo-jin.
Nakita mo ba 'yong scholar?
Umalis siya no'ng sumasaya na.
-Sa'n pumunta 'yon? -Uy.
Hinay-hinay.
Ganyan nagiging aksidente 'yong biro.
Balik na kayo sa loob.
-Tara na. -Ba't ka nagagalit?
-Punta tayo sa likod. -O sa baba.
Hayaan mo na siya.
Ba't mo hinahabol 'yong scholar na 'yon?
Kabigan ko siya.
Umiyak ka ba?
Ba't parang galit ka?
Wala.
Obviously, meron.
Ano'ng problema?
-Di mo kilala ang papa ko. -Hanap tayo ng paraan.
Ano 'yan?
Sasabihin ko sa kanila na wag na siyang i-bully.
Bumalik na tayo.
In-han!
Kang Ha.
LITTLE BROTHER
In-han, mag-usap tayo.
Okay? In-han!
In-han!
MS. HAN JI-SU
In-han, mag-eexplain ako.
-Baliw lahat! -Nasaan ka?
-Mag-usap tayo. -Baliw lahat ng nasa school na 'to.
Pare-pareho teachers at estudyante!
In-han, makinig ka. Mag-usap tayo.
KANG IN-HAN - WJ
Pupuntahan kita.
-Ba't mo ginagawa 'to sa 'kin? -Mag-usap tayo nang personal.
In-han, makinig ka.
Di bale na!
In-han. Kang In-han!
Ilalantad ko lahat ng nangyayari sa school.
-Makinig ka. -Ilalantad ko lahat.
Kang Ha.
In-han.
Ano'ng sabi mo?
-Ano 'yong ingay na 'yon? -Kang…
-Magsalita ka! -Kang Ha…
-In-han! -Kang Ha.
In-han, nasa'n ka?
Teka, tatawagan kita ulit.
Tatawagan kita ulit!
In-han…
In-han?
EPISODE 7. SPRING TIME:
OUR SHORT, VULNERABLE YET PRECIOUS CHAPTER
SEOUL YONGHO POLICE STATION
School violence?
Dahil sa social standing namin,
never kaming sasali ng mga kaibigan ko
sa mga pisikal na away.
Sobrang na-offend ako.
Ano'ng basis mo para akusahan ako?
Mr. Attorney, di ba we have the right to remain silent?
Legal na niresetang gamot 'yon.
-Para sa anxiety disorder. -Kumuha kayo ng buhok ko kung gusto n'yo.
Di 'yon totoo. Ba't di kayo naniniwala?
"School violence"?
Never ako nanakit.
Pinapakitaan ko lang sila ng magic tricks.
Ano lang ako…
Bilang nakatatanda, tinutulungan ko lang 'yong mga mas batang estudyante
na lumago sa school.
Walang nag-uutos sa 'kin.
Di ko alam.
Pumupunta lang kami sa mga party. Never kaming na-involve
sa violence o sa drugs.
Mga nerd talaga kami.
Wala kaming kinalaman do'n.
May parte kami.
Sigurado ding responsable ako sa ilang bagay.
Ang lakas ng loob mo.
Ngayon lang ako nakakita ng scholar na kagaya mo.
Di ko alam na gagawa ka ng malaking gulo
sa school.
'Yon ang pakay ko dito.
Para itama 'yong mga bagay kahit na magkagulo.
'Yong pumatay sa kapatid ko…
Pwedeng di ko siya mahanap, pero 'yong araw na 'yon… Hindi.
Pananagutin ko 'yong mga nanood lang
habang binu-bully siya bago pa 'yon.
Di ka naman siguro
kasama sa mga 'yon,
di ba?
Hoy!
Nagsumbong ka sa pulis? Sinumbong mo ako?
Drugs? Violence?
Nakita mo ako?
Oo nga.
Ano bang alam mo sa 'kin?
Ano'ng ginawa ko?
Iniisip ko ano'ng binigay ng gagong 'to sa pulis. Videos?
Ba't di mo rin ipakita sa 'kin?
Ipakita mo.
Di bale na.
Wag ka na lang pumasok.
Sinabi ko na noon.
Ako'ng magdedesisyon kung magsi-stay ako.
Wala kang karapatang iutos 'yon.
Siyempre meron.
Wala kayong binabayarang tuition.
Kami, nagbabayad pa ng school development fund.
Naisip mo na ba saan nanggagaling 'yong mga benefits mo?
Wala kang konsensiya.
Di ba, He-ra?
Tama siya.
Kawanggawa ang pagbibigay ng scholarship
dahil sa noblesse oblige.
Di ganito ang dapat na iganti mo.
So, dahil do'n okay lang?
Pag di nagbayad ng tuition pwede nang imaltrato?
Ano'ng pinagsasasabi mo?
Tama naman siya.
Di kami dapat pagmalupitan dahil sa pagiging scholar namin.
Nababaliw na ba kayong lahat?
Dapat umayos ka kung ayaw mong ma-report.
Di ka talaga titigil.
Bitawan mo siya, Yun-seok.
Jae-i.
Di mo naman siya kakampihan, di ba?
Tama si Kang Ha. May mali tayong lahat.
Wag kayong matakot na sumali sa imbestigasyon.
Sa pang-aaping hinarap n'yo sa school
at 'yong pambu-bully.
Maging honest kayo.
Para ma-realize namin 'yong mali namin.
Saka lang 'to
matitigil nang tuluyan.
Lintik.
Di mo ba naintindihan?
Pumunta 'yong mga pulis sa school.
Ma, wala akong sinaktan.
May mga sinaktan ako, pero di ako ang nanakit.
At di ko ginawa 'yon kasi gusto ko.
Anyway, alis na ako.
Lintik.
Ba't parang nainis ka?
Totoo naman lahat ng sinabi niya.
Di siya nanakit kasi gusto niya.
Ginawa niya 'yon para paboran n'yo siya… at dahil gusto n'yong gawin niya 'yon.
E, ano?
May magagawa pa ba?
Sinasabi mo sa lahat na itatama mo ang lahat.
Tapos ka na ba?
May birthday party ka no'n.
No'ng araw na 'yon.
Naitago mo nang mabuti 'yong bakas mo.
Wala ka sa mga video na hawak ko.
Tapos na ba 'ko?
Nagsisimula pa lang.
Mapaparusahan 'yong mga may sala,
at balak kong makita 'yon.
Kailangan mo bang pumunta sa New York?
Napagdesisyonan na 'yan.
Ayaw na kitang iwan ulit nang mag-isa.
Pag naiisip ko 'yong pinagdaanan mo nang mag-isa…
-Di pa ako nakakahingi ng tawad. -Di mo kailangang humingi ng tawad.
Alam ko 'yong nararamdaman mo.
Ri-an, babalik ako.
Okay.
ALAM NA KUNG SINO'NG NAG-SEND NG VIDEO. SI PRINCIPAL PARK HUI-SEON
Ju-won.
-Mag-usap tayo. -Bitawan mo 'ko.
'Yong video na pinadala mo,
pwede kong ireport sa pulis.
Ju-won.
Wala akong alam sa 'yo
bago ko malaman na ikaw 'yong blackmailer.
Ngayong alam ko na, mas naguguluhan ako.
Ba't mo nagawa 'yon?
Isipin n'yo 'yong ginawa n'yo.
Di lang mga scholar ang lumuluhod sa inyo, pati mga teachers.
Kayo ang may kapangyarihan sa Jooshin.
Galit na galit ako do'n.
'Yong mga video na pinantakot mo sa 'kin,
di kasali sa mga binigay ni Kang Ha sa pulis.
Di kinuha ng lokong 'yon 'yong pinakamahalaga.
At di ko binigay sa kanya.
Patuloy pa rin ba 'yong mga banta mo?
Pinag-iisipan ko.
"Pinag-iisipan ko," "Ipapakalat ko."
Puro ka salita, walang gawa.
May pinoprotektahan ka rin, gaya ko.
Alam mong makakaapekto sa nanay mo 'yong pagpapakalat nito.
O, 'yong principal.
At ako siguro ang pinupuntirya mo sa halip na si Ri-an
dahil takot kang gantihan ka.
May mali kay Jae-i.
"Mali"? Ano'ng mali?
Kailan pa nagsalita si Jae-i para sa ibang tao?
Parang nag-iba na siya.
Kailan babalik ang dating Jae-i?
Gusto ko 'yong walang pakialam na Jae-i na kilala ko.
Ewan ko lang.
E, ano kung di na siya bumalik?
Aalis na din naman siya.
So, dapat wala na akong pakialam?
Galit ka kay Jae-i.
Gustong-gusto mo na siyang umalis sa Jooshin.
Noon…
No'ng galit na galit ako kay Jae-i.
Lahat ng magkaibigan nag-aaway at nagbabati.
Di ba tinalikuran mo na 'yong friendship n'yo at sabi mo gagantihan mo siya?
Siya pa rin 'yong nagligtas sa akin.
Gano'n naman talaga siya.
At lagi niyang tinitiis 'yong sama ng ugali ko.
Gusto kong umastang tunay na kaibigan.
Pero pupunta na siya sa New York.
'Yong video,
ikaw ang nag-send?
Video? Ano'ng ibig mong sabihin?
Saan at paano mo 'to nakuha?
Ano sa tingin mo'ng ginagawa mo?
Ri-an.
Wag mong iwasan 'yong tanong.
Deretsuhin mo ako.
Isa 'tong private educational foundation na affliated sa Jooshin Group,
at ikaw ang tagapagmana ng Jooshin.
At?
Sinasabi ko sa 'yo na,
pagdating sa 'yo, wala akong kayang gawin nang mag-isa.
'Yong mama ko ba?
Minamanmanan mo ba 'ko?
Ba't mo ginawa 'yon?
Ibang usapan 'yong mag-hire ng magmamanman sa 'kin, pero 'yong video…
Ba't mo ipinadala sa 'kin?
Dahil sa pag-aalala.
Kung mabubuntis mo siya, bangungot 'yon para sa 'tin.
Kailangan alisto ka.
-Ma! -Ang lakas ng loob mong magtaas ng boses!
Anak kita at tagapagmana ng Jooshin.
Bago ako maging anak at tagapagmana, tao rin ako.
Di mo ako alagang aso!
Pagod na ako sa pagkontrol mo.
Nakakasakal.
Palayasin mo na lang din ako kagaya ni Papa!
Bibitawan ko na.
Di ko mapipiling di mo maging anak, pero pwede kong piliing di maging tagapagmana.
Ri-an!
Paano mo nasasabi sa 'kin 'yan?
Ikaw ang lahat sa 'kin.
Ikaw lang ang anak ko, ang may-ari ng Jooshin, at ang sentro ng universe.
Sisiguraduhin kong magiging gano'n ka.
Ikaw ang nag-iisa kong pag-asa.
-Good afternoon, ma'am. -Hello.
Di ko akalaing pupunta ka sa pulis.
Di ginagawa ng school 'yong tungkulin nila
na protektahan ang mga estudyante.
Naumpisahan mo na.
'Yong mga gusto mong itama,
-'yong paghihiganti para kay In-han. -Gano'n din ang gagawin niya.
Di niya matitiis lahat ng pang-aapi.
Alam kong gano'ng klase ng tao si In-han.
Di ko iniisip na naghihiganti ka.
Tingin ko…
pinananagot lang kami sa mga ginawa namin.
Kaya handa akong tanggapin 'yong kapalaran ko.
'Yong mga bagay na di ko alam kasi walang nagsabi sa akin,
gaya ng mali kong ginagawa
at 'yong binabalewala at pinapayagan ko.
Sana nalaman ko nang mas maaga.
Bago mawala si In-han.
Sorry…
kasi huli ko nang na-realize.
At
sa pagiging selfish para protektahan si Ri-an.
Sorry din…
kasi pinapahirapan kita.
Aalis na ako papuntang New York.
Aalis ka?
-Ano'ng mangyayari sa 'yo? -Wala.
Magpapatuloy lang ako bilang Jung Jae-i ng Jaeyul Group.
Kaya, Kang Ha,
ingat ka.
At magtapos nang may top honors.
Jae-i.
May pagkakataon ba
na nagkagusto ka sa 'kin?
Wala. Kahit isang sandali.
Sinungaling.
Sorry.
Kasalanan ko 'to.
Kang In-han.
Kumusta ka na?
Mag-hi ka.
Sinama ko si Ri-an dito kasi baka may gusto siyang sabihin sa 'yo.
KANG IN-HAN APRIL 13, 2007 - OCTOBER 27, 2023
Dahan-dahan lang tayo
at isa-isang itama 'yong mga mali.
Hanggang makaalis ako,
gagawin ko lahat ng makakaya ko.
Talaga bang…
tapos na tayo?
Siyempre hindi.
18 pa lang tayo, Ri-an.
Isipin mo na lang
na pansamantala lang tayong maghihiwalay.
Di ko kaya nang wala ka.
Ikaw? Kaya mo ba?
Kahit wala ako?
Hihingi ka rin ng tawad kay Kang Ha?
Oo.
Kaya wag ka nang umalis, Jae-i.
Ri-an,
pakiramdam ko pinaparusahan tayo.
Iniisip kong ito 'yong consequence ng mga pagkakamali natin.
Nag-iwan tayo ng habambuhay na sakit sa isang tao.
Tayong dalawa.
Kaya dapat
tanggapin din natin 'yong consequence…
ng mga ginawa natin.
Sandali.
Paano ninyo…
Jooshin ito, Ms. Han Ji-su.
Isang maling relasyon sa estudyante…
Paano nangyari 'to bilang isang teacher?
Alam kong alam mo 'yong napakaraming issue na idudulot nito.
Pag lumabas 'to ngayon habang magulo ang school…
alam mo ba'ng mangyayari?
Gustong gawing tahimik ito ng mga magulang ni Woo-jin,
kaya di ko na 'to pahahabain.
Paglabas mo sa opisinang 'to, i-submit mo 'yong resignation mo
at umalis sa school.
E-TICKET CONFIRMATION
Principal Park…
Magpasalamat ka na kasinlaki ng social status nila 'yong kabutihan
at konsiderasyon nila.
At wag mong kalimutan kung ano ang kalakip ng kabutihang 'yon.
Si Woo-jin ba…
ang naglabas nito?
Kung di involved si Woo-jin,
malamang nakakulong ka na ngayon
dahil sa hit-and-run.
Bilang kapalit, inaasahan naming mananahimik ka
tungkol sa mga nangyaring may kaugnayan kay Woo-jin at sa iba pa.
Bumiyahe kaya tayo bago umalis si Jae-i?
Gusto mo sa malapit lang?
Hindi.
Wag na nating palakihin.
Di naman ako pupunta sa lugar na di na ninyo ako makikita.
-Woo-jin? -O?
Okay ka lang?
Oo.
Pwede ka bang bumalik pag bakasyon?
Malamang hindi.
Sabi sa 'kin, wag nang bumalik.
Seryosong paghihiganti 'to.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Aalis ka dahil ginulo ng puppy na 'yon 'yong school.
At hinihiwalay ka sa 'ming tatlo.
Tamang paghihiganti 'yon.
Sa pinagdaanan ni Kang Ha, sapat na ba 'to bilang paghihiganti?
Maghiganti.
Ano'ng ginawa mo?
Ano'ng ginawa mo kay Jae-i?
Nakipagkita ako sa tatay niya.
Akala ko gusto mo talagang mawala si Jae-i.
Kaya hiniling kong papuntahin siya sa New York.
Sabi ko kung hindi, ilalantad ko kung ba't pumunta si Jae-i sa States.
Ba't siya pumunta sa States?
Buntis siya.
Ano?
Kay Ri-an.
Baliw ka, Lee Woo-jin!
Sinabi mo 'yon sa tatay niya?
Paano mo nagawa 'yon?
Paano mo nagawa 'yong gano'n?
Sinabi mo sa 'kin
na magdesisyon ako kung kay Yoon He-ra ako o hindi.
Pinili kita. Pinili ko si Yoon He-ra!
Kahit na, pa'no mo nagawa 'yon, walang-hiya ka!
Paano mo pa haharapin sina Ri-an at Jae-i?
Alam mo kung gaano ka kahalaga sa kanila.
Aamin ako.
Sasabihin kong kagagawan ko lahat ng ito.
Wag kang magsasalita. Pag ginawa mo 'yon, tapos na.
Manahimik ka para friends pa rin tayo.
Naisip kong magpaalam.
Kaka-submit ko lang ng resignation.
Walang masamang mangyayari.
At walang makakaalam.
Paano mo nasabi 'yan?
Ikaw at ako,
alam natin pareho.
Wag mong isiping tapos na 'to.
Teka.
Ano'ng sinabi niya?
Tingin mo sinadya niya 'yon?
Naaalala mo ba no'ng tinanong mo ako kanino ang puso ko?
Ano?
Hermès o He-ra?
Si He-ra.
Siya talaga ang gusto ko.
Alam ko.
Pumunta ka dito para sabihin 'yan?
May ginawa akong masama.
At tingin ko nagsimula lahat ng nangyari
noong gabing 'yon
sa pagkakamali ko.
Takot akong akuin 'yong responsibilidad, pero gusto kong sabihin ang isang bagay.
Woo-jin.
Ano'ng sinasabi mo?
Di ko alam kung anong aksidente 'yon no'ng araw na nangyari 'yon.
Kailangan ko lang siguraduhing…
di mati-trace 'yong kotse sa kanya.
Ayokong magka-issue 'yong political career ng papa ko.
Kaya pinagtakpan ko.
Tapos, nagkataong
may nakita akong pen sa kotse.
Recently ko lang na-realize,
camera pala 'yon.
Sorry, Jae-i.
Pag-aari 'to
ni Kang In-han.
Teacher sa school n'yo 'yong babae sa video?
Detective Kim, alamin mo 'yong address ng suspek.
Kanino ulit assemblyman naka-rehistro 'yong kotse?
Lee Han-jong, ang presidential candidate.
Ba't may sumusulpot na pangalan ng prominenteng tao dito?
Tingin ko dapat ipaalam muna natin kay chief.
Oo nga.
Ako si Officer Jung Ju-han.
-Kailangan mong sumama sa amin. -Teka. Bakit?
May search and seizure warrant kami.
Makipagtulungan kayo.
Sino'ng nagpahintulot nito? Jooshin High 'to!
Buwisit.
Ms. Han Ji-su?
Officer Jang In-ho ng Seoul Yongho Police.
Sa ilalim ng Aggravated Punishment of Specific Crimes Act,
arestado ka sa pagtakas sa lugar ng isang aksidente.
May karapatan kang manahimik at iwasan ang pagkakasangkot.
Ms. Han.
Thank you no'ng last time.
Thank you.
Mas okay na ba ngayon?
Opo.
In-han, talented artist ka rin. Magaling ka.
Kaya mo 'yan!
Salamat.
Itinatag ng dating chairman ang isang private educational foundation
para alagaan ang mga estudyante para maging asset ng bansa.
Wag na 'yong pag-aalaga, pero 'yong may karahasan at paggamit ng droga.
At isang teacher 'yong salarin sa hit-and-run na pumatay
sa isang estudyante?
Ako ang dapat sisihin.
Di na sakop ng responsibilidad mo 'yong mga pinsala.
Pag-uusapan ng board at ng bagong principal
ang pagharap sa issue.
Ms. An!
Alam n'yo kung gaano ako nagsikap para ipagtanggol ang school.
Paano n'yo ako
basta na lang itatapon na parang nilukot na papel?
Sa tingin ko, higit pa sa halaga ng isang papel 'yong pagbabayaran natin.
Sa tingin mo nakikipag-ugnayan ako sa school para sa foundation na 'to?
Hindi.
Ginagawa ko 'to para sa anak ko, si Ri-an.
Trabaho mong tiyaking di masasaktan ang anak ko.
Trabaho mong protektahan ang may-ari ng Jooshin.
Masaya ako na aalis ka na sa school, Ma.
Di ko na kayo kailangang ikahiya.
Ako ang nagbigay kay Kang Ha ng mga video na isinuko niya sa pulis.
Matagal ko nang alam
na inutusan ka ng Jooshin na tiktikan 'yong cloud storage ng mga bata.
Gagamitin ko sana 'yon para sirain ang school.
Pero di ko kaya kasi nag-aalala ako na baka masaktan ka.
-Ju-won. -Pero tapos na.
Di mo na kailangang gawin 'yon ngayon.
'Yon lang ang gusto ko.
-Nagbenta ba ng droga sa Jooshin? -Buntis ba 'yong panganay ng Jaeyul Group?
Nakakagulat na buntis 'yong panganay ng group "A"
pero nakunan.
Mas nakakagulat na tagapagmana ng group "B" 'yong ama no'n.
Alam mo ba 'yong relasyon ng dalawang grupo?
Asikasuhin n'yo 'yan.
Siguraduhin n'yong minimal damage lang ang idudulot sa image ng group.
Anong pakiramdam?
Tinatanong ko, ano'ng pakiramdam ng mamuhay kagaya ng nanay mo.
Tinanggap ko na.
Mana ka sa nanay mo.
At sinira ng ginawa mo
lahat ng plano ko para sa 'yo.
Wala ka nang silbi.
Mukhang di na maiiwasan 'to. Sinayang lang natin 'yong oras natin.
Natakot ako…
na palalayasin mo ako gaya ni Mama.
Three o four years old lang ako no'ng sinabi mo 'yon.
"Kung kumilos ka nang di tama,
maglalaho ka gaya ng nanay mo."
Takot na takot ako do'n.
Pero okay na ako ngayon.
Di na ako takot.
Dapat mong malaman…
hinding-hindi ko na binabalikan 'yong mga iniwan ko na, lalo na
kung tao.
Gusto kong mag-apologize.
Pumunta ako sa columbarium niya.
Para makita 'yong kapatid ko?
'Yong aksidente no'ng araw na 'yon…
di ako direktang responsable,
pero binu-bully ng mga boys si In-han no'n.
Kasalanan ko lahat.
Dapat pinigilan ko sila.
Di ko kasi makayanang makita si In-han kasama si Jae-i no'n.
Kaya hinayaan ko lang at pinanood habang binu-bully siya ng boys.
Alam kong di mo ako mapapatawad.
Pero kahit na…
sorry talaga.
Sa inyong dalawa
ni In-han.
Nawalan ako ng kapatid.
Pwede kang paulit-ulit na humingi ng tawad pero di na siya maibabalik.
Pero sorry?
Madali para sa 'yo.
Kung di dahil sa aksidenteng 'yon…
nandito pa sana siya, tumatawa at nagbibiro.
Kung di siya na-bully
at itinaboy sa kalye noong gabing 'yon,
sana…
buhay at maayos pa siya.
Nagsisisi ka? Sige.
Mamuhay ka dala ang guilt na 'yon, Ri-an.
Dahil hinding-hindi ko
tatanggapin ang apology mo.
Lahat ay resulta ng kapabayaan ko.
Bago maging pinuno ng kumpanya, isa akong ina,
at nagdulot kontrobersiya sa lipunan ang anak ko.
Dahil doon, humihingi ako ng tawad.
Gayumpaman, malinaw na paglabag sa batas 'yong ilegal na video.
Kaya magsasagawa kami ng serious legal action.
Mr. Choi Yun-seok,
inaamin mo bang nagdulot ka ng karahasan sa mga scholarship students?
At panghuli,
pakiramdam ko responsable ako
sa karahasan at maling pag-uugali
ng mga estudyante ng Jooshin
at sumusumpa na lahat ng mali ay itatama.
Choi Yun-seok, Baek Chan-min, Kwon Jae-jun, Cha Ji-seok, Lee Yu-jin.
inaamin n'yo bang nanakit kayo?
Isa rin ako
sa mga nagkasala.
Siguro dapat aminin ko na lahat,
pati 'yong pagpunta sa tatay ni Jae-i.
Binigay mo 'yong pen camera kaya nasira 'yong presidential campaign ng papa mo.
At may mga bagay na mas mabuting wag sabihin, para sa kapakanan ng lahat.
Dadalhin natin hanggang libingan 'yong pagtataksil mo kay Jae-i.
Maging mabait ka kina Jae-i at Ri-an.
Pagbayaran mo nang gano'n.
Tingin mo magbabago?
Ang ano?
'Yong Jooshin.
At tayo.
Ewan ko.
Tingin ko wala namang biglang magbabago.
'Yong Jooshin man o tayo.
Alis na 'ko.
Siguraduhin mong deretso ka ng uwi.
Unang bus ride natin 'to
simula noong high school.
Lagi tayong sabay mag-bus no'ng nasa middle school tayo.
Sorry…
sa pag-iwas ko sa 'yo kasi natakot ako.
At sa di ko pagtulong.
Ano?
Nagbago ka na mula nang yumaman ka.
Kailan ba tayo humingi ng tawad para sa mga ganyan?
Magbubugbugan lang tayo tapos hahayaan na.
Di mo ba naaalalang sinabi ni In-han na okay lang gawin 'yon ng magkaibigan?
Kita mo? Sabi ko sa 'yo maganda 'yan.
Sinasabi mo lang 'yong obvious. Ako yata si Yoon He-ra.
He-ra.
O?
Di ko alam na gano'n 'yong tingin mo sa 'kin.
'Yong walang pakialam at prangka kong pananalita.
Akala ko naiintindihan mo 'yon.
Di dahil di kita tinuring na kaibigan.
Alam ko.
Di ko rin naman alam.
Nahihiya akong aminin.
Matagal na tayong magkaibigan, pero ngayon ko lang nalaman.
Ang ano?
Di sa wala kang pakialam. Nagpapanggap ka lang.
At gano'n mo pinrotektahan 'yong sarili mo.
Hihintayin kita.
Ingat sa biyahe.
Kaibigan kong Jung Jae-i.
Alagaan mo 'yong sarili mo.
Ang malupit
at maganda kong kaibigan, He-ra.
Tara na.
Sandali lang.
Mag-absent ka. Samahan mo ako ngayon.
-Let's go. -Wag mong bibitawan.
-Okay? -Hahawakan ko.
-Subukan mo. -Okay.
Konti na lang.
-Okay ka ba? -Ulit.
-Heto na. -Let's go.
-Kita mo? Okay ba? -Ayan.
Subukan mong pumunta dito.
Madali lang pala.
-Ang galing mo. -Di ba?
Oo.
Ano sa tingin mo? Ang galing ko, di ba?
Heto. Tikman mo.
Ano 'to?
Toasted sandwich.
Okay lang.
Teka, kailan mo 'to natikman?
Di ko pa natitikman.
Gusto kong tikman kasama ka.
Ang sarap.
-Dali. Subukan mo. -Okay.
Ano?
-Masarap, di ba? -Oo.
Chef ba 'yong gumawa nito? Sikat ba sila?
-Ayaw mo 'yong sa 'yo? Kakainin ko. -Hindi.
-Kakainin ko. -Kuha pa tayo ng isa.
Maganda ang panahon.
At 'yong simoy ng hangin.
Tama ka.
Ri-an.
Minsan, sinabi sa 'kin ni Kang Ha
na hanapin 'yong gusto ko at nagpapasaya sa 'kin at protektahan ko 'to.
Kaya, pinag-isipan ko 'yon.
At sa akin, ikaw 'yon.
Mula nang una kitang makita hanggang ngayon,
naging bahagi ka na ng mundo ko.
Gano'n ako nabuhay. Kaya nagsu-survive pa rin ako.
Para sa 18 years old na si Jung Jae-i,
si Kim Ri-an ang nag-iisa at absolute warmth niya.
Gano'n din ako.
Di rin ako magsu-survive kung wala ka.
Pero Ri-an,
dapat tumigil tayo sa pag-survive…
at pag-asa sa isa't isa.
Kapag masaya tayo nang tayo lang,
pag kaya na nating i-share 'yong saya
sa halip na umasa sa isa't isa para dito,
doon tayo dapat magkita ulit.
Magpaalam tayo nang nakangiti.
Para balang araw, pareho tayong makakangiti
at makakabalik sa isa't isa.
Gusto ko lang na…
di ka mahirapan.
Gusto kong maging masaya ka, Jae-i.
Ako rin.
Gusto ko ring…
maging masaya ka at nakangiti.
Sa darating na mga araw,
tutuklasin natin 'yong mga tula ni William Shakespeare
at aalamin 'yong…
Pag nag-substitute ka ng five, magiging minus two.
-'Yon ang ginagawa mo. -Oo.
Uy, mukhang maganda 'to.
Binili 'to ng mama mo?
-Two, three. -Say cheese.
Ga-graduate na ako, kaya di ko na kayo mababantayan.
Kayo na ang bahala sa lahat.
Siguraduhin n'yo lang na 'yong graduation gift ko…
Bitawan mo phone mo pag nagsasalita ako.
Grabe.
Ano'ng sabi mo?
Sabi ni Jae-i, mag-sorry ako.
Para sa 'kin 'yan?
Di ko kayang kainin pareho.
Di ikaw 'to, He-ra.
Iniisip ko kung sino'ng kumakain nito. Pinakilala mo raw kay Jae-i 'to.
Pero
di niya kinain, kaya di niya alam kung ano'ng lasa.
Sobrang tamis.
Uy, pa'no ba kinakain 'to?
Di ko alam na mangyayari 'to.
Ilang beses kong sinubukang tumigil at kalimutan lahat.
Gusto ko…
Gusto ko lang
na mag-focus sa 'yo at mag-move on.
Pero di ko kaya.
Di ko magawa 'yon.
Di ko hahayaang may ibang magaya kay In-han.
Kailangan kong gawin 'yon.
Kang Ha.
Kaya wala akong choice.
Di ko alam na hahantong sa pag-alis mo.
Sorry.
Sorry sa pagpapaalis sa 'yo.
Sorry dahil nagka-crush ako sa 'yo. Basta sorry sa lahat.
Gusto mong makita akong ngumiti.
Paano mo makikita sa luhang 'yan?
Wag kang masyadong mag-alala.
Di ako pupunta sa New York.
Ha?
Tatayo ako sa sarili kong mga paa at susundin ang puso ko.
Magsisimula ulit ako sa lugar na magpapasaya sa 'kin.
Kaya, Kang Ha…
wag mo akong masyadong alalahanin.
At mag-ingat ka.
A…
Naaalala mo 'yong huling tanong mo sa 'kin no'ng araw na 'yon?
Tama ka. Nagsinungaling ako.
Mama.
MUKHANG NAGULAT KA, KIM RI-AN
Nagsalin ng Subtitle: Ivy Grace Quinto